کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#کوری
کوری، روایت قصه انسان وسرگذشت پر از رنج واندوه اوست،
ساراماگو در این روایت، مخاطب را با بیماری همه گیر بشریت اشنامیکنه، بیماری که از فرط اپیدمی تاریخی اش، تاکنون مغفول و ناشناخته مانده است.
بیماریی که قوه تشخیص وادراک وفاهمه عقلانی اش را زایل کرده،وبا چشمانی باز و درخشان، چیزی جز سفیدی یکدست شیری را نمیبیند.
او این سفیدی را عمدا و به کرات به مخاطب یاد اوری میکند، وتوجه و دقتش را به جزییات این رنگ معطوف میکند.
رنگ سفید نماد پاکی و قداست و معنویت و روحانیت است، که همچون ردای مقدس فرشتگان و پاپ و کشیشان بر سر انسانها و مقابل چشمان انها کشیده است.
تاکید مکرر ساراماگو به قایل شدن به کوری سفید از کوری سیاه ضرباهنگی در ذهن مخاطب پدید می اورد که به بن مایه داستان و حقیقت و اسرار مگوی ان راه یابد.
کوری سفید نوعی کوری است که راه نگاهش را به دنیای واقعی بیرون و جهان مادی می بندد و اورا گرفتار شناخت درونی و قلبی وشهودی از خود میکند.
باینترتیب، باانسداد بینایی وشناخت عقلی، ارتباط او را با واقعیت بیرونی قطع وبه امیال و غرایز و نیازهای شخصی خود متمرکز میکند، وتنها راه ارتباط باجهان خارج را به لمس(تجربه شخصی) وسمع وشنیدن (گوش دادن به نقل، دستور،موعظه،تهدید، وخبر) ودریک کلام شناخت قلبی محدود میکند.
چشم بعنوان نماد عقل و تشخیص واقعیت از خیال و درست از نادرست، وخوب ازبد وزیبایی از زشتی،
دیگر جز پاکی یکدست وسفیدی مطلق ومقدس، چیزی را نمیبیند و در همان حال در کثافات ومدفوع وتهوعات خود می لولد.
شخصیت پردازی بی نظیر ساراماگو هرخواننده ای را ناخوداگاه درگیر ارتباط وهمذات پنداری با تمام شخصیت های داستان میکند.وایینه وار به جستجوی بازتاب شخصیت شان در شخصیت خود سوق میدهد.
تا بدینوسیله ضمن حفظ جذابیت داستان، اورا تا عمق فاجعه راهنمایی کند.
سپس به تشریح اثرات اجتماعی، سیاسی، مالی واقتصادی آن می پردازد،
پارادوکس قطع ارتباط عقلانی باواقعیت مادی وجهان خارج ازیک سو، با نیازهای مادی وغرایز و امیال درونی اش از دیگرسو.، اورا همانند سگی که تنها دغدغه اش یافتن اب وغذا و کمی احترام و نوازش است به جستجویی مرگبار وخونین و کشمکش و جنگ ونفرت و ستیز بی پایان هدایت میکند،تاجاییکه به مرگ و جهان دیگر دل می بندد،وزندگی را بسیار بدتر از مرگ می یابد، ومدام مجبور به انتخاب بین بد و بدتر میگردد. طعمه درندگان وسگان هار و وحشی میشود،وضیافتی از جسد خود بر انان برپامیکند.
سیاست درشکل دولت وقوای مسلح بعنوان نماد سازمان یافته عقل جمعی، در مقابله با این بیماری(دیانت)، شناختی از ان ندارد، بلکه بسرعت الوده و بیمار میگردد.
ساراماگو، عاقبت در سکانس ماقبل اخر داستان، در اوج ناباوری، بالاخره نقاب ازچهره ویروس این بیماری بر میدارد.
کلیسا نماد شناخت قلبی و شهودی و باطنی، ومرکز گرایشات اسمانی وآن جهانی و روحانی،پس از نقاشی و خلق قدیسانی که توانایی ارتباط با جهان خارج را بوسیله چشم (عقل وقوه فاهمه بیرونی)داشته اند، اینک چشمان انهارا با پارچه سفید(پاکی بیش ازحد ومقدس)پوشانده است.
اما چشمان زنی معمولی در نقاشی طاق کلیسا هنوز باز است.
زنی که فقط خود را نمیبیند و ارتباطش باجهان خارج را ازدست نمیدهد، ودردها و رنجهای دیگران را بیش از انها درک میکند می فهمد رنج میکشد، وعاقلانه با هر انچه در توان دارد، به یاریشان می شتابد، زنی که عشق راهم معقولانه بمعنای واقعی اش درک میکند،وخود خواهی اش مانع از ان نمیشود که همسرش را در درماندگی تنها بگذارد،کوری و مرگ را به جان میخرد تا از رفیق ودوست وهمدم همیشگی اش مراقبت کند.اما همین عشق چنان کورش نمیکند که درد و رنج دیگران را نبیند وبه کمکشان نشتابد، در عین حال هرگز شتابزده وبی گدار به اب نمیزند، ونماد عقلانیت ومحاسبه وتشخیص است.
ساراماگو در اینجا با دقت وظرافت تمام، عشق دیگرخواهانه را که مبتنی بر شناخت صحیح وبلامنازع عقلیست، با عشق خودخواهانه که بر پایه خودشیفتگی و تملک و استثماراست تفکیک میکند
بمحض اینکه زن دکتر پی به منشا الودگی میبرد،طلسم کلیسا میشکند.
واین یعنی عاقبت این زن (بینا)است،که با داشتن استعداد تربیت بنیادین نسلها از لحظه تولد میتواند باتکیه بر عقلانیت، سحر وافسون کلیسا و روحانیان را درهم شکند،و به درد و رنج وستیز وجنگ و نفرت وخودخواهی سفید ومقدس بشری پایان دهد.
#میلاد_ملکی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
#کوری
کوری، روایت قصه انسان وسرگذشت پر از رنج واندوه اوست،
ساراماگو در این روایت، مخاطب را با بیماری همه گیر بشریت اشنامیکنه، بیماری که از فرط اپیدمی تاریخی اش، تاکنون مغفول و ناشناخته مانده است.
بیماریی که قوه تشخیص وادراک وفاهمه عقلانی اش را زایل کرده،وبا چشمانی باز و درخشان، چیزی جز سفیدی یکدست شیری را نمیبیند.
او این سفیدی را عمدا و به کرات به مخاطب یاد اوری میکند، وتوجه و دقتش را به جزییات این رنگ معطوف میکند.
رنگ سفید نماد پاکی و قداست و معنویت و روحانیت است، که همچون ردای مقدس فرشتگان و پاپ و کشیشان بر سر انسانها و مقابل چشمان انها کشیده است.
تاکید مکرر ساراماگو به قایل شدن به کوری سفید از کوری سیاه ضرباهنگی در ذهن مخاطب پدید می اورد که به بن مایه داستان و حقیقت و اسرار مگوی ان راه یابد.
کوری سفید نوعی کوری است که راه نگاهش را به دنیای واقعی بیرون و جهان مادی می بندد و اورا گرفتار شناخت درونی و قلبی وشهودی از خود میکند.
باینترتیب، باانسداد بینایی وشناخت عقلی، ارتباط او را با واقعیت بیرونی قطع وبه امیال و غرایز و نیازهای شخصی خود متمرکز میکند، وتنها راه ارتباط باجهان خارج را به لمس(تجربه شخصی) وسمع وشنیدن (گوش دادن به نقل، دستور،موعظه،تهدید، وخبر) ودریک کلام شناخت قلبی محدود میکند.
چشم بعنوان نماد عقل و تشخیص واقعیت از خیال و درست از نادرست، وخوب ازبد وزیبایی از زشتی،
دیگر جز پاکی یکدست وسفیدی مطلق ومقدس، چیزی را نمیبیند و در همان حال در کثافات ومدفوع وتهوعات خود می لولد.
شخصیت پردازی بی نظیر ساراماگو هرخواننده ای را ناخوداگاه درگیر ارتباط وهمذات پنداری با تمام شخصیت های داستان میکند.وایینه وار به جستجوی بازتاب شخصیت شان در شخصیت خود سوق میدهد.
تا بدینوسیله ضمن حفظ جذابیت داستان، اورا تا عمق فاجعه راهنمایی کند.
سپس به تشریح اثرات اجتماعی، سیاسی، مالی واقتصادی آن می پردازد،
پارادوکس قطع ارتباط عقلانی باواقعیت مادی وجهان خارج ازیک سو، با نیازهای مادی وغرایز و امیال درونی اش از دیگرسو.، اورا همانند سگی که تنها دغدغه اش یافتن اب وغذا و کمی احترام و نوازش است به جستجویی مرگبار وخونین و کشمکش و جنگ ونفرت و ستیز بی پایان هدایت میکند،تاجاییکه به مرگ و جهان دیگر دل می بندد،وزندگی را بسیار بدتر از مرگ می یابد، ومدام مجبور به انتخاب بین بد و بدتر میگردد. طعمه درندگان وسگان هار و وحشی میشود،وضیافتی از جسد خود بر انان برپامیکند.
سیاست درشکل دولت وقوای مسلح بعنوان نماد سازمان یافته عقل جمعی، در مقابله با این بیماری(دیانت)، شناختی از ان ندارد، بلکه بسرعت الوده و بیمار میگردد.
ساراماگو، عاقبت در سکانس ماقبل اخر داستان، در اوج ناباوری، بالاخره نقاب ازچهره ویروس این بیماری بر میدارد.
کلیسا نماد شناخت قلبی و شهودی و باطنی، ومرکز گرایشات اسمانی وآن جهانی و روحانی،پس از نقاشی و خلق قدیسانی که توانایی ارتباط با جهان خارج را بوسیله چشم (عقل وقوه فاهمه بیرونی)داشته اند، اینک چشمان انهارا با پارچه سفید(پاکی بیش ازحد ومقدس)پوشانده است.
اما چشمان زنی معمولی در نقاشی طاق کلیسا هنوز باز است.
زنی که فقط خود را نمیبیند و ارتباطش باجهان خارج را ازدست نمیدهد، ودردها و رنجهای دیگران را بیش از انها درک میکند می فهمد رنج میکشد، وعاقلانه با هر انچه در توان دارد، به یاریشان می شتابد، زنی که عشق راهم معقولانه بمعنای واقعی اش درک میکند،وخود خواهی اش مانع از ان نمیشود که همسرش را در درماندگی تنها بگذارد،کوری و مرگ را به جان میخرد تا از رفیق ودوست وهمدم همیشگی اش مراقبت کند.اما همین عشق چنان کورش نمیکند که درد و رنج دیگران را نبیند وبه کمکشان نشتابد، در عین حال هرگز شتابزده وبی گدار به اب نمیزند، ونماد عقلانیت ومحاسبه وتشخیص است.
ساراماگو در اینجا با دقت وظرافت تمام، عشق دیگرخواهانه را که مبتنی بر شناخت صحیح وبلامنازع عقلیست، با عشق خودخواهانه که بر پایه خودشیفتگی و تملک و استثماراست تفکیک میکند
بمحض اینکه زن دکتر پی به منشا الودگی میبرد،طلسم کلیسا میشکند.
واین یعنی عاقبت این زن (بینا)است،که با داشتن استعداد تربیت بنیادین نسلها از لحظه تولد میتواند باتکیه بر عقلانیت، سحر وافسون کلیسا و روحانیان را درهم شکند،و به درد و رنج وستیز وجنگ و نفرت وخودخواهی سفید ومقدس بشری پایان دهد.
#میلاد_ملکی
♍️کانال پرواز فکرواندیشه flith@
@flith کانال پروازفکرواندیشه
گاهی باید کاردک انداخت زیر باورها و لایه‌لایه کند و دور انداخت و فکرهای نو به جای آن کاشت و یک عالمه کود پای آنها داد تا خوب رشد کند. وقت‌هایی باورم می‌شد هنوز بچهام و بدون کمک مادر جان هیچ غلطی نمی‌توانم بکنم و این حس برای اولین بار تو غربتی خود خواسته، پررنگ‌تر شد. کلمات برادر جان را تو ذهنم شخم زدم: بعضی حرف ها رو باید از این گوش گرفت و از اون یکی داد بیرون. این جوری راحت‌تر می‌تونی زندگی کنی. آدما رو نمیشه عوض کرد. چند سال باید می‌گذشت تا به آن روزِ او می رسیدم؟
#نسرین_قربانی
#بادام_های_تلخ
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
گاهی باید کاردک انداخت زیر باورها و لایه‌لایه کند و دور انداخت و فکرهای نو به جای آن کاشت و یک عالمه کود پای آنها داد تا خوب رشد کند. وقت‌هایی باورم می‌شد هنوز بچهام و بدون کمک مادر جان هیچ غلطی نمی‌توانم بکنم و این حس برای اولین بار تو غربتی خود خواسته، پررنگ‌تر شد. کلمات برادر جان را تو ذهنم شخم زدم: بعضی حرف ها رو باید از این گوش گرفت و از اون یکی داد بیرون. این جوری راحت‌تر می‌تونی زندگی کنی. آدما رو نمیشه عوض کرد. چند سال باید می‌گذشت تا به آن روزِ او می رسیدم؟
#نسرین_قربانی
#بادام_های_تلخ
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#کالنامه
پرت می شوی پایین و مثل همه مرگ های تکراری انسانی، همه زندگیت در یک لحظه از جلوی چشمت می گذرد. بدها جلو می آیند. رژه می روند. خوب ها قایم شده اند از ترس. جرات ندارند خودی نشان بدهند. مثل همان استعدادهای خفه شده لای انگشت های نداشتن اعتماد به نفست. منتظری زمین بخوری. منتظری خالی شوی از این جسم سنگین و سربار. منتظری تمام شود آن همه حرف های مدامِ توی سرت. خسته شده ای از استخوان های سنگین جمجه ات، از خون غلیظ توی رگ هایت که جان می کند تا فشار می آورد تا بیشتر عمر کنی، بیشتر له شوی. خسته شده ای از کلسیم و منیزیم و پتاسیم و روی و کربن بودن. منتظری تا لحظه ای درد بکشی و بعد نور شوی. یک تعلیق با رنگ زرد طلایی و احساس سبکی و پشت بندش، لبخند خدا و صدایی که می گوید:«ببخشید که اینقدر اذیت شدی» دوباره زندگی جلوی چشمهایت رژه می رود. کابوس ها درد ها عشق از دست رفته. همه می آیند جلو. فریادهایی که زدی. اشک هایی که ریختی... چرا به زمین نمی رسی؟ همه مرگ ها می آید جلوی چشمت. ضجه ها، غصه ها، بیماری ها... انگار قرار نیست هیچ وقت به زمین برسی. افتاده ای توی یک سقوط بی پایان و مدام تکرار می شوی و مدام تکرار می شود کل زندگی ات و خاطرات بد می آید و می رود و می اید و ... بعد فکر می کنی که شاید سال هاست خودت را پرت کرده ای پایین این تسلسل چه می تواند باشد جز جهنم...
#حسین_رحمتی_زاده
از #دفترچه_پیدا_شده_حوالی_خیابان_انقلاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#کالنامه
پرت می شوی پایین و مثل همه مرگ های تکراری انسانی، همه زندگیت در یک لحظه از جلوی چشمت می گذرد. بدها جلو می آیند. رژه می روند. خوب ها قایم شده اند از ترس. جرات ندارند خودی نشان بدهند. مثل همان استعدادهای خفه شده لای انگشت های نداشتن اعتماد به نفست. منتظری زمین بخوری. منتظری خالی شوی از این جسم سنگین و سربار. منتظری تمام شود آن همه حرف های مدامِ توی سرت. خسته شده ای از استخوان های سنگین جمجه ات، از خون غلیظ توی رگ هایت که جان می کند تا فشار می آورد تا بیشتر عمر کنی، بیشتر له شوی. خسته شده ای از کلسیم و منیزیم و پتاسیم و روی و کربن بودن. منتظری تا لحظه ای درد بکشی و بعد نور شوی. یک تعلیق با رنگ زرد طلایی و احساس سبکی و پشت بندش، لبخند خدا و صدایی که می گوید:«ببخشید که اینقدر اذیت شدی» دوباره زندگی جلوی چشمهایت رژه می رود. کابوس ها درد ها عشق از دست رفته. همه می آیند جلو. فریادهایی که زدی. اشک هایی که ریختی... چرا به زمین نمی رسی؟ همه مرگ ها می آید جلوی چشمت. ضجه ها، غصه ها، بیماری ها... انگار قرار نیست هیچ وقت به زمین برسی. افتاده ای توی یک سقوط بی پایان و مدام تکرار می شوی و مدام تکرار می شود کل زندگی ات و خاطرات بد می آید و می رود و می اید و ... بعد فکر می کنی که شاید سال هاست خودت را پرت کرده ای پایین این تسلسل چه می تواند باشد جز جهنم...
#حسین_رحمتی_زاده
از #دفترچه_پیدا_شده_حوالی_خیابان_انقلاب
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#كتاب_بيشعورى
راهنمای عملی شناخت و درمانِ خطرناکترین بیماری تاریخ بشریت نوشتهی خاویر کرمنت ترجمهی محمود فرجامی با تجدید نظر و اضافات (نسخهی کامل) ۱۳۹۴
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٣
عشق سراسر زندگی آدم بیشعور، عشق ورزیدن است، منتها به خودش. به قول یکی از بیمارانم «تنها مرام آدم بیشعور آن است که فقط به خودش عشق بوَرزد؛ کاری که وقتی یک بار تجربه شد، آدم دوست دارد باز هم تکرارش کند.» البته مشکلی در اینجا وجود دارد و آن اینکه چون بیشعورها بر اساس طبیعتشان نمیتوانند کس دیگری را دوست بدارند (بجز مواقعی که پای منافعشان در میان باشد) فهمشان از مقولهی عشق بسیار محدود و تکبعدی میشود. مث میتوانند ببخشند، اما فقط خودشان را. تصور اینکه میتوان دیگران را هم بخشید بهسختی برای بیشعورها قابلپذیرش است. سیارهی عشق آدمهای بیشعور، سیارک بسیار کوچکی است که بر روی آن فقط برای یک نفر جا هست و کس دیگری را به آنجا راه نیست. بیشعورها عاشق این چیزهایند: ،خودشان.
، موقعیتشان. ،
ثروت. ،
مقامشان. ،
ماشینشان. ،
عِلمشان (اگر تحصیلکرده باشند). ،
نظراتشان.
، تعصباتشان.
نفرتورزیدن.
این امر بهخصوص در مورد بیشعورهای حقبهجانب، یعنی بیشعورهای اهل بحث و استد ل صادق است. بیشعورها عشق شدیدی به داشتن این چیزها دارند: ،هر چیزی که مال آنها نیست.
، قدرت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٣
عشق سراسر زندگی آدم بیشعور، عشق ورزیدن است، منتها به خودش. به قول یکی از بیمارانم «تنها مرام آدم بیشعور آن است که فقط به خودش عشق بوَرزد؛ کاری که وقتی یک بار تجربه شد، آدم دوست دارد باز هم تکرارش کند.» البته مشکلی در اینجا وجود دارد و آن اینکه چون بیشعورها بر اساس طبیعتشان نمیتوانند کس دیگری را دوست بدارند (بجز مواقعی که پای منافعشان در میان باشد) فهمشان از مقولهی عشق بسیار محدود و تکبعدی میشود. مث میتوانند ببخشند، اما فقط خودشان را. تصور اینکه میتوان دیگران را هم بخشید بهسختی برای بیشعورها قابلپذیرش است. سیارهی عشق آدمهای بیشعور، سیارک بسیار کوچکی است که بر روی آن فقط برای یک نفر جا هست و کس دیگری را به آنجا راه نیست. بیشعورها عاشق این چیزهایند: ،خودشان.
، موقعیتشان. ،
ثروت. ،
مقامشان. ،
ماشینشان. ،
عِلمشان (اگر تحصیلکرده باشند). ،
نظراتشان.
، تعصباتشان.
نفرتورزیدن.
این امر بهخصوص در مورد بیشعورهای حقبهجانب، یعنی بیشعورهای اهل بحث و استد ل صادق است. بیشعورها عشق شدیدی به داشتن این چیزها دارند: ،هر چیزی که مال آنها نیست.
، قدرت.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٤
،شهرت.
فداکاری کلمهای است که در قاموس بیشعورها معنایی ندارد، مگر به این مفهوم که دیگران تسلیم خواستههای آنها بشوند. هرگز از هیچ بیشعوری نخواهید که چیزی را رها کند، حتی اگر واقعا به نفعش باشد. بیشعورها ذاتا اهل رهاکردن نیستند و اصو نمیتوانند چیزی را ازدست بدهند. از آن- سو اگر از یک بیشعور بپرسید «ممکن است لطف کنی و این دوتا بلیط تماشای مسابقه فوتبال را از من قبول کنی؟» مجبور میشود که دست رد به سینهتان بزند، چرا که از او خواستهاید لطفی در حق شما بکند. راه درست برای چنین درخواستی این است که بگویید «ببین، میخواستم تو را با خودم ببرم تماشای مسابقه فوتبال، اما راستش به بچهام هم همین قول را دادهام. تو که نمیآیی؛ میآیی؟» در این صورت او در عرض دو دقیقه با هر دوزوکلکی که شده، هر دو بلیط را از چنگتان درمیآورد و حتی اگر به قیمت بههمزدن همهی برنامههایش باشد، از آنها استفاده میکند. ارتساط بیشعورها عاشق حرفزدناند، بهخصوص دربارهی خودشان. ضمنا در حرفزدن بهصورتِ مغشوشترین و مبهمترین حالتهای ممکن، استادند. با این روش بهراحتی میتوانند از زیر بار هر مسئولیتی برای ادعاهای خود شانه خالی کنند و هر چیزی را بعدا انکار کنند. مث یک سیاستمدار بیشعور هیچ باکی ندارد که معنی چیزی را که گفته چند بار تغییر دهد تا به مذاق مردم خوش آید. بهترین لحظه برای آدم بیشعور وقتی است که از وی خواسته شود که برای برنامهها و پروژهها قواعدی بیان کند یا راهکار ارائه دهد. او میداند چگونه با کمترین کلمات ممکن چنان وانمود کند که انگار تمام گزینههای احتمالی را هم میداند. آنگاه وقتی همه گی شدند این فرصت را مییابد که بادی به غبغب بیندازد و دوباره مطلب را تکرار کند تا بدین وسیله به دیگران، بهخاطر اینکه دفعهی اول نفهمیدهاند چه گفته است، احساس حماقت دست بدهد.۱به این ترتیب،
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٤
،شهرت.
فداکاری کلمهای است که در قاموس بیشعورها معنایی ندارد، مگر به این مفهوم که دیگران تسلیم خواستههای آنها بشوند. هرگز از هیچ بیشعوری نخواهید که چیزی را رها کند، حتی اگر واقعا به نفعش باشد. بیشعورها ذاتا اهل رهاکردن نیستند و اصو نمیتوانند چیزی را ازدست بدهند. از آن- سو اگر از یک بیشعور بپرسید «ممکن است لطف کنی و این دوتا بلیط تماشای مسابقه فوتبال را از من قبول کنی؟» مجبور میشود که دست رد به سینهتان بزند، چرا که از او خواستهاید لطفی در حق شما بکند. راه درست برای چنین درخواستی این است که بگویید «ببین، میخواستم تو را با خودم ببرم تماشای مسابقه فوتبال، اما راستش به بچهام هم همین قول را دادهام. تو که نمیآیی؛ میآیی؟» در این صورت او در عرض دو دقیقه با هر دوزوکلکی که شده، هر دو بلیط را از چنگتان درمیآورد و حتی اگر به قیمت بههمزدن همهی برنامههایش باشد، از آنها استفاده میکند. ارتساط بیشعورها عاشق حرفزدناند، بهخصوص دربارهی خودشان. ضمنا در حرفزدن بهصورتِ مغشوشترین و مبهمترین حالتهای ممکن، استادند. با این روش بهراحتی میتوانند از زیر بار هر مسئولیتی برای ادعاهای خود شانه خالی کنند و هر چیزی را بعدا انکار کنند. مث یک سیاستمدار بیشعور هیچ باکی ندارد که معنی چیزی را که گفته چند بار تغییر دهد تا به مذاق مردم خوش آید. بهترین لحظه برای آدم بیشعور وقتی است که از وی خواسته شود که برای برنامهها و پروژهها قواعدی بیان کند یا راهکار ارائه دهد. او میداند چگونه با کمترین کلمات ممکن چنان وانمود کند که انگار تمام گزینههای احتمالی را هم میداند. آنگاه وقتی همه گی شدند این فرصت را مییابد که بادی به غبغب بیندازد و دوباره مطلب را تکرار کند تا بدین وسیله به دیگران، بهخاطر اینکه دفعهی اول نفهمیدهاند چه گفته است، احساس حماقت دست بدهد.۱به این ترتیب،
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٥
این بیشعور با زرنگی زمام امور را در موردی که هیچ سررشتهای در آن ندارد در دست میگیرد و بقیه را خسته و درمانده به دنبال خود میکشد. بیشعورها وقتی که ارتباطی با دیگران برقرار میکنند:
، عیبجویی میکنند.
،خودشان را بزرگ نشان میدهند.
، آن چیزی را که منظورشان است نمیگویند.
، آن چیزی که میگویند مرادشان نیست.
، خودشان هم معنای حرفشان را نمیفهمند. ،اهمیتی به دانستههای دیگران نمیدهند و طوری حرف میزنند انگار که همه با آنها موافقاند.
،برای حفظکردن خودشان دروغ میگویند.
،برای تخریب دیگران دروغ میگویند.
،برای مزهاش دروغ میگویند.
، بنا به عادت دروغ میگویند.
، واقعیات را تحریف میکنند.
،گزارشها و آمار را انگولک میکنند.
،همیشه با احساساتشان صادقاند، البته مادامی که احساساتشان مملو از عصبانیت، ناراحتی و خشم باشد.
،هرگز نظر کسی را جویا نمیشوند، مگر اینکه قصد دزدیدن ایدههای او را داشته باشند.
، هر وقت که ذرهای احساس کنند حقشان خورده شده کولیبازی درمیآورند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٥
این بیشعور با زرنگی زمام امور را در موردی که هیچ سررشتهای در آن ندارد در دست میگیرد و بقیه را خسته و درمانده به دنبال خود میکشد. بیشعورها وقتی که ارتباطی با دیگران برقرار میکنند:
، عیبجویی میکنند.
،خودشان را بزرگ نشان میدهند.
، آن چیزی را که منظورشان است نمیگویند.
، آن چیزی که میگویند مرادشان نیست.
، خودشان هم معنای حرفشان را نمیفهمند. ،اهمیتی به دانستههای دیگران نمیدهند و طوری حرف میزنند انگار که همه با آنها موافقاند.
،برای حفظکردن خودشان دروغ میگویند.
،برای تخریب دیگران دروغ میگویند.
،برای مزهاش دروغ میگویند.
، بنا به عادت دروغ میگویند.
، واقعیات را تحریف میکنند.
،گزارشها و آمار را انگولک میکنند.
،همیشه با احساساتشان صادقاند، البته مادامی که احساساتشان مملو از عصبانیت، ناراحتی و خشم باشد.
،هرگز نظر کسی را جویا نمیشوند، مگر اینکه قصد دزدیدن ایدههای او را داشته باشند.
، هر وقت که ذرهای احساس کنند حقشان خورده شده کولیبازی درمیآورند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٦
هر وقت کسی متوجه شود آنها حقش را خوردهاند یا به او ظلم کردهاند، سریعا موضوع بحث را عوض میکنند.
گوش دادن
بیشعورها شنونده های خوبیاند. آنها در کشف نقطه ضعفها و نقایص دوستان، همکاران و دشمنانشان مهارت دارند تا از این اطلا عات در زمان مناسب سوءاستفاده کنند. علا وه بر این، با تظاهر به گوش دادن، تحسین دیگران را هم برمیانگیزند؛ اما واقعیت آن است که در پسِ این تظاهر به گوشدادن، هیچ چیزی نمیشنوند. رواداری و مدارا بیشعورها دوست دارند که همیشه خودشان روی قله باشند و دیگران ته دره. تا زمانی که وضعیت به این منوال باشد با شما با مدارا رفتار میکنند، اما اگر سعی کنید که در این وضعیت تغییری ایجاد کنید، مث خودتان را با بکشید آنوقت دلشان را خواهید شکست و در این صورت هرچه دیدید از چشم خودتان دیدهاید. مقصر وقایع ناگواری هم که پس از دلشکستگی بیشعورها برای شما رخ خواهد داد، طبق معمول، آنها نیستند. بیشعورها عاشق حدومرزند و به دیوارها عشق میورزند. در سر کارشان، سعی میکنند با هر وسیلهای که شده برای خودشان محدوده ایجاد کنند تا به همکاران و رقبایشان هشدار دهند که نباید به قلمرو آنها نزدیک شوند. در خانه هم همین کار را به نوعی دیگر انجام میدهند تا مطمئن شوند که همسر و بچه هایشان نمیتوانند زیاد به آنها نزدیک شوند و از عمق پوسیدگیشان مطلع شوند. بیشعورها با هر چیزی کنار میآیند به شرط آنکه در محدودهی حدومرزهایی که خودشان معین کردهاند جا بگیرد. دنیای کوچکی است، نه؟ در نزدِ آدم بیشعور رواداری یعنی: ،هر چیزی را که آنها اراده کنند روا بدارید.
، هر نظر و ایدهی مزخرفی را که دارند روا بدانید.
، هر چیزی که اشتباه است حاصل کار شماست.
،هر کسی که میخواهد به آنها برسد باید نابود شود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٦
هر وقت کسی متوجه شود آنها حقش را خوردهاند یا به او ظلم کردهاند، سریعا موضوع بحث را عوض میکنند.
گوش دادن
بیشعورها شنونده های خوبیاند. آنها در کشف نقطه ضعفها و نقایص دوستان، همکاران و دشمنانشان مهارت دارند تا از این اطلا عات در زمان مناسب سوءاستفاده کنند. علا وه بر این، با تظاهر به گوش دادن، تحسین دیگران را هم برمیانگیزند؛ اما واقعیت آن است که در پسِ این تظاهر به گوشدادن، هیچ چیزی نمیشنوند. رواداری و مدارا بیشعورها دوست دارند که همیشه خودشان روی قله باشند و دیگران ته دره. تا زمانی که وضعیت به این منوال باشد با شما با مدارا رفتار میکنند، اما اگر سعی کنید که در این وضعیت تغییری ایجاد کنید، مث خودتان را با بکشید آنوقت دلشان را خواهید شکست و در این صورت هرچه دیدید از چشم خودتان دیدهاید. مقصر وقایع ناگواری هم که پس از دلشکستگی بیشعورها برای شما رخ خواهد داد، طبق معمول، آنها نیستند. بیشعورها عاشق حدومرزند و به دیوارها عشق میورزند. در سر کارشان، سعی میکنند با هر وسیلهای که شده برای خودشان محدوده ایجاد کنند تا به همکاران و رقبایشان هشدار دهند که نباید به قلمرو آنها نزدیک شوند. در خانه هم همین کار را به نوعی دیگر انجام میدهند تا مطمئن شوند که همسر و بچه هایشان نمیتوانند زیاد به آنها نزدیک شوند و از عمق پوسیدگیشان مطلع شوند. بیشعورها با هر چیزی کنار میآیند به شرط آنکه در محدودهی حدومرزهایی که خودشان معین کردهاند جا بگیرد. دنیای کوچکی است، نه؟ در نزدِ آدم بیشعور رواداری یعنی: ،هر چیزی را که آنها اراده کنند روا بدارید.
، هر نظر و ایدهی مزخرفی را که دارند روا بدانید.
، هر چیزی که اشتباه است حاصل کار شماست.
،هر کسی که میخواهد به آنها برسد باید نابود شود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٧
اعتماد
تنها چیزی که میتوان در انجامش به بیشعورها اعتماد داشت، دروغگویی و دسیسهچیدن در مورد هر چیزی است که گمان میکنند به آن ع قه دارند، حتی اگر نداشته باشند. اما در مورد اعتمادِ آنها به دیگران چندان چیزی وجود ندارد. آنها با تنهایی زندگی میکنند، و البته همیشه هوش و استعداد عجیبی برای فراهمآوردن وسایل راحتی خودشان دارند. خشم یکی از چیزهایی که بیشعورها استثنائا خوب از عهدهی آن برمیآیند، خشم و عصبانیت است. آنها از آن دسته آدمهایی نیستند که گهگاهی از کوره درمیروند، بلکه همیشه از کوره درمیروند. آدم بیشعور اعتقاد دارد عصبانیت بهترین وسیله برای رویارویی با جهان درندهای است که درآن زندگی میکنیم. شعار او این است: «هرگز با یک آدم عصبانی مثل خودش رفتار نکن، بلکه ده برابر عصبانیتر رفتار کن.» بیشعورها در مواقع زیر عصبانی میشوند: ، صبح که از خواب بیدار میشوند.
،روزنامهی صبح دیر برسد، حتی اگر مشترک نباشند.
،قهوهشان سرد باشد.
، دیگران دستورهای آنها را با دقتی که گفتهاند انجام ندهند.
،دیگران دستورهای آنها را با دقتی که گفتهاند انجام بدهند، اما همین امر باعث خرابشدن وجههی آنها بشود. ،دیگران نتوانند پیشبینی کنند که آنها چه میخواهند، حتی اگر خودشان هم ندانند.
، بیرون بارانی باشد.
، بیرون آفتابی باشد.
، کسی در حرفشان چونوچرا کند.
، کسی تناقضشان را رو کند.
،کسی نباشد که تقصیر اشتباهاتشان را گردن او بیندازند.
،کسی بخواهد آنها را برای کاری که کردهاند سرزنش کند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٧
اعتماد
تنها چیزی که میتوان در انجامش به بیشعورها اعتماد داشت، دروغگویی و دسیسهچیدن در مورد هر چیزی است که گمان میکنند به آن ع قه دارند، حتی اگر نداشته باشند. اما در مورد اعتمادِ آنها به دیگران چندان چیزی وجود ندارد. آنها با تنهایی زندگی میکنند، و البته همیشه هوش و استعداد عجیبی برای فراهمآوردن وسایل راحتی خودشان دارند. خشم یکی از چیزهایی که بیشعورها استثنائا خوب از عهدهی آن برمیآیند، خشم و عصبانیت است. آنها از آن دسته آدمهایی نیستند که گهگاهی از کوره درمیروند، بلکه همیشه از کوره درمیروند. آدم بیشعور اعتقاد دارد عصبانیت بهترین وسیله برای رویارویی با جهان درندهای است که درآن زندگی میکنیم. شعار او این است: «هرگز با یک آدم عصبانی مثل خودش رفتار نکن، بلکه ده برابر عصبانیتر رفتار کن.» بیشعورها در مواقع زیر عصبانی میشوند: ، صبح که از خواب بیدار میشوند.
،روزنامهی صبح دیر برسد، حتی اگر مشترک نباشند.
،قهوهشان سرد باشد.
، دیگران دستورهای آنها را با دقتی که گفتهاند انجام ندهند.
،دیگران دستورهای آنها را با دقتی که گفتهاند انجام بدهند، اما همین امر باعث خرابشدن وجههی آنها بشود. ،دیگران نتوانند پیشبینی کنند که آنها چه میخواهند، حتی اگر خودشان هم ندانند.
، بیرون بارانی باشد.
، بیرون آفتابی باشد.
، کسی در حرفشان چونوچرا کند.
، کسی تناقضشان را رو کند.
،کسی نباشد که تقصیر اشتباهاتشان را گردن او بیندازند.
،کسی بخواهد آنها را برای کاری که کردهاند سرزنش کند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٨
تهاجم
بیشعورها اصو نسبت به همه چیز حالت تهاجمی دارند. در جنگ حالت تهاجمی دارند، در صلح حالت تهاجمی دارند و حتی در گفتن «دوستت دارم» هم حالت تهاجمی دارند. هیچکدام از این موقعیتها هم که دست ندهد، جلوی آینه حالت تهاجمی به خود میگیرند. در این مواقع بیشعورها معمو حالت تهاجمی به خود میگیرند:
، وقتی که صبح از خواب برمیخیزند.
،موقعی که احساس کنند تسلطشان بر دیگران کمتر شده است.
،هنگامی که از آنها انتقاد کنند.
،وقتی که فرمان چیزی در دستشان قرار بگیرد.
،زمانی که مچشان را در هنگام خ فکاری بگیرند.
، موقعی که اقتدارشان را به چالش بگیرند.
، وقتی قرار شود قسط عقبماندهشان را بپردازند.
تعصب فکری
تمام بیشعورها نسبت به بیشعوریشان تعصب دارند و سعی میکنند با توجیه و دلیلتراشی برای وقاحت و مردمآزاریشان، در بیشعوری خود ثابت قدم باشند. به همین خاطر جرات نمیکنند حتی یک لحظه از موضع خود عقب بنشینند، مبادا آن اندک وجدانی که دروجودشان باقی مانده مجبورشان کند که با خودشان رودررو شوند. از این رو موارد زیر دغدغهی اصلی و مشغولیت ذهنیِ بیشتر بیشعورهاست: ،تواناییشان در این که بتوانند همیشه خود را صاحب قدرت و برتری نشان بدهند.
،وجهه شان. تمام وجود آنها وجهه است و اگر وجهه شان را از دست بدهند چیز دیگری برایشان باقی نمیماند.
، اطمینان از اینکه همیشه کسی هست که بتوان گناهان را به گردن او انداخت. یکی از د یل اصلی ازدواج و بچهدارشدن بیشعورها همین است.
،دشمنانشان و اینکه دارند چکار میکنند.
، دوستانشان و اینکه دارند چکار میکنند.
، حساب وکتاب دقیق بدهکاریهای دیگران به آنها.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٨
تهاجم
بیشعورها اصو نسبت به همه چیز حالت تهاجمی دارند. در جنگ حالت تهاجمی دارند، در صلح حالت تهاجمی دارند و حتی در گفتن «دوستت دارم» هم حالت تهاجمی دارند. هیچکدام از این موقعیتها هم که دست ندهد، جلوی آینه حالت تهاجمی به خود میگیرند. در این مواقع بیشعورها معمو حالت تهاجمی به خود میگیرند:
، وقتی که صبح از خواب برمیخیزند.
،موقعی که احساس کنند تسلطشان بر دیگران کمتر شده است.
،هنگامی که از آنها انتقاد کنند.
،وقتی که فرمان چیزی در دستشان قرار بگیرد.
،زمانی که مچشان را در هنگام خ فکاری بگیرند.
، موقعی که اقتدارشان را به چالش بگیرند.
، وقتی قرار شود قسط عقبماندهشان را بپردازند.
تعصب فکری
تمام بیشعورها نسبت به بیشعوریشان تعصب دارند و سعی میکنند با توجیه و دلیلتراشی برای وقاحت و مردمآزاریشان، در بیشعوری خود ثابت قدم باشند. به همین خاطر جرات نمیکنند حتی یک لحظه از موضع خود عقب بنشینند، مبادا آن اندک وجدانی که دروجودشان باقی مانده مجبورشان کند که با خودشان رودررو شوند. از این رو موارد زیر دغدغهی اصلی و مشغولیت ذهنیِ بیشتر بیشعورهاست: ،تواناییشان در این که بتوانند همیشه خود را صاحب قدرت و برتری نشان بدهند.
،وجهه شان. تمام وجود آنها وجهه است و اگر وجهه شان را از دست بدهند چیز دیگری برایشان باقی نمیماند.
، اطمینان از اینکه همیشه کسی هست که بتوان گناهان را به گردن او انداخت. یکی از د یل اصلی ازدواج و بچهدارشدن بیشعورها همین است.
،دشمنانشان و اینکه دارند چکار میکنند.
، دوستانشان و اینکه دارند چکار میکنند.
، حساب وکتاب دقیق بدهکاریهای دیگران به آنها.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٦٩
دوستی از آنها تقاضای وام کند.
، دوستی بخواهد طلبش را از آنها بگیرد.
،دیگران از آنها توقع داشته باشند که مسئولیتشناس باشند.
،بچه هایشان مثل بچه ها رفتار کنند.
،بچه هایشان مثل بزرگترها رفتار کنند. دیگران از آنها توقع داشته باشند که مثل آدمهای بالغ رفتار کنند.
، همسرشان از اظهارعلاقه های ساختگیشان خسته شود.
، کسی که با او رابطه دارند از اظهارعلاقه های ساختگیشان خسته شود.
رابطه ی جنسی
بیشتر بیشعورها، چه زن و چه مرد، خودارضایی را به ارضای نیازهای یک شریک جنسی ترجیح میدهند. با این حال بیشعورها هم میتوانند فرق بین تصورِ چیزهای لذیذ با خودِ چیزهای لذیذ را تشخیص دهند. بنابراین سعی میکنند که یک زندگی جنسی معمولی داشته باشند. چنین چیزی برای بیشعورها یعنی اینکه:
، رابطهی جنسی دارند، اما نمیتوانند از آن لذت ببرند. این مساله بهویژه در مورد زنان صادق است.
، رابطهی جنسی دارند، اما نمیگذارند شریکشان از آن لذت ببرد. این مساله بهویژه در مورد مردان صادق است.
، رابطهی جنسی را بهعنوان ابزاری برای تسلط بر شریک جنسیشان بهکار میبرند، معمو با تظاهر به سردرد.
،رابطهی جنسی را به عنوان ابزاری برای تنبیه شریک جنسیشان بهکار میبرند، عموما با تظاهر به عدمتمایل.
،رابطهی جنسی مهم نیست، مگر اینکه در حین آن بتوانند کتک کاری کنند.
،رابطهی جنسی دارند، اما هرگز دربارهاش حرف نمیزنند.
، دربارهی رابطهی جنسی حرف میزنند، اما هرگز تجربهاش نکردهاند.
،سرِ ل و لجبازی تصمیم میگیرند که با وجود زندگی مشترک، عزب بمانند.
با خیانت چندان مشکلی ندارند، منتها از جانب خودشان.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٦٩
دوستی از آنها تقاضای وام کند.
، دوستی بخواهد طلبش را از آنها بگیرد.
،دیگران از آنها توقع داشته باشند که مسئولیتشناس باشند.
،بچه هایشان مثل بچه ها رفتار کنند.
،بچه هایشان مثل بزرگترها رفتار کنند. دیگران از آنها توقع داشته باشند که مثل آدمهای بالغ رفتار کنند.
، همسرشان از اظهارعلاقه های ساختگیشان خسته شود.
، کسی که با او رابطه دارند از اظهارعلاقه های ساختگیشان خسته شود.
رابطه ی جنسی
بیشتر بیشعورها، چه زن و چه مرد، خودارضایی را به ارضای نیازهای یک شریک جنسی ترجیح میدهند. با این حال بیشعورها هم میتوانند فرق بین تصورِ چیزهای لذیذ با خودِ چیزهای لذیذ را تشخیص دهند. بنابراین سعی میکنند که یک زندگی جنسی معمولی داشته باشند. چنین چیزی برای بیشعورها یعنی اینکه:
، رابطهی جنسی دارند، اما نمیتوانند از آن لذت ببرند. این مساله بهویژه در مورد زنان صادق است.
، رابطهی جنسی دارند، اما نمیگذارند شریکشان از آن لذت ببرد. این مساله بهویژه در مورد مردان صادق است.
، رابطهی جنسی را بهعنوان ابزاری برای تسلط بر شریک جنسیشان بهکار میبرند، معمو با تظاهر به سردرد.
،رابطهی جنسی را به عنوان ابزاری برای تنبیه شریک جنسیشان بهکار میبرند، عموما با تظاهر به عدمتمایل.
،رابطهی جنسی مهم نیست، مگر اینکه در حین آن بتوانند کتک کاری کنند.
،رابطهی جنسی دارند، اما هرگز دربارهاش حرف نمیزنند.
، دربارهی رابطهی جنسی حرف میزنند، اما هرگز تجربهاش نکردهاند.
،سرِ ل و لجبازی تصمیم میگیرند که با وجود زندگی مشترک، عزب بمانند.
با خیانت چندان مشکلی ندارند، منتها از جانب خودشان.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٧٠
غر زدن
بیشترین حجم نق را در دنیا بیشعورها تولید میکنند. نائومی گادف ی۱در کتاب هنر غرزدن مینویسد هر کسی میتواند بهخاطر کمبودها و نابسامانیهای زندگی غر بزند، اما فقط بیشعور واقعی میتواند دربارهی چیزهایی که بهنظر همه بدون اشکال و حتی پسندیده است، غرولند کند. «در یک روز بهاری که به نظر دیگران فوقالعاده است، آدم بیشعور باز هم خواهد توانست اشکالگیری کند. او غر خواهد زد که چرا در چنین روز زیبایی باید زیر سقف و در فضای بسته کار کند، یا اینکه چه چه پرندگان باعث سردرد او میشود. لذت بردن از چنین روزهایی با یک همسر بیشعور غرغرو محال است.» بیشعورها در موارد زیر غر میزنند: ، وقتی که دیگران پولی بهدست بیاورند.
،وقتی که خودشان پولی به دست بیاورند.
، دربارهی این واقعیت که باید برای امرار معاش کار کرد.
،دربارهی طول مدتی که بیکار شدهاند.
، دربارهی هوا.
، دربارهی اقتصاد.
،به خاطر کم توجهی بچه هایشان به آنها.
، به خاطر پرتوقعی والدینشان. «ما که آنها را خانهی سالمندان گذاشتیم، توقع دارند که به دیدنشان هم برویم؟»
، از اینکه در جریان وصیتنامهی پدربزرگشان سرشان بیکلاه مانده.
،برای سیاستهای جهانی؛ حتی اگر هیچ دخلی به آنها نداشته باشد.
،برای اینکه چرا به نظر نمیآید هیچکس از آنها خوشش بیاید.
،از دست آدمهایی که مدام در حال غرزدناند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٧٠
غر زدن
بیشترین حجم نق را در دنیا بیشعورها تولید میکنند. نائومی گادف ی۱در کتاب هنر غرزدن مینویسد هر کسی میتواند بهخاطر کمبودها و نابسامانیهای زندگی غر بزند، اما فقط بیشعور واقعی میتواند دربارهی چیزهایی که بهنظر همه بدون اشکال و حتی پسندیده است، غرولند کند. «در یک روز بهاری که به نظر دیگران فوقالعاده است، آدم بیشعور باز هم خواهد توانست اشکالگیری کند. او غر خواهد زد که چرا در چنین روز زیبایی باید زیر سقف و در فضای بسته کار کند، یا اینکه چه چه پرندگان باعث سردرد او میشود. لذت بردن از چنین روزهایی با یک همسر بیشعور غرغرو محال است.» بیشعورها در موارد زیر غر میزنند: ، وقتی که دیگران پولی بهدست بیاورند.
،وقتی که خودشان پولی به دست بیاورند.
، دربارهی این واقعیت که باید برای امرار معاش کار کرد.
،دربارهی طول مدتی که بیکار شدهاند.
، دربارهی هوا.
، دربارهی اقتصاد.
،به خاطر کم توجهی بچه هایشان به آنها.
، به خاطر پرتوقعی والدینشان. «ما که آنها را خانهی سالمندان گذاشتیم، توقع دارند که به دیدنشان هم برویم؟»
، از اینکه در جریان وصیتنامهی پدربزرگشان سرشان بیکلاه مانده.
،برای سیاستهای جهانی؛ حتی اگر هیچ دخلی به آنها نداشته باشد.
،برای اینکه چرا به نظر نمیآید هیچکس از آنها خوشش بیاید.
،از دست آدمهایی که مدام در حال غرزدناند.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٧١
بیشعورها عاشق شراکتاند و به همین خاطر بسیاری از چیزهایشان را با دیگران قسمت میکنند. مث همیشه آمادهاند که دیگران را در این جور چیزها شریک کنند:
بدبختیهایشان.
تقصیرها.
تعهدات.
نگاه کسالتبارشان به زندگی. اضطراب.
چرندگفتن.
نظراتشان.
تبخالشان. در مقابل، چند چیز کوچک هم هست که بیشعورها دوست ندارند با دیگران در آنها جمله: ستایش و تحسین. قدرت. پول. وقتشان. لحظات پیروزی و موفقیت. فرصتها. ایدههای خوب. دوستی. توجه دیگران. سخنان محبتآمیز. بیشعورها همیشه درحکم معمایی برای دیگراناند. کارهایشان همانقدر متناقض و ناساز است که یک جوجهتیغی بخواهد بادکنک بفروشد. این مشکل پیش از هر چیز به خودفریبی و شریک شوند. از تنابض و معما
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٧١
بیشعورها عاشق شراکتاند و به همین خاطر بسیاری از چیزهایشان را با دیگران قسمت میکنند. مث همیشه آمادهاند که دیگران را در این جور چیزها شریک کنند:
بدبختیهایشان.
تقصیرها.
تعهدات.
نگاه کسالتبارشان به زندگی. اضطراب.
چرندگفتن.
نظراتشان.
تبخالشان. در مقابل، چند چیز کوچک هم هست که بیشعورها دوست ندارند با دیگران در آنها جمله: ستایش و تحسین. قدرت. پول. وقتشان. لحظات پیروزی و موفقیت. فرصتها. ایدههای خوب. دوستی. توجه دیگران. سخنان محبتآمیز. بیشعورها همیشه درحکم معمایی برای دیگراناند. کارهایشان همانقدر متناقض و ناساز است که یک جوجهتیغی بخواهد بادکنک بفروشد. این مشکل پیش از هر چیز به خودفریبی و شریک شوند. از تنابض و معما
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
ص٧٢
دمدمی مزاجی بیشعورها بازمیگردد. بر اثر انباشت تناقضها، بیشعور عاقبت به چنان وضعیتی دچار میشود که نمیداند کیست و به چه چیزی معتقد است. بیشعورها: ،معمو در همان حالی که دارند عهدشکنی میکنند و دروغ میگویند، ادعای تعهد و صداقت دارند. ، در هنگامی که شما دارید صورتحسابشان را میپردازید از استق ل و مناعت طبع خودشان حرف میزنند. ، وقتی که تمام رشتههایتان را پنبه میکنند، مدعیاند که «فقط بهخاطر خود شما» بوده است که این کار را کردهاند. ،هیچوقت به اندازهی وقتی که دارند راجع به موضوعاتی حرف میزنند که هیچ اط عی دربارهشان ندارند، خودرای و یکدنده نیستند. ، مدعیاند که عاشق خدا و دشمن شیطاناند، در حالی که از رفتارشان انکار اولی و ارادت به دومی آشکار است. استهلا ک همچون هر اعتیادی، بیشعوری هم در طول زمان، عوارض جبران ناپذیری بر نیروی حیاتی انسان به جا میگذارد. بیشعورشدن یک جوان بیست وپنج ساله آسان است، اما برای همین شخص بسیار سخت و فرساینده خواهد بود که بیست سال با این عارضه و ملزومات آن (مثل ریاکاری، تظاهر و دسیسه چینی) به زندگی ادامه دهد. به همین دلیل است که گذر زمان بیشعورها را خسته و فرسوده میکند و اندکاندک متقاعد میشوند که شاید راه بهتری برای ادامهی زندگی وجود داشته- باشد. ع ئم اصلیِ فرسودگیِ ناشی از بیشعوری اینهاست:
، از غرولند دائمی و بی وقفه خسته میشوند. ،دیگر به چرندهای خود اعتقاد راسخ ندارند.
،شروع میکنند به نامه نوشتن به «سنگ صبور» مج ت.
، بیشتر از گذشته خواب نابودی تمام دشمنانشان را میبینند.
، هر روز بیشازپیش به این واقعیت پی میبرند که مردم از آنها خوششان نمیآید.
،هر روز بیشازپیش به این واقعیت پی میبرند که حتی آدمهایی که به آنها ابراز عشق و علا قه میکنند هم از آنها خوششان نمیآید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
ص٧٢
دمدمی مزاجی بیشعورها بازمیگردد. بر اثر انباشت تناقضها، بیشعور عاقبت به چنان وضعیتی دچار میشود که نمیداند کیست و به چه چیزی معتقد است. بیشعورها: ،معمو در همان حالی که دارند عهدشکنی میکنند و دروغ میگویند، ادعای تعهد و صداقت دارند. ، در هنگامی که شما دارید صورتحسابشان را میپردازید از استق ل و مناعت طبع خودشان حرف میزنند. ، وقتی که تمام رشتههایتان را پنبه میکنند، مدعیاند که «فقط بهخاطر خود شما» بوده است که این کار را کردهاند. ،هیچوقت به اندازهی وقتی که دارند راجع به موضوعاتی حرف میزنند که هیچ اط عی دربارهشان ندارند، خودرای و یکدنده نیستند. ، مدعیاند که عاشق خدا و دشمن شیطاناند، در حالی که از رفتارشان انکار اولی و ارادت به دومی آشکار است. استهلا ک همچون هر اعتیادی، بیشعوری هم در طول زمان، عوارض جبران ناپذیری بر نیروی حیاتی انسان به جا میگذارد. بیشعورشدن یک جوان بیست وپنج ساله آسان است، اما برای همین شخص بسیار سخت و فرساینده خواهد بود که بیست سال با این عارضه و ملزومات آن (مثل ریاکاری، تظاهر و دسیسه چینی) به زندگی ادامه دهد. به همین دلیل است که گذر زمان بیشعورها را خسته و فرسوده میکند و اندکاندک متقاعد میشوند که شاید راه بهتری برای ادامهی زندگی وجود داشته- باشد. ع ئم اصلیِ فرسودگیِ ناشی از بیشعوری اینهاست:
، از غرولند دائمی و بی وقفه خسته میشوند. ،دیگر به چرندهای خود اعتقاد راسخ ندارند.
،شروع میکنند به نامه نوشتن به «سنگ صبور» مج ت.
، بیشتر از گذشته خواب نابودی تمام دشمنانشان را میبینند.
، هر روز بیشازپیش به این واقعیت پی میبرند که مردم از آنها خوششان نمیآید.
،هر روز بیشازپیش به این واقعیت پی میبرند که حتی آدمهایی که به آنها ابراز عشق و علا قه میکنند هم از آنها خوششان نمیآید.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
نامش خليلِ ملكي بود. از آن چهره هايِ استثناييِ همهي زمانها مردي كه در پرتو تجربه‌هاي شگفت روزگارمان سيمايِ تاريخي‌اش، نزديك به چهل سال پس از مرگش، ماندگارتراز بسياري از اهلِ سياست و درخشان‌تر از همهيِ نويسندگانِ سياسيِ دورانش خود را نشان ميدهد. مايهي آن استواري و روشن‌بيني و بي‌باكي و پايبندياش به اصولِ اخلاقِ روشنفكرانه و زهد روشنفكرانه‌اش بود. مردي كه آماجِ زهرآگين‌ترين تيرهاي تهمت و بدخيمي‌ها و كين‌توزي‌ها بود، از آزمايشِ روزگار سربلندتر از همهي دشمنان و بدخواهاناش بيرون آمد. اين مقاله را بيست سال پيش براي يادنامه‌اي كه دو تن از دوستانِ من و يارانِ او، دكتر اميرِ پيشداد و همايونِ كاتوزيان، پرداختند، نوشته‌ام. اينك بارديگر براي تازه كردنِ ياد و بزرگداشت او و شناساندنِ‌اش به جواناني كه به نوشته‌هایِ من سر مي‌زنند و خاطرهاي از او ندارند، با اندكي ويرايش، در اينترنت منتشر ميكنم.
#داريوش_اشوري
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
نامش خليلِ ملكي بود. از آن چهره هايِ استثناييِ همهي زمانها مردي كه در پرتو تجربه‌هاي شگفت روزگارمان سيمايِ تاريخي‌اش، نزديك به چهل سال پس از مرگش، ماندگارتراز بسياري از اهلِ سياست و درخشان‌تر از همهيِ نويسندگانِ سياسيِ دورانش خود را نشان ميدهد. مايهي آن استواري و روشن‌بيني و بي‌باكي و پايبندياش به اصولِ اخلاقِ روشنفكرانه و زهد روشنفكرانه‌اش بود. مردي كه آماجِ زهرآگين‌ترين تيرهاي تهمت و بدخيمي‌ها و كين‌توزي‌ها بود، از آزمايشِ روزگار سربلندتر از همهي دشمنان و بدخواهاناش بيرون آمد. اين مقاله را بيست سال پيش براي يادنامه‌اي كه دو تن از دوستانِ من و يارانِ او، دكتر اميرِ پيشداد و همايونِ كاتوزيان، پرداختند، نوشته‌ام. اينك بارديگر براي تازه كردنِ ياد و بزرگداشت او و شناساندنِ‌اش به جواناني كه به نوشته‌هایِ من سر مي‌زنند و خاطرهاي از او ندارند، با اندكي ويرايش، در اينترنت منتشر ميكنم.
#داريوش_اشوري
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
حزب زحمتکشان برای حدود یک سال در زمینه جذب توده مردم و توانایی بسیج آنها برای حمایت از دولت مصدق با حزب توده برابری می‌کرد. اما مجموعه‌ای از اتفاقات به اختلافات فزاینده ملکی و بقایی دامن زد. بقایی هر روز بیشتر از مصدق دلزده می‌شد و از آنچه بیشتر شدن جنبه استبدادی حکومت مصدق می‌خواند انتقاد می‌کرد. اما ملکی در حمایت از مصدق راسخ بود.
نهایتاً در یک جلسه تبادل نظر دسته‌ای از فعالان حزب که طرفدار ملکی بودند بقایی را به همدستی با دربار متهم کردند، و میان دو طرف برخورد پیش آمد. ملکی از جلسه بیرون رفت و حزب زحمتکشان دچار انشعاب شد. از آن پس یاران خلیل ملکی نام حزب خود را "حزب زحمتکشان نیروی سوم" نهادند.
ملکی در بسیاری از مواقع تمجید از مصدق را با انتقاد مودبانه، اما در عین حال جدی سیاستهای او در هم می‌آمیخت. او مصدق را به نداشتن برنامه برای حل مشکلات ایران متهم می‌کرد. درست یک سال پیش از کودتای مرداد ۱۳۳۲ ملکی با ناکافی دانستن مبارزه با دشمن خارجی، مصدق را سرزنش کرد. او می‌گفت دولت هیچ برنامه برای پایان دادن به نابرابری‌ها در ایران ندارد. او همچنین مصدق را بخاطر ناتوانی در تأسیس یک حزب سیاسی مورد انتقاد قرار می‌داد. ملکی سقوط مصدق را در صورت تغییر ندادن سیاست‌هایش قطعی می‌دانست. او با آنکه مخالف سرسخت بعضی از جنجالی ترین تصمیمات نخست وزیر(بخصوص تصمیم به برگزاری همه پرسی برای انحلال مجلس و در نتیجه دادن بهانه قانونی به شاه برای عزل او از نخست وزیری) بود، با وجود مخالفتش با مصدق پیر و خسته، به او گفته بود که "من تا جهنم به دنبال شما می‌آیم"
یکی از مهمترین تصمیمات خلیل ملکی، پشتیبانی ضمنی از اصلاحات شاه (انقلاب سفید) و اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱ بود. او بعدها در نامه‌ای به مصدق از رهبران جبهه ملی به خاطر ناتوانی در درک ماهیت و گستره اصلاحات شاه، ضعفشان در ابتکار بخرج دادن و تشکیل دولت در موقعی که موقعیت آن نصیبشان شد (دوران امینی) گلایه کرد. وی در سال ۱۳۴۲ تصمیم به ترک ایران گرفت.
ملکی به همراه پسر کوچکترش به وین رفت بعد از اینکه با یک نماینده عضو حزب کارگر مجلس بریتانیا ملاقات کرد، بار دیگر دستگیر، و به سه سال زندان محکوم شد. رهبران سوسیالیست جهان بشدت با این حکم مخالفت کردند. بعد از حدود یک سال و نیم ساواک تصمیم گرفت که از آزار ملکی دست بردارد چون فهمید که او بیمار و در آستانه مرگ است. ساواک در گزارشی به این نتیجه رسید که «اگر او در زندان بمیرد از او قهرمانی خواهند ساخت». به همین خاطر توصیه کرد که او عفو شود. در این زمان ملکی با استفاده از جلال آل‌احمد تماس های خود را با اسدالله علم ادامه داد از همین طریق از علم خواست که اسباب آزادیش را فراهم کند. این تلاش به ثمر رسید و ملکی نه تنها آزاد شد مهر ماه ۱۳۴۵ بلکه با دخالت دفتر علم کاری در مرکز تحقیقات علوم اجتماعی به او واگذار شد. بالاخره در ۲۲ تیر ماه ۱۳۴۸ (۱۳ ژوئیه) خلیل ملکی در گذشت. در آن زمان مردی تنها بود حدود صد نفر در مراسم تدفینش شرکت کردند. وصیت کرده بود که در احمد آباد دفنش کنند، می‌خواست نزدیک مصدق باشد. خواست ملکی اجابت نشد و در قبرستان فیروز آبادی کنار مسجد فیروز آبادی شهر ری دفن شد.
برای مطالعه بیشتر به کتاب‌های زیر مراجعه فرمایید:
درس 28 مرداد (از لحاظ نهضت ملی ایران و از لحاظ رهبران خائن حزب توده) نوشته خلیل ملکی انتشارات پردیس دانش
خاطرات سیاسی نوشته خلیل ملکی انتشارات شرکت سهامی انتشار
یادنامه خلیل ملکی با مقدمه همایون کاتوزیان انتشارات شرکت سهامی انتشار
نامه‌های خلیل ملکی به کوشش امیر پیشداد و محمدعلی همایون کاتوزیان نشر مرکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
حزب زحمتکشان برای حدود یک سال در زمینه جذب توده مردم و توانایی بسیج آنها برای حمایت از دولت مصدق با حزب توده برابری می‌کرد. اما مجموعه‌ای از اتفاقات به اختلافات فزاینده ملکی و بقایی دامن زد. بقایی هر روز بیشتر از مصدق دلزده می‌شد و از آنچه بیشتر شدن جنبه استبدادی حکومت مصدق می‌خواند انتقاد می‌کرد. اما ملکی در حمایت از مصدق راسخ بود.
نهایتاً در یک جلسه تبادل نظر دسته‌ای از فعالان حزب که طرفدار ملکی بودند بقایی را به همدستی با دربار متهم کردند، و میان دو طرف برخورد پیش آمد. ملکی از جلسه بیرون رفت و حزب زحمتکشان دچار انشعاب شد. از آن پس یاران خلیل ملکی نام حزب خود را "حزب زحمتکشان نیروی سوم" نهادند.
ملکی در بسیاری از مواقع تمجید از مصدق را با انتقاد مودبانه، اما در عین حال جدی سیاستهای او در هم می‌آمیخت. او مصدق را به نداشتن برنامه برای حل مشکلات ایران متهم می‌کرد. درست یک سال پیش از کودتای مرداد ۱۳۳۲ ملکی با ناکافی دانستن مبارزه با دشمن خارجی، مصدق را سرزنش کرد. او می‌گفت دولت هیچ برنامه برای پایان دادن به نابرابری‌ها در ایران ندارد. او همچنین مصدق را بخاطر ناتوانی در تأسیس یک حزب سیاسی مورد انتقاد قرار می‌داد. ملکی سقوط مصدق را در صورت تغییر ندادن سیاست‌هایش قطعی می‌دانست. او با آنکه مخالف سرسخت بعضی از جنجالی ترین تصمیمات نخست وزیر(بخصوص تصمیم به برگزاری همه پرسی برای انحلال مجلس و در نتیجه دادن بهانه قانونی به شاه برای عزل او از نخست وزیری) بود، با وجود مخالفتش با مصدق پیر و خسته، به او گفته بود که "من تا جهنم به دنبال شما می‌آیم"
یکی از مهمترین تصمیمات خلیل ملکی، پشتیبانی ضمنی از اصلاحات شاه (انقلاب سفید) و اصلاحات ارضی در سال ۱۳۴۱ بود. او بعدها در نامه‌ای به مصدق از رهبران جبهه ملی به خاطر ناتوانی در درک ماهیت و گستره اصلاحات شاه، ضعفشان در ابتکار بخرج دادن و تشکیل دولت در موقعی که موقعیت آن نصیبشان شد (دوران امینی) گلایه کرد. وی در سال ۱۳۴۲ تصمیم به ترک ایران گرفت.
ملکی به همراه پسر کوچکترش به وین رفت بعد از اینکه با یک نماینده عضو حزب کارگر مجلس بریتانیا ملاقات کرد، بار دیگر دستگیر، و به سه سال زندان محکوم شد. رهبران سوسیالیست جهان بشدت با این حکم مخالفت کردند. بعد از حدود یک سال و نیم ساواک تصمیم گرفت که از آزار ملکی دست بردارد چون فهمید که او بیمار و در آستانه مرگ است. ساواک در گزارشی به این نتیجه رسید که «اگر او در زندان بمیرد از او قهرمانی خواهند ساخت». به همین خاطر توصیه کرد که او عفو شود. در این زمان ملکی با استفاده از جلال آل‌احمد تماس های خود را با اسدالله علم ادامه داد از همین طریق از علم خواست که اسباب آزادیش را فراهم کند. این تلاش به ثمر رسید و ملکی نه تنها آزاد شد مهر ماه ۱۳۴۵ بلکه با دخالت دفتر علم کاری در مرکز تحقیقات علوم اجتماعی به او واگذار شد. بالاخره در ۲۲ تیر ماه ۱۳۴۸ (۱۳ ژوئیه) خلیل ملکی در گذشت. در آن زمان مردی تنها بود حدود صد نفر در مراسم تدفینش شرکت کردند. وصیت کرده بود که در احمد آباد دفنش کنند، می‌خواست نزدیک مصدق باشد. خواست ملکی اجابت نشد و در قبرستان فیروز آبادی کنار مسجد فیروز آبادی شهر ری دفن شد.
برای مطالعه بیشتر به کتاب‌های زیر مراجعه فرمایید:
درس 28 مرداد (از لحاظ نهضت ملی ایران و از لحاظ رهبران خائن حزب توده) نوشته خلیل ملکی انتشارات پردیس دانش
خاطرات سیاسی نوشته خلیل ملکی انتشارات شرکت سهامی انتشار
یادنامه خلیل ملکی با مقدمه همایون کاتوزیان انتشارات شرکت سهامی انتشار
نامه‌های خلیل ملکی به کوشش امیر پیشداد و محمدعلی همایون کاتوزیان نشر مرکز
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
@flith کانال پروازفکرواندیشه
#یاران_مصدق
22 تیرماه سالگرد در گذشت کسی است که نام و یادش در تاریخ ایران با انشعاب،مبارزه برای آگاهی و آزادی،نامرادی و ناکامی و مقاومت همراه است. خلیل ملکی در سال ۱۲۸۰ (۱۹۰۱ میلادی) در تبریز بدنیا آمد. پدرش بازاری، و از طرفداران انقلاب مشروطه بود. هنوز دانش آموز ابتدایی بود که پدرش را از دست داد. مادرش دوباره ازدواج کرد، و در نتیجه آن خانواده آنها به اراک کوچ کرد، و ملکی تحصیلش را در این شهر ادامه داد. او برای دوره دبیرستان به تهران رفت و در مدرسه فنی آلمانی‌ها ثبت نام کرد.
او در زمان رضاشاه بورسیه دولتی برای تحصیل در خارج از کشور را دریافت کرد. و به همراه گروهی از دانشجویان، که بعضی از چهره‌های سیاسی درخشان آینده مملکت همچون مهدی بازرگان و کریم سنجابی در میان آنها بودند، به آلمان رفت تا در رشته مهندسی شیمی تحصیل کند. در آلمان با تقی ارانی آشنا شد. دکتر ارانی می‌خواست مجله‌ای بنام دنیا منتشر کند. این مجله قرار بود به نشر آرا و عقاید بپردازد و گرایش آشکاری به ایدههای چپی داشت. دیری نگذشت که پلیس همه کسانی که با مجله در ارتباط بودند، از جمله ملکی را دستگیر کرد. آنها ۵۳ نفر بودند و بواسطه کتابی از بزرگ علوی مشهور شدند.
سقوط رضاشاه زندگی ملکی را تغییر داد. او از زندان آزاد شد و به جامعه‌ای پیوست که تازه داشت دموکراسی را تجربه می‌کرد. به استثنای دکتر ارانی که به طرز مشکوکی در زندان درگذشت، بسیاری از اعضای گروه ۵۳ نفر برای تشکیل حزب توده متحد شدند. ملکی در ابتدا از عضویت در این حزب سر باز زد.
او در خاطراتش از اینکه شاهد فساد و ضعف اخلاقی بسیاری از رهبران حزب بوده حکایت میکند. او نهایتاً به نگرانی‌های اولیه‌اش غلبه میکند و به حزب می‌پیوندد، و بلافاصله به یکی از نظریه پردازان اصلی آن تبدیل میشود. ملکی کمی بعد از پیوستن به حزب با بخش اعظم کادر رهبری حزب دچار تنش میشود. نقاط اختلاف و افتراق میان آنها کم نبود. ملکی طرفدار دموکراسی بیشتر در درون حزب و استقلال بیشتر نسبت به شوروی و توجه بیشتر به واقعیات ایران بود. این اختلافات در زمان بروز مسأله آذربایجان به اوج خود رسید. ملکی از طرف کمیته مرکزی حزب برای بررسی وضعیت و تهیه گزارش به آذربایجان اعزام شد. او در آنجا با وضعیت هولناکی روبرو شد. شوروی‌ها مثل یک نیروی اشغالگر رفتار می‌کردند، و افسران آنها حتی با کمونیست‌های ایرانی هم برخوردی تحقیر آمیز داشتند. ملکی صفوف جنبش کمونیست در این منطقه را پر از افراد فرصت طلب یافت. پس از بازگشت از آذربایجان، ملکی حزب را ترک کرد. طرح او نهایتاً در آذر 1326 منجر به بزرگترین انشعاب در حزب توده شد. اهمیت این انشعاب باعث شد روایت‌های زیادی در مورد ریشه و سیر رویدادهای منجر به آن ایجاد شود. حزب توده، درست مانند دیگر احزاب تمامیت خواه، ادعا کرد که ملکی از حزب "اخراج شده". ظاهراً در کتاب‌های مرجع مارکسیسم هیچکس نمی‌تواند به خواست خود حزب را ترک کند، و همه افراد نامطلوب از آن "اخراج" میشوند. روایت رسمی قضیه جدایی ملکی از حزب توده هم همین طور بود: او در آستانه اخراج از حزب بوده، و برای همین هم پیشدستی کرده و ادعای "انشعاب" از حزب را کرده‌است.
بعد از جدایی از حزب توده، اضطراب و نگرانی ناشی از آن، و از آن مهمتر شوک حملات بی رحمانه و ترور شخصیت رادیو مسکو و ملازمان ایرانی آن، ملکی را دچار یأس و سرخوردگی شدید کرد. او تصمیم گرفت کلاً از عالم سیاست کنار بکشد و تا آستانه خودکشی پیش رفت.
پیروان ملکی از سال ۱۳۲۶ خود را حزب نیروی سوم می‌خواندند. در همین دوره بود که ملکی انتشار و ویرایش بخشی از نشریه‌ای را آغاز کرد که بیانگر عقاید و ایدئولوژی "نیروی سوم" بود. آنها معتقد بودند که به نوعی از «کمونیسم و مارکسیسم ایرانی» مستقل از کمونیسم بین‌الملل و با تکیه بر عناصر هویت ملی ایرانیان رسیده‌اند.
ملکی تا سه سال بعد از جدایی دردناکش از حزب توده، فعالیت سیاسی نداشت. اما با بالا گرفتن منازعات بر سر ملی کردن صنعت نفت در اواخر دهه ۲۰ (دهه ۴۰ میلادی)، ملکی تصمیم گرفت دوباره وارد عرصه شود. او این کار را قبل از هر چیز به تشویق جلال آل‌احمد انجام داد. در آن موقع، جلال آل احمد مقالاتی را برای چاپ در روزنامه شاهد از خلیل ملکی می گرفت و همین موضوع باعث آشنایی و نزدیکی خلیل ملکی با مظفر بقایی و بازگشتش به عرصه سیاست شد. مظفر بقایی در آن موقع، یک چهره سیاسی سرشناس ضد کمونیست و جنجالی بود و ملکی هم در همان ایام به درخواست جلال آل احمد به او پیوست. آنها سپس با هم حزب زحمتکشان ملت ایران را تأسیس کردند. برنامه آنها دفاع از دولت محمد مصدق و مبارزه با کمونیست‌ها بود. جلال آل احمد در بقیه عمر ملکی نیز دوست و مدافعی خستگی ناپذیر و قابل اعتماد برای او بود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷
#یاران_مصدق
22 تیرماه سالگرد در گذشت کسی است که نام و یادش در تاریخ ایران با انشعاب،مبارزه برای آگاهی و آزادی،نامرادی و ناکامی و مقاومت همراه است. خلیل ملکی در سال ۱۲۸۰ (۱۹۰۱ میلادی) در تبریز بدنیا آمد. پدرش بازاری، و از طرفداران انقلاب مشروطه بود. هنوز دانش آموز ابتدایی بود که پدرش را از دست داد. مادرش دوباره ازدواج کرد، و در نتیجه آن خانواده آنها به اراک کوچ کرد، و ملکی تحصیلش را در این شهر ادامه داد. او برای دوره دبیرستان به تهران رفت و در مدرسه فنی آلمانی‌ها ثبت نام کرد.
او در زمان رضاشاه بورسیه دولتی برای تحصیل در خارج از کشور را دریافت کرد. و به همراه گروهی از دانشجویان، که بعضی از چهره‌های سیاسی درخشان آینده مملکت همچون مهدی بازرگان و کریم سنجابی در میان آنها بودند، به آلمان رفت تا در رشته مهندسی شیمی تحصیل کند. در آلمان با تقی ارانی آشنا شد. دکتر ارانی می‌خواست مجله‌ای بنام دنیا منتشر کند. این مجله قرار بود به نشر آرا و عقاید بپردازد و گرایش آشکاری به ایدههای چپی داشت. دیری نگذشت که پلیس همه کسانی که با مجله در ارتباط بودند، از جمله ملکی را دستگیر کرد. آنها ۵۳ نفر بودند و بواسطه کتابی از بزرگ علوی مشهور شدند.
سقوط رضاشاه زندگی ملکی را تغییر داد. او از زندان آزاد شد و به جامعه‌ای پیوست که تازه داشت دموکراسی را تجربه می‌کرد. به استثنای دکتر ارانی که به طرز مشکوکی در زندان درگذشت، بسیاری از اعضای گروه ۵۳ نفر برای تشکیل حزب توده متحد شدند. ملکی در ابتدا از عضویت در این حزب سر باز زد.
او در خاطراتش از اینکه شاهد فساد و ضعف اخلاقی بسیاری از رهبران حزب بوده حکایت میکند. او نهایتاً به نگرانی‌های اولیه‌اش غلبه میکند و به حزب می‌پیوندد، و بلافاصله به یکی از نظریه پردازان اصلی آن تبدیل میشود. ملکی کمی بعد از پیوستن به حزب با بخش اعظم کادر رهبری حزب دچار تنش میشود. نقاط اختلاف و افتراق میان آنها کم نبود. ملکی طرفدار دموکراسی بیشتر در درون حزب و استقلال بیشتر نسبت به شوروی و توجه بیشتر به واقعیات ایران بود. این اختلافات در زمان بروز مسأله آذربایجان به اوج خود رسید. ملکی از طرف کمیته مرکزی حزب برای بررسی وضعیت و تهیه گزارش به آذربایجان اعزام شد. او در آنجا با وضعیت هولناکی روبرو شد. شوروی‌ها مثل یک نیروی اشغالگر رفتار می‌کردند، و افسران آنها حتی با کمونیست‌های ایرانی هم برخوردی تحقیر آمیز داشتند. ملکی صفوف جنبش کمونیست در این منطقه را پر از افراد فرصت طلب یافت. پس از بازگشت از آذربایجان، ملکی حزب را ترک کرد. طرح او نهایتاً در آذر 1326 منجر به بزرگترین انشعاب در حزب توده شد. اهمیت این انشعاب باعث شد روایت‌های زیادی در مورد ریشه و سیر رویدادهای منجر به آن ایجاد شود. حزب توده، درست مانند دیگر احزاب تمامیت خواه، ادعا کرد که ملکی از حزب "اخراج شده". ظاهراً در کتاب‌های مرجع مارکسیسم هیچکس نمی‌تواند به خواست خود حزب را ترک کند، و همه افراد نامطلوب از آن "اخراج" میشوند. روایت رسمی قضیه جدایی ملکی از حزب توده هم همین طور بود: او در آستانه اخراج از حزب بوده، و برای همین هم پیشدستی کرده و ادعای "انشعاب" از حزب را کرده‌است.
بعد از جدایی از حزب توده، اضطراب و نگرانی ناشی از آن، و از آن مهمتر شوک حملات بی رحمانه و ترور شخصیت رادیو مسکو و ملازمان ایرانی آن، ملکی را دچار یأس و سرخوردگی شدید کرد. او تصمیم گرفت کلاً از عالم سیاست کنار بکشد و تا آستانه خودکشی پیش رفت.
پیروان ملکی از سال ۱۳۲۶ خود را حزب نیروی سوم می‌خواندند. در همین دوره بود که ملکی انتشار و ویرایش بخشی از نشریه‌ای را آغاز کرد که بیانگر عقاید و ایدئولوژی "نیروی سوم" بود. آنها معتقد بودند که به نوعی از «کمونیسم و مارکسیسم ایرانی» مستقل از کمونیسم بین‌الملل و با تکیه بر عناصر هویت ملی ایرانیان رسیده‌اند.
ملکی تا سه سال بعد از جدایی دردناکش از حزب توده، فعالیت سیاسی نداشت. اما با بالا گرفتن منازعات بر سر ملی کردن صنعت نفت در اواخر دهه ۲۰ (دهه ۴۰ میلادی)، ملکی تصمیم گرفت دوباره وارد عرصه شود. او این کار را قبل از هر چیز به تشویق جلال آل‌احمد انجام داد. در آن موقع، جلال آل احمد مقالاتی را برای چاپ در روزنامه شاهد از خلیل ملکی می گرفت و همین موضوع باعث آشنایی و نزدیکی خلیل ملکی با مظفر بقایی و بازگشتش به عرصه سیاست شد. مظفر بقایی در آن موقع، یک چهره سیاسی سرشناس ضد کمونیست و جنجالی بود و ملکی هم در همان ایام به درخواست جلال آل احمد به او پیوست. آنها سپس با هم حزب زحمتکشان ملت ایران را تأسیس کردند. برنامه آنها دفاع از دولت محمد مصدق و مبارزه با کمونیست‌ها بود. جلال آل احمد در بقیه عمر ملکی نیز دوست و مدافعی خستگی ناپذیر و قابل اعتماد برای او بود.
@flith کانال پروازفکرواندیشه🔷