پنجمین گزارش پژوهشی از مجموعه گزارش‌های پژوهشی بنیاد به اتمام رسید. در این پژوهش مفصل و میدانی، فعالیت بنیاد در حوزه کودک و نوجوان در استان سیستان و بلوچستان مستندنگاری و تحلیل شد.
با اتمام پژوهشی با عنوان «نگین: رؤیاسازی جمعی» حدود هجده سال فعالیت مستمر بنیاد در حوزه کودک و نوجوان مستندسازی مستندسازی و از منظر اجتماعی تحلیل شد. این پژوهش میدانی هشت ماهه توسط خانم دکتر شیما غلامرضا کاشی و با نظارت واحد پژوهش بنیاد از شهریور ۱۴۰۳ تا فروردین ۱۴۰۴ انجام شد.
در این پژوهش توصیفی و تحلیلی، در سه بخش کلی با عناوین «روایت آغاز، تشکیل، تکوین، بلوغ و چشم‌انداز آینده»، «نگین با بچه‌ها چه کرد؟» و «موانع و چالش‌های پیش رو» با ترکیب تکنیک‌های مصاحبه، مشاهده و تحلیل اسنادی تصویری دقیق و جذاب از تاریخچه این فعالیت‌ها و سپس تحلیلی اجتماعی از کارکردها و آثار این فعالیت‌ها ارائه شده است.
نتایج این پژوهش مفصل حدود دویست صفحه‌ای، در سال جاری در قالب‌های مختلف به مخاطبین و جامعه مدنی ایران و فعالان این حوزه ارائه خواهد شد.
با اتمام پژوهشی با عنوان «نگین: رؤیاسازی جمعی» حدود هجده سال فعالیت مستمر بنیاد در حوزه کودک و نوجوان مستندسازی مستندسازی و از منظر اجتماعی تحلیل شد. این پژوهش میدانی هشت ماهه توسط خانم دکتر شیما غلامرضا کاشی و با نظارت واحد پژوهش بنیاد از شهریور ۱۴۰۳ تا فروردین ۱۴۰۴ انجام شد.
در این پژوهش توصیفی و تحلیلی، در سه بخش کلی با عناوین «روایت آغاز، تشکیل، تکوین، بلوغ و چشم‌انداز آینده»، «نگین با بچه‌ها چه کرد؟» و «موانع و چالش‌های پیش رو» با ترکیب تکنیک‌های مصاحبه، مشاهده و تحلیل اسنادی تصویری دقیق و جذاب از تاریخچه این فعالیت‌ها و سپس تحلیلی اجتماعی از کارکردها و آثار این فعالیت‌ها ارائه شده است.
نتایج این پژوهش مفصل حدود دویست صفحه‌ای، در سال جاری در قالب‌های مختلف به مخاطبین و جامعه مدنی ایران و فعالان این حوزه ارائه خواهد شد.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بشنوید از پرستو سالارزهی، سخنگوی گروه نگین، در خصوص فعالیت‌های این گروه.
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۲۱ خرداد، شیرآباد زاهدان.
در جریان بازدیدی که از سوی بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان انجام شد، به یکی از «خانه‌های هدی» در دل محله‌ای رفتیم که اغلب با برچسب‌هایی چون فقر و حاشیه در رسانه‌ها معرفی می‌شود.
در آن خانه، زنی نشسته بود: شاه‌بی‌بی. با لباسی محلی و سوزن‌دوزی‌شده، مشغول کار بود. اما آنچه توجه را جلب می‌کرد نه ظاهرش بود و نه آن سکوت آرام، بلکه شیوه‌ی کارش؛ بدون هیچ الگویی، بدون طرح از پیش‌تعیین‌شده نقشی پیچیده و منظم را با دقتی چشمگیر بر پارچه می‌دوخت.
برای او و اطرافیانش، این سطح از مهارت یک امر روزمره و عادی بود. اما برای منِ ناظر بیرونی، که آشنایی نزدیکی با چنین مهارت تجربی و شفاهی نداشتم، چیزی بود که نمی‌شد بی‌تفاوت از کنار آن گذشت.
در واقع، این نوع از سوزن‌دوزی فقط یک فعالیت هنری یا معیشتی نیست؛ بلکه نوعی سرمایه‌ی نامرئی است. مهارتی که در سکوت، دور از لنز رسانه‌ها، بی‌هیاهو و اغلب بی‌مستندات، در حال فرسایش است.
شاه‌بی‌بی تنها یک سوزن‌دوز نیست. او یک حافظه‌ی زنده است. نمونه‌ای از زنی که مهارتش، دانشش و هویتش را به شکل عملی و بی‌ادعا، هر روز تکرار می‌کند.
در جریان بازدیدی که از سوی بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان انجام شد، به یکی از «خانه‌های هدی» در دل محله‌ای رفتیم که اغلب با برچسب‌هایی چون فقر و حاشیه در رسانه‌ها معرفی می‌شود.
در آن خانه، زنی نشسته بود: شاه‌بی‌بی. با لباسی محلی و سوزن‌دوزی‌شده، مشغول کار بود. اما آنچه توجه را جلب می‌کرد نه ظاهرش بود و نه آن سکوت آرام، بلکه شیوه‌ی کارش؛ بدون هیچ الگویی، بدون طرح از پیش‌تعیین‌شده نقشی پیچیده و منظم را با دقتی چشمگیر بر پارچه می‌دوخت.
برای او و اطرافیانش، این سطح از مهارت یک امر روزمره و عادی بود. اما برای منِ ناظر بیرونی، که آشنایی نزدیکی با چنین مهارت تجربی و شفاهی نداشتم، چیزی بود که نمی‌شد بی‌تفاوت از کنار آن گذشت.
در واقع، این نوع از سوزن‌دوزی فقط یک فعالیت هنری یا معیشتی نیست؛ بلکه نوعی سرمایه‌ی نامرئی است. مهارتی که در سکوت، دور از لنز رسانه‌ها، بی‌هیاهو و اغلب بی‌مستندات، در حال فرسایش است.
شاه‌بی‌بی تنها یک سوزن‌دوز نیست. او یک حافظه‌ی زنده است. نمونه‌ای از زنی که مهارتش، دانشش و هویتش را به شکل عملی و بی‌ادعا، هر روز تکرار می‌کند.
❤7👍1
یکی از جوان‌ترین شهرهای ایران از نظر ساختار جمعیتی شهر زاهدان است، در مناطقی از این شهر حضور چشمگیر کودکان و نوجوانان در کوچه‌ها و معابر، در کنار کمبود شدید امکانات آموزشی، تفریحی و خدماتی برای این گروه‌های سنی، نشان‌دهنده‌ی یک شکاف عمیق در سیاست‌گذاری اجتماعی و خدمات شهری است.
از سوی دیگر، شهر زاهدان یکی از کم‌برخوردارترین مناطق کشور از نظر سرانه فضای سبز محسوب می‌شود. با ورود به محله‌ی شیرآباد، بافت خاکستری، ساختمان‌های فشرده، و کمبود درخت و فضای سبز کاملاً مشهود است….
معرفی محله‌های زاهدان- شیرآباد
از سوی دیگر، شهر زاهدان یکی از کم‌برخوردارترین مناطق کشور از نظر سرانه فضای سبز محسوب می‌شود. با ورود به محله‌ی شیرآباد، بافت خاکستری، ساختمان‌های فشرده، و کمبود درخت و فضای سبز کاملاً مشهود است….
معرفی محله‌های زاهدان- شیرآباد
❤5
محمد کاظم متولی✍🏼
حدود ۷۰ سال پیش کورت لوین از پیشگامان روانشناسی کاربردی و به ویژه اجتماعی، گفته بود "هیچ چیز عملی‌تر از یک نظریه خوب نیست". از این جمله تامل برانگیز چند نتیجه می‌توان گرفت. اولا عمل و نظر، وحدتی جَدَلی با هم دارند؛ و ثانیاً عمل اگر مبتنی بر نظریه‌ای آزموده نباشد، معلوم نیست به چه نتیجه‌ای بیانجامد.
از عملی که مبتنی بر نظریه و شواهد مبنای تصمیم‌گیری‌های ما نباشد، به حصر منطقی یکی از این سه اتفاق را می‌توان انتظار داشت: ۱) دست بر قضا نتیجه مطلوب به دست آید؛ ۲) هیچ نتیجه‌ای به دست نیاید؛ ۳)نتیجه نامطلوبی پدید آید. به این ترتیب کسانی که بدون ابتنا بر نظریه‌ای آزموده و شواهدی معتبر دست به مداخلاتی به وسعت یک جامعه می‌زنند، در برابر همه نتایج نامطلوبی که به بار می آورند و در برابر اموال مردم که هزینه کرده‌اند؛ مسئول‌اند.
این کتاب تلاش کوچکی است برای آنکه اولا نشان دهیم که در برخورد با مشکلات و مسائل اجتماعی، دست بسته نباید بود و حتماً حتماً باید کاری کرد؛ و ثانیاً نشان دهیم که چگونه می‌توان ازمیان شواهد و نظریه‌های آزموده راهی برای برون شُد یافت، یا اگر راهی نیست آن را ساخت و البته آزمود.
حدود ۷۰ سال پیش کورت لوین از پیشگامان روانشناسی کاربردی و به ویژه اجتماعی، گفته بود "هیچ چیز عملی‌تر از یک نظریه خوب نیست". از این جمله تامل برانگیز چند نتیجه می‌توان گرفت. اولا عمل و نظر، وحدتی جَدَلی با هم دارند؛ و ثانیاً عمل اگر مبتنی بر نظریه‌ای آزموده نباشد، معلوم نیست به چه نتیجه‌ای بیانجامد.
از عملی که مبتنی بر نظریه و شواهد مبنای تصمیم‌گیری‌های ما نباشد، به حصر منطقی یکی از این سه اتفاق را می‌توان انتظار داشت: ۱) دست بر قضا نتیجه مطلوب به دست آید؛ ۲) هیچ نتیجه‌ای به دست نیاید؛ ۳)نتیجه نامطلوبی پدید آید. به این ترتیب کسانی که بدون ابتنا بر نظریه‌ای آزموده و شواهدی معتبر دست به مداخلاتی به وسعت یک جامعه می‌زنند، در برابر همه نتایج نامطلوبی که به بار می آورند و در برابر اموال مردم که هزینه کرده‌اند؛ مسئول‌اند.
این کتاب تلاش کوچکی است برای آنکه اولا نشان دهیم که در برخورد با مشکلات و مسائل اجتماعی، دست بسته نباید بود و حتماً حتماً باید کاری کرد؛ و ثانیاً نشان دهیم که چگونه می‌توان ازمیان شواهد و نظریه‌های آزموده راهی برای برون شُد یافت، یا اگر راهی نیست آن را ساخت و البته آزمود.
❤4
پژوهش «خانه هدی همت‌آباد: داستان زنانی که با هم مرزها را جابجا می‌کنند» در بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان به پایان رسید. این پژوهش طی حدود هشت ماه و توسط خانم الهام ذاکری با نظارت علمی واحد پژوهش بنیاد انجام شد.
در این پژوهش راهکارهایی پیشنهادی برای غلبه بر نقاط ضعف و چالش‌های این تجربه با اتکاء به تجربیات ملی و بین‌المللی پیشنهاد و توضیح داده‌شده است. تلاش بر آن بوده که به صورت هم‌زمان، صدای زنان عضو این گروه‌ها در دوره‌های مختلف از حدود بیست سال پیش تا کنون و همچنین تسهیلگران فعال در این محله و نیز کارشناسان و مدیران بنیاد در یک روایت جذاب و خواندنی و در عین حال پژوهشی و دقیق شنیده‌شود. در این پژوهش با هجده نفر از افراد مرتبط با داستان شکلگیری این نهاد اجتماعی مصاحبه‌های عمیق صورت گرفته‌است.
در این پژوهش راهکارهایی پیشنهادی برای غلبه بر نقاط ضعف و چالش‌های این تجربه با اتکاء به تجربیات ملی و بین‌المللی پیشنهاد و توضیح داده‌شده است. تلاش بر آن بوده که به صورت هم‌زمان، صدای زنان عضو این گروه‌ها در دوره‌های مختلف از حدود بیست سال پیش تا کنون و همچنین تسهیلگران فعال در این محله و نیز کارشناسان و مدیران بنیاد در یک روایت جذاب و خواندنی و در عین حال پژوهشی و دقیق شنیده‌شود. در این پژوهش با هجده نفر از افراد مرتبط با داستان شکلگیری این نهاد اجتماعی مصاحبه‌های عمیق صورت گرفته‌است.
❤3
این پژوهش در پنج فصل و مجموعاً ۱۶۰ صفحه تنظیم شده‌است: فصل نخست با عنوان «مستندسازی خانه هدی همت‌آباد: چرا و چگونه؟» به توضیح روش انجام این پژوهش و اهداف آن اختصاص دارد. فصل دوم با عنوان «خانه همت‌آباد: از آغاز تا امروز: زنانی که جمع می‌سازند» به صورت دقیق و گام به گام، هم بسترها و زمینه‌های شکلگیری تجربه خانه هدی در پیوند با طرح‌های توسعه‌ای بین‌المللی را روایت می‌کند. فصل سوم این پژوهش با عنوان «داستان مطالبه‌گری‌ها: زنانی که ورای مرزهای شخصی می‌جنگند» به شرح برخی از مهم‌ترین مطالبه‌گری‌های زنان در این محله و تأثیر موفقیت سخت به دست‌آمده آنان در تغییر فضای محله اختصاص دارد. فصل چهارم این پژوهش با عنوان «آیتده و برخی چالش‌های پیش رو» به بررسی برخی نقاط ضعف بنیاد و کاستی‌های این تجربه و نیازهای برآورده‌نشده و فشارهای مداوم باقیمانده بر گروه‌های خودیار تشکیل شده و زنان عضو این گروه‌ها در این محله اختصاص دارد. فصل پنج و پایانی با عنوان «جمعبندی» به پیشنهاد برخی راهکارهای عملی در سطوح مختلف برای فائق آمدن بر این چالش‌ها در آینده و تقویت این تجربه و کمک به بقای آن می‌پردازد.