«یک روز صبح را به یاد می‌آورم که پیله‌ای را بر روی شاخه درختی کشف کردم، درست در همان لحظه‌ای که پروانه داشت سوراخی درآن قالب ایجاد می‌کردو آماده می‌شد تا بیرون بیاید، برای مدت زمان کمی صبر کردم. ولی بیرون آمدنش خیلی زمان می‌برد و من صبر نداشتم. روی آن خم شدم و نفس خود را بر پیله دمیدم تا آن را گرم کنم. تا آنجا که توانستم آن را به سرعت گرم کردم و معجزه در جلوی چشمان من شروع به اتفاق افتادن کرد، سریع‌تر از زندگی. پیله باز شد. پروانه شروع کرد به آرامی به بیرون خزیدن و من هیچگاه ترس خود را فراموش نخواهم کرد، زمانی که دیدم بال‌های آن به عقب هم شده و سعی می‌کرد تا بال‌های خود را از هم باز کند؛ درحالی که روی آن خم شده بودم، سعی کردم تا با نفسم به او کمک کنم. بی‌ثمر بود. پروانه باید با صبر و به آرامی بیرون می‌آمد و بال‌هایش با روندی آرام در خورشید باز می‌شد. حال دیگر خیلی دیر شده بود. نفس ن آن را مجبور کرده بود که قبل از زمان خود بیروم بیاید، در حالی که هنوز مچاله بود. من ناامیدانه کوشش کردم که او را زنده نگه دارم، ولی جند ثانیه بعد در کف دستم زندگی‌اش به پایان رسید.»
(زوبای یونانی، نیکوس کازانتزاکیس)
معرفی کتاب

۸ مارس
یادآوری مسیری است جهت زیستن عادلانه، برای همه‌ زنان و دختران با تاکید بر
برابری و توانمندسازی