مادامی که حتی یک کارشناس اهل سنت اجازه‌‌ی حضور در رسانه‌ی عمومی کشور و تبیین مواضع و بیان روایت هم‌مذهبان خود از تاریخ اسلام را ندارد، ادعاهایی ازین قبیل ‌که می‌خواهیم در فلان برنامه درباره‌ی واقعه‌ی حساس و چالش‌برانگیزی مثل سقیفه، علمی و مستند «گفتگو» کنیم، تنها به شوخی شبیه است.

بگذریم از این‌که واقعاً مشخص نیست چه نسبتی است میان بازخوانی رخدادی مثل سقیفه با مسایل انسان امروز و جهان معاصر آن‌هم در یک رسانه‌ی عمومی مثل صداوسیما.

قرن‌هاست یک‌طرف صحاح را شخم می‌زنند و طرف دیگر کتب اربعه و بحار را، به قصد یافتن تعارض‌ها و تناقض‌ها و به قول معروف «سوتی»‌های طرف مقابل و اثبات حقانیت مسلک خود!
قرن‌هاست بر سر فتوحات و سقیفه و معنای ولی و شأن نزول آیات سوره‌ی مائده و شورا و خلافت بین اهل قبله نزاع و خونریزی است.
قرن‌هاست این‌ها «مؤتمر علمای بغداد» و «شبهای پیشاور» و «ثم اهتدیت» می‌نویسند و آن‌ها «منهاج السنة» و «خرافات وفور» و «شاهراه اتحاد». اینها از امثال تیجانی مجسمه‌ی قهرمان می‌سازند، آن‌ها از امثال برقعی. نهایتش هم هیچکدام از مجادلات تکراری و کسل‌کننده و بی‌حاصل شیوخ شبکه‌های «اهل البیت» و «ولایت» با مولوی‌های «کلمه» و «وصال» گامی فراتر نرفته‌اند.

آخرش چه؟ تاریخی به بلندای چهارده قرن که عمده‌ی صفحاتش را این مباحثات و منازعات فرقه‌ای سیاه و سرخ کرده، چه جای افتخاری دارد؟ عایدی این تاریخ برای انسان امروز چیست؟ مسلمان امروز چه بهره‌ای از پرداختن دوباره و دوباره به این منازعات تاریخی می‌برد؟ کدام مسایلش، کدام چالش‌هایش، کدام پرسش‌هایش در این تورق چندین‌باره قرار است پاسخ پیدا کند؟

صرف‌نظر از آن دسته، در طرفین، که ارتزاق ازین چالش‌ها می‌کنند و حیات و ممات‌شان بسته به شعله‌ورماندن اختلافات است، باقی مسلمانان، در دنیای پیچیده‌ی امروز چه طرفی از این نگاه به گذشته می‌توانند ببندند؟ غایت این راه جز تفرقه‌ی بیشتر، جز تشدید منازعات فرقه‌ای، جز تعمیق شکاف‌ها، جز تشدید وضعیت نابسامان جوامع اسلامی چه چیز دیگری می‌تواند باشد؟

اگر هم هدف واقعاً عبرت‌آموزی و مواجهه‌ی راهبردی و «گفتگوی انتقادی» است، ابتدایی‌ترین شرط چنین گفتکویی، حضور نمایندگانی مورد قبول طرفین است. نه آن‌که چند کارشناس تاریخی ـ دینی شیعه با یک مجری روحانیِ شیعه بنشینند و باهم «گفتگوی انتقادی» کنند!

✍️ محسن‌حسام مظاهری

@mohsenhesammazaheri

🔺وقتی هم معلمی هم خیلی آدم خوش ذوق خوش صدایی هستی

@Akharinkhabar

طلبه‌ها برای اینکه در کوچه و خیابان فحش و متلک نشوند، لباس روحانیت را در می‌آورند

فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم می‌گوید، طلبه‌ها در بازار و مغازه‌ها از مردم متلک یا فحش می‌شوند. او هشدار داده که دیگر وضع از بهبود رابطه میان مردم و روحانیون گذشته است. طلبه‌ها برای اینکه در کوچه و خیابان فحش و متلک نشوند، لباس روحانیت را در می‌آورند.

او در گفت‌وگو با روزنامه «همدلی» با اشاره به نگاه کنونی مردم به روحانیون و طلاب گفته است که این نگاه مثبت نیست.

او با تأکید بر این که باید فکری به حال این وضعیت کرد گفته است، حوزه علمیه زیادی سیاسی شده‌است. میبدی گفت، حکومت دینی و روحانیون در ایران باعث شده تا مردم نگاه‌شان به کل طلبه‌ها مثبت نباشد.

فاضل میبدی گفته که همه روحانیون در بدنه قدرت نیستند، حتی برخی به دلیل مشکلات معیشتی، از جمله اجاره‌نشینی و کمی‌ درآمد مجبور به کار در اسنپ و سرایداری هستند و اختلاف خانوادگی در این گروه زیاد شده است.



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

چگونه یک اقتصاددان وقوع انقلاب را پیش‌بینی کرد؟

#هومن_پناهنده
@gashthaa

⭕️ورزش تنها حوزه‌ای است که استاندارد عملکرد ملی ما، در بیرون از مرزها ارزیابی می‌شود که منجر به اخراج تیم‌ها از این کنفدراسیون شد.
اگر سایر فعالیت‌های کشور را هم نهادهای مستقل ارزیابی کنند قطعا مردود خواهند شد.
ای کاش نهادهای نظارتی مستقل در داخل وجود داشت.

🔴داستان دو نفر

🔺اعتماد ۱۸ دی ۱۴۰۰

✍️عباس عبدی

🔘اگر آقایان اصول‌گرا بویژه نواصول‌گرایان با دقت و حسن‌ظن این یادداشت را بخوانند، زیان نخواهند کرد. هدف از این یادداشت مچ‌گیری و حمله نیست، بلکه طرح این مسأله است که نواصول‌گرایان در چه فضایی تنفس می‌کنند و تصمیماتی می‌گیرند که فاقد حداقل نشانه‌ای از همدلی و همراهی با مردم و دردهای آنان است؟

🔘این فضا چگونه و از کجا آمده که ذهنیت و رفتار آنان را به کلی پوشش داده است؟ برای این می‌کوشم که مقایسه‌ای کنم میان رفتار مرحوم دکتر مجتهدی رییس دبیرستان البرز و مهدی چمران رییس شورای شهر تهران.

https://telegra.ph/داستان-دو-نفر-01-07

‍ ✅شیعه امیرالمومنین نمی تواند این اتفاق را زیر سبیلی رد کند.‌

✍ ساعد باقری
وقتی که کرونا گرفت ، به قدر دانهٔ ارزنی عقل و وجدان نداشتند که مرخصی پزشکی دهند و اجازه دهند که خانواده، مسیر درمان را ادامه دهد؟

عکس او را بسته به زنجیر در بیمارستان ندیدیم؟ هشدار در بارهٔ وخامت حالش داده نشد؟.. کسی که در این همه سختگیری امنیتی حکم شش ساله دریافت کرده، بدون دیدن و خواندن کیفرخواست هم می شود فهمید که به چه جرم هایی متهم شده. گرچه در کیفرخواست هم عضویت کانون، تهیهٔ کتاب تاریخچهٔ کانون، شرکت در مراسم سالگرد شاملو! و از همه رسواتر ، شرکت در مراسم سالگرد قربانیان قتل های زنجیره ای ( که این مورد قتل ها را بیانیهٔ رسمی وزارت اطلاعات هم ناروا و سرخود اعلام کرده، یعنی قربانیان مظلوم واقع شده بودند و جانشان بناحق ستانده شده بود، و آنگاه شرکت در مراسم سالگرد کسانی که جمهوری اسلامی هم قتل آنها را فجیع و ناروا دانسته، جرم محسوب می شود!) اعلام کرده.

سطح و اندازهٔ شاعری او و اعتقادات و باورهای او، صرفا بحث های انحرافی اند برای فرار از مسئولیت انسانی و مسلمانی.

به بکتاش آبتین ظلم شد و شیعهٔ امیرالمومنین نمی تواند این ماجرا را زیرسبیلی رد کند. سخنوری ها و طنز تلخ گفتن هامان را و گیر سه پیچ دادن هایمان را گذاشته ایم برای فلان سوتی فلان وزیر و فلان وکیل و بهمان مدیر.

دریغ کردن از یک اعتراض حتی ساده و کوچک، معنایی جز تایید ظلم و‌ قرار گرفتن در کنار ظالمان ندارد.
@Sahamnewsorg

سبک‌های تبلیغ سیاسی در صداوسیما

مقاله‌ای از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت مشق نو


📌بریده‌ای از متن:

در زمانی‌که ابزار اصلی تبلیغات در جمهوری اسلامی، صداوسیما بود، و هنوز شبکه‌های ماهواره‌ای دخالتی در امور نداشتند و از آن سو، اینترنت هم محلی از اعراب نداشت، دغدغه من آن بود که این دستگاه تبلیغاتی به چه نحوی می‌خواهد رضایت مردم را نسبت به دولت و حکومت جلب کند. از آن رو، مواردی را که تا مقطع نگارش این مقاله برجسته به‌نظر می‌آمد، بر رشته تحریر درآوردم.

این مقاله کمابیش ناتمام رها شد تا براساس فکت‌های بیشتر تکمیل شود. اکنون، که انواع شبکه‌های ماهواره‌ای، سایت‌های خبری و رسانه‌های مجازی به میدان آمده‌اند، شرایط دگرگون شده است و بسط این مقاله دشوار به‌نظر می‌رسد، که باید آن را به پژوهشگران حوزه رسانه، جامعه‌شناسی و علم سیاست واگذار کرد. البته، در آینده تلاش خواهم کرد، صورتی مختصرتر اما متناسب با شرایط روز و مصادیق امروزین را تهیه و منتشر کنم.

سبک تبلیغ سیاسی تا حدود زیادی به ماهیت یک رژیم سیاسی بستگی دارد. مع‌الوصف می‌توان درون هر نظام سیاسی شاهد تنوعاتی از سبک‌های تبلیغی بود. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و از زمان بنیان‌گذاری آن تاکنون، ادوار گوناگونی را به‌لحاظ سبک تبلیغ سیاسی پشت سر گذاشته است.

تبلیغ سیاسی در وهله اول وظیفه کسب مشروعیت و جلب اطاعت رضایت‌مندانه شهروندان و کسب اعتماد سیاسی را به عهده دارد و در مراتب بعدی، تبلیغ کارکردهای دولت، خصال دولتمردان و تضعیف بدیل‌های مقدر را نشانه می‌گیرد.

از آنجایی که یکی از مهمترین نشانه‌های دستگاه‌های تبلیغات دولتی، جلب اعتماد مردم به رویه‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌های سیاسی است، مناسب است که در این مقال، صداوسیمای جمهوری اسلامی را از زاویه سبک تبلیغ سیاسی، مورد مداقه قرار داده و ادواری را که بر این رسانه گذشته است، گونه‌شناسی کنیم.

متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
https://telegra.ph/Politics-in-IRIB-01-04



#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی

جدال این هفته: آیا اقتصاد رانتی ایران قابل درمان است؟

گفتگو با سعید لیلاز، پنج شنبه نهم دیماه ساعت هفت شب، یوتیوب جدال

دو سال پیش، در اولین اپیزود جدال، سعید لیلاز پیش‌بینی کرد که نظام سیاسی ایران چاره‌ای ندارد مگر اینکه به سمت نوعی اقتدارگرایی برود و با حذف موقتی یکی از جناح‌ها، تنش‌های فزاینده جناحی که باعث استهلاک و ناکارآمدی سیستم شده را کاهش دهد. ادعای لیلاز در آن مصاحبه این بود که این جراحی سیاسی ضروروی باعث افزایش کارامدی نظام و افزایش توانش در حل و فصل بحران‌ سیاست خارجی و بحران اقتصادی میشود.

آیا میتوان گفت بخش نخست آنچه لیلاز در بهمن ۹۸ پیش‌بینی کرده بود در انتخابات خرداد ۱۴۰۰ رخ داده است؟

حالا شش ماه بعد از این انتخابات دوباره به سراغ لیلاز میروم تا از او بپرسم آیا در این مدت نشانه‌ای دیده که این یکدست شدن حاکمیت باعث افزایش کارآمدی شده باشد؟ آیا اراده‌ای در سطح کلان نظام برای مقابله با بحران اقتصادی در داخل کشور می بیند؟ اصلا در نگاه لیلاز ساختار اقتصاد ایران چه مشکلات اساسی دارد و بهترین و بدترین سناریوهایی‌ پیش روی این اقتصاد کدامند؟ منابع سازنده فساد و رانت در این اقتصاد کدامند و اصلا مبارزه با آنها ممکن است؟ و چگونه؟ و در نهایت آیا ایران توان جراحی‌های اقتصادی‌ بیشتری مثل حذف ارز چهار هزار و دویست تومنی و یا حذف یارانه‌ها را دارد و یا اینبار هم قرار است عده‌ای زیر تیغ جراحان اقتصادی کشته شوند؟ این گفتگو فردا، پنج شنبه ساعت هفت شب در یوتیوب جدال به صورت زنده برگزار میشود و صوت آن به صورت زنده در کلاب‌هاوس جدال پخش میشود.

لینک یوتیوب:
https://youtu.be/Mf2tvBrHLtw

لینک کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84/jkXvfbOs/PDpjBNp

⚠️چگونه بیشعور باشیم به روایت قشر الیت

@mostaghelnewspaper

🔻براساس خبری که به دست بی‌بی‌سی‌ فارسی رسیده است، ایرج پزشک‌زاد نویسنده شهیر ایران معاصر در لس‌آنجلس در سن ۹۴ سالگی فوت کرده است.

آقای پزشک‌زاد متولد ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران بود.

🔹وی در ایران و فرانسه تحصیل کرد و مدتی نیز به قضاوت در دادگستری مشغول بود و پس از آن به وزارت خارجه رفت و همزمان نویسنده ستون طنز "آسمون ریسمون" در مجله فردوسی نیز بود.

🔹او کار نویسندگی را را در اوایل دهه ۱۳۳۰ با نوشتن داستان‌های کوتاه برای مجله‌ها و برگردان نوشته‌های ولتر، مولیر و چند رمان تاریخی آغاز کرد.

🔹پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ آقای پزشک‌زاد به فرانسه رفت و عضو شورای نهضت مقاومت ملی به رهبری شاپور بختیار شد و برای نهضت چند کتاب نوشت.

📷 ویکی پدیا

https://bbc.in/3Fo2AaC
@BBCPersian

تو در میان استخوان‌های من آواز می‌خوانی...

قسمتی از متن نامه #غلامحسین_ساعدی از نامه‌های عاشقانه به #طاهره_کوزه‌گرانی

#غلامحسین_ساعدی از بزرگترین نویسندگان معاصر، عاشق دختری بنام طاهره کوزه‌گرانی بود.

این نامه‌ها پس از مرگ طاهره در پستوی خانه‌اش پیدا شد و در سال ۸۹ در كتابى با عنوانِ «طاهره، طاهره عزیزم» منتشر شد.
.
یکی از نامه‌ها چیزی نبود جز تكرار مکرر نام طاهره...

«مهرداد کامروز» -خواهرزاده طاهره- در جایی گفته: «خاله‌اش سال‌ها در مورد ساعدی سکوت کرد و هیچگاه هم ازدواج نکرد.» او یکی از علل بی‌ثمری عشق ساعدی و طاهره را تفاوت موجود میان خانواده مرفه و طرفدار استبداد کوزه‌گرانی و خانواده متوسط و طرفدار مشروطه ساعدی دانسته است.

‏«طاهره کوزه‌گرانی» در زمان حیاتش اجازه انتشار نامه‌ها را نداد و تاکید کرده بود: «تا وقتی زنده هستم، آنها را به کسی نشان ندهید، ولی پس از مرگم هر کاری که دوست داشتید بکنید.»

طاهره هم مانند معشوقش در ماه آذر از دنیا رفت. ۱۹ سال پس از مرگ ساعدی. او تا پایان عمرش ازدواج نکرد.

آرزومندم که بتوانم برگردم به ایران....


او حدود دوازده سال پیش هم در مصاحبه با رادیو فردا گفت:
«از بيست و هشت سال پيش جسمم در پاريس ولی خلاصهٔ جانم در تهران، خيابان هدايت، نبش علائی روبروی اتوشويی‌ای است که اسمش را فراموش کرده‌ام.»

نمی‌دانم پزشک‌زاد چندمین ایرانی‌ای‌ بود که این آرزو را با خود به گور برد، و پس از او چند نفر دیگر این خواسته را با خود به خاک می‌برند.

ولی همهٔ بانیان چنین شرایطی باید شرم کنند از این کارها و البته روزی پاسخگو باشند که با نجیب‌ترین و شریف‌ترین فرزندان ایران چنین کردند.
امروز بر جای او در وزارت خارجه چه کسانی نشسته‌اند؟ و چند نفر را داریم که در نویسندگی بتوانند جایش را پر کنند؟ بعید می‌دانم امروز در کلّ‌ِ آن وزارتخانه کسی پیدا شود که بتواند از روی مقاله‌ای که در ردّ‌ِ حافظ شاملو نوشت، درست بخواند!

"بی‌تفاوت نبودن"

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴کوتاه‌مدت علیه بلندمدت!

🔺اعتماد ۲۵ دی ۱۴۰۰

✍️عباس عبدی

🔘یکی از توصیفات دکتر کاتوزیان در باره جامعه ایران، کوتاه‌مدتی آن است. این ویژگی در بسیاری از وجوه خود را نشان می‌دهد. ما شاهدیم که، حتی ساختمان‌هایی با قدمت ۲ یا ۳ دهه به علل فراوانی تخریب و بازسازی می‌شوند. از جمله به این علت که امکان جدید برای افزایش طبقات آمده و داشتن ساختمان قدیم به صرفه نیست، یا کیفیت ساخت آنها نازل است یا هر دو. در اروپا بسیاری از ساختمان‌های عادی نیز شناسنامه دارند، بعضا چند صد سال از ساخت آنها می‌گذرد، و حق تخریب هم ندارند.

🔘در مورد برندهای اقتصادی نیز همین قاعده برقرار است. در سیاست‌گذاری و از همه بدتر در حوزه سیاست شاهد غلبه کوتاه‌مدت هستیم. گویی که هیچ وظیفه‌ای در برابر آینده نداریم، و آینده را از آنِ خود نمی‌دانیم. نگرش کوتاه‌مدت همه جا آثار خود را برجا می‌گذارد و نتیجه قطعی آن نیز قربانی شدن رفاه و آسایش بلندمدت جامعه در برابر منافع ناپایدار کوتاه‌مدت است.

🔘این رفتار در سیاست‌گذاری بیش از هر جای دیگری دیده می‌شود. برای نمونه نگرش و رفتار ما نسبت به منابع طبیعی، مصداق بارز این ویژگی است. حداکثر استحصال از منابع طبیعی را با هدف رسیدن به منافع کوتاه‌مدت انجام می‌دهیم، ولی دوست نداریم که فکر کنیم، ده یا بیست سال بعد با چه وضعی مواجه خواهیم شد؟

🔘چرا نگاه بلندمدت در ایران غایب است؟ به این علت که منافع کوتاه‌مدت بسیار مهم‌تر از نتایج بلندمدت است. بلندمدت برای سیاستگذار نقد و عینی نیست، امری نسیه و دور از دسترس است، در حالی که کوتاه‌مدت نقد و مهم است.

🔘در اینجا می‌کوشم چند نمونه از رفتارهای کوتاه‌مدت را توضیح دهم، سپس به راه‌حل هم فکر کنیم؟ یکی از پرتکرارترین سیاست‌های کوتاه‌مدت مسأله قیمت‌گذاری بنزین است. اتفاقاتی که در قزاقستان رخ داده است، محصول این کوته‌بینی است. در ایران این مسأله بارها رخ داده است و همیشه از این سوراخ گزیده شده‌ایم.

🔘چرا بنزین را قیمت‌گذاری می‌کنند؟ چون آثار تورمی ناشی از ناکارآمدی دولت را بپوشانند، ولی تفاوت قیمت نسبی میان بنزین با سایر کالاها به جایی می‌رسد که امکان ادامه این وضع وجود ندارد لذا افزایش قیمتی که می‌باید طی سال‌ها و به آرامی می‌بود، یک باره رخ می‌دهد و مردم معترض می‌شوند و علیه سیاست‌گذاران می‌شورند، اتفاقی که در آبان سال ۱۳۹۸ هم در ایران رخ داد. کلاً سیاست قیمت‌گذاری دولتی، نوعی نگرش کوتاه‌مدت علیه منافع و الزامات بلندمدت است.

🔘یکی دیگر از مصادیقِ این نگرشِ، دروغگویی و پنهان‌کاری است. دروغگویی در سیاست و در زندگی عادی ناظر به تأمین منافع کوتاه‌مدت است، چون این احتمال جدی هست که حقیقت برملا شود، و نه فقط منافع آن دروغ از میان می‌رود، بلکه زیان سنگین‌تر که بی‌اعتمادی است به دروغگو و پنهان‌کار تحمیل خواهد شد.

🔘در ماجرای سقوط هواپیمای اوکراینی این مسأله بسیار برجسته بود. حتی کسانی که به حرف مسئولین مربوط اعتماد کردند و دروغ را تکرار کردند، لطمات حیثیتی سنگینی خوردند، چه رسد به آنان که در مرکز این دایره بودند. اگر سقوط هواپیما را سه بخش کنیم و ۱۰۰ واحد هزینه برای آن در نظر بگیریم، اصل سقوط شاید ۱۵ واحد هزینه داشت، ۵۰ واحد پنهان‌کاری و دروغگویی و ۳۵ واحد باقیمانده ناشی از بی‌تفاوتی نسبت به بازماندگان این رخداد تأسف‌بار است. اگر از ابتدا حقیقت گفته می‌شد، حتماً خسارات آن در همان حد باقی می‌ماند ولی نگرش کوتاه‌مدت دنبال پنهان‌کاری بود، به شیوه‌هایی متوسل شد که ضربه سختی را حتی به طرفداران حکومت زد.

🔘این وضعیت در فضای مجازی نیز دیده می‌شود. برخی از افراد که با دستور در آنجا حضور دارند هر رطب و یابسی را که به آنها بگویند تکرار می‌کنند، ابتدا احساس رضایت و موفقیت می‌کنند، ولی دیری نمی‌گذرد که دروغگویی یا خلاف بودن گزاره‌های آنان برملا می‌شود در نتیجه در موقعیت بسیار بدی قرار می‌گیرند و اثرگذاری خود را از دست می‌دهند.

🔘راه‌حل چیست؟ واقعیت این است که ما به جای بحث در باره برد یا باخت، ابتدا باید دنبال شکل‌دهی یک بازی قاعده‌مند و شرافتمندانه باشیم. پس از برقراری چنین بازی است که برد و باخت معنی می‌دهد، اگر ورزش جذاب است، برای شکل گرفتن اصل رقابت و بازی است و پس از آن پیروزی یا شکست معنا می‌دهد، در ورزش حتی شکست نیز آخر دنیا نخواهد بود.

🔘در لیگ‌های اروپایی هر سال یک تیم پیروز می‌شود و بقیه شکست می‌خورند، ولی هیچ‌گاه رقابت و جذابیت انها تمام نمی‌شود، تا هنگامی که قاعده بازی بر مبنای ستیز و حذف است، بلندمدت قربانی کوتاه‌مدت می‌شود، چه برای طرف پیروز و چه برای طرف شکست خورده؛ و فقط در رقابت است که هر دو به یک نسبت برنده می‌شوند، چه شکست بخورند و چه ببرند.

🔘🔘نکته راهبردی: اگر قدرت دست از ستیز و حذف برندارد دلیل نمی‌شود که منتقدان هم در این بازی دوسر باخت مشارکت کنند.