Forwarded from ویرایش ذهن | شهاب‌الدین حائری شیرازی
🔴 کاش کمی خود را اصلاح کنیم!
✍شهاب الدین حائری شیرازی
امروز دیدم همسرم به دقت پیج یک دختر فنلاندی را نگاه میکند پرسیدم موضوع چیه پاسخی داد که مرا به فکر فرو برد.
دختر بیست و خورده ای ساله فنلاندی در اوقات فراغت در پیج خود آگهی می دهد که حاضر است بصورت داوطلبانه منزل افرادی که در اثر افسردگی انرژی تمیز کردن خانه شان را ندارند تمیز کرده و به انها تحویل دهد.
تصاویر خانه را قبل و بعد از نظافت در پیج اش میگذارد.
کار دواطلبانه انهم چنین دشوار!
یک زباله دانی به تمام معنی را تحویل میگیرد و برای شادی روح خودش و کمک به هم نوع بدون هیچ دستمزدی شسته، رفته تحویل می دهد!!
بنظرم ما ایرانی ها اگر قرار است از این وضع اسفبار اقتصادی رها شویم در قدم اول باید یک خانه تکانی اساسی فرهنگی بکنیم و بجای رفتن دنبال آقایی دنیا قدری بدنبال تهذیب نفس و خودساختن باشیم!
آن دختر فنلاندی نه خودش را قوم نجات یافته میداند نه مدعی اصلاح و نجات دنیاست.
اما این کار او، فطری و خداپسندانه است و موجب کمال نفس و نزول برکات خدا بر زندگی اش میشود.
مناسک وعبادات ما هم قرار بود موجب تربیت نفس و بهبود اخلاق ما شود!!
https://t.me/virayeshe_zehn
✍شهاب الدین حائری شیرازی
امروز دیدم همسرم به دقت پیج یک دختر فنلاندی را نگاه میکند پرسیدم موضوع چیه پاسخی داد که مرا به فکر فرو برد.
دختر بیست و خورده ای ساله فنلاندی در اوقات فراغت در پیج خود آگهی می دهد که حاضر است بصورت داوطلبانه منزل افرادی که در اثر افسردگی انرژی تمیز کردن خانه شان را ندارند تمیز کرده و به انها تحویل دهد.
تصاویر خانه را قبل و بعد از نظافت در پیج اش میگذارد.
کار دواطلبانه انهم چنین دشوار!
یک زباله دانی به تمام معنی را تحویل میگیرد و برای شادی روح خودش و کمک به هم نوع بدون هیچ دستمزدی شسته، رفته تحویل می دهد!!
بنظرم ما ایرانی ها اگر قرار است از این وضع اسفبار اقتصادی رها شویم در قدم اول باید یک خانه تکانی اساسی فرهنگی بکنیم و بجای رفتن دنبال آقایی دنیا قدری بدنبال تهذیب نفس و خودساختن باشیم!
آن دختر فنلاندی نه خودش را قوم نجات یافته میداند نه مدعی اصلاح و نجات دنیاست.
اما این کار او، فطری و خداپسندانه است و موجب کمال نفس و نزول برکات خدا بر زندگی اش میشود.
مناسک وعبادات ما هم قرار بود موجب تربیت نفس و بهبود اخلاق ما شود!!
https://t.me/virayeshe_zehn
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از رودی مَتی، ایران‌شناس آمریکایی، درباره‌ی روحیات ایرانیان سوال میکنند و او اشاره‌وار نکاتی می‌گوید.
🔹درباره‌ی آن دخترِ سخنران
🖌هومن پناهنده
تجربه‌ی زندگی ندارد، سختی ندیده، شکرِ خدا تکیده و فرسوده نیست، نشاط و طراوت دارد، نمی‌داند جیبِ خالیِ کسی که چند دهانِ باز و شکم گرسنه منتظر همتِ او هستند چه کوفتی است، نمی‌داند که سیاست بازیچه‌ی کودکان نیست، بازی با دم شیر است. به لبخندش، وقتی که تشویقش میکنند، توجه کنید؛ این لبخندِ از سرِ شعف، واکنش کسی نیست که کمرش زیر بار زندگیِ تهی از معنایش خم شده، روحِ مجروحش توانِ ادامه دادن ندارد و خسته و خون‌آلود، صرفاً از سرِ اضطرار، اقدامِ سیاسی میکند و سیاست برایش مایه‌ی لذت نیست، تلاشی است نومیدانه و چه‌بسا انتحاری برای خلاص شدن از وضعیت نفرین‌شده‌ای که تهیدستی و رنج و سرشکستگی مشخصه‌ی آن است. باری، این ندانستن‌ها عیبِ این دختر نیست، محدودیت اوست، محدودیتِ خجسته‌ی هر جوانی است که جوانی کردن حق اوست و حق اوست که در عنفوان جوانی از عمق و دامنه‌ی فلاکتی که بسیاری از میانسالان و پیران درگیر آن‌اند بی‌خبر بماند و بتواند با شعف، از ژرفترین لایه‌ی وجودش لبخندی بزند که وقتی نمره‌ی الف میگیرد، می‌زند. اما مبادا دست کمش بگیرید، اگر اقیانوسی از آنها تشکیل بشود، آن‌گاه اعمالِ از سرِ بازی‌شان، درست یا نادرست، اثر وضعی و واقعی خواهد داشت، چنانکه در سال ۵۷ داشت و این باید ما را به فکر فرو ببرد.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
🖌هومن پناهنده
تجربه‌ی زندگی ندارد، سختی ندیده، شکرِ خدا تکیده و فرسوده نیست، نشاط و طراوت دارد، نمی‌داند جیبِ خالیِ کسی که چند دهانِ باز و شکم گرسنه منتظر همتِ او هستند چه کوفتی است، نمی‌داند که سیاست بازیچه‌ی کودکان نیست، بازی با دم شیر است. به لبخندش، وقتی که تشویقش میکنند، توجه کنید؛ این لبخندِ از سرِ شعف، واکنش کسی نیست که کمرش زیر بار زندگیِ تهی از معنایش خم شده، روحِ مجروحش توانِ ادامه دادن ندارد و خسته و خون‌آلود، صرفاً از سرِ اضطرار، اقدامِ سیاسی میکند و سیاست برایش مایه‌ی لذت نیست، تلاشی است نومیدانه و چه‌بسا انتحاری برای خلاص شدن از وضعیت نفرین‌شده‌ای که تهیدستی و رنج و سرشکستگی مشخصه‌ی آن است. باری، این ندانستن‌ها عیبِ این دختر نیست، محدودیت اوست، محدودیتِ خجسته‌ی هر جوانی است که جوانی کردن حق اوست و حق اوست که در عنفوان جوانی از عمق و دامنه‌ی فلاکتی که بسیاری از میانسالان و پیران درگیر آن‌اند بی‌خبر بماند و بتواند با شعف، از ژرفترین لایه‌ی وجودش لبخندی بزند که وقتی نمره‌ی الف میگیرد، می‌زند. اما مبادا دست کمش بگیرید، اگر اقیانوسی از آنها تشکیل بشود، آن‌گاه اعمالِ از سرِ بازی‌شان، درست یا نادرست، اثر وضعی و واقعی خواهد داشت، چنانکه در سال ۵۷ داشت و این باید ما را به فکر فرو ببرد.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from سهند ایرانمهر
توییت دکتر محسن برهانی
دکترای حقوق جزا و جرم شناسی؛ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران
✔️پانوشت:
خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه‌کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع
ببین که رقص‌کنان میرود به ناله چنگ
کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع
حافظ
@sahandiranmehr
دکترای حقوق جزا و جرم شناسی؛ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران
✔️پانوشت:
خدای را به می‌ام شست و شوی خرقه‌کنید
که من نمی‌شنوم بوی خیر از این اوضاع
ببین که رقص‌کنان میرود به ناله چنگ
کسی که رخصه نفرمودی استماع سماع
حافظ
@sahandiranmehr
Forwarded from خبرفوری
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جان دادن کوسه در آب پس از بریدن باله‌هایش
🔹صیادان پس از بریدن باله ها، کوسه زنده را به آب پرت میکنند، کوسه بی باله به اعماق آب فرو میرود و آنقدر زجر میکشد تا جان دهد.
🔹سوپ باله کوسه یک غذای گران و لاکچری در جنوب شرق آسیاست.
تخمین زده میشود که سالانه ۷۲ میلیون کوسه بخاطر باله هایشان بی رحمانه معدوم می‌شوند.
بر اساس اخبار غیررسمی، باله کوسه ماهی یکی از گران قیمت ترین محصولات دریایی است و قیمت خرده فروشی هر کیلوگرم از آن در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ۴۰۰ دلار است.
@AkhbareFori
🔹صیادان پس از بریدن باله ها، کوسه زنده را به آب پرت میکنند، کوسه بی باله به اعماق آب فرو میرود و آنقدر زجر میکشد تا جان دهد.
🔹سوپ باله کوسه یک غذای گران و لاکچری در جنوب شرق آسیاست.
تخمین زده میشود که سالانه ۷۲ میلیون کوسه بخاطر باله هایشان بی رحمانه معدوم می‌شوند.
بر اساس اخبار غیررسمی، باله کوسه ماهی یکی از گران قیمت ترین محصولات دریایی است و قیمت خرده فروشی هر کیلوگرم از آن در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ۴۰۰ دلار است.
@AkhbareFori
Forwarded from کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه (Kambiz Norouzi)
🔴 آرد و قاچاق و مرزهای بی حصار
بعضی وقتها که برای درمان یک مرض به پزشک مراجعه می کنیم، بعد از معاینه ها و آزمایش ها ، آن مرض پرده از مرض دیگر برمی دارد و معلوم می شود غیر از آن مرض، مرض دیگری هم داریم. حالا حکایت افزایش قیمت آرد است که معلوم می کند دچار مرض های دیگری هم هستیم.
برای توجیه گران کردن شگفت آور قیمت آرد ، موضوع جلوگیری از قاچاق آرد را مطرح می کنند. عذری می آورند بدتر از گناه که پرده از بحرانی دیگر کنار می زند.
می گویند تفاوت قیمت آرد در ایران و کشورهای همسایه باعث رونق قاچاق آرد می شود و آرد فراوانی از کشور قاچاق می گردد . این حرف یعنی فقط اقتصاد نیست که حساب و کتابش از دست رفته و در بیماری وخیم مزمن به سر می برد. قاچاقچیان آرد به راحتی در داخل آرد را از صاحبانش می خرند و آن را به بیرون از مرزها منتقل می کنند. یعنی دروازه ها گشوده اند و مرزها در برابر قاچاقچی ها حریم و حصاری ندارند.
معاون وزیر جهاد گفته است سالانه 250 هزار تن آرد از کشور قاچاق شود به آن طرف مرزهای شرقی و غربی برود. این حجم از کالای قاچاق چیزی نیست که در جاساز حمل و نقل شود. طبعاً این مقدار آرد را با اسب و الاغ و شتر هم نمی شود جابجا کرد. اگر میانگین ظرفیت وسایل حمل از وانت تا کامیون و تریلی را 10 تن حساب کنیم، برای قاچاق 250 هزار تن آرد به خارج از مرزها ، سالانه 25 هزار کامیون 10 تن به کار قاچاق مشعولند و در جاده های کشور حرکت می کنند. می شود روزانه 65 دستگاه کامیون که صاف صاف در جاده های کشور می روند و می آیند و آرد قاچاق می کنند.
(بعضی هم از قاچاق دو میلیون تن آرد حرف می زنند. اگر این عدد درست باشد و این مقدار آرد قاچاق بشود یعنی سالانه 200هزار و روزانه547 کامیون به حمل آرد قاچاق مشغولند. والله العالم)
حتماً قاچاقچی های آرد خیالشان آسوده است و امنیت دارند و با مانعی روبرو نمی شوند که اینطور راحت و آسوده از داخل کشور این حجم بالا آرد را می خرند، در جاده های داخلی تا مرز حمل می کنند و از مرز می گذرانند. معمولاً چنین جرائمی سازمان یافته اند و بدون حمایتهای مهم درونی نیستند.
مرز و مرزبانی معنای روشنی دارد. این چه مرزبانی است که درآن هرکه خواهد گو بیا و هرکه خواهد گو برو؟ نمی توانید اوضاع مرزبانی را درست کنید و سروسامان بدهید، بار سنگینش را به دوش مردمی می اندازید که باید سفره هاشان کم رنگ تر شود؟
https://t.me/kambiznouroozi
بعضی وقتها که برای درمان یک مرض به پزشک مراجعه می کنیم، بعد از معاینه ها و آزمایش ها ، آن مرض پرده از مرض دیگر برمی دارد و معلوم می شود غیر از آن مرض، مرض دیگری هم داریم. حالا حکایت افزایش قیمت آرد است که معلوم می کند دچار مرض های دیگری هم هستیم.
برای توجیه گران کردن شگفت آور قیمت آرد ، موضوع جلوگیری از قاچاق آرد را مطرح می کنند. عذری می آورند بدتر از گناه که پرده از بحرانی دیگر کنار می زند.
می گویند تفاوت قیمت آرد در ایران و کشورهای همسایه باعث رونق قاچاق آرد می شود و آرد فراوانی از کشور قاچاق می گردد . این حرف یعنی فقط اقتصاد نیست که حساب و کتابش از دست رفته و در بیماری وخیم مزمن به سر می برد. قاچاقچیان آرد به راحتی در داخل آرد را از صاحبانش می خرند و آن را به بیرون از مرزها منتقل می کنند. یعنی دروازه ها گشوده اند و مرزها در برابر قاچاقچی ها حریم و حصاری ندارند.
معاون وزیر جهاد گفته است سالانه 250 هزار تن آرد از کشور قاچاق شود به آن طرف مرزهای شرقی و غربی برود. این حجم از کالای قاچاق چیزی نیست که در جاساز حمل و نقل شود. طبعاً این مقدار آرد را با اسب و الاغ و شتر هم نمی شود جابجا کرد. اگر میانگین ظرفیت وسایل حمل از وانت تا کامیون و تریلی را 10 تن حساب کنیم، برای قاچاق 250 هزار تن آرد به خارج از مرزها ، سالانه 25 هزار کامیون 10 تن به کار قاچاق مشعولند و در جاده های کشور حرکت می کنند. می شود روزانه 65 دستگاه کامیون که صاف صاف در جاده های کشور می روند و می آیند و آرد قاچاق می کنند.
(بعضی هم از قاچاق دو میلیون تن آرد حرف می زنند. اگر این عدد درست باشد و این مقدار آرد قاچاق بشود یعنی سالانه 200هزار و روزانه547 کامیون به حمل آرد قاچاق مشغولند. والله العالم)
حتماً قاچاقچی های آرد خیالشان آسوده است و امنیت دارند و با مانعی روبرو نمی شوند که اینطور راحت و آسوده از داخل کشور این حجم بالا آرد را می خرند، در جاده های داخلی تا مرز حمل می کنند و از مرز می گذرانند. معمولاً چنین جرائمی سازمان یافته اند و بدون حمایتهای مهم درونی نیستند.
مرز و مرزبانی معنای روشنی دارد. این چه مرزبانی است که درآن هرکه خواهد گو بیا و هرکه خواهد گو برو؟ نمی توانید اوضاع مرزبانی را درست کنید و سروسامان بدهید، بار سنگینش را به دوش مردمی می اندازید که باید سفره هاشان کم رنگ تر شود؟
https://t.me/kambiznouroozi
Telegram
کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
تأملی در حقوق ، جامعه و فرهنگ | ارتباط با مدیر کانال @Knouroozi
Forwarded from میراث باشی
🔺وقتی قاچاقچیان و عتیقه بازان با سند رسمی حکم می‌گیرند
🖋دکتر حمید رضا ولی‌پور/دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی
🔸در حال حاضر که ما با هم صحبت می کنیم هزاران نفر کلنگ به دست در حال کند و کاو و تخریب محوطه های باستانی هستند. افراد به طور آشکار از کانال های رسمی و غیر رسمی در مقابل چشمان همگان وسایل فلز یاب به اصطلاح گنج یابی! با تبلیغات فراوان و بدون هیچ واهمه ای خرید و فروش میکنند. گنج یابان برای آموزش گنج‌یابی تبلیغات رسمی و واضح میکنند. بافت‌های تاریخی به نام بافت فرسوده دائما در حال تخریب هستند. بناها، و محوطه های ثبت شده با رای قضات از ثبت خارج و تخریب می‌شوند و هزاران نمونه‌ی دیگر.
🔸 آیا باستان‌شناسی و باستان شناسان در تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان میراث فرهنگی کشور اصلا محلی از اعراب داشته‌اند؟
🔸در همین وزارتخانه میراث فرهنگی که عنوان شده در حال بازبینی قوانین میراث فرهنگی هستند، آیا تاکنون به فکر مدیران وزارتخانه رسیده که از مجامع علمی باستان شناسی کشور نظیر انجمن علمی، جامعه باستان شناسی، کارگروه تخصصی باستان شناسی وزارت علوم یا گروه‌های آموزشی باستان‌شناسی کشور دعوتی به عمل بیاید؟ در ادارات میراث فرهنگی با چند هزار نفر کارمند و مدیر، در کنار کارشناسان موجه و مرتبط در حوزه میراث فرهنگی، چند نفر باستان شناس -که در اصل خانهِ غصب شدهِ آنهاست- استخدام شده‌اند؟
🔸چند نفر باستان شناس تاکنون مدیران رده بالای میراث فرهنگی کشور بوده یا هستند؟ به تخصص مدیران میراث در تمامی این سالها بنگرید تا موضوع دستگیرتان شود. از عوام و مردم بیچاره و تهیدستی که در فقر و تنگدستی به سر می برند و دغدغه نان دارند و هر روز ناظر چپاول و دزدی مدیران بالادست و بالانشین ظاهر موجه هستند، انتظار صیانت و حفاظت از میراث فرهنگی نباید داشت؛ به جامعه خواص، مدیران، مهندسان، تکنوکرات‌ها و طبقه به اصطلاح روشنفکر جامعه بنگرید. چند نفر از آنها طی این سالها دغدغهِ میراث فرهنگی داشته‌اند؟ مواجهه مهندسان راه و نیرو و سد سازی و شهرداری ها و ... با آثار و محوطه های باستانی چگونه بوده است که الان فکر می کنیم اتفاق وحشتناکی افتاده است؟
🔸این گروه از مدیران و مهندسان که جملگی تحصیلات عالیه دارند و بسیاری از آنها در بهترین دانشگاههای ایران و غرب آموزش دیده‌اند، نگاهشان به آثار باستانی چگونه است و دربارۀ میراث فرهنگی و اهمیت و جایگاه آن چه می‌دانند و چگونه فکر میکنند؟ در کنه افکار بسیاری از ایشان در مواجهه با آثار باستانی همان موضوع گنج نهفته است و رویکردشان به این آثار از همین زاویه است؛ در اطراف خودتان چند نفر از این تحصیل کردگان را سراغ دارید؟
🔸در جریان ارائه طرح پیشنهادی 46 نفر از نمایندگان مجلس، تنها اتفاقی که الان می‌بینم از بین رفتن قبح و زشتی عملی است که سالهاست به طور عیان در سطح وسیعی از کشور در جریان است و الان به طور رسمی آن را بیان میکنند.
‼️اتفاقا بر خلاف نظر بسیاری از همکاران باستان شناسم، از این اتفاق که ابتدا مثل همه‌ی آنها بنده را نیز متحیر کرد خوشحالم. چرا ؟ چون می‌بینم خائنین به این آب و خاک دستهای چپاولگر و مشت‌های مخفی خود را عیان کرده‌اند. در پیشگاه تاریخ از کنه وجود خود پرده برداشته‌اند. عیان کرده‌اند آنچه را که تا عمق وجودشان رخنه پیدا کرده است؛ اکنون بی‌محابا و بدون هیچ گونه ترسی از قباحت آشکار شدن آن، با صدای رسا آنرا فریاد می‌زنند و مستند میکنند و در راه ثبت آن وقیحانه سینه جلو داده اند. من این واقعه را که البته صفحه ی تاریکی در تاریخ معاصر ایران است به فال نیک می گیرم.
🔹 معتقدم فرصتی تاریخی پیش آمده که باستان‌شناسان از غار تنهایی خود بیرون بیایند و جامعه‌ی تاریک خفته را روشنی بخشند. کوتاهی زیاد کرده‌ایم، زیادی خوشبین بودیم یا لااقل امیدوار به بهبود اوضاع؛ وقتی نظاره‌گریم و واکنشی نشان نمی‌دهیم، آنها گام به گام و سنگر به سنگر باستان شناسی و میراث فرهنگی کشور را فتح و لجن مال میکنند.
🔸وقتی قاچاقچیان و عتیقه بازان با سند رسمی حکم می‌گیرند و مسئول کمیته‌های باستان‌شناسی مناطق مختلف کشور می‌شوند، فقط با ناباوری نظاره کرده‌ایم و آن را به شوخی گرفته‌ایم.
‼️اما دیگر زمان سکوت و نظاره نیست. باستان شناسان باید به صورت پیکری واحد تا رسیدن به نتایج مطلوب و در شان میراث فرهنگی فاخر و غنی ایران عزیز و جایگاه رفیع باستان شناسی کشور تلاش نمایند و این مسیر را با هم بپیمایند و به سرانجام برسانند.
🔸باستان شناسان نباید تنها به انتقاد و اعتراض دلخوش کنند. لازم است هم در حوزه نظر و هم در میدان عمل وارد این کارزار شوند. باید در راه اصلاح این وضعیت اقداماتی عملی انجام دهند. ما باید دین خود به این آب و خاک و تاریخ و فرهنگ پر افتخارش ادا کنیم. نباید فقط واکنشی عمل نماییم.
https://bit.ly/3w9AqyP
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
🖋دکتر حمید رضا ولی‌پور/دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی
🔸در حال حاضر که ما با هم صحبت می کنیم هزاران نفر کلنگ به دست در حال کند و کاو و تخریب محوطه های باستانی هستند. افراد به طور آشکار از کانال های رسمی و غیر رسمی در مقابل چشمان همگان وسایل فلز یاب به اصطلاح گنج یابی! با تبلیغات فراوان و بدون هیچ واهمه ای خرید و فروش میکنند. گنج یابان برای آموزش گنج‌یابی تبلیغات رسمی و واضح میکنند. بافت‌های تاریخی به نام بافت فرسوده دائما در حال تخریب هستند. بناها، و محوطه های ثبت شده با رای قضات از ثبت خارج و تخریب می‌شوند و هزاران نمونه‌ی دیگر.
🔸 آیا باستان‌شناسی و باستان شناسان در تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان میراث فرهنگی کشور اصلا محلی از اعراب داشته‌اند؟
🔸در همین وزارتخانه میراث فرهنگی که عنوان شده در حال بازبینی قوانین میراث فرهنگی هستند، آیا تاکنون به فکر مدیران وزارتخانه رسیده که از مجامع علمی باستان شناسی کشور نظیر انجمن علمی، جامعه باستان شناسی، کارگروه تخصصی باستان شناسی وزارت علوم یا گروه‌های آموزشی باستان‌شناسی کشور دعوتی به عمل بیاید؟ در ادارات میراث فرهنگی با چند هزار نفر کارمند و مدیر، در کنار کارشناسان موجه و مرتبط در حوزه میراث فرهنگی، چند نفر باستان شناس -که در اصل خانهِ غصب شدهِ آنهاست- استخدام شده‌اند؟
🔸چند نفر باستان شناس تاکنون مدیران رده بالای میراث فرهنگی کشور بوده یا هستند؟ به تخصص مدیران میراث در تمامی این سالها بنگرید تا موضوع دستگیرتان شود. از عوام و مردم بیچاره و تهیدستی که در فقر و تنگدستی به سر می برند و دغدغه نان دارند و هر روز ناظر چپاول و دزدی مدیران بالادست و بالانشین ظاهر موجه هستند، انتظار صیانت و حفاظت از میراث فرهنگی نباید داشت؛ به جامعه خواص، مدیران، مهندسان، تکنوکرات‌ها و طبقه به اصطلاح روشنفکر جامعه بنگرید. چند نفر از آنها طی این سالها دغدغهِ میراث فرهنگی داشته‌اند؟ مواجهه مهندسان راه و نیرو و سد سازی و شهرداری ها و ... با آثار و محوطه های باستانی چگونه بوده است که الان فکر می کنیم اتفاق وحشتناکی افتاده است؟
🔸این گروه از مدیران و مهندسان که جملگی تحصیلات عالیه دارند و بسیاری از آنها در بهترین دانشگاههای ایران و غرب آموزش دیده‌اند، نگاهشان به آثار باستانی چگونه است و دربارۀ میراث فرهنگی و اهمیت و جایگاه آن چه می‌دانند و چگونه فکر میکنند؟ در کنه افکار بسیاری از ایشان در مواجهه با آثار باستانی همان موضوع گنج نهفته است و رویکردشان به این آثار از همین زاویه است؛ در اطراف خودتان چند نفر از این تحصیل کردگان را سراغ دارید؟
🔸در جریان ارائه طرح پیشنهادی 46 نفر از نمایندگان مجلس، تنها اتفاقی که الان می‌بینم از بین رفتن قبح و زشتی عملی است که سالهاست به طور عیان در سطح وسیعی از کشور در جریان است و الان به طور رسمی آن را بیان میکنند.
‼️اتفاقا بر خلاف نظر بسیاری از همکاران باستان شناسم، از این اتفاق که ابتدا مثل همه‌ی آنها بنده را نیز متحیر کرد خوشحالم. چرا ؟ چون می‌بینم خائنین به این آب و خاک دستهای چپاولگر و مشت‌های مخفی خود را عیان کرده‌اند. در پیشگاه تاریخ از کنه وجود خود پرده برداشته‌اند. عیان کرده‌اند آنچه را که تا عمق وجودشان رخنه پیدا کرده است؛ اکنون بی‌محابا و بدون هیچ گونه ترسی از قباحت آشکار شدن آن، با صدای رسا آنرا فریاد می‌زنند و مستند میکنند و در راه ثبت آن وقیحانه سینه جلو داده اند. من این واقعه را که البته صفحه ی تاریکی در تاریخ معاصر ایران است به فال نیک می گیرم.
🔹 معتقدم فرصتی تاریخی پیش آمده که باستان‌شناسان از غار تنهایی خود بیرون بیایند و جامعه‌ی تاریک خفته را روشنی بخشند. کوتاهی زیاد کرده‌ایم، زیادی خوشبین بودیم یا لااقل امیدوار به بهبود اوضاع؛ وقتی نظاره‌گریم و واکنشی نشان نمی‌دهیم، آنها گام به گام و سنگر به سنگر باستان شناسی و میراث فرهنگی کشور را فتح و لجن مال میکنند.
🔸وقتی قاچاقچیان و عتیقه بازان با سند رسمی حکم می‌گیرند و مسئول کمیته‌های باستان‌شناسی مناطق مختلف کشور می‌شوند، فقط با ناباوری نظاره کرده‌ایم و آن را به شوخی گرفته‌ایم.
‼️اما دیگر زمان سکوت و نظاره نیست. باستان شناسان باید به صورت پیکری واحد تا رسیدن به نتایج مطلوب و در شان میراث فرهنگی فاخر و غنی ایران عزیز و جایگاه رفیع باستان شناسی کشور تلاش نمایند و این مسیر را با هم بپیمایند و به سرانجام برسانند.
🔸باستان شناسان نباید تنها به انتقاد و اعتراض دلخوش کنند. لازم است هم در حوزه نظر و هم در میدان عمل وارد این کارزار شوند. باید در راه اصلاح این وضعیت اقداماتی عملی انجام دهند. ما باید دین خود به این آب و خاک و تاریخ و فرهنگ پر افتخارش ادا کنیم. نباید فقط واکنشی عمل نماییم.
https://bit.ly/3w9AqyP
instagram.com/miras_bashi
@mirasbashi
Telegraph
وقتی قاچاقچیان و عتیقه بازان با سند رسمی حکم می‌گیرند
به گزارش میراث باشی؛ دکتر حمید رضا ولی‌پور/دانشیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی در یادداشتی در خصوص طرح مجلس نوشت:سخنی با همکاران و دانشجویان باستان شناسی و علاقمندان به میراث فرهنگی کشور اتفاقی افتاده است که به نظر همه ی ما عجیب آمده است: «قانونی…
Forwarded from احمد میدری
⭕️ وظیفه اخلاقی حامیان جراحی اقتصادی
احمد میدری
طرفداران جراحی اقتصادی پس از اجرای شوک درمانی همواره سکوت میکنند
برخلاف کسانی که اصلاح قیمت‌ها را بزرگ‌ترین مساله اقتصاد ایران می‌دانند، من ازجمله کسانی هستم که اعتقاد دارم مساله اصلاح قیمت‌ها مساله‌ای بسیار فرعی است و مسائل بسیار مهم‌تری وجود دارد که اصلاح قیمت‌ها آن را به‌طور کامل تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
از پنج دولت پس از جنگ، چهار دولت الگوی پیشنهادی اصلاح قیمت‌ها به سبک شوک‌درمانی را پذیرفتند. دولت رفسنجانی اولین دولت بود و در ناکامی این جراحی اقتصادی امروز کم و بیش اتفاق‌نظر وجود دارد. دولت خاتمی تدریج‌گرایی را پذیرفت و هر ساله 10 درصد قیمت حامل‌های انرژی و چند سال هم قیمت گندم را افزایش داد. این دولت موفق‌تر از همه دولت‌ها بود و تدریج‌گرایی و نه شوک‌درمانی را انتخاب کرد.
دولت احمدی‌نژاد قیمت حامل‌های انرژی را یک‌باره افزایش داد. او نیز ناموفق بود، اما در فهم تجربه دولت احمدی‌نژاد عموما به خطا رفتند. احمدی‌نژاد دوبرابر افزایش قیمت حامل‌های انرژی را به مردم یارانه داد و به ازای هر ایرانی قیمت حامل‌های انرژی را 23 هزار تومان افزایش داد، اما به هر نفر 42 هزار تومان داد. مابقی پول را از پالایشگاه‌ها، شرکت‌های آب، برق و فاضلاب گرفت. اگر احمدی‌نژاد برای بار سوم رییس‌جمهور می‌شد، همه زیرساخت‌های ایران مستهلک و ویران می‌شد.
دولت روحانی و دولت رییسی راه احمدی‌نژاد را رفتند اما فوت کوزه‌گری را خوب نیاموختند. این دو رییس‌جمهور هر قدر قیمت‌ها را افزایش دادند به جیب مردم یارانه ریختند، اما مردم ناراضی شدند. در دولت روحانی 20 میلیون نفر یارانه معیشتی نگرفتند و به‌طور قطع ناراضی شدند و آنها که یارانه هم گرفتند، راضی نبودند. اگر رضایت مردم را می‌خواهید مانند احمدی‌نژاد علاوه بر تمام درآمد حاصل از افزایش قیمت حامل‌های انرژی از تمام شرکت‌های دولتی پول جمع کنید و به مردم بدهید، اما بدانید این سیاست به معنای ویرانی بیشتر اقتصاد ایران در ظرف چند سال است.
با این وجود اعتقاد دارم امروز باید هزینه‌های اجرای این سیاست را به حداقل رساند و هر کاری برای جلوگیری از بدتر شدن وضعیت انجام داد. متاسفانه طرفداران جراحی اقتصادی پس از اجرای شوک درمانی همواره سکوت میکنند.
در تابستان 1398، یعنی تنها 6 ماه قبل از افزایش قیمت بنزین، 52 کارشناس اقتصادی به رییس‌جمهور نامه نوشتند و خواستار افزایش قیمت حامل‌های انرژی شدند. پس از اجرا به یکی از امضا‌کنندگان نامه به رییس‌جمهور زنگ زدم و گفتم شما مشوق این سیاست بودید چرا سکوت کرده‌اید و حمایت نمی‌کنید. در پاسخ گفت اجرا غلط است و نمی‌توان از این اجرا حمایت کرد. این رفتار به نظرم غیراخلاقی است. اگر نظام اجرایی را نمی‌شناختید و به دولت توصیه کردید، هم نظر غیرکارشناسی دادید و هم رفتار غیر اخلاقی مرتکب شده‌اید. چرا کارشناس بدون شناخت نظام اجرایی سیاستی را پیشنهاد میکند. اما از سوی دیگر با فرض تفاوت شیوه اجرا با آنچه شما شیوه درست می‌دانید، باید آستین بالا بزنید و برای اصلاح شیوه اجرا وارد گود شوید.
وظیفه اخلاقی دیگر درس گرفتن از تجربه‌هاست. نگاه یقینی که برخی دوستان به شوک‌درمانی و اصلاح یک‌باره قیمت‌ها دارند، مانند یقین مومنانی است که بهشت را میان دو انگشتان پیشوای خود می‌بینند. اقتصاد و سیاستگذاری علم تجربی است. اصلاح قیمت‌ها در پنج دولت پس از جنگ تجربه کافی برای باز اندیشیدن و تجدیدنظر در اختیار ما قرار می‌دهد. اصلاح قیمت‌ها مساله فرعی اقتصاد ایران است. حمایت کنیم، اما عبرت بگیرید.
#جراحی‌اقتصادی، #تدریج‌گرایی، #شوک‌درمانی
@meidari
https://bit.ly/38oAeTx
.
احمد میدری
طرفداران جراحی اقتصادی پس از اجرای شوک درمانی همواره سکوت میکنند
برخلاف کسانی که اصلاح قیمت‌ها را بزرگ‌ترین مساله اقتصاد ایران می‌دانند، من ازجمله کسانی هستم که اعتقاد دارم مساله اصلاح قیمت‌ها مساله‌ای بسیار فرعی است و مسائل بسیار مهم‌تری وجود دارد که اصلاح قیمت‌ها آن را به‌طور کامل تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.
از پنج دولت پس از جنگ، چهار دولت الگوی پیشنهادی اصلاح قیمت‌ها به سبک شوک‌درمانی را پذیرفتند. دولت رفسنجانی اولین دولت بود و در ناکامی این جراحی اقتصادی امروز کم و بیش اتفاق‌نظر وجود دارد. دولت خاتمی تدریج‌گرایی را پذیرفت و هر ساله 10 درصد قیمت حامل‌های انرژی و چند سال هم قیمت گندم را افزایش داد. این دولت موفق‌تر از همه دولت‌ها بود و تدریج‌گرایی و نه شوک‌درمانی را انتخاب کرد.
دولت احمدی‌نژاد قیمت حامل‌های انرژی را یک‌باره افزایش داد. او نیز ناموفق بود، اما در فهم تجربه دولت احمدی‌نژاد عموما به خطا رفتند. احمدی‌نژاد دوبرابر افزایش قیمت حامل‌های انرژی را به مردم یارانه داد و به ازای هر ایرانی قیمت حامل‌های انرژی را 23 هزار تومان افزایش داد، اما به هر نفر 42 هزار تومان داد. مابقی پول را از پالایشگاه‌ها، شرکت‌های آب، برق و فاضلاب گرفت. اگر احمدی‌نژاد برای بار سوم رییس‌جمهور می‌شد، همه زیرساخت‌های ایران مستهلک و ویران می‌شد.
دولت روحانی و دولت رییسی راه احمدی‌نژاد را رفتند اما فوت کوزه‌گری را خوب نیاموختند. این دو رییس‌جمهور هر قدر قیمت‌ها را افزایش دادند به جیب مردم یارانه ریختند، اما مردم ناراضی شدند. در دولت روحانی 20 میلیون نفر یارانه معیشتی نگرفتند و به‌طور قطع ناراضی شدند و آنها که یارانه هم گرفتند، راضی نبودند. اگر رضایت مردم را می‌خواهید مانند احمدی‌نژاد علاوه بر تمام درآمد حاصل از افزایش قیمت حامل‌های انرژی از تمام شرکت‌های دولتی پول جمع کنید و به مردم بدهید، اما بدانید این سیاست به معنای ویرانی بیشتر اقتصاد ایران در ظرف چند سال است.
با این وجود اعتقاد دارم امروز باید هزینه‌های اجرای این سیاست را به حداقل رساند و هر کاری برای جلوگیری از بدتر شدن وضعیت انجام داد. متاسفانه طرفداران جراحی اقتصادی پس از اجرای شوک درمانی همواره سکوت میکنند.
در تابستان 1398، یعنی تنها 6 ماه قبل از افزایش قیمت بنزین، 52 کارشناس اقتصادی به رییس‌جمهور نامه نوشتند و خواستار افزایش قیمت حامل‌های انرژی شدند. پس از اجرا به یکی از امضا‌کنندگان نامه به رییس‌جمهور زنگ زدم و گفتم شما مشوق این سیاست بودید چرا سکوت کرده‌اید و حمایت نمی‌کنید. در پاسخ گفت اجرا غلط است و نمی‌توان از این اجرا حمایت کرد. این رفتار به نظرم غیراخلاقی است. اگر نظام اجرایی را نمی‌شناختید و به دولت توصیه کردید، هم نظر غیرکارشناسی دادید و هم رفتار غیر اخلاقی مرتکب شده‌اید. چرا کارشناس بدون شناخت نظام اجرایی سیاستی را پیشنهاد میکند. اما از سوی دیگر با فرض تفاوت شیوه اجرا با آنچه شما شیوه درست می‌دانید، باید آستین بالا بزنید و برای اصلاح شیوه اجرا وارد گود شوید.
وظیفه اخلاقی دیگر درس گرفتن از تجربه‌هاست. نگاه یقینی که برخی دوستان به شوک‌درمانی و اصلاح یک‌باره قیمت‌ها دارند، مانند یقین مومنانی است که بهشت را میان دو انگشتان پیشوای خود می‌بینند. اقتصاد و سیاستگذاری علم تجربی است. اصلاح قیمت‌ها در پنج دولت پس از جنگ تجربه کافی برای باز اندیشیدن و تجدیدنظر در اختیار ما قرار می‌دهد. اصلاح قیمت‌ها مساله فرعی اقتصاد ایران است. حمایت کنیم، اما عبرت بگیرید.
#جراحی‌اقتصادی، #تدریج‌گرایی، #شوک‌درمانی
@meidari
https://bit.ly/38oAeTx
.
اعتمادآنلاین
اصلاح قیمت‌ها مساله فرعی اقتصاد است؛ حمایت کنیم اما عبرت بگیرید
اصلاح قیمت‌ها در پنج دولت پس از جنگ تجربه کافی برای باز اندیشیدن و تجدیدنظر در اختیار ما قرار می‌دهد. اصلاح قیمت‌ها مساله فرعی اقتصاد ایران است. حمایت کنیم اما عبرت بگیرید.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹اندر فایده‌ی گرسنگی🔹
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴تبلیغات‌زدگی بدتر از جن‌زدگی
🔺اعتماد ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱
✍️عباس عبدی
🔘در جهان امروز رسانه‌ها نقش و اثرگذاری بی‌بدیلی دارند. ولی این اثرگذاری محدودیت‌های خاص خود را هم دارد که اگر توجه نکنیم، مثل بومرنگ به سوی پرتاب‌کننده برمی‌گردد.
🔘متأسفانه سیاست رسمی در ایران به رسانه انحصاری وابستگی زیادی پیدا کرده است. رسانه که چه عرض کنم، بهتر است بوق بگوییم. سیاست رسمی در ایران نه فقط به رسانه که به سایر نهادها نیز همچون ابزاری برای القا و تبلیغ افکار و ارزش‌های خود نگاه میکند، و هنگامی که می‌بینند که اثرگذاری لازم را ندارد، گمان میکنند که ضعف از سیاست رسانه‌ای و تبلیغی آنان یا در مجریان است.
🔘تبلیغات مهم است ولی نه برای بی‌مایه که فطیر است. تزیین غذا و خوشبو و خوشمزه کردن آن یک هنر و کار خوبی است، ولی این امر مستلزم آن است که اصل غذا از مواد خوب و با کیفیت باشد. تبلیغات برای غذایی که فاقد مواد اولیه و با کیفیت باشد، جز اثر منفی نتیجه دیگری ندارد.
🔘سیاست رسمی در ایران از این حیث دچار یک راهبرد اشتباه است. علت روی آوردن مردم به فضای مجازی برای کسب خبر و تحلیل و اطلاعات واقعی، همین عملکرد تبلیغات‌زده صداوسیما و سایر رسانه‌های رسمی است که مردم را به سوی رسانه‌های مجازی سوق داده است. و الا چه نیازی است که به قول کیهان مردم زیادی سرشان توی گوشی و اینترنت باشد. خوب هنگامی که رسانه‌ها و روزنامه‌های رسمی خالی از واقعیت و پر از جعلیات و دروغ هستند، مردم کار دیگری نمی‌توانند انجام دهند.
🔘به قول یکی از کارشناسان رسانه، نواصول‌گرایان در تخریب و تبلیغات منفی علیه روحانی خود را موفق دیدند، گمان میکنند اکنون هم در دفاع از دولت موجود و تایید آن می‌توانند به همان سیاق و روش موفق باشند، غافل از اینکه آن زمان قایق آنان در مسیر آب تند رودخانه حرکت می‌کرد، و حتی نیازی به پارو زدن نداشتند در حالی که اکنون باید در مسیر مخالف با جریان تند آب پارو بزنند. هر چه بیشتر پارو بزنند بیشتر خسته و ناتوان‌تر می‌شوند.
🔘نواصول‌گرایان کی متوجه خواهند شد که تبلیغات بدون محتوا پوچ است. شما برای بنز می‌توانید تبلیغ موثر کنید ولی برای پراید و ژیان هیچ تبلیغی به کمک شما نخواهد آمد. تبلیغات‌چی‌های شما به مرور از شخصیت انسانی تهی و به ربات‌های تبلیغاتی و توییت‌زن تبدیل می‌شوند که فاقد حرمت یک انسان صاحب کرامت می‌شوند.
🔘نواصول‌گرایان نه فقط رسانه را برای تبلیغات یک سویه و بی‌محتوا می‌خواهند، بلکه نهادهای دیگر چون آموزش و پرورش و دانشگاه و حتی ورزش، دین و دولت را نیز نهادهای تبلیغاتی می‌بینند. گویی که همه آنها باید در خدمت قدرت و حکومت باشند.
🔘برای کارکردهای اصلی این نهادها اعتباری قایل نیستند. در نتیجه این نهادها را نیز تخریب میکنند، بدون آنکه نفعی برای خودشان به دست آورند. چاقو هر چه هم تیز باشد برای بریدن فلز و اهن مفید نیست و استفاده از آن موجب خراب شدنش میشود و فقط به درد بریدن گوشت و میوه می‌خورد.
🔘تبلیغات‌زدگی را در دستورهای شفاهی یکی از مدیران صداوسیما که نوار آن منتشر شده به خوبی می‌توان دید. این که به امید واهی برای جلب نظر مردم، چگونه رسانه را قربانی نهادهای دیگر میکنند. رسانه‌های تبلیغاتی یا بوق‌واره بیش از هر چیز دشمن رسانه‌هایی هستند که کارکرد بوق ندارند. زیرا وجود رسانه واقعی را به منزله شاهدی بر بی‌اعتباری خود می‌دانند.
🔘خطر ذهنیت تبلیغات‌زده مسئولین در ایران بیش از هر چیز دیگر برای خودشان زیان دارد. آن داستان ملانصرالدین را نباید فراموش کرد که رفت در صف نانوایی دید خیلی شلوغ است و نوبت به او نمی‌رسد، لذا شایع کرد که کوچه بالایی آش نذری می‌دهند، مردم به هوای آش نذری صف را ترک کردند، ملا چون تبلیغات‌زده بود فکر کرد، نکند واقعاً هم آش نذری می‌دهند که مردم رفتند، در نتیجه خودش هم دنبال مردم روانه شد.
🔘حالا فرض کنید که ملا چنین خبر جعلی را بگوید و کسی هم نرود ولی خودش باور کند و برای گرفتن آش نذری صف را ترک کند. وضعیت مدیریت تبلیغات‌زده بیشتر به حالت دوم شبیه است.
🔘🔘تردید نباید کرد که تبلیغات‌زدگی بدتر از جن‌زدگی است.
🔺اعتماد ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۱
✍️عباس عبدی
🔘در جهان امروز رسانه‌ها نقش و اثرگذاری بی‌بدیلی دارند. ولی این اثرگذاری محدودیت‌های خاص خود را هم دارد که اگر توجه نکنیم، مثل بومرنگ به سوی پرتاب‌کننده برمی‌گردد.
🔘متأسفانه سیاست رسمی در ایران به رسانه انحصاری وابستگی زیادی پیدا کرده است. رسانه که چه عرض کنم، بهتر است بوق بگوییم. سیاست رسمی در ایران نه فقط به رسانه که به سایر نهادها نیز همچون ابزاری برای القا و تبلیغ افکار و ارزش‌های خود نگاه میکند، و هنگامی که می‌بینند که اثرگذاری لازم را ندارد، گمان میکنند که ضعف از سیاست رسانه‌ای و تبلیغی آنان یا در مجریان است.
🔘تبلیغات مهم است ولی نه برای بی‌مایه که فطیر است. تزیین غذا و خوشبو و خوشمزه کردن آن یک هنر و کار خوبی است، ولی این امر مستلزم آن است که اصل غذا از مواد خوب و با کیفیت باشد. تبلیغات برای غذایی که فاقد مواد اولیه و با کیفیت باشد، جز اثر منفی نتیجه دیگری ندارد.
🔘سیاست رسمی در ایران از این حیث دچار یک راهبرد اشتباه است. علت روی آوردن مردم به فضای مجازی برای کسب خبر و تحلیل و اطلاعات واقعی، همین عملکرد تبلیغات‌زده صداوسیما و سایر رسانه‌های رسمی است که مردم را به سوی رسانه‌های مجازی سوق داده است. و الا چه نیازی است که به قول کیهان مردم زیادی سرشان توی گوشی و اینترنت باشد. خوب هنگامی که رسانه‌ها و روزنامه‌های رسمی خالی از واقعیت و پر از جعلیات و دروغ هستند، مردم کار دیگری نمی‌توانند انجام دهند.
🔘به قول یکی از کارشناسان رسانه، نواصول‌گرایان در تخریب و تبلیغات منفی علیه روحانی خود را موفق دیدند، گمان میکنند اکنون هم در دفاع از دولت موجود و تایید آن می‌توانند به همان سیاق و روش موفق باشند، غافل از اینکه آن زمان قایق آنان در مسیر آب تند رودخانه حرکت می‌کرد، و حتی نیازی به پارو زدن نداشتند در حالی که اکنون باید در مسیر مخالف با جریان تند آب پارو بزنند. هر چه بیشتر پارو بزنند بیشتر خسته و ناتوان‌تر می‌شوند.
🔘نواصول‌گرایان کی متوجه خواهند شد که تبلیغات بدون محتوا پوچ است. شما برای بنز می‌توانید تبلیغ موثر کنید ولی برای پراید و ژیان هیچ تبلیغی به کمک شما نخواهد آمد. تبلیغات‌چی‌های شما به مرور از شخصیت انسانی تهی و به ربات‌های تبلیغاتی و توییت‌زن تبدیل می‌شوند که فاقد حرمت یک انسان صاحب کرامت می‌شوند.
🔘نواصول‌گرایان نه فقط رسانه را برای تبلیغات یک سویه و بی‌محتوا می‌خواهند، بلکه نهادهای دیگر چون آموزش و پرورش و دانشگاه و حتی ورزش، دین و دولت را نیز نهادهای تبلیغاتی می‌بینند. گویی که همه آنها باید در خدمت قدرت و حکومت باشند.
🔘برای کارکردهای اصلی این نهادها اعتباری قایل نیستند. در نتیجه این نهادها را نیز تخریب میکنند، بدون آنکه نفعی برای خودشان به دست آورند. چاقو هر چه هم تیز باشد برای بریدن فلز و اهن مفید نیست و استفاده از آن موجب خراب شدنش میشود و فقط به درد بریدن گوشت و میوه می‌خورد.
🔘تبلیغات‌زدگی را در دستورهای شفاهی یکی از مدیران صداوسیما که نوار آن منتشر شده به خوبی می‌توان دید. این که به امید واهی برای جلب نظر مردم، چگونه رسانه را قربانی نهادهای دیگر میکنند. رسانه‌های تبلیغاتی یا بوق‌واره بیش از هر چیز دشمن رسانه‌هایی هستند که کارکرد بوق ندارند. زیرا وجود رسانه واقعی را به منزله شاهدی بر بی‌اعتباری خود می‌دانند.
🔘خطر ذهنیت تبلیغات‌زده مسئولین در ایران بیش از هر چیز دیگر برای خودشان زیان دارد. آن داستان ملانصرالدین را نباید فراموش کرد که رفت در صف نانوایی دید خیلی شلوغ است و نوبت به او نمی‌رسد، لذا شایع کرد که کوچه بالایی آش نذری می‌دهند، مردم به هوای آش نذری صف را ترک کردند، ملا چون تبلیغات‌زده بود فکر کرد، نکند واقعاً هم آش نذری می‌دهند که مردم رفتند، در نتیجه خودش هم دنبال مردم روانه شد.
🔘حالا فرض کنید که ملا چنین خبر جعلی را بگوید و کسی هم نرود ولی خودش باور کند و برای گرفتن آش نذری صف را ترک کند. وضعیت مدیریت تبلیغات‌زده بیشتر به حالت دوم شبیه است.
🔘🔘تردید نباید کرد که تبلیغات‌زدگی بدتر از جن‌زدگی است.
Forwarded from نام اثر
Forwarded from سیاستگذاری اجتماعی
🔹فقر آموزشی در ایران
گزارش «فقر آموزشی در ایران» از مجموعه گزارش‌های فقر چندبعدی است که در تابستان ۱۴۰۰ در دفتر مطالعات رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار، و رفاه اجتماعی منتشر شده است.
در بخش اول گزارش وضعیت فقر آموزشی در ایران براساس شاخص‌هایی نظیر نرخ بازماندگی از تحصیل، نرخ عدم برخورداری از مدرک ابتدایی در گروه سنی ۱۷-۱۲ سال، نرخ عدم برخورداری از مدرک متوسطه برای گروه سنی ۲۴-۱۸ سال، میانگین نمرات آزمون نهایی، و وضعیت دانش‌آموزان در آزمون‌های تیمز و پرلز بررسی شده است.
در این گزارش مجموعه‌ای از عوامل مستقیم مربوط به خانوار (نرخ فقر پولی کودکان، سطح تحصیلی والدین، کمبود منابع یادگیری در خانه، دوزبانه‌بودن کودک، نرخ پوشش پیش‌دبستانی، و وضعیت فقر در خانوار) و عوامل مستقیم مربوط به مدرسه (نرخ دسترسی به یارانه و شبکۀ اینترنت، تراکم کلاس، تراکم فقر، نسبت دانش‌آموز به معلم، سطح تحصیلات معلمان، وضعیت عوامل مؤثر بر فقر در محیط مدرسه) بررسی شده است.
برخی از یافته‌های گزارش به شرح زیر است:
🔸در سال ۱۳۹۸ نزدیک به ۳۰ درصد جمعیت ۲۴-۱۸ سال فاقد مدرک تحصیلی متوسطۀ دوم بوده‌اند.
🔸میانگین نمرات آزمون‌های نهایی پایۀ دوازدهم در سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ حدود ۱۲.۶ بوده است: میانگین علوم انسانی ۱۰.۷۵ (بالاترین استان ۱۳.۶ و پایین‌ترین استان ۸.۷)، میانگین علوم تجربی ۱۳.۷۷ (بالاترین استان ۱۵.۵ و پایین‌ترین استان ۱۲.۷)، میانگین ریاضی-فیزیک ۱۳.۲۸ (بالاترین استان ۱۵.۰۵ و پایین‌ترین استان ۹.۵۳)، میانگین معارف ۱۲.۸۵ (بالاترین استان ۱۶.۲ و پایین‌ترین استان ۸.۵۷).
🔸براساس برآوردهای مختلف بین ۲۵ (براساس اطلاعات پایگاه رفاه ایرانیان) تا ۳۸ درصد (براساس داده‌های هزینه-درآمد خانوار مرکز آمار ایران) کودکان زیر ۱۸ سال در خانوارهای زیر خط فقر مطلق زندگی میکنند.
🔸براساس داده‌های ۲۰۱۹ آزمون تیمز، ۲۵ درصد دانش‌آموزان پایۀ چهارم و ۳۱ درصد دانش‌آموزان پایۀ هشتم منابع کمی برای یادگیری در خانه (اینترنت، کتاب، تحصیلات والدین) دارند. متوسط بین‌المللی این شاخص در بین ۵۴ کشور آزمون حدود ۸ درصد بوده است.
دانلود متن کامل گزارش
@omidi_reza
گزارش «فقر آموزشی در ایران» از مجموعه گزارش‌های فقر چندبعدی است که در تابستان ۱۴۰۰ در دفتر مطالعات رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار، و رفاه اجتماعی منتشر شده است.
در بخش اول گزارش وضعیت فقر آموزشی در ایران براساس شاخص‌هایی نظیر نرخ بازماندگی از تحصیل، نرخ عدم برخورداری از مدرک ابتدایی در گروه سنی ۱۷-۱۲ سال، نرخ عدم برخورداری از مدرک متوسطه برای گروه سنی ۲۴-۱۸ سال، میانگین نمرات آزمون نهایی، و وضعیت دانش‌آموزان در آزمون‌های تیمز و پرلز بررسی شده است.
در این گزارش مجموعه‌ای از عوامل مستقیم مربوط به خانوار (نرخ فقر پولی کودکان، سطح تحصیلی والدین، کمبود منابع یادگیری در خانه، دوزبانه‌بودن کودک، نرخ پوشش پیش‌دبستانی، و وضعیت فقر در خانوار) و عوامل مستقیم مربوط به مدرسه (نرخ دسترسی به یارانه و شبکۀ اینترنت، تراکم کلاس، تراکم فقر، نسبت دانش‌آموز به معلم، سطح تحصیلات معلمان، وضعیت عوامل مؤثر بر فقر در محیط مدرسه) بررسی شده است.
برخی از یافته‌های گزارش به شرح زیر است:
🔸در سال ۱۳۹۸ نزدیک به ۳۰ درصد جمعیت ۲۴-۱۸ سال فاقد مدرک تحصیلی متوسطۀ دوم بوده‌اند.
🔸میانگین نمرات آزمون‌های نهایی پایۀ دوازدهم در سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ حدود ۱۲.۶ بوده است: میانگین علوم انسانی ۱۰.۷۵ (بالاترین استان ۱۳.۶ و پایین‌ترین استان ۸.۷)، میانگین علوم تجربی ۱۳.۷۷ (بالاترین استان ۱۵.۵ و پایین‌ترین استان ۱۲.۷)، میانگین ریاضی-فیزیک ۱۳.۲۸ (بالاترین استان ۱۵.۰۵ و پایین‌ترین استان ۹.۵۳)، میانگین معارف ۱۲.۸۵ (بالاترین استان ۱۶.۲ و پایین‌ترین استان ۸.۵۷).
🔸براساس برآوردهای مختلف بین ۲۵ (براساس اطلاعات پایگاه رفاه ایرانیان) تا ۳۸ درصد (براساس داده‌های هزینه-درآمد خانوار مرکز آمار ایران) کودکان زیر ۱۸ سال در خانوارهای زیر خط فقر مطلق زندگی میکنند.
🔸براساس داده‌های ۲۰۱۹ آزمون تیمز، ۲۵ درصد دانش‌آموزان پایۀ چهارم و ۳۱ درصد دانش‌آموزان پایۀ هشتم منابع کمی برای یادگیری در خانه (اینترنت، کتاب، تحصیلات والدین) دارند. متوسط بین‌المللی این شاخص در بین ۵۴ کشور آزمون حدود ۸ درصد بوده است.
دانلود متن کامل گزارش
@omidi_reza
Audio
◾️فایل کامل قطعهٔ نوایی
اجرا و صدای زنده‌یاد استاد عثمان محمدپرست.
اجرا و صدای زنده‌یاد استاد عثمان محمدپرست.
Forwarded from خرمگس
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مرحوم عثمان محمد پرست در آخرین روزهای حیات زمزمه می کند:
تو مپندار که در فکر تنم
نگران سرطان وطنم
او که بیمار شود ما همه نیز
من که بیمار شوم ، یک بدنم
وطنم از تن من خسته تر است
درک کن درد مرا از سُخنم
به تو سوگند که از غُصّه خویش
لحظه ای پیش تو من دم نزنم
من از آن یوسف گمگشته خویش
مالک بوی خوش پیرهنم
کی برون آید از این چاه وطن؟
کاش روزی که در او زنده منم !
غرب در راحت و من در صددِ
آب در هاون خود کوفتنم
من شفا می طلبم بهر وطن
نه شفای بدن خویشتنم
هرکجا جان مرا یار گزید
جسمم اما بِگُزیند وطنم
وپس از من بگذارید کمی
خاک ایران به میان کفن ام
گرچه بی شعله و بی دود رَوم
عشق تایید کند سوختنم
شعلۀ شهر فرو خفت ولی
من پی شعله بر افروختنم.
شعر از مجتبی کاشانی که روز ۲۳ آذر ۱۳۸۳ در تهران در اثر بیماری سرطان معده درگذشت.
@kharmagaas
تو مپندار که در فکر تنم
نگران سرطان وطنم
او که بیمار شود ما همه نیز
من که بیمار شوم ، یک بدنم
وطنم از تن من خسته تر است
درک کن درد مرا از سُخنم
به تو سوگند که از غُصّه خویش
لحظه ای پیش تو من دم نزنم
من از آن یوسف گمگشته خویش
مالک بوی خوش پیرهنم
کی برون آید از این چاه وطن؟
کاش روزی که در او زنده منم !
غرب در راحت و من در صددِ
آب در هاون خود کوفتنم
من شفا می طلبم بهر وطن
نه شفای بدن خویشتنم
هرکجا جان مرا یار گزید
جسمم اما بِگُزیند وطنم
وپس از من بگذارید کمی
خاک ایران به میان کفن ام
گرچه بی شعله و بی دود رَوم
عشق تایید کند سوختنم
شعلۀ شهر فرو خفت ولی
من پی شعله بر افروختنم.
شعر از مجتبی کاشانی که روز ۲۳ آذر ۱۳۸۳ در تهران در اثر بیماری سرطان معده درگذشت.
@kharmagaas
Forwarded from دیپلماسی
🔵🔴"چرا انقلاب نمی‌شود؟!"
✍ مرتضی مردیها، نویسنده و استاد فلسفه سیاسی
یکی از وجوه جالب‌توجه انقلاب ۵۷، بُهت و ناباوری نسبت به آن پیروزی زودرس و کم‌هزینه بود. از نزدیک شاهد اعتراف صریح کسان زیادی، از عناصر سطوح میانیِ تحریک و مدیریت اعتراض، و بعدها بالاتر، بودم مبنی بر اینکه هرگز منتظر چنین پیروزی ساده و سریعی نبوده‌اند و خود را برای سالها مبارزه (شاید حتی مسلحانه) همراه با ابتلا به قحطی و گرسنگی و مصائب دیگر آماده می‌کرده‌اند.
باری، این چندان هم چیز تعجب‌آوری نبود. انقلاب یا نمی‌شود یا آسان است. چیزی به نام انقلاب سخت وجود ندارد، مگر حالتی بس کمیاب که در آن شرایطی پیش آید که نیروهای انقلابی هم دست به خشونت مشابه برند، و این به جنگ داخلی منجر شود.
شگفت‌انگیز وقوع خود انقلاب بود، ورنه هر انقلابی اگر شد؛ اغلب سریع و کم‌هزینه خواهد بود.
انقلاب‌ها یا مثل انقلاب فرانسه است که بر اثر تعلل در سرکوب فوری و کارآمد اولین تحرکات، یک‌مرتبه شعله‌ور میشود و دیگر کنترل آن ممکن نیست، یا مثل انقلاب روسیه است به دلیل نبودِ جهاز کافی (نیرو و سازماندهی) برای چنان سرکوبی (به دلیل تحلیل‌رفتن نیرو و بودجه در یک جنگ طاقت‌فرسای بیرونی). در این هر دو وضعیت، انقلاب به فوریت محقق میشود و به پیروزی می‌رسد.
در موردی مثل انقلاب انگلستان، به دلیل برخورداری دو طرف (دربار و پارلمان) از منابع مالی و نظامی مشابه، کار انقلاب به جنگ داخلی میکشد، و در موردی مثل انقلاب چین، تحرکات در یک فضای بی‌دولت و میان نزاع‌های ملوک‌الطوایفی مایه میگیرد، که امکانی برای طولانی و پرهزینه شدن دارد.
موارد بسیار بسیار بیشتری هم وجود دارد (۹۹درصد جوامع در ۹۹درصد تاریخ‌شان) که هیچ‌کدام از این دو واقعه (نبودِ امکانات یا نبودِ قاطعیت، در سرکوب فوری و کارآمد نخستین شورش‌ها) اتفاق نمی‌افتد، چون شرایط بسیار استثنایی که برای آنها لازم است معمولا فراهم نیست.
به عبارت دیگر، انقلاب یا شدنی نیست یا بسیار آسان است. انقلاب یعنی شورش‌هایی کوچک که چون به فوریت و به قاطعیت و بی‌رحمی سرکوب نمی‌شود، جان میگیرد، به‌سرعت گسترش می‌یابد، مراکز اقتدار حکومتی را اشغال، و قدرت را از حکومت سلب میکند.
دقیقا مثل آتشی که در ابتدا می‌شد خاموشش کرد، ولی چون وسایل اطفا نبود یا در زود جنبیدن تعلل شد، به‌سرعت شعله میکشد و فراگیر میشود، چنانکه دیگر زور نیروهای آتش‌نشان به آن نمی‌رسد: هرجا را خاموش میکنند، شعله از جای دیگری سر میکشد. تا جایی که خود آتش‌نشانان در محاصرهٔ آتش یا باید بگریزند یا بسوزند.
اما (امایی بسیار مهم) مادامی که آمادگی قاطع و امکان کافی برای مقابله باشد (و در اکثریت گستردهٔ موارد چنین است)، داستان داستان مشت و سندان خواهد بود.
این فقره در ایران فهم نشد. کسانی آن پیروزی آسان را به امور ماورائی منسوب کردند، و کسانی به این فرمول که وقتی ظلم باشد و مردم آگاه، انقلاب میکنند و طبعا پیروز هم می‌شوند.
اعتقاد اول، در پی برخی جاخالی‌دادن‌های بدجورِ نیروهای ماورائی مفروض، در بزنگاه‌های مهم، رفته‌رفته فقط جایی در کلیشه‌های تبلیغاتی برای خود نگه داشت، و کسی (حتی از خود بانیان) دیگر آن را جدی نگرفت.
دومی ولی، از سوی بسیاری، خیلی جد گرفته شد. از دولتیِ سرِ همین جد گرفتن آن فرمول است که بارها و بارها اعتراضات و شورش‌ها در گرفته و به‌سرعت سرکوب و نابود شده، و هر بار خلق، از عامی و عالم، به فکر فرو می‌روند که: کجای کار عیب داشت؟ کجا اشتباه کردیم که نشد؟ و بر این اساس، گاهی به جدال و جنجال با خود و با دیگری برمی‌خیزند و تقصیر تقسیم میکنند. درحالیکه اشتباهی نبود، به جز عدم توجه به همین توضیحی که گفتم.
👈بقاء قدرت یک حکومت هیچ ربطی به مشروعیت مردمی آن ندارد. حتی به کارآمدی آن هم (مثلاً در اقتصاد) ربط وثیقی ندارد، فقط به یک کارآمدی وابسته است که گفتیم. فروریختن حکومت پهلوی ناشی از این بود که در #سرکوب فوری و قاطع نخستین تجلیات شورش تعلل کرد.
همچنان‌که فرونریختنِ بسا از حکومت‌های غیردمکراتیک نه ناشی از مشروعیت داشتن است نه کارآمدی اقتصادی. و البته (برخلاف آنچه که بسیاری تصور میکنند) معمای حیرت‌آور و شگفت‌انگیز و بی‌پاسخی هم نیست؛ صرفاً محصول کنترل سختگیرانه است و #سرکوب_سرسختانه.
کره شمالی را، از باب مثال، در نظر آورید.
✅متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://telegra.ph/چرا-انقلاب-نمی‌شود-02-01
*راهبرد
T.me/bestdiplomacy
✍ مرتضی مردیها، نویسنده و استاد فلسفه سیاسی
یکی از وجوه جالب‌توجه انقلاب ۵۷، بُهت و ناباوری نسبت به آن پیروزی زودرس و کم‌هزینه بود. از نزدیک شاهد اعتراف صریح کسان زیادی، از عناصر سطوح میانیِ تحریک و مدیریت اعتراض، و بعدها بالاتر، بودم مبنی بر اینکه هرگز منتظر چنین پیروزی ساده و سریعی نبوده‌اند و خود را برای سالها مبارزه (شاید حتی مسلحانه) همراه با ابتلا به قحطی و گرسنگی و مصائب دیگر آماده می‌کرده‌اند.
باری، این چندان هم چیز تعجب‌آوری نبود. انقلاب یا نمی‌شود یا آسان است. چیزی به نام انقلاب سخت وجود ندارد، مگر حالتی بس کمیاب که در آن شرایطی پیش آید که نیروهای انقلابی هم دست به خشونت مشابه برند، و این به جنگ داخلی منجر شود.
شگفت‌انگیز وقوع خود انقلاب بود، ورنه هر انقلابی اگر شد؛ اغلب سریع و کم‌هزینه خواهد بود.
انقلاب‌ها یا مثل انقلاب فرانسه است که بر اثر تعلل در سرکوب فوری و کارآمد اولین تحرکات، یک‌مرتبه شعله‌ور میشود و دیگر کنترل آن ممکن نیست، یا مثل انقلاب روسیه است به دلیل نبودِ جهاز کافی (نیرو و سازماندهی) برای چنان سرکوبی (به دلیل تحلیل‌رفتن نیرو و بودجه در یک جنگ طاقت‌فرسای بیرونی). در این هر دو وضعیت، انقلاب به فوریت محقق میشود و به پیروزی می‌رسد.
در موردی مثل انقلاب انگلستان، به دلیل برخورداری دو طرف (دربار و پارلمان) از منابع مالی و نظامی مشابه، کار انقلاب به جنگ داخلی میکشد، و در موردی مثل انقلاب چین، تحرکات در یک فضای بی‌دولت و میان نزاع‌های ملوک‌الطوایفی مایه میگیرد، که امکانی برای طولانی و پرهزینه شدن دارد.
موارد بسیار بسیار بیشتری هم وجود دارد (۹۹درصد جوامع در ۹۹درصد تاریخ‌شان) که هیچ‌کدام از این دو واقعه (نبودِ امکانات یا نبودِ قاطعیت، در سرکوب فوری و کارآمد نخستین شورش‌ها) اتفاق نمی‌افتد، چون شرایط بسیار استثنایی که برای آنها لازم است معمولا فراهم نیست.
به عبارت دیگر، انقلاب یا شدنی نیست یا بسیار آسان است. انقلاب یعنی شورش‌هایی کوچک که چون به فوریت و به قاطعیت و بی‌رحمی سرکوب نمی‌شود، جان میگیرد، به‌سرعت گسترش می‌یابد، مراکز اقتدار حکومتی را اشغال، و قدرت را از حکومت سلب میکند.
دقیقا مثل آتشی که در ابتدا می‌شد خاموشش کرد، ولی چون وسایل اطفا نبود یا در زود جنبیدن تعلل شد، به‌سرعت شعله میکشد و فراگیر میشود، چنانکه دیگر زور نیروهای آتش‌نشان به آن نمی‌رسد: هرجا را خاموش میکنند، شعله از جای دیگری سر میکشد. تا جایی که خود آتش‌نشانان در محاصرهٔ آتش یا باید بگریزند یا بسوزند.
اما (امایی بسیار مهم) مادامی که آمادگی قاطع و امکان کافی برای مقابله باشد (و در اکثریت گستردهٔ موارد چنین است)، داستان داستان مشت و سندان خواهد بود.
این فقره در ایران فهم نشد. کسانی آن پیروزی آسان را به امور ماورائی منسوب کردند، و کسانی به این فرمول که وقتی ظلم باشد و مردم آگاه، انقلاب میکنند و طبعا پیروز هم می‌شوند.
اعتقاد اول، در پی برخی جاخالی‌دادن‌های بدجورِ نیروهای ماورائی مفروض، در بزنگاه‌های مهم، رفته‌رفته فقط جایی در کلیشه‌های تبلیغاتی برای خود نگه داشت، و کسی (حتی از خود بانیان) دیگر آن را جدی نگرفت.
دومی ولی، از سوی بسیاری، خیلی جد گرفته شد. از دولتیِ سرِ همین جد گرفتن آن فرمول است که بارها و بارها اعتراضات و شورش‌ها در گرفته و به‌سرعت سرکوب و نابود شده، و هر بار خلق، از عامی و عالم، به فکر فرو می‌روند که: کجای کار عیب داشت؟ کجا اشتباه کردیم که نشد؟ و بر این اساس، گاهی به جدال و جنجال با خود و با دیگری برمی‌خیزند و تقصیر تقسیم میکنند. درحالیکه اشتباهی نبود، به جز عدم توجه به همین توضیحی که گفتم.
👈بقاء قدرت یک حکومت هیچ ربطی به مشروعیت مردمی آن ندارد. حتی به کارآمدی آن هم (مثلاً در اقتصاد) ربط وثیقی ندارد، فقط به یک کارآمدی وابسته است که گفتیم. فروریختن حکومت پهلوی ناشی از این بود که در #سرکوب فوری و قاطع نخستین تجلیات شورش تعلل کرد.
همچنان‌که فرونریختنِ بسا از حکومت‌های غیردمکراتیک نه ناشی از مشروعیت داشتن است نه کارآمدی اقتصادی. و البته (برخلاف آنچه که بسیاری تصور میکنند) معمای حیرت‌آور و شگفت‌انگیز و بی‌پاسخی هم نیست؛ صرفاً محصول کنترل سختگیرانه است و #سرکوب_سرسختانه.
کره شمالی را، از باب مثال، در نظر آورید.
✅متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://telegra.ph/چرا-انقلاب-نمی‌شود-02-01
*راهبرد
T.me/bestdiplomacy
Telegraph
چرا انقلاب نمی‌شود؟
مرتضی مردیها نویسنده و استاد دانشگاه در باب اینکه چهل سال بیش میرود کِی ما لاف می‌زنیم کِی بهمنِ بهمن را شناخته‌ایم، ولی کماکان نشانی نادرست می‌دهیم. یکی از وجوه جالب‌توجه انقلاب ۵۷، بُهت و ناباوری نسبت به آن پیروزی زودرس و کم‌هزینه بود. از نزدیک شاهد اعتراف…
درباره‌ی پست اخیر، یکی از اعضاء کانال چنین نظر داده است:
"مردیها همیشه با اطمینان حرف میزنه. و این بُرد بلاغی داره ولی تحلیلش ضعیفه واقعا. پیروزی سریع انقلاب ایران ممکنه حاصل نبودِ اراده‌ی سرکوبِ سخت بوده باشه اما این علتِ "پیروزی سریع انقلاب" است نه علتِ "انقلاب". مردیها سوادش را دارد که بداند ما یک آلترناتیو قوی داشتیم اون موقع، که همه‌ی طیف ها را متحد کرده بود. اما چرا به این اشاره نمی کند؟ چون مدلش همین جوری است: ساده انگار!
به گمانم انقلاب و عدم انقلاب فقط یک علت ندارد. اما یک علت مهمش آلترناتیو قوی و وحدت‌بخش است."
"مردیها همیشه با اطمینان حرف میزنه. و این بُرد بلاغی داره ولی تحلیلش ضعیفه واقعا. پیروزی سریع انقلاب ایران ممکنه حاصل نبودِ اراده‌ی سرکوبِ سخت بوده باشه اما این علتِ "پیروزی سریع انقلاب" است نه علتِ "انقلاب". مردیها سوادش را دارد که بداند ما یک آلترناتیو قوی داشتیم اون موقع، که همه‌ی طیف ها را متحد کرده بود. اما چرا به این اشاره نمی کند؟ چون مدلش همین جوری است: ساده انگار!
به گمانم انقلاب و عدم انقلاب فقط یک علت ندارد. اما یک علت مهمش آلترناتیو قوی و وحدت‌بخش است."