روحانی شیر پاک خورده ای که اینگونه در خود صدا و سیما حرف حساب زد! این روحانی شجاع درباره آمار دینداران در جامعه ایران در پاسخ به یک روحانی دیگر جوابهایی داد که مجری و روحانی دیگر توقع شنیدنش را نداشتند و غافلگیر شدند! آمارهای دینداری شما از کجا می آید!؟ رفتید نانوایی دیدید مردم نان می خرند و می گید زندگی مردم روبراه است! برخی مسجدهای ما خالی است و فقط پیرمردها آنجا می روند! من دو سال به تهران آمدم! اوایل شوکه و کرخت بودم! مردم من آخوند را می دیدند فرار می کردند! کنترل هئیت ها الان دست مداح هاست و برخی کفر می گویند! ملاک های دینداری اینها نیست! ملاک دینداری را باید از امام صادق آموخت! اگر ایرانیان دیندار بودند که وضع ما این نبود! ملاک دینداری شما شرکت افراد در محرم و شب قدر است!؟ اصرار بر نماز اول وقت، امین بودن و پایبندی به تعهدات سه ویژگی یک مومن و دیندار واقعی است! چند درصد ایرانیان این سه ویژگی را دارند! در حکومت اسلامی اینهمه پول نفت فروختید و ریختید به حلقوم نهادها، نتیجه اش چه شد! ما فقط سانسور می کنیم و واقعیت ها را به مردم نشان نمی دهیم!

🆑 @LaLaLandTel

در «آثار خیر»

عبدالله بن مالک ابن سلیمان به‌نزدیک عوام قبول تمام داشت و او مجلس می‌گفت (وعظ می‌کرد) و در دیهی از بلوک "گداره" می‌بود، و در "تبران" آتشکده‌ای بود در پهلوی مسجد. عبداللهِ مالک گفت: زهی مسلمان ضعیف زبون که مائیم! در جوار مسجد مسلمانان آتش می‌پرستند و مسلمانان را درد دین و حمیّت اسلام باعث نمی‌گردد که این کار شنیع را براندازند. این سخن به گوش‌ها رسید و خلق با یکدیگر یار شده جمعیّت کردند، چنانچه از "دیزق" تا "مالین" زیاده از بیست‌هزار مردم به‌جهت این کار هجوم کردند، و بعد از نماز دیگر (عصر) به "تبران" رسیدند، و آتشکده و مسجد، هردو، را ویران کرده با زمین برابر ساختند، و هم در این شب هر دو موضع را یک مسجد کردند و صفّه برآورده، دیوار در گِردَش کشیدند، و جمله را با گچ سفید کردند، و همه این کار در یک شب کرده‌بودند، و بامداد فارغ گشته؛ مجوس (زردشتیان) جمع آمده این حال به عبدالله طاهر عرض کردند. عبدالله برنجید و تنگ‌دل شد، و برفور کس به قاضی هرات فرستاد که "مجوس خصمی می‌کنند که معبد ایشان را ویران کرده‌اند. باید که به‌واجبی تفحّص این حال واجب داند". تمامی آن مردم را حاضر ساخته پرسش نمودند. هیچ کس بر صدق دعویِ مجوس گواهی نداد، و از مسلمانان چهارهزار کس بلکه زیاده «که ازین جمله دوهزار پیران که به لباس صالحان آراسته، "آثار خیر" از ناصیهٔ ایشان واضح بود» گواهی دادند بر آن مسجد و محدود که این موضع هم بر این هیئت تا ایشان دیده‌اند مسجد بوده و آتشکده نبوده.

روضات الجنات فی اوصاف مدینة هرات، تصحیح سیّد محمّدکاظم امام، ج۲، صص ۵۳-۵۲ (با قدری تغییر رسم‌الخط و سجاوندی)

* و این افسانه‌ای ست بسیار باعبرت

t.me//fanneadab

صحبت بهرام بیضایی درباره‌ی زندگی‌اش در ایران ،سفرش به امریکا و... .

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🎥 انیمیشن‌ کوتاه «بلیط‌ بدون‌صندلی»
برنده‌ی جایزه‌ی اسکار برای بهترین فیلم کارتونی
»opt«

ربات دانلود از اینستاگرام :
🤖 @Instasave_Bot 🤖

🔸️آشنایی‌ها و جدایی‌ها🔸️

#هومن_پناهنده
@gashthaa

✔️خانه تاریخی مرعشی شوشتر به آتش کشیده شد

رییس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شوشتر:
🔹در خانه تاریخی مرعشی شوشتر صبح امروز جمعه توسط افراد ناشناس به آتش کشیده شد.
🔹متاسفانه در این آتش‌سوزی علاوه بر در ورودی بخش‌هایی از دیوارهای ارزشمند این اثر نیز آسیب دیدند.
🔹پیگیری عامل این آتش سوزی در دستور کار قرار گرفته و مراتب به مسئولان انتظامی و قضایی گزارش شده است.
🔹قدمت این اثر مربوط به دوره قاجاریه است که در جوار ساباط معین التجار قرار دارد./ ایرنا
@sahandiranmehr

🎥 ویدیو 🎥

👈 محسن دهنوی، نماینده تهران و عضو هیات رئیسه مجلس: «ایران زمانی جزو ۵ کشور برتر در حوزه صنعت فضایی بود.»

❌ گزارش معتبری که این ادعا را ثابت کند یافت نشد. بیشتر گزارش‌های بین‌المللی، صنعت فضایی ایران را نوپا و در مراحل ابتدایی ترسیم کرده‌اند.
بیشتر👇
https://factnameh.com/fact-checks/2020-06-24-iran-space-program.html

برای خواندن درستی‌سنجی در تلگرام، اینجا کلیک کنید.

✅ @Factnameh

❌ ایران هیچ‌گاه جزو پنج کشور برتر در صنعت فضایی نبوده است

👈 محسن دهنوی نماینده تهران و عضو هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی در صحن علنی مجلس مدعی شده: «ایران زمانی جزو پنج کشور برتر در حوزه صنعت فضایی بود.»
🔹 گزارش معتبری که صنعت فضایی ایران را در ردیف ۵ کشور قدرتمند جهان در هیچ مقطعی از تاریخ تایید کند یافت نشد. اغلب این گزارش‌ها صنعت فضایی ایران را در مراحل ابتدایی ترسیم کرده‌اند.

بررسی کامل فکت‌نامه را به همراه منابع در لینک زیر بخوانید👇
https://factnameh.com/fact-checks/2020-06-24-iran-space-program.html

در تلگرام👇
https://telegra.ph/factnameh-fact-checks-iran-space-program-2020-06-24

✅ @Factnameh

فیلسوف محبوب شما کیست؟؟؟

《رانلد دورکین:》 من خیلی به کار #کانت علاقه دارم بنظرم کار کانت منبع بی پایانی برای تعبیر و باز تعبیر است...


《ا.و.مور》
فیلسوف محبوب من کانت است یک دلیلش گستره خارق العاده فلسفه اوست و دلیل دیگر که از جهتی بسیار شگفت آور است وحدت خارق العاده این فلسفه.


《سوزان نیمن.》.اگر فقط یک گزینه داشته باشم .#کانت را انتخاب میکنم او به واقع از همه شجاع تر است . مهمترین بصیرت کانت این است که میگوید میان وضعی که جهان دارد و وضعی که باید داشته باشد شکاف عظیمی هست و اینکه هردوی اینها ارزشی برابر دارند..


《اورنورا اونیل》...فیلسوف محبوب من #کانت است کانت بخوانید ارزشش را دارد . من سالهای سال روی کانت کار کرده ام و تصور میکنم خوانشی غیر معمول و وسیع از فلسفه کانت به دست داده ام .. بنظرم اگر کانت را در چارچوبی گسترده بنگرید چیزهای بسیار زیادی براب گفتن دارد.


《تامس پوگی》باید بگویم کانت.. چرا؟به دو دلیل.

یکی اینکه واقعار بسیار خوب است . کانت تمام نشدنی است من عاشق کانت خواندن و عاشق پیروی از اندیشه های او هستم و هربار که کار او را میخوانم چیزهای تازه ای در آن می یابم ..پاسخ من به این پرسش مشهود که اگر مجبور شوید به جزیره ای دور افتاده برید و فقط یک کتاب بتوانید با خود ببرید آن کتاب کدام است. قطعا نقد عقل محض است

《گلن استراسن.》فیلسوف مورد علاقه من کانت است هرگاه اسم کتاب او نقد عقل محض را میشنوم آب از دهانم می افتد واکنش مسخره ایست اما واقعیت دارد همین حالا هم دارد رخ میدهد...


کتاب بفرمایید فلسفه.....
@Roshanfkrane

#ببینید
📺 اهمیت مهار و محدودسازی قدرت از زبان کارل پوپر

🔻کارل ریموند پوپر را یکی از بزرگترین فلاسفه علم سده بیستم می‌دانند. او همچنین اندیشمندی سیاسی بود و خود را یک خردگرایِ انتقادی می‌دانست. پوپر در عین حال که با هرگونه یقین و جزم در دستیابی به حقیقت مخالفت می‌کرد، منتقد تمام اشکال شک‌گرایی، قراردادگرایی، و نسبی‌گرایی در علم و به طور کل معارف انسانی بود.

🔻پوپر می گوید «جامعه باز» یعنی جامعه‌ای که «یک فرد می‌تواند آزادانه نفس بکشد، آزادانه تفکر کند، جایی که هر انسان ارزش دارد». او باور دارد که «ایده تمامی دموکراسی‌ها محدودسازی قدرت و کنترل آن است و نه دادن قدرت بیش از حد. قدرت باید توزیع شود تا مقدار زیادی دست یک تن نباشد».

@Roshanfkrane

این ماجرا،
تا کجای چشم تو طول می‌کشد
این حادثه،
تا کجای دست‌های من
این قصه‌ها، تا کجای شب تکرار، تکرار می‌شود
ای یار، ای دلدار ...

🎼 @tarabesstaan 🎼

شباهت غیرتصادفي دو اثر:

گشودن رمان (۱۳۹۲ [۲۰۱۳]) و خواندن داستان: گشودن متن (۲۰۰۱)

لیلا صادقی

(جای نقد در دادگاه نیست. مراجع قضایی چگونه می خواهند به این شباهت ها بپردازند)

http://www.leilasadeghi.com/leila-sadeghis-work/academy-article/persian-papers/989-payandeh

@LS_leilasadeghi

#در_دست_آماده‌سازی

اعتماد به نفس؛ به روایت مدرسهٔ دوباتن
ترجمۀ صفورا رهبری
ویرایش هومن پناهنده

«دربارۀ اعتمادبه‌نفس»

🔹آنچه اغلب زندگیِ پربار را از زندگی بی‌ثمر متمایز می‌كند در كتاب‌های درسی‌مان نیامده است و شاید مبهم، احمقانه و توخالی به‌نظر برسد: آن چیز اعتمادبه‌نفس است.

غرورمان کم می‌شود وقتی می‌فهمیم چه تعداد از دستاوردهای بزرگ نتیجۀ توانایی فوق‌العاده یا دانش فنی نبوده‌ است، بلكه صرفاً نتیجۀ آن سبكبالی عجیبِ روان ماست كه اعتمادبه‌نفس می‌نامیمش.

🔹چرا نداشتن اعتمادبه‌نفس این‌قدر راحت است؟ این كمبود تا اندازه‌ای بقایای گذشته است. هزاران سال، برای بیشترمان، مطلقاً مجالی برای امید نبود: ما رعیت و برده بودیم و مهارت روانی اصلی برای بقا این بود كه سرمان و انتظاراتمان را پایین نگه‌ داریم.
هركداممان هنوز اندكی از این میراث را با خود داریم؛ میراث احساس بندگی در درون كه روانمان را تا همین دوران مدرن دموکراتیک و تکنولوژیک تهدید می‌کند.
امید خطرناك به‌نظر می‌رسد.

🔹شاید هم والدینی بوده‌اند كه به ما پیام‌های نامحسوس ارسال كرده‌اند:
«آدم‌هایی مثل ما .... نمی‌كنند»
«فكر كردی كی هستی؟»
باید نسبت به منشأ این پیام‌های دفاعی پدرانه و مادرانه احساس شفقت كنیم: آنها نوعی دفاع، یك استراتژی حمایتی برای بقا و فرار از تحقیر بودند.

🔹مدرسه هم كمكی به ما نكرد. از ما خواست دختر و پسری خوب باشیم؛ و یادمان داد به قدرت رسمی اعتماد كنیم.
اما شاید خودمان هم از سر سادگی زیاده‌روی كرده‌ و بیش‌ازحد به نهادهای موجود اعتماد كرده‌ایم و اكنون در رنج‌ایم که وقتی کاری از ما می‌خواهند، کمی بیش‌ازحد فرمان‌برداری به خرج می‌دهیم.
جنبه‌ای از رشدیافتگی و بیرون آمدن از عالم کودکی رسیدن به این درک دردناک است كه بزرگسالان واقعاً همۀ جواب‌ها را نمی‌دانند — و بنابراین حق داریم، حتی وظیفه داریم که بعضی قوانین را زیر پا بگذاریم و خودمان ته‌وتوی همۀ قضایا را درآوریم. باید شكلی حساب‌شده از بی‌احترامی را یاد بگیریم كه بعد از کمابیش بیست سال فرمان‌برداری اجباری می‌تواند امری شگفت‌انگیز باشد.
باید یاد بگیریم به‌شكلی سازنده نسبت به قدرت بدگمان باشیم و در مسیری میان اطاعت مطلق از یک‌ طرف و شكاكیت سرسختانه از طرف دیگر گام برداریم.

🔹به‌علاوه، اعتمادبه‌نفس ظاهراً مستلزم شهامت پذیرش نقص است. وقتی معتقد باشیم که همه‌چیز باید بی‌نقص باشد، وسوسه‌ می‌شویم هیچ‌وقت كاری را شروع نكنیم؛ این یعنی دستورالعمل ماندن در رختخواب. و با این‌ همه، گاه‌گاهی می‌بینیم كه زندگی افرادِ به‌اصطلاح برجسته غرق در خطاهایی است كه درعین‌حال مانع موفقیتشان نشده است. اعتمادبه‌نفس با این توانایی آغاز می‌شود كه وحشت‌های اولین حركت را بر خودمان ببخشیم.

🔹فكر مرگ هم به دردمان می‌خورد و باید از آن استفاده كنیم؛ نه برای اینكه بر غم‌مان بیفزاید؛ بلكه به این منظور که به‌شكلی مؤثر با تهدیدش ما را به عمل وادارد.
در‌نهایت خطر بی‌عملی بیشتر از خطر خرابكاری است.
ترس ما از خرابكاری باید جای خود را به تنها خطر واقعی بدهد: اینكه هیچ‌وقت اقدامی نكنیم.

مجموعهٔ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه: بابک عباسی
#نشر_کرگدن

@eudemonia

https://bit.ly/38cUT8w

@literature9



بر کدام جنازه زار می‌زند این ساز؟
بر کدام مُرده‌ی پنهان می‌گرید
این سازِ بی‌زمان؟

در کدام غار
بر کدام تاریخ می‌موید این سیم و زِه، این پنجه‌ی نادان؟

بگذار برخیزد مردمِ بی‌لبخند
بگذار برخیزد!

زاری در باغچه بس تلخ است
زاری بر چشمه‌ی صافی
زاری بر لقاحِ شکوفه بس تلخ است
زاری بر شراعِ بلندِ نسیم
زاری بر سپیدارِ سبزبالا بس تلخ است.
بر برکه‌ی لاجوردینِ ماهی و باد چه می‌کند این مدیحه‌گوی تباهی؟
مطربِ گورخانه به شهر اندر چه می‌کند
زیرِ دریچه‌های بی‌گناهی؟

بگذار برخیزد مردمِ بی‌لبخند
بگذار برخیزد!




۱۸ شهریور ۱۳۷۲
- #احمدشاملو ، بر کدام جنازه زار می‌زند؟، در آستانه، انتشارات نگاه، 1376

زنان بیوه، پنهان با دردی دو چندان 🔻

لیلا ۴۳ ساله بود که همسرش را در یک تصادف رانندگی مرگبار از دست داد و ناگهان با دختری ۶ ساله بیوه شد. همسرش بیمار نبود، جوان بود، سالم بود و مثل بیشتر آدم‌ها هیچ‌یک از آنها به مرگی چنین زودهنگام اصلاً فکر هم نکرده بودند و برای هزار و یک مسئله‌ی حقوقی و غیرحقوقی زندگی بعد از مرگ دیگری، برنامه‌ای نریخته بودند. مرگ، به‌نظر از آنها خیلی دور بود. هنوز چهلمین روز بعد از مرگ همسرش هم نرسیده بود که دردسرهای لیلا شروع شد. پدر همسرش که از ابتدا با ازدواج آنها مخالف بود، شروع به سنگ‌اندازی کرد. لیلا هنوز در شوک مرگ همسر بود که فهمید سهم او از ارث و دارایی‌های همسر، تنها یک هشتم است و حضانت فرزندش که به سن قانونی نرسیده، با پدر همسرش. پدربزرگی که نه تنها چشم دیدن لیلا را ندارد و از هیچ فرصتی برای آزار او نمی‌گذرد، که باورها و عقایدش هم زمین تا آسمان با عقاید پسر و عروس متفاوت است و لیلا و همسر از دست‌رفته‌اش هرگز تمایلی نداشتند که فرزند آنها با چنین نگاه واپس‌گرا، سنتی و جنسیت‌زده‌ای بزرگ شود و چنین فردی برای او تصمیم‌های حیاتی بگیرد. در مراسم اولین سالگرد فوت همسر، پدربزرگ به سمت لیلا آمد و او را تهدید کرد که یک وقت دور برندارد که می‌تواند در سال‌های بعد ازدواج کند، چون به محض این‌که چنین کاری کند، ولیّ قهری که او باشد، فرزند لیلا را از او می‌گیرد و «حسرت زندگی با فرزند» را به دل لیلا می‌گذارد. لیلا یکی از میلیون‌ها زن در سراسر جهان است که با از دست دادن همسر و بیوه شدن، با لایه‌‌های دیگری از قوانین، سنت و عرف مردسالار و تبعیض‌آمیز مواجه می‌شوند که زندگی آنها را با ده‌ها چالش و سختی تازه روبرو می‌کند.

دیروز، روز جهانی بیوه‌ها بود. سازمان ملل می‌گوید در عمل تقریبا همیشه زن‌هایند که با بیوه شدن، فقیرتر و آسیب پذیرتر شده و خشونت‌های پیچیده‌‌ی قانونی، عرفی و سنتی را تحمل می‌کنند. اکثر مردم چنان غافل از این خشونت‌ها و تبعیض‌های قانونی و عرفی‌اند که سازمان ملل متحد زنان بیوه را «زنان پنهان» می‌نامد. این درحالی است که از هر ۱۰ زن، ۱ زن بیوه است و این رقم در کشورهایی مثل افغانستان به ۱ زن از میان هر ۵ زن می‌رسد.

یکی از رایج‌ترین تبعیض‌هایی که زنان بیوه در سراسر جهان تجربه می‌کنند، از دست دادن خانه و زمین و اموال غیرمنقول است. در بسیاری از کشورها قوانین ارث هنوز به شکلی است که زن بیوه حداقل ارث را از اموال غیرمنقول می‌برد یا در مواردی هیچ حقی ندارد و به آسانی ممکن است بی‌خانمان شود. در بسیاری از کشورها زنان برای تأمین حداقل مایحتاج و گذران زندگی، وابسته به کمک مالی خانواده‌ی همسر از دست‌رفته می‌شوند و اغلب مردان خانواده‌ی همسر، بابت این چندرغاز کمک، به زن بیوه زور می‌گویند، برای او تعیینِ تکلیف می‌کنند و یا با او به خشونت رفتار می‌کنند.

برای نوشتن این مقاله و در جست‌وجو برای تحقیقات درباره‌ی زنان بیوه در ایران به یک نمونه‌ی کپی‌کاری از رو دست هم بدون هیچ ارجاع و جستجو برای مدرک اصلی و سمبل‌کاری عجیب رسانه‌ای رسیدم که حتا تا روزنامه‌ی معروف «هشت صبح» افغانستان هم رسیده! مطلبم را با ذکر این کپی‌کاری و سمبل‌کاری رسانه‌ای تمام کردم که هم نمادی است از کم‌اهمیت بودن تحقیق و ارجاع درست در رسانه‌های فارسی و هم بی‌ارزش بودن بحث زنان بیوه در ایران.

این مقاله را در لینک زیر می‌توانید بخوانید:
زنان بیوه، پنهان با دردی دو چندان
@FarnazSeifi

🔸️سوال اکبر اعلمی از حمید رسایی درباره‌ی ریشه‌ی مشکلات کشور🔸️

نام و مرام مصدق!

حسام الدین آشنا، مشاور فرهنگی رئیس جمهور با اشاره به سخنرانی وزیر امور خارجه در جلسه شب گذشته شورای امنیت سازمان ملل؛ در توئیتی نوشت: "ایران به قامت تاریخ بلندش برای دفاع از حقوق و منافع خود در شورای امنیت ایستاد. ظریف نام و مرام مصدق را در استدلال حقوقی و بین‌المللی زنده کرد."
از آقای آشنا باید پرسید؛ یعنی کارویژۀ مصدق برای دوستان شما فقط همین شده است که در مجامع بین‌المللی با استناد به نام و مرام او استدلال حقوقی کنید؟ مصدق در سیاست داخلی مرامی نداشته است؟ یاد او در داخل کشور اهمیتی ندارد؟ لااقل درِ قلعۀ احمدآباد را به روی دوستداران او باز کنید تا طرفِ خارجی نگوید که در مصاف با آنها، در صدد استفادۀ ابزاری از دکتر مصدق و نام و مرام او برآمده‌اید!
@ahmadzeidabad

چند روز پيش يكي از همكاران تصويري از يك برگه دفترچه بيمه برايم فرستاد كه روي آن با خط نستعليق يک بيت شعر زيبا خطاطي شده بود. آن بيت دلنشين اين بيت بود:


دكتر اين بار برايم نم باران بنويس
دو سه شب پرسه زدن توي خيابان بنويس


من ديدم چه بيت زيبايي است و تصميم گرفتم ابياتي به آن اضافه كنم. حاصل قصيده ي ذيل شد. نامش را هم گذاشتم كلينيك ويژه!


🏚  كلينيك ويژه  🏚


"دكتر اين بار برايم نم باران بنويس
دو سه شب پرسه زدن توي خيابان بنويس"


دوسه روزي نه! دوسه هفته و شايد هم بيش
"سر" نهادن به در و دشت و بيابان بنويس


عكسي از اين دل پژمرده برايم تو بگير
تستي از سينه ي افسرده ي ياران بنويس


اسكني از دل ريشم بنما جانِ طبيب
عشق تجويز نما، مهر فراوان بنويس


اي حكيم از حسد و حرص تو پرهيزم ده
سوپي از سادگي و پاكي انسان بنويس


سايه دستي كه شوم دور ز كين و نخوت
نسخه اي ناب ز بخشيدن آسان بنويس


گاهگاهي تو مرا پيش مشاور بفرست
دست برداشتن از رزق فراوان بنويس


مشي درويشي و آداب قناعت كردن
شادمان زيستن و مسلك رندان بنويس


بنويسيد مرتب بروم كوه و كمر
گاهگاهي سفر نهر لواسان بنويس


يزد بِنْويس كه با جمع رفيقان بروم
سفر دور نشد گردش تهران بنويس


گر ميسّر نشدم خارجه و هند و فرنگ
بهتر از چين و ختن گردش ايران بنويس


نسخه بنويس هوايي بخورد احساسم
سايه ي نارون و زلف پريشان بنويس


به پريشاني احوال و دل زار نگر
طَرْف باغ و چمن و لاله و ريحان بنويس


فصل گرما چو شود توصيه كن آبتني
كرسي و چاي ذغالي به زمستان بنويس


چو بهار آيد و فصل گل و بلبل گردد
سايه ي نسترن و صوت هَزاران بنويس
ز گراني خبرت هست حكيم دانا
لطف فرموده مرا نسخه ي ارزان بنويس

✍ دکتر کیوان همایون

@Roshanfkrane

👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆👆
بیژن نامدار زنگنه وزیر نفت دولت روحانی که از ابتدای تاسیس جمهوری اسلامی در سمت های مختلف حضور داشته، بسیار حاضر جواب است و در این حاضر جوابی اغلب از طنز نیز استفاده می کند. او کرمانشاهی است و کارشناس انرژی و فارغ التحصیل دانشکده فنی دانشگاه تهران.
سال ۱۳۵۹ وارد کابینه محمدعلی رجایی شد. با سمت معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد و تمام دوران نخست‌وزیری میرحسین موسوی نیز در کابینه او بود. ۵ سال وزیر جهاد سازندگی و یک سال نیز وزیر نیرو بود. در کابینه‌ی هاشمی رفسنجانی وزیر نیرو و در دولت محمد خاتمی وزیر نفت شد.
با این سوابق، اخیرا در پاسخ به سئوال یک خبرنگار جوابی به قالیباف داد که می شنوید.