پارک، مکانی تفرجگاهی است

پیکر شادروان سایه، شاعر معاصر، قرار است در پارک محتشم شهر رشت به خاک سپرده شود. بدون تردید این تصمیم با انگیزه های مثبت و با هدف تمجید از سرمایه های فرهنگی گیلان اتخاذ شده است. ولی ای کاش متولیان امر، در خصوص دلیل انتخاب این پارک، توضیحات بیشتری در اختیار افکار عمومی قرار می‌دادند.

دلیل به خاک سپردن پیکر شادروان سایه در یک پارک عمومی شهری که شهروندان با اهداف و انگیزه‌های مختلف و متنوعی در آن حاضر می‌شوند چیست؟ بیایید فرض کنیم که( فرض غم‌انگیزی است) طی سال‌های آینده نام‌آوران و هنرمندان گیلانی دیگری را نیز از دست بدهیم. آیا آنان نیز قرار است در پارک‌های عمومی شهری به خاک سپرده شوند؟ سرانجام، آیا قرار است پارک‌های عمومی شهری که در همه جای جهان کارکردی تفرجگاهی دارند تغییر کاربری دهند و جای جای آنها به محل خاک‌سپاری نام‌آوران و هنرمندان تبدیل شود؟ آیا این تصمیم اصولی است؟ آیا بهتر نیست در باغ رضوان رشت، آرامگاه‌هایی در شأن و شایسته هنرمندان و نام‌آوران گیلانی تعریف شود(نه به شکلی که هم اکنون وجود دارد) و یا در نقطه‌ای از شهر رشت، (پس از تهیه گزارش پیوست اجتماعی) مکانی مستقل و مجزا برای به خاک‌سپاری چهره‌های سرشناس در نظر گرفته شود به شکلی که امکان به خاک‌سپاری سایر هنرمندان و نام‌آوران نیز در آن وجود داشته باشد؟

به عنوان معلم و پژوهشگر مطالعات شهری، با به خاک سپردن افراد در پارک‌های عمومی، میادین شهری، دانشگاه‌ها یا مقابل مجتمع‌ها و شهرکهای مسکونی موافق نیستم و برای این امر دلایل کارشناسی دارم. برای چهره‌های سرشناس، در آرامستان شهر، و یا در نقطه مشخص و معینی از شهر(پس از تهیه پیوست‌های اجتماعی) محیطی ویژه بسازید.

سخن پایانی آنکه، با وجود نکات و ملاحظات یادشده، برای تجلیل و تمجید از چهره‌ها، راه‌ها و روش‌های دیگری نیز وجود دارد. پیکر سرمایه های فرهنگی را می توان در آرامستان‌های معمول شهر به خاک سپرد ولی همچنان ارزش و جایگاه و احترام آنان را پاس داشت. ساخت پیکره و مقبره، نام‌گذاری معبر شهری یا پارک‌های عمومی، نام‌گذاری مکان‌های فرهنگی نظیر مدارس، دانشکده‌ها یا کتابخانه‌های عمومی به نام آنان از آن جمله است. لزوما نباید پیکر آنان در دل شهر باشد. نشانه های شهری، می توانند مدام یادآور آنان برای مردمان شهر باشند.

توصیه مشفقانه‌ام آن است که آرامگاهها را به مقابل پنجره یا درِ خانه ساکنین شهر نیاوریم. کاری کنیم که ساکنین شهر در روزها و در لحظه‌هایی دلشان تنگ بشود، از جایشان بلند شوند و با شور و شوق به سمت آرامستان شهر بروند و بر پیکر سرمایه های فرهنگی خود که بسیار دوستشان دارند ادای احترام کنند. من این را ارزشمندتر می‌دانم.
▪️فردین علیخواه-عضو گروه جامعه‌شناسی دانشگاه گیلان

✅@fardinalikhah

تفکر نقادانه چیست؟
#فلسفه‌ورزی، #تفکر_نقادانه، #MACAT

▪️مترجم: حسین محمدی‌زاده
▫️آرشیو ویدئوها در آپارات
t.me/eudemonia

سخنان به حق و صلابت راستین سرکارخانم دکترسارا فلاحی نماینده ایلام مرا به یاد خطبه و اقتدار حضرت زینب سلام الله انداخت....

این فریاد حریت و شرافت و زبان صریح و نقد غیر جناحی و نشان دادن دردی که به مغز استخوان مردم رسیده امید افزاست....

@yaser_arab57

🔴واکنش یک پدر پرسپولیسی به موج فحاشی‌های شب گذشته در ورزشگاه آزادی

@fut_360

✅ ‏فیلمی رنگی شده از استانبول، 1905


#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

🔹 آیا کاربِردِ واژۀ «تازی» به مَعنایِ «عَرَب» یا «عَرَبی»، إِهانَت‌آلود است؟

با توجه به این که برخی برداشت نادرستی از معنای این واژه داشته اند و یا برخی دیگر افراد ضد ملیت به دنبال تفرقه افکنی در بین اقوام ایرانی بوده اند این مقاله به خوبی نشان می دهد که کاربرد واژه «تازی» بجای عربی، هیچگونه نشانی از اهانت و یا سبکداشت ندارد و ادعای این افراد کاملا نادرست و با هدف تحریک احساسات برخی قومیت های ایرانی انجام میپذیرد.


پژوهشگر: جویا جهانبخش
آینۀ پژوهش، سال سی‌ام، شمارۀ سوم، مرداد و شهریور ۱۳۹۸


✅ اهل قلم و فرهنگ:
👉🆔 @ahleghalamvafarhang

امروز سالروز تولد هوشنگ سیحون، یکی از برجسته‌ترین معماران ایرانی است

هوشنگ سیحون (زاده ۳۱ مرداد ۱۲۹۹ در تهران – درگذشته ۵ خرداد ۱۳۹۳ در ونکوور کانادا) معمار، طراح، نقاش و تندیس‌ساز سرشناس و نامدار اهل ایران بود. وی استاد معماری و رئیس پیشین پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.
سیحون، طراح بنای یادبودی آرامگاه بوعلی‌سینا و طراح آرامگاه‌های خیام، نادرشاه افشار، فردوسی و کمال‌الملک بوده‌است.
او به «مرد بناهای ماندگار» شناخته می‌شود و برنده جایزه بیتا در سال ۲۰۱۲ بوده‌است.

@Fararunews

حسین الله‎کرم پست دانشگاهی گرفت

حسین الله کرم، از سران گروه موسوم به انصار حزب الله، با حکم رئیس دانشگاه آزاد اسلامی تهران و تهران مرکزی، به عنوان "سرپرست گروه آموزشی اندیشه سیاسی و مسائل ایران" دانشکده علوم سیاسی منصوب شد.

https://fararu.com/fa/news/569829

اسرائیل به دو دلیل به دنبال یک وضعیت «نزاع دائمی» میان ایران و غرب است:

۱- تا بتواند یک رقیب منطقه‌ای را زیر بار فشار فرسایشی تحریم‌های غرب نگه دارد.

۲- تا توجه را از موارد نقض سیستماتیک حقوق بشر و جنایاتی که برای حفظ یک سیستم آپارتابد مرتکب می‌شود منحرف سازد.

منافع اسرائیل با منافع مردم آمریکا و اروپا منافات دارد.

باغ محتشم، قدیمی ترین پارک شهر رشت
https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%d8%a8%d8%a7%d8%ba-%d9%85%d8%ad%d8%aa%d8%b4%d9%85-%d8%b1%d8%b4%d8%aa

چرا "باغ محتشم" ؟

هومن پناهنده

باغ محتشم رشت در ذهن من و هم‌شهریان ِ هم‌نسلم یادآور بهترین خاطرات کودکی و نوجوانی و جوانی ما است. آنجا برای رشتی‌ها پارکی معمولی نیست، مثل خانه‌ عزیز و دوست‌داشتنی است. تعرض به آن، تعرض به خانه‌شان و تجاوز به لطیف‌ترین خاطرات شادی و بازی و نشاط و سرزندگیشان است. باغی وسیع با درختانی سر به فلک‌کشیده که "سایه‌"های خنک و آسایش‌بخش ِ درختانش یادآور زندگی است، نه مرگ.
یکی از نشانه‌های ذهن ِ نا‌آزموده ناتوانی در تفکیک چیزها است. ناتوانی در تفکیک، به خلطِ مفاهیم در عالم ذهن محدود نمی‌شود، بلکه طبعاً به خلطِ امور در جهان‌ِ بیرون هم می‌انجامد. ذهن منظم ِ فرهیخته در می‌یابد که هر چیز به جای خویش نیکو است. باغی که تفرجگاه است جای اندوه و عزاداری نیست. وادی خاموشان است که جای تامل در احوال ِ رفتگان و اندیشیدن به عاقبت خویش است. خوب است که فرزانگان رشت، به پاس اهمیت ِ باغ‌ محتشم، در مقام تفرجگاهی نادر، مانع تدفین ِ مرحوم سایه در آنجا شوند. با این کار، حرمت آقای ابتهاج هم از چندین لحاظ حفظ می‌شود؛ یک لحاظ ِ آن به حکایتی بر می‌گردد که دوستی اهل سبزوار درباره‌ی آرامگاه آقای حمید سبزواری برایم نقل کرده است. آقای سبزواری، بر پایه‌ی تصمیمی نادرست، در پارکی در سبزوار تدفین شده‌ است و متاسفانه سنگ گور ایشان برای کسانی، جز نیمکت، کارکرد ِ دیگری ندارد. آقای ابتهاج که رشت را بسیار دوست می‌داشت طبعاً نمی‌خواست خاطرات همشهریانش را زخمی کند و از گفته‌ی فرزند ایشان هم نمی‌توان استنباط کرد که تدفین در باغ محتشم جزء وصیت ایشان بوده است، و اصلاً چه بسا اگر این طرح ِ خام را با خود او در میان می‌گذاشتند، طراح ِ ناپخته را حتی از به زبان آوردن طرحش( چه جای اجرا) پشیمان می‌کرد. دوستی می‌گفت خوب است مانند مورد مرحوم قیصر امین‌پور جای وسیعی را برای مزار در نظر بگیرند و، به یاد وی، مرکزی فرهنگی در پیرامون آن بسازند.
آرزو می‌کنم آقای ابتهاج در جایی آرام گیرد که بیشترین طلب آمرزش ِ مردم ِ رشت را برایش در پی داشته باشد.

#هومن_پناهنده
#رشت
#باغ_محتشم
#پارک_شهر
#سایه
#هوشنگ_ابتهاج

@gashthaa

آگهی مرگ جلال ال احمد در مجله یغما سال 1348





@Oldax

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

واعظی غیرمتعظ، در کانال خود، عین آنچه را در زیر ِ ویدیوی مربوط به سکانسی از فیلم دانتون نوشته بودم آورده، اما ذکر ماخذ را لازم ندیده.
👇👇👇👇👇

#هومن_پناهنده
@gashthaa

📌مکالمه‌ی روبسپیر با قاضی در سکانسی از دانتون
▫️اثر آندری وایدا.

ماکسیمیلیان روبسپیر، یکی از رهبران انقلاب فرانسه، حقوقدانی بود که به سبب پای‌بندی‌اش به ارزش‌های اخلاقی، لقب "فسادناپذیر" داشت. این سکانس مربوط به زمانی است که او، پس از پیروزی انقلاب و در دوره‌ی "وحشت"، در اوج قدرت بود؛

🔚قدرت اگر مطلق شود، سازوکارش فردِ فسادناپذیر را، نیز فاسد می‌کند.

◇کانال دکترخدایی
https://t.me/joinchat/AAAAAE8YIAzg31v4jcc47w

این‌ هم نمونه‌ای از دغدغه‌ی صد البته "مخلصانه‌اش" در باب دین و اخلاق:
👇👇👇👇👇

دین یک برادر بزرگ دارد بنام اخلاق،
که وقتی با قدرت ازدواج میکنند،
صاحب فرزندی میشوند بنام
«مصلحت»
🔚که این فرزند
هم دین را میکشد
و هم اخلاق را
دفتر تاریخ پر است از این وصلتهای شوم !

◇کانال دکترخدایی
https://t.me/joinchat/AAAAAE8YIAzg31v4jcc47w

نامش یحیی شد
درگذشت عباس معروفی پس از تحمل رنج یک دوره بیماری طولانی در دیار غربت واقعاً ناراحت‌کننده و غم‌انگیز است.
مردمان یک کشور هیچکدام مثل هم نیستند و هر کدام افکار و عقاید و علایق و سلایق خود را دارند. وطن به دلیل وطن بودنش، باید مأمن تمامی فرزندان خود باشد، یعنی همۀ کسانی که در دامن آن زاده شده یا نیاکانشان در زیر خاک آن آرمیده‌اند.
وطن ما اما گویی منحصر به باورمندان عقاید خاصی شده و بقیه حکم بیگانه را پیدا کرده‌اند. آنها که در وطن خویش بیگانه می‌شوند، آسایش و امنیت خود را در دیار بیگانه می‌جویند و بعضاً نمی‌یابند.
این هم بخشی از تلخی‌های روزگار ماست.
به امید خداوند سرنوشت ما ایرانیان به گونه‌ای رقم خورَد که دیگر هیچ یک از فرزندان وطن مجبور به ترک خاک آن نشوند و رفتگان نیز به تمامی بازگردند.
دل ما ماندگانِ در اینجا از دوری دوستانی که از وطن دور افتاده‌اند، سخت می‌گیرد، از دلِ آنها نیز خدا آگاه است.
برای زنده‌یاد عباس معروفی از خداوند طلب آرامش ابدی می‌کنم و صبر و اجر خانواده و دوستانش را از او می‌خواهم.
@ahmadzeidabad

🔴فقر، فساد، محیط زیست

🔺اعتماد ۱۲ شهریور ۱۴۰۱

✍️عباس عبدی

🔘هنگامی که به محیط زیست نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که آلودگی آن در بیشتر موارد، ناشی از کوشش برای رسیدن به رفاه و مصرف است. اروپا و آمریکای قرن ۱۹ و نیمه اول قرن ۲۰ که چهار نعل به سوی رفاه می‌رفت، هم‌زمان محیط زیست را با مشکل مواجه می‌کرد. آلودگی شهرها، حتی آلودگی اقیانوس‌ها و بحث لایه اُزُن دستاورد این رفاه بود که اکنون می‌کوشند آنها را به کنترل در آورند.

🔘نمونه قرن ۲۱ آن چین است که با سرعت به سوی پیشرفت و به تبع آن تخریب محیط زیست می‌رود. ایران نیز از این قافله عقب نمانده و متاسفانه بیش از پیشرفت و توان تولیدی خود در تخریب محیط زیست نقش دارد. در کنار نقش منفی رفاه و‌ مراحل اولیه پیشرفت در محیط زیست؛ فقر نیز به نحو دیگری در این وضع نقش دارد.

🔘تخریب جنگل‌ها، و تبدیل چوب به زغال، یا نداشتن منابع لازم برای امحای مناسب زباله‌های شهری و... نمودهایی از تأثیر فقر عمومی بر تخریب محیط زیست هستند.

🔘پایین بودن استانداردهای تولید نمونه دیگری از این ماجرا است. چون فقر هست، به وجود خودروهای با استاندارد پایین که آلایندگی بالایی دارند تن می‌دهیم. در واقع محیط زیست را فدای فقر خود می‌کنیم.

🔘ولی خطرناک‌ترین حالت ماجرا هنگامی است که فساد هم وارد این فرآیند شود و فروش محیط زیست به امری قانونی تبدیل شود. نمونه آن را باید در مناطقی جستجو کرد که کارخانه‌های آلاینده سیمان، پتروشیمی و پالایشگاهی هستند و فیلترهای مناسب برای جلوگیری از آلودگی هوا ندارند، فیلتر
ها یا گران است یا در تحریم قرار دارند، یا به صرفه نیست که از آن استفاده کنند.

🔘مشابه این وضع در کارخانه‌هایی است که پساب‌های آلوده‌کننده دارند و محیط اطراف و زمین و آب را آلوده می‌کنند. همه این کارخانجات ترجیح می‌دهند که بجای استفاده از تجهیزات ضدالودگی، جریمه لازم را به سازمان محیط زیست پرداخت کنند. این رضایت در پرداخت با استقبال محیط زیست هم همراه می‌شود. چرا؟ چون ضعف بودجه موجب می‌شود که آنان هم دریافت جرایم را در همه زمینه‌ها به رعایت استانداردها ترجیح دهند.

🔘فقر عمومی جامعه از طریق ضعف بودجه دولتی؛ نهادها و وزارتخانه‌ها را در مسیر نادرست و زیان‌باری قرار می‌دهد که نه تنها به وظایف خود عمل نمی‌کنند، بلکه از راه فروش وظایف و تکالیف عمومی، نهاد تحت امر خود را اداره می‌کنند.

🔘این کار را از طریق صدور مجوز برای تولید وسایل غیر استاندارد و یا اخذ جریمه از کارخانجات آلوده‌کننده محیط زیست، قانونی کرده‌اند. حتی در مواردی هم که وجود برخی فیلترها روی کامیون‌ها ضروری است و بدون آن اجازه تولید خودرو را نمی‌دهند، به علت فقر عمومی و تحریم، رانندگان آن فیلتر را پس از خرید خودرو می‌فروشند و مقررات الزامی بودن فیلتر در عمل بلاموضوع و به یک امر صوری تبدیل می‌شود. گستره وسیع فساد نادیده گرفتن این ضوابط زیست محیطی نیز نیازی به بیان نیست.

🔘تا کنون همه توجه ما به فقر به عنوان پدیده‌ای است که افراد خانواده با آن درگیر هستند، ولی اکنون باید توجه را به موضوع فقر عمومی و نهادهای جامعه نیز سرایت داد. اینکه فقیر شویم، به طوری که قادر به نگهداری خودروی خود در حد استاندارد نشویم، و از لاستیک‌های صاف و مستعمل استفاده کنیم، عوارض عمومی و خطرناکی دارد.

🔘گفته می‌شود که حتی هواپیماها که باید از استاندارد بالایی برخوردار باشند دچار این نوع فقر شده‌اند اگر اثرات این نوع فقر را در مجموعه نظام خدمت‌دهی دولت و بخش عمومی بررسی کنیم، به موارد عجیبی برخورد می‌کنیم.

🔘چندی پیش فیلمی را دیدم که بُتُن پل کوچکی با دهنه مثلاً دو متری را از زیر تخریب کرده بودند تا میل‌گردهای آن را بردارند. این فقط یک نماد است از اینکه فقر چه بلاهایی را می‌تواند بر سر جامعه بیاورد.

🔘البته فقری که بعد از رفاه نسبی به وجود آید و الا جوامعی که به طور عادی هنوز در مراحل اولیه رشد اقتصادی هستند و فقر تاریخی دارند کمتر با این مسایل مواجه می‌شوند. آن جوامع اتفاقاً از محیط زیست خود نگهداری می‌کنند،

🔘مشکل از هنگامی آغاز می‌شود که جامعه در مسیر رشد اقتصادی می‌افتد، سپس تحت شرایطی، دچار این وضع می‌شود. بویژه در شرایط نابرابری فزاینده، و فقدان دولتی که نزد افکار عمومی مورد اعتماد باشد، و بدتر از همه توقف و عقب‌گرد اقتصادی عوامل اصلی این وضع هستند.

🔘در چنین جوامعی محیط زیست، قربانی فقر و تخریب می‌شود و در کنار فساد، بصورت فزاینده تشدید می‌شود.
https://t.me/abdiabbas