📝 تفاوت‌هاي كوچك دانشگاهي
سيد حسن اسلامي‌اردكاني

سه‌شنبه 17 ارديبهشت در سمپوزيومي شركت كردم كه به زبان آلماني بود و از مباحث آن چندان چيزي دستگيرم نشد، اما منش استادان در اينجا بار ديگر سنت استادي و معناي دانشگاهي بودن را برايم آشكارتر كرد و بسيار به من آموخت. 80 سال قبل نازي‌ها در حمله به اتريش، دانشكده الهيات دانشگاه گراتس را تعطيل كردند. امروز به همين مناسبت جلسه‌اي برقرار شده است و همه استادان دانشكده، به اضافه هيات رييسه دانشگاه و اسقف شهر و رييس شوراي شهر در اينجا گرد آمده‌اند تا به اين مناسبت گپ و گفتي داشته باشند.

عنوان سمپوزيوم يا ضيافت اين است؛ «رهيافت‌هاي تاريخي، پيوند امروزين و چالش‌هاي آينده». جلسه ساعت 9 صبح در سالن دانشكده شروع مي‌شود؛ سالني ساده اما با سقفي بلند و با صندلي‌هاي پلاستيكي و فلزي معمولي كه حتي جايي براي تكيه دادن دست‌ها ندارد. رييس دانشگاه، كريستوف هيل به همه خوشامد مي‌گويد و سخنرانان را يكي‌يكي دعوت مي‌كند تا بيايند و بحث خود را ارايه كنند. مانند يك مجري عمل مي‌كند نه آنكه بعد از خوشامدگويي به بهانه يك جلسه «مهم» اينجا را ترك كند. عجيب آنكه اينجا يا كسي گوشي ندارد يا بلد نيست با آن بازي كند.
در طول دو ساعت و اندي كه در جلسه هستم، دست هيچ كس گوشي ديده نمي‌شود و صداي هيچ زنگي شنيده نمي‌شود. البته ناگهان صداي گوشي خودم را مي‌شنوم، انتظار نداشتم كه اينجا هم گوشيم زنگ بزند، شتابان آن را خاموش مي‌كنم. يكي از سخنرانان بحثي مفصل درباره كليسا و سياست ارايه مي‌كند و مي‌گويد كه يوهانس اوده تنها استاد دانشگاه و كشيشي بود كه صريحا با نازي‌ها مخالفت كرد. دست آخر سوال و جواب در مي‌گيرد. پيرمردي فرتوت و لرزان با عصايي در دست وارد مي‌شود. با احترام جايي به او مي‌دهند بنشيند. دستش را براي پرسش بلند مي‌كند.

به او فرصت مي‌دهند و برمي‌خيزد و با حوصله شروع مي‌كند به پرسش و اعتراض. از ميزبان و راهنمايم، پروفسور وينتر، مي‌پرسم او كيست؟ مي‌گويد: پروفسور ليپمان است كه بازنشسته شده است و من هم شاگردش بودم. برايم عجيب است كه حتي پس از بازنشستگي از دانشگاه دست نكشيده است و حوصله جر و بحث را به خوبي دارد. همه نشسته‌اند و به سخنرانان توجه دارند.
اينجا دانشگاه است به معناي كانتي آن يعني اجتماع دانشمندان. هر كس در كاري خبره است و از آن سخن مي‌گويد و از آن منظر به مسائل مي‌نگرد. رييس تا آخر جلسه باقي است. وقفه كوتاهي داده مي‌شود براي قهوه و چاي‌نوشي.

گفت‌وگو در مي‌گيرد و از من مي‌پرسند و من از ديگران مي‌پرسم. همه بحث‌ها حول محور مباحث امروز است. يكي از شخصيت‌هايي كه محور بحث امروز بوده است و كتابي نيز به مناسبت او نوشته و امروز معرفي مي‌شود، يوهانس اوده است كه يكي از ويژگي‌هايش داشتن چندين مدرك دكتري است. يعني آنكه وي به‌طور مشخص چهار بار رساله متمايز نوشت و چهار تز متفاوت عرضه كرد و چهار بار دكتر شد. به همين سبب در عنوان كتابي كه امروز معرفي شده و ناشر آن دانشگاه گراتس است، چنين آمده است: «دكتر، دكتر، دكتر، دكتر يوهانس اوده» (DDDDr. Johannes Ude). هم گرفتن دكتراي متعدد در اين سنت اروپايي امري رايج بوده است و هم اشاره به آن در معرفي شخص.

اين اوده از آن شخصيت‌هاي ارزنده و در عين حال متفاوت كشور اتريش است كه آشكارا با نظام نازي در هنگام حاكميت‌شان در افتاد و پروايي از عواقب آن نداشت. دانشگاه گراتس حدود 30 هزار دانشجو دارد و رييس آن كه آلماني است گاه با دوچرخه در شهر رفت و آمد مي‌كند. همچنين استادان آن گاه از ايتاليا مي‌آيند و گاه از آلمان. به نحوي گويي اين دانشگاه بين‌المللي است و استادان در حال جابه‌جايي مكرر. كسي از گراني و اقتصاد و سياست نمي‌گويد. همه سخن از عرصه و رشته تخصصي خود مي‌گويند. نمي‌دانم چون وضع اقتصادي آنها خوب است و ثبات دارند و شكم‌شان سير است خوب دانشوري و علم‌ورزي مي‌كنند يا چون خوب علم‌ورزي كرده‌اند، آرام آرام كشورشان را به سمت ثبات پيش برده‌اند.

#در_ستایش_جزییات / صفحه آخر روزنامه اعتماد، ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
@hassan_eslami
www.hassaneslami.ir

دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد👇

عجیب ترین مدرسه ایران در پادنای عُلیا +عکس - مشرق نیوز
https://www.mashreghnews.ir/news/905125/%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%D8%AF%D9%86%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%A7-%D8%B9%DA%A9%D8%B3

🔴اینجا دانشگاه است
بشتابید ؛ غفلت موجب پشیمانی است

🔹کامبیز نوروزی

دانشگاه یعنی اینکه یک رئیس دانشکده را بخاطر برگزاری جلسه ای برای معرفی یک کتاب پژوهشی برکنار کنند ، ولی با استادانی که مقالاتشان دزدی از آب در می آید و دانشجویان ارشد و دکتری که با خرید پایان نامه مدرک گرفته اند ، کاری نداشته باشند .
رئیس دانشکده اقتصاد دانشگاه علامۀ طباطبایی ، آقای دکتر طایی ، با حکم رئیس دانشگاه علامۀ طباطبایی ، آقای دکتر سلیمی برکنار گردید . گویا فشار زیادی برای این برکناری به رئیس دانشگاه آورده اند . علت این برکناری برگزاری جلسه ای برای معرفی و نقد و بررسی کتاب "فروپاشی" تألیف مرحوم هدی صابر بود که راجع است به تحلیل عوامل درونی فروپاشی رژیم پهلوی . سخنرانان این مراسم عبارت بودند از آقایان دکترفرشاد مؤمنی و دکترسعید مدنی ، دو پژوهشگر حوزه های اقتصادی و اجتماعی . در خبرهاست که آقای مدنی در نوبت سخنرانی خود خواستار یک دقیقه سکوت برای کشتگان سال 88 شده است . این مراسم خوشایند کسانی نبود . نتیجه اش این شد که فی الفور رئیس دانشکده را برکنار کردند.
اما از سوی دیگر سرقت مقاله و خرید پایان نامه چون بختک بر سر دانشگاهها فروافتاده است . کسی تنبیه نمی شود . جلوی دانشگاه تهران و تقریباً تمام دانشگاههای دیگر مثل آگهی تخلیۀ چاه ، پر است از آگهی برای نگارش انواع پایان نامه برای انواع رشته های دانشگاهی در مقاطع مختلف . عرضۀ زیاد ، بیانگر تقاضای زیاد است و اقتصاد و منافعی بزرگ.
چند سال پیش در نشست بین المللی سردبیران نشریات علمی کشورهای اسلامی دکتر شوکت علی جاوید سردبیر نشریه علوم پزشکی پاکستان با ارائه آماری گفت: "در سال‌های اخیر بسیاری از مقالات دریافتی از نویسندگان ایرانی "سرقتی" هستند. وی گفت در حالی که در سال ۲۰۰۶ تنها کمی از مقالات علمی دریافت شده از ایرانی‌ها رد می‌شدند که مبنای سرقت هم نداشت ،اما در سال ۲۰۱۱ بیشتر مقاله‌های دریافتی از ایران رد شده‌اند که بسیاری از آنها به این دلیل بوده که مقادیر قابل توجهی از مقاله از دیگران کپی برداری شده و بدون رعایت آداب علمی و سرقتی بودند. متاسفانه بیشتر مقالاتی که ما به این دلیل رد کرد‌ه‌ایم توسط اساتید دانشگاه‌ها، و نه دانشجویان، ارائه شده بودند.
سرقت مقاله از استاد فلسفۀ دانشگاه علامه و استاد فلسفۀ دانشگاه تهران و استاد دانشگاه آزاد (با 250 مقالۀ سرقتی) را شامل می شود تا مجلۀ نیچر که می گوید از 58 مقاله که توسط 282 محقق ایرانی نوشته شده و سرقتی بوده اند . فهرست طولانی تر از اینهاست .
در سمت دیگر ، یعنی دانشجویان هم اوضاع خرابتر است . روزنامه اعتماد دی ماه 95 گفتگویی دارد با کسی به نام اختصاری " میم " . او می گوید تا کنون شخصاً حدود 30 مقالۀ علمی-پژوهشی و بیش از 100 پایان نامه در رشته های علوم انسانی ، فنی مهندسی و پزشکی نوشته است . می گوید یک مغازه در یک ترم حدود 100 پایان نامه می فروشد و درآمد خیلی بالایی دارد و اضافه می کند که مغازه ای که خودش با چند تن از دوستانش راه انداخته اند در طول دو ماه ، حدود 100 و خرده ای پایان نامه فقط برای رشته حقوق تولید کرده اند .
این پایان نامه ها از راهنما و مشاور و داور نمرۀ قبولی هم می گیرند . استادی که فرق پایان نامۀ تقلبی و واقعی را نفهمد یا بفهمد و از کنارش بگذرد استاد نیست ، " فیک " است . غاصب کرسی و نام استادی است .
پرشدن رزومه از مقاله های سرقتی جای روحیۀ تتبع و صداقت و کوشش علمی و مسئولیت اجتماعی را می گیرد . دانشگاه می شود محل بده بستانهای قدرت و جا هر روز برای دانشجویان و استادانی که دل در گرو علم و اندیشه و استقلال فکری و مسئولیت اجتماعی دارد ، تنگ تر می شود . دانشگاهی که باید مرکز تفکر و ابداع فکری باشد ، به جایی بدل می شود که در آن خط سیاسی جای ربط علمی می نشیند و مسئولیت اجتماعی دانشگاه به تجارت منافع شخصی حقیر بدل می شود.
فاجعه اش آنجاست که محصولات همین مغازه داری پایان نامه ای ، بعد از فراغت و گرفتن آن مدرک پر افتخار کاغذی یک جایی از مملکت می نشینند و سرنوشت مردم را به عنوان پزشک یا مهندس یا معلم یا وکیل یا استاد در بخش دولتی یا خصوصی در دست می گیرند . حسابش رابکنید کسی که علمش را از دکانهای پایان نامه فروشی به دست آورده چه خواهد کرد .
علت این سقوط علمی و انحطاط اخلاق دانشگاهی را باید در توسعۀ کمی و بی کیفیت دانشگاه ها ( در دانشگاه های آزاد ، پیام نور ، غیر انتفاعی ، دولتی ، پردیس های دولتی و...)، ایجاد دانشگاههای غیر انتفاعی توسط مدیران وزارت علوم ، سلطۀ نظام گزینش سیاسی در دانشگاهها و بی ارج شدن مفهوم علم در اداره کشور جستجو کرد.
اینجا دانشگاه است .✔️
@kambiznouroozi

صفایی‌فراهانی: دلیل کارآیی نداشتن مجلس، قیف تنگ شورای‌نگهبان است - خبرآنلاین
https://www.khabaronline.ir/news/1273777/%D8%B5%D9%81%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%DB%8C%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3-%D9%82%DB%8C%D9%81-%D8%AA%D9%86%DA%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D9%87%D8%A8%D8%A7%D9%86

📝📝📝قاضی دادگاه: حالا كه حكومت به فكرمردم نيست خودمان همديگر را درك كنيم

✍️مرجان لقایی

✅سه شنبه در دادگاه کیفری پسری جوان (٢۵ساله ) محاکمه شد که رانندۀ تاکسی ِ خطی بود و به خاطر ١٠هزار تومان با جوان دیگری که او هم راننده تاکسی همان خط بود درگیر شده و او را کشته بود. متهم مسافران را سوار کرده و مقتول اعتراض میکند که نوبت اوست و با عصبانیت حمله کرده و آینه ماشین قاتل را شکسته است، جوان هم پیاده شده و درگیر میشوند با پیچ گوشتی به گیجگاه مقتول زده و درجا می‌میرد .. متهم پدر نداشت و خرج مادر و خواهر و برادرش را میداد که به اندازۀ پدر برایشان نگران بود . هرسه در دادگاه آرام گریه میکردند.

✅جلسه به دلیل نقص پرونده تشکیل نشد و قاضی قربان‌زاده برادران مقتول را صدا زد و به آنها جملاتی طلایی گفت و سعی کرد از آنها رضایت بگیرد، گفت : این جوان به خاطر ١٠ هزار تومان و از سر فقر با برادر شما درگیر شده و ناخواسته آدم کشته و با وضع زندگی که دارد و می‌بینید جانش در دستان شماست، اگر حالا شما هم به قصاص برسید جوانی را قصاص کرده‌اید که محتاج ده هزار تومان بود نه جوانی که ماشین آنچنانی سوار میشد، من اصراری به بخشش نمیکنم فقط توصیه میکنم و بدانید او قربانی شرایط اقتصادی کشور است همانطور که برادر شما در نهایت قربانی همین سیستم بود پس حالا که در این مملکت هیچکس به فکر مردم نیست باید خودمان همدیگر را درک کنیم و ببخشیم و چندبار تاکید کرد که هیچکس به فکر مردم نیست و باید خودمان همدیگر را ببخشیم.

✅قربان زاده قاضی میانسال، مردی‌ست به شدت جدی با صورتی تقریبا خشن و عینکی که هیچوقت اجازه نمیدهد نگاهش به درستی دیده شود و درست همان ویژگی‌ های قـاضـی را دارد که در فیلمها مبینید و بجز کاری که یک قاضی معمولا در دادگاه باید بکند تلاش بیشتری نمیکند، وقتی بعد از جلسه سراغش رفتم و گفتم چرا با اولیای دم صحبت کردید یک جمله گفت: امروز ما در شرایطی هستیم که باید خودمان همدیگر را ببخشیم و به فکر خودمان باشیم.

✅نمیدانم خانواده مقتول رضایت میدهند یا نه اما گفتند که به گذشت فکر میکنند، متهم هنوز خیلی جوان بود با موهایی یکدست مشکی که هیچ خط پیری روی صورتش دیده نمیشد، وقتی داشت از دادگاه بیرون میرفت از قاضی تشکر کرد و روی به مادرش گفت قرص فشار خونت یادت نره.

✅حالا که برای مسئولان محترم سخت است که به دادگاه بیایند تا وضعیتی که برای مردم ساخته‌اند تماشا کنند ای کاش صداوسیما کونداکتورش را برای ٢٠دقیقه در هفته خالی کند و بدون اینکه خبرنگار حرف بزند فقط از این دادگاه‌ها تصویر پخش کنند ...

@kaleme
🆔@Mostafatajzadeh

🔴حتی حیوانات را هم در زندان فشافویه نباید حبس کرد


✍🏻محمدرضا جلایی پور

✅از عجایب غیرقابل فهم روزهای اخیر این است که دقیقا در همین در ایامی که در برابر تهدیدها و جنگ روانی خارجی شدیدا نیازمند افزایش همبستگی اجتماعی و کاهش التهاب در جامعه‌ایم، بخشی از نیروهای ضابط انتظامی و امنیتی به جان جامعه و جنگ با مردم افتاده‌اند.

✅مثلا هفته‌ی قبل ده‌ها کافه‌ی تهران پلمب شد و ده‌ها نوازنده‌ی موسیقی در کافه‌های تهران بازداشت شدند و به زندان فشافویه فرستاده شدند، بدون جرم. قرنطینه‌ی فشافویه از لحاظ وضعیت بهداشت و خواب و غذا و امنیت روانی چنان فضای بدی دارد که حتی حیوانات را هم نباید آن‌جا حبس کرد، چه برسد به جوانان کشورمان. همین چند هفته پیش بود که یکی از جوانان زندانی در فشافویه به قتل رسید. چند روز بازداشت در قرنطینه‌ی فشافویه به اندازه‌ی ماه‌ها بازداشت در زندان‌هایی که وضعیت بهداشتی بهتری دارد فشار روانی وارد می‌کند. امروز خبر آمد که دادگاه بعضی از این بازداشت‌شده‌های بی‌گناه برگزار شده و با قرار وثیقه آزاد شده‌اند. حکم‌شان؟ محکومیت صاحبان کافه به خاطر باز کردن قمارخانه!! (منظورشان از قمار بورد‌گیم است!!). محکومیت نوازندگان به جرم مطربی!! سازها به عنوان آلت جرم توقیف شده‌اند و دستور سوزانده‌شدنشان صادر شده است!! (این سازها بعضا همه‌ی دارایی سرمایه‌ای نوازندگانشان و تنها ابزار کسب درآمد و دلخوشی‌شان است). سیستم صوتی کرایه‌ای که شبی صدهاهزار تومان برای اجاره‌اش باید پول بدهند و مال خود نوازندگان نیست هم یک ماه توقیف شده است!! همه‌ی این‌ها به چه جرمی؟ نواختن ساز در کافه! واقعا حیرت‌انگیز است این میزان بی‌درایتی و جنگ با جامعه و نشر عامدانه‌ی نفرت و یاس. هر چند روزی که هر کافه پلمب است ده‌ها میلیون ضرر می‌کند و ده‌ها شاغل در این کافه‌ها و مشتری‌های این کافه‌ها ناراضی‌تر می‌شوند. هر روزی که هر نوازنده و صاحب کافه در زندان فشافویه بازداشت می‌شود بیش از هر میزان عملیات روانی و رسانه‌ای ایران‌ستیزان آکنده از خشم و نفرت می‌شود. خانواده‌هایشان هم.

✅ور رفتن با اینترنت و تندی‌های ارتش‌های سایبری وابسته به نهادهای امنیتی-نظامی با مردم در شبکه‌های اجتماعی، انداختن مردم به جان مردم در موضوعاتی که شکاف‌های اجتماعی را فعال و عمیق می‌کند هم دقیقا در همین روزهایی که نیاز به تقویت همبستگی و کاهش شکاف‌ها داریم در حال افزایش است. آیا یک نفر در اتاق‌های فکر تصمیم‌گیران این نهادها نیست که متوجه باشد این نوع جنگ با مردم فقط اثر عکس دارد و گاهی از دشمنی دشمنان نفرت و یاس بیشتری می‌پراکند و به جامعه‌ی ایران و احوال مردمش لطمه‌ی بیشتری می‌زند؟ با جامعه‌ی ایران چنین تا نکنید. فرزندان خودتان‌اند این جوانانی که به قرنطینه‌ی فشافویه می‌فرستید بدون هیچ جرمی! نوازندگان خیابانی و کافه‌ها را باید بر سر بگذارید و تشویق کنید که در این وضعیت پرالتهاب روانی دقایقی اوقات مردم‌تان را خوش می‌کنند. بعد از چهل سال بفهمید که یک‌پارچه‌سازی جامعه سودایی خام و هدفی دست‌نیافتنی است. تکثر و رنگارنگی جامعه‌ی ایران به رسمیت بشناسید. با فرزندان و هم‌وطنان‌‌تان رواداری بیشتری داشته باشید و به جای جنگ با مردم و افزایش التهاب و شکاف‌ها، تمرکزتان را روی افزایش همبستگی و روزنه‌گشایی دیپلماتیک برای کاهش تحریم‌ها و احتمال جنگ و دفاع از حقوق و منافع ایران بگذارید. با جامعه‌ی ایران نجنگید.

بدون مردان

#هومن_پناهنده
@gashthaa

​​جوآنا داشت با جان سرل صحبت می‌کرد و بحث به امپریالیسم آمریکایی کشید. سرل گفت: «امپریالیسم آمریکایی؟ عالیه، جیگر! بیا بریم تو تخت تا امپریالیسم آمریکایی را نشانت بدم.»

این بخشی از روایتی است که جوآنای ۲۴ ساله از تعرض جنسی استادش در دادخواست قضایی ارائه داد. شکایت در سال ۲۰۱۷ طرح شد. از نتیجه‌اش خبری ندارم. اما حالا دانشگاه برکلی رسما جان سرل ۸۶ ساله را از مقامش خلع کرده و از محیط آموزشی بیرون انداخته است.

تقریبا ده‌ سال پیش در دو کلاس سرل شرکت کردم. رفتارهای آزارگرانه‌ی جنسی‌اش آن‌ زمان هم زبانزد دانشکده و حتی دانشگاه بود. سر کلاس هم گاه حرف‌های نابجایی - با مضامین جنسی و حتی نژادی - از او شنیده می‌شد. علاقه داشت که همیشه دستیاران زن جوان داشته باشد. دانشجویان پسر به‌شان می‌گفتند «دختران سرل» و ریز می‌خندیدند. این‌ها به گوش منی که تازه‌وارد بودم و از چم‌وخم کارها و حتی اداب نزاکت عمومی هم درست خبر نداشتم می‌رسید. به گوش مسؤلان دانشگاه از مدت‌ها قبل رسیده بود؛ لااقل از سال ۲۰۰۴ گلایه‌ شده بود. اما گوش شنوایی نبود. چرا؟ خب جان سرل بود دیگر، یکی از سرشناس‌ترین چهره‌های معاصر در فلسفه‌ی زبان، فلسفه‌ی ذهن و حتی علوم اجتماعی. سرل چشم و چراغ برکلی بود و شأنش اجل از این حرف‌ها. یک کلام: سرل قدرت داشت.

شکایت قضایی جوآنا آنگ توازن این قدرت را به هم زد. ماجرا علنی و مطبوعاتی شد. بازفید دو گزارش تحقیقی درباره‌ی سرل نوشت و دیگر مسئولان دانشگاه نمی‌توانستند غمض عین کنند.

قدرت‌مندان آزارگری نظیر سرل، سکس را به عنوان ابزار اعمال قدرت‌شان انتخاب می‌کنند. سرل زورش نمی‌رسید به بانک دستبرد بزند اما می‌توانست به بدن دانشجویانش دست بزند! به قول کوری رابین، استاد اندیشه‌ی سیاسی در کالج بروکلین، جنبه‌ی شهوانی این رسوایی‌های جنسی نباید ما را از مسئله‌ی اصلی غافل کند: رابطه‌ی قدرت در دانشکده‌ها به نحو مضحکی ساده و بدوی است. یکی استاد است، دیگری شاگرد. کافی است استاد آدم عوضی باشد تا زندگی را به کام شاگرد تلخ کند. تعرض جنسی نمونه‌‌ی وخیمش است. نمونه‌های خوش‌خیم‌ترش را خیلی‌ها تاب می‌اورند: برای استاد بیگاری می‌کنند، حاصل تحقیقات‌شان به نام یا به همراه نام استاد منتشر می‌شود و ... .

این‌زیر دو گزارش بازفید درباره‌ی جان سرل را می‌توانید بخوانید
https://bit.ly/2KyJXc6
و
https://bit.ly/2Y2twYU

این هم مقاله‌ی کوری‌ رابین که بهش اشاره کردم:
https://bit.ly/2MsT3bZ

@Eshraghi_Alireza

‍ 🆔 @khaliliim

🔹مجله فرانسوی "L'Echo dela Mode" با انتشار عکسهایی تحلیلی درباره آرایش وظاهر دختران و زنان ایرانی انجام داده که جای تامل دارد و اینکه این گزارش حقایق غم انگیز بسیاری از دختران و زنان کشورمان را بازگو میکند.

🔹صورت زنان ودختران ایرانی دیگر اصلا دلنشین وخواستنی نیست! آنها سادگی وزیبایی واقعی را پشت نقاب سنگینی از مواد آرایشی وعمل زیبایی مخفی میکنند!

🔹جای تعجب دارد که زنان این کشور، علیرغم آموزه های دینیشان، خود را شبیه پورن استارها و ستاره های فیلمهای پورن آمریکایی آرایش میکنند! اینجور صورتهای آرایشی، فقط درفیلمهای غیراخلاقی دیده میشود! ما درخیابانهای اروپا بندرت باچنین مواردی روبرو میشویم!

🔹بیش از 100هزار زن ایرانی سالانه عمل زیبایی انجام میدهند. درایران صورت زنان، بیش از آنکه حس خوبی القا کند، حس شهوت را برانگیخته میکند! خرید و فروش کتاب در مقابل لوازم آرایش، بسیار بسیار کم وناچیز است!

🔹در ایران مقدار خرید و فروش یک سال کتاب، برابر است با میزان خرید وفروش یک روز یا نیمه ای ازروز ابزار آرایش!

🔹این یعنی جهان سوم جاییست که مردم آن نسبت به شعور خود بی تفاوتتر از ظاهر خود هستند!

منبع موثقی برای این مطلب پیدا نشده است ... ولی این متن واقعیات جامعه ما هست

🆔 @khaliliim
🆔 @khaliliim
🆑 کانال محمد خلیلی
🌹

فرهاد قنبری:
پولش رو دادم

⏺ "پولشو دادم" این جمله ای است که مدام در کشورمان می شنویم.
بسیاری از مردم با کوچکترین اعتراضی نسبت به اسراف و ریخت و پاش و آسیب زدن به منابع طبیعی و ملی با گفتن "پولشو دادم" شانه از بار مسئولیت خالی می کنند.

⏺ فرهنگ "پولشو دادم" فرهنگ انسانهای بدوی است که هنوز با زیست اجتماعی بیگانه هستند و فهم چندانی از زیست مشترک و منافع مشترک ندارند. برخی از افراد (که متاسفانه کم هم نیست) با منطق "دارندگی و برازندگی" با اینکه در شهرهای بزرگ زندگی می کنند و ظاهر مدرن و امروزی دارند اما هنوز به "شهروند" تبدیل نشده اند و نگاهشان به جامعه با نگاه حیوانات به جنگل تفاوت چندانی ندارد.
⏺ فهم این مسئله ساده که یک شهر یا جامعه مانند کشتی در حال حرکتی است که تمام مسافران آن علاوه بر خود در قبال زندگی دیگران نیز مسئول هستند و هر کاری که دلشان خواست را نمی توانند انجام بدهند به نظر مسئله چندان دشواری نمی آید اما در عمل بسیاری هستند که از فهمیدن و درک آن عاجز هستند و به گونه دلخواه خود (ولو در قبال آسیب رساندن به حیات عمومی) رفتار می کنند.
⏺ در اغلب کشورهای توسعه یافته از کوددکی توسط خانواده و نهادهای آموزشی به افراد آموزش داده می شود که منابع طبیعی و انرژی منابعی برای تمام بشریت هستند و اصولا قیمت و بهای خاصی بر روی آنها نمی توان گداشت اما در اینجا به علت عدم آموزش و فرهنگ سازی عده بسیاری مصرف منابعی مانند آب، برق، گاز، بنزین و... را با منطق اینکه چون پولی بابت مصرف آنها پرداخت کرده ایم، هر گونه که دلشان خواست مصرف می کنند و در مقابل کوچکترین اعتراض با پاسخی تند و توهین آمیز به استقبال طرف مقابل می روند.
⏺ نگاهی به آلودگی هوای شهرهای مختلف و میزان مصرف سرانه برق و بنزین و آب نشان می دهد که کشور ما در تک تک این موارد جزء کشورهای اول دنیا در آلودگی هوا و اتلاف منابع طبیعی و انرژی در جهان است.(به عنوان مثال متوسط سرانه مصرف آب در روز برای هر فرد در دنیا حدود ۱۵۰ لیتر است و در ایران نزدیک به سیصد لیتر.) مسئله ای که نشان می دهد بسیاری از ما ساکنان ایران با همان منطق "پولشو دادم و هر جوری که دلم خواست مصرف می کنم" به منابع طبیعی و انرژی و چگونگی مصرف آن نگاه می کنیم.
⏺ یکی از موارد تاسف بار چنین نگاهی نحوه مواجه ما با درختان و جنگل هاست. در چندین دهه اخیر صدهها هزار هکتار از جنگل های شمال به واسطه فروش به بخش های خصوصی و دولتی طعمه دست درازی ها به طبیعت شده و افراد با این منطق که چون پول آن را پرداخت کرده ایم شروع به نابودی این منابع عمومی چندین هزار ساله نموده اند. در مسیر چند صد کیلومتری جنگل های شمال به وفور مشاهده می شود که بالاترین و صعب العبورترین نقاط کوهها و جنگلها ویلا سازی صورت گرفته است و بسیاری از درختان این مسیرها برای استفاده های شخصی عده معدودی نابود شده است.
⏺ حال سوال اینجاست که چه کسی و با چه منطقی شروع به فروش این منابع طببعی کرده و اصلا چگونه و با چه منطق بازاری می توان بر درخت چند صد هزار ساله قیمت گذاشت؟
این نگاه ابزاری و بازاری به کوه و درخت و دریا و جنگل شاید در اکثر کشورهای دنیا وجود داشته باشد اما بعید به نظر می رسد هیچ کشوری اینگونه چوب حراج به منابع طبیعی خود زده باشد و با دست خود اینگونه زیستگاه خود و نسل های بعدی را در معرض نابودی قرار دهد....
@kharmagaas

دل خجسته!

خانواده‌ای، خانواده‌ای دیگر را برای ختنه سوران پسرشان دعوت کرده بودند و "خانوادۀ دیگر" از این دعوت به شدت اظهار ناخرسندی و ناراحتی می‌کردند!
یک نفر از آنها پرسید؛ چرا ناراحتی؟ دعوت که ناراحتی ندارد! پاسخ گفتند: در این گرانی سرسام‌آور و کمرشکن، این نوع جشن‌ها و دعوت‌ها فقط ضرر و زیان دو سویه دارد چرا که خانوادۀ ما، به ازای حضور پنج نفری‌مان در جشن، مجبوریم صد هزار تومان کادو بدهیم! خب این حداقل هفتاد هزار تومان برای ما ضرر دارد چون اگر همان پلومرغی را که در جشن خورده‌ایم بتوانیم در منزل‌مان رو به راه کنیم و بخوریم بیش از 30 هزار تومان هزینه بر نمی‌دارد! از طرفی، خانوادۀ دعوت کننده نیز برای هر پرس چلوغ مرغ ناچارند 30 - 40 هزار تومان به تالار بپردازند که غذای پنج نفر بین 150 تا 200 هزار تومان در می‌آید. پس آن بیچاره‌ها هم مبلغی بین 50 تا 100 هزار تومان ضرر و زیان می‌بینند و پول خرج کردشان هم در نمی‌آید! پس این چه کاری است؟
طرف به آنها گفت؛ خب، این که همه‌اش شد حساب و کتاب مادی! پس صلۀ رحم و شراکت در شادی و سرور دیگران چه می‌شود؟
پاسخ شنید: تو هم عجب دل خجسته‌ای داری! اینها مال موقعی بود که مردم عادی دست‌شان به دهن‌شان می‌رسید! الان تو این بیداد گرونی که نه کار به دردبخوری برای جوان‌ها پیدا می‌شود و نه درآمدی وجود دارد، شرکت در سرور و شادی دیگران یعنی چه؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

🔸گفت‌وگویی داشتم با #متئو_آلفانوتی، یکی از هنرمندانی که نقاشی‌اش الهام‌بخش یکی از نقاشی‌های #تهمینه_میلانی بود. آلفانوتی می‌گوید نقاشی خانم میلانی یک کپی ناشایست از نقاشی او به نام Equilibra است که سال ۲۰۰۵ برای یکی از دوستانش که صاحب فرزندان دوقلو شده بود کشیده.
توییت فرزاد صیفی کاران
@sahandiranmehr

🔴جزییات یک سرقت علمی

🔘چندی پیش خبرگزاری ایرنا درخواست یک گفتگوی تصویری در باره دیدگاه و تجربه بنده از یک مورد سرقت علمی را نمود. باید پذیرفت که این فعالیت رسانه‌ای در پاسخ به ادعاهایی بود که علیه دانشگاه تهران در نشستی بیان شده و در صدا و سیما و رسانه‌های تندرو بازتاب یافته بود.

🔘موضوع برای بنده خاتمه یافته بود از این رو و در نگاه اول به نظر می‌رسید که بهتر است دخالت نکنم. ولی هنگامی که دیدم تا این حد قلب واقعیت می‌شود که برخی بجای پاسخگویی، خود را در مقام مدعی قرار می‌دهند، بهتر بود که ورود می‌کردم. البته بنده با جناحی و سیاسی کردن این ماجرا کاملا مخالف هستم. چون در میان استادان اصولگرا افرادی هستند که چنان برای خود اعتبار قائل هستند که هیچگاه چنین تخلفات علمی در باره انان نشنیده‌ایم. این فقط یک مساله علمی و اخلاقی است و نه سیاسی.

🔘در هر حال اگر طرف مقابل چیزی نمی‌گفت در همان حد گفتگو با ایرنا کفایت می‌کردم و ادامه نمی‌دادم. ولی اشتباه بعدی انان این بود که متن نامه‌ای را به امضای اقای جمشیدی‌ها و دکنر صدیق سروستانی و بدون امضای داور بنده منتشر کردند که گویی بنده بدهکار هم هستم! هر چند همان نامه ان قدر گویا هست که نشان می‌دهد توجیه کوچکی هم برای این کار زشت یعنی سرقت علمی و ارتقای رتبه اموزشی با تکیه بر کار دیگران نتوانستند بتراشند و اگر توجیه انان را بپذیریم به معنای این است که احتمالا خودشان هم از این اقدامات نامتعارف و خلاف اخلاق حرفه‌ای و علمی انجام داده‌اند!! با این حال تصمیم گرفتم که حالا که وارد ماجرا شدم تا اخرش بروم. الان هم تا همین‌جا کفایت می‌کند ولی در صورت ادامه؛ مجبورم ماجرای تزدکترا و مقاله پژوهشی وی را با دقت تمام و ریز جزییات منتشر می‌کنم.

🔘واکنش انان در روزنامه صبح‌نو منتشر شد و بنده نیز این متن را به عنوان پاسخ برای مدیر مسئول محترم روزنامه ارسال کردم و خواهان انتشار ان شدم. ایشان ضمن پذیرش انتشار، ایراد قانونی موجهی را گرفتند که حجم پاسخ خیلی بیش از مطلب اولیه علیه بنده است شاید ده برابر است. پذیرفتم که خلاصه کنم در نهایت متن کوتاهی نسبت به متن موجود در تاریخ ۱۹ تیر ۹۸ در این روزنامه منتشر شد. اکنون متن کامل پاسخ را اینجا تقدیم می‌کنم.


yon.ir/pNZFY

به زیر اسم مترجم کتاب دقت کنید. این کتاب در سال ۱۳۵۴ چاپ شده که عبارت «لیسانس زبان و ادبیات» به مترجم اعتباری می داده است. مترجم این کتاب دانش آموخته زبان فرانسه بوده و در آن سال تنها در یکی دو دانشگاه در ایران می شد لیسانس زبان فرانسه گرفت. دوره کارشناسی ارشد این زبان هم در ایران وجود نداشت.
شادروان عنایت الله شکیباپور از بدترین مترجمان و پرکارترین آنها بود که در مجموع، یکصد و نه جلد کتاب ترجمه کرد، یکی از دیگری بدتر. ایشان سهم بسزایی در تیشه زدن به ریشه زبان فارسی ایفا کرد و بسیاری از عبارات نادرستی که چون آفت به زبان فارسی افتاده و ریشه کن کردنشان چه بسا غیرممکن شده، یادگار آن بزرگوار و همگنان ایشان است.
یکی از خوانندگان همین کتاب، بنده بودم که در سن ده سالگی باید رمل و اسطرلاب می انداختم تا سر از جمله بندیها دربیاورم. کتابهای این مترجم محترم بسیار بیشتر از مترجمان باسواد و فرهیخته فروش رفت و خوانده شد. بدتر آنکه، بسیاری از آثار نویسندگان بزرگ با ترجمه چرند آن بزرگوار به خواننده ایرانی معرفی و راه بر مترجمان درست و حسابی بسته شد که نثری درخور و قابل خواندن از آن آثار به دست ملت بدهند. روحش شاد.

⭕️🔴⭕️ نیش طنز ترزا می در انتخاب سفیر برای آمریکا!

(ببینیدچگونه با آرامی با غلطک از روی ترامپ رد شده😂)

🔷🔶بریتانیا در پیدا کردن سفیری برای آمریکا که دونالد ترامپ را احمق نداند شکست خورد.

🔴در یک کنفرانس مطبوعاتی در دفتر نخست وزیر بریتانیا، ترزا می، گفت: جست و جو برای یافتن سفیر جدید بریتانیا در آمریکا، از میان افرادی که تصور نمی کنند ترامپ احمق است، بسیار مشکل بوده است. او گفت: «ما نمی خواستیم تجربه بد آخرین سفیر خود را تکرار کنیم و بنابراین اولین پرسشی را که روی فرم های مربوطه برای این شغل قرار دادیم، این بود: آیا فکر می کنید که دونالد ترامپ احمق است؟ تا به حال متأسفانه هیچ یک از متقاضیان پاسخ منفی نداده اند. ما به جست و جوی خود از بالا تا پائین ادامه خواهیم داد تا سرانجام کسی را پیدا کنیم که تصور نکند که دونالد ترامپ آدم خشک مغز و احمقی است. ما مصاحبه با افرادی را آغاز کرده ایم که تصور نمی کنند بوریس جانسون آدم خشک مغز و احمقی است.»
@ ganji_akbar
https://www.newyorker.com/humor/borowitz-report/uk-unable-to-find-replacement-ambassador-who-does-not-think-trump-is-an-idiot

https://t.me/tahlyleejtemaaey/12651
کانال #تحلیل_اجتماعی👆👆

👆👆👆
اگر آدم ،مثل این طنز نویس نیویورکر (اندی بوروویتز) فرهیخته و خوش‌قریحه باشد ، به جای ناسزا گفتن و تهدید کردن ،که تمهیدی بدوی و نشانه‌ی عدم رشد ذهنی و عاطفی است،می‌تواند حریف را، به نیروی طنز، سکه‌ی یک پول کند.
‌‌
#هومن_پناهنده
@gashthaa