بدون مردان

#هومن_پناهنده
@gashthaa

​​جوآنا داشت با جان سرل صحبت می‌کرد و بحث به امپریالیسم آمریکایی کشید. سرل گفت: «امپریالیسم آمریکایی؟ عالیه، جیگر! بیا بریم تو تخت تا امپریالیسم آمریکایی را نشانت بدم.»

این بخشی از روایتی است که جوآنای ۲۴ ساله از تعرض جنسی استادش در دادخواست قضایی ارائه داد. شکایت در سال ۲۰۱۷ طرح شد. از نتیجه‌اش خبری ندارم. اما حالا دانشگاه برکلی رسما جان سرل ۸۶ ساله را از مقامش خلع کرده و از محیط آموزشی بیرون انداخته است.

تقریبا ده‌ سال پیش در دو کلاس سرل شرکت کردم. رفتارهای آزارگرانه‌ی جنسی‌اش آن‌ زمان هم زبانزد دانشکده و حتی دانشگاه بود. سر کلاس هم گاه حرف‌های نابجایی - با مضامین جنسی و حتی نژادی - از او شنیده می‌شد. علاقه داشت که همیشه دستیاران زن جوان داشته باشد. دانشجویان پسر به‌شان می‌گفتند «دختران سرل» و ریز می‌خندیدند. این‌ها به گوش منی که تازه‌وارد بودم و از چم‌وخم کارها و حتی اداب نزاکت عمومی هم درست خبر نداشتم می‌رسید. به گوش مسؤلان دانشگاه از مدت‌ها قبل رسیده بود؛ لااقل از سال ۲۰۰۴ گلایه‌ شده بود. اما گوش شنوایی نبود. چرا؟ خب جان سرل بود دیگر، یکی از سرشناس‌ترین چهره‌های معاصر در فلسفه‌ی زبان، فلسفه‌ی ذهن و حتی علوم اجتماعی. سرل چشم و چراغ برکلی بود و شأنش اجل از این حرف‌ها. یک کلام: سرل قدرت داشت.

شکایت قضایی جوآنا آنگ توازن این قدرت را به هم زد. ماجرا علنی و مطبوعاتی شد. بازفید دو گزارش تحقیقی درباره‌ی سرل نوشت و دیگر مسئولان دانشگاه نمی‌توانستند غمض عین کنند.

قدرت‌مندان آزارگری نظیر سرل، سکس را به عنوان ابزار اعمال قدرت‌شان انتخاب می‌کنند. سرل زورش نمی‌رسید به بانک دستبرد بزند اما می‌توانست به بدن دانشجویانش دست بزند! به قول کوری رابین، استاد اندیشه‌ی سیاسی در کالج بروکلین، جنبه‌ی شهوانی این رسوایی‌های جنسی نباید ما را از مسئله‌ی اصلی غافل کند: رابطه‌ی قدرت در دانشکده‌ها به نحو مضحکی ساده و بدوی است. یکی استاد است، دیگری شاگرد. کافی است استاد آدم عوضی باشد تا زندگی را به کام شاگرد تلخ کند. تعرض جنسی نمونه‌‌ی وخیمش است. نمونه‌های خوش‌خیم‌ترش را خیلی‌ها تاب می‌اورند: برای استاد بیگاری می‌کنند، حاصل تحقیقات‌شان به نام یا به همراه نام استاد منتشر می‌شود و ... .

این‌زیر دو گزارش بازفید درباره‌ی جان سرل را می‌توانید بخوانید
https://bit.ly/2KyJXc6
و
https://bit.ly/2Y2twYU

این هم مقاله‌ی کوری‌ رابین که بهش اشاره کردم:
https://bit.ly/2MsT3bZ

@Eshraghi_Alireza

‍ 🆔 @khaliliim

🔹مجله فرانسوی "L'Echo dela Mode" با انتشار عکسهایی تحلیلی درباره آرایش وظاهر دختران و زنان ایرانی انجام داده که جای تامل دارد و اینکه این گزارش حقایق غم انگیز بسیاری از دختران و زنان کشورمان را بازگو میکند.

🔹صورت زنان ودختران ایرانی دیگر اصلا دلنشین وخواستنی نیست! آنها سادگی وزیبایی واقعی را پشت نقاب سنگینی از مواد آرایشی وعمل زیبایی مخفی میکنند!

🔹جای تعجب دارد که زنان این کشور، علیرغم آموزه های دینیشان، خود را شبیه پورن استارها و ستاره های فیلمهای پورن آمریکایی آرایش میکنند! اینجور صورتهای آرایشی، فقط درفیلمهای غیراخلاقی دیده میشود! ما درخیابانهای اروپا بندرت باچنین مواردی روبرو میشویم!

🔹بیش از 100هزار زن ایرانی سالانه عمل زیبایی انجام میدهند. درایران صورت زنان، بیش از آنکه حس خوبی القا کند، حس شهوت را برانگیخته میکند! خرید و فروش کتاب در مقابل لوازم آرایش، بسیار بسیار کم وناچیز است!

🔹در ایران مقدار خرید و فروش یک سال کتاب، برابر است با میزان خرید وفروش یک روز یا نیمه ای ازروز ابزار آرایش!

🔹این یعنی جهان سوم جاییست که مردم آن نسبت به شعور خود بی تفاوتتر از ظاهر خود هستند!

منبع موثقی برای این مطلب پیدا نشده است ... ولی این متن واقعیات جامعه ما هست

🆔 @khaliliim
🆔 @khaliliim
🆑 کانال محمد خلیلی
🌹

فرهاد قنبری:
پولش رو دادم

⏺ "پولشو دادم" این جمله ای است که مدام در کشورمان می شنویم.
بسیاری از مردم با کوچکترین اعتراضی نسبت به اسراف و ریخت و پاش و آسیب زدن به منابع طبیعی و ملی با گفتن "پولشو دادم" شانه از بار مسئولیت خالی می کنند.

⏺ فرهنگ "پولشو دادم" فرهنگ انسانهای بدوی است که هنوز با زیست اجتماعی بیگانه هستند و فهم چندانی از زیست مشترک و منافع مشترک ندارند. برخی از افراد (که متاسفانه کم هم نیست) با منطق "دارندگی و برازندگی" با اینکه در شهرهای بزرگ زندگی می کنند و ظاهر مدرن و امروزی دارند اما هنوز به "شهروند" تبدیل نشده اند و نگاهشان به جامعه با نگاه حیوانات به جنگل تفاوت چندانی ندارد.
⏺ فهم این مسئله ساده که یک شهر یا جامعه مانند کشتی در حال حرکتی است که تمام مسافران آن علاوه بر خود در قبال زندگی دیگران نیز مسئول هستند و هر کاری که دلشان خواست را نمی توانند انجام بدهند به نظر مسئله چندان دشواری نمی آید اما در عمل بسیاری هستند که از فهمیدن و درک آن عاجز هستند و به گونه دلخواه خود (ولو در قبال آسیب رساندن به حیات عمومی) رفتار می کنند.
⏺ در اغلب کشورهای توسعه یافته از کوددکی توسط خانواده و نهادهای آموزشی به افراد آموزش داده می شود که منابع طبیعی و انرژی منابعی برای تمام بشریت هستند و اصولا قیمت و بهای خاصی بر روی آنها نمی توان گداشت اما در اینجا به علت عدم آموزش و فرهنگ سازی عده بسیاری مصرف منابعی مانند آب، برق، گاز، بنزین و... را با منطق اینکه چون پولی بابت مصرف آنها پرداخت کرده ایم، هر گونه که دلشان خواست مصرف می کنند و در مقابل کوچکترین اعتراض با پاسخی تند و توهین آمیز به استقبال طرف مقابل می روند.
⏺ نگاهی به آلودگی هوای شهرهای مختلف و میزان مصرف سرانه برق و بنزین و آب نشان می دهد که کشور ما در تک تک این موارد جزء کشورهای اول دنیا در آلودگی هوا و اتلاف منابع طبیعی و انرژی در جهان است.(به عنوان مثال متوسط سرانه مصرف آب در روز برای هر فرد در دنیا حدود ۱۵۰ لیتر است و در ایران نزدیک به سیصد لیتر.) مسئله ای که نشان می دهد بسیاری از ما ساکنان ایران با همان منطق "پولشو دادم و هر جوری که دلم خواست مصرف می کنم" به منابع طبیعی و انرژی و چگونگی مصرف آن نگاه می کنیم.
⏺ یکی از موارد تاسف بار چنین نگاهی نحوه مواجه ما با درختان و جنگل هاست. در چندین دهه اخیر صدهها هزار هکتار از جنگل های شمال به واسطه فروش به بخش های خصوصی و دولتی طعمه دست درازی ها به طبیعت شده و افراد با این منطق که چون پول آن را پرداخت کرده ایم شروع به نابودی این منابع عمومی چندین هزار ساله نموده اند. در مسیر چند صد کیلومتری جنگل های شمال به وفور مشاهده می شود که بالاترین و صعب العبورترین نقاط کوهها و جنگلها ویلا سازی صورت گرفته است و بسیاری از درختان این مسیرها برای استفاده های شخصی عده معدودی نابود شده است.
⏺ حال سوال اینجاست که چه کسی و با چه منطقی شروع به فروش این منابع طببعی کرده و اصلا چگونه و با چه منطق بازاری می توان بر درخت چند صد هزار ساله قیمت گذاشت؟
این نگاه ابزاری و بازاری به کوه و درخت و دریا و جنگل شاید در اکثر کشورهای دنیا وجود داشته باشد اما بعید به نظر می رسد هیچ کشوری اینگونه چوب حراج به منابع طبیعی خود زده باشد و با دست خود اینگونه زیستگاه خود و نسل های بعدی را در معرض نابودی قرار دهد....
@kharmagaas

دل خجسته!

خانواده‌ای، خانواده‌ای دیگر را برای ختنه سوران پسرشان دعوت کرده بودند و "خانوادۀ دیگر" از این دعوت به شدت اظهار ناخرسندی و ناراحتی می‌کردند!
یک نفر از آنها پرسید؛ چرا ناراحتی؟ دعوت که ناراحتی ندارد! پاسخ گفتند: در این گرانی سرسام‌آور و کمرشکن، این نوع جشن‌ها و دعوت‌ها فقط ضرر و زیان دو سویه دارد چرا که خانوادۀ ما، به ازای حضور پنج نفری‌مان در جشن، مجبوریم صد هزار تومان کادو بدهیم! خب این حداقل هفتاد هزار تومان برای ما ضرر دارد چون اگر همان پلومرغی را که در جشن خورده‌ایم بتوانیم در منزل‌مان رو به راه کنیم و بخوریم بیش از 30 هزار تومان هزینه بر نمی‌دارد! از طرفی، خانوادۀ دعوت کننده نیز برای هر پرس چلوغ مرغ ناچارند 30 - 40 هزار تومان به تالار بپردازند که غذای پنج نفر بین 150 تا 200 هزار تومان در می‌آید. پس آن بیچاره‌ها هم مبلغی بین 50 تا 100 هزار تومان ضرر و زیان می‌بینند و پول خرج کردشان هم در نمی‌آید! پس این چه کاری است؟
طرف به آنها گفت؛ خب، این که همه‌اش شد حساب و کتاب مادی! پس صلۀ رحم و شراکت در شادی و سرور دیگران چه می‌شود؟
پاسخ شنید: تو هم عجب دل خجسته‌ای داری! اینها مال موقعی بود که مردم عادی دست‌شان به دهن‌شان می‌رسید! الان تو این بیداد گرونی که نه کار به دردبخوری برای جوان‌ها پیدا می‌شود و نه درآمدی وجود دارد، شرکت در سرور و شادی دیگران یعنی چه؟
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

🔸گفت‌وگویی داشتم با #متئو_آلفانوتی، یکی از هنرمندانی که نقاشی‌اش الهام‌بخش یکی از نقاشی‌های #تهمینه_میلانی بود. آلفانوتی می‌گوید نقاشی خانم میلانی یک کپی ناشایست از نقاشی او به نام Equilibra است که سال ۲۰۰۵ برای یکی از دوستانش که صاحب فرزندان دوقلو شده بود کشیده.
توییت فرزاد صیفی کاران
@sahandiranmehr

🔴جزییات یک سرقت علمی

🔘چندی پیش خبرگزاری ایرنا درخواست یک گفتگوی تصویری در باره دیدگاه و تجربه بنده از یک مورد سرقت علمی را نمود. باید پذیرفت که این فعالیت رسانه‌ای در پاسخ به ادعاهایی بود که علیه دانشگاه تهران در نشستی بیان شده و در صدا و سیما و رسانه‌های تندرو بازتاب یافته بود.

🔘موضوع برای بنده خاتمه یافته بود از این رو و در نگاه اول به نظر می‌رسید که بهتر است دخالت نکنم. ولی هنگامی که دیدم تا این حد قلب واقعیت می‌شود که برخی بجای پاسخگویی، خود را در مقام مدعی قرار می‌دهند، بهتر بود که ورود می‌کردم. البته بنده با جناحی و سیاسی کردن این ماجرا کاملا مخالف هستم. چون در میان استادان اصولگرا افرادی هستند که چنان برای خود اعتبار قائل هستند که هیچگاه چنین تخلفات علمی در باره انان نشنیده‌ایم. این فقط یک مساله علمی و اخلاقی است و نه سیاسی.

🔘در هر حال اگر طرف مقابل چیزی نمی‌گفت در همان حد گفتگو با ایرنا کفایت می‌کردم و ادامه نمی‌دادم. ولی اشتباه بعدی انان این بود که متن نامه‌ای را به امضای اقای جمشیدی‌ها و دکنر صدیق سروستانی و بدون امضای داور بنده منتشر کردند که گویی بنده بدهکار هم هستم! هر چند همان نامه ان قدر گویا هست که نشان می‌دهد توجیه کوچکی هم برای این کار زشت یعنی سرقت علمی و ارتقای رتبه اموزشی با تکیه بر کار دیگران نتوانستند بتراشند و اگر توجیه انان را بپذیریم به معنای این است که احتمالا خودشان هم از این اقدامات نامتعارف و خلاف اخلاق حرفه‌ای و علمی انجام داده‌اند!! با این حال تصمیم گرفتم که حالا که وارد ماجرا شدم تا اخرش بروم. الان هم تا همین‌جا کفایت می‌کند ولی در صورت ادامه؛ مجبورم ماجرای تزدکترا و مقاله پژوهشی وی را با دقت تمام و ریز جزییات منتشر می‌کنم.

🔘واکنش انان در روزنامه صبح‌نو منتشر شد و بنده نیز این متن را به عنوان پاسخ برای مدیر مسئول محترم روزنامه ارسال کردم و خواهان انتشار ان شدم. ایشان ضمن پذیرش انتشار، ایراد قانونی موجهی را گرفتند که حجم پاسخ خیلی بیش از مطلب اولیه علیه بنده است شاید ده برابر است. پذیرفتم که خلاصه کنم در نهایت متن کوتاهی نسبت به متن موجود در تاریخ ۱۹ تیر ۹۸ در این روزنامه منتشر شد. اکنون متن کامل پاسخ را اینجا تقدیم می‌کنم.


yon.ir/pNZFY

به زیر اسم مترجم کتاب دقت کنید. این کتاب در سال ۱۳۵۴ چاپ شده که عبارت «لیسانس زبان و ادبیات» به مترجم اعتباری می داده است. مترجم این کتاب دانش آموخته زبان فرانسه بوده و در آن سال تنها در یکی دو دانشگاه در ایران می شد لیسانس زبان فرانسه گرفت. دوره کارشناسی ارشد این زبان هم در ایران وجود نداشت.
شادروان عنایت الله شکیباپور از بدترین مترجمان و پرکارترین آنها بود که در مجموع، یکصد و نه جلد کتاب ترجمه کرد، یکی از دیگری بدتر. ایشان سهم بسزایی در تیشه زدن به ریشه زبان فارسی ایفا کرد و بسیاری از عبارات نادرستی که چون آفت به زبان فارسی افتاده و ریشه کن کردنشان چه بسا غیرممکن شده، یادگار آن بزرگوار و همگنان ایشان است.
یکی از خوانندگان همین کتاب، بنده بودم که در سن ده سالگی باید رمل و اسطرلاب می انداختم تا سر از جمله بندیها دربیاورم. کتابهای این مترجم محترم بسیار بیشتر از مترجمان باسواد و فرهیخته فروش رفت و خوانده شد. بدتر آنکه، بسیاری از آثار نویسندگان بزرگ با ترجمه چرند آن بزرگوار به خواننده ایرانی معرفی و راه بر مترجمان درست و حسابی بسته شد که نثری درخور و قابل خواندن از آن آثار به دست ملت بدهند. روحش شاد.

⭕️🔴⭕️ نیش طنز ترزا می در انتخاب سفیر برای آمریکا!

(ببینیدچگونه با آرامی با غلطک از روی ترامپ رد شده😂)

🔷🔶بریتانیا در پیدا کردن سفیری برای آمریکا که دونالد ترامپ را احمق نداند شکست خورد.

🔴در یک کنفرانس مطبوعاتی در دفتر نخست وزیر بریتانیا، ترزا می، گفت: جست و جو برای یافتن سفیر جدید بریتانیا در آمریکا، از میان افرادی که تصور نمی کنند ترامپ احمق است، بسیار مشکل بوده است. او گفت: «ما نمی خواستیم تجربه بد آخرین سفیر خود را تکرار کنیم و بنابراین اولین پرسشی را که روی فرم های مربوطه برای این شغل قرار دادیم، این بود: آیا فکر می کنید که دونالد ترامپ احمق است؟ تا به حال متأسفانه هیچ یک از متقاضیان پاسخ منفی نداده اند. ما به جست و جوی خود از بالا تا پائین ادامه خواهیم داد تا سرانجام کسی را پیدا کنیم که تصور نکند که دونالد ترامپ آدم خشک مغز و احمقی است. ما مصاحبه با افرادی را آغاز کرده ایم که تصور نمی کنند بوریس جانسون آدم خشک مغز و احمقی است.»
@ ganji_akbar
https://www.newyorker.com/humor/borowitz-report/uk-unable-to-find-replacement-ambassador-who-does-not-think-trump-is-an-idiot

https://t.me/tahlyleejtemaaey/12651
کانال #تحلیل_اجتماعی👆👆

👆👆👆
اگر آدم ،مثل این طنز نویس نیویورکر (اندی بوروویتز) فرهیخته و خوش‌قریحه باشد ، به جای ناسزا گفتن و تهدید کردن ،که تمهیدی بدوی و نشانه‌ی عدم رشد ذهنی و عاطفی است،می‌تواند حریف را، به نیروی طنز، سکه‌ی یک پول کند.
‌‌
#هومن_پناهنده
@gashthaa

امروز سومین دوشنبه‌ی ماه جولای است. سومین دوشنبه‌ی ماه جولای را گذاشته‌اند روز جهانی بغل کردنِ فرزند. چرایش مهم نیست. مهم این است که من مثل مسعود بهنودم و با هر شخص و مکان و حادثه و عارضه‌ای خاطره دارم. با این هم خاطره دارم. این یک خاطره‌ام را هم بگویم و بروم ردِ کارم. سال شصت و چهار کمپلو زندگی می‌کردیم. یک بار از مدرسه پیاده برمی‌گشتم خانه. یک کوچه را اشتباهی پیچیدم و گم شدم و سر از ته کمپلو درآوردم. چهار تا بچه‌ی الدنگ که از فرط بیکاری داشتند روی تنه‌ی درخت آکالیپتوس، جعفر و قلب و عزیزم حکاکی می‌کردند، دوره‌ام کردند. یکی‌شان انگشتش را گذاشت زیر چانه‌ام و گفت: "ولک، بچه ئی محلی؟". طبعا بچه‌ی ئی محل نبودم. من هم گفتم: "نه، بچه‌ی ئو محلم". توی کمپلو، بچه‌ی ئی محل نبودن دلیل کاملا منطقی برای دعوا بود. بابت همین هم دعوای‌مان شد. دعوا که نه. آن‌ها چهار نفر بودند و من یک نفر. بیشتر آن‌ها زدند و من بیشتر خوردم.
ده دقیقه بعد یک پیرمرد با چهار تا کیسه انگور رد شد و واسطه شد و با پا جدای‌مان کرد و دعوا را خاتمه داد. من هم با شمایلی اوراق و پاره برگشتم خانه. مادرم در را باز کرد و وضع و روزم را دید و خودش ماجرا را فهمید. اصولا مادرم یا باید با کف دست می‌کوباند توی لپش و می‌گفت: "یا جده‌ی سادات، چی شدی؟". یا داد می‌زد و فرید‌مان را صدا می‌کرد و می‌گفت: "فرید، کجایی؟ بیا که داداشت رو کشتن." یا حالا هر عکس‌العمل کلیشه‌ا‌ی دیگری. اما به جای این‌ حرف‌ها فقط من را مثل یک رودخانه‌ی آرام بغل کرد و صورتم را چسباند به خودش و فشارم داد. بدون این‌که یک کلمه حرف بزند. و بعد از هزار سال، این واضح‌ترین و قشنگ‌ترین بغل‌کردنی بود که یادم مانده است.
همه‌ی این‌ها را گفتم که از قافله‌ی بهنود عقب نیفتم. خودِ مادرم هم یادش نیست لابد که آن روز چه لطف بزرگی در حق من کرده و کلیشه با ماجرا برخورد نکرده است. این را سومین دوشنبه‌ی جولای نوشتم صرفا برای مادرم. برای رودخانه‌ی آرام زندگی. دمت گرم، چسبید.
#فهیم_عطار
@fahimattar

فایلی که توصیه میشود توسط هر ایرانی شنیده شود

پاسخ دكتر #سروش به پرسشهايى درباره:
#اسلام
#جهاد
#حمله_اعراب_به_ايران
#انقلاب_ايران

* برگرفته از سخنرانى: #اسلام_در_تاريخ

@DrSoroush

"نگرانی" از این ملیح‌تر دیده‌اید؟

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🎧 سخنرانی آقای 👤#هومن_پناهنده 👆🏼
موضوع :
«تفکر نقادانه و رفتار اخلاقی در شبکه‎ های اجتماعی»
در نشستِ 💢 عصرانه های امید💢
🔆موسسه بامداد امید صبا🔆
ششم تیر ماه ۹۸
@omidesaba
www.omidesaba.com

خانم تهمینه میلانی، فیلمساز شناخته‌شدهٔ ایرانی، به مناسبت گرامی‌داشت زادروز سیمین بهبهانی، شاعر بزرگ معاصر، احتمالاً با نیّت
معرّفی ایشان به مخاطبان پُرشمار خود در اینستاگرام، چند متن و شعر را به نام بهبهانی منتشر نموده‌اند.
در کمال تعجّب و تأسّف، پنج مورد از هفت متنی که در پست اینستاگرامی مذکور آمده، از ساده‌لوحانه‌ترین و سخیف‌ترین جعلیات منتسب به سیمین بهبهانی است که در صفحات عام‌پسند فضای مجازی دست به دست می‌شوند.
زادروز شُعَرا و نویسندگان در سال‌های اخیر، به بازار مَکاره‌ای تبدیل شده که فرصت‌طلبان برای افزايش اعضای کانال‌ها و پیج‌های خود و در نتیجه، جلب تبلیغات و کسب درآمدِ بیشتر در آن فعّال می‌شوند. در این میان حداقلِ انتظار از چهره‌های شناخته‌شده‌ای که اتفاقاً شمایل روشنفکری نیز دارند، این است که ناخواسته یاری‌گر فرصت‌طلبان و همدستِ ضربه‌زنندگان به ادبیات و فرهنگ نباشند.

#سیمین_بهبهانی #ادبیات
#جعلیات #جعلیات_ادبی
#تهمینه_میلانی
@jaliyat
@jaliyat

اشعار جعلی بنام سیمین بهبهانی ...

در رسانه ها و فضای مجازی روزانه اشعار و متون جعلی زیادی منتشر می شود که آن را به بزرگان ادبیات نسبت می دهند در این میان نام زنده یاد سیمین بهبهانی بانوی غزل ایران نیز بارها مورد جعل قرار گرفت ، صفحهٔ فیس بوک این شاعر بزرگ در سال ۲۰۱۳ (در زمان حیات بهبهانی) از انتشار اشعار اشتباه و جعلی به نام وی انتقاد کرد و خبر داد که ایشان از انتشار این اشعار به نام خود عمیقاً ناراحت اند. / در ادامه (به نقل از ویکیپدیا) با چند مورد از این جعلیات آشنا خواهید شد ...
___

دروغ شاخدار شبکه من و تو

در مستند جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شبکه من و تو شعری که به "هرگز نخواب کورش" معروف شده به بهبهانی نسبت داده شده بود که صفحهٔ فیس بوک سیمین بهبهانی ، آن را «دروغ شاخدار» و «باعث تاسف» دانست. (شاعر سورنا آرام است) همچنین شعری با سرآغاز «من از شب‌های تاریک بدون ماه می‌ترسم» که از مرتضی کیوان هاشمی ست و در مراسم ترحیم سیمین بهبهانی به اشتباه توسط خطیب مسجد جامع شهرک غرب به نام او خوانده شد.

بعضی ها در تلاشند اشعاری که به نقد دین می‌پردازند را به نام سیمین بهبهانی جعل و گسترش دهند. از آن جمله شعری با آغاز "ما امت بیچاره و دربند نمازیم" این شعر جعلی از سیمین بهبهانی نیست! شعر دیگری هم با عنوان "شدم گمراه و سرگردان، میان این همه ادیان". این شعر از دکتر سید محمدرضا اسلامی است که به اشتباه به سیمین بهبهانی منسوب شده ‌است.

من اگر کافر و بی‌دین و خرابم؛ به تو چه؟ من اگر مست می و شرب و شرابم؛ به توچه؟ شاعر این شعر، آبتین پوریا نام دارد در حالی که به سیمین بهبهانی نسبت داده شد. همچنین برخی از اشعار هادی خرسندی مانند شعر "قلم چرخید و فرمان را گرفتند" به سیمین بهبهانی نیست دادند. شعر «قصه این جاست که شب بود و هوا ریخت به هم». این شعر هم از سیمین بهبهانی نیست.

شعرهایی با مطلع "دل من حوصله کن داد زدن ممنوع است" یا "ضربه خوردیم و شکستیم و نگفتیم چرا" به سیمین بهبهانی نسبت داده شده  که این دو شعر از شادی صندوقی هستند. . شعرهای "زنی را می ‌شناسم من' از فریبا شش بلوکی . شعر «خنده باید زد به ریش روزگار…» از محمود مسعودی ، شعری با عنوان «من از عقرب نمی‌ترسم ولی از نیش می‌ترسم» از ژولیده نیشابوری است و ... که به اشتباه به سیمین بهبهانی نسبت داده می ‌شوند.



کانال مخفیگاه: @makhfigah_channel

در یکم فروردین ۱۳۹۸ در توضیح علت حذف عادل فردوسی‌پور و برنامه‌ی نود از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران ، از نظری دفاع کردم.اکنون در این باره یکی از نمایندگان مجلس نه "نظر"، بلکه "خبری" می‌دهد که کمابیش موید آن نظر است. در زیر ابتدا همان فرسته‌ی فروردین ۹۸ و سپس ویدئوی صحبت ِ این نماینده را می‌آورم.👇👇👇