#دوربین_مخفی
یه تیکه از #پیتزا ت به من میدی!؟ عکس العملها جالبه

#یوتیوب_فارسی
بهترینهای یوتیوب با #زیرنویس فارسی

🆔 @UTFarsi

ویدیوهای بیشتر🔻
goo.gl/xGfnLr

این آزمایش احتمالاً نشان می دهد که آنچه رفتار ِ فرد را شکل می دهد فقط موقعیت بالفعل نیست ،کل زندگی ِ شخص از جمله، به خصوص،پرورش نخستین سالهای زندگی است . اگر بخشنده بار آمده باشی ،چه بسا در شرایط سخت هم دنائت نورزی.می گویند:" فلانی از اسب افتاده،اما از اصل نیفتاده."

در فضای مجازی ،اگر نگاه نقادانه نداشته باشیم ،آلت دست می شویم.دومورد زیر را با هم مقایسه کنید:

🔆 ما سیاستمدار روشنفکر نمی‌خواهیم!



⭕️سیاستمداران بزرگ
وقتی به سیاستمداران موفق و توسعه‌گرای بزرگ فکر می‌کنیم، نمی‌توانیم به چرچیل، آبراهام لینکلن، گاندی و مارتین لوتر کینگ فکر نکنیم.

و تمامی این افراد در یک ویژگی مشترک هستند: آن‌ها تمامی سخنرانان بزرگی بوده‌اند!

امروز «من یک رویا دارم» بیش از آن که آغاز یک جمله باشد، اشاره‌ای است به سخنرانی لوتر کینگ. لوتر کینگ با یک سخنرانی در ۱۹۶۳، رویای خودش، یعنی جامعه‌ای که در آن سیاه‌پوستان حقوق برابر با سفیدپوستان را شکل داد.

کمتر از ۵۰ سال پس از آن سخنرانی بود که اوبامای رنگین‌پوست، رییس‌جمهور همان جامعه‌ای شد که لوتر کینگ بذر ایده‌اش را کاشته بود.

چرچیل نوبل ادبیات گرفت! سیاستمداری که آن قدر بر سخنرانی‌هایش تمرکز داشت، که بیشتر یک اثر ادبی بودند تا سخنرانی متداول؛ چرا که او خوب می‌دانست، باید با سخنانش به جامعه‌اش چشم‌انداز ببخشد، آینده را بسازد و حتی آنان را برای روزهای سخت آماده سازد.

سیاستمداران بزرگ اما تنها سخنرانان انگیزشی نبودند، آنان با سخنرانی‌ها تفکر و دیدگاه می‌ساختند، آن‌ها روشنفکرانی بودند، که سخنرانی‌هایشان تنها نمود و نتیجه‌ی افکار بزرگ و تصمیم‌های سخت بود!

بزرگی هر سیاستمداری به تصمیمات سختی است که می‌گیرد، تصمیماتی که گاه در تقابل با وضعیت موجود قرار دارد، اما آن سیاستمدار می‌تواند به مدد واژگان، مردم را در آن تصمیم سخت با خود همراه کند.

⭕️روشنفکری و سیاستمداری
هرچند شعار سیاستمدارهای پوپولیست ایرانی همواره تاکید بر این مصرع «دو صد گفته چون نیم‌کردار نیست» بوده است، اگرچه این این جمله تبدیل به یک اصل در ذهن ما ایرانیان شده است، اما واقعیت تاریخ ایران گونه‌ای دیگر است!

بزرگترین سیاستمداران ایرانی از امیرکبیر و قائم‌مقام گرفته تا فروغی و ... سیاستمداران روشنفکری که حرف‌های بزرگ و ایده‌های بزرگ گرفته‌اند، همان‌هایی بوده‌اند که از اتفاق سخنرانان خوبی نیز بوده‌اند؛ چرا که واژه‌ها حاملان ایده‌های بزرگ بوده‌اند!

⭕️فروغی سیاستمدار روشنفکر
فروغی تنها روشنفکر و نویسنده نبود. فروغی تنها سخنران زبردستی نبود که سخنرانی‌های بزرگی ایراد کرد. فروغی در دو برهه‌ی تاریخی، به ایران خدمت کرد.

فروغی در زمان به سلطنت رسیدن رضاخان نخستین نخست‌وزیرش بود تا بتواند ایران دچار بحران را به آرامش برساند. اما او همان کسی است که علی‌رغم مشکلاتی همان رضاخان برایش ایجاد کرد، در شهریور ۱۳۲۰ که کشورهای بیگانه ایران را به تسخیر درآوردند، رضاخان را راضی به استعفا کرد، استعفای او را نوشت و خودش دوباره نخست‌وزیر شد تا نخستین نخست‌وزیر محمدرضای پهلوی هم بشود.

او علی‌رغم تمامی نارضایتی‌هایش از دیکتاتوری رضاخان، پسر او را به قدرت رساند، تنها برای آن‌که ایران را از خطر تکه تکه شدن برهاند!

فروغی با آن که فرصت آن را داشت تا نخستین رییس‌جمهور ایران بدون شاه شود، اما تنها برای حفظ وطن از این فرصت چشم پوشید!

‏فروغی سیاستمدار معیار ایرانی بوده است. اگر چرچیل، نوبل ادبیات را بخاطر سخنرانی‌هایش گرفت؛ ‎فروغی هم از تصحیح شعر سعدی، تا نوشتن کتاب‌هایی چون « سیر حکمت در اروپا»، «اصول علم ثروت ملل یعنی اکونومی پلتیک»، «تاریخ ملل مشرق زمین» و «حقوق اساسی (یعنی) آداب مشروطیت دول».

فروغی نخستین ابلاغ واژگان فارسی را در کارنامه‌ی خود دارد. او بود که واژه‌هایی مانند ناو یا ناخدا، رده‌های ارتشی و بسیاری دیگر از واژگان را ابلاغ رسمی کرد.

فروغی اگر نگوییم روشنفکرترین نخست‌وزیر تاریخ ایران است، حداقل یکی از آن بوده است.

⭕️سیاستمداران روشنفکر
برخلاف تمام تلاشی که می‌شود تا نشان داده شود، روشنفکری و سیاستمداری در تعارض هستند، برخلاف تمام حمله‌هایی که آشکار و پنهان به روشنفکران می‌شود، که آنها اجرایی نیستند، که آنها فقط شعار می‌دهند، اما همواره درخشان‌ترین دوره‌های تاریخی ایران همزمان با حضور روشنفکرترین سیاستمداران و مدیران دولتی بوده است.

بیشترین رشدهای اقتصادی و توسعه‌های صنعتی این کشور و بزرگترین نجات‌های ایران در زمان همین روشنفکران روی داده است. تنها کافی است به روند رشد اقتصادی و توسعه صنعتی نگاه کنید! در تمامی ۱۰۰ سال اخیر بدون استثناء رشدهای بزرگ در زمان همان سیاستمداران کتابخوان روی داده است! همان کتابخوان‌هایی که حرف‌های بزرگ هم می‌زنند! و سخنرانان زبردست ایران نیز بوده‌اند! همان‌ها هم بوده‌اند که ایران را از تجزیه‌ها نجات داده‌اند.

تنها تاریخ‌خوانی است که ما را از قضاوت‌های بی‌پایه خواهد رهانید و به ما یاد می‌دهد اتفاقا «ما سیاستمدار روشنفکر می‌خواهیم!»

امیر ناظمی


http://telegram.me/tahlyleejtemaaey

‏هیچگاه از بالا بردن صدایت برای درستکاری، حقیقت و مهربانی در ضدبی‌عدالتی، دروغگویی و آزمندی نترس؛ اگر مردم سراسر جهان اینگونه باشند، زمین را دگرگون خواهد کرد.

👤ویلیام فالکنر

@naghmegi

کاری که این توریست اهل کشور چک کرد کم از فحش به فقر فرهنگی ما نداشت

پاول یک هفته در ایران بود زمانی که با موتور دور دنیا رو میگرده

در انتها میگه اگه‌ من‌ تونستم انجام بدم شما هم میتونید

@bbc_travel

امروز روز جهانی ترجمه است
در این ویدیو چند کلمه را از زبان‌های مختلف جهان میبینید که هیچ ترجمه درستی در باقی زبان‌ها ندارند...

بسیار جالب

@naghmegi

فرهنگ استفاده از پله برقی در تمام دنیا

رو پله برقى همه سمت راست وايميسن تا كسايى كه عجله دارن از سمت چپ بتونن سريع رد بشن ...!👌



@HISTOGRAPHY

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات ما در ارتباطات‌ اینه که گوش نمی‌دیم تا متوجه بشیم؛ بلکه گوش می‌دیم تا جواب بدیم!




📚 @HISTOGRAPHY
✍️ @TEXTOGHRAPHY

☯ شرح دیدار تقی تفضلی و صادق هدایت به قلم مهدی اخوان ثالث

@kanoonsaznoroz

در پاریس بودم، سال ها پیش و هدایت نیز در پاریس بود. گاه گاهی دیداری داشتیم و یک بار چنین پیش آمد که در گذرگاهی دیدمش، خیابانی نزدیک خانه ی من .

@kanoonsaznoroz

گفتیم و شنفتیم و راهکی رفتیم پیاده، اگر چه من شوریده و رنجور بودم و او افسرده، و به خانه ی من که رسیدیم، خواندمش، پذیرفت و درون آمد.

@kanoonsaznoroz

لختکی آسودیم. سرگرم تنقل و از ری و روم و بغداد سخن گفتن. مینایی از باده ی فرنگان داشتم، پیش گذاشتم. نم نمک لب تر کردیم تا کم کمک مستان شدیم و آن چنان تر که دیگر سخن را بازار نمانده بود. هر دو بر این بودیم. صفحاتی چند از الحان و نغمه های فرنگ به خانه داشتم، از همه دستی، گوناگون.

@kanoonsaznoroz

خواستم آن صندوقچه ی کوکی پیش آورم، شنیدن را. خواستم و برخاستم. لکن حرمت میهمان را، آن هم چون عزیز میهمانی، به مشورت پرسیدم که از فلان و فلان خوش تر داری یا آن یک و آن دیگری و نام بردم تنی چند از فحول ائمه ی شریف ترین الحان فرنگ را، که همه را نیک می شناخت، به تمام و کمال و اشارتی کافی بود.

@kanoonsaznoroz

دیدم که جواب نمی دهد. دیگران را نام بردم و از نوکارتران و نزدیک تر به زمانه ی ما، باز هم جواب نداد. خاموش ماندم که او سخن گوید . هیچ نگفت اما به پای خاست ساغری در دست، گریبان و گره ی زنار فرنگ گشوده، همچنان خاموش سوی پستوی حجره رفت، که آشنا بود . و باز آمد . سه تار من در دستش. به من داد. و بازگشت به جای خویش و نشست، بی آن که سخنی گوید. به شگفت اندر شدم که به خبر می شنیدم او چنین ساز و سرودها خوش ندارد و شاد شدم که به عیان می دیدم نه چنان است.

@kanoonsaznoroz

ساز کوک ترک داشت. نواختن گرفتم. نخست کرشمه ی درآمدی ملایم و بعد و بعد همچنان تا بیشتر گوشه ها و فراز و فرودها. پنجه گرم شده بود، که ساز خوش بود و راه دلکش و جوان بودیم و شراب ما را نیک دریافته، حالتی رفت که مپرس. و صادق را می دیدم که سرمی جنبانید و گفتی به زمزمه چیزی می خواند.

@kanoonsaznoroz

چون چندی برآمد ساغر منش پر کرده و به دستی و به دیگر دست نقل، پیش آمد و به من داد. نوشیدم شادی او را .

@kanoonsaznoroz

ساغر تهی از من بستد پر کرد و به دستم داد با ا ندکی نقل و مزه و گفت: " افشاری "  و به جای خویش بازگشت و بنشست، خاموش و منتظر.

@kanoonsaznoroz

من مقام دیگر کردم و دلیر براندم، گرم تر و بهنجار تر. می رفتم و می رفتم، همچنان دلیر. در پیچ و خم راهی باریک بودم، به ظرافت و سوز که ناگاه شنیدم صیحه ای از صادق برآ مد و گفت: بس است! بس، بس. و گریستن گرفت به زار زار، که دلی داشت نازک تر از دل یتیمی دشنام پدر شنیده .

@kanoonsaznoroz

ساز فرو هشتم و سویش دویدم . دست فرا پیش آورد که به خویشم گذار. گذاشتم و لختی گذشت. باز به باده خوردن نشستیم و از این در و آن در سخن گفتیم. اما من مترصد بودم تا سخن را به جایی کشانم که از آن حال که رفت، طرفی دریابم. گویی به فراست دریافت. گفت:

@kanoonsaznoroz

"همه ی انچه تو شنیده ای از انکار من این عالم جادویی را، این موسیقی عجیب و بزرگ و ژرف را، همه خبر است و بیشتر خبرها دروغ، اما اگر من گاهی چنان گفته ام، نه از آن رو بوده است که منکر ژرفی و پاکی و شرف و عزت این الحانم . نه هرگز. من تاب این سِحر را ندارم، که چنگ درجگرم می اندازد و همه ی درد و اندُهان خفته بیدار می کند. تا سر منزل جنون می کِشدم، می کُشدم، من تاب این را ندارم ".

@kanoonsaznoroz

مراسم‌ تشییع و خداحافظی با شارل آزناوور
با حضور رئیس جمهور فرانسه، امانوئل مکرون.
‌
‌‌ خداحافظی با نوای جادویی‌ دودوک، ساز محبوب ارمنستان و شارل آزناوور

—
کانال موسیقی دُهُلچی:
🎵 @Doholchi
..

📸 نامه ای از محمودرضا خاوری، مدیر عامل پیشین و فراری بانک ملی /عصرایران
✅ @Khabar_Fouri

🔸تابلوی یک میلیون یورویی #بنکسی (هنرمند ناشناس) بعد از حراج به کاغذپاره تبدیل شد

به محض این‌که چکش در حراجی ساتبیز به صدا درآمد و یک تابلوی بنکسی به ارزش «یک میلیون و ۱۸۰ هزار یورو» به فروش رفت، دستگاه کاغذخردکن مخفی‌شده در قاب تابلو راه افتاد و نقاشی در مقابل چشمان حیرت‌زده‌ی ناظران به کاغذپاره تبدیل شد.

اکنون بحث از یک سو بر سر این است که آیا این کاغذپاره‌ها هم بخشی از اثر هنری هستند که ارزش بیشتری به آن بخشیده‌اند و از سوی دیگر، آیا خریدار باید مبلغ اعلام‌شده در حراجی را بپردازد یا نه؟
t.me/mamlekate/39954

بنکسی (Banksy) نام مستعار هنرمند ناشناس گرافیتی، فعال و منتقد سیاسی، کارگردان و نقاش بریتانیایی است. او خودش آثارش را نمی‌فروشد. او ویدئوی زیر را منتشر کرده و نوشته: "تمایل به نابودی نیز یک خواست خلاقانه است." ـ پیکاسو

@KhabGard
درباره‌ی بنکسی:
https://fa.wikipedia.org/wiki/بنکسی
‌

شایسته‌سالاری با ریش!

‌‌ تو به ریش و به جُبّه معتبری /
اگر آن ریش واهِلی، چه بَری؟! ‌‌ (اوحدی مراغه‌ای، قرن هفتم)

💢اگر دقت کرده باشید می‌بینید، سال‌‌هاست که
در وزرا و مدیرانِ ارشد و حتی مدیرانِ میانی، کسی را با ریشِ تراشیده نمی‌بینید. (از طرفی وزیر شدنِ زنان هم به رؤیا تبدیل شده، که در این یادداشت به آن نمی‌پردازیم) در حالی که بخشِ بسیار قابل توجهی از جامعه و نخبگان را همین افراد با این مشخصات تشکیل می‌دهند. در چنین شرایطی صحبت کردن از «شایسته سالاری» بیشتر تعارف و لقلقۀ زبان به نظر نمی‌رسد؟ مگر می‌شود در این کشور تا به حال هیچ مردی با ریشِ تراشیده، یا سبیلِ بلند شایستگی وزارت یا حتی مدیریت کلان نداشته باشد؟ (تنها مدیرِ «سبیل بلند»ی که دیده‌ام، جناب علی‌معلم است که اکنون دیگر رییس فرهنگستان هنر نیست. البته او نیز با «حفظ ریش» سبیل داشت)

❌یادم هست که از دهۀ شصت به بعد، اوّلین وزیری که «ریش پروفسوری» داشت، آقای نمازی وزیر اقتصاد بود، که او هم طرفینِ صورت را به صورتِ کامل نمی‌تراشید. در میانِ نمایندگانِ مجلس هم همین وضعیت حاکم است و به جز بعضی نمایندگانِ اقلیّت، به ندرت نمایندۀ ریش‌زده‌ای در میانشان هست. ممکن است مسؤلین و گزینش‌گران بگویند: اینها اتفاقی بوده و در هیچ جای قانون اساسی به چنین منعی اشاره نشده. ولی آگاهان می‌دانند که این مسائل اتّفاقی نیست و از قضا خیلی هم جدّی دنبال می‌شود. اتفاقاً به نظرم بدترین بخشِ این قبیل امور همین است که خیلی غیر رسمی دنبال می‌شود و بدون آنکه «مدرک جُرمی» به جا بگذارد، راحت و بدونِ تبعات اجرا می‌شود.

💢البته دولتِ روحانی در ابتدایِ کار از این جهت کمی پیشرفت داشت و آخوندی و ظریف با ریش پروفسوری کار را شروع کردند. ولی آقای ظریف بعد از مدّتی در یک «طرحِ توسعه» ریش پروفسوری را تکمیل کرد و به خیلِ مدیرانِ بی‌شبهه پیوست! کلاً این هم مقوله‌ای است که بعضی از مدیران در «زمانِ معزولی» با خیالِ راحت ریش را می‌تراشند، «لیک چون بر سرِ عمل آیند» دوباره ظاهر را حفظ می‌کنند. مثالی که در این مورد در ذهنم هست، جنابِ طهماسب مظاهری (وزیر اسبق اقتصاد) است، که امیدوارم در روزنامه اسم مبارکشان حذف نشود. (اگر کلِ مطلب به این سرنوشت دچار نشود!)
نیز چند نفر از مشاهیرِ حکومتی هستند که عکس‌های قبل از انقلاب آنها را با ریشِ تراشیده نشان می‌دهد. (مرحوم حسن حبیبی هم قبل و اوایل انقلاب ریش نداشت)

💢من حتی چند استادِ دانشگاه اصفهان را می‌شناسم که می‌دیدم، روزهای شنبه، ریششان کوتاه‌ترست، یا گاهی حتی با ریش تراشیده ظاهر می‌شدند. بعد که پیگیری کردم، فهمیدم این عزیزان در تعطیلاتِ آخرهفته ریش را می‌تراشند و تا شنبه به کسوتِ اهلِ صلاح در می‌آیند!
از شما چه پنهان خودم هم وقتی سودای استخدام در دانشگاه در سرم بود، گاهی وقتی به دانشگاه می‌رفتم، عمداً ریشم را نمی‌زدم☺️حتی می‌شناسم کسانی را که وقتی کارِ اداری دارند، با ریشِ نتراشیده مراجعه می‌کنند. همین‌طور کسانی را دیده‌ام که بعد از بازنشستگی یا اخراج از مراکزِ دولتی، ریششان را زدند. شاید مشهورترینشان همین آقای خاوری خودمان باشد!

شما هم اگر خاطره‌ای از #ریش دارید، به اشتراک بگذارید.

#ریش‌

(چاپ نشده در اعتماد)

https://t.me/oragheparishan