‍ بنز تختی و گردنبند علی دایی، خبر از دگرگونی ما می دهند!؟

@KhiyabooneFaree

« تختی يک ماشين بنز ۱۷۰ داشت. هميشه برای تعمير به تعمیرگاه نادر می‌آمد که مالکانش دو شريک بودند، علی و آوانس. مردمی که گرفتاری داشتند برای تختی نامه می نوشتند و به صاحبان این تعمیرگاه می دادند تا به دست تختی برسد.
يک روز در اين تعمیرگاه نشسته بوديم که تختی بدون ماشین آمد. گفتيم ماشين کو؟ آقا تختی گفت: ديشب ماشين را دزديدند.

يک هفته بعد، در تعمیرگاه نادر بوديم که چند نامه به تختی دادند. پهلوان در حالی که یکی از نامه ها را ميخواند، يک دفعه خنده‌ بلندی کرد و گفت:
نامه آقا دزده است! نوشته ماشينت مقابل شير پاستوريزه پارک شده و شرمنده ام که ماشینت رو دزدیدم.
به همراه تختی به محلی که سارق گفته بود رفتيم. ماشین آنجا بود، تختی دور ماشين چرخيد و گفت: لاستيک‌ها، تودوزی، ‌ضبط و همه چيز ماشین نو شده!

سارق بعد از اینکه فهمیده بود ماشین جهان پهلوان تختی رو دزدیده از کارش پشیمون شده و برای عذرخواهی همه چیز ماشین رو نو کرده بود. بعد که سوار ماشین شدیم، تختی گفت: عمو حيدر! بيا مبلغی که برای ماشين من خرج شده را به خيريه بدهيم.»

خاطره علی اکبر حيدری، دوست جهان پهلوان تختی و دارنده نشان برنز المپيک ۱۹۶۴ توکيو


.

🔺بهره‌برداری از خانه-موزه #اخوان‌ثالث و رونمایی از تندیس او

🔹در دیدار و گفتگوی پیروز حناچی با اعضای فرهنگستان هنر، خانه-موزه مهدی اخوان‌ثالث بهره‌برداری و تندیس این شاعر معاصر رونمایی شد.

✅ اهل قلم و فرهنگ:
👉🆔 @ahleghalamvafarhang

فساد دانشگاهی:
گونه‌شناسی، روش سنجش، علل، پی‌آمدها و راهبردهای مبارزه با آن
داود حسينی هاشم‌زاده.
تهران: آگاه. 1398
این پژوهش علمی و آماری ارزشمند حدود دویست مصداق فساد دانشگاهی را شناسایی کرده است؛ از جمله:
1. مقالۀ مشترک که دانشجو نوشته اما نویسندۀ مسئول آن استاد باشد. (فساد نظام‌مند قانونی با دستورالعمل وزارت علوم)

2. انتشار کتاب علمی در ازای پرداخت پول به شبه‌ناشران تاجرپیشه

3. اعمال نفوذ در داوری مقاله در مجلات دانشگاهی

4. اعمال نفوذ در انتشار کتاب علمی

5. بیگاری‌کشی از دانشجو برای ترجمه و تألیف بخشی از کتاب با عنوان تکلیف درسی

6. تطمیع دانشجو برای گرفتن پایان‌نامه

7. خودارجاعی (ارجاع به مقالات خود برای بالابردن ضریب تأثیر)

8. آوردن نام دوستان و خویشان به عنوان نویسندگان مقاله و کتاب

9. سوء استفادۀ استاد-مدیران از قدرت سازمانی برای رزومه‌سازی

10. گرفتن امتياز از برخي از دانشجويان صاحب منصب

11 . اجبار دانشجویان به خريد كتابی كه منافعش نصيب استاد شود.

سکوت هوشمندانۀ وزارت علوم و ما دانشگاهیان نسبت به انتشار این کتاب نشان رضایت ما از وضع موجود است.

بشنوید: گزارش پژوهش در یوتیوب

فساد بی‌دروغ، فساد با نقاب

کتابی که دکتر فتوحی معرفی کرده‌اند کتاب مهمی‌ست. نکته‌ای هم که در پایان گفته‌اند نکتهٔ مهمی‌ست.
کار فساد در دانشگاه‌های ما به جایی رسیده که وقتی درباره‌اش پژوهش بنیادی کنیم و دسته‌بندی‌اش کنیم، می‌بینیم عملاً قاطبه و بدنهٔ «فعّالیّت‌های دانشگاهی» کشور آلوده به دست‌کم یکی از این تباهی‌هاست. بی‌شک گسترش کمّی بی‌ضابطه در تعداد دانشگاه و دانشجو و استاد، پابه‌پای فرمالیسم در ارزیابی آنچه «پژوهش‌ها و دستاوردها» می‌نامیم (و جزئی از فرمالیسمی است که بر همهٔ شئون رسمی ارزیابی حاکم است) از علل مهم در گستردگی این تباهی است.

امّا من می‌خواهم نکته‌ای بر حرف این کتاب بیفزایم: فساد و دزدی این افراد آشکار و رسواست. یک نوع دیگر فساد هست که به گمان من خطرناک‌تر است: فساد درآمیخته با ریاکاری علمی، فساد «فضلا».
پژوهش‌های استادان و دانشجویانی که از حدّاقلّ سواد محروم (یا بهره‌مند) هستند در نشریات فراوان علمی-پژوهشی(۱) چاپ می‌شود و در عمل خواننده ندارد. جز افرادی از دستهٔ خود این‌ها کسی پیرویشان نمی‌کند. کسی از ایشان سرمشق نمی‌گیرد و اسوه و اسطوره نمی‌سازد. حتی کسی انتظار ندارد به مقالاتی ارجاع داده شود که ایشان نوشته‌اند و گاه مطلبی را «زخمی» کرده‌اند، بی این که به نتیجه‌ای رسیده‌باشند. خودشان هم نه انتظار خواننده دارند، نه مقلد نه مرید و نه حتی ارجاع. همان حقوق و عنوان را می‌خواهند و به‌ زودی هم دور ریخته و فراموش خواهند شد، اگر همین حالا نشده‌باشند. آثار ایشان پیش از خودشان مرده‌است.

ولی نوع دیگری از فساد داریم که خطرناک‌تر است، چون اوّلاً این‌همه آشکار نیست، ثانیاً مرتکبانشان الزاماً از همه نظر بیسواد نیستند و همین باعث می‌شود در برهوت فعلی گاه «ممتاز» هم جلوه کنند. استادی شهره به «اخلاق» که با همین اشتهار مریدپروری می‌کند هم فاسد است، اگرچه ترجمهٔ شاگرد را ندزدد. گرد آوردن نوچه و ندیم و برساختن اتوریته کاذب هم فساد است اگرچه پسردایی ارجمند را بین نویسندگان جا نزده‌باشند. استادانی که فقط به دلیل آنچه اسم خیلی خوبش «رفاقت» است یکدیگر را حمایت می‌کنند و بر خطاهای یکدیگر چشم می‌بندند هم خطاکارند اگرچه خرید کتاب خودشان تنها راه گذراندن درسشان نباشد. پژوهشگری که در ارجاع ایز گم می‌کند و به مقاله‌ای یک بار ارجاع می‌دهد و سه بار دیگر که باید ارجاع می‌داد نمی‌دهد یا مطالب مقالات مختلف را وصله‌پینه می‌کند خطرش از کسی که با ساختار قالبی مقاله نوشته بیشتر است، چون ممکن است مقاله یا کتابش خواننده و ستایشگر هم پیدا کند. حق یابندهٔ اصلی نکته/ نویسندهٔ مقالهٔ نخست اینجا پیش مخاطبان بیشتری تضییع می‌شود. دانشجویان مستعد در این فضا بیشتر به دوگانهٔ «پیوستن به زنجیره/ حرمان و بغض» دچار می‌شوند، و اشاره به این نکات هم به دلیل برخورداری پژوهشگر/استاد از حمایت «رفقا» خالی از دشواری نیست. این نوع تباهی و خطاکاری است که خطرناک است چون کمتر کسی خطا بودنش را به روی خاطیان می‌آورد و در نتیجه این شگردها و مرتکبانشان استمرار می‌یابند و می‌مانند و نسل به نسل تباه‌تر و بی‌پرواتر می‌شوند؛ چنان که نسل‌به‌نسل تباه‌تر و بی‌پرواتر شده‌اند.

من البته با دکتر فتوحی گرامی در اهمیت این کتاب موافقم، ولی به‌‌جد گمان می‌کنم فسادهای پنهان‌تر و فساد افرادی که فاضل‌تر و معتبرتر محسوب می‌شوند مهم‌تر است چون زنجیره‌ای از اثرات ناخوشایند را بر کسانی می‌گذارد که جامعهٔ علمی باید به ایشان امیدوار باشد.

۱- اگر هم این پژوهش‌ها کتاب شود ناشران متفرقه چاپشان می‌کنند و اصل سخن این نوشته تغییر نمی‌کند.

t.me//fanneadab

از جمله‌ی داغدارانِ ترور دیروز در دانشگاه کابل، پدر و مادر این جوان‌اند.
صائب تبریزی گوید:
ز سادگی است، به فرزند هر که خرسند است
که مادر و پدرِ غم، وجودِ فرزند است

#هومن_پناهنده
@gashthaa

✅دموکراسی علیه دموکراسی

پوپولیسم ترامپ یک پیامد است نه علت!

🔹این یادداشت گزارشی از سخنرانی و آرا جنجال برانگیز پرفسور شاون روزنبرگ در انجمن رواشناسان سیاسی آمریکا در جولای 2019 است. روزنبرگ معتقد است که به قدرت رسیدن پوپولیست‌های راست‌گرا در کشورهایی مثل آمریکا و بریتانیا یک اتفاق نیست و مساله‌ای ساختاری است. از نظر او دموکراسی ارکانی داشته است که تحولات اخیر موجب تضعیف آنها شده است. دموکراسی بر دوش رسانه‌های سنتی، قضات مستقل، اساتید دانشگاه ها استوار شده است اما با اوج گرفتن شبکه‌های اجتماعی که بدون هیچ میانجی مردم را هدایت می‌کنند، به‌تدریج این محافظان یا ارکان دموکراسی به حاشیه رانده‌ شده‌اند. روزنبرگ می‌نویسد که دموکراسی به مشارکت فعال مردم وابسته است.

🔹او توضیح می‌دهد که دلیل موفقیت اخیر پوپولیست‌های دست راستی این است که «نخبگان» در حال از دست دادن کنترل نهادهایی هستند که به طور سنتی مردم را از تکانه‌های غیردموکراتیک خود حفظ می‌کردند. زمانی که مردم برای اتخاذ تصمیمات سیاسی به خود واگذار می‌شوند، آنان به سوی راه‌حل‌های ساده‌ای می‌لغزند که پوپولیست‌های دست راستی در سراسر جهان پیشنهاد می‌کنند: ترکیب وحشتناکی از بیگانه‌هراسی، نژادپرستی و اقتدارگرایی.

🔹در مقایسه با استلزامات سخت دموکراسی که خواستار مدارا برای مصالحه و تکثر است، پوپولیسم دست راستی همانند خوراکی آماده است. در حالی که دموکراسی از ما می‌خواهد این حقیقت را بپذیریم که باید کشورمان را با مردمی تقسیم کنیم که تفکر و ظاهری متفاوت با ما دارند، اما پوپولیسم دست راستی یک هیجان سریع به ما پیشکش می‌کند. پوپولیسم دست راستی می‌گوید پیروی از اصول سیاسی را فراموش کنید. شما می‌توانید در مورد اعضای قبایل دیگر دقیقا همان حسی را ابراز کنید که دوست دارید.

📗1880 کلمه
⏱️زمان تخمینی مطالعه : 10 دقیقه

#توانمندسازی_حاکمیت_و_جامعه #نخبگان_و_جامعه

برای مطالعه ادامه مطلب به سایت ما از طریق لینک زیر مراجعه کنید.
https://iran-bssc.ir/?p=12883

می‌گویند جامعه‌ی آمریکا دو قطبی شده بود و ترامپ که خود محصول این وضع بود، پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۱۶، بر این تفرقه و شقاق افزود. اما عجیب این است که دامنه‌ی این تفرقه تا درون خانه‌ای در تهران هم کشیده شده.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند

#هومن_پناهنده
@gashthaa

منبعِ عکس: @literature9

‍ 📝📝📝کارآمدی لیبرال دموکراسی

✍🏻رضا یوسفیان

✅ترامپ ‌انتخابات را باخت. دو ماه دیگر کاخ سفید را ترک می کند.

✅شاید بجاست یادآوری کنیم که جابجایی چنین شخصی با چنان شخصیت دروغگو، هوچی گر و علاقه مند به صندلی ریاست در کشوری غیردموکراتیک چه هزینه ای می توانست در برداشته باشد؟

✅عزل دیکتاتور در یمن به مرگ هزاران نفر منجر شد. تلاش برای به زیر کشیدن وی موجب جنگ داخلی، دخالت خارجی، تجزیه کشور، قحطی، بیماری و مرگ کودکان فراوانی را تحمیل کرد.

✅در سوریه درخواست تعویض حاکمان و سیستم اقتدارگرا به قیمت از دست رفتن جان بیش از نیم میلیون انسان و آوارگی بیش از نیمی از جمعیت کشور در داخل و خارج تمام شد. کشور تحت تسلط قدرت های مختلف خارجی قرار گرفت و همچنان نزاع و درگیری و برادرکشی ادامه دارد.

✅در لیبی خواسته مردم برای استعفای قذافی‌‌ پس از چهل سال دیکتاتوری فردی به جنگ داخلی، دخالت خارجی، تجزیه کشور و بی دولتی انجامید.

✅تعویض حاکمان در کشور های دیکتاتوری چون عراق صدام، هاییتی، دولت های نظامی آمریکای جنوبی و .... همه حکایت از هزینه های سنگین انسانی و مالی می کند. تمام این هزینه ها صرفا برای یک خواسته و آن هم تغییر یک شخص یا یک یک سیستم حکومتی است. گاه چنان صورت حساب گزافی برای تغییر به کشور و مردم تحمیل می شود که برخی نسبت به تغییرات تردید می ورزند و ابقای دیکتاتورهای فسیلی را ترجیح می دهند.

✅این هزینه ها در دموکراسی به حداقل می رسد. نمی دانم در امریکا از بینی کسی خون آمد یا خیر، اما می دانم هزینه ها قابل مقایسه نیست.

✅شاید سوال شود که اگر ترامپ مجددا انتخاب می شد آیا این نقص و لکه ای بر سیستم دموکراسی لیبرال نبود؟ رقابت نزدیک دو رقیب نشان می دهد که بخش بزرگی از مردم امریکا از ترامپ راضی بودند و بر خلاف نظر افرادی امثال من، خواهان ادامه مدیریت او بودند. احتمالا آنان موفقیت اقتصادی او را مدنظر دارند و یا برخی نیز شخصیت فردی و رفتارهای اجتماعی او را چندان در اولویت معیارهای انتخاب خود قرار نمی دهند. اگر ترامپ انتخاب می شد باز هم نهادهای دموکراتیک همچنان که چهار سال قبل او را مهار کردند، وی را در چارچوب های دموکراتیک محاصره می کردند، رسانه ها او را به نقد می کشیدند و اشتباهاتش را برجسته می کردند. توییتر از نشر پیام های غیر واقعی او جلوگیری می کرد بدون انکه رییس جمهور بتواند کوچکتریت مانعی بر سر ازادی توییتر ایجاد کند . کنگره و دستگاه قضا زیاده خواهی هایش را تعدیل می کردند. و نهایتا چهار سال آینده همچون چهار سال قبل می گذشت. نه کسی بخاطر نقد او یک شب زندانی می شد و نه حمله تبلیغاتی به او روزنامه ای را به تعطیلی می کشید. رشد اقتصادی امریکا به لطف استخراج معادن ذغال سنگ و نفت آلاسکا و راه هایی از این قبیل به هزینه محیط زیست همچنان رشد می کرد. اما چهار سال بعد یعنی پس از هشت سال ریاست جمهوری، آخر خط ترامپ فرا می رسید و او لامحاله باید کرسی ریاست جمهوری را ترک می کرد.

✅لذا مردم امریکا باز هم مجبور نبودند تا آخر عمر او را تحمل کنند. سیستم انتخاباتی دموکراتیک او را بدون سر و صدا به کناری می گذاشت.

✅شخصیتی چون ترامپ در سیستم دیکتاتوری لیبی می توانست از او سرکوبگری بدتر از قذافی بسازد. شخصیت خودکامه ای چون قذافی نیز اگر در سیستمی دموکراتیک چون امریکا قرار می گرفت همین دست و پاهای ترامپ در توسل به اهرم قضایی را تکرار می کرد و پس از آن که همه شامورتی بازی هایش به نتیجه نمی رسید، تسلیم رای مردم می شد. لذا جان خود و صدها هزار نفر دیگر و همچنین کیان کشور را در معرض خطر و هوس قدرت طلبی خود قرار نمی داد .

@MostafaTajzadeh

🔴آیا رسانه‌ها بی‌طرف بودند؟

🔻اعتماد ۲۰ آبان ۱۳۹۹

🔘در ماجرای انتخابات آمریکا اتفاق بسیار مهمی رخ داد که تحت تأثیر اصل انتخابات قرار گرفت و در باره درستی یا نادرستی آن حداقل تاکنون بحث و گفتگو نشده است. این اتفاق خط‌مشی ضد ترامپی بیشتر رسانه‌های آمریکا و نیز اروپایی اعم از خبرگزاری‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و شبکه‌های اجتماعی و مطبوعات است. این خط‌مشی تا حدی قابل فهم و حتی قابل دفاع هم بود. بویژه آنکه رفتار ترامپ فراتر از رقابت‌های معمول حزبی و سیاسی بود، و نوعی کینه و دشمنی را علیه آزادی رسانه‌ها به نمایش می‌گذاشت. هر چند ترامپ همچنان در کنفرانس‌های خبری خود حاضر می‌شد و به گفتگو و پاسخگویی می‌پرداخت.

🔘از سوی دیگر رسانه‌ها نیز در هر صورت دارای خط‌مشی‌ای هستند و بی‌طرفی مطلق سیاسی نوعی خیال و توهم است و باید حق داد که به صورت متعارف له یا علیه یکی از نامزدها موضع‌گیری داشته باشند و این اجتناب‌ناپذیر است.

🔘تا اینجای ماجرا به نظرم اتفاق نامتعارف و غیر قابل قبولی رخ نداده بود ولی در چند روز پایانی اتفاقی مهمی افتاد بویژه در توییتر که بخشی از توییت‌های ترامپ را که ادعا داشتند دروغ است با علامت هشدار، پنهان می‌کرد و یا علامتی را به آن الصاق می‌کرد. این مسأله از مدت‌ها پیش در باره ترامپ آغاز شده بود ولی در انتخابات خیلی تکرار شد.

🔘به نظر می‌رسد که این رسانه‌ها بویژه توییتر در این ماجرا از موضع بی طرفی خارج شده‌اند. شاید به نظر برسد که آنان جلوی دروغ را گرفته‌اند و این کار خوبی است. قطعاً جلوی انتشار دروغ را گرفتن پسندیده است ولی این کار را نمی‌توان به صورت گزینشی انجام داد. این شیوه مبنای یک انحراف خواهد بود. اگر توییتر مخالف دروغ است، چرا فقط بخش خاصی از دروغ‌ها بویژه دروغ‌های انتخاباتی را مشمول این حکم قرار داده است؟
کدام توییت ترامپ دروغ نبود که اینها نباشد. ترامپ در باره کشورهای خارجی فراوان و مثل آب خوردن دروغ گفته است، چرا آنها را جلوگیری نکرده‌اند؟ به علاوه توییتر چگونه مرجع تشخیص راست و دروغ شده است؟ اگر ترامپ بگوید رأی تقلبی به صندوق ریخته شده است، چرا باید مشمول این حکم شود؟ حالا اگر در کشوری دیگر هم کسی چنین بگوید مشمول آن خواهد شد؟

🔘البته شخصاً مثل خیلی‌ها از اینکه ترامپ شکست خورده و سایه احتمالی فاجعه‌بار او از روی جهان برداشته شده است خشنود هستم، ولی داوری درباره این رفتار رسانه‌ای بحث دیگری است. آیا فردا اگر بایدن هم دروغ بگوید آن را سانسور خواهند کرد؟ دروغ گفتن در باره کشورهای دیگر را چطور؟ به علاوه دروغ‌هایی که در کشورهای دیگر منتشر می‌شود چطور؟ برای نمونه بد نیست آخرین توییت‌های ترامپ را که در باره انتخابات است مرور کنیم:

☑️"به ناظران اجازه ورود به مراکز شمارش رای داده نمی‌شود. من با ۷۱ میلیون رای قانونی برنده انتخابات شدم. اتفاقات بدی رقم خورد که ناظران قادر به مشاهده آنها نبودند. قبلا چنین اتفاقاتی هرگز رخ نداده بود. میلیون‌ها رای پستی به نام افرادی که هرگز ثبت نام نکرده بودند، ثبت شد."
"۷۱ میلیون رای قانونی به دست آوردم. بیشترین آرایی که یک رئیس جمهور برای نشستن بر کرسی ریاست تاکنون به دست آورده است!"☑️

🔘توئیتر بلافاصله روی این توییت‌های وی برچسب گمراه کننده زد. همچنین شبکه های بزرگ خبری امریکا؛ ای بی سی‏، سی بی اس، و ان بی سی هنگامی که ترامپ در کنفرانس خبری پنجشنبه خود درباره تقلب در انتخابات امریکا صحبت کرد، پخش زنده سخنرانی او را قطع کردند.

🔘من هم گمان می‌کنم که ترامپ بیهوده گفته است، ولی آیا با این منطق می‌توان متن او را با برچسب هشدار نشان داد یا قطع کرد؟ مبنای توییتر برای چنین برچسب‌زنی چیست؟ این کار به سادگی تبدیل به رویه غالب خواهد شد، بدون اینکه براساس معیاری عام انجام شده باشد.

🔘طبیعی است که وظیفه رسانه اطلاع‌رسانی کامل و در عین حال نقد آن‌ها است و نه این‌چنین داوری کردن. اصل سخنان ترامپ از این حیث که رییس‌جمهور آمریکا و نامزد ریاست‌جمهوری آنجا گفته یک خبر واقعی است اگر چه محتوایش دروغ باشد. جامعه حق دارد که چنین خبری را مطلع شود.

لابد بارها در اتوبوس‌های تهران دیده‌اید که جوانی سالم و سرحال، و البته بی‌خیال، بر صندلیِ مخصوصِ کم‌توانان نشسته، درحالی که شخصِ سالمند یا کم‌توانی در برابرش ایستاده و از نشستن بر روی صندلی مخصوص خود محروم مانده است. معمولاً هم نه آن فردِ کم‌توان به آن جوانِ رعنا اعتراض می‌کند و نه دیگران. در جاهای دیگر دنیا که من از آن‌ها باخبرم، اگر کسی استثنائاً جرئت چنین تضییع حقی را به خود بدهد حتماً با اعتراض سرنشینان رو‌به‌رو خواهد شد. پس هر سه طرف( متجاوز به حقِ دیگری،قربانی و شاهدانِ صحنه) در ایجاد این وضعیت ناگوار نقش دارند و این دلالت بر نقصی در شیوه‌ی آموزش ما می‌کند .
حالا(در ویدیوی بالا) ببینید که در ژاپن چگونه با آموزش رفتارِ صحیح به کودکان، آن‌ها را برای نوعی از زندگیِ اجتماعی که شایسته‌ی آدمی است آماده می‌کنند، برخلافِ جامعه‌ای که در حیطه‌ی آموزش و پرورش چندان به راه‌های آسمان پرداخته است که گویی کارِ زمین را ساخته است.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

از او آموختم «ایمان» را باید با «تفکر و تعقل» سیراب کرد وگرنه سر از خشونت در می‌آورد

من چشم از او چگونه توانم نگاهداشت / کاوَل نظر به دیدن او دیده ور شدم (سعدی)
وقتی از من می‌خواهید درباره آن روح زیبا، عارف فیلسوف و معلم کل، علامه طباطبایی سخنی بنویسم، چگونه می‌توانم این خواسته را نپذیرم و درباره او ننویسم و لذت یاد او را نچشم! من هنوز هم سخت تحت تاثیر شخصیت و رفتار و افاضات او هستم.

محمدحسین طباطبایی که سالیان دراز استاد بلامنازع فلسفه و تفسیر در حوزه علمیه قم بود، وجودی پربرکت داشت. او با تدریس فلسفه در آن حوزه فضای منجمد فقهی را به صورت قابل توجه به نفع خردورزی فلسفی تغییر داد. او با تدریس تحلیلی و روشمند تفسیر قرآن به حوزویان فهماند که اساس معارف اسلامی، «قرآن» است و نه متون فقهی و اصولی و یا حدیث. او با ایراد درس‌های اصول فلسفه (در شب های پنجشنبه) به مصاف ماتریالیسم دکتر تقی ارانی و یاران او رفت و مقدمات کلام جدید را در آن حوزه فراهم ساخت (که متاسفانه تعقیب نشد).

او به عنوان یک فیلسوف مسلمان، راه «گفت وگو» با فلسفه های غربی را در ایران باز کرد. بدون مبالغه می‌گویم آن کس که تفکر دینی را در حوزه های شیعه در قرن اخیر تکان داد و آنها را تا حدودی وارد عصر جدید کرد شخص طباطبایی بود و نه هیچ فرد دیگر. بذرهای فراوان فکری جدید که امروز در این حوزه‌ها در حال رشد و شکفتن است گرچه علل و عوامل گوناگون داشته اما بدون تردید نخستین باغبان آنها طباطبایی بوده است. اما علاوه بر همه آن افاضات عقلانی که گفتم طباطبایی یک «نمای درخشان» از عرفان مثبت اسلامی بود. بودن در حضور او، روح انسان را ارتقا می‌بخشید. وقتی سخنان عرفانی او را گوش می‌کردی درمی یافتی که تو را از فضا و زمان کمیتی بیرون برده است. شخصیت او کاملاً ویژه بود هم بسیار تاثیرگذار بود و هم الگو صفت. زندگی او نشان می‌داد، عرفان او از کتاب بر نیامده است. حسرت می‌بردی که ای کاش می‌توانستی مثل او زندگی کنی.

طباطبایی همه کارهای بزرگ خود را در کمال فروتنی و بدون چشمداشت های مادی و حیثیتی انجام می‌داد. شاگردان او می‌دانند که او سال های متمادی معاش خود را از حق التالیف مختصری تامین می‌کرد که از چاپ «تفسیر المیزان» عاید او می‌شد. پیش از انقلاب 1357 در یک تنگنای سیاسی که او را برای امضای یک اعلامیه زیر فشار گذاشته بودند گفته بود من از آخوندی جز همین لباس چیز دیگری ندارم و اگر لازم باشد آن را هم کنار می‌گذارم. وی واقعا همینطور بود. او با زندگی خود نشان می‌داد که سخن گفتن از ایمان نباید یک شغل شود و اگر چنین شود ایمان تباه می‌گردد. او نشان می‌داد ایمان را باید با «تفکر» و «تعقل» سیراب کرد وگرنه سر از خشونت درمی آورد. او نشان می‌داد که زبان مبتذل و بدون انضباط و بدون تامل و تعمق را در آموختن یا تعلیم معارف دینی باید کنار گذاشت و گرنه دین عوام زده می‌شود.

نگارنده این سطور که مدتی در جلسات تفسیر قرآن او با شوق فراوان حضور داشت و از آن بهره فراوان می‌برد و گاهی نیز از لذت مصاحبت شخصی با او جرعه ای می‌چشید وقتی در گذشته خودم تامل می‌کنم می‌بینم طباطبایی بیش از هر شخص دیگری در مسیر زندگی فکری من اثر گذاشته است. در مدت 18 سال که در حوزه علمیه قم تحصیل می‌کردم در میان آن همه لقب داران گوناگون، تنها طباطبایی بود که با تدریس ها و منش و رفتار خود، جوانان در سن و سال مرا به اندیشیدن دعوت می‌کرد و از جمود در ظواهر و افتادن در خط کسب القاب و صدرنشین شدن و یک عمر ریاست کردن، باز می‌داشت.

در اینجا حیفم می‌آید که یک خاطره شیرین از او را نقل نکنم. هنوز به 20 سالگی نرسیده بودم که یک دغدغه فکری دست از من برنمی داشت و ذهنم را می‌آزرد. یک روز برای حل آن مشکل دست به عمل ناشیانه و نسنجیده ای زدم. بدون هیچ مقدمه ای در یکی از ساعات عصر به در خانه طباطبایی رفتم. در را زدم و خود او آمد و در را باز کرد و پس از سلام و علیک به من گفت بفرمایید چه کار دارید. گفتم آقا مدتی است این سوال برای من پیش آمده که چگونه می‌توان به خدایی که غیر از جهان و جدا از جهان است ایمان داشت. من نمی توانم چنین خدایی را بپذیرم و این مساله آزارم می‌دهد. طباطبایی نیم تبسمی کرد و به من جوان ناپخته ولی جویای حقیقت گفت: بلی همین طور است، خدای جدا از جهان معنا ندارد و خدا از جهان جدا نیست و توضیحاتی داد. این پاسخ ایشان مرا راحت کرد و خداحافظی کردیم و من رفتم. اما بعداً پیش خود شرمنده شدم که این چه کار ناشیانه و نسنجیده ای بود که من بدون مقدمه در خانه ایشان رفتم و مزاحم ایشان شدم. در سال های بعد وقتی فلسفه اسلامی خواندم و با مطالعات شخصی خودم آنچه را خوانده بودم کامل تر کردم، توضیحات مختصر ایشان را که دم در به من گفته بود بهتر فهمیدم.

________________

**نقل از روزنامه ایران تاریخ 23 آبان 1394


@mojtahedshabestari

- تفاوت حکومت پهلوی با جمهوری اسلامی از منظر «احمد زیدآبادی»

@andiiishe

از درس‌های مهم پوپر یکی این است که: دموکراسی، نه به معنای حکومت مردم، نه به معنای حکومت اکثریت، بلکه به معنای حکومت‌هایی است که می‌توان بدون خونریزی و انقلاب، از شرشان خلاص شد. دموکراسی در واقع بر «عزل» بنا می‌شود، عزلِ حاکمان به وسیله‌ی نهادها و روش‌های دموکراتیک. انتخابات عمومی، یکی از آن روش‌هاست. در مقابل، حکومت دیکتاتوری و جابرانه قرار دارد که تنها می‌توان با خونریزی و انقلاب، از شرشان رها شد و امکان و مجالی برای کنار زدن دیکتاتور نیست. معمولاً هم، این امر ناشدنی‌ست. برخلاف تصور رایج، دموکراسی به معنای آن نیست که مردم یا اکثریت حکومت می‌کنند. چنین چیزی وجود ندارد.

عزل حاکم در دموکراسی، به معنای مهار قدرت سیاسی و کنترل رفتار سیاستمداران و نظارت بر سیاست‌های آنان است. دموکراسی در واقع تئوری مهار قدرت است. پوپر می‌گفت شاید دموکراسی اشکالات بسیاری داشته باشد، اما بهترین تئوری(و تنها تئوری) برای مهار قدرت است. دموکراسی در حقیقت حاکمان را در بند و زنجیر می‌کند، در بند و زنجیر انتخاب و خواسته‌ی شهروندان. حاکمان از سوی مردم انتخاب و از جانب آنان کنار می‌روند. این تئوری از این تشخیص مهم ریشه گرفت که قدرت مطلق و مهارناشدنی، فساد و تباهی می‌آفریند و آزادی‌ها و حقوق را از میان می‌برد.
عزل یک حق است، یک حق سیاسی برای شهروندان. حقی که تحت آزادی سیاسی، که از آزادی‌های اساسی شهروندان است، تعریف و توجیه می‌شود. آزادی سیاسی که با حق مشارکت شهروندان در عرصه عمومی، آزادی بیان سیاسی و انتقاد، معنا می‌گیرد. به این جهت است که دموکراسی بر حق و حقوق اساسی آدمیان استوار است. حق، قبل از دموکراسی‌ست و پشتیبان آن. از حقوق بشر هم، حق عزل استخراج می‌شود.

حقیقت انتخابات آمریکا نه نصب بایدن که عزل ترامپ بود، نه انتخاب دموکرات‌ها که کنار زدن جمهوری‌خواهان بود(آن دسته که حامی ترامپ بودند)، نه آری گفتن که نه گفتن بود. اگر کسی حقیقتاً پای‌بند دموکراسی است، نمی‌تواند در برابر حق عزل مقاومت کند. دموکراسی اصیل و قدرتمند آمریکایی، این حق را به مردمان داده است.

@Roshanfkrane

🎥مستند کمتر دیده شده و بسیار مهم پایان امپراتوری (End of empire) مجموعه‌ای 14 قسمتی با تهیه کنندگی و کارگردانی مارک اندرسون از تلوزیون گرانادا که از آوریل تا ژانویه 1985 از شبکه 4 انگلیس پخش شد. مستند روزهای رو به افول امپراتوری بریتانیا و از دست رفتن دارایی‌های آن در سراسر جهان را به تصویر کشیده است. مستند در یک دوره پنج ساله فیلم‌برداری شده و هر قسمت در مورد یک کشور است. کتابی با همین عنوان نیز منتشر شد.
قسمت هفتم مستند به ایران و ملی شدن صنعت نفت و در نهایت کودتای 28 مرداد اختصاص دارد. با توجه به اهمیت مستند و شخصیت‌های حاضر در آن، مصاحبه‌های نورمن دربیشایر و استفان مید از آن سانسور شد، اما در مستند کودتای 53 ساخته تقی امیرانی صحنه‌های نورمن دربیشایر توسط بازیگر و از روی متن اصلی بازسازی گردیده است.
در این مستند ایران به عنوان نمونه کشوری تحت کنترل اما غیر مستعمره به تصویر کشیده شده است.
شخصیت‌های مهم و تاثیرگذاری در این مستند حضور دارند از جمله:
نصرالله فاطمی، ابوالحسن بنی‌صدر، شاپور بختیار، همایون کاتوزیان، اریک دریک (مدیر وقت شرکت نفت ایران و انگلیس)، سام فال (دبیر شرقی وقت انگلیس) @mohammadmosaddegh

چند روز پیش کلیپی هولناک از حمله چند زورگیر به یک خودروی مسافری در اتوبان شمال در شبکه های اجتماعی پخش شد. حالا پلیس زورگیران را بازداشت و تصاویر آنها را منتشر کرده است..

به چهره ها و تصاویر آنها بنگریم. کشیده شدن این جوانان کم و سن و سال، با چهره های موجه که هر روزه ممکن است در کوچه و خیابان آنها را ببینیم به مسیر زورگیری و قمه کشی، زنگ خطری است که روز به روز در حال گسترش است.
@kharmagaas

یک معلم در شهرستان اندیمشک خوزستان از ارثیه پدری خود تاکنون ۱۴۳ تبلت برای دانش‌آموزان کم‌برخوردار و روستایی خریده است و قصد دارد برای تعداد بیشتری از دانش‌آموزان تبلت تهیه کند.
حسین اسدی که هم‌اکنون به عنوان راهبر آموزشی مناطق روستایی در اندیمشک مشغول به خدمت است در گفت‌وگو با وزیر آموزش و پرورش که برای تقدیر با او تماس گرفته بود، گفت: «از ارثیه پدرم یک میلیارد و ۲۴۵ میلیون تومان به من رسید و قصد گرفتن یک ماشین داشتم که در گفت‌وگو با یکی از مدیران مدارس قرار شد با یک دختر دانش‌آموز که مدیر مدرسه فکر می‌کرد، دچار افسردگی شده است صحبت کنم.»
@baharnewsir

🔻چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟

✍محمدرضا کدیور


✔️طی سال‌های اخیر با افراد بسیاری برخورد کرده‌ام که برای آنها این پرسش وجود دارد: “چرا با دراویش گنابادی برخورد می‌شود؟”. یادداشت اخیر سعید حجاریان تحت عنوان “سازماندهی مرید و مرادی” و طرح این موضوع در ابتدای آن، بهانه‌ای شد برای نگارش این متن. در این یادداشت می‌کوشم پاسخی به این سؤال داشته باشم.
📎 پیوند به متن کامل این یادداشت در سایت دین‌آنلاین

🆔 @dinonline