✅ بررسی ریشه‌های فحاشی و دشنام‌گویی در تاریخ ایران

 گروه‌ها، قوم‌ها و ملت‌های گوناگون در گذر تاریخ و روزگار به ویژگی‌هایی شناخته شده‌اند. بسیاری از این ویژگی‌ها به خلق‌وخو و گرایش‌های اخلاقی هر ملت بازمی‌گردند.
ناسزاگویی و کاربرد گسترده دشنام در زمینه‌ها و موقعیت‌های گوناگون در همین راستا یکی از ویژگی‌های اخلاقی ایرانیان به‌شمار می‌آید که در منابع گوناگون بدان اشاره شده است. دشنام‌های جنسی و ناموسی و فحش‌هایی که میان طبقه‌ها و گروه‌های گوناگون اجتماعی به شکل‌های گوناگون نمود می‌یابد، احتمالاً یکی از مهم‌ترین مسائل و پدیده‌های تاریخ فرهنگی ایران به‌شمار می‌آید که از آن به سادگی نمی‌توان و البته نباید گذشت. برخی معتقدند در روزگار کنونی، فراگیری و گسترده‌شدن شبکه‌های اجتماعی میان افراد و قشرهای گوناگون و متنوع، عادی‌سازی و از میان‌رفتن زشتیِ چنین دشنام‌هایی را در پی آورده که در گذشته کم‌تر امکان پیدایی و گستردگی می‌یافتند یا دست‌کم نمی‌توانستند به آسانی در گستره زندگی خانوادگی و اجتماعی نمایان شوند. سررشته را اما اگر باز هم گرفته، به گذشته بازگردیم، درخواهیم یافت با مساله و پدیده‌ای تاریخی روبه‌روییم...

ادامه مطلب را در پیوند زیر بخوانید:

http://www.bookcity.org/detail/10011

🇮🇷 @linguiran

♦️ مجلس دولت را به نابودی اسرائیل مکلف کرد

🔹 هفته گذشته و در آستانه سالگرد شهادت سردار سلیمانی طرح اقدام متقابل ایران در برابر ترور شهید قاسم سلیمانی در صحن علنی روز چهارشنبه ۱۰ دی ماه اعلام وصول شد و امروز متن کامل آن منتشر شد. در این متن آمده است: دولت مکلف به ایجاد ترتیباتی جهت نابودی رژیم غاصب صهیونیستی تا سال ۱۴۲۰ می باشد

جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002UX0
🆔 @Entekhab_ir

✅واجبات خدا؛ واجبات مردم

✍️ رضا بابایی
یکی از اعضای دفتر استفتائات آیت الله العظمی خوئی(ره) در خاطراتش می‌نویسد:

ایشان در جلسه‌ای به‌‌شوخی فرمودند: «ما دو گونه واجب داریم:
آنچه خدا واجب کرده است و آنچه مردم واجب می‌دانند.
اگر با واجبات خدا مخالفت کنید، چون خدا مهربان است، به بخشایش او امیدوار باشید.
اما اگر با واجباتی مخالفت کنید که مردم آنها را واجب می‌دانند، اولا از همه چیز ساقط می‌شوید و ثانیا هیچ امیدی نداشته باشید که آنها شما را ببخشند... چون مردم بیشتر از خدا در دین تعصب دارند!»

آقای خوئی، پس از این شوخی عالمانه، مسئلۀ تراشیدن ریش را مثال می‌زند و اینکه چون مردم فکر می‌کنند تراشیدن ریش حرام است، من جرئت نمی‌کنم که بگویم حلال است.

مرحوم محمدتقی مجلسی، پدر مرحوم محمدباقر مجلسی(مؤلف بحارالانوار) کتابی دارند به نام «لوامع صاحبقرانی» که شرح فارسی «کتاب من لا یحضره الفقیه» نوشتۀ شیخ صدوق(ره) است.

وی در این کتاب خاطره‌ای از استادش مولی عبدالله نقل می‌کند که بر بیم و هراس آیت الله خوئی صحه می‌گذارد.

می‌نویسد:
«در خدمت استاد مولانا عبد اللَّه - طاب ثراه - درس قواعد می‌خواندیم.
در مبحث اذان، سخنان شیخ صدوق(ره) را ذکر فرمودند.
بنده عرض کردم:
شما چرا در اذان و اقامه "اشهد انّ علیا ولىّ اللَّه" مى‌گویید، [در حالی که می‌دانیم این شهادت جزء اذان نبوده است؟]
فرمودند:
از باب تیمّن و تبرّک می‌گویم؛ اما دیگر نمی‌گویم [تا در دین خدا دست نبرده باشم.]
چند روز ترک کردند.
همان ایام از جمعى شنیدم که مولی عبدالله سنّى شده است.
خدمت ایشان رسیدم و عرض کردم ظاهرا واجب است گفتن آن به تقیه. فرمودند که من نیز منظورم از تیمن و تبرک، همین تقیه بود.
پس ایشان تا پایان عمر این تقیه را داشتند.»
(مجلسی اول، لوامع صاحبقرانى، قم، انتشارات مؤسسۀ اسماعیلیان، چاپ دوم، ج‏3، ص۵۶۶، با تلخیص و ویرایش)

انگیزه‌های اهل علم برای مخالفت با آنچه مردم واجب می‌دانند اما در واقع نه واجب است و نه جایگاهی بلند در دین خدا دارد، هر روز کمتر می‌شود؛
گاهی نیز با توجیه و استدلال به کمک مردم می‌آیند و افزوده‌ها را بنیان مرصوص می‌کنند.
پس از چندی، دیگر رسما جزء واجبات اصلی و حتی مقدم بر واجبات خدا می‌شود.
خدا در قرآن کریم می‌گوید:
«ای اهل کتاب، در دین‌تان غلو نکنید» (نساء/171) اما جامعۀ دینی ما در غلو و افراط، با یکدیگر مسابقه گذاشته‌اند و هر کس به واجبات و محرمات بیشتری اعتقاد داشته باشد و دایرۀ دین را فراخ‌تر كند و هر افراطی را تفریط بداند و تا می‌تواند بر شدت و غلظت دين بيفزايد، در نظر ما دیندارتر است.
نیز هر كس كه به واجبات منصوص و استوار بسنده كند و در غیر آن، پایبند عقل و عرف باشد، متهم به بی‌دینی یا بددینی یا بی‌سوادی می‌شود.
@Sahamnewsorg

اینطور که گفتن ظاهرا از آزادیخواهان وطنی مقیم آمریکاست با این قرائت از آزادی که اینجا آمریکاست نه ایران و چین و من آزادم ماسک نزنم!

ویدیو از توییت sam Braslow
@sahandiranmehr

بهروز افخمی، کارگردان و مجری، در روز سوم ساقط شدن هواپیمای مسافربری اوکراین توسط موشک سپاه پاسداران (۲۰ دی ۹۸):
دست خدا در کار است که سقوط یکی از هواپیماهای بدنام و پرتصادف‌‌شان باعث ورشکستگی و بی‌حیثیتی اقتصادی آمریکا شود
Twitter
@hafezeye_tarikhi

ایرانِ امروز از دریچه‌ی چشم سید حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله لبنان.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

✨ گلرُخسار صَفی‌اِوا نویسنده و شاعر سرشناس تاجیکستان که به او لقب «مادر ملت تاجیک» داده‌اند، خود می‌گوید:
«ایران، مادر است. #ايران ریشه است. ایران بنیاد است.»

او پس از دیدار از یزد این شعر را سرود:
ایران من، عرفان من
مرز ظهور زرتشت
هجران سیصد ساله‌ات
عشق تو را در من نکشت.

#ایران‌دوستی #شعر #فارسی #ايران_فرهنگی #ریشه‌های_مشترک
در «جریان» باشید.
@Jaryaann

نویسنده‌ی فرسته‌ی بالا مصراع دوم را مطابقِ خوانشِ خانم صفی‌اوا ننوشته و، به همین سبب، وزنِ شعر معیوب است. خوانشِ خودِ شاعر که طبعاً اشکالِ وزن هم ندارد چنین است :
مرزِ ظهورِ زردَهُشت

درنگی در یک نامه تاریخی، منتشر شده در ۲۵ دی ۱۳۵۷، به قلم مصطفی رحیمی:
«چرا با جمهوری اسلامی مخالفم»

روزگاری که این نامه به قلم آن مصطفی (رحیمی) نوشته می‌شد، بسیار کسان مانند این مصطفی (تاجزاده) دل گرو تأسیس بهترین حکومت روی زمین (جمهوری اسلامی) داشتند. اما چه شد که این مصطفی در نقد نظام مطلوب پس از ۴۲ سال نظرش به نظر آن مصطفی نزدیک شد؟
{فشرده دیدگاه او اینجا}
بزرگان دیگری مانند مهندس بازرگان و بعدها دکتر سروش را گمان بر آن بود که با افزودن قید «دموکراتیک» به نظام موسوم به «جمهوری اسلامی»، مشکل مفروض رفع شدنی خواهد بود. اما مصطفی رحیمی با تخصیص جمهوری با اسلام، مشکلی را می‌دید که آن روز از بسیاری دیده‌ها پنهان بود، و حتی امروز نیز برخی نیک‌خواهان هنوز بدان وقوف نیافتند.
مروری بر دغدغه این دو مصطفی بهانه‌ای است برای دعوت به اندیشیدن در مدل حکومتی که در بادی نظر مستجمع جمیع مطلوب‌ها به نظر می‌رسید، اما در عمل ناکارآمدی‌ها و مشکلاتش پس از ۴۲ سال محل عبرت گرفتن‌ها و درس‌آموزی‌ها است.

@ardeshirmansouri

🔍 سعید نمکی، وزیر بهداشت مدعی است: «آنچه در برخی کشورهای همسایه در جریان است کارآزمایی بالینی است نه واکسیناسیون!»

❗️این ادعا درست نیست. اسناد نشان می‌دهد همه همسایه‌های ایران که واکسیناسیون عمومی را آغاز کرده‌اند از واکسنی استفاده می‌کنند که مراحل کارآزمایی بالینی را سپری کرده‌اند.
بر اساس گزارش‌های رسمی و معتبر واکسیناسیون کووید ۱۹ دست کم در پنج کشور همسایه شمالی و جنوبی ایران آغاز شده است. تا کنون حدود ۲/۵ میلیون دوز واکسن کووید ۱۹ در کشورهای روسیه، عربستان، امارات، بحرین و کویت به طور عمومی تزریق شده است.

🔴 در این کشورها از سه نوع اسپوتنیک در روسیه، فایزر در عربستان، امارات، بحرین و کویت و واکسن سینوفارم ساخت چین در امارات و بحرین استفاده شده که در همه تاییدیه استفاده عمومی را از کشورهای سازنده خود دریافت کرده‌اند.

به طور مشخص اسناد کارآزمایی بالینی واکسن فایزر در دسترس عموم قرار دارد. این واکسن حدود یک ماه پیش تاییدیه اضطراری FDA را دریافت کرده است.

بررسی مفصل فکت‌نامه را در لینک زیر بخوانید👇

https://factnameh.com/fact-checks/2021-01-14-covid19-vacciine-iran-clinical-trial.html

✅ @Factname

🖊 چگونه از عقاید احمقانه بپرهیزیم؟

✍️ برتراند راسل

برای پرهیز از انواع عقاید احمقانه ای که نوع بشر مستعد آن است، نیازی به نبوغ فوق بشری نیست. چند قاعده ساده شما را اگر نه از همه خطاها، دست کم از خطاهای ابلهانه باز می دارد.

اگر موضوع چیزی است که با مشاهده روشن می شود، مشاهده را شخصاً انجام دهید.ارسطو می توانست از این باور اشتباه که خانم ها دندان های کمتری از آقایان دارند با یک روش ساده پرهیز کند. از خانمش بخواهد که دهانش را باز کند تا دندان هایش را بشمارد. او این کار را نکرد چون فکر می کرد می داند. تصور کردن این که چیزی را می دانید در حالی که در حقیقت آن را نمی دانید، خطای مهلکی است که همه ی ما مستعد آن هستیم. من باور دارم که خارپشت ها سوسک های سیاه را می خورند، چون به من این طور گفته اند؛ اما اگر قرار باشد کتابی درباره عادات خارپشت ها بنویسم، تا زمانی که نبینم یک خارپشت از این غذای اشتهاکورکن لذت می برد، مرتکب چنین اظهار نظری نمی شوم. درهرحال، ارسطو کمتر از من محتاط بود. نویسندگان باستان و قرون وسطا اطلاعات جامعی درباره تک شاخ ها و سمندرها داشتند. با وجود آن که هیچ کدامشان حتی یک مورد از آنها را هم ندیده بودند، یک نفر هم احساس نکرد لازم است از ادعاهای جزمی درباره آنها دست بردارد.

اغلب موضوعات از این ساده تر به بوته ی آزمایش درمی آیند. اگر مثل اکثر مردم شما ایمان راسخ پرشوری نسبت به برخی مسائل دارید، روشهایی وجود دارد که می تواند شما را از تعصب خودتان باخبر کند. اگر عقیده مخالف، شما را عصبانی می کند، نشانه آن است که شما ناخودآگاه می‌دانید که دلیل مناسبی برای آنچه فکر می کنید، ندارید. اگر کسی مدعی باشد که دو بعلاوه دو می شود پنج، یا این که ایسلند در خط استوا قرار دارد، شما به جای عصبانی شدن، احساس دلسوزی می کنید، مگر آن که اطلاعات حساب و جغرافی شما آن قدر کم باشد که این حرفها در افکار شما تزلزل ایجاد کند.

اغلب بحث های بسیار تند آنهایی هستند که طرفین درباره موضوع مورد بحث دلایل کافی ندارند. شکنجه در الاهیات به کار می رود، نه در ریاضیات؛ زیرا ریاضیات با علم سر و کار دارد، اما در الاهیات تنها عقیده وجود دارد. بنابراین هنگامی که پی می برید از تفاوت آرا عصبانی هستید، مراقب باشید؛ احتمالاً با بررسی بیشتر درخواهید یافت که برای باورتان دلایل تضمین کننده ای ندارید.

یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از جزمیت خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان پیرامونتان دارند آگاه شوید. وقتی که جوان بودم سالهای زیادی را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده به سر بردم. فکر می کنم این قضیه در کاستن از شدت تعصبات تنگ نظرانه ام بسیار مؤثر بوده است. اگر شما نمی توانید مسافرت کنید، به دنبال کسانی بگردید که دیدگاه هایی مخالف شما دارند. روزنامه های احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامه ها به نظرتان دیوانه، فاسد و بدکار می آیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر می رسید. با این وضع هر دو طرف ممکن است بر حق باشید، اما هر دو نمی توانید بر خطا باشند. این طرز فکر زاینده نوعی احتیاط است.

برای کسانی که قدرت تخیل ذهنی قوی دارند، روش خوبی است که مباحثه ای را با شخصی که دیدگاه متفاوتی دارد در ذهن خود تصور کنند. این روش در مقایسه با گفتگوی رودررو یک فایده و تنها یک فایده دارد و آن این که در معرض همان محدودیت های زمانی و مکانی قرار ندارد. مهاتما گاندی راه آهن و کشتی های بخار و ماشین آلات را محکوم می کرد، او دوست می داشت که تمام آثار انقلاب صنعتی را خنثی کند.
شما ممکن است هرگز این شانس را نداشته باشید که با شخصی دارای چنین عقایدی روبرو شوید، زیرا در کشورهای غربی اغلب مردم با دستاوردهای فن آوریهای جدید موافقند. اما اگر شما می خواهید مطمئن شوید که در موافقت با چنین باور رایجی بر حق هستید، روش مناسب برای امتحان کردن این است که مباحثه ای خیالی را تصور کنید و در نظر بگیرید که اگر گاندی حضور می داشت چه دلایلی را برای نقض نظر دیگران ارائه میداد. من گاهی بر اثر این گونه گفتگوهای خیالی واقعاً نظرم عوض شده است؛ به جز این، بارها دریافتم که با پی بردن به امکان عقلانی بودن مخالفان فرضی، تعصبات و غرورم رو به کاستی می گذارد.
نسبت به عقایدی که خودستایی شما را ارضاء می کند، محتاط باشید. از هر ده نفر، نُه نفر چه مرد و چه زن قویاً معتقدند که جنسیتشان برتری ویژه ای دارد. دلایل زیادی هم برای هر دو طرف وجود دارد. اگر شما مرد باشید می توانید نشان دهید که اغلب شعرا و بزرگان علم مرد هستند؛ اگر زن باشید می توانید پاسخ دهید که اکثر جنایت ها هم کار مردان است. این پرسش اساساً حل شدنی نیست، اما خودستایی این واقعیت را از دید بسیاری از مردم پنهان می کند.

👨‍🎓 ترجمه: ابراهیم اسکافی
☘@neeloofaran
🔸@sokhanranihaa

کلاس مبانی ترجمه‌ی مرکز نشر که قبلاً درباره‌اش اطلاع‌رسانی شده بود ظرفیتش تکمیل و تا حالا یک جلسه‌اش هم تشکیل شد. برای متقاضیان جدید کلاس دیگری برگزار خواهد شد. دوره ۱۰ جلسه خواهد بود.👇👇👇

🎬 🎞 سکانس بشدت انسانی از فیلم خوشه های خشم (بر اساس رمان مشهور جان اشتاین بک The Grapes of Warth)اثر درخشان جان فورد ( 1894- 1973 )برنده اسکار بهترین کار گردانی سال 1941

او دوبار دیگر هم در سالهای 1942 و 1953 برنده اسکار بهترین کارگردانی شد. (مردی که باید به احترام نگاه عمیق انسانی در فیلمهایش کلاه از سر برداشت ) در همین سکانس به این زیبایی نشان داده می شود نیکوکاری، آدمیت، خیرخواهی و کمک به یکدیگر بصورت یک زنجیره اجتماعی معنا می یاید.
بر اين رواق زبرجد نوشته اند به زر/ كه جز نكويی اهل كرم نخواهد ماند.

🌐 کانال تلگرام #ایرانیان_انگلستان
🆑🇮🇷🇬🇧 @Iranian_UK

اگر کسی، با اعجاب، در مدح دیگری مثلاً بگوید "ما خودمان باور نمی‌کردیم که ایشون هِر را از بِر تشخیص بدهند"، آیا واقعاً "ایشون" را مدح کرده یا ذمّ؟

#هومن_پناهنده
#gashthaa

📢 حراج عدالت

◀️ تدوینگر نیستم اما این دو فیلم که در یک روز منتشر شدند را کنار هم گذاشتم تا گسل طبقاتی که روی آن زندگی می‌کنیم را عریان‌تر ببینیم. در سویی جنگ میلیاردی برای خرید تابلو به راه افتاده و در گوشه‌ای از شهر مشهد مردم پول خرید قرصی نان را ندارند. این است «حراج عدالت» / آرش هاشمی

✅اهل قلم و فرهنگ:
👉🆔 @ahleghalamvafarhang

فیلم رنگی شده همراه با صدا از مسکو سال ۱۸۹۶;

آدم حال و هوای رمان های تولستوی و چخوف رو پیدا می‌کنه :))

🌿 @BestShortFilm

📖 نمایشگاه مجازی کتاب تهران و پدیدهً "گرسنگی کتاب"

مجید رهبانی

نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران به پایان رسید و اغلب پیش‌بینی‌ها یا پیش‌داوری‌ها را باطل ساخت. آنچه روی داد برخلاف انتظار بود و چهره دیگری از تقاضای بالقوهً کتاب در جامعهً در حال تحول ایران را به نمایش گذاشت. بی‌آن‌که هیجان‌زده شویم یا نتایج غیرواقع‌بینانه و خیال‌پردازانه بگیریم باید به پدیدهً فضای مجازی و تحقق بخشیدن به بازاری کمتر شناخته شده توجه کنیم. برخی ویژگی‌های این نمایشگاه را - که چند همکار ناشرهم آن‌ها را تایید کرده‌اند - فهرست‌وار مرور می‌کنیم:

１. فروش در پایان هشتمین روز نمایشگاه مجازی کتاب از ۵۳۷ میلیارد ریال گذشت. تراکنش مالی در آخرین نمایشگاه کتاب تهران (نمایشگاه سی‌و‌دوم، ۱۳۹۸) ۱۲۳۸ میلیارد ریال بود که به آن باید فروش نقدی ناشران و فروش از طریق کارت‌خوان‌های سیار را افزود، یعنی ارقامی که قابل دستیابی و محاسبه نیستند‌. اگر عامل تورم را نادیده بگیریم، احتمالا می‌شود گفت که فروش در نمایشگاه مجازی برابر نیمی از فروش در واپسین نمایشگاه کتاب تهران بوده است.

２. پیداست که هزینهً برگزاری نمایشگاه مجازی قابل مقایسه با نمایشگاه‌های گذشته نیست. باید منتظر بود تا برگزارکنندگان در این مورد اطلاع‌رسانی کنند. هزینه‌های ناشران در برپایی و اداره غرفهً فروش در نمایشگاه‌های متعارف نیز بیشتر از هزینه‌های پاسخگویی به سفارش‌های خریداران در نمایشگاه مجازی است.

３. اگر بشود از "فضای نمایشگاه" سخن گفت، فضای نمایشگاه مجازی کتاب تهران "فضایی دمکراتیک" بود چرا که همهً غرفه‌های مجازی یکسان دیده می‌شدند. خبری از غرفه‌سازی‌های وزارتخانه‌ای و نهادی و... نبود که از راه برپا کردن گنبد و بارگاه، ضمن جلوه‌فروشی، احتمالا سهمی از ولخرجی‌‌ از بودجه عمومی هم نصیب متصدیان امر می‌شد.

４. غرفه‌های دلالان و ناشرنماهایی هم که تنها سالی یک بار و در نمایشگاه کتاب دیده می‌شوند به چشم نمی‌آمد. آن‌ها هر سال، به یمن مناسبات خاص و زد و بند با مدیریت نمایشگاه‌ها، در غرفه‌های بزرگی در بهترین نقاط نمایشگاه، انبوه تولیدات تقلبی و کپی‌برداری شده از روی کتاب‌های موفق ناشران حرفه‌ای را عرضه می‌کردند. بسیاری از کتابخوان‌های حرفه‌ای به خاطر حضور پرشمار این جماعت از خیر بازدید از نمایشگاه کتاب می‌گذشتند و به این وضع اعتراض داشتند. در نمایشگاه مجازی اگرچه اینان حضور داشتند ولی درواقع گم‌ بودند و نمی‌توانستند خود را به بازدیدکنندگان تحمیل کنند.

５. بخش بزرگی از خریداران از شهرهای دور و نزدیک و مناطقی بودند که یا در آن‌ها کتابفروشی‌ای وجود ندارد و یا اگر هست چیزی در حد خرازی و نوشت‌افزارفروشی است. نکته جالب نمایشگاه مجازی حضور خریدارانی از مناطق روستایی است که اغلب ناشران حتی نام آن‌ها را برای اولین بار می‌دیدند.

６. کیفیت خریدهای نمایشگاه مجازی هم قابل بررسی و جالب است. اغلب خریدها از یک یا دو نسخه - و به‌ندرت بیشتر از سه چهار نسخه - از هر ناشر فراتر نمی‌رفت. اما در اکثر قریب به اتفاق خریدهای بیشتر از یک نسخه، نوعی ارتباط منطقی بین کتاب‌ها دیده می‌شد. برای مثال‌ آثار نویسنده یا مترجم واحدی خریده می‌شد یا کتاب‌ها در موضوع واحدی بود. از آنجا که در نمایشگاه مجازی "فروشنده‌"ای حضور ندارد که کتابی را معرفی کند و یا خریدن کتابی را توصیه کند، و در غرفهً مجازی هم بجز تصویر جلد و مشخصات کتاب‌شناختی دیده نمی‌شود، این‌گونه انتخاب کتاب را باید "خرید آگاهانه" به شمار آورد. یعنی خریدار با داشتن شناخت نسبی از موضوع، نویسنده/ مترجم، و ناشر کتاب، آن را سفارش می‌دهد.

７. چنان‌که گفته شد، خرید در نمایشگاه مجازی نه تصادفی، بلکه در اکثر موارد آگاهانه است. یعنی خریدار یا باید تحت نام کتاب، نویسنده یا مترجم اثری را جست‌و‌جو کند و یا مستقیم به صفحه یک ناشر خاص برود. امکان گردش در میان غرفه‌های کتاب و نظر انداختن بر میزهای پر از کتاب در نمایشگاه‌‌های متعارف، جای خود را به گشت و گذار در صفحه‌های ناشران آشنا یا مورد علاقه در نمایشگاه مجازی می‌دهد.

８. خریدن کتاب برای دیگران هم از دیگر نکات جالب این نمایشگاه بود. افراد یا از اعتبار خود برای دوستان و آشنایانشان کتاب می‌خریدند و یا به آن‌ها کتاب هدیه می‌دادند. بسیار دیده می‌شد که یک نفر چند روز بعد از خریدن یک کتاب، بار دیگر آن را خریده و به نشانی دیگری فرستاده است.

... و بسیاری نکات دیگر که قابل ذکر و البته نیازمند بررسی است.
*
👇👇👇