استاد محمدرضا باطنی (۱۳۱۳ - ۱۴۰۰) زبان‌شناس شهیر ایرانی امروز سه‌شنبه ۲۱ اردیبهشت ماه درگذشت. روحش شاد و یادش گرامی.
@tabashenasi_ketab

آیا ممکن است بار استدلال روی دوش خداباور نباشد؟
اگر بین یک خداباور و یک خداناباور بحثی درباره‌ی وجود خدا دربگیرد، از کدام‌یک توقع داریم که حرف‌ش را اثبات کند؟ خداباور یا خداناباور؟ این مسئله تحت‌عنوان «بار استدلال [اثبات]/the burden of proof» مطرح می‌شود: بار استدلال روی دوش چه کسی است؟ نتیجه‌اش هم این است که اگر آن کسی که بار استدلال روی دو‌ش‌اش است نتواند استدلالِ قانع‌کننده‌ای بیاورد، حرف طرفِ مقابل بر کرسی می‌نشیند.

آنتونی فلو یکی از مشهورترین افرادی است که باب این بحث را باز کرده. او در مقاله‌ی کلاسیکی تحت عنوان «فرض نا-خداباوری» مدعی است که بار استدلال روی دوش خداباور است. اگر دوست داشتید، می‌توانید ترجمه‌ی خوب این مقاله را در کتاب رویکردهای معاصر در معرفت‌شناسی دین به ترجمه‌ی آقای هاشم مروارید ببینید (خوش‌بختانه نسخه‌ی الکترونیکی این کتاب هم موجود است.)

کلیتِ استدلال آنتونی فلو این است که قاعده‌ای در حقوق وجود دارد که می‌گوید: «بار استدلال روی دوش کسی است که ادعا می‌کند نه منکر.» او این قاعده را به یک قاعده‌ی روش‌شناختی تبدیل می‌کند و می‌گوید که در دعوای خداباور و خداناباور، مطلقاً خداباور است که ادعا می‌کند؛ پس بار استدلال روی دوش اوست. بدین‌ترتیب، قاعده‌ی روش‌شناختیِ فلو یک قاعده‌ی مطلق است.

سال‌ها پیش که تازه با متون اصولی و فقهی سروکله می‌زدم، با قاعده‌ای آشنا شدم که شباهت بسیاری به آن قاعده‌ی حقوقیِ موردنظر فلو دارد؛ قاعده‌ی بیّنه. اما قاعده‌ی بیّنه برخلاف قاعده‌ی فلو، مطلق نیست و معیارهای برای تشخیص مدعی و منکر دارد. اولین‌بار که مقاله‌ی فلو را خوانده بودم، یاد قاعده‌ی بیّنه افتادم. اما چند ماه پیش که مجدد این مقاله را مرور می‌کرد، تصمیم گرفتم که چیزی درباره‌ی آن بنویسم و تلاش کنم نشان بدهم که اگر قاعده‌ی روش‌شناختی‌مان را از قاعده‌ی بیّنه بگیریم، احتمالا به این نتیجه می‌رسیم که ممکن است «گاهی» بار استدلال روی دوش خداباور نباشد. درواقع، توجه به معیارهای تشخیص مدعی و منکر در قاعده‌ی بیّنه به ما کمک می‌کند که بفهمیم قاعده‌ی روش‌شناختیِ بیّنه یک قاعده‌ی بافتارمند است و در شرایط مختلف، جای مدعی و منکر عوض می‌شود.

این مقاله را با کمک دوست‌م، سیدکیوان وهابی، که ید طولایی در مباحث فقهی و اصولی دارد، نوشتیم. از قضا، در میانه‌ی نوشتنِ به نتایج جالبی هم رسیدیم: فلو آن قاعده‌ی حقوقی را به یکی از اصول مندرج در خلاصه‌ی ژوستینیان در یونان باستان برمی‌گرداند. در جهان اسلام نیز برخی از متفکران، معتقدند که مبنای قاعده‌ی بیّنه ربط و نَسَبی به همان سخنِ ژوستینیان دارد. بنابراین، احتمالا با تکیه به این رابطه می‌توان بافتارمندیِ این قاعده را نقدی به مطلق‌بودنِ قاعده‌ی فلو دانست.

در این مقاله، صرفا به یک ادعای احتمالی بسنده نکرده‌ایم بلکه تلاش داشتیم که مصادیقی بالفعل پیدا کنیم که بار استدلال روی دوش خداباور نیفتاده است. در این راستا، سراغ روایت چارلز تیلور از تفاوت جهان پیشامدرن و جهان مدرن رفته‌ایم و با کمک آن نشان داده‌ایم که اتفاقا در جهانِ پیشامدرن بار استدلال روی دوش خداناباور (و نه خداباور) می‌افتاده است.

اخیراً نسخه‌ی آنلاین این مقاله در شماره‌ی اول فصل‌نامه‌ی اندیشه‌ی فلسفی دانشگاه تربیت مدرس منتشر شده است. اگر دوست داشتید، می‌توانید فایل این مقاله را از این لینک در سایت فصل‌نامه یا این لینک در تلگرام دانلود کنید.

پ.ن: قبلا هم در این پست درباره‌ی این مقاله نوشته بودم.
.

Audio from H P J

✅ در نزدیکی شهر #باشت در کهگیلویه و بویراحمد، عصر دیروز، ۱۸اردی‌بهشت، سگی که دستش شکسته بود، به اورژانس پناه برده و دو نیروی اورژانس هم او را مداوا کرده‌اند- فیلم این ماجرا بسیار دست‌به‌دست شده

کانال یاسوج‌تودی نوشته این دو نیروی اورژانس، محمد تقی‌پور و صادق آسان نام دارند و افزوده سگ لنگان از در پایگاه جاده‌ای اورژانس داخل شد؛ جلوی آن‌ها دراز کشیده و دستش را بالا آورده و آن‌ها فهمیده‌اند که دست خونین سگ شکسته.

@Sahamnewsorg

📜 شعر بنی آدم اعضای یکدیگرند کجای سازمان ملل است و از کِی؟
ماجرای نصب فرش نفیس مزین به شعر معروف "بنی آدم" شیخ اجل در سازمان ملل متحد
به نقل از #دکتر_محمدجواد_ظریف
@andishehsarapub

📗 همه ما از كودكي در کتاب ها خوانده بودیم که بالای در ورودی سازمان ملل متحد این شعر معروف سعدی را نوشته‌اند. در سال ۱۳۶۱ که براي اولين بار به نيويورک و سازمان ملل متحد رفتم، همه ساختمان را گشتم، اما شعر سعدی را پیدا نکردم.
بعدها که در سال ۱۳۶۷ برای مذاکرات قطعنامه ۵۹۸ به ژنو رفتم، مقر اروپایی ملل متحد را نیز جست و جو کردم و آن را نیافتم. از دوستان و افراد با سابقه تر نیز پرسیدم، ولی کسی این شعر را ندیده بود.

در دوران سفارت در سازمان ملل متحد در سال ۱۳۸۳ مطلع شدم که جناب آقای محمد صیرفیان که یکی از معروفترین تجار فرش اصفهان است، یک فرش نفیس پنج متر در پنج متر بافته است که در وسط این فرش شعر سعدی با نخ طلا نوشته شده است. ایشان اظهار تمایل کردند که این فرش را به سازمان ملل متحد هدیه بدهند به شرطی که آن را در یک محل مناسب نصب کنند.

با توجه به ابعاد این فرش هر دیواری برای نصب آن مناسب نبود و فقط چند دیوار در کل مقر ملل متحد وجود داشت که می شد این فرش را روی آن نصب کرد. یکی دیواری بود که فرش بزرگ شش در چهاری که در زمان مرحوم دکتر مصدق به ملل متحد هدیه شده بود روی آن نصب بود و دیگری ديوار بزرگ "سالن مذاکرات نمایندگان" بود که فرشی از دیوار چین وسط آن دیوار نصب شده بود.

با توجه به تعدد هدایا و محدودیت جا برای نصب فرش مزین به شعر سعدی، ناگزیر شدم در حد دبیر کل ملل متحد وارد مذاکره شوم، تا این فرش را به عنوان نماد گفتگوی تمدن ها در مکان مناسبی نصب کند. لازم به یادآوری است که سال ۲۰۰۱ به پیشنهاد جناب آقای خاتمی سال گفتگوی تمدن ها در سازمان ملل متحد اعلام شده بود.

در پیگیری های بعدی پیشنهاد کردند که با توجه به تعدد هدایا و محدودیت مکان نصب، فرش مزین به شعر سعدی را به جای فرش اهدایی از سوی مرحوم مصدق نصب کنیم که نپذیرفتیم.

با فاصله کمی خبردار شدیم که می خواهند فرش چین را برای شست و شو پایین بیاورند. در آن دیوار جای دو فرش بود، اما فرش چین در وسط آن دیوار قرار داشت. با پیگیری زیاد یکی از همکاران خوبم در نمایندگی توانستیم فرش مزین به شعر سعدی را همان طور که در عکس می بینید در کنار فرش دیوار چین نصب کنیم.

در تابلوی کنار فرش نیز ترجمه زیبایی از شعر سعدی را به انگلیسی تهیه کردیم تا بینندگان علاوه بر زیبایی هنر ایرانی، با مفاهیم بلند انسانی فرهنگ ایرانی نیز آشناتر شوند.

📗 منبع: "آقای سفیر" گفتگو با دکتر محمدجواد ظریف، محمدمهدی راجی، نشر نی، چاپ سوم، ۱۳۹۲، ص۲۱۶.
@andishehsarapub
- - -
بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورَد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
سعدی
- - -
لطفا در صورتی که انتشار مطالب این کانال را مفید می دانید آن ها را فوروارد بفرمایید (نه کپی).
https://t.me/andishehsarapub/1387

محمدجواد #آذری_جهرمی ، #وزیر_ارتباطات در کانال خود در یادداشتی با عنوان «دنیاهای موازی» به بررسی #انتخابات پیش رو پرداخت.

ایشان نوشت: با پایان ثبت‌نام انتخابات و نگاهی به فهرست شخصیت‌های سیاسی ثبت‌نام‌ کرده، یک واقعیت تلخ پیش روی یک #جامعه قرار گرفت. در میان ثبت‌نام‌کنندگانی که تعریف شخصیت سیاسی برایشان صادق باشد، هیچ متولد سال ۱۳۵۰ به بعدی وجود ندارد.

میانگین سیاسی این افراد ۶۲ سال است و این یعنی نیم‌قرن اخیرِ #ایران هیچ نماینده‌ای در میان کاندیداهای مطرح ندارد.

در سلسله یادداشت‌های انتخاباتی که از دو هفته پیش آغاز کردم؛ رسیده‌ایم به پنجمین تفاوت از «زنده ماندن» و «زندگی کردن». حقیقتی که مدام توی صورت جوانانمان می‌خورد؛ «شکاف نسلی».

ارزش‌ها، نگرش‌ها، خواسته‌ها و نیازهای نسل‌های مختلف با همدیگر تفاوت‌هایی دارد. تفاوت‌هایی که گاه در قالب اختلاف‌هایی میان والدین و فرزندان نیز بروز می‌یابد. همین تفاوت در ارزش‌ها و باورهاست که مفهوم #شکاف_نسلی را شکل می‌دهد. این شکاف اما گاهی به دلایلی می‌تواند در جامعه‌ای پررنگ‌تر از یک مفهوم اجتماعی، تبدیل به مفهومی اجتماعی-اقتصادی-سیاسی شود. همین وضعیت امروز ما. آن‌چه بیش از هر مساله‌ای، آشکارا در حال تبدیل شدن به یک بحران است؛ این واقعیت است که نسلی از جامعه، سال‌هاست که هیچ صدایی در #حکمرانی و در میان کنش‌گران سیاسی ندارند. این یعنی ما باید بترسیم از تفاوت ارزش‌ها و نگرش‌های بین‌نسلی که حالا زمینه‌سازِ شکاف جامعه-دولت هم خواهد شد.

انقلاب که شد؛ نسلی از جوانان انقلابی شدند دولتمردان انقلابی. با صندلی‌هایشان، که هرچند وقت یک‌بار بین خوشان جابه‌جا می‌کردند (صندلی‌بازی دوران کودکی یادتان هست؟)؛ پیرتر شدند و این‌ها با هر دوره‌ی کابینه ۴ سال پیرتر شدند؛ پس عجیب نیست که از دولت چهارمِ بعد از انقلاب، هر دوره، سن کابینه حدود ۳ تا ۴ سال پیرتر شده است! از منظر «زنده ماندن» ‌می‌شود هنوز هم با اتکاء به مدیران نسل انقلاب، دولت تشکیل داد و زنده هم ماند. اما از منظر «زندگی کردن» نیاز است تا این شکاف بین‌نسلی با کمترین هزینه و در فرآیندی مشخص مرتفع شود و زمینه‌های تداوم حیات نظام حکمرانی و سیاسی را ایجاد کرد.
@A_pajhohi

📢 اعترافات تکان‌دهنده، سرد و بی‌روح پدر بابک‌ خرمدین بابت قتل پسر کارگردانش

◀️ امروز خبر آمد بابک خرمدین، کارگردان جوان سینما، کشته‌شده و پس‌از این‌که پلیس، به محل زندگی بابک خرمدین، کارگردان مقتول، رفته‌، فورا پدر و مادر این کارگردان به قتل پسرشان اعتراف کردند و بازداشت شدند.

◀️ صبح امروز اکبر خرمدین همراه همسرش با دست‌بند و پابند به دادسرای امور جنایی تهران منتقل شدن.

◀️ خبرگزاری رکنا در گزارشی از حرف‌های او در دادسرا نوشته: «اکبر ۸۱ ساله، مرد لاغراندام و قد بلند با چهره ای آرام و خونسرد  در همان ابتدای اعترافاتش برای قتلی که کرده، خدا را شکر کرده.

◀️ او مدعی‌شده: «پسرم از بچگی ما را اذیت می کرد و با هر بدبختی که بود او را بزرگ کردم، همیشه از مدرسه اخراج می شد و یک روز آرام نداشتیم اما با کار و تلاش توانستم او را راهی دانشگاه کنم و پسرم فوق لیسانس گرفت و یکی از فیلم هایش نیز در جشنواره جایزه گرفت.

◀️ بابک در دانشگاه کرج استاد فیلم‌سازی و کارگردانی بود اما در دوران کرونا کلاس‌های دانشگاه آنلاین بود و بابک هفته ای سه روز به بهانه این‌که به شاگردانش درس خصوصی بدهد آنها را به خانه می آورد و جالب این بود که بابک تنها دانشجویان دختر را به خانه می آورد و نمی‌دانستیم که همه آنها دانشجوهایش بودند یا نه!

◀️ پسرم با دخترها به داخل اتاق می رفت و از مادرش می خواست برای خودش و میهمانش غذا درست کند و مادرش از آن‌ها پذیرایی می کرد و پسرم با دختران در خانه رابطه جنسی برقرار می کند.

◀️ او بعضی اوقات ما را می زد و می‌خواست کارهایش را انجام دهیم و جان‌مان به لب‌مان رسیده بود.  حاضر شدم خودرو را بفروشم و سهم ارث او را بدهم که  خانه بگیرد و با ما زندگی نکند اما می گفت جنازه من از این خانه بیرون می‌رود

◀️ جمعه ۲۴ اردیبهشت با بابک برای ورزش در محیط شهرک اکباتان بودیم و همان‌جا باز گفتم خانه و خودروی را می فروشم تا خانه‌ای اجاره کنی که تاکید کرد  هیچ جا نمی‌روم و تهدیدش کردم کسی را دارم که ۱۰میلیون تومان بدهم وبکشدت اما بابک گفت: "چرت نگو. کسی نمی‌تونه کاری بکنه."

◀️ وقتی به خانه آمدم به همسرم گفتم  بابک نمی پذیرد برود و تصمیم به قتل را گرفتیم. همسرم داخل غذای بابک قرص خواب زیادی ریخت و در حالی که پسرم با خوردن آن نیمه بیهوش شده بود او را با ضربات چاقو به قتل رساندم و سپس به کمک همسرم جسد را به حمام برده و چون نمی توانستم جسد را از خانه خارج کنم با چاقو و ساطور جسد بابک خرمدین را تکه تکه کرده و پس از بسته بندی کردن تکه های جسد ، آنها را داخل si سطل زباله انداختیم.»

🔸رکنا نوشته پدر بابک خرمدین در پایان وقتی از اتاق بازپرس خارج می‌شد بار دیگر دستانش را رو به آسمان برد و خدا را شکر کرد که فرزندش را به قتل رسانده و می گفت با قتل پسرم دیگر به آرامش رسیدم و دیگر هیچ ناراحتی در زندگی ام ندارم/روزاروز

@tadbirpress_ir

✅ 👈نظر خداوند در انتخابات ریاست‌جمهوری❗️

✍️ جعفر شیرعلی
@TahlilZamane

آیت‌الله خزعلی بسیار پرحرارت سخن می‌گفت؛ «به حق سادات و اجدادشان قسم» ناطق نوری بهتر است.

چهارشنبه ۳۱ اردیبهشت، دو روز مانده به انتخابات ریاست‌جمهوری دوم خرداد ۷۶ برای بسیاری مسجل شده بود که آرای سیدمحمد خاتمی با شتاب از آرای ناطق نوری پیشی گرفته است اما آیت‌الله خزعلی به یزد، زادگاه خاتمی، رفته بود و در سخنرانی‌اش از احتمال پیروزی قطعی ناطق نوری با اختلاف رای بالا سخن گفت.

خزعلی به مردم یزد گفت، شنیده است که یزد در دفاع از حق خاموش است؛ «من زنده باشم و یزد خاموش؟»

او از رای جامعه‌ی مدرسین به ناطق گفت و این‌که از چهار مسیر، از اطرافیان رهبری بررسی کرده است و دریافته که تمایل رهبری به ناطق نوری است. از خاتمی انتقاد می‌کرد اما می‌گفت«اما آقای ناطق نوری صد درصد دستش توی دست ولایت فقیه است.»
خزعلی به مردم ‌گفت: «ببینید چه کسانی دارند کار می‌کنند و پشت سرند؟ روزنامه‌ی اسرائیل را ببینید. بی‌بی‌سی را ببینید. برادران، خواهران، بیدار باشید.»

به فیلمی اشاره کرد که در تهران از خانمی که؛ «زلفش را هم بیرون گذاشته» می‌پرسند به چه کسی رای می‌دهد و او می‌گوید خاتمی؛ چون آزادی می‌دهد؛ «بند چارقدش را هم بر می‌دارد. چرا این‌ها را نمی‌گیرند؟!» انتقاد از خاتمی را ادامه داد، دقایقی جلسه به هم ریخت و شعارها سخنرانی را قطع کرد؛ «حسین حسین شعار ماست، خاتمی افتخار ماست» شعارها که تمام شد، خزعلی گفت در پایان سخنانش حقیقتی را آشکار خواهد کرد که شعاردهندگان؛ «از این‌که از روی نادانی شعار داده‌اند شرمنده خواهند شد.»

آن روزها سیدمحمدحسین طباطبایی در کانون توجه افراد مذهبی بود و تسلطش بر قرآن در سن پنج، شش سالگی بسیاری را شگفت‌زده کرده بود. خزعلی گفت پیش از سخنرانی به محمد‌حسین طباطبایی زنگ زده است و درباره‌ی انتخابات پرسیده است و طباطبایی جواب داده؛ «فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ» خزعلی گفت یعنی به هدایت روحانیون اقتدا کن. «گفتم به تیپ آقای خاتمی چه می‌گویی؟» پاسخ داد؛ «إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ» خزعلی معنی این جواب را این‌گونه توضیح داد؛ « این‌ها گمراه شده‌اند و تو نمی‌توانی هدایت‌شان کنی.» و گفت این همان حرفی است که شعاردهندگان را شرمنده می‌کند؛ «حالا تا صبح به خودت بپیچ. این حرف دیگر مال من نیست، مال روحانیت نیست، مال خداست که دارد به قلب این بچه القا می‌کند. حالا فردا برو پای صندوق هر چی خواستی و به هر کی خواستی رأی بده... اگر سر جنگ با خدا داری بارک‌الله!» نتیجه‌ی انتخابات را نیز چنین پیش‌بینی کرد؛ «برای هر چهار نفر کاندیدا دعا کنید، برادران مسلمان ما هستند. یکی‌شان یک و نیم درصد رأی می‌آورد. یکی‌شان شاید پنج، شش درصد و آقای ناطق نوری حدس می‌زنم بین پنجاه و شش تا شصت درصد و مابقی پایین‌تر.» (جمهوریت؛ افسون‌زدایی از قدرت ص۴۲۱-۴۲۷)

توان زیادی از حوزه و روحانیت در این انتخابات خرج شد تا ناطق نوری رای بیاورد. سیدمهدی طباطبایی در خاطراتش روایت کرده است: «به نقاط مختلف کشور سفر کردیم و علما را دعوت می‌کردیم که از آقای ناطق حمایت کنند... حتی حوزه علمیه هم وارد شد. آقای قرائتی در برنامه‌های تلویزیونی خودش اشاره‌هایی داشت، آقای جوادی آملی هم در تیزر تلویزیونی به همراه چند تن دیگر از بزرگان برای تایید شخصیت آقای ناطق صحبت کرد اما این یک کشتی بود که هرچه بیشتر به آن آویزان می‌شدیم، بیشتر غرق می‌شد. یعنی هر چه‌قدر به این کشتی وزنه آویزان می‌کردیم، سنگین‌تر می‌شد. من چند روز مانده بود به انتخابات متوجه این نکته شدم.» او توضیح داده است که چه‌گونه این پشتیبانی زیاد بخشی از روحانیت را هم رویگردان کرد. (اخلاق و مبارزه ص۲۰۳ و ۲۰۴)

در نهایت خاتمی با اختلاف چند برابری پیروز انتخابات شد. چند روز پس از انتخابات آیت‌الله امینی در دیدار با هاشمی رفسنجانی از «سوءمدیریتی که باعث شکست اعتبار روحانیت در انتخابات شد» گله کرد و نیز«از کارشکنی های احتمالی که به زودی علیه آقای خاتمی بروز خواهد کرد» گفت. چند روز بعد آیت‌الله امامی کاشانی از هاشمی«برای قرض‌هایی که در تبلیغات ریاست‌جمهوری بارآورده استمداد کرد.» و ری‌شهری به هاشمی خبر داد؛ روحیه افرادی مانند آیت‌الله جوادی آملی و حجت‌الاسلام قرائتی که وادار به موضع‌گیری در انتخابات شده‌اند، بد است. (انتقال قدرت، ص 172،183و 22)

این روزها ۲۴ سال از آن ایام می‌گذرد. در روزهای گذشته یکی از سخنرانان مذهبی کشور پیوندهایی زده است، میان انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ و مسئله‌ی ظهور امام زمان.

آیا این کشتی ظرفیت این همه آویزان شدن را دارد؟ چرا هر بار وزنه‌های بیشتری به آن آویزان می‌کنید؟

#تحلیل_زمانه
🌏 @TahlilZamane

📝📝📝دنیاهای موازی

🔻🔻🔻یادداشتی از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت #مشق_نو

از متن:

🖊پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، در مقاله‌ای –که هنوز فرصت انتشار نیافته است!- شکاف‌های فعال شده در آن انتخابات را برشمردم. شکاف‌های هنجاری-ارزشی که آن مقطع نمود پیدا کرده بود، در آستانه انتخابات ۱۴۰۰ و پس از آن با شدتی بیشتر فعال خواهند شد

🖊در حال حاضر ساخت قدرت در تلاش است ارزش‌های خود را تولید و تحمیل کند و جامعه نیز سعی دارد هنجارهای مطلوب‌ خود را بیافریند؛ در حالی‌که کمترین سنخیتی میان آن‌ها وجود ندارد و گویی از دو جهان، دو بانگ متفاوت سر داده شده است

🖊دولت برای آفرینش و بازآفرینی ارزش‌هایش دستگاه‌های ایدئولوژیک متعددی از جمله صداوسیما، آموزش‌وپرورش، دانشگاه، شبکه روحانیت، شبکه‌های مجازی و نیز شبکه‌ای از فیلم‌سازان و مبلغان و مداحان را در اختیار دارد و بودجه فراوانی صرف آن‌ها می‌کند اما دریغ از اثربخشی حتی به‌قدر ذره‌ای

🖊جامعه، در مقابل به امکانی غیر از فضای مجازی، شبکه‌های ماهواره‌ای، اخبار غیررسمی و ارتباط رودررو دسترسی ندارد ولی با این حال احساس بی‌نیازی می‌کند زیرا مرجعیتی برای تولیدات دولتی قائل نیست و حتی، بی‌خبری را به خبر دولتی ترجیح می‌دهد

🖊حال پرسش این است که انعکاس این رابطه‌ در عرصه سیاست و به‌ویژه انتخابات چگونه خواهد بود. تصویری که از ساخت قدرت به دیوار تابانده شده است، حکایت از این دارد که دولت از مردم ناامید شده و کوشش می‌کند «مردم» خود را بسازد؛ مردمی جدید که زیر عناوینی مانند جوانان مؤمن انقلابی، آتش‌به‌اختیارها و امثالهم سامان می‌پذیرند. مردم نیز تلاش می‌کنند «دولت» خود را بسازند؛ دولت در خارج، دولت در تبعید یا تأسیس دولتی منبعث از سازش طبقاتی که به‌تعبیر اریک اولین رایت از محدوده‌ ائتلافی میان کارگران و سرمایه‌داران به‌وجود می‌آید و قادر است نوعی نظام نمایندگی را پدید آورد

🖊این وضعیت کمابیش در کشورهای اروپای شرقی پدید آمد به‌نحوی که حزب کمونیست ملت خود را داشت و مردم نیز دولت خود را ساختند. به بیان دیگر، ما در ادامه با گونه‌ای جدید از حاکمیت دوگانه مواجه خواهیم شد

🔸متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید یا در موبایل خود بر روی Instant View کلیک کنید
vrgl.ir/6NhUo

#سعید_حجاریان #انتخابات۱۴۰۰ #اصلاح_طلبی #اصلاح_طلبان

🔸 نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial

🔸 نشانی وب‌سایت «مشق نو»:
http://mashghenow.com

نقل مکان یک زوج به اولین خانه چاپ شده در اروپا که در ۵ روز ساخته شده است

یک زوج هلندی به اولین خانه در اروپا که بصورت کامل به شکل سه بعدی چاپ شده، نقل مکان کردند.
این زوج خانه را که فقط در عرض پنج روز می‌تواند ساخته شود را به قیمت ماهیانه ۱۰۰۰ دلار اجاره کرده‌اند.
یک پروفسور که بر روی خانه‌های ساخته شده با تکنولوژی پرینت سه بعدی کار می‌کند، در تلاش است تا راه‌هایی برای پایدارتر کردن سازه‌های بتنی یافت کند.
او ادامه می‌دهد:
«چاپ این خانه بصورت یکجا به طور کل ۵ روز بیشتر وقت نمی‌گیرد چرا که دستگاه چاپ نه نیاز به خوردن دارد، نه نیاز به خوابیدن دارد و استراحت می‌خواهد.
@AkhbareFori

‌ پدر و مادر بابک خرمدین به قتل دختر و داماد هم اعتراف کردند
سرپرست دادسرای جنایی تهران: پدر و مادر خرمدین اعتراف کردند که داماد خانواده خرمدین در سال ۱۳۹۰ و دختر خانواده در سال ۱۳۹۷ را به همان روش یعنی تکه تکه کردن جسد و انتقال به سطل زباله به قتل رساندند.
💬
قاضی شهریاری:
*پدر و مادر خرمدین گفتند داماد و دخترشان اعتیاد داشتند
*روانپزشک گفته که قاتلین سالم هستند.
isna_farsi

📡 @VahidOnline

نوشته‌ی زیر را دوستی فرستاده که ساکن فرنگ است و بیش از من اخبار عجیب و غریبِ جنایت و تباهی را تعقیب می‌کند و طبعاً چون ساکن غرب است بیشترِ این گونه اطلاعاتش اخبارِ آن سو و به‌خصوص ایالات متحده است. او در ریشه‌یابی تبهکاری آدمی گوشه‌‌ی چشمی به ذاتِ- به تعبیر قرآن - هَلوع و جَزوع و مَنوع و خسران‌زده‌ی فرزندان حضرت آدم دارد.


پدر و مادری پسرشان را به قتل رساندند و جسد تکه تکه شده‌ی او را در زباله‌های شهر ریختند. پسر ۴۷ ساله، کارگردان بود، ولی زندگی از‌ هم پاشیده‌ای داشت. با پدر و مادرش زندگی می‌کرد و پدر و مادر مدعی بودند آنها را می‌زده و اخلاق فاسد داشته و نمی‌توانستند او را راضی کنند از خانه برود. نکته‌ی عجیب این که پدر بیش از ۸۰ سال دارد و به کارش افتخار می‌کند. مادر هم با آرامش قضیه را تعریف می‌کند. حالا معلوم شده که این اولین قتل آنها نیست. حدود ۹ سال قبل دامادشان و ۴ سال قبل هم دخترشان را کشته بودند. دوستان دختر می‌گویند دختر به آنها گفته بود پدرش از بچگی به او تعرض می‌کرده. هنوز قضیه کاملا روشن نیست، ولی شبکه‌های خبری این را نشانی از تلاشیِ اخلاق اجتماعی می‌دانند و گزارش و میز گرد راه انداخته‌اند. یکی دو تا را گوش کردم، همان مزخرفات معمول. برای من که اخبار زرد را دنبال می‌کنم این قبیل خبرها تکان‌دهنده نیست.

فرِد وست و همسرش رُزمری در انگلستان حداقل دوازده نفر را کشتند که همه از نزدیکانشان بودند. چند دختر خود را، یک دخترخوانده، و چند معشوقه‌ی فرِد را. فرِد که کاسبِ آبرومندی بود در خفا کار دیگری هم می‌کرد: برای همسرش مشتری می‌آورد و از آنها مخفیانه فیلم می‌گرفت. پدر رُزمری از مشتری‌های پر و پا قرص دخترش بود. فرِد معشوقه می‌گرفت و بعد از مدتی آنها را می‌کشت. به دخترهایش تعرض می‌کرد و بعد که کمی بزرگ می‌شدند آنها را سر به نیست می‌کرد. وقتی می‌پرسیدند دخترت کجاست به شوخی می‌گفت زیر زمین. مدت ها کسی نمی‌فهمید که کنایه می‌زند دخترهای بیچاره را زیرزمین چال کرده است. وقتی ماجرای قتل‌ها و رسوایی اخلاقی خانواده در پشت ظاهر زندگی آبرومند مردی کاسب در شهری خوا‌ب‌گرفته بر ملا شد مثل بمب در انگلستان صدا کرد. فرِد در زندان خودش را کشت. رُزمری هنوز زندانی است. در انگلستان این خانواده از کفر ابلیس معروف‌تر است. هرچند سال یک مستند درباره‌ی این خانواده می‌سازند.

میزُری، زن مذهبی که در کلیسای شهر ارگ می‌نواخت با کمک دخترش سه عضو خانواده را مسموم کرد. شوهر که مُرد کسی نفهمید. پسر که مُرد همه برای زن دلسوزی کردند که بیچاره چه بدشانس است. دختر کوچک که روانه‌ی بیمارستان شد تازه شست پلیس خبردار شد که انگار کاسه ای زیر نیم کاسه است. وقتی به خانه‌ی زن رفتند دفترچه‌ی خاطرات دختر دیگر را پیدا کردند که با هیجان شرح می‌داد چطور باقی اعضاء خانواده را مسموم می‌کردند. دلیل؟ چون تنبل بودند و در خانه کمک نمی‌کردند و تمام مسئولیت خانواده بر دوش زن بود.

در پنسیلوانیا، زن و دختری، پنج عضو خانواده را کشتند. جزئیات ماجرا هیچ وقت روشن نشد، یا لااقل من خبردار نشدم. نمونه های قتل عام اعضاء خانواده بسیار زیاد است، ولی معمولاً مرد یا یکی از فرزندان به تنهایی این کار را می‌کند. جان لیست، مردی سخت مذهبی و معاون بانک، مادر و همسر و سه فرزندش را کشت و به شهری دیگر رفت و دوباره ازدواج کرد و زندگی آرامی در پیش گرفت تا ۱۸ سال بعد دستگیر شد. چرا؟ می گفت از کار اخراج شده بودم و فکر این که خانواده‌ام در فقر زندگی کند آزارم می‌داد. از این نمونه‌ها فراوان است، لیست معروف شد چون مدت‌ها تحت تعقیب پلیس بود.

نمونه‌های فرزندانی که کل خانواده را می‌کشند هم زیاد است. همین چند ماه پیش پسر ۱۷ ساله ای در ایندیانا ۶ عضو خانواده‌اش را کشت. در تگزاس حدود دو ماه پیش دو برادر مهاجرِ مسلمانِ بنگلادشی پدر و مادر و سه خواهر و برادر خود را کشتند و بعد خودکشی کردند. یادداشتی گذاشته بودند که مدت‌ها بود قصدِ خودکشی داشتند و می‌دانستند پدر و مادرشان غصه می‌خورند و خودشان را مقصر می‌دانند، پس تصمیم گرفتند همه را از عذاب وجدان خلاص کنند. البته این به مسخرگی بسیاری از قتل‌ها نیست. اخبار قتل‌های عجیب به حدی زیاد است که فهم آنها دشوار است. دختربچه‌هایی که دوست هم‌بازی‌شان را به جنگل می‌برند و می‌کشند، دختری که از حسادت هم‌کلاسی‌اش را می‌کشد، دختر‌بچه ای که دختر همسایه را به جنگل برد و کشت و بعد جزئیات ماجرا را در دفترچه‌ی‌ خاطراتش نوشت، برادری که خواهرش را می‌کشد تا بفهمد آدم کشتن چه مزه‌ای دارد. ... نظایر این خبرها هر هفته در روزنامه‌ها هست. نشان تباهی اخلاقی امریکا و انگلیس؟ نه لزوماً؛ هراری می‌گوید قتل اعضاء خانواده در صلح‌جوترین قبایل هم رایج بود. تباهی ریشه‌های عمیق‌تری دارد. بی‌دلیل نبود که داستایوسکی عاشق این قبیل اخبار بود.

#هومن_پناهنده
@ gashthaa

دختر عینکی را دو دختر دیگرِ این عکس در جنگل کشتند. هیچ توضیحی برای کارشان ندارند.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

https://youtu.be/NwSC5hacBCI

سوگیریِ رسانه‌ای

"اسرائیلی‌ها کشته می‌شوند"
اما
"فلسطینی‌ها می‌میرند".

#هومن_پناهنده
@gashthaa

کمک دختر امدادگر به مهاجر سنگالی جنجالی شد

◾️لونا آر. یکی از نیرو‌های داوطلب صلیب سرخ پس از انتشار عکسی هدف موجی از حملات نژادپرستانه قرار گرفت.

◾️در این عکس لونا تنها اقدام به آرام کردن مردی مهاجر کرده است.

◾️انتشار این عکس تبعات زیادی را برای لونا به دنبال داشت و او قربانی آزار و اذیت‌های آنلاین شد.

◾️این دختر امدادگر مجبور شد حساب‌های خود در شبکه‌های اجتماعی را ببندد./فرارو

https://fararu.com/fa/news/489194
@Fararunews

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سوریه:-)

پ.ن:
«مردی در مجلس وعظ حاضر شد. واعظ گفت: پل صراط از موی باریک تر و از شمشیر برنده تر و از آتش سوزان تر است و روز قیامت باید همه از روی آن بگذرند.
مرد برخاست و گفت: مولانا آنجا حلقه ای یا دستاویزی باشد که دست در آن زنند و بگذرند؟
گفت: نه
گفت: والله به ریش خود می خندی، که اگر مرغ باشد از آنجا نتواند گذشت»
(عبید زاکانی _ رساله دلگشا)

حال باید گفت جناب بشار اسد با این وضعیت تبلیغات و انتخابات فقط به ریش خود و انتخابات و مردم میخندی که اگر یک نفر جرات پیدا کند یک رای به غیر از نام شما بنویسد.
@kharmagaas

نظر جدید محمد مجتهد شبستری درباره‌ی تدوین قرآن و نبوت پیامبر اسلام


منبع متن زیر پایگاه اینترنتی محمد مجتهد شبستری است.



🔸برای خوانندگان آثار این‌جانب این پرسش پیش آمده که چرا نگارند‌ه‌ی مقالات «قرائت نبوی از جهان» این عنوان را کنار گذاشت؟

پاسخ کوتاه این پرسش این است که در آن عنوان دو مدعای تاریخی مسلم گرفته شده بود:
اول این‌که تمامی متن فعلی قرآن از نگاه تاریخی اثر یا آثار یک شخص است که «نبی» بوده است و جهان را وحیانی قرائت کرده است.
دوم این‌که آن شخص همانا حضرت محمد پیامبر اسلام است.

وقتی با مطالعات بیش‌تر دریافتم که آن دو مدعای تاریخی هر دو با پژوهش‌های متأخر مورد تردید قرار گرفته‌است، صداقت علمی ایجاب می‌کرد آن عنوان را گرچه بسیار جذاب می‌نمود رها سازم.

پس از این دگردیسی فکری آنچه از آن بحث‌ها برای من باقی ماند همین بود که بگویم ما می‌توانیم از متن فعلی قرآن «خوانش پدیدارشناسانه» و «خوانش روایی» ارائه کنیم و این ارائه تحت همین دو عنوان فعلاً در همین وبسایت قابل خواندن است.
محمد مجتهد شبستری
۱ خرداد ۱۴۰۰

#هومن_پناهنده
@gashthaa

فهیمه طباطبایی:
«در تهران دیگه جایی به نام محل تردد عابر پیاده رسما مفهومی نداره، ما شهروندان بدون خودرو هرروز باید در خیابان و حتی کوچه پس کوچه‌های شهر مثل مار دور خودروها و موتورهایی که محل ترددمون رو مسدود کرده‌ان، بپیچیم و از موانع عبور کنیم.»

مسیح مهاجری در روزنامه جمهوری اسلامی:
به نفع روحانیت است
که هوس ریاست جمهوری نکند

رویگردانی مردم از روحانیت روندی 40 ساله را طی کرده است. در این روند حوادث بسیاری در ایران روی داده که روحانیون نقش آفرین آن بودند. حتی زدن برخی روحانیون توسط گروه دیگری از روحانیون که در قدرت حکومتی سهم داشته اند. حالا این رویگردانی به جائی رسیده که تر و خشک با هم سوخته و اکثریتی از جامعه با هیچ عمامه به سری حاضر نیستند کنار بیایند و به او رای بدهند. عجیب است که حکومت که نمی تواند از این رویکرد مردم بی خبر باشد، باز هم می خواهد یک روحانی "ابراهیم رئیسی" را پیش انداخته و رئیس جمهور کند!
حجت الاسلام مسیح مهاجری مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی که از نزدیکان هاشمی رفسنجانی بوده و اسرار بسیاری را از زبان او در سینه دارد، با اشاره به همین رویگردانی مردم روز گذشته در این روزنامه نوشت:
اکنون شرایط کشور به گونه‌ای است که از نظر افکار عمومی تمام مشکلات حتی آنچه مربوط به نان و آب و نیازهای اولیه زندگی مردم است به روحانیت نسبت داده می‌شوند. کسانی که از وضعیت کشور به صورت جامع مطلع هستند می‌دانند که سروسامان دادن به این اوضاع نابسامان با شعارهائی که نامزدهای ریاست جمهوری –اعم از افراد روحانی و غیرروحانی– مطرح می‌کنند، امکان‌پذیر نیست. اینکه در افکار عمومی جا افتاده روحانیت کشور را به این روز انداخته، با استمرار وجود یک فرد روحانی در مسئولیت ریاست جمهوری می‌تواند این طرز تفکر را تقویت کند و نگرانی مربوط به نهاد روحانیت را افزایش دهد. بنابراین، بهتر است روحانیون به حضور در جایگاه تقنینی، قضائی و فرهنگی اکتفا کنند و مسئولیت اجرائی را که با معیشت مردم سروکار دارد به افرادی که در رشته‌های مرتبط تخصص دارند واگذار نمایند.

به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet