https://youtu.be/NwSC5hacBCI

سوگیریِ رسانه‌ای

"اسرائیلی‌ها کشته می‌شوند"
اما
"فلسطینی‌ها می‌میرند".

#هومن_پناهنده
@gashthaa

کمک دختر امدادگر به مهاجر سنگالی جنجالی شد

◾️لونا آر. یکی از نیرو‌های داوطلب صلیب سرخ پس از انتشار عکسی هدف موجی از حملات نژادپرستانه قرار گرفت.

◾️در این عکس لونا تنها اقدام به آرام کردن مردی مهاجر کرده است.

◾️انتشار این عکس تبعات زیادی را برای لونا به دنبال داشت و او قربانی آزار و اذیت‌های آنلاین شد.

◾️این دختر امدادگر مجبور شد حساب‌های خود در شبکه‌های اجتماعی را ببندد./فرارو

https://fararu.com/fa/news/489194
@Fararunews

تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری سوریه:-)

پ.ن:
«مردی در مجلس وعظ حاضر شد. واعظ گفت: پل صراط از موی باریک تر و از شمشیر برنده تر و از آتش سوزان تر است و روز قیامت باید همه از روی آن بگذرند.
مرد برخاست و گفت: مولانا آنجا حلقه ای یا دستاویزی باشد که دست در آن زنند و بگذرند؟
گفت: نه
گفت: والله به ریش خود می خندی، که اگر مرغ باشد از آنجا نتواند گذشت»
(عبید زاکانی _ رساله دلگشا)

حال باید گفت جناب بشار اسد با این وضعیت تبلیغات و انتخابات فقط به ریش خود و انتخابات و مردم میخندی که اگر یک نفر جرات پیدا کند یک رای به غیر از نام شما بنویسد.
@kharmagaas

نظر جدید محمد مجتهد شبستری درباره‌ی تدوین قرآن و نبوت پیامبر اسلام


منبع متن زیر پایگاه اینترنتی محمد مجتهد شبستری است.



🔸برای خوانندگان آثار این‌جانب این پرسش پیش آمده که چرا نگارند‌ه‌ی مقالات «قرائت نبوی از جهان» این عنوان را کنار گذاشت؟

پاسخ کوتاه این پرسش این است که در آن عنوان دو مدعای تاریخی مسلم گرفته شده بود:
اول این‌که تمامی متن فعلی قرآن از نگاه تاریخی اثر یا آثار یک شخص است که «نبی» بوده است و جهان را وحیانی قرائت کرده است.
دوم این‌که آن شخص همانا حضرت محمد پیامبر اسلام است.

وقتی با مطالعات بیش‌تر دریافتم که آن دو مدعای تاریخی هر دو با پژوهش‌های متأخر مورد تردید قرار گرفته‌است، صداقت علمی ایجاب می‌کرد آن عنوان را گرچه بسیار جذاب می‌نمود رها سازم.

پس از این دگردیسی فکری آنچه از آن بحث‌ها برای من باقی ماند همین بود که بگویم ما می‌توانیم از متن فعلی قرآن «خوانش پدیدارشناسانه» و «خوانش روایی» ارائه کنیم و این ارائه تحت همین دو عنوان فعلاً در همین وبسایت قابل خواندن است.
محمد مجتهد شبستری
۱ خرداد ۱۴۰۰

#هومن_پناهنده
@gashthaa

فهیمه طباطبایی:
«در تهران دیگه جایی به نام محل تردد عابر پیاده رسما مفهومی نداره، ما شهروندان بدون خودرو هرروز باید در خیابان و حتی کوچه پس کوچه‌های شهر مثل مار دور خودروها و موتورهایی که محل ترددمون رو مسدود کرده‌ان، بپیچیم و از موانع عبور کنیم.»

مسیح مهاجری در روزنامه جمهوری اسلامی:
به نفع روحانیت است
که هوس ریاست جمهوری نکند

رویگردانی مردم از روحانیت روندی 40 ساله را طی کرده است. در این روند حوادث بسیاری در ایران روی داده که روحانیون نقش آفرین آن بودند. حتی زدن برخی روحانیون توسط گروه دیگری از روحانیون که در قدرت حکومتی سهم داشته اند. حالا این رویگردانی به جائی رسیده که تر و خشک با هم سوخته و اکثریتی از جامعه با هیچ عمامه به سری حاضر نیستند کنار بیایند و به او رای بدهند. عجیب است که حکومت که نمی تواند از این رویکرد مردم بی خبر باشد، باز هم می خواهد یک روحانی "ابراهیم رئیسی" را پیش انداخته و رئیس جمهور کند!
حجت الاسلام مسیح مهاجری مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی که از نزدیکان هاشمی رفسنجانی بوده و اسرار بسیاری را از زبان او در سینه دارد، با اشاره به همین رویگردانی مردم روز گذشته در این روزنامه نوشت:
اکنون شرایط کشور به گونه‌ای است که از نظر افکار عمومی تمام مشکلات حتی آنچه مربوط به نان و آب و نیازهای اولیه زندگی مردم است به روحانیت نسبت داده می‌شوند. کسانی که از وضعیت کشور به صورت جامع مطلع هستند می‌دانند که سروسامان دادن به این اوضاع نابسامان با شعارهائی که نامزدهای ریاست جمهوری –اعم از افراد روحانی و غیرروحانی– مطرح می‌کنند، امکان‌پذیر نیست. اینکه در افکار عمومی جا افتاده روحانیت کشور را به این روز انداخته، با استمرار وجود یک فرد روحانی در مسئولیت ریاست جمهوری می‌تواند این طرز تفکر را تقویت کند و نگرانی مربوط به نهاد روحانیت را افزایش دهد. بنابراین، بهتر است روحانیون به حضور در جایگاه تقنینی، قضائی و فرهنگی اکتفا کنند و مسئولیت اجرائی را که با معیشت مردم سروکار دارد به افرادی که در رشته‌های مرتبط تخصص دارند واگذار نمایند.

به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet

عنوان اول پیک نت 4 خرداد

2 خرداد 76
ایران حیات دیگری یافت!

احمد خمینی فرزند حسن خمینی یادداشت کوتاهی درباره انتخابات دوم خرداد همراه با عکسی یادگاری با محمد خاتمی در اینستاگرام منتشر کرد. عکسی که بوضوح نشان میدهد محمد خاتمی در این سالهای حصر تصویر و صدا شکسته و نسبتا پیر شده است. احمد خمینی بسیار جوان نوشته است: دوم خرداد برای نسل ما یک گفتمان اجتماعی و سیاسی است. گفتمانی که از جامعه مدنی به مردم‌سالاری دینی رسید و همواره بر محوریت نقش مردم در حکومت دینی تأکید دارد. اما برای کسانی که «نیم نسل» بزرگترند، علاوه بر آن، دوم خرداد یک خاطره بزرگ است و نسل ما که خود، آن خاطره ها را لمس نکرده ، آن را از زبان بزرگانشان شنیده است. در سالروز آن حادثه بزرگ، بسیار به جاست که از قهرمان اصلی آن (محمد خاتمی) یاد کنیم و از خدا بخواهیم که او را با سلامت و صحت قرین دارد.
همزمان با انتشار این یادداشت کوتاه و عکس تازه ای از محمد خاتمی، اسحاق جهانگیری که خود را برای انتخابات 1400 نامزد کرده نوشته است: اگر انتخاب شوم، دولت من، ادامه دولت خاتمی خواهد بود و البته با در نظر داشت تغییر و تحولاتی که در داخل و در جهان روی داده است. او درباره این شایعه که در صورت رسیدن مرحله رای گیری برای انتخابات 1400 ممکن است علی لاریجانی و جهانگیری یکی به نفع دیگری کنار برود، اما در دولت آن دیگر حضور داشته باشد. البته این احتمال بیشتر درباره به ریاست جمهوری رسیدن لاریجانی مطرح است.

به كانال تلگرام پيك نت بپيونديد:
https://telegram.me/pyknet

🔺اسماعیل خویی، شاعر ایرانی درگذشت

اسماعیل خویی، شاعر ایرانی و از اعضای موسس کانون نویسندگان ایران صبح روز سه‌شنبه، چهارم خرداد در ۸۳ سالگی در لندن درگذشت.

او متولد ۱۳۱۷ در مشهد بود. اولین کتابش، "بی تاب" مجموعه‌ای از شعرهای کلاسیک، زمانی که تنها ۱۸ سال داشت در سال ۱۳۳۵ در مشهد منتشر شد.

در دانش‌سرای تهران ادامه تحصیل داد و برای گرفتن دکترای فلسفه به لندن رفت.

پس از بازگشت به تهران به تدریس پرداخت.

او از اعضای موسس کانون نویسندگان ایران در سال ۱۳۴۷ بود. در همان دوره با داشتن گرایش‌های چپی از هواداران فداییان خلق بود.

پس از دستگیری و سپس اعدام دوست نزدیکش سعید سلطانپور در سال ۱۳۶۰ مدتی مخفیانه زندگی کرد و نهایتا در سال ۱۳۶۳ به لندن رفت و دیگر به ایران بازنگشت.

از او نزدیک به ۳۰ کتاب شعر منتشر شده که برخی از آنها به چند زبان ترجمه شده است.

@BBCPersian

من آن رهجوی رهپویم بسوی حق که تا کردم،
خطا کردم خطا کردم خطا کردم خطا کردم

حق انسان است و هر مطلق نمودی آمد از ناحق
چه ناحق‌ها که خود با حق منِ مطلق‌گرا کردم

به کوسِ بی‌خدایی کوفتم کز دین بلا دیدم
خود امّا -بی که دانم- بی‌خدایی را خدا کردم

نخستین درد را دین یافتم خود در مثل امّا
به دردِ دیگری دردِ نخستین را دوا کردم

که یعنی با خطای دیگری نفی خطا گفتم
که یعنی با بلای دیگری دفع بلا کردم

ز بی‌دینی چو دین کردی ز دین بدتر گزین کردی
بدا بنیادِ دینی که منِ دین‌آزما کردم

رسیدم در مصافِ دین ز کینِ دین به دینِ کین
چو دیدم، نفی دین نه، دین و دین را جابجا کردم

چو مسلک جای دین آید خدا سوی زمین آید
عبث پنداشتم هر کبریایی را فنا کردم

خدا را زآسمانِ دین کشانیدم به خاکِ دین
نخستین نامش این پایین پرولتّاریا کردم

پس آنگه سازمانی را بجای خلق بنشاندم
سپس خودکامه‌ای را جانشینِ کبریا کردم

سزد گر می‌گزد جانم که آلوده‌ست دستانم
که بشکستم عصای مار و ماری را عصا کردم

رهایی نیست از دامی به دامِ دیگری رفتن
بدین معنا- دریغا- گوشِ جان دیرآشنا کردم

رها بودم به دشتِ شک ولی در حالگشتِ شک
دریغا کز ندانستن رهایی را رها کردم

حقیقت از دلِ”امّا”ی پر چون و چرا زاید
حقیقت را من امّا خالی از چون و چرا کردم

حقیقت‌ها که درباید هم از زهدانِ شک زاید
یقینم شد که جز شک هرچه کردم ناروا کردم

خطاناکردنی نه کس نه آیینی‌ست نه حزبی
جز این گر گفتم و کردم غلط گفتم خطا کردم

خطاکارم ولی شاید اگر بر من ببخشایید
خطاها کردم امّا جمله در راهِ شما کردم


#اسماعیل_خویی

@Ketab_va_hekmat

جان گری، فیلسوف انگلیسی، در کتاب Seven Types of Atheism همین مضمون را می‌گوید که اسماعیل خویی به شعر گفته:
بی‌خدایانِ جدید بی‌خدایی را دین کرده‌اند و فکر می کنند اگر همه‌ی دنیا به دین آنها درآید مشکلات عالم حل می‌شود؛ به اینها می گوید ملحدین تبشیری (Evangelical atheists).

#هومن_پناهنده
@gashthaa

در دموکراسی، رقابت کورسِ تک‌اسبه نیست.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

♈️مشکل انتخابات آزاد این است که معلوم نیست چه کسی برنده می‌شود!

👤لئونید برژنف
رهبر پیشین اتحاد جماهیر شوروی

⚛ @jomhuriyat

آیا مبارزه با فساد در ایران سازمان‌یافته است؟

🔹ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضاییه می‌گوید: «فساد در ایران سیستماتیک نیست ولی مبارزه با فساد سیستماتیک است. هر دو گزاره مطرح شده نادرست و بی‌اساس است.

🔹از یکسو شواهد روشنی وجود دارد که نشان می‌دهد فساد در ایران گسترده و سازمان‌یافته است. پیش‌تر برخی مقام‌های رسمی در جمهوری اسلامی وجود «فساد سیستماتیک» را تایید کرده‌اند.

🔹آخرین گزارش سازمان بین‌المللی دیده‌بان شفافیت حکایت از آن دارد که شاخص ادراک فساد به بالاترین حد رسیده و رتبه ایران تا ۱۴۹ بالا رفته است. شاخصی که نشان از گستردگی و تشدید فساد عمومی در ایران دارد.

🔹از سوی دیگر نشانه آشکاری در دست نیست که نشان دهد «مبارزه با فساد» به طور جدی و سازمان‌یافته در دستور کار جمهوری اسلامی قرار دارد.

🔴 با این اوصاف «فکت‌نامه» به این ادعای ابراهیم رئیسی که «فساد در ایران سیستماتیک نیست ولی مبارزه با فساد سیستماتیک است»‌، نشان «نادرست» می‌دهد.

👈 متن کامل گزارش را همراه با منابع در سایت فکت‌نامه بخوانید
👈 در تلگرام بخوانید

✅ @Factnameh

Sokolov - Griboyedov: Waltz in E minor

💫

شاید
روزی
جایی
کسی چه میداند.....

@polyphonicchannel

☑️بیاید بخاطر شکوه ایران ، یکبار برای همیشه دست غرب زده ها را کوتاه کنیم...

کانال سپاه پاسداران👇
☑️ @sepah_pasdaran

پناهیان:
🔹 در کشور عقب افتاده‌ای مانند آمریکا، برای پرشور شدن انتخابات نیازمند رویکردهای هیجانی هستند

🔹 برخی تلاش دارند در ایران نیز این رویکردها جا بیفتد

🔹 این انتخابات بر اثر یک هیجان کاذب بنا نیست پررونق شود

جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002bMB
🆔 @Entekhab_ir

زبانِ اداری، ابزار سلطه جویی :

اسماعیل امینی :



وقتی می‌خواهید از دستگاه‌های عابر بانک، پول بگیرید، روی صفحه می‌نویسد: دستگاه در حال شمارش وجه می‌باشد.
این یعنی: دستگاه دارد پول می‌شمارد.
روی برخی پل‌های عابر پیاده نوشته شده: تکدی گری، چهره شهر را زشت می‌کند.
این یعنی: گدایی چهرۀ شهر را زشت می‌کند.
راستی این زبانِ عجیب از کجا آمده است؟ در میان هفتاد میلیون مردم ایران، آیا حتی یک نفر هم هست که به "پول" بگوید: "وجه"؟ یا به پول گرفتن، بگوید: دریافتِ وجه؟
آیا یک نفر ایرانی پیدا می‌شود که به "گدایی" بگوید: " تکدی گری"؟
کسانی که این زبان را به زبان طبیعی مردم ترجیح می‌دهند، اسم آن را گذاشته‌اند؛ زبان اداری و خیال می‌کنند که اگر به زبان رایج مردم بنویسند، نوشته‌شان رسمی و اداری نخواهد بود.
پیش از ادامۀ سخن چند جملۀ اداری را با هم بخوانیم:
(اسقاط کافۀ خیارات متصوره از طرفین متعاملین، به عمل آمد، علی‌الخصوص خیار غبن، اگر چه فاحش باشد.)
این جملات را در اسناد معاملات می‌نویسند، و خیال می‌کند که به این ترتیب، از اصطلاحات تخصصی اداری و حقوقی استفاده کرده‌اند. بی آن که فکر کنند، کسی به این زبان حرف نمی‌زند و کمتر کسی است که معنای این جملات عجیب و غریب را دریابد.
"زبان اداری" بازماندۀ نثر منشیانۀ قدیم است و یکی از مظاهر سلطه جویی و استبداد دیوانی است. وسیله‌ای برای حفظ اقتدار نظام اداری و فاصله گذاری میان مردم و کارگزارانِ اداری و قرار گرفتنِ مباشرانِ بورکراسی در موضع برتری، به گونه‌ای که مراجعان به دستگاه اداری، تصور کنند که آن کسی که پشتِ میز نشسته است از آنان برتر است و حق در همه حال با اوست، چون پشت میز نشسته است و زبان اداری بلد است.
تعابیرِ برساخته‌ای مانند: (به پیوست ایفاد می‌گردد) (ابتیاع فرمایید) (اطلاع حاصل شد) (امر به ابلاغ فرمایید) و ده‌ها اصطلاح من درآوردی دیگر، نه فقط به قصد درازنویسی و تکلف زبانی است، بلکه مقصود اصلی از کاربرد این زبانِ دروغین و بی هویت، اعلام برتریِ نظام اداری و کارگزاران اداری است بر دیگران.
حاصل این برتری جویی ، تحقیر و از میدان به در کردنِ مردم، آن است که مراجعه کننده، که به زبان بوروکراسی، می‌شود: ارباب رجوع! نه در موضع " ارباب" و صاحب حق، که در موضع برده و بندۀ مطیعِ نظام اداری قرار می‌گیرد.
جملات آمرانه‌ای از این قبیل: ( از تمام صفحات شناسنامه‌ات چهار سری کپی بگیر!) (کپی تمام صفحات سند منزل را بیاور!) (این نامه را ببر طبقۀ هفتم برای امضاء بعد ببر طبقۀ زیر زمین برای ثبت دبیرخانه، بعد بیاور همین جا!)
این جملات آمرانه، و بسیاری از فرمان‌های غیر معقول و غیر منطقی، که به عنوانِ "روال اداری" شناخته شده‌اند، در واقع برای مرعوب کردنِ مردم و راندن آنان به موضع انفعال و تسلیم در برابر سلطۀ دیوانی است.
در یکی از دانشگاه‌ها، دو اتاق مجاور هم بود که دانشجویان، باید به ترتیب پرونده‌شان را به آن دو اتاق می‌بردند. درِ یکی از اتاق‌ها بسته بود.( درِ اتاق در زبان اداری می‌شود: دربِ اتاق!) روی درِ بسته نوشته بود: مراجعه از حیاط دانشگاه.
دانشجویان باید مسیری طولانی را زیر آفتاب می‌رفتند و بعد زیر پنجرۀ آن اتاق، در آفتابِ گرم تابستان، می‌ایستادند تا نوبت‌شان شود.
از مسئولِ آن اتاق پرسیدم: چرا همین درِ داخلِ ساختمان را باز نمی‌کنید که دانشجوها راحت باشند و زیر آفتاب نمانند؟
فرمود: دانشجو اگر راحت باشد، پررو و پرتوقع می‌شود.
طراحی زبانِ اداری و روال اداری، بر اساس همین منطق است که، مردم پررو و پرتوقع نشوند.
زمانی قرار شد کارت ملی، جایگزین شناسنامه شود، تا سند هویت افراد همیشه همراه‌شان باشد، و یک شمارۀ اختصاصی(کد ملی) نشانگر هویت شخص باشد. همین کارت ملی که در ظاهر برای سهولتِ کار اداری و راحتی مردم طراحی شده بود، دستاویزِ جدیدِ سلطه جویانِ اداری شده است. حالا کپی تمام صفحات شناسنامه و کپی پشت و روی کارت ملی و اصل شناسنامه و اصل کارت ملی و نیز کد پستی منزل و محل کار برای هر نوع کار اداری، ضروری است!
مردم ، صاحبان اصلیِ دستگاه اداری‌اند و تمام ساختمان‌ها و اتاق‌ها و میزها و پست‌های اداری، با پول مردم ساخته شده و باید در خدمت مردم باشد. اما کسی که پشتِ میز نشسته و "زبانِ اداری" بلد است و از مقررات اداری سر درمی‌آورد، خود را در موضع برتری می‌بیند و برای حفظ این برتری، و جلوگیری از پررو شدن و پرتوقع شدنِ مردم، هر روز ترفندِ تازه‌ای به کار می‌بندد.


@bashgahandishe

«فرض کنید مرا و شما را به ضیافتی می‌خوانند که بزرگی متولّی آن است و بناست در آن ضیافت انتقادات ما را بشنود. می‌گویند شما شایستهٔ آن دانسته شده‌اید که به این ضیافت بیایید و انتقادات خود را طرح کنید و انتقادات شما، پس از این میهمانی، به‌صورت مکتوب منتشر خواهدشد. لازم به ذکر است که به بهترین منتقدان جوایز ارزنده‌ای تعلّق خواهدگرفت.
شما با اطمینان از اینکه من چنین موقعیّتی را برای طرح انتقاداتم از دست نخواهم‌داد، با من تماس می‌گیرید که "فلانی، کجا ببینمت که با هم برویم؟" و من می‌گویم نمی‌آیم و به شما هم پیشنهاد می‌کنم که نروید. می‌گویید "چرا نمی‌آیی؟..."»

یادداشت دوست خوبم، مسعود راستی‌پور، را دربارهٔ «ادب نقد خواندن» و «آسیب‌های فضای نقد تحقیقات ادبی» بخوانید. راستی‌پور در این یادداشت بیشتر دربارهٔ فضای شکل‌گرفته حول دکتر شفیعی کدکنی نوشته‌است.

t.me//fanneadab

آیا واقعاً همیشه خطا بر بزرگان گرفتن خطاست؟

بحث عباس عبدی با نصرالله پژمانفر( نماینده‌ی اصول‌گرای مجلس) درباره‌ی برجام.

#هومن_پناهنده
@gashthaa