📉📈عبدالناصر همتی، رئیس کل پیشین بانک مرکزی ایران و نامزد رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، روز سه‌شنبه یازدهم خردادماه، در برنامه رادیویی شمارش معکوس، گفت: « تقریبا ۵۰ درصد درآمد کشور برای دو دهک بالاست.»

🔹 همتی این گزاره را با اشاره به شاخص یا نسبت «ضریب جینی» که آن را «مهمترین شاخصی» توصیف کرده که نشان می‌دهد هر دهکی چقدر از درآمد کشور، نصیبشان می‌شود.

🔹در میان جداول آماری مرکز آمار، جدولی با عنوان «سهم هزينه ناخالص سرانه هر دهک: مناطق شهری» وجود دارد که آخرین بار در ۲۸ بهمن ۱۳۹۹ به روز شده است.

🔹 مجموع سهم این دهک‌ها در واقع تمام درآمد توزیع شده در اقتصاد ایران است و باید عدد یک یا به بیان درصدی، رقم ۱۰۰ درصد بشود.

🔹بررسی این سهم‌ها در فاصله زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ نشان می‌دهد که دو دهک بالای درآمدی در مناطق شهری در این بازه زمانی از ۴۴/۵۶ درصد تا ۴۸/۵ درصد کل درآمدهای اقتصاد ایران را در اختیار داشته‌ و هزینه کرده‌اند.

🔹فکت‌نامه به این گفته عبدالناصر همتی، نشان «درست» می‌دهد.

👈 متن کامل گزارش را همراه با منابع در سایت فکت‌نامه بخوانید
👈 در تلگرام بخوانید

✅ @Factnameh

غفلت از تصویر بزرگ‌تر

بعد از چند ماه شنیدن تاریخ شفاهی هاروارد را از سر گرفتم. (حقیقتاً بعد از شنیدن ۳۰ نوار محمد باهری بدن خالی می‌کند)، عبدالمجید مجیدی (۱۳۰۷-۱۳۹۲) را شروع کردم و همین اول کار مزدم را داد.

مجیدی به گفتهٔ خودش آدمی بوده به کلی بی‌اعتقاد به فعالیت سیاسی، در واقع یک تکنوکرات اشتباهی، کسی که فهمی از درستی در مناسبات سیاسی ندارد. حالا ببینیم یک تکنوکرات اشتباهی و بی‌اعتنا به امر سیاسی چه طور می‌تواند اشتباه مهلک کند؟

شاه در یک جلسهٔ خصوصی به او از قصد ایجاد نظام تک‌حزبی می‌گوید. چرا؟ چون «کسی از دولت انتقاد نمی‌کند و کار مملکت ارتقا پیدا نمی‌کند. یک حزب فراگیر درست شود که درون این حزب، جناح‌های متعددی باشند و به این نحو انتقاد از سیستم رواج پیدا کند». شاه مسئله را به درستی فهمیده، اما مجیدی چه می‌گوید؟ «مسئله مملکت که نبود انتقاد نیست، مسئله مملکت فساد است».

تکنوکرات غیر سیاسی، به عینی‌ترین و معلولی‌ترین بخش تمسک می‌کند. او نمی‌خواهد باور کند فساد یک مسئلهٔ عمیقاً سیاسی و محصول ناتوانی نظام سیاسی در ایجاد تعادل‌های اساسی است. کسی برای دل‌درد ناشی از زخم اسید معده،معده را جراحی نمی‌کند، بلکه قرص کاهندهٔ اسید معده مصرف می‌کند که به مرور آن زخم هم التیام پیدا کند. (البته مخلص به عنوان یک هوادار کلاسیک تکنوکراسی یادآور می‌شود همان‌گونه که تکنوکرات‌ها از دیدن تصویر کلان عاجزند، سیاست‌مداران هم از دیدن ظرایف فنی امور سیاسی غافلند و خود را خداوند متعال فرض می‌کنند و گمان می‌کنند اگر بگویند «کُن»، آن‌گاه «یَکون».)

اما زیباترین بخش، این‌جا از راه می‌‌رسد: «شاه از این حرف من خوشش نیامد. گفت منظورتان از فساد چیست؟» حالا نمی‌دانم شاه که این قدر در خلوت و از انتقادات مخلصانهٔ معاشرینش گله‌مند می‌شده است، چرا دغدغهٔ فقدان انتقاد داشته؟ و استدلالات تکراری (در طول تاریخ) مجیدی که به شاه توضیح دهد فساد یعنی استفاده از قدرت عمومی برای جلب منافع خصوصی و خانواده سلطنتی و درباریان بلاه‌بلاه.

مجیدی اضافه می‌کند «راه حل مسئله این بود که ایشان به حزب مردم (اپوزیسیون دولت هویدا) دستور دهد کارش را درست انجام دهد و از دولت انتقاد کند»، اما مجیدی گویا ترجیح می‌داده صحنه‌ای را که محمد باهری، عضو پیشین حزب مردم توصیف می‌کرده، نبیند: «هر کسی به رهبری حزب مردم می‌رسیده در مدت کوتاهی با فشارهای سیاسی ائتلاف نخست‌‌وزیر دست‌نشانده-شاه مفتضح می‌شده و خود شاه مانع اصلی شکل‌گیری حزب اپوزیسیون و انتقاد بوده است».

پی‌نوشت: بخش‌های درون گیومه نقل از حافظه از مصاحبه‌هاست، نه نقل دقیق یا گزارش مضمون.
@tammat1

کلاسی که به هم ریخته است!

در دورۀ دبستانم، هرگاه خبری از نیامدن معلم به مدرسه پخش می‌شد، ناگهان کلاس به هم می‌ریخت. برخی از بچه‌ها مانند زندانیانی که گویی از بند رها شده‌اند، با داد و فریاد به جان هم می‌افتادند، هر چیزی دم دست‌شان بود به سوی هم پرتاب می‌کردند و از پاره پوره کردن کتاب و دفتر همشاگردی‌های خود نیز ابایی نداشتند. این دسته از بچه‌ها عموماً شاگردهای بی‌انضباط و درس‌نخوانی بودند که عدم توفیق خود در تحصیل را با چنین مراسمی جبران می‌کردند.
در مقابل، بچه مؤدب‌ها و درس خوان‌ها که در طول سال برای خود جلوه و جبروتی داشتند، با به هم ریختن کلاس و شروع نزاع، از ترس به گوشه‌ای پناه می‌بردند تا جسم و جان و کتاب و دفتر خود را از تعرض بچه‌های شلوغ‌کار حفظ کنند.
حالا انتخابات ریاست جمهوی نیز به همان ماجرا شباهت پیدا کرده است. کاندیداها و هواداران آنها پنداری هدفی جز پرت کردن اشیای دم دست‌شان به سمت و سوی رقیب ندارند و اصولاً رقابت انتخاباتی را در همین نوع بازی‌های سخیف می‌بینند.
اینکه چرا کار انتخابات در ایران تا بدین پایه سطحی و زشت و سخیف شده است، راز ناگفته‌ای ندارد! این نوع از انتخابات طبعش همین شکل از رقابت است. از همین رو، افراد فرهیخته‌تری که نگران حفظ شأن و حیثیت خود هستند، حتی‌المقدور خود را در گوشه‌ای پنهان می‌کنند تا در وسط این دعوا، ترکشی به آنان اصابت نکند.
به نظرم اگر کاندیدایی واقعاً مدعی است که چیزی برای عرضه به افکار عمومی دارد، بهتر است میز مناظرۀ ملال‌آور و تصنعی صدا و سیما را ترک کند و در یک کنفرانس مطبوعاتی خود را مستقیم در معرضِ چالش پرسش‌های چند کارشناس خبره و بی‌طرف و منصف بگذارد تا میزان صلاحیت حقیقی‌اش هویدا شود. باقی قضایا هم شوخی و تفریح و سرکار گذاشتن جمعی از خلق‌الله است!
#احمد_زیدآبادی
#انتخابات
#رقابت
#مناظره
#صدا_و_سیما
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

🔸چرا فقر پایان ندارد؟

🔹مهدی معتمدی مهر

🔹ماهنامه آینده‌نگر شماره ۱۰۸، خرداد ۱۴۰۰

@nehzatazadiiran


📌 «فقر» یک وضعیت حاد و الگوی نامتوازن طبقاتی است که متاثر از ساختارهای ریشه‌دار «فساد» و «تبعیض» رفتار می‌کند و بر کلیت گستره حیات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هر جامعه‌ای اثرگذار است و متناسب با کیفیت توسعه‌یافتگی و بنیان‌های ناظر بر «خیر عمومی» و شاخص‌های مرتبط با «حکمرانی مطلوب» عیان و سنجیده می‌شود.

📌فقرا از متغیرهای مثبت اقتصادی مانند اشتغال و ارزش افزوده و رونق اقتصادی، برخورداری کمتری نسبت به ثروتمندان دارند و در رویارویی با تورم و رکود و بیکاری، سهم بیشتری دریافت می‌کنند. این معیار کلی در عموم وجوه نابرابری‌های اقتصادی و سیاسی و عدم برخورداری از امکانات رفاهی در حوزه‌های بهداشت و آموزش دیده می‌شود.

📌گسترش یا مهار فقر، تاثیر مستقیم و انکارناپذیری بر میزان و کیفیت آسیب‌پذیری یا بهبود زیست طبقات فرودست دارد و حتی به نظر می‌رسد که رابطه‌ای جدی با میزان مشارکت سیاسی و تجلیات کریمانه و اخلاقی این طبقه دارد. به عبارت دیگر، در یک جامعه فقرزده و مبتلا به ساختارهای تبعیض، نمی‌توان متوقع تقویت فرآیند دمکراسی یا بروز کمالات اخلاقی و معنوی بود.

📌«تبعیض» به مراتب مخرب‌تر از «فقر» عمل می‌کند و نه تنها مراتب زیست انسانی، بلکه زیرساخت‌های اقتصادی و بنیان‌های سرمایه اجتماعی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. یک جامعه مبتلا به تبعیض، به مراتب بیش از یک جامعه فقیر، در معرض تهدیدات ساختاری و ابتلا به ناامیدی اجتماعی و بی‌اعتمادی عمومی قرار دارد.

📌ملازمه‌ای تردیدناپذیر میان کاهش شاخص‌های «تصدی‌گری دولتی» با فرآیند «فقرزدایی» و توفیق سازوکارهای حمایتی نهادهای رسمی در مواجهه با فقر و بی‌عدالتی و تبعیض وجود دارد.

📌نظام‌های سیاسی موظف به تقویت نهادهای عمومی و کمک به موجودیت مستقل و توان‌مند ساختارهای عمومی از دو بخش دولتی و خصوصی هستند. شوراها و نظام مدیریت شورایی که در بافت شهرداری‌های هم‌تراز و بلکه قدرتمند‌تر از هر دستگاه حاکمیتی تجلی می‌یابد، اثرگذارترین بخش نهادهای عمومی هستند که علاوه بر ارایه خدمات عمومی، زیاده‌خواهی‌های دولتی و بخش خصوصی را از هر دو سو کنترل می‌کند.

📌نهادهای رسمی در غیاب نهادهای مدنی، افزون بر ناکارآمدی فزاینده در مهار فقر و عملیاتی کردن سازوکارهای ناظر به توزیع عادلانه قدرت و ثروت و خدمات، خود به بخشی از ساختار فساد تبدیل می‌شوند و به عنوان امکانی برای سلطه بیشتر اقلیت محض ثروتمندان و برخورداران بر اکثریت قریب به اتفاق محرومان، تجاهر می‌کنند.

📌بخش خصوصی، بخشی از کلیت هر «جامعه مدنی» است که تنها در کنار سایر اجزای جامعه مدنی مانند سازمان‌های مردم‌نهاد در حوزه‌های خیریه و زیست‌محیطی و احزاب، سندیکاها و رسانه‌های مستقل در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی، معنا و کارایی پیدا می‌کند.

@nehzatazadiiran

📎متن کامل یادداشت را در لینک زیر مطالعه فرمایید:
https://bit.ly/3clhdQq

سخنان روحانی درباره‌ی کمال مطلقِ همه‌ی بخش‌های دیگر حکومت به‌جز البته دولت.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

از دو مناظره‌ی نامزدهای ریاست جمهوری این قدر معلوم شده است که این نامزدها بر سرِ اینکه کشور بد اداره می‌شود با مردم هم‌داستان‌اند. اما آن هفت تن معتقدند که مسئول این وضع، نه کُل هیئت حاکمه، بلکه صرفاً بخشی از آن است. حالا سوال این است که آیا در این مورد مردم با آنها هم‌رای‌اند.

شاید رفتار مردم در انتخابات تا حدی به این سوال پاسخ بدهد.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔻استعفای میرسلیم از هیئت نظارت بر انتخابات شوراها

▫️«سید‌مصطفی میرسلیم» نماینده مردم تهران در مجلس و نایب رئیس هیات مرکزی نظارت بر انتخابات ششمین دوره شوراهای اسلامی شهر و روستا با صدور نامه ای سرگشاده و در اعتراض به روند بررسی صلاحیت نامزدهای این انتخابات، از عضویت در این هیات استعفا داد./تسنیم

@tadbirpress_ir

نسلهای قبلی تان را کنار بگذارید

✍🏻عباس عبدی؛ تحلیگر سیاسی و اجتماعی:

◾️هنگامی که به همه گرایش‌های فکری جامعه ایران نگاه می‌کنیم به این نتیجه می‌رسیم که هیچ‌کدام چشم‌اندازی امیدبخش را نوید نمی‌دهند.

◾️همه کم‌وبیش دچار نوعی نازایی فکری شده‌ایم.

◾️من از ۴ سال پیش هنگامی که انتقاد نسل‌های جوان‌تر را می‌شنیدم، تاکید می‌کردم که دور نسل قبل را خط بکشید و خودتان کنش‌ورزی کنید. نه اینکه آن نسل بد است بلکه تاریخ مصرف آن تمام شده است.

◾️هر جناحی که زودتر این اقدام را بنماید، شانس بیشتری برای قرار گرفتن در مسیر درست دارد.

◾️همیشه کسانی بودند که مدعی شوند مملکت در حال از دست رفتن است و باید کاری کرد.

◾️ولی دیدیم که کاری کردند بدون آنکه مشکل یا مساله مورد نظر خود را حل کنند بعضا گره حل آن را کورتر هم کردند.

https://fararu.com/fa/news/491946
@Fararunews

صورت تمثیلیِ سخنانِ عباس عبدی این است:

" شخصی که قیافه‌ی ترسناکی داشت، کودکی را به آغوش کشیده بود و کودک بی‌تابی و گریه می‌کرد. او نیز در آرام کردنش می‌کوشید، یک نفر گفت او را بگذار زمین، ساکت و آرام خواهد شد."

عبدی هم به نسل قبلِ اهلِ سیاست، در مورد چگونگی رفتار با کودکِ سیاست، چنین توصیه‌ای می‌کند.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

موضوع فضای مجازی در مناظره‌ی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴 🔴 نمایش بازی نکنید

✍️ #محمدجوادغلامرضا_کاشی:

🔸مسئولان غافلگیر شده‌اند. کاش نمی‌شدند. ممکن است تصمیم نادرست بگیرند و فاجعه بر فاجعه افزوده شود. درست مثل آنکس که هواپیمای مسافربری را موشک دشمن انگاشت، و ماشه را چکاند. بازهم ممکن است اشتباه کنید، آنچه در خیابان‌های شهر می‌بینید، دشمن نیست، خطر ویرانگر نیست. فرصتی است که باید به مردم داده شود.

🔸مردم عمیقاً عصبانی‌اند، گویی به انتها رسیده‌اند. مصلحت سنجی‌ها را کنار گذاشته‌اند هر چه دلشان می‌خواهد به زبان می‌آورند. کاش اجازه دهند هر آنچه در دل دارند عیان کنند. کاش به جای سرکوب، حراست از امنیت آنها را برعهده می‌گرفتند تا هر آنچه در دل تنگ مردم است به زبان آورده شود. گسترده، آرام، بی هراس. آنها همه مردم نیستند، اما شرط احساس آزادی و امنیت خاطر همه مردمان هستند. جطور؟

🔸داستان غم انگیز مسئولان و مردم یک داستان چهل ساله است. جمهوری اسلامی در بدو تاسیس خود اکثریت مردم را داشت. اقلیتی هم همراه نبودند. اقلیتی حقیقتاً کوچک. ادب حکم می‌کرد که نظام با تکیه بر اکثریت، حریم آن اقلیت را پاس دارد و احساس رضایت آنها را مد نظر قرار دهد. اما از همان روز نخست، اقلیت مورد طعن و تحقیر قرار گرفت. نظام اسلامی به تدریج نه بر مبنای تکیه بر اکثریت بلکه بر مبنای مشروعیتی که به خداوند نسبت می‌داد اقلیت ناهمراه را گمراه و طاغوتی و وابسته و نفوذی و خارجی نام نهاد. این نحو مواجهه، نه تنها اقلیت را طرد و انکار کرد، بلکه وجاهت اخلاقی اکثریت را هم لکه دار کرد. اکثریتی که این همه به اقلیت ناهمراه نامهربان است، در موضع ظلم و ستم کاری ایستاده است.

🔸هر روز دایره آن اکثریت که در موضعی غیر اخلاقی ایستاده بود کوچک و کوچکتر شد و دایره اقلیت بزرگ و بزرگ‌تر. جمهوری اسلامی هم این واقعیت را هر روز به نحوی ادراک می‌کرد. چنین بود که دیگر نه از موضع اکثریت، بلکه از موضع اقلیتی سخن می‌گفت که مشروعیتی الهی و قدسی دارد. به تدریج با واقعیتی تازه مواجه شدیم: یک اقلیت که نورچشمی خداوندند و یک اکثریت که طرد شده و شایسته تحقیر. همه دستگاه‌های تبلیغاتی نظام، در خدمت اقلیت قرار گرفت و اکثریت را مورد طرد و تحقیر قرار می‌داد. اکثریتی که تصور می‌شد نابالغ‌اند و شایسته تربیت و نظارت و تنبیه.

🔸این مردم که امروز در خیابان اینهمه خشمگین ظاهر می‌شوند، کمرشان از تحقیر شدن، نادیده گرفته شدن، کودک انگاشته شدن خمیده است. بگذارید هر چه می‌خواهند فریاد بکشند. خسته‌اند از وضعیتی که کسانی خود را نورچشمی‌های خداوند بپندارند، از موضع حق تصمیم بگیرند، اجرا ‌کنند و مردم را موظف بدانند شکر گذار باشند و عواقب تلخ آن را به جان بخرند.

🔸اشتباه تازه نکنید. بگذارید مردم هر چه می‌خواهند فریاد بزنند. این فریادها اگر بدانید باران تطهیر کننده است. نمایش بازی نکنید که همه چیز را بدتر می‌کند. وحشت نکیند. صبور باشید. تحمل کنید، تامل کنید. گاهی هم اگر گریه‌تان گرفت، گریه کنید.

🔸اگر به صدای اکثریت تحقیر شده احترام بگذارید، آغاز تازه‌ای است. یک بهار تازه در عرصه سیاست.

✅@Kaleme

🔸خواهی...رسوا، همرنگ جماعت شو.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴پیش‌بینی ما چه بود؟

🔻اعتماد ۳۰ خرداد ۱۴۰۰

🔘بنده و آقای گودرزی به عنوان یک اقدام حرفه‌ای پذیرفتیم که نظرسنجی‌های موسسه ایسپا را تجزیه و تحلیل و به سفارش ستاد آقای همتی برای آنها تهیه کنیم. کار ما یک اقدام حرفه‌ای است و نه سیاسی. ما داده‌های نظرسنجی را صرفاً از موضعی تخصصی و با در نظر گرفتن معیارهای علمی تفسیر می‌کردیم و تعلقات یا گرایش‌های خود را در تفسیر داده ها یکسره کنار می‌گذاشتیم. قصد ما تفسیر داده‌ها بود و نه کنش سیاسی، به همین خاطر هم به شدت منتقد کاربرد نظرسنجی به عنوان ابزاری برای تبلیغات و کمپین بودیم و هستیم. حتی بنده نسبت به سیاست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان منتقد بودم و هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای برای رای دادن هم پیدا نکردم.

https://telegra.ph/پیش%E2%80%8Cبینی-ما-چه-بود-06-19

🔸اکنون پاسخ آن سوال معلوم شده است.🔸

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴اصلاحات و تکنسین‌های سیاسی

🔻اعتماد ۳۱ خرداد ۱۴۰۰

🔘به نظرم اتفاق ۲۸ خرداد را نباید مترادف پایان اصلاح‌طلبی دانست. این را نه براساس علایق و گرایشم بلکه براساس واقعیات و تجربه پژوهشی می‌گویم. اغلب مردم ایران از وضع ناراضی هستند و آن را تأیید نمی‌کنند. ولی ناراضی بودن از یک چیز به معنای پذیرش چیز یا چیزهای دیگر نیست، بویژه آنکه آن چیزهای دیگر نیز آزمون خود را پس داده باشند.

🔘مردم ایران به دلایل تاریخی و تجربه صد ساله خود و نیز وضعیت منطقه اطمینان دارند که اصلاحات به عنوان کم‌هزینه‌ترین شیوه تغییر و بهبود، با فاصله بسیار زیادی بهتر از هر روش دیگری است. ولی این امر به معنای آن نیست که اصلاحات را معادل اصلاح‌طلبان به عنوان یک گروه اسم و رسم‌دار بشناسند.

https://telegra.ph/اصلاحات-و-تکنسین%E2%80%8Cهای-سیاسی-06-20

شر از آنچه در آینه می‌بینیم به ما نزدیک‌تر است.
#پیش‌پاافتادگی_شر

@eudemonia