Forwarded from اعتمادآنلاین
🔻جزئیات جدید نیویورک تایمز از نحوه ترور شهید فخریزاده
🔹روزنامه نیویورک تایمز مدعی شد: عملیات منجر به شهادت دکتر فخریزاده، اولین تلاش عوامل موساد نبوده است.
🔹در سال ۲۰۰۹ یک گروه ضربت طی عملیاتی برنامهریزی شده به دنبال ترور این دانشمند هستهای بودهاند و برای این کار منتظر آمدن فخریزاده بودند اما این عملیات در لحظه آخر لغو شد.
🔹موساد به لو رفتن این عملیات مشکوک شده بود و ظاهرا ایران برای آنها تله گذاشته بود.
🔹اما این بار موساد میخواست چیز جدیدی را امتحان کند.
🔹عامل ترور که یک تیرانداز ماهر بود، موقعیت خود را تعیین و اسلحه را آماده شلیک کرده و به آرامی ماشه را لمس کرد.
🔹اگرچه، او به هیچ وجه در نزدیکی آبسرد نبود.
🔹تک تیرانداز هزاران مایل دورتر، در محلی مخفی به صفحه نمایش یک کامپیوتر چشم دوخته بود.
🔹تمام گروه ضربت تا آن موقع ایران را ترک کرده بودند.
🔹در این عملیات فناوری تک تیرانداز دقیق کامپیوتری ارتقا یافته با هوش مصنوعی و رصد چند دوربینی از طریق ماهواره برای اولین بار به کار رفت که سلاح آن قادر به شلیک ۶۰۰ گلوله در یک دقیقه بود.
🔹برخلاف پهپادها، این سلاح رباتیک در آسمان هیچ توجهی را به خود جلب نمیکرد.
🔹بخش رباتیک سلاح طوری طراحی شده بود که کف وانت جا شود.
🔹دوربینها هم که در جهتهای مختلفی روی وانت قرار گرفته بودند، باعث میشدند اتاق کنترل تصویر کاملی نه تنها از هدف و جزئیات امنیتی آن، بلکه از اطراف محل عملیات داشته باشد.
🔹سرانجام در مرحله آخر کار، وانت پر از مواد منفجره شد تا پس از ترور، منفجر شود و هیچ ردی باقی نگذارد. شلیک چنین سلاحی پیچیدگیهای دیگری هم داشت.
🔹انفجار قرار بود ربات را کاملا خرد کند تا ایرانیها نتوانند بقایای آنچه رخ داده بود را کنار هم قرار دهند.
🔹در عوض، بیشتر قطعات این سلاح به هوا پرتاب شدند و سپس روی زمین افتادند، بیش از آن آسیب دیده بود که بتوان آن را تعمیر کرد اما قطعات تا حد زیادی سالم مانده بودند.
🔹ارزیابی ایران مبنی بر این که حمله توسط یک سلاح خودکار کنترل از راه دور «مجهز به هوش مصنوعی» انجام شده بود، صحت داشت/ ایسنا
#بینالملل
@EtemadOnline
🔹روزنامه نیویورک تایمز مدعی شد: عملیات منجر به شهادت دکتر فخریزاده، اولین تلاش عوامل موساد نبوده است.
🔹در سال ۲۰۰۹ یک گروه ضربت طی عملیاتی برنامهریزی شده به دنبال ترور این دانشمند هستهای بودهاند و برای این کار منتظر آمدن فخریزاده بودند اما این عملیات در لحظه آخر لغو شد.
🔹موساد به لو رفتن این عملیات مشکوک شده بود و ظاهرا ایران برای آنها تله گذاشته بود.
🔹اما این بار موساد میخواست چیز جدیدی را امتحان کند.
🔹عامل ترور که یک تیرانداز ماهر بود، موقعیت خود را تعیین و اسلحه را آماده شلیک کرده و به آرامی ماشه را لمس کرد.
🔹اگرچه، او به هیچ وجه در نزدیکی آبسرد نبود.
🔹تک تیرانداز هزاران مایل دورتر، در محلی مخفی به صفحه نمایش یک کامپیوتر چشم دوخته بود.
🔹تمام گروه ضربت تا آن موقع ایران را ترک کرده بودند.
🔹در این عملیات فناوری تک تیرانداز دقیق کامپیوتری ارتقا یافته با هوش مصنوعی و رصد چند دوربینی از طریق ماهواره برای اولین بار به کار رفت که سلاح آن قادر به شلیک ۶۰۰ گلوله در یک دقیقه بود.
🔹برخلاف پهپادها، این سلاح رباتیک در آسمان هیچ توجهی را به خود جلب نمیکرد.
🔹بخش رباتیک سلاح طوری طراحی شده بود که کف وانت جا شود.
🔹دوربینها هم که در جهتهای مختلفی روی وانت قرار گرفته بودند، باعث میشدند اتاق کنترل تصویر کاملی نه تنها از هدف و جزئیات امنیتی آن، بلکه از اطراف محل عملیات داشته باشد.
🔹سرانجام در مرحله آخر کار، وانت پر از مواد منفجره شد تا پس از ترور، منفجر شود و هیچ ردی باقی نگذارد. شلیک چنین سلاحی پیچیدگیهای دیگری هم داشت.
🔹انفجار قرار بود ربات را کاملا خرد کند تا ایرانیها نتوانند بقایای آنچه رخ داده بود را کنار هم قرار دهند.
🔹در عوض، بیشتر قطعات این سلاح به هوا پرتاب شدند و سپس روی زمین افتادند، بیش از آن آسیب دیده بود که بتوان آن را تعمیر کرد اما قطعات تا حد زیادی سالم مانده بودند.
🔹ارزیابی ایران مبنی بر این که حمله توسط یک سلاح خودکار کنترل از راه دور «مجهز به هوش مصنوعی» انجام شده بود، صحت داشت/ ایسنا
#بینالملل
@EtemadOnline
Forwarded from يـادداشتهای روزانـه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@amirsorayan
🌏شبکه Arte فرانسه بهتازگی مستندی سهقسمتی از جاذبههای تاریخی و طبیعی چهارگوشه ایران تهیه و پخش کرده است.
⭐️عنوان : l'Iran vu du ciel.
🌈بخشهایی از این مستند را در ۲ دقیقه تماشا کنید .
@amirsorayan
🌏شبکه Arte فرانسه بهتازگی مستندی سهقسمتی از جاذبههای تاریخی و طبیعی چهارگوشه ایران تهیه و پخش کرده است.
⭐️عنوان : l'Iran vu du ciel.
🌈بخشهایی از این مستند را در ۲ دقیقه تماشا کنید .
@amirsorayan
Forwarded from ترجمانک | فاطمه مدیحی بیدگلی
فروشندۀ بلبلزبان
آرت بوخوالد
ترجمۀ فاطمه مدیحی بیدگلی
این روزها یکی از مشکلات اقتصادی این است که فروشندهٔ جوان و کاربلد راحت پیدا نمیشود. بسیاری از جوانهایی که تازه از پشت میز دانشگاه بلند شدهاند بیش از این که به فروش کالا علاقهمند باشند، دوست دارند دربارۀ انگیزه مشتری از خرید وراجی کنند. متأسفانه این جوانها بیش از حد صداقت نشان میدهند و همین ممکن است دکان خردهفروشیها را تخته کند.
یکی از دوستانم که در همین جرجتاون فروشگاه پوشاک دارد تعریف میکرد که با دختر جوانی که دانشجوی رشتهٔ روانشناسی بود و میخواست فروشندگی کند چه مشکلاتی داشته است. میگفت روز اول خانمی وارد مغازه شد و این دختر (اسمش را میگذاریم برامپتون) پرسید: «چه فرمایشی دارین؟»
خانم گفت: «یکدست کتوشلوار پاییزی میخوام.»
برامپتون پرسید: « قیمتش حدوداً چقدر باشه؟»
خانم جواب داد: «قیمتش مهم نیست.»
برامپتون گفت: «بذارین اینجوری ازتون بپرسم. کتوشلوار رو واقعاً لازم دارین یا با شوهرتون دعواتون شده و حالا میخواین با خرید یه دست کتوشلوار گرون تلافی کنین؟»
خانم با تعجب گفت: «بله؟ متوجه منظورتون نمیشم.»
برامپتون گفت: «نکنه شک کردین که دوستدختر داره و فکر میکنین این تنها راهیه که میتونین دوباره توجه شوهرتون رو به خودتون جلب کنین.»
خانم گفت: «معلوم هست چی داری میگی؟»
«موقع عصبانیت صلاح نیست پول خرج کنین؛ اینطوری خصومتتون رو نشون بدین خیلی براتون گرون تموم میشه. توصیه میکنم چند روزی دست نگهدارین و فکرکنین. سعی کنین با حرف زدن اختلافاتتون رو حل کنین. خریدن یکدست کتوشلوار جدید زندگی زناشوییتون رو نجات نمیده.»
مشتری با لحنی سرد گفت: «خیلی ممنون از نصیحتتون دختر خانم.» و از مغازه رفت بیرون.
برامپتون رو کرد به دوستم که صاحبمغازه بود و گفت: «میدونم از دستم عصبانی شد ولی هفتهٔ دیگه پیش خودش ازم تشکر میکنه که نذاشتم پولشو هدر کنه.»
دوستم تصمیم میگیرد این اتفاق را ندیده بگیرد؛ اما همان روز مشتری دیگری وارد مغازه شد و برامپتون پرسید: «چه فرمایشی دارین؟»
مشتری گفت: «میخوام برم مرکز هنرهای نمایشی کندی در واشنگتن. دوست دارم یه لباس مجلسی خفنی بپوشم هر کی میبینه چشاش چارتا بشه.»
برامپتون گفت:«اتفاقاً ما اینجا یهسری لباسهای خفن داریم مخصوص آدمهای بیاعتمادبهنفس.»
«آدمهای بیاعتمادبهنفس؟»
«بله. مگه نمیدونین! بعضی خانمها با لباس پوشیدن اعتمادبهنفسِ نداشتهشون رو جبران میکنن؟»
مشتری با عصبانیت فریاد زد: «من اعتمادبهنفس دارم.»
«پس چرا میخوای لباسی بپوشی که تو مرکز کندی هر که ببینت چشاش چارتا بشه. بذار اونها توجهشون به خودت جلب بشه و نه به لباست. تو خیلی جذابی و یه زیبایی درونی داری که خبر نداری. من میتونم یه پیرهن خفن بهت بفروشم که همهٔ توجهها رو جلب کنه ولی اونوقت دیگه نمیدونی آدمایی که بهت زل میزنن به خودت زل زدن یا به پیرهنت.»
اینبار صاحبمغازه تصمیم گرفت مداخله کند.
«خانم برامپتون اگه ایشون پیرهن خفن میخوان، چرا پیرهنهای خفن رو نشونشون نمیدین؟»
مشتری گفت: «حق با این دخترخانمه. چرا پونصد دلار خرج کنم تا آدمهایی ازم تعریف کنن که اصلاً براشون مهم نیست من چی تنمه. متشکرم که کمکم کردی، خانم جوان.»
مشتری از مغازه رفت بیرون.
یک ساعت بعد، آخرین کار کمر صاحب مغازه را شکست. دانشجویی وارد مغازه شد و میخواست دامنکوتاه بخرد. این بار برامپتون نیمساعت دربارهٔ آزادی زنان وراجی کرد و آخر سر گفت: «پوشیدن دامن کوتاه فقط زنها رو تبدیل میکنه به کالای جنسی.»
آن شب صاحبمغازه برگهای پشت شیشه چسباند که درشت روی آن نوشته بود: «به یک فروشندهٔ خانم نیازمندیم، بهجز دانشجویان رشتهٔ روانشناسی!»
منتشرشده در فصلنامهی طنزآور
شمارهی چهارم، تابستان هزاروچهارصد.
آرت بوخوالد
ترجمۀ فاطمه مدیحی بیدگلی
این روزها یکی از مشکلات اقتصادی این است که فروشندهٔ جوان و کاربلد راحت پیدا نمیشود. بسیاری از جوانهایی که تازه از پشت میز دانشگاه بلند شدهاند بیش از این که به فروش کالا علاقهمند باشند، دوست دارند دربارۀ انگیزه مشتری از خرید وراجی کنند. متأسفانه این جوانها بیش از حد صداقت نشان میدهند و همین ممکن است دکان خردهفروشیها را تخته کند.
یکی از دوستانم که در همین جرجتاون فروشگاه پوشاک دارد تعریف میکرد که با دختر جوانی که دانشجوی رشتهٔ روانشناسی بود و میخواست فروشندگی کند چه مشکلاتی داشته است. میگفت روز اول خانمی وارد مغازه شد و این دختر (اسمش را میگذاریم برامپتون) پرسید: «چه فرمایشی دارین؟»
خانم گفت: «یکدست کتوشلوار پاییزی میخوام.»
برامپتون پرسید: « قیمتش حدوداً چقدر باشه؟»
خانم جواب داد: «قیمتش مهم نیست.»
برامپتون گفت: «بذارین اینجوری ازتون بپرسم. کتوشلوار رو واقعاً لازم دارین یا با شوهرتون دعواتون شده و حالا میخواین با خرید یه دست کتوشلوار گرون تلافی کنین؟»
خانم با تعجب گفت: «بله؟ متوجه منظورتون نمیشم.»
برامپتون گفت: «نکنه شک کردین که دوستدختر داره و فکر میکنین این تنها راهیه که میتونین دوباره توجه شوهرتون رو به خودتون جلب کنین.»
خانم گفت: «معلوم هست چی داری میگی؟»
«موقع عصبانیت صلاح نیست پول خرج کنین؛ اینطوری خصومتتون رو نشون بدین خیلی براتون گرون تموم میشه. توصیه میکنم چند روزی دست نگهدارین و فکرکنین. سعی کنین با حرف زدن اختلافاتتون رو حل کنین. خریدن یکدست کتوشلوار جدید زندگی زناشوییتون رو نجات نمیده.»
مشتری با لحنی سرد گفت: «خیلی ممنون از نصیحتتون دختر خانم.» و از مغازه رفت بیرون.
برامپتون رو کرد به دوستم که صاحبمغازه بود و گفت: «میدونم از دستم عصبانی شد ولی هفتهٔ دیگه پیش خودش ازم تشکر میکنه که نذاشتم پولشو هدر کنه.»
دوستم تصمیم میگیرد این اتفاق را ندیده بگیرد؛ اما همان روز مشتری دیگری وارد مغازه شد و برامپتون پرسید: «چه فرمایشی دارین؟»
مشتری گفت: «میخوام برم مرکز هنرهای نمایشی کندی در واشنگتن. دوست دارم یه لباس مجلسی خفنی بپوشم هر کی میبینه چشاش چارتا بشه.»
برامپتون گفت:«اتفاقاً ما اینجا یهسری لباسهای خفن داریم مخصوص آدمهای بیاعتمادبهنفس.»
«آدمهای بیاعتمادبهنفس؟»
«بله. مگه نمیدونین! بعضی خانمها با لباس پوشیدن اعتمادبهنفسِ نداشتهشون رو جبران میکنن؟»
مشتری با عصبانیت فریاد زد: «من اعتمادبهنفس دارم.»
«پس چرا میخوای لباسی بپوشی که تو مرکز کندی هر که ببینت چشاش چارتا بشه. بذار اونها توجهشون به خودت جلب بشه و نه به لباست. تو خیلی جذابی و یه زیبایی درونی داری که خبر نداری. من میتونم یه پیرهن خفن بهت بفروشم که همهٔ توجهها رو جلب کنه ولی اونوقت دیگه نمیدونی آدمایی که بهت زل میزنن به خودت زل زدن یا به پیرهنت.»
اینبار صاحبمغازه تصمیم گرفت مداخله کند.
«خانم برامپتون اگه ایشون پیرهن خفن میخوان، چرا پیرهنهای خفن رو نشونشون نمیدین؟»
مشتری گفت: «حق با این دخترخانمه. چرا پونصد دلار خرج کنم تا آدمهایی ازم تعریف کنن که اصلاً براشون مهم نیست من چی تنمه. متشکرم که کمکم کردی، خانم جوان.»
مشتری از مغازه رفت بیرون.
یک ساعت بعد، آخرین کار کمر صاحب مغازه را شکست. دانشجویی وارد مغازه شد و میخواست دامنکوتاه بخرد. این بار برامپتون نیمساعت دربارهٔ آزادی زنان وراجی کرد و آخر سر گفت: «پوشیدن دامن کوتاه فقط زنها رو تبدیل میکنه به کالای جنسی.»
آن شب صاحبمغازه برگهای پشت شیشه چسباند که درشت روی آن نوشته بود: «به یک فروشندهٔ خانم نیازمندیم، بهجز دانشجویان رشتهٔ روانشناسی!»
منتشرشده در فصلنامهی طنزآور
شمارهی چهارم، تابستان هزاروچهارصد.
Forwarded from اکبر گنجی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فریادهای کهنه سرباز آمریکایی بر سر بوش: میلیون ها عراقی و دوستان آمریکایی من به خاطر دروغ های تو کشته شدند
مارک پرایسنر، کهنه سرباز آمریکایی، هنگام سخنرانی جورج بوش خطاب به او گفت: «آقای بوش کی میخواهی بابت میلیونها عراقی که به خاطر دروغ تو کشته شدند عذرخواهی کنی؟ تو درباره سلاحهای کشتار جمعی دروغ گفتی. درباره ارتباط [عراق] با حوادث ۱۱ سپتامبر دروغ گفتی.»
بوش:«بنشین و درست رفتار کن.»
پرایسنر: تو در سال ۲۰۰۳ من را برای جنگ به عراق فرستادی. دوستهای من کشته شدند. تو آدم کشتی. تو دروغ گفتی.
مارک پرایسنر، کهنه سرباز آمریکایی، هنگام سخنرانی جورج بوش خطاب به او گفت: «آقای بوش کی میخواهی بابت میلیونها عراقی که به خاطر دروغ تو کشته شدند عذرخواهی کنی؟ تو درباره سلاحهای کشتار جمعی دروغ گفتی. درباره ارتباط [عراق] با حوادث ۱۱ سپتامبر دروغ گفتی.»
بوش:«بنشین و درست رفتار کن.»
پرایسنر: تو در سال ۲۰۰۳ من را برای جنگ به عراق فرستادی. دوستهای من کشته شدند. تو آدم کشتی. تو دروغ گفتی.
Forwarded from آرامان نیوز (مشکین سلام)
🔴زینب اختری مدیر کل امور زنان و خانواده وزارت کشور شد. او کتابهایی با عناوین «عفاف و حجاب از دیدگاه نوروبیولوژی» و «تفاوتهای مغز زن و مرد از دیدگاه نوروبیولوژی» منتشر کرده است
اختری همچنین مسئول کمیته نوروبیولوژی جنگ نرم دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله بوده است
✅آرامان (مشکین سلام)👇
@AramanNews
اختری همچنین مسئول کمیته نوروبیولوژی جنگ نرم دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله بوده است
✅آرامان (مشکین سلام)👇
@AramanNews
Forwarded from روزآروز
📣 محمد مقیمی سرپرست دانشگاه تهران شد
▪️با حکم وزیر علوم، نیلی احمدآبادی، رئيس دانشگاه تهران، از سمتش کنار رفت و محمد مقیمی، معاون آموزش و برنامهریزی دیوان محاسبات و از استادان رشته مدیریت دولتی این دانشگاه سرپرست دانشگاه تهران شد.
▪️معاونت اداری و مالی دانشگاه تهران در دولت دوم احمدینژاد و ریاست پردیس فارابی دانشگاه تهران در قم، در سالهای ۹۳ تا ۹۵ در کارنامه مقیمی دیده میشود.
▪️در فهرست مقالههای مقیمی هم اینها دیده میشود: «مدیریت بحران بر مبنای عذرخواهی به سبک سردار حاجیزاده»، «مدیریت بر مبنای اخلاص؛ جوهره مکتب شهید سلیمانی»، «مدیریت در شرایط فتنه مبتنی بر آموزه های نهج البلاغه»، «مدیریت به مثابه موکب داری(آموزه های مدیریتی از رویداد اربعین حسین)»، «بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی، رهنامه پیشرفت ایرانی - اسلامی»، «اعتماد عمومی در مدیریت دولتی بر مبنای آموزه های نامه ۲۵ نهج البلاغه» و «مفروضات پارادایم اقتصاد مقاومتی»
👈 دیروز نیلی احمدآبادی، رئيس برکنارشده دانشگاه تهران، از رئيس قوه قضا خواست دانشجویان زندانی این دانشگاه، ازجمله کسرا نوری، در اول مهر آزاد شوند
@roozArooz_media
▪️با حکم وزیر علوم، نیلی احمدآبادی، رئيس دانشگاه تهران، از سمتش کنار رفت و محمد مقیمی، معاون آموزش و برنامهریزی دیوان محاسبات و از استادان رشته مدیریت دولتی این دانشگاه سرپرست دانشگاه تهران شد.
▪️معاونت اداری و مالی دانشگاه تهران در دولت دوم احمدینژاد و ریاست پردیس فارابی دانشگاه تهران در قم، در سالهای ۹۳ تا ۹۵ در کارنامه مقیمی دیده میشود.
▪️در فهرست مقالههای مقیمی هم اینها دیده میشود: «مدیریت بحران بر مبنای عذرخواهی به سبک سردار حاجیزاده»، «مدیریت بر مبنای اخلاص؛ جوهره مکتب شهید سلیمانی»، «مدیریت در شرایط فتنه مبتنی بر آموزه های نهج البلاغه»، «مدیریت به مثابه موکب داری(آموزه های مدیریتی از رویداد اربعین حسین)»، «بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی، رهنامه پیشرفت ایرانی - اسلامی»، «اعتماد عمومی در مدیریت دولتی بر مبنای آموزه های نامه ۲۵ نهج البلاغه» و «مفروضات پارادایم اقتصاد مقاومتی»
👈 دیروز نیلی احمدآبادی، رئيس برکنارشده دانشگاه تهران، از رئيس قوه قضا خواست دانشجویان زندانی این دانشگاه، ازجمله کسرا نوری، در اول مهر آزاد شوند
@roozArooz_media
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)
قدسیت نظام؟ به کدام دلیل؟
سید ابراهیم رئیسی نظام سیاسی حاکم بر ایران را "قدسی" توصیف کرده است. اگر قدسیت را امری مربوط به ماوراء و دارای حرمتی فرازمینی تعریف کنیم، چند پرسش اساسی در برابر ادعای آقای رئیسی قابل طرح است:
یک: آیا جنس حکومت و سیاست اصولاً قابل ارتقاء به امور ماورائی و متافیزیکی است؟
دو: به فرضِ ادعای امکان و وجود حکومت قدسی در عقاید پیروان برخی از ادیان، آیا در اسلام منبعی معتبر یافت میشود که اشاره به قدسی بودن حکومت حتی در مورد حکومت پیامبر یا علی یا سایر خلفای راشدین داشته باشد؟
سه: تاریخ نشان میدهد که ادعای قدسی بودن حکومت معمولاً برای جلوگیری از هرگونه انتقادِ منتقدان و مخالفتِ مخالفان و توجیه سرکوب آنها مطرح شده است. آیا منظور آقای رئیسی نیز چیزی مشابه این است؟
چهار: آقای رئیسی و دیگر مسئولان حکومت، بارها از لزوم نقد سیاستهای جاری سخن به میان آوردهاند. اگر نظام حاکم به واقع ماهیت "قدسی" دارد، انتقاد از آن به چه طریقی قابل توجیه و پذیرش است؟
پنج: با این میزان از فساد و فقر و فلاکت و تبعیض و بیاخلاقی و بیعدالتی که در کشور ما جریان دارد و عموم مسئولان نیز به آن معترفند، سخن از قدسی بودن حکومت چه معنا و مفهومی دارد؟ آیا منظور، نادیده گرفتن مفاسد و انکار مصائب است؟
شش: در چنین اوضاع و احوالی، به میان کشیدن بحث "قدسیت" نظام آیا به این مفهوم در نقطۀ درست آن که خارج از حوزۀ حکومت و سیاست و مربوط به حوزۀ ایمان و اخلاق و معنویت است، آسیب نمیزند و از آن اعتبارزدایی نمیکند؟
#احمد_زیدآبادی
#ابراهیم_رئیسی
#امر_قدسی
#خلفای_راشدین
#اخلاق_و_معنویت
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
سید ابراهیم رئیسی نظام سیاسی حاکم بر ایران را "قدسی" توصیف کرده است. اگر قدسیت را امری مربوط به ماوراء و دارای حرمتی فرازمینی تعریف کنیم، چند پرسش اساسی در برابر ادعای آقای رئیسی قابل طرح است:
یک: آیا جنس حکومت و سیاست اصولاً قابل ارتقاء به امور ماورائی و متافیزیکی است؟
دو: به فرضِ ادعای امکان و وجود حکومت قدسی در عقاید پیروان برخی از ادیان، آیا در اسلام منبعی معتبر یافت میشود که اشاره به قدسی بودن حکومت حتی در مورد حکومت پیامبر یا علی یا سایر خلفای راشدین داشته باشد؟
سه: تاریخ نشان میدهد که ادعای قدسی بودن حکومت معمولاً برای جلوگیری از هرگونه انتقادِ منتقدان و مخالفتِ مخالفان و توجیه سرکوب آنها مطرح شده است. آیا منظور آقای رئیسی نیز چیزی مشابه این است؟
چهار: آقای رئیسی و دیگر مسئولان حکومت، بارها از لزوم نقد سیاستهای جاری سخن به میان آوردهاند. اگر نظام حاکم به واقع ماهیت "قدسی" دارد، انتقاد از آن به چه طریقی قابل توجیه و پذیرش است؟
پنج: با این میزان از فساد و فقر و فلاکت و تبعیض و بیاخلاقی و بیعدالتی که در کشور ما جریان دارد و عموم مسئولان نیز به آن معترفند، سخن از قدسی بودن حکومت چه معنا و مفهومی دارد؟ آیا منظور، نادیده گرفتن مفاسد و انکار مصائب است؟
شش: در چنین اوضاع و احوالی، به میان کشیدن بحث "قدسیت" نظام آیا به این مفهوم در نقطۀ درست آن که خارج از حوزۀ حکومت و سیاست و مربوط به حوزۀ ایمان و اخلاق و معنویت است، آسیب نمیزند و از آن اعتبارزدایی نمیکند؟
#احمد_زیدآبادی
#ابراهیم_رئیسی
#امر_قدسی
#خلفای_راشدین
#اخلاق_و_معنویت
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii
Forwarded from روشنفکران (نیکا)
💎 جواب خوب
از کارگری در محضر دادگاه پرسیدند مایل است به روش دنیوی سوگند بخورد یا به روش کلیسایی؟
جواب داد: "من بیکار هستم."
«اصلا در این گفتهاش نشانی از حواس پرتی در میان نبود. او با این جواب خاطرنشان کرد که در وضعیتی به سر میبرد که طرح چنین پرسشهایی و حتا دستور چنین دادگاهی، برایش پشیزی ارزش ندارد.»
#برتولت_برشت
مترجم: علیعبداللهی
@Roshanfkrane
از کارگری در محضر دادگاه پرسیدند مایل است به روش دنیوی سوگند بخورد یا به روش کلیسایی؟
جواب داد: "من بیکار هستم."
«اصلا در این گفتهاش نشانی از حواس پرتی در میان نبود. او با این جواب خاطرنشان کرد که در وضعیتی به سر میبرد که طرح چنین پرسشهایی و حتا دستور چنین دادگاهی، برایش پشیزی ارزش ندارد.»
#برتولت_برشت
مترجم: علیعبداللهی
@Roshanfkrane
Forwarded from فرارو
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گزارش رسانه خارجی از کوچکترین چایخانه تهران
▪️خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت: کاظم مبهوتیان با ریش مرتب شده، شالی قرمز و جلیقهای به رنگ برنز در کوچکترین و قدیمیترین چایخانه تهران به مشتریان خدماتی ثابت و مداوم ارائه میدهد، اما در ۶۳ سالگی تنها امیدش به خداست تا جانشینی برای او پیدا کند.
▪️در کوچهای از بازار بزرگ تهران، بین مغازه لباسفروشی و در ورودی مسجد، چایخانه ۱٫۵ مترمربعی او از خیابان اصلی دیده نمیشود.
▪️مبهوتیان در بین ریختن لیوانهای چای دم کشیده برای مشتریانش داستان صدساله چایخانه افسانهای حاج علی درویش را با افتخار بازگو میکند./ فرارو
https://fararu.com/fa/news/506106
@Fararunews
▪️خبرگزاری فرانسه در گزارشی نوشت: کاظم مبهوتیان با ریش مرتب شده، شالی قرمز و جلیقهای به رنگ برنز در کوچکترین و قدیمیترین چایخانه تهران به مشتریان خدماتی ثابت و مداوم ارائه میدهد، اما در ۶۳ سالگی تنها امیدش به خداست تا جانشینی برای او پیدا کند.
▪️در کوچهای از بازار بزرگ تهران، بین مغازه لباسفروشی و در ورودی مسجد، چایخانه ۱٫۵ مترمربعی او از خیابان اصلی دیده نمیشود.
▪️مبهوتیان در بین ریختن لیوانهای چای دم کشیده برای مشتریانش داستان صدساله چایخانه افسانهای حاج علی درویش را با افتخار بازگو میکند./ فرارو
https://fararu.com/fa/news/506106
@Fararunews
Forwarded from ارزیابی شتابزده (Mohammadreza Eslami)
✍️اول مهر و طنز در دانشگاه
🔷یک استاد دانشگاه را تجسم کنید که معاون فنی-مهندسی یک شرکت مهندسی مشاور بزرگ است (با ده ها پرسنل و پروژه که در زیرمجموعه اش قرار دارند) و همزمان نُه دانشجوی دکترا و کارشناسی ارشد هم دارد.
این تجسم شما یک خیال نیست بلکه واقعیت است! واقعیت از این باب که خیلی محتمل است که در دانشگاههای کشورمان با افرادی برخورد کنیم که هدایت هشت-نُه دانشجوی دکترا و ارشد را به عهده دارند ولی همزمان درگیرِ کارهای یک "شرکت" هستند که امور جاری در آن شرکت (خود به تنهایی) یک نیروی تمام وقت می طلبد. سوال اینجاست که "کیفیتِ" آن پایان نامه های دکترا چه می شود؟!
سوال اینجاست که آن آقای استاد، چقدر "وقت" صرفِ دانشجویانش می کند؟
🔷حالا دوباره تجسم خود را بکار بگیریم و یک هیات علمی را تصور کنیم که هشت یا نُه دانشجوی دکترا دارد و همزمان در تمامِ دوره های انتخابات #شورای_شهر هم شرکت می کند. علاوه بر این، در هر انتخابات نظام مهندسی هم شرکت می کند. یعنی انتظار دارد هشت سال عضو شورای شهر یک کلانشهر باشد (یک مسئولیت "تمام وقت") و "همزمان" با حضور در نظام مهندسی، بر هدایت چندین پایان نامه دکترا هم نظارت کند.
این تجسم شما نیز یک تصور نیست بلکه واقعیت است!
این طنزی است که در دانشگاههای ما جریان دارد.
🔷حال برویم به محوطه #دانشگاه_ایلینوی و دقایقی در محوطه واحد Urbana-Champaign این دانشگاه قدم بزنیم (University of Illinois at Urbana-Champaign). اعضای هیات علمیِ این دانشگاه از فیلترهای متعدد و دشوار، عبور داده شده اند و پس از عبور از چندین خانِ رستم، به تدریس سرِ کلاس درس یا هدایت پایان نامۀ دانشجو، رسیده اند. ببینیم وضع آنها چگونه است:
استادی که در یکی از اتاقهای گروه مکانیک، سازه یا برق این دانشگاه نشسته، برای رسیدن به محوطۀ ایلینوی باید با هواپیما (از یکی از شهرهای آمریکا) خودش را به شیکاگو (یا ایندیاناپلیس) برساند و سپس، حدود سه ساعت رانندگی کند تا به شهری که تقریبا نصف #جهرم جمعیت دارد، برسد و سپس در آن شهر کوچک (که تا نزدیکترین #فرودگاه 3 ساعت فاصله دارد!) فقط و فقط بر روی کارِ آموزش و پژوهش متمرکز شود.
ممکن است گفته شود: حتما این آقا/خانم حقوقِ خوبی می گیرد که در یک محیط روستایی، به کار تولید علم مشغول می شود. بله! این حرف تا حدودی صحیح است (درباره حقوق هیات علمی قبلا در اینجا صحبت شده بود) ولی این حرف از یک جهت کاملا غلط است چرا که آن آقا یا خانمِ هیات علمی، می توانست بجای آمدن در روستای Urbana-Champaign برود در شرکتهای سلیکن ولی یا نیویورک (یا حتی شیکاگو، آتلانتا و...) و ۲ تا ۳ برابرِ حقوق هیات علمی را دریافت کند اما او «تصمیم گرفته» که «خود را متمرکز» بر تولید علم کند. عملا او تصمیم گرفته که وقت، و انرژیِ ذهنی خود را به دو کارِ تدریس و پژوهش صرف کند. قطعا فردی که از ده خانِ رستمِ مصاحبه های دانشگاه ایلینوی عبور کرده، آنقدر عرضه دارد که در صنعت (یا سیاست) هم مشغول بکار شود اما او «انتخاب» کرده. او انتخاب کرده که «متمرکز» باشد.
🔷مسالۀ «حقوق و مزایا» یک بهانه (Excuse) برای طیفِ وسیعی از اعضای هیات علمی در ایران شده که وقتِ خود را در فراب، مهاب قدس، شهرداری، وزارت صَمت، نفت و... صرف کنند. «حقوقِ کم» یک بهانه شده تا اعضای هیات علمی در چندجا مشغول به چند کار شوند و «حضور واقعی در دانشگاه» به نازل ترین سطحِ خود اُفت پیدا کند.
🔷اول مهر است و باز متنهای پرسوز و گداز دربارۀ اهمیت علم و دانش اندوزی منتشر/فوروارد می شود، اما چه فایده وقتی که «ساختار دانشگاه» در ایران یک ساختار فکاهی (و طنزگونه) شده است؟
🔷غایت آمالِ برخی از ما این است که فرزندمان «آنقدر توانمند» شود که همزمان با هیات علمی بودن، عضو شورای شهر هم باشد (یا معاون فنیِ شرکت مهاب قدس، فراب، سابیر و...)، و هدایت ده رسالۀ دکترا را نیز به عهده داشته باشد...
🔷اول مهر است و من برای آیندۀ فرزند «توانمندم» چنین تصویر فکاهی و تلخی را در ذهن پرورانده ام!
شاید صدها و هزاران شهروند دیگر هم هستند که چنین تصوّر غلطی را از دانشگاه و «هیات علمی بودن» (همزمان با کار اجرایی) در ذهن دارند.
یک تفکر #ضد_توسعه ای و یک نگاه شدیدا #آسیب_زننده به مسیر تولید علم.
✅اول مهر است، و انتهای مسیر «دانش آموزیِ» فرزندان ما قرار است به چنین «دانشجویی» ختم شود.
✅ایرادی نیست که هیات علمی چندساعت در هفته در صنعت کار کند اما وضعیت فعلی، اسفناک است. کسی سخنی نمی گوید و فعلا قرار است که «خودِ اعضای هیات علمی دانشگاهها» ساکت ترینِ افراد دربارۀ این روند بیمار باشند.
✅طرف «رئیس دانشگاه» است (نه حتی رئیس دانشکده) و همزمان با سِمَت پرمشغلۀ ریاست دانشگاه، متولیِ هدایتِ ۵ دانشجوی دکتراست! این چه طنزی است آخر؟
✅اول مهر است و این سکوت، نقطۀ تاریکِ جریان «دانش»جویی در کشور است.
خبرآنلاین
🌐t.me/solseghalam
🔷یک استاد دانشگاه را تجسم کنید که معاون فنی-مهندسی یک شرکت مهندسی مشاور بزرگ است (با ده ها پرسنل و پروژه که در زیرمجموعه اش قرار دارند) و همزمان نُه دانشجوی دکترا و کارشناسی ارشد هم دارد.
این تجسم شما یک خیال نیست بلکه واقعیت است! واقعیت از این باب که خیلی محتمل است که در دانشگاههای کشورمان با افرادی برخورد کنیم که هدایت هشت-نُه دانشجوی دکترا و ارشد را به عهده دارند ولی همزمان درگیرِ کارهای یک "شرکت" هستند که امور جاری در آن شرکت (خود به تنهایی) یک نیروی تمام وقت می طلبد. سوال اینجاست که "کیفیتِ" آن پایان نامه های دکترا چه می شود؟!
سوال اینجاست که آن آقای استاد، چقدر "وقت" صرفِ دانشجویانش می کند؟
🔷حالا دوباره تجسم خود را بکار بگیریم و یک هیات علمی را تصور کنیم که هشت یا نُه دانشجوی دکترا دارد و همزمان در تمامِ دوره های انتخابات #شورای_شهر هم شرکت می کند. علاوه بر این، در هر انتخابات نظام مهندسی هم شرکت می کند. یعنی انتظار دارد هشت سال عضو شورای شهر یک کلانشهر باشد (یک مسئولیت "تمام وقت") و "همزمان" با حضور در نظام مهندسی، بر هدایت چندین پایان نامه دکترا هم نظارت کند.
این تجسم شما نیز یک تصور نیست بلکه واقعیت است!
این طنزی است که در دانشگاههای ما جریان دارد.
🔷حال برویم به محوطه #دانشگاه_ایلینوی و دقایقی در محوطه واحد Urbana-Champaign این دانشگاه قدم بزنیم (University of Illinois at Urbana-Champaign). اعضای هیات علمیِ این دانشگاه از فیلترهای متعدد و دشوار، عبور داده شده اند و پس از عبور از چندین خانِ رستم، به تدریس سرِ کلاس درس یا هدایت پایان نامۀ دانشجو، رسیده اند. ببینیم وضع آنها چگونه است:
استادی که در یکی از اتاقهای گروه مکانیک، سازه یا برق این دانشگاه نشسته، برای رسیدن به محوطۀ ایلینوی باید با هواپیما (از یکی از شهرهای آمریکا) خودش را به شیکاگو (یا ایندیاناپلیس) برساند و سپس، حدود سه ساعت رانندگی کند تا به شهری که تقریبا نصف #جهرم جمعیت دارد، برسد و سپس در آن شهر کوچک (که تا نزدیکترین #فرودگاه 3 ساعت فاصله دارد!) فقط و فقط بر روی کارِ آموزش و پژوهش متمرکز شود.
ممکن است گفته شود: حتما این آقا/خانم حقوقِ خوبی می گیرد که در یک محیط روستایی، به کار تولید علم مشغول می شود. بله! این حرف تا حدودی صحیح است (درباره حقوق هیات علمی قبلا در اینجا صحبت شده بود) ولی این حرف از یک جهت کاملا غلط است چرا که آن آقا یا خانمِ هیات علمی، می توانست بجای آمدن در روستای Urbana-Champaign برود در شرکتهای سلیکن ولی یا نیویورک (یا حتی شیکاگو، آتلانتا و...) و ۲ تا ۳ برابرِ حقوق هیات علمی را دریافت کند اما او «تصمیم گرفته» که «خود را متمرکز» بر تولید علم کند. عملا او تصمیم گرفته که وقت، و انرژیِ ذهنی خود را به دو کارِ تدریس و پژوهش صرف کند. قطعا فردی که از ده خانِ رستمِ مصاحبه های دانشگاه ایلینوی عبور کرده، آنقدر عرضه دارد که در صنعت (یا سیاست) هم مشغول بکار شود اما او «انتخاب» کرده. او انتخاب کرده که «متمرکز» باشد.
🔷مسالۀ «حقوق و مزایا» یک بهانه (Excuse) برای طیفِ وسیعی از اعضای هیات علمی در ایران شده که وقتِ خود را در فراب، مهاب قدس، شهرداری، وزارت صَمت، نفت و... صرف کنند. «حقوقِ کم» یک بهانه شده تا اعضای هیات علمی در چندجا مشغول به چند کار شوند و «حضور واقعی در دانشگاه» به نازل ترین سطحِ خود اُفت پیدا کند.
🔷اول مهر است و باز متنهای پرسوز و گداز دربارۀ اهمیت علم و دانش اندوزی منتشر/فوروارد می شود، اما چه فایده وقتی که «ساختار دانشگاه» در ایران یک ساختار فکاهی (و طنزگونه) شده است؟
🔷غایت آمالِ برخی از ما این است که فرزندمان «آنقدر توانمند» شود که همزمان با هیات علمی بودن، عضو شورای شهر هم باشد (یا معاون فنیِ شرکت مهاب قدس، فراب، سابیر و...)، و هدایت ده رسالۀ دکترا را نیز به عهده داشته باشد...
🔷اول مهر است و من برای آیندۀ فرزند «توانمندم» چنین تصویر فکاهی و تلخی را در ذهن پرورانده ام!
شاید صدها و هزاران شهروند دیگر هم هستند که چنین تصوّر غلطی را از دانشگاه و «هیات علمی بودن» (همزمان با کار اجرایی) در ذهن دارند.
یک تفکر #ضد_توسعه ای و یک نگاه شدیدا #آسیب_زننده به مسیر تولید علم.
✅اول مهر است، و انتهای مسیر «دانش آموزیِ» فرزندان ما قرار است به چنین «دانشجویی» ختم شود.
✅ایرادی نیست که هیات علمی چندساعت در هفته در صنعت کار کند اما وضعیت فعلی، اسفناک است. کسی سخنی نمی گوید و فعلا قرار است که «خودِ اعضای هیات علمی دانشگاهها» ساکت ترینِ افراد دربارۀ این روند بیمار باشند.
✅طرف «رئیس دانشگاه» است (نه حتی رئیس دانشکده) و همزمان با سِمَت پرمشغلۀ ریاست دانشگاه، متولیِ هدایتِ ۵ دانشجوی دکتراست! این چه طنزی است آخر؟
✅اول مهر است و این سکوت، نقطۀ تاریکِ جریان «دانش»جویی در کشور است.
خبرآنلاین
🌐t.me/solseghalam
Forwarded from سهام نیوز
✅علی لندی، قهرمان ملی آسمانی شد
▫️علی لندی، نوجوان شجاع و فداکار ایذه ای و قهرمان ملی درگذشت.
🔹این نوجوان ۱۵ ساله و اهل شهرستان ایذه استان خوزستان در پی یک حادثه آتش سوزی در ایذه با ایثار و از خودگذشتگی جان دو زن را نجات و خود دچار سوختگی شدید می شود.
🔹علی لندی بدلیل سوختگی زیاد بستری و پس از اقدامات اولیه در بیمارستان طالقانی اهواز برای سیر مراحل درمان خود به بیمارستان امام موسی کاظم اصفهان اعزام شده بود.
@Sahamnewsorg
▫️علی لندی، نوجوان شجاع و فداکار ایذه ای و قهرمان ملی درگذشت.
🔹این نوجوان ۱۵ ساله و اهل شهرستان ایذه استان خوزستان در پی یک حادثه آتش سوزی در ایذه با ایثار و از خودگذشتگی جان دو زن را نجات و خود دچار سوختگی شدید می شود.
🔹علی لندی بدلیل سوختگی زیاد بستری و پس از اقدامات اولیه در بیمارستان طالقانی اهواز برای سیر مراحل درمان خود به بیمارستان امام موسی کاظم اصفهان اعزام شده بود.
@Sahamnewsorg
Forwarded from سهام نیوز
✅نصيحتي به طالبان: اشتباه جمهوری اسلامی را تکرار نکنید!
✍ مجید مرادی
سال 1378 در نخستین سفرم به سوریه به دعوت و میزبانی آیت الله سیدمحمدحسین فضل الله و همراه ایشان به لبنان رفتم. ایشان ترتیبی دادند تا طی یک هفته از همه مراکز آموزشی ایشان که قوی ترین و مدرن ترین مراکز آموزشی لبنان است دیدار کنم. در دیدار از مجتمع آموزشی ابتدایی ایشان متوجه شدم که سیستم مختلط بر آن حاکم است. از خانم مدیر پرسیدم چه شد که دختر و پسر با همند؟
گفتند مدتی جدا بودند اما دیدیم اولا پسرها بسیار خشن بار می آیند و ثانیا اگر قرار است در جامعه ای مختلط زندگی کنند که از دانشگاه تا اداره و خیابان تفکیکشان ممکن نیست بهتر است از همین ابتدا و در سنی که غریزه جنسی شکل نگرفته است رابطه ای انسانی و عادی و طبیعی میان دو جنس برقرار شود.
هر چه فکر کردم دیدم این الگو بسیار عاقلانه تر از الگوی ایران است که درست در دوره ای که دختر و پسر می توانند مثل برادر و خواهر کنار هم درس بخوانند از هم جدایند و در دوره دانشگاه که دوران جوانی و چنان که افتد و دانی است کنار هم می نشینند. به این می گویند نظام آموزشی ملانصرالدینی و نه اسلامی.
البته من معتقدم که اگر از همان دوره ابتدایی مدارس مختلط باشد دختران و پسران درکی انسانی از یکدیگر می یابند و پسران از همان دوره آرام تر تربیت می شوند و حس می کنند وجود جنس مخالف در کنارشان امری عادی است و از این رو در دوران جوانی دچار توهم و توحش نمی شوند و در آن صورت در دانشگاه هم کنارهم نشستن آنان عادی خواهد بود.
اگر برادران طالبان افغانستان به من اعتماد ندارند به خدا اعتماد کنند که در طواف خانه اش میان زن و مرد بیگانه تفکیک نکرد آن هم مردانی که نیمی از بدنشان تقریبا مکشوف است.
روز قیامت هم اگر خدا از شما بازخواست کرد به مناسک حج مطابق فتوای اجماع علمای مسلمان از اهل سنت و جماعت و شیعه ارجاع دهید.
با تفکیک جنسیتی در مدارس نه جامعه ای اسلامی تر خواهید ساخت و نه سالم تر. ام الأمراض اجتماعی جامعه ایران همین تفکیک جنسیتی است.
@Sahamnewsorg
✍ مجید مرادی
سال 1378 در نخستین سفرم به سوریه به دعوت و میزبانی آیت الله سیدمحمدحسین فضل الله و همراه ایشان به لبنان رفتم. ایشان ترتیبی دادند تا طی یک هفته از همه مراکز آموزشی ایشان که قوی ترین و مدرن ترین مراکز آموزشی لبنان است دیدار کنم. در دیدار از مجتمع آموزشی ابتدایی ایشان متوجه شدم که سیستم مختلط بر آن حاکم است. از خانم مدیر پرسیدم چه شد که دختر و پسر با همند؟
گفتند مدتی جدا بودند اما دیدیم اولا پسرها بسیار خشن بار می آیند و ثانیا اگر قرار است در جامعه ای مختلط زندگی کنند که از دانشگاه تا اداره و خیابان تفکیکشان ممکن نیست بهتر است از همین ابتدا و در سنی که غریزه جنسی شکل نگرفته است رابطه ای انسانی و عادی و طبیعی میان دو جنس برقرار شود.
هر چه فکر کردم دیدم این الگو بسیار عاقلانه تر از الگوی ایران است که درست در دوره ای که دختر و پسر می توانند مثل برادر و خواهر کنار هم درس بخوانند از هم جدایند و در دوره دانشگاه که دوران جوانی و چنان که افتد و دانی است کنار هم می نشینند. به این می گویند نظام آموزشی ملانصرالدینی و نه اسلامی.
البته من معتقدم که اگر از همان دوره ابتدایی مدارس مختلط باشد دختران و پسران درکی انسانی از یکدیگر می یابند و پسران از همان دوره آرام تر تربیت می شوند و حس می کنند وجود جنس مخالف در کنارشان امری عادی است و از این رو در دوران جوانی دچار توهم و توحش نمی شوند و در آن صورت در دانشگاه هم کنارهم نشستن آنان عادی خواهد بود.
اگر برادران طالبان افغانستان به من اعتماد ندارند به خدا اعتماد کنند که در طواف خانه اش میان زن و مرد بیگانه تفکیک نکرد آن هم مردانی که نیمی از بدنشان تقریبا مکشوف است.
روز قیامت هم اگر خدا از شما بازخواست کرد به مناسک حج مطابق فتوای اجماع علمای مسلمان از اهل سنت و جماعت و شیعه ارجاع دهید.
با تفکیک جنسیتی در مدارس نه جامعه ای اسلامی تر خواهید ساخت و نه سالم تر. ام الأمراض اجتماعی جامعه ایران همین تفکیک جنسیتی است.
@Sahamnewsorg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸نادان را به از خامشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی🔸
گلستان سعدی، باب هشتم، در آداب صحبت.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
گلستان سعدی، باب هشتم، در آداب صحبت.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from 🕊️اندیشه آزادی
✅فاسد ترين نوع سرمايه داري در ايران حاكم است
✍️مهدي نصيري
کنسرو خوراک گوشت آبدار مخصوص سگهای بالغ قیمت: 550 هزار تومان. کنسرو مخصوص سگ با طعم مرغ و بوقلمون قیمت: 350 هزار تومان. خوراک ویژه پروبیوتیک به همراه حشرات خشک شده مخصوص همستر قیمت: 220 هزار تومان. یونجه معطر، تهیه شده از کوه های آلپ، کاملاً طبیعی مخصوص جوندگان خانگی قیمت: 300 هزار تومان . قلاده چرم طبیعی در سه سایز قیمت: 400 هزار تومان و.....
اینها قیمت برخی از محصولات موجود در یک pet shop زنجیره ای در خیابان فرشته تهران است!
اینکه سگ خانگی در فلان محله شمال تهران کنسرو 500 هزار تومانی بخورد یا همستری در ایران، یونجه کوه های آلپ را تناول کند خیلی اتفاق مبارکی ست!
یک سیستم حاکمیتی عریان ِ سرمایه داری غیرمولد در ایران حکومت می کند که غیرقابل باورترین فاصله ی طبقاتی و اجتماعی را در تاریخ کشور به وجود آورده است. به گونه ای که پول دو وعده خوراک سگ ِ یک خانه در یک شهر، تمام درآمد ِ ماهانه ی دست کم یک میلیون خانوار چهار نفره در همان شهر است!
این فقط یک قلم است. لامبورگینی 15 میلیارد تومانی یا خانه 500 میلیارد تومانی هم توی تهران فراوان است .
این سیستمی که در کشور حاکم است، فاسدترین نوع سرمایه داری غیر مولد است. نه مطلقاً ربطی به اسلام دارد، نه واقعاً عنادی با بزرگترین کشور سرمایه داری دنیا ( آمریکا ).
آن روی سکه همین شهر، هزاران نفر زباله گرد است که بخشی از آنها کودکند و در طول سال شاید هرگز حتی یک وعده خوراک گوشت آبدار نمی خورند!
این است واقعیت سرزمینی که بر حمایت از مستضعفین و هم پیکری بنی آدم فخر به عالم می فروشد.
🔴 اندیشه آزادی
Join👉 🕊🆑 @andisheazady
✍️مهدي نصيري
کنسرو خوراک گوشت آبدار مخصوص سگهای بالغ قیمت: 550 هزار تومان. کنسرو مخصوص سگ با طعم مرغ و بوقلمون قیمت: 350 هزار تومان. خوراک ویژه پروبیوتیک به همراه حشرات خشک شده مخصوص همستر قیمت: 220 هزار تومان. یونجه معطر، تهیه شده از کوه های آلپ، کاملاً طبیعی مخصوص جوندگان خانگی قیمت: 300 هزار تومان . قلاده چرم طبیعی در سه سایز قیمت: 400 هزار تومان و.....
اینها قیمت برخی از محصولات موجود در یک pet shop زنجیره ای در خیابان فرشته تهران است!
اینکه سگ خانگی در فلان محله شمال تهران کنسرو 500 هزار تومانی بخورد یا همستری در ایران، یونجه کوه های آلپ را تناول کند خیلی اتفاق مبارکی ست!
یک سیستم حاکمیتی عریان ِ سرمایه داری غیرمولد در ایران حکومت می کند که غیرقابل باورترین فاصله ی طبقاتی و اجتماعی را در تاریخ کشور به وجود آورده است. به گونه ای که پول دو وعده خوراک سگ ِ یک خانه در یک شهر، تمام درآمد ِ ماهانه ی دست کم یک میلیون خانوار چهار نفره در همان شهر است!
این فقط یک قلم است. لامبورگینی 15 میلیارد تومانی یا خانه 500 میلیارد تومانی هم توی تهران فراوان است .
این سیستمی که در کشور حاکم است، فاسدترین نوع سرمایه داری غیر مولد است. نه مطلقاً ربطی به اسلام دارد، نه واقعاً عنادی با بزرگترین کشور سرمایه داری دنیا ( آمریکا ).
آن روی سکه همین شهر، هزاران نفر زباله گرد است که بخشی از آنها کودکند و در طول سال شاید هرگز حتی یک وعده خوراک گوشت آبدار نمی خورند!
این است واقعیت سرزمینی که بر حمایت از مستضعفین و هم پیکری بنی آدم فخر به عالم می فروشد.
🔴 اندیشه آزادی
Join👉 🕊🆑 @andisheazady
Forwarded from فرهیختگان
ایران اسیرِ کابوس است!
محمد حسین کریمی پور
۱- قواعد بازی جهانی، حاصل برآیند تنازع قدرتهاست. تغییر قواعدِ بازی بنفع خود بدون کسب برتری اقتصادی/نظامی ممکن نیست. آمریکا با بهره از اقتصاد قوی، توان نو آوری، دست برتر در هر دوجنگ جهانی، جنگ سرد و ایجاد بلوک غرب، نظم موجودِ آمریکائی و دلار محور را هوشیارانه آجر به آجر ساخت و چنددهه حفظ کرد.
۲- انگلیس، فرانسه و اروپای غربی شرکای این کمپانی بودند.آلمان، ژاپن و کره در سایه آن برخاستند وسهامدار شدند. چین ابتدا با آن جنگید ولی بعد آنرا نردبان ترقی یافت بر آن جهید و بالا رفت. شوروی و بلوک شرق، کره شمالی و ایران در تخریب آن کوشیدند. اما برای غلبه بر آمریکا و شرکا، مهارت، وزن و خزانه وافی نداشتند. حریف رویشان افتاد و در ماندند. در دنیای ناعادلانه آمریکائی، موضع و مدل بازی حکومت ها فرق می کرد. سرنوشت ملت هاشان هم!
۳- هیچ نظمی ابدی نبوده و نیست. آمریکا، متحدان و اتحادهایش تدریجا ضعیف می شوند. اتحادیه اروپا، رویای ابر قدرتی را وا نهاده. چین وامثال هند و اندونزی در کار طلوعند. بازیگران کوچک و آماده ای چون سنگاپور، اسرائیل، قطر و امارات، پر رنگ می شوند. چین چنان وزن گرفته که تغییر تعادلات جهانی در ربع قرن پیش رو، ناگزیر می نماید . دنیای نیمه دوم قرن، بعیدست آنقدر آمریکائی باشد که بود. کشورها در تب وتاب پیش بینی روند آینده و باز تعریف جایگاه خود برای دوران انتقال و دنیای جدید اند. نظمی جدید در کار تولد است.
۴- به یُمن تغییر راهبرد صدور انقلاب به استراتژی تقویت چین، اژدها چهار دهه رشد ممتد اقتصاد را پشت سر نهاده. آن کشور فقیر وگرسنه دهه ۷۰، حالا سهمش از اقتصاد جهانی به ۱۵٪ نزدیک می شود. دومین بودجه دفاعی دنیا را دارد که از مجموع روسیه، انگلیس و فرانسه بیشترست! در تمام این سالها با همین قواعد دنیایِ آمریکائی کج دار ومریز، بازی کرده و قوی شده. هنوز هوشمندانه و فروتنانه منکرست که ابر قدرت شده یا در صددست جای آمریکا را بگیرد. چینِ عاقل، لاجرم ابر قدرت خواهد شد و اکنون نیز قدرت دوم جهانست.
۵-ایران که حتی ۰/۵٪ اقتصاد یا ۱٪ بودجه دفاعی دنیا را نداشت، بجای تمرکز بر تقویت خود، دنبال تغییر قواعد بازی رفت. جنگ طولانی و بی برنامه با نظم جهانی آمریکایی، ریشه های ایران را فرسوده. خزانه خالی، فساد فراگیر، سرمایه اجتماعی ضعیف، دشمن زیاد، متحد مفقود، سرمایه ومغزها در حال فرار، چالش ها زورآور وبندهای تحریم محکم است. حکومت کُند و ناهوشمند می نماید و ناتوانِ از حل مساله است.
اینجا ایستاده ایم چون دنیا را نشناخته ، بازیگوشانه تعادلات ریاضی قدرت را انکار و بدنبال سراب دویده ایم. روزگارمان جوریست که هر که به ما می رسد، نه فقط چین و روسیه بل سریلانکا و عراق بدون توجه به منافع ما، خرِ خود می راند. ضعیف ترین کشورهای جهان، حقوق بدیهی ما (حتی حق تسلط بر اموالمان) را بدون ترس از عواقب، نقض می کند. تا بدل به کشوری فرصت جو، حسابگر و واقع نگر نشویم، آب به آسیاب هر که باشد، گندم ما آرد نمی شود.
۶- ایران عقب افتاد وگرفتار اوهام شد . دار و ندارمان را در نبردهایی باخته ایم که اولویت ما نبودند. در کوره راههایی روانیم که به هیچ جا نمی رسد. گرفتار بحرانهایی هستیم که دیگران قرنهاست پرونده اش را بسته اند. گویی طلسمی سیاه بر جان ما مستولیست. اگر می خواهیم طومار این کهن دیار بهم نپیچد، آب را باید به جوی گرداند. دشوار ولی ممکنست. چالش هایمان متعدد و سنگین اند. اما در نیروی انسانی، زیر ساخت ها، موقعیت ژئوپلتیک، پتانسیل تولید، منابع، حجم بازار و اندوخته تمدنی مزایایی داریم. اگر عاقل باشیم، اینها به کار می آیند. محتاج تغییر از درونیم، تغییر در نگرشمان به جهان و شیوه حکمرانی. باید چالش ها را برسمیت بشناسیم. باید جمهوریت مرده را زنده کنیم و ساختار حکمرانی را با شرائط قرن ۲۱ متناسب کنیم. باید وزن خود وتناسبش با دیگر بازیگران منطقه و جهان را بفهمیم . باید راهبردهایی منطبق با واقعیات و اهدافی متناسب با منافع ملی اتخاذ کنیم. باید کاری کنیم ملت احساس پیشرفت کند و راضی باشد. باید اوهام و خیالات را وانهیم!
خدا ایران را از شر دشمنان بیگانه و خودی حفظ کند! آمین!
جان آگه با #فرهیختگان
محمد حسین کریمی پور
۱- قواعد بازی جهانی، حاصل برآیند تنازع قدرتهاست. تغییر قواعدِ بازی بنفع خود بدون کسب برتری اقتصادی/نظامی ممکن نیست. آمریکا با بهره از اقتصاد قوی، توان نو آوری، دست برتر در هر دوجنگ جهانی، جنگ سرد و ایجاد بلوک غرب، نظم موجودِ آمریکائی و دلار محور را هوشیارانه آجر به آجر ساخت و چنددهه حفظ کرد.
۲- انگلیس، فرانسه و اروپای غربی شرکای این کمپانی بودند.آلمان، ژاپن و کره در سایه آن برخاستند وسهامدار شدند. چین ابتدا با آن جنگید ولی بعد آنرا نردبان ترقی یافت بر آن جهید و بالا رفت. شوروی و بلوک شرق، کره شمالی و ایران در تخریب آن کوشیدند. اما برای غلبه بر آمریکا و شرکا، مهارت، وزن و خزانه وافی نداشتند. حریف رویشان افتاد و در ماندند. در دنیای ناعادلانه آمریکائی، موضع و مدل بازی حکومت ها فرق می کرد. سرنوشت ملت هاشان هم!
۳- هیچ نظمی ابدی نبوده و نیست. آمریکا، متحدان و اتحادهایش تدریجا ضعیف می شوند. اتحادیه اروپا، رویای ابر قدرتی را وا نهاده. چین وامثال هند و اندونزی در کار طلوعند. بازیگران کوچک و آماده ای چون سنگاپور، اسرائیل، قطر و امارات، پر رنگ می شوند. چین چنان وزن گرفته که تغییر تعادلات جهانی در ربع قرن پیش رو، ناگزیر می نماید . دنیای نیمه دوم قرن، بعیدست آنقدر آمریکائی باشد که بود. کشورها در تب وتاب پیش بینی روند آینده و باز تعریف جایگاه خود برای دوران انتقال و دنیای جدید اند. نظمی جدید در کار تولد است.
۴- به یُمن تغییر راهبرد صدور انقلاب به استراتژی تقویت چین، اژدها چهار دهه رشد ممتد اقتصاد را پشت سر نهاده. آن کشور فقیر وگرسنه دهه ۷۰، حالا سهمش از اقتصاد جهانی به ۱۵٪ نزدیک می شود. دومین بودجه دفاعی دنیا را دارد که از مجموع روسیه، انگلیس و فرانسه بیشترست! در تمام این سالها با همین قواعد دنیایِ آمریکائی کج دار ومریز، بازی کرده و قوی شده. هنوز هوشمندانه و فروتنانه منکرست که ابر قدرت شده یا در صددست جای آمریکا را بگیرد. چینِ عاقل، لاجرم ابر قدرت خواهد شد و اکنون نیز قدرت دوم جهانست.
۵-ایران که حتی ۰/۵٪ اقتصاد یا ۱٪ بودجه دفاعی دنیا را نداشت، بجای تمرکز بر تقویت خود، دنبال تغییر قواعد بازی رفت. جنگ طولانی و بی برنامه با نظم جهانی آمریکایی، ریشه های ایران را فرسوده. خزانه خالی، فساد فراگیر، سرمایه اجتماعی ضعیف، دشمن زیاد، متحد مفقود، سرمایه ومغزها در حال فرار، چالش ها زورآور وبندهای تحریم محکم است. حکومت کُند و ناهوشمند می نماید و ناتوانِ از حل مساله است.
اینجا ایستاده ایم چون دنیا را نشناخته ، بازیگوشانه تعادلات ریاضی قدرت را انکار و بدنبال سراب دویده ایم. روزگارمان جوریست که هر که به ما می رسد، نه فقط چین و روسیه بل سریلانکا و عراق بدون توجه به منافع ما، خرِ خود می راند. ضعیف ترین کشورهای جهان، حقوق بدیهی ما (حتی حق تسلط بر اموالمان) را بدون ترس از عواقب، نقض می کند. تا بدل به کشوری فرصت جو، حسابگر و واقع نگر نشویم، آب به آسیاب هر که باشد، گندم ما آرد نمی شود.
۶- ایران عقب افتاد وگرفتار اوهام شد . دار و ندارمان را در نبردهایی باخته ایم که اولویت ما نبودند. در کوره راههایی روانیم که به هیچ جا نمی رسد. گرفتار بحرانهایی هستیم که دیگران قرنهاست پرونده اش را بسته اند. گویی طلسمی سیاه بر جان ما مستولیست. اگر می خواهیم طومار این کهن دیار بهم نپیچد، آب را باید به جوی گرداند. دشوار ولی ممکنست. چالش هایمان متعدد و سنگین اند. اما در نیروی انسانی، زیر ساخت ها، موقعیت ژئوپلتیک، پتانسیل تولید، منابع، حجم بازار و اندوخته تمدنی مزایایی داریم. اگر عاقل باشیم، اینها به کار می آیند. محتاج تغییر از درونیم، تغییر در نگرشمان به جهان و شیوه حکمرانی. باید چالش ها را برسمیت بشناسیم. باید جمهوریت مرده را زنده کنیم و ساختار حکمرانی را با شرائط قرن ۲۱ متناسب کنیم. باید وزن خود وتناسبش با دیگر بازیگران منطقه و جهان را بفهمیم . باید راهبردهایی منطبق با واقعیات و اهدافی متناسب با منافع ملی اتخاذ کنیم. باید کاری کنیم ملت احساس پیشرفت کند و راضی باشد. باید اوهام و خیالات را وانهیم!
خدا ایران را از شر دشمنان بیگانه و خودی حفظ کند! آمین!
جان آگه با #فرهیختگان
Forwarded from خاطرات و روزنوشت ها (عيسي سحرخيز)
«الا یک از هزاران»!
آرمان امیری
این روزها گاه و بیگاه تصاویر جدیدی از بریده صحبتهای آقای رییسی دست به دست میشود. موارد متعددی که ایشان عباراتی را به غلط به کار میبرد، جملهبندیهای عجیب و نامفهومی دارد و یا مفاهیمی را به کلی نابجا و نادرست استفاده میکند. به نظر میرسد آنچه فعلا مورد توجه افکار عمومی است، تمسخر سواد پایین یا فن بیان ضعیف ایشان است.
برای شخص من اما، این پدیده اصلا اتفاق جدید یا نادری نیست؛ بلکه تداوم یک سنت بسیار رایج و شایع در کشور است که البته اشکال متفاوتی به خود میگیرد و گاه پیامدهای متضادی هم دارد: «سنت شفاهیگویی».
سنت شفاهیگویی در تاریخ ما کهن و ریشهدار است. به فن «خطابه» شهرت دارد. (آیا با سنت سوفسطائیان یونانی تناظر دارد؟ شاید قابل بررسی باشد) واعظان (غالبا روحانی در کشور ما) هم به استعداد وعظ خود میبالند و گاه بر پایه همین استعداد رتبه و مقامی مییابند، اما در نهایت چندان هم تعیین کننده نیست. دستکم یک فقره تجربه «امام راحل» ثابت کرد که حتی برای تهییج تودهها و ایجاد کاریزمایی مسخکننده هم ابزاری ضروری به حساب نمیآید، چه برسد به جایی که پای بحث منطقی و مستدل در میان باشد.
در یک قرن اخیر هم که نسیم تجدد و نواندیشی در کشور ما وزید، شفاهیگوهای ایرانی آشکارا نسبت به اندک رقبای مکتوب خود دست بالا را داشتهاند. شهرت و نفوذی که علی شریعتی در زمانه خودش به دست آورد را احتمالا هیچ روشنفکر و متفکر و اندیشمند دیگری هرگز تکرار نکرد، هرچند که امروز یک دانشجوی نسبتا تازهکار در علوم اجتماعی هم میتواند انبوهی از آشفتگیها، تناقضات، ادعاهای بیپایه و گاه ارجاعات به کلی غلط او را تشخیص بدهد. امثال فردید در گذشته و رائفیپورها در عصر حاضر، فقط بدشانس بودهاند که مورد خشم و نفرت جریان روشنفکری قرار داشتهاند؛ شاید هم به اندازه امثال «الاهی قمشهای» اینقدر زیرک نبودند که در حوزههایی تمرکز کنند که شاکی خصوصی ندارد!
بنابر مشاهدات شخصی خودم اگر بخواهم بگویم، متاسفانه حتی در سطح دانشگاه هم درصد کمی از اساتید هستند که برای هر جلسه خود یک طرح بحث مدون و مشخص دارند. (اینکه هر سال تلاش کنند این بحثها را به روز کرده و با ابتکار جدیدی وارد کلاس شوند که دیگر واقعا پدیده نادری است) گویا اساتید دانشگاه هم گمان میکنند با اتکای صرف به تجربه و دانشی که دارند میتوانند از پس یک ساعت کلاس درسی، آن هم در برابر تعدادی دانشجوی مبهوت بر بیایند که البته تصور بیراهی هم نیست؛ اما اگر بنابر اتفاق و معجزه، یک کودک خام به ذهناش برسد که نگاهی متفاوت به صحنه بیندازد، بعید نیست که ناگاه همه ببینند که پادشاه عجب لخت است!
برای مثال، یک مراجعه ساده بکنید به درسگفتارهای استاد عزیز و اندیشمند و فیلسوف عالیقدر، جناب دکتر جواد طباطبایی، مثلا در مجموعه درسگفتارهای هگل، یا ماکیاولی، که فایلهای صوتی و تصویریاش هم به وفور تکثیر شدهاند. از هر یک ساعت وقتی که جناب استاد صرف میکند و از مجموع هر ۵۰۰۰ کلمهای که بر زبان میآورد، به زحمت بتوان یک دقیقه یا ۵۰ کلمه مربوط به موضوع و در مواردی حتی مربوط به جمله قبلی استخراج کرد.
در مورد شخص آقای رییسی البته، گویا مکتوب کردن سخنان هم چندان راهگشا نبودهاند و ایشان با روخوانی از متن فارسی هم مشکل دارد؛ اما از این مثال عجیب و خارقالعاده که بگذریم، متاسفانه من به شخصه کمتر خطیب یا صاحبنظری را سراغ دارم که برای یک نوبت سخنرانی عمومی، بحث خود را پیشاپیش مدون و مکتوب کرده باشد و متاسفانه به نظر میرسد که این ضعف بزرگ، هر روز هم در حال تشدید و حتی تشویق است! برای مثال، اگر تجربه یک حضور ساده در اتاقهای «کلابهاوسی» را داشته باشید، از مشاهده انبوهی از عزیزان صاحبنظر و نخبگان کشور که همینجور فیالبداهه به هر بحثی پا میگذارند حیرت خواهید کرد.
حالا اینکه از خیل این همه عزیزان همهچیزدان و بداهه سرا، دست بر قضا کسی رییسجمهور شده که همان اندک فن بیان و خطابه را هم ندارد، در نظر من چیزی را تغییر نمیدهد.
در مملکتی که صاحبنظر و کارشناس دانشگاهیاش هم به خودش زحمت مستندگویی و مدونگویی نمیدهد، خیلی نمیشود از سیاستمدارانی که در سنت «راه بنداز، جابنداز» بالا آمدهاند توقع داشت با مشورت مشاوران صاحبنظر متن سخنرانیهایشان را تدوین کنند.
آرمان امیری
این روزها گاه و بیگاه تصاویر جدیدی از بریده صحبتهای آقای رییسی دست به دست میشود. موارد متعددی که ایشان عباراتی را به غلط به کار میبرد، جملهبندیهای عجیب و نامفهومی دارد و یا مفاهیمی را به کلی نابجا و نادرست استفاده میکند. به نظر میرسد آنچه فعلا مورد توجه افکار عمومی است، تمسخر سواد پایین یا فن بیان ضعیف ایشان است.
برای شخص من اما، این پدیده اصلا اتفاق جدید یا نادری نیست؛ بلکه تداوم یک سنت بسیار رایج و شایع در کشور است که البته اشکال متفاوتی به خود میگیرد و گاه پیامدهای متضادی هم دارد: «سنت شفاهیگویی».
سنت شفاهیگویی در تاریخ ما کهن و ریشهدار است. به فن «خطابه» شهرت دارد. (آیا با سنت سوفسطائیان یونانی تناظر دارد؟ شاید قابل بررسی باشد) واعظان (غالبا روحانی در کشور ما) هم به استعداد وعظ خود میبالند و گاه بر پایه همین استعداد رتبه و مقامی مییابند، اما در نهایت چندان هم تعیین کننده نیست. دستکم یک فقره تجربه «امام راحل» ثابت کرد که حتی برای تهییج تودهها و ایجاد کاریزمایی مسخکننده هم ابزاری ضروری به حساب نمیآید، چه برسد به جایی که پای بحث منطقی و مستدل در میان باشد.
در یک قرن اخیر هم که نسیم تجدد و نواندیشی در کشور ما وزید، شفاهیگوهای ایرانی آشکارا نسبت به اندک رقبای مکتوب خود دست بالا را داشتهاند. شهرت و نفوذی که علی شریعتی در زمانه خودش به دست آورد را احتمالا هیچ روشنفکر و متفکر و اندیشمند دیگری هرگز تکرار نکرد، هرچند که امروز یک دانشجوی نسبتا تازهکار در علوم اجتماعی هم میتواند انبوهی از آشفتگیها، تناقضات، ادعاهای بیپایه و گاه ارجاعات به کلی غلط او را تشخیص بدهد. امثال فردید در گذشته و رائفیپورها در عصر حاضر، فقط بدشانس بودهاند که مورد خشم و نفرت جریان روشنفکری قرار داشتهاند؛ شاید هم به اندازه امثال «الاهی قمشهای» اینقدر زیرک نبودند که در حوزههایی تمرکز کنند که شاکی خصوصی ندارد!
بنابر مشاهدات شخصی خودم اگر بخواهم بگویم، متاسفانه حتی در سطح دانشگاه هم درصد کمی از اساتید هستند که برای هر جلسه خود یک طرح بحث مدون و مشخص دارند. (اینکه هر سال تلاش کنند این بحثها را به روز کرده و با ابتکار جدیدی وارد کلاس شوند که دیگر واقعا پدیده نادری است) گویا اساتید دانشگاه هم گمان میکنند با اتکای صرف به تجربه و دانشی که دارند میتوانند از پس یک ساعت کلاس درسی، آن هم در برابر تعدادی دانشجوی مبهوت بر بیایند که البته تصور بیراهی هم نیست؛ اما اگر بنابر اتفاق و معجزه، یک کودک خام به ذهناش برسد که نگاهی متفاوت به صحنه بیندازد، بعید نیست که ناگاه همه ببینند که پادشاه عجب لخت است!
برای مثال، یک مراجعه ساده بکنید به درسگفتارهای استاد عزیز و اندیشمند و فیلسوف عالیقدر، جناب دکتر جواد طباطبایی، مثلا در مجموعه درسگفتارهای هگل، یا ماکیاولی، که فایلهای صوتی و تصویریاش هم به وفور تکثیر شدهاند. از هر یک ساعت وقتی که جناب استاد صرف میکند و از مجموع هر ۵۰۰۰ کلمهای که بر زبان میآورد، به زحمت بتوان یک دقیقه یا ۵۰ کلمه مربوط به موضوع و در مواردی حتی مربوط به جمله قبلی استخراج کرد.
در مورد شخص آقای رییسی البته، گویا مکتوب کردن سخنان هم چندان راهگشا نبودهاند و ایشان با روخوانی از متن فارسی هم مشکل دارد؛ اما از این مثال عجیب و خارقالعاده که بگذریم، متاسفانه من به شخصه کمتر خطیب یا صاحبنظری را سراغ دارم که برای یک نوبت سخنرانی عمومی، بحث خود را پیشاپیش مدون و مکتوب کرده باشد و متاسفانه به نظر میرسد که این ضعف بزرگ، هر روز هم در حال تشدید و حتی تشویق است! برای مثال، اگر تجربه یک حضور ساده در اتاقهای «کلابهاوسی» را داشته باشید، از مشاهده انبوهی از عزیزان صاحبنظر و نخبگان کشور که همینجور فیالبداهه به هر بحثی پا میگذارند حیرت خواهید کرد.
حالا اینکه از خیل این همه عزیزان همهچیزدان و بداهه سرا، دست بر قضا کسی رییسجمهور شده که همان اندک فن بیان و خطابه را هم ندارد، در نظر من چیزی را تغییر نمیدهد.
در مملکتی که صاحبنظر و کارشناس دانشگاهیاش هم به خودش زحمت مستندگویی و مدونگویی نمیدهد، خیلی نمیشود از سیاستمدارانی که در سنت «راه بنداز، جابنداز» بالا آمدهاند توقع داشت با مشورت مشاوران صاحبنظر متن سخنرانیهایشان را تدوین کنند.
Telegram
مجمع دیوانگان
#A 349
کانال «مجمع دیوانگان»
@DivaneSara
اینستاگرام «مجمع دیوانگان»
.
کانال «مجمع دیوانگان»
@DivaneSara
اینستاگرام «مجمع دیوانگان»
.
So many gods, so many creeds,
So many paths that wind and wind,
While just the art of being kind
Is all the sad world needs.
Ella Wheeler Wilcox
این همه خدا،این همه کیش و آیین،
این همه راهِ پیچاپیچ،
این همه، در حالی که هنرِ مهربان بودن
یگانه نیازِ این جهان اندوهناک است.
اِلا ویلر ویلکاکس
#هومن_پناهنده
@gashthaa
So many paths that wind and wind,
While just the art of being kind
Is all the sad world needs.
Ella Wheeler Wilcox
این همه خدا،این همه کیش و آیین،
این همه راهِ پیچاپیچ،
این همه، در حالی که هنرِ مهربان بودن
یگانه نیازِ این جهان اندوهناک است.
اِلا ویلر ویلکاکس
#هومن_پناهنده
@gashthaa