راستش هیچ وقت نتوانستم حرف‌های عبدالکریمی را جدی بگیرم. اینجا هم نکات خوبی مطرح می‌کند، ولی وقتی به طرح راه حل می‌رسد نشان می‌دهد که اسیر دلبستگی های نوجوانی خودش مانده. می گوید باید بین دو گروه سنت گرا و تجددگرا آشتی ایجاد کرد و چاره در احیاء اندیشه‌های شریعتی است. ادعا می‌کند شریعتی درکی عمیق از سنت و تجدد داشت، ولی هم سنت گرایان و هم تجدد گرایان از او کینه دارند. خوب اگر بحث کینه و عداوت است، آن‌ وقت چطور می‌شود در شریعتی راه حلی برای آشتی سنت و تجدد پیدا کرد؟ تکلیف تجددگرایانی که می‌گویند شریعتی تجدد نمی‌فهمید و سنت گرایانی که می گویند شریعتی سنت سرش نمی‌شد چیست؟ اساسا این نوع صف بندی‌ها با آشتی ختم نمی‌شود، چاره مدارا و تحمل دیگری است که این هم در همه حال ممکن نیست و گاه کار به زورآزمایی می‌کشد.

همشیه از خودم می‌پرسیدم که اگر آدم جدی تیزهوشی مثل بیژن جزنی در سی و هفت سالگی در زندان به قتل نرسیده بود، فرصت تحصیل پیدا کرده بود، زبان خارجی می‌دانست، به میان سالی می‌رسید و کمی دنیادیده‌تر و پخته‌تر می‌شد، فکرش چه سیری پیدا می‌کرد؟ در این حالت، خود او چه نقشی در فضای سیاسی ایران ایفا می‌کرد؟ طبعا پاسخ به این سوال ممکن نیست. ولی طرح این قبیل سوال ها، مثل هر شرطی خلاف واقعی، یکسره بیهوده نیست. مجالی فراهم می‌آورد برای سنجش نقش فرد، شرایط زمان، چارچوب‌ها و قالب‌های فکری، و نظایر آن. حدس من این است که اگر جزنی جان به در برده بود در بهترین حالت کسی می‌شد مثل همین آقای نیکفر: دانشجوی مهندسی که در جوانی سیاسی و چپ شد، از مملکت گریخت، چند زبان آموخت، و این بار در آرامش دانشگاه‌های آلمان در کنار خواندن مارکس و لنین و مائو، به خواندن کانت و هگل و هایدگر پرداخت، دکترای فلسفه گرفت، به آلمانی درباره هایدگر کتاب منتشر کرد، دنیا را دید، به دور از خطر دستگیری و شکنجه پیر شد، و چند دهه منظم خواند و نوشت. نیکفر آن طور که از نوشته هایش بر می‌آید ذهنی درگیر و پرسشگر دارد. این نوشته‌ی او هم خالی از نکات هوشمندانه نیست، ولی در مجموع پریشان است. از سویی دعوت به فروتنی معرفت شناسانه و "متانت معرفتی" می‌کند. از سوی دیگر می‌خواهد سیاست ورزی حداکثری چپ ادامه یابد، غافل از آن که سیاست ورزی که هدف آن شکافتن سقف فلک و درانداختن طرح نوست با فروتنی معرفت شناسانه سر سازگاری ندارد. به نظرم این مقاله همان قدر هوشمندانه است که ساده لوحانه. (برداشتن مرزها و مبارزه با هویت ها و حرف هایی از این قبیل نشان می‌دهد ذهن پخته پشت آن نیست.)

دور کردن کودکان از حیوانات به هر بهانه ای ناتوان کردن آنها در درک طبیعت و درک محبت و بیگانه کردن آنها در فهم دیگری است و این یک جنایت در حق آنها و آینده والدین است .

@muzicbaz کانال موزیک باز

🔸مصطفی از کوچه‌ای می‌گذشت. زنی سالخورده او‌ را صدا زد. چون مصطفی آمد تنور روشن خانه را به او نشان داد و‌ گفت:

«پسرم مرا آزرده است و از خانه بیرون رفته است، تنور روشن کردم نه از آنک‌ که عقابش کنم که چون بازگشت، نانش دهم، خدای تو چگونه به آتش دوزخ برای بنده گناهکارش رضا دهد؟!».

مصطفی گفت: «خدا و‌ من را رازی است که برای افشای آن مبعوث نشده‌‌ام».

شرح التعرُف، مُستملی بخاری

@SAHANDIRANMEHR

در نومیدی بسی امید است.👇👇👇

برتراند راسل، فیلسوف صلح‌طلب و شَک‌گرا توصیه می‌کند: «به فیلسوفی اعتماد نکنید که آینده شما را از امید خالی می‌کند. به هیچ فیلسوف و فلسفه‌ای، حتی خود من، به صورت جزمی اعتقاد نداشته باشید، مگر فسلفه‌ای که شادی در خود دارد و فیلسوفی که از مهربانی الهام می‌گیرد.»
راسلِ ریاضی‌‌دان، منطق‌دان و جامعه‌شناس در آستانه ۸۰ سالگی‌اش، بعد از پشت سر گذاشتن دو جنگ جهانی، زندان، اخراج از دانشگاه، تجربه‌های تلخ روزگار بعد از انقلاب صنعتی، تلاش‌ برای مبارزه با سلاح هسته‌ای، رنج از دست دادن مادر، خواهر و پدر در کودکی، ازدواج‌های ناموفق، دغدغه خودکشی و سال‌ها خواندن و نوشتن می‌گوید، «امید» تنها موضوع در زندگی‌اش است که نمی‌خواهد هیچ‌وقت به آن شَک کند.
گفت‌وگوی شبکه اِن.بی.سی با #برتراند_راسل، #فیلسوف و #نویسنده بریتانیایی✔️
insta:"gooshe"
@sahandiranmehr

✍️«چطور باید دربارۀ ایران نوشت؟»
👤محمد ملاعباسی
⏱زمان خواندن1 -2 دقیقه


1️⃣ «چطور باید دربارۀ ایران نوشت؟» به‌نظرم این بزرگترین سوال اخلاقی و روش‌شناختی‌ای است که در حال حاضر پیش روی رسانه و فعالان اجتماعی ما وجود دارد. بگذارید مثالی بزنم: چند روز پیش سر بحثی دربارۀ جرائم جنسی، در کلاس، صحبت از آیدین آغداشلو شد. تقریباً هیچکس آغداشلو را نمی‌شناخت.
2️⃣ متحیر و مبهوت، گفتم که اینطوری اصلاً درس دادن بی‌معنی است، و به‌جایش بیایید بگویید وقتی می‌روید توی شبکه اجتماعی چه کسانی را می‌خوانید و کدام اتفاقات برایتان مهم است و... به سختی ترغیبشان کردم که حرف بزنند. حواستان باشد که داریم دربارۀ «دانشجویان جامعه‌شناسی» حرف می‌زنیم.
3️⃣ چندتا بلاگر و اینفلوئنسر را نام بردند (همه مهاجرانی که در اروپا و آمریکا زندگی می‌کنند) که من کاری به آن‌ها ندارم فعلا. ولی نکتۀ بسیار جالب‌توجه اینجا بود: وقتی از آن‌ها می‌پرسیدم چرا این آدم‌ها برایتان جالب‌اند؟ بیشترین جواب این بود: «چون دربارۀ ایران حرف نمی‌زنند».
4️⃣ دوباره تکرار کنم: دانشجویان جامعه‌شناسی، آدم‌هایی را دنبال می‌کردند که دربارۀ ایران حرف نزنند. چرا این اتفاق افتاده است؟ به‌نظرم به شکل بسیار قابل‌توجهی جواب این سوال به نحوۀ رویارویی رسانه‌های ما به همان سوال اول برمی‌گردد. دربارۀ ایران چطور می‌نویسیم؟
5️⃣ من چند گروه می‌بینم: صداوسیما و رسانه‌های وابسته و علاقه‌مند به نظام: باسمه‌ای، به‌شکل مبتذلی سوگیرانه، مملو از مذهبی‌بازی رُمانتیک و البته مالامال از پیروزی و درایت و «ما خوبیم بقیه بدن». روایتی که اساساً تجربۀ روزمرۀ آدم‌ها را به رسمیت نمی‌شناسد که بعد بتواند معنی‌دارش کند.
6️⃣ رسانه‌های اپوزیسیون نظام: بی‌بی‌سی، ایران اینترنشنال، منوتو و غیره؛ ایرانی که این‌ها ازش حرف می‌زنند، جهنم‌درۀ فلاکت‌باری است که مصیبت از سر و رویش فرو می‌ریزد و در آن یک مشت دیوانۀ سفاک افتاده‌اند به جان مردم و جز بدبختی هیچ‌چیز درش پیدا نمی‌شود. یک ایران غیرقابل‌سکونت.
7️⃣ شاید امید به اصلاح اولی و انتظار از اصلاح دومی غیرواقع‌بینانه باشد. اما اینجا چیزهای دیگری هم هست که در همان راستا عمل می‌کند: خیرخواهانی که به‌عنوان دوستدار ایران وظیفۀ خودشان را هشداردادن دربارۀ مشکلات می‌دانند. دغدغه‌مندان محیط زیست، یا برخی فعالان اقتصادی و اجتماعی و...
8️⃣ گمان می‌کنم این گروه هم بدون پاسخ‌دادن به آن سوال اصلی، در مجموع، ناامیدی و کرختی و نفرت به ایران را دامن می‌زنند به جای بازکردن راه اصلاح. مخصوصاً وقتی اولین و چه‌بسا تنها راه‌حل پیش روی نوجوانان و جوانان ما، «مهاجرت» است، نه مبارزه برای ساختن میهن و این‌طور چیزها.
9️⃣ راستش جواب این سوال را نمی‌دانم. اما نشانه‌هایش را زیاد می‌بینم. نشانه‌های اینکه نوجوانان و جوانان بسیاری، دیگر نه ایران را دوست دارند، نه می‌خواهند در آن زندگی کنند. چه باید کرد؟
اگر راه‌حلی می‌شناسید، لطفاً به من هم بگویید.

✅ اهل قلم و فرهنگ:
👉🆔 t.me/ahleghalamvafarhang

➖اختصاصی | حجاریان: ترکیب استانداران را ببینید! می‌ترسند

/ گفت‌وگوی تفصیلی با انصاف نیوز /


معصومه رشیدیان، انصاف نیوز: سعید حجاریان، مغز متفکر اصلاحات با جسمی ترور شده که سخت سخن می‌گوید اما هنوز هم امیدوار است و اعتقاد دارد که اصلاحات دستاوردهایی در زمان خود داشته است. در جریان تمامی اخبار روز است، ذهنی بسیار آماده و شوخ دارد و تحلیلی از بسیاری اتفاقات رخ داده در عرصه‌ی سیاسی ارائه می‌کند.
انصاف نیوز در فرصت پیش‌آمده‌، درباره‌ی بیشتر مسائل روز با او به گفت‌وگو نشست و مجالی که معین شده بود -تا هرزمان که خسته شود- کفاف پاسخ به تمامی سوالات را داد. مسائلی از جمله آینده‌ی جمهوری اسلامی، سکوت نخبگان سیاسی، دولت جدید و عملکردش، تفاوت میان آفت زدگی و آفت بودن یک سیستم، چرایی بی‌سرانجام بودن «فتح سنگر به سنگر» اصلاح طلبان، سیاست‌های منطقه‌ای ایران و درنهایت نقش روسیه و چین در ایران امروز و…

در روز ۲۲ اسفند سال ۱۳۷۸ و اندکی پس از افشاگری‌ها درمورد قتل‌های سیاسی دهه‌ی هفتاد در روزنامه‌ها -از جمله صبح امروز متعلق به حجاریان- او در مقابل ساختمان شهرداری تهران و هنگام ورود به شورای شهر مورد سوءقصد جوانی به نام سعید عسگر قرار گرفت. عسگر پس از این ترور محاکمه و به ۱۵ سال زندان محکوم شد.که البته تنها یکسال آن را تحمل کرد. همدست او که راننده موتورسیکلت حامل سعید عسگر بود به ۱۰ سال زندان محکوم شد.


متن کامل گفت‌وگو با سعید حجاریان را در ادامه می‌خوانید:

نقد و تحلیل و سیاست‌ورزی با مشکل جدی روبروست

انصاف نیوز: آنچه احساس می‌کنیم این است که کلیه‌ی فعالان سیاسی یا نخبگانی که به تغییر باور داشتند، گویی پس از انتخابات ۱۴۰۰ گرد مرگی روی آنها ریخته شده است؛ یا حتی بعد از ردصلاحیت‌ها. اظهار نظری نمی‌کنند، انگار دیگر نیستند و یا نمی‌خواهند نظری دهند. شما چنین باوری دارید؟


مجموعه‌ی این عوامل باعث شده است که شاهد این سکوت باشیم، اما به شما بگویم سکوت کاملی هم برقرار نیست؛ رفقا چیزهایی می‌نویسند، مصاحبه می‌کنند و کمابیش منتشر می‌شود.
فکر می‌کنید این مدتی که باید سکوت کنند – با همان استراتژی که فعلا سکوت کنیم تا فرصتی دهیم – چقدر باید طول بکشد؟ نباید سکوت کنند یا مدت به‌خصوصی باید صبر کنند؟
اصلاح‌طلبان معتقدند با توجه به ترکیب دولت و کابینه و مجلس انقلابی، این دولت بعید است بتواند مشکلات کشور را حل کند اما صبر می‌کنند تا اختلافات داخلی این‌ها بالا بزند – الان هم کم‌کم دارد بیرون می‌زند- و در عین حال منتظر می‌مانند تا کار دولت جلو برود بلکه سرشان به سنگ بخورد. با توجه به این وضعیت جدید، می‌شود تصمیم گرفت که باید کمک کرد یا رویه انتقادی پیش گرفت.


واقعیت این است که مردم در عذاب‌اند؛ از ناکارآمدی و سوءمدیریت و انباشت بحران‌ها. بنابراین نمی‌شود آن‌ها را فراموش کرد اما خوب دولت رویه خاص خودش را دارد و گارد بسته‌ای دارد و به‌نظر نمی‌آید صدای اصلاحی را آن‌طور که باید بشنود و کمکی بپذیرد؛ حتی از غیرسیاسی‌هایِ بهبودخواه. درباره رویه انتقادی و فعالیت سیاسی هم باید گفت که مسیر دشوار و پرهزینه است. به‌هر حال هنوز عده‌ای از بچه‌ها درگیر دادگاه و زندان هستند و خلاصه، مرتب در حال رفت‌و‌آمد هستند. مثلاً یکی از آن‌ها به تعداد شماره‌های مجله‌ای که منتشر کرده، بازپرسی رفته است! این یعنی نقد و تحلیل و سیاست‌ورزی با مشکل جدی روبروست.

می‌ترسند!

فکر نمی‌کنید که فعلا اتفاقا فشارها کمتر است و بعد از یکسال چون احتمالا نمی‌توانند شعارهای‌شان را محقق کنند، درمقابل انتقادات واکنش تندتری نشان دهند؟


بستگی به جامعه دارد. ممکن است جامعه متشنج شود و مردم دوباره به خیابان بیایند. ترکیب استانداران را ببینید! بیشتر نظامی‌اند؛ گویی برای درگیری آماده می‌شوند، برای مواجهه با وقایع غیرمترقبه. منتظرند خبری بشود.


وزیر کشور و برخی معاونین رئیس دولت هم همینطورند.
بله، می‌ترسند. برخلاف دید شما که می‌گویید ممکن است فعلا فضا باز بماند، معتقدم در حوزه‌های خبری اتفاقا ممکن است بسته‌تر شود.


جنس اعتراضات ۷۸، با ۸۸ و ۹۶ و ۹۸ خیلی باهم متفاوتند، فکر می‌کنید اعتراض بعدی چه جنس و شکلی داشته باشد؟
جنسی شبیه به بعد از ماجرای بنزین؛ یعنی اعتراضات سال ۹۸. این‌ها می‌خواهند یارانه‌های پنهان را کم کنند یا بردارند. از طرفی، امسال به اندازه‌ی خود بودجه، کسری بودجه داریم. و این یعنی، تورم بیشتر خواهد شد. اگر یارانه‌های حامل‌های انرژی را بردارند، یارانه‌های خورد و خوراک و آب را حذف کنند، خواهید دید که چقدر تورم بالا خواهد رفت؛ مردم چگونه باید زندگی کنند؟!

ادامه‌ی مطلب👇

http://www.ensafnews.com/315783/
@ensafnews

‏زنی روکش پاره شده اتوبوس را در مسیر حرکت رفو کرده.
این زن کشورش را هزار برابر بیشتر از عالمان بی عمل دوست دارد...


✅اهل قلم و فرهنگ:
👉🆔 @ahleghalamvafarhang

متن ترانه تاجیکی "میزند باران به شیشه"
شاعر: لایق شیر علی ( ۷۹-۱۳۲۰ .خ)

میزند باران به شیشه
تاره تاره، ریشته ریشته
شعرهایم نیم کاره
سرگذشتم نانوشته

میزند باران به شیشه
همچو انگشت فریشته
خاطراتم مثل باران
بگذرد از کوه و پشته

میزند باران به شیشه
قرض خواهانه، دومشته
جام هایم نیمه خورده
زندگی ام بی سریشته

نیم عمرم مانده یا نه
نیمه ی خوبش گذشته
دفترم خالیست، خالی
چون زمینهای نه کیشته

بگذرم من همچو باران
یک زمان زین کوه و پشته
من بهشته عالمی را
یا مرا عالم بهشته

یابدم یک روز باران
از سر عالم گذشته
یا نکنده قرض دل را
یا وصیت نانوشته
@irtaj
با فرهنگ و ادب تاجیکستان آشنا شوید

‏اگر نمیتوانید ‎#بی_حجابی زنی را تحمل کنید . به جای دیگر نگاه کنید ؛ مثل همان کاری که در مورد ‎#فقر ، ‎#جنگ ، ‎#فساد و ‎#سیاست میکنید

‏
‏

https://t.me/joinchat/P2O8HgaFgjvAKO0e

@hydroforum

✍️ فرار مغزها؛ خسارتی جدی به ایران

🔸مهاجرت ۳۰۰۰ پزشک از ایران در ده ماه گذشته

🔸در سال گذشته نزدیک به ۹۰۰ استاد دانشگاه ایران را ترک کرده‌اند.

🔸روزانه ۲۰ مهندس و نخبه در مقاطع کارشناسی تا دکتری از کشور خارج می‌شوند.

🔸ایران بالاترین آمار‌ از دست دادن نخبگان را دارد.


◻️دانشگاهیان ایران به طور فزاینده‌ای به کشور خود پشت می‌کنند. تنها در سال گذشته نزدیک به ۹۰۰ استاد دانشگاه ایران را ترک کرده‌اند.بر اساس آمار‌هایی که وزارت علوم منتشر کرده است، سالانه ۱۴۵ هزار نفر در حوزه تحصیلی از کشور مهاجرت می‌کنند که از این تعداد ۱۰۵ هزار نفر تحصیلات دانشگاهی دارند و خارج می‌شوند. اما آلمان همچنان همکاری علمی مثمر ثمر با ایران را عملی می‌داند.
کرستن کنیپ، خبرنگار دویچه‌وله درباره فرار مغزها از ایران تحقیق کرده است. خلاصه‌ای از این گزارش.
@sokhanranihaa
حدود ۹۰۰ استاد دانشگاه در سال ۲۰۲۰ از ایران خارج شدند. منصور غلامی، وزیر علوم تحقیقات و فناوری ایران نیز این موضوع را تایید کرده است.

مهاجرت اساتید بخشی از روند فرار مغزهاست که از انقلاب ۱۹۷۹ سیری صعودی داشته است. طبق مطالعات دانشگاه استنفورد در سال گذشته، از انقلاب تا کنون حدود سه میلیون و ۱۰۰ هزار ایرانی کشورشان را ترک کرده‌اند. این حدود ۳،۷ درصد جمعیت فعلی ایران است.

در همین فاصله زمانی حدود ۷۰۰ هزار متولد ایران، تحصیلات خود را در خارج از کشور انجام داده‌اند. در حال حاضر ۱۳۰ هزار نفر در خارج از ایران تحصیل می‌کنند که بالاترین رقم در دوره‌های مختلف است.

اگر در سال ۱۹۷۹ حدود ۹۰ درصد می‌خواستند پس از اتمام تحصیلات خود دوباره به کشورشان برگردند و آنجا زندگی کنند، اکنون تحقیقات استنفورد نشان می‌هد که این رقم به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است. در حال حاضر حدود ۱۱۰ هزار ایرانی در دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی خارج از ایران مشغول به کار هستند. این رقم معادل یک سوم افرادی است که در مراکز دانشگاهی و تحقیقی داخل ایران مشغول به کارند.

«خسارتی جدی به ایران»

این ارقام برای مسئولان در ایران نگران کننده است. آیا ایران در حال از دست دادن حلقه اتصال خود با جامعه علمی بین‌المللی است؟ اتاق فکر "ووکال اروپا" (Vocal Europe) مستقر در بروکسل در این باره به نقل قولی از خبرگزاری ایرنا اشاره کرده است: «ناتوانی ما در بازگرداندن دانشجویانی که تحصیلات خود را در خارج از کشور تمام کرده‌اند به ایران، آسیب جدی به کشور وارد می‌کند.» ایرنا در این گزارش از عدم توانایی مسئولان در ایجاد آن شرایط مناسبی نوشته است، که بتواند متخصصان را تشویق کند در کشور خود بمانند.

وزیر علوم نیز هنگام ارائه آخرین آمار تاکید کرده است که دولت باید شرایط جذاب‌تری را برای استادان فراهم کند، هم از نظر مالی و هم مسایل دیگر.

براساس تحقیقات دانشگاه استنفورد ریشه‌های مهاجرت دانشگاهیان متنوع است: «بحران فرار مغزها در ایران با چندین دهه جدایی از اقتصاد جهانی، سرمایه گذاری ناکافی، فساد ریشه دار و شرایط سیاسی استبدادی مرتبط است.» همچنین به "وجود چشمگیر عناصر ایدئولوژیک" در مراکز آموزشی و دانشگاه‌ها اشاره شده که برای بسیاری از استادان فضایی آزار دهنده ایجاد کرده است. از این گذشته بخش قابل توجهی از پست‌های دانشگاهی به آقازاده‌ها و وابستگان به حکومت اختصاص داده شده است.
طبق مطالعات دانشگاه استنفورد، اساتید ایرانی نیز از سیاست دانشگاه کشورشان ناراضی هستند. برای آن ها نشان دادن چهره‌ای از یک سیستم مدرن آکادمیک چه در داخل و چه در خارج از ایران بسیار مهم است. این شامل تلاش برای انتشار حتی‌المقدور شمار بالایی از تحقیقات علمی در مجلات تخصصی نیز می‌شود که لزوما حاکی از بالا بودن کیفیت علمی واقعی آن ها نیست.

▫️به گزارش ایسنا در سال ۹۸بدون احتساب تورم تربیت یک پزشک عمومی طی ۷ سال ۷۰۰ میلیون تومان هزینه دارد.در سال جاری با محاسبه تورم ۵۰درصدی نزدیک به یک میلیارد و دویست میلیون تومان می شود.
▫️به طور تقریبی تربیت یک مهندس نصف همین مقدار برای دولت هزینه دارد.
▫️خروج تقریبی ۷۳۰۰ مهندس درسال رقمی معادل ۴۳۸۰میلیارد تومان و خروج تقریبی ۳۰۰۰پزشک عمومی در سال ۳۶۰۰میلیارد تومان هزینه مالی دارد.
▫️البته خروج اساتید دانشگاه را محاسبه نکرده ایم، به دلیل آن که هزینه تربیت یک استاد قابل بررسی نبود.
به صورت اجمالی در یک سال خسارت مالی معادل ۸۰۰۰ میلیارد تومان برآورد می شود.

به نظر می‌رسد فرار مغزها علاوه بر خسارات مالی هزینه های اجتماعی غیر قابل جبرانی به کشور تحمیل می کند و زنگ خطری برای کشور است.عدم توجه به سرمایه های اجتماعی کشور را با بحرانی جدی مواجهه خواهدکرد. علت این مقوله باید هرچه سریع تر توسط اهل فن(اگر موجود باشد) به صورت علمی و مستقل مورد پژوهش و واکاوی قرار گیرد و راه حل های پیشنهادی اجرا شود. / دپارتمان اقتصادی پادمیرا

🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

🍁 شناخت فلسفی یا ستیز ایدئولوژیک
✍️ #محمدمنصور_هاشمی

🍂 آرامش دوستدار از متفکران ایران در روزگار ماست به این معنا که کوشیده است به نسبت تاریخی ایرانیان با دنیای متجدد بیندیشد و به تبیین وضع ما در قبال غرب بپردازد. حاصل این کوشش نقد و نظرهای اوست درباره فرهنگ ایرانی و نظریه‌ای است انعکاس یافته در آثارش. در این نوشتار نخست به معرفی اجمالی دوستدار و آثار و اندیشه‌هایش می‌پردازم و سپس ملاحظاتی در نقد آثار و نظریه او مطرح می‌کنم...

🌐 مطالعه متن کامل

🌾 @Sedanet

✅ امام جمعه لاهیجان : در نماز جمعه ای که درد مردم گفته نشود شرکت نکنید.

حجت الاسلام جواد سلیمانی
در نماز جمعه ای که درد مردم گفته نشود، در نماز جمعه ای که به مشکلات مردم ورود نشود، نماز جمعه ای که مسئول بی خیال را به استیضاح نکشاند؛ این نماز جمعه نیست،نمایش است. تو این نمایش مردم شرکت نکنید. نماز جمعه اهرم نیرومند برای حل مشکلات مردم است. نماز جمعه تقویم شمار تاریخ نیست.
@Sahamnewsorg

. بازنشر (از 4 سال پیش)

تصویری از وضعیت اجتماعی ایران در سیصد و پنجاه سال پیش

در غزلی از ملامحسن فیض کاشانی (ف 1090 ق) شاگرد برتر و داماد بزرگ ملاصدرا

ملامحسن این غزل سیاسی اجتماعی را در یکی از شهرهای بزرگ مرکز ایران (احتمالاً قم، کاشان، اصفهان یا شیراز) در نیمۀ دوم قرن یازدهم سروده است. او همۀ صاحب‌منصبان شهر خود را آلوده به فریب و دغل و ظلم وصف کرده است. غزلِ سیصد و پنجاه ساله، همچنان وصف الحال جامعۀ ماست:

‏1.‏ واعظ به منبر آمد و بيهوده ساز کرد
در حق هر گروه سرِ حرف باز کرد

‏2.‏ ملا به مَدرَس آمد و درسِ دقيق گفت
حق را ز غيرِ حق به گُمان امتياز کرد

‏3.‏ خالي ز معرفت چو رياست‌پناه شد
انکار بر معارفِ اربابِ راز کرد

‏4.‏ زاهد ز انتظار نَعيمِ بهشت ماند
عابد نماز را به تکلُّف دراز کرد

‏5.‏ مغرور شد به عزتِ تقديم در نماز
آن جاه‌دوست کو به امامت نماز کرد

‏6.‏ صوفي به خانقاه درآمد به وجد و شور
جمع مُريد را به لَقا سرفراز کرد

‏7.‏ بر مَسنَد محاکمه قاضي چو پا نهاد
دست نُهفته‌گير به هر سو دراز کرد

‏8.‏ آن کو ميان قاضي و خَصمَين واسطه است
بنهاد دام مکر و سر حيله باز کرد

‏9.‏ فتوي‌پناهِ هيچ‌مدانِ عَمامه‌کوه ‏
بر وفقِ مُدَّعاي کَسان مکر ساز کرد

‏10.‏ حاکم چو بر سريرِ حکومت قرار يافت
بر بي‌کسانِ شهر در ظلم باز کرد

‏11.‏ رشوت گرفت مُحتَسِب و نرخ را فزود
از لقمۀ حرام درِ عيش باز کرد

‏12.‏ کوتاه کرد دستِ فقيران ز مالِ وقف
آن ميرزا که دستِ تصدي دراز کرد

‏13.‏ مستوفي از زبانِ قلم حرف مي‌زند
خود داند و خدا سرِ دفتر چو باز کرد

‏14.‏ دانا چو ديد رويِ زمين را گرفت ظلم
کُنجي خزيد و در به رُخ خود فراز کرد

‏15.‏ ‏(فيض) از فريب شَعبدۀ اهل روزگار
با حق پناه برد و ز خلق احتراز کرد

توضیح ابیات

بیت 1: واعظ بر منبر دربارۀ گروههای اجتماعی حرف می‌زند.
بیت 2: ملا در مدرسه درس دقیق می‌دهد و گمانش که حق را از غیر حق باز شناخته است.
بیت 3: ملایان خالی از معرفت ریاست‌پناه شدند و انکارِ اهل دانش می‌کنند.
بیت 4: زاهد در انتظار بهشت است و عابد هم نمازش را به ریا طول می‌دهد.
بیت 5: امام جماعتِ جاه‌طلب به این که پیشتر از همه ایستاده مغرور شده است.
بیت 6: صوفی در خانقاه به وجد و شور است و در حلقۀ مریدانش جلوه گری می کند.
بیت 7: قاضی که در بر محکمۀ عدل می‌نشیند، دست پنهان‌گیر خود را به همه سو دراز کرده تا چه کسی پول بیشتر بدهد.
بیت 8: کسی که واسطۀ میان قاضی و طرفین دعواست دام نهاده و سر حیله باز کرده است.
بیت 9: عالم صاحب فتوای هیچمدان که عمامه بزرگش به اندازۀ کوه است، مطابق مدعای بزرگان (اهل قدرت) مکر آغاز کرده است.
بیت 10: حاکم هم بر تخت حکومت در ظلم را باز کرده است.
بیت 11. محتسب (مأمور شهربانی) هم رشوه گیر است و نرخ را بالا می برد و لقمۀ حرام می‌خورد.
بیت 12: میرزای اوقاف (مأمور ثبت) با دست‌درازی به مال اوقاف دست فقیران را کوتاه می‌کند.
بیت 13: مستوفی (مأمور دارایی) خدا می‌داند در دفترش چه خبر است.
بیت 14: دانا هم چون دید که روی زمین را ظلم گرفته در خانه خزید و در را بست.
بیت 15: فیض کاشانی هم به خدا پناه برد و از مردم کناره گرفت.

‎از ویدیوهای پربازدید در شبکه‌های اجتماعی:

‎بغض علیرضافیروزجا‌‌ نابغه ۱۸ساله شطرنج جهان پس ازقهرمانی درگرندسوئیس ،و‌ به هنگام پخش سرودملی فرانسه .فیروجا دوسال پیش به تابعیت فرانسه درآمد.
@sahandiranmehr