سعدیا حُبِ وطن گرچه حدیثی است صحیح
نتوان مُرد به سختی که من اینجا زادم

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴بازی «رای» و «صندوق» ۱

🔻اعتماد ۲۹ آبان ۱۴۰۰

🔘یادداشت «بی‌معنایی یک بیانیه» بنده که در ۲۵ آبان در اعتماد منتشر شد، مورد پسند برخی از دوستان اصلاح‌طلب واقع نشد و آشکار و پنهان نسبت به آن واکنش نشان دادند. گر چه نمی‌دانم که این دوستان چه نسبتی از فعالان اصلاح‌طلب هستند، ولی این امر مهم نیست، زیرا در هر صورت حتی اگر معدود هم باشند باید پاسخی که شایسته است تقدیم آنان نمود.

🔘البته مهم‌تر از اصل ارائه پاسخ، باید گفت که این رفت و برگشت‌ها تمرین گفتگو نیز هست و به فهم مسایل سیاسی این جبهه و کشور کمک خواهد کرد. گفتگویی عمومی که حتی‌الامکان از آن پرهیز شده است.

🔘پیش از ورود به بحث بد نیست که جایگاه حقیقی یا حقوقی خود را در میان اصلاح‌طلبان توضیح دهم. بنده هیچ رابطه تشکیلاتی با هیچ‌کدام از تشکل‌های اصلاح‌طلب عضو جبهه اصلاحات ندارم. این را به عنوان نقطه قوت یا افتخار نمی‌گویم. شاید هم ایرادم باشد. ولی از آنجا که فکر می‌کنم تفاوت‌هایم با راهبرد جاری دوستان بیش از آن است که با حضورم در جمع‌های تشکیلاتی آنان کمکی کنم لذا فاقد چنین رابطه‌ای هستم.

https://telegra.ph/بازی-رای-و-صندوق-۱-11-19

🔴بازی «رای» و «صندوق» ۲

🔻اعتماد ۳۰ آبان ۱۴۹۰

🔘ایراد دیگری که به آن یادداشت گرفته شده، از لحن آن بود؛ این که چرا آن پاراگراف آخر را نوشته‌ام. در این پاراگراف آورده بودم که: ”۲۸ خرداد نه فقط یک شکست راهبردی و حتی تشکیلاتی، که یک شکست اخلاقی بزرگ نیز بود. تقلیل امر سیاست به کمپین‌های انتخاباتی و تکنیک‌های بازاریابی و جعل نظرسنجی و تبلیغات سطحی، شکستی بود که هیچ‌گاه فراموش نخواهد شد“.

🔘همه کلمات دقیق انتخاب شده‌اند، ۲۸ خرداد یک شکست راهبردی بود زیرا نتیجه حاصل، مجموعه ادعاها و انتظارات یک جریان سیاسی را به چالش کشید و بخش قابل توجهی از جبهه اصلاحات با تصمیم مذکور همراهی نکردند و اگر بگوییم همراهی کردند و نتیجه همین است، برای این جبهه بسیار آبروریزی خواهد بود. باید کل فرآیند قبلی که منجر به این وضع شد را بازنگری کرد.

https://telegra.ph/بازی-رای-و-صندوق-۲-11-20

‏از ایشان سوال کردند
که شیعه هستی یا سنی؟!
گفت گرسنه هستم!

👉@KhorasanJan
📚@nasiri42

  گفت‌وگو ضرورت حيات انساني است.

◽مصاحبه روزنامه اعتماد با علی‌نیک‌جو پیرامون مهارت گفت‌وگو و پیامدهای فقدان آن در زندگی.

✍🏼 نیلوفر حامدی: سلامت يك محصول اجتماعي است و بايد جامعه را با گفت‌وگو محوري به سمت مهار خشونت و حل بحران پيش از وقوع آن هدايت كرد. از آنجايي كه گفت‌وگو قلب ارتباطات صميمي انساني است و يقينا پايه و اساسي است كه ديگر جوانب بر آن بنا نهاده مي‌شود؛ مهم‌ترين مهارت، مهارت گفت‌وگو يعني انتقال ايده‌ها، افكار و احساسات و دريافت آنها از شخص مقابل است. علي نيك‌جو، متخصص اعصاب و روان در گفت‌وگو با «اعتماد» از ضرورت اين مهارت و فقدان آن در زندگي روزمره ما مي‌گويد. از اينكه ياد نگرفتن و به كار نبستن همين امر به ظاهر ساده چه تبعاتي براي جوامع انساني ما مي‌تواند به دنبال داشته باشد.

▫آيا حرف زدن با ديگران را مي‌توان به عنوان يك مهارت تعريف كرد؟

البته كه اين‌طور است. كلمه، ادبيات، مهارت‌هاي زندگي، مهارت ارتباط، تبديل احساس به اسم، غناي كلام و مواردي از اين دست از جمله ضروريات زندگي است. الزاماتي كه مهم است همه ما نسبت به آنها آگاهي و اطلاعات لازم داشته باشيم. نه تنها در شكل زباني بلكه در عمل و تعاملات گروهي و اجتماعي هم بايد بتوانيم دانسته‌هاي خودمان را در اين باره به كار ببريم. همه اين مهارت‌ها جزو ضروريات مهم و اساسي زندگي ما هستند و نكته بسيار مهم درباره آنها اين است كه بايد آنها را بياموزيم.

▫با توجه به تاكيد خود شما مبني بر اينكه اين يك مهارت است و بايد آن را ياد گرفت، نحوه اين آموزش و يادگيري چگونه است؟ بستر آن كجاست؟

بايد در دوران پيشا دبستان و دبستان تمامي اين مهارت‌ها به ما آموخته شود و متاسفانه مي‌بينيم كه در عمل اين اتفاق رخ نمي‌دهد. اينكه پدر و مادر چگونه مي‌توانند با هم به گفت‌وگو بنشينند. اينكه كودك ببيند هر يك از طرفين مي‌تواند سخن صوابي در دل حرف ديگري بيابد و به او بازخورد دهد، اينكه بچه تجربه كند كه در عين مخاصمه مي‌توان مقتدرانه اما بدون فحاشي دلسردي‌ها و دلخوري‌ها را مطرح كرد، الگوي عملي مناسبي است براي پرداختن به مجادلات براي فرداي آن كودك. در واقع فضاي خانه و خانواده همان بستر اوليه‌اي است كه كودك مي‌تواند تمامي مهارت‌هاي مرتبط با تعاملات اجتماعي را ببيند، الگوبرداري كند و در آينده خود به كار ببرد. البته كه اين الگوها در طول رشد تغيير مي‌كنند و مي‌تواند بهبود يابد اما هر اندازه كه بستر اوليه يعني خانواده در اين زمينه قدرتمندتر عمل كند، كار آن كودك در آينده بزرگسالي‌اش راحت‌تر خواهد بود.

▫بسياري از مقالات از ابزار گفت‌وگو به عنوان يكي از مهم‌ترين روش‌هاي تعاملات انساني براي جلوگيري از خشونت نام مي‌برند. آيا شما هم با اين گزاره موافقيد؟

ما در ابتداي مسير گفت‌وگو هستيم. البته تاكيد كنم حجم بالاي منازعات و خشونت لخت در خيابان فقط به اين دليل نيست كه ما نمي‌توانيم عصبيت را به كلمه تبديل كنيم، بلكه تاب‌آوري ذهني و ظرفيت‌پذيري روانشناختي ما نيز در شرايط اسفناك اقتصادي و وضعيت بي‌آيندگي دچار آسيب سهمگين شده است. در واقع در شرايط فعلي شايد گروه‌هايي هم باشند كه به اين مهارت‌ها تسلط خوبي داشته باشند اما شرايط اقتصادي و اجتماعي كه در آن حضور دارند، كنترل موقعيت را از دست آ‌نها خارج كرده باشد. در نتيجه با وجود اينكه مي‌تواند حرف بزند و بشنود اما نمي‌تواند عصبيت دروني خودش را كنترل كند. از سوي ديگر، اين مهارت‌ها فردي نيستند. اگرچه افراد بايد آنها را در درون خود نهادينه كنند اما كاربرد آنها در فضاي جمعي است كه معنا پيدا مي‌كند. پس اگر من به اين مهارت آگاهي داشته باشم اما طرف مقابل چيزي از آن نداند، بازهم تعاملات ناقصي خواهيم داشت.

▫با اين وجود نظر شما نسبت به شرايط فعلي جامعه ما چيست؟ شرايط را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

با همه اين اوصاف من به نسل جديد اميدوارم. نه به واسطه رويكرد آموزش‌هاي رسمي، بلكه به واسطه آگاهي پدر و مادراني كه به‌رغم همه ناامني‌هايي كه ايشان را فراگرفته، تلاش مي‌كنند فرزندان‌شان تجاربي را زندگي كنند كه خود محروم مانده‌اند. خوشحالي من از اين است كه پدر و مادرهايي كه خود در محيط آسيب‌زا و پرتنش بزرگ شده‌اند، تلاش مي‌كنند فرزندان خود را با مفاهيم ارتباطي آشنا كنند. من هر قدر از حاكميت نااميد هستم، به فضاي عمومي، جامعه مدني و كوشش و منش جمعي اين مردم اميدوار هستم.


ادامه در INSTANT VIEW



جان آگه با #فرهیختگان

🔴نقد منصفانه چیست؟
⭕️پاسخ به نقد دکتر حمیدرضا جلایی‌پور

🔻اول آذر ۱۴۰۰

https://telegra.ph/نقد-منصفانه-چیست-11-21

🔘پس از نوشتن یادداشت «بی‌معنایی یک بیانیه» برخی از دوستان اصلاح‌طلب ناراحت شدند و انتقاداتی را طرح کردند که در دو شماره https://t.me/abdiabbas/3851
https://t.me/abdiabbas/3854
در روزنامه اعتماد پاسخ دادم. در این میان دوست گرامی آقای دکتر جلایی‌پور مفصل‌تر به آن یادداشت پرداختند https://t.me/hamidrezajalaeipour/9900 و برخی نکاتی را مطرح کردند که صلاح ندانستم در یادداشت‌های روزنامه به آنها اشاره کنم و ترجیح دادم که در اینجا به آنجا بپردازم.

پرویز ثابتی، رئیس امنیت داخلی ساواک، در کتاب خاطرات خود، درباره روشنفکران و نویسندگان دوران پهلوی می‌نویسد. خاطراتی که اکثرا غیر واقعی و بیشتر بازتابنده‌ی ذهن آشفته دستگاه سرکوب‌ است. ثابتی از گلستان می‌نویسد و در انتها نبوغ او را می‌ستاید. احمدرضا احمدی را نویسنده‌ای بی‌خطر و بی‌آزار می‌خواند. تقریبا هر کس را که نقد می‌کند همچون بازجویی با انصاف در چند عبارت ضمنی او را ستایش هم می‌کند. به جز یک نفر: غلام‌حسین ساعدی. به او که می‌رسد دیوانه می‌شود: «غلامحسين ساعدی (گوهر مراد) بود كه فردی آنارشيست و بی‌بند و بار و بی‌پرنسيب بود. نوشته‌های او پر از تنفيذ از اوضاع و در جهت بدبين كردن مردم و جوانان نسبت به رژيم بود.» ثابتی، ناخواسته، بهترین توصیفات را برای ساعدی به کار می‌برد. غلام‌حسین ساعدی. استخوانی دردناک توی گلوی ادبیات ایران. نویسنده‌ی ازکوره‌در‌رفته‌ای که یک پروانه‌ در جوانی او را از خودکشی نجات می‌دهد تا شاهد روزگاران رنج باشد و سپس در آن اتاق یک متری توی پاریس بمیرد. یک چمدان مشکی توی دست پر از نامه‌های بی‌برگشت به طاهره. یک مطب کوچک توی خیابان دلگشا با ویزیت‌های رایگان. حمید نفیسی درباره او می‌نویسد که ساعدی، آواره‌ترین فیگور هنرمند تاریخ معاصر ایران‌ست، حتی آواره‌تر از شهید‌ثالث. نویسنده‌ای که همیشه در تبعید زندگی کرد. وقتی به فارسی می‌نوشت از فشار زبان آذری/ترکی به گلویش گله می‌کرد و وقتی به فرانسه تبعید شد، از درد زبان فارسی توی استخوان‌هایش می‌نالید. از سرطان بزرگ. در مصاحبه‌ای در پاریس از او می‌پرسند چرا به زبان فرانسه نمی‌نویسد. ساعدی یک‌باره از کوره در می‌رود و با عصبانیت فریاد می‌کشد که از چه حرف می‌زنی؟ من دیگر حتی حرف زدن را فراموش کرده‌ام. نه زیان، نه زمین، نه خانه و نه حتی یک دیوار برای مردن. «دیگر چند ماه است که از کسی دیناری قرض نگرفته‌ام. شلوارم پاره‌پاره است. دگمه‌هایم ریخته. لب به غذا نمی‌زنم. می‌خواهم پای دیواری بمیرم.» پاریس بزرگ، آن شهر رویایی نویسندگان مدرن، برایش چیزی نیست جز یک کارت‌پستال. «این‌جا از دو چیز می‌ترسم: خوابیدن و بیدار شدن.» او یک بی‌خواب ابدی‌ست. همچون شخصیت‌های آلن رنه، مسافری از دنیای مردگان. نویسنده‌‌ی گورستان. «مرگِ آواره، مرگ هم نیست. مرگ آواره، آوارگی مرگ است.» در جوانی عادت داشت که هر بار از زندان آزاد می‌شد به گورستان برود. از یک لامکان به لامکان دیگر. یک‌بار که میان گورها قدم می‌زند، می‌نشیند و خاک روی یک سنگ گور را پاک می‌کند. به گمانش که قبر مرده‌ای‌ست که زندگان فراموشش کرده باشند. خاک را کنار می‌زند. روی سنگ نوشته : «گوهر دختر مراد.» از آن پس حس می‌کند که به گوهرمراد تبدیل شده. احضار ارواح. جادوگری نوشتار. یک شبح در ادبیات فارسی. نویسنده‌ای که تنها دلیل زنده ماندنش را اضطرار نوشتن می‌دانست. اضطرار زندان و تبعید. یکی از دفعاتی که شکنجه می‌شود، دستش را با سیگار می‌سوزانند. همان دستی که با آن می‌نوشت. بیرون که می‌آید ناچار می‌شود با دست دیگرش بنویسد. درست همچون کافکا که با یک دست می‌نوشت و دست دیگرش را از هراس روی چشمانش می‌گذاشت. دستانی سبک، زخمی و همیشه لرزان. همان دستانی که شاملو روزی به قرض می‌گیرد تا شعری برای ساعدی بنویسد: « به نو کردن ماه/بر بام شدم.» آسمان همچنان ظلمات است و آن ماه نو هنوز بر بالای بام، درخشان...



حسام امیری
•••


به نوکردنِ ماه
بر بام شدم
با عقیق و سبزه و آینه.

داسی سرد بر آسمان گذشت
که پروازِ کبوتر ممنوع است.

صنوبرها به نجوا چیزی گفتند
و گزمگان به هیاهو شمشیر در پرندگان نهادند.

ماه
برنیامد...



احمد شاملو

@adabyate_digar|#Saedi|#Shamlou

🔻 فرمانده بسیج: لیبرالیسم به آخر خط رسیده؛ مسیحیت هم حرفی برای گفتن ندارد

▫️ سردار سلیمانی گفته لیبرالیسم به آخر خط رسیده و عَلم آن افتاده و وضعیت سوسیالیسم نیز برای شما روشن است؛ در این بین، مسیحیت هم دیگر حرفی برای گفتن ندارد؛ زیرا هر آنچه داشته را برای نظام لیبرالیسم هزینه کرده است. الگوی ما برای موفقیت، الگوی دفاع مقدس است؛ یعنی هرکدام از جوانان که در هر سطحی از تحصیلات هستند و در هر جغرافیایی از ایران قرار دارند به راحتی بتوانند جای خود را در این عرصه شناسایی کنند تا در جهت دستیابی هرچه سریع‌تر به پیروزی بزرگ و تاریخی که نجات‌بخش بشریت است برسیم؛ البته این یک شعار نیست؛ چون ریشه علمی دارد.

@RaaviOnline1
🌐 raavi.news

این یه دقیقه شاید تاثیر کار اشتباه ما رو نشون بده...

🌿 @BestShortFilm

⭕️بسیار روشن و درست گفته شده است.
دادن برنامه اقتصادی با وجود این وضعیت سیاسی یا از روی نادانی است یا با هدف کلاهبرداری.

ز گوش پنبه برون آر و دادِ خلق بده
و گر تو می‌ندهی داد، روزِ دادی هست
سعدی، گلستان

#هومن_پناهنده
@gashthaa

آواز: نورالدین رضوی سروستانی
ساز: داریوش طلایی

تغییرات ۱۰ نام‌ محبوب ایرانی طی صد سال گذشته
@AkhbareFori

ویلیام فاکنر درباره‌ی خطری بزرگ‌تر از بمب اتم سخن می‌گوید.

#هومن_پناهنده
@ gashthaa

⭕️به نظرتان هنگامی که حامیان طرح جوانی جمعیت این عکس را ببینند چه سوالی خواهند پرسید؟
چرا فقط یک بچه؟
چرا این زن کار می‌کند و نرفته خانه‌داری؟
چرا شلوار لی پوشیده؟
بقیه موارد حاشیه است و نمی‌بینند.

🎥 «خودفریبی در فلسفۀ سارتر» در گفتگو با #هدایت_علوی‌تبار

🍂 هفته‌نامهٔ کرگدن: چرا انسان‌‌ها می‌‌خواهند آن چیزی که هستند نباشند و چرا همواره به چیز دیگری وانمود می‌‌کنند و خود واقعی‌‌شان را پنهان می‌‌سازند؟ ژان پل سارتر، فیلسوف مشهور فرانسوی، در کتاب «هستی و نیستی» در پاسخ به این پرسش از اصطلاح mouvaise foi استفاده می‌‌کند و بحث او در این باره از نقاط عطف فلسفۀ او است. برخی این اصطلاح را «ریاکاری» ترجمه کرده‌‌اند و نایجل واربرتن در کتاب «آثار کلاسیک فلسفه» دربارۀ آن می‌‌نویسد: « بررسی سارتر در باب روی و ریا به‌‌حق در مقام یکی از قطعات ماندگار فلسفۀ قرن بیستم تحسین‌‌های بسیاری برانگیخته است.

🍂 در اینجا توانایی‌‌های او به عنوان فیلسوف، روان‌‌شناس و رمان‌‌نویس در کمال موفقیت با یکدیگر تلفیق می‌‌شوند و در این بررسی پدیدارشناسانه به ثمر می‌‌نشینند، به طوری که بررسی‌‌های فلسفی خشک و انتزاعی پرشمار در باب این مسئله هیچ کدام به گرد پای آن هم نمی‌‌رسند.» برای گفت‌‌وگو دربارۀ این اصطلاح به سراغ دکتر هدایت علوی تبار رفته‌‌ایم تا با بیانی روشن و به دور از مفاهیم تخصصی برایمان دربارۀ این موضوع بگوید.

🌐 مطالعه متن کامل گفتگو
🌾 @Sedanet
🌾 @kargadanmagazine

منظور کدام منافع ملی است؟

یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفته است: "تیم مذاکره‌ کننده جمهوری اسلامی ایران در شرایط کنونی درگیر چالشی بسیار سخت برای تأمین منافع ملی در وین است."
از این عضو مجلس باید پرسید؛ کدام منافع ملی؟
"منافع ملی" نه از جنس وحی است که تئولوژیست‌ها مدعی کشف مصادیق آن باشند و نه از نوع اصول پیشینی است که فلاسفه، وظیفۀ مصداق‌یابی آن را به عهده گیرند. منافع ملی، مشخصاً آن چیزی است که اکثریت یک ملت پس از دوره‌ای گفتگو و بحث آزاد رسانه‌ها، کارشناسان و صاجب‌نظران، آن را به عنوان منفعت خود تشخیص دهند و بر اساس آن، در انتخاباتی عادلانه، افرادی را برای تعقیب آن منفعت در حوزۀ سیاست خارجی وارد نهادهای تصمیم‌گیر کنند.
حال با توجه به این امر، مصادیق منافع ملی ایران از چه راهی تعریف و مشخص شده است که تیم مذاکره کننده آن را در وین دنبال می‌کند؟
#احمد_زیدآبادی
#مذاکرات_وین
#منافع_ملی
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

♈️واکنش استاد اقتصاد دانشگاه تهران به اظهارات شب گذشته رئیس جمهور

👤آلبرت بغزیان:

♈️ دولت فقط "شعار" می‌دهد، بانک مرکزی هم نهادی منفعل است و آمار منتشر می‌کند.

♈️ جامعه به دو فاز ثروتمند و فقیر تقسیم و طبقه متوسط هم به "میلیاردرِفقیر" ایران تبدیل شده است.

♈️ ابراهیم رئیسی توضیح دهد اگر تحریم بی‌اثر شده پس تورم امروز ناشی از چیست؟!

♈️آلبرت بغزیان، اقتصاددان و استاد دانشگاه تهران در واکنش به اظهارات شب گذشته رئیسی جمهور گفت: اثر تحریم‌ها؛ کاری کرده که خانه و خودرو برای مردم به یک رویای دست نیافتنی تبدیل شده است. طبقه متوسط، طبقه‌های میانی هستند. این طبقه کم درآمد یعنی یک تا چهار همیشه هشت‌شان گرو نه‌شان است، از سویی طبقه بالای هشت هم مرزهای رفاه را جابه‌جا کرده و به نوعی کارخانه‌دار هستند و از «برنده‌های تورم» هستند.

♈️ بنده به طبقه متوسط می‌گویم "میلیاردر فقیر" یعنی خانه 3 میلیاردی دارد اما پول تعمیرات و رنگش را ندارد! این طبقات در حال حرکت به سمت طبقات پایین هستند./ دیده‌بان ایران

⚛ @jomhuriyat

🔸حسن آيت و نقشه راه سقوط پله‌پله بنى‌صدر
✍🏻احمد غضنفرپور
#بخش_سیزدهم

✅چند روزی از ورود به مجلس شورای ملى (هنوز نام مجلس به شورای اسلامی تغییر پیدا نکرده بود) نگذشته بود که یکی از نمایندگان خبر داد دکتر حسن آیت با تنی چند از نمایندگان در یکی از اتاق‌های مجلس درباره دو «خط فقاهتی» و «خط لیبرال» در ایران مشغول گفت‌وگوست. تصمیم گرفتم به آنجا بروم و از وضعیت آنجا مطلع شوم. موقعی که وارد آن اتاق شدم، آیت در ابتدا مرا نشناخت و صحبت‌هایش را ادامه داد. نقل به مضمون می‌گفت از بدو مشروطیت تاکنون دو خط در این کشور وجود داشته که در مقابل یکدیگر صف‌آرایی مستمر داشته‌اند: خط روحانیت به رهبری شیخ فضل‌الله نوری، آیت‌الله مدرس، آیت‌الله کاشانی و در زمان حال هم امام خمینی؛ و خط دیگر، خط روشنفکران لیبرال مانند مصدق، قوام‌السلطنه، وثوق‌الدوله و در زمان حال امثال بازرگان و بنی‌صدر.

✅انتشار نوار کاملاً به زیان بنی‌صدر و گروه او تمام شد، درصورتی‌که اگر با درایت برخورد شده بود، چندین نتیجه قابل‌توجه به همراه داشت: اولاً، محتوای نوار نشان از برنامه‌های پیچیده طرف مقابل داشت که به‌طور غافل‌کننده در دسترس همگان و گروه بنی‌صدر قرار گرفته بود. از این‌رو می‌توانستند از عمق استراتژیک نقشه‌ها و ترفندهای رقیب بهترین شناخت را به دست آورند و با هشیاری بتوانند یک‌به‌یک آن طرح‌ها را خنثی کنند؛ ثانیاً، وقتی مرحوم امام دستور رسیدگی داده‌اند، گروهی از کارشناسان بی‌طرف مسئله را بررسی می‌کردند و نتایج آن را به امام گزارش می‌دادند. این عمل نتایج بسیار مثبتی برای آقای بنی‌صدر به بار می‌آورد.

✅با انتشار نوار، اختلافات جنبه حاد و علنی به خود گرفت و تا مرحله سقوط رئیس‌جمهور وقت ادامه پیدا کرد. موضوع اختلافات چنان حاد شد که طرح عدم کفایت بنی‌صدر روی میز قرار گرفت. هریک از طرفین، طرف مقابل را مقصر اصلی اوضاع آشفته می‌دانست. در مجلس عده‌ای در دفاع از بنی‌صدر و عده‌ای در مخالفت با او نام‌نویسی کردند. در بین نفرات فردی که توانست به‌طور منطقی و مستدل موضوع اختلافات را ریشه‌یابی و بازبینی کند، زنده‌یاد مهندس سحابی بود که از زمان شورای انقلاب در متن و بطن اختلافات به‌طور فعال و به‌صورت ناظر و بی‌طرف شرکت داشت. او به‌عنوان مخالف طرح عدم کفایت نام‌نویسی کرد و به‌طور مفصل به جزئیات و منشأ اختلافات پرداخت. خلاصه سخنان او می‌تواند نسل جوان را در عمق واقعیت‌های آن روزگار قرار دهد تا بتوانند با کوله‌باری از تجربیات گذشته، آینده‌ای بهتر و کم‌هزینه‌تر به نسل بعدی بسپارد.

✅سران حزب جمهوری از اول ریاست‌جمهوری آقای بنی‎صدر عزم خود را جزم کرده بودند او بیشتر از یک سال در مقام ریاست‌جمهوری باقی نماند. آقای دکتر صلواتی نماینده دوره اول به من می‌گفت زمانی که بنی‌صدر رأی بالایی آورده بود، ولی هنوز مراسم تحلیف و سوگند برگزار نشده بود به اصفهان آمد. در تالار استانداری (باشگاه افسران سابق) از او پذیرایی کردیم. من (صلواتی) خیرمقدم گفتم و قدری از مشکلات منطقه اصفهان را به عرض ایشان رساندم و گفتم انشاءالله با آمدن شما مشکلات مملکتی و منطقه سر و سامان پیدا می‌کند. بعد از پایان جلسه، یکی از افرادی که عضو حزب جمهوری اسلامی بود و کاندیدای نمایندگی مجلس هم شده بود به من گفت مثل اینکه شما قانون اساسی را درست مطالعه نکرده‌اید. ریاست‌جمهوری کارهای نیست که بتواند وارد اینگونه مسائل شود، وانگهی ما نمی‌گذاریم ایشان بیشتر از یک سال دوام بیاورد.

✅مرحوم امام به استناد سخنان مهندس سحابی و آنچه نگارنده از آن خبر داشت تا مرحله آخر در مقابل نامه‌نگاری‌ها و کارشکنی‌ها، هر دو طرف را به همکاری دعوت می‌کردند. ایشان از اول با در دست گرفتن کارهای اجرایی توسط روحانیون مخالف بودند. سران حزب جمهوری اما تصمیم جدی داشتند که دیگر رقبا را به هر شکل ممکن از میدان خارج کنند. آقای بنی‌صدر و گروه ایشان می‌توانستند از این دوگانگی به‌طور نسبی بهره ببرند. آنان نه‌تنها چنین نکردند، بلکه به بازی خطرناکی دست زدند و آن نزدیکی با گروه مجاهدین بود.


▪️منبع: چشم‌انداز ایران شماره 130
#خاطرات_احمد_غضنفرپور
@cheshmandaz_iran

https://bit.ly/3ds2Fi9