Forwarded from گیلین
ترک خانه توسط مردان متاهل به دلیل مشکلات اقتصادی
🔻 فاطمه دانشور، مدیر موسسه خیریه: مراجعه زنان با فرزندان‌شان به این موسسه به دلیل ترک همسران آنها در ماه‌های اخیر بیشتر شده، چرا که همسران آنها به دلیل فقر وبیکاری نمی‌توانستند هزینه‌های خانواده را تامین کنند و آنها را ترک کردند/ شرق
Join → @Gilin_Gilin
🔻 فاطمه دانشور، مدیر موسسه خیریه: مراجعه زنان با فرزندان‌شان به این موسسه به دلیل ترک همسران آنها در ماه‌های اخیر بیشتر شده، چرا که همسران آنها به دلیل فقر وبیکاری نمی‌توانستند هزینه‌های خانواده را تامین کنند و آنها را ترک کردند/ شرق
Join → @Gilin_Gilin
Forwarded from فرهیختگان
Telegraph
اندر ظنی بودن معرفت انسانی
يکی از مستمسک‌های مهم مخالفان ظنی بودن معرفت انسانی، دين است. استدلال آنها اين است که اگر یقين را بگذاریم کنار خدا و دین و آخرت و چيزهايی از اين دست پاک بی‌معنا می‌شوند و باید دست از دين‌داری کشید. باور به قطعی و یقينی بودن معرفت انسانی – در واقع باور به…
Forwarded from فرهیختگان
در جنگ با عراق چگونه پیروزی‌های درخشان به جام زهر انجامید؟
جعفر شیرعلی‌نیا
پروفسور برنارد رایش در مقاله اسراییل و جنگ ایران و عراق می‌نویسد: «بهره‌ی اصلیِ اسراییل از جنگ ایران و عراق آن بود که این دو قدرت منطقه‌ای که هر دو دشمن اسراییل محسوب می‌شدند، علیه یکدیگر وارد جنگ شدند و فرصت استراحتی برای اسراییل فراهم شد.» او معتقد است اسراییل به دنبال «حفظ موازنه‌ی قوا برای طولانی‌کردن جنگ و جلوگیری از پیروزی یکی از دو طرف بود.» در تحلیل رایش، جنگ علاوه بر درگیر نگه داشتن این دو کشور، جهان عرب را به دو قطب تبدیل کرده بود؛ یک قطب، سوریه، لیبی و یمن جنوبی و قطب دیگر اردن، مصر و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس و «دودستگی جهان عرب، مانع تشکیل جبهه‌ی متحدی علیه اسراییل شد» (درس‌هایی از راهبرد، حقوق، دیپلماسی در جنگ ایران و عراق، ص۱۴۷ و ۱۴۸)
گویا سیاست آمریکا هم ادامه جنگ خونین ایران و عراق بود؛ تا وقتی که برنده‌ای نداشته باشد. الکواری نماینده وقتِ قطر در سازمان ملل، درباره موضع آمریکا و شوروی در جنگ می‌نویسد: «در واقع این دو ابرقدرت، به رغم تاکیدهایی که بر خلاف آن داشتند، از تداوم جنگ و طولانی شدن آن، مادام که هیچ‌یک از طرفین نتواند بر دیگری غلبه داشته باشد، احساس رضایت می‌کردند» (عملکرد شورای امنیت در جنگ ایران و عراق، ص ۲۰۱)
در سالهای جنگ تا وقتی که ایران و عراق کشورهای هم را ویران می‌کردند، قدرت‌های جهانی با وجود اظهار نگرانی از ادامه جنگ، تلاشی عملی و جدی برای پایان دادن به آن نکردند. آنها سال هفتم تصمیم گرفتند جنگ را پایان دهند.
تحلیلگران ایرانی موفقیت نسبی کربلای ۵(زمستان ۶۵) را در تصمیم ابرقدرتها برای پایان دادن به جنگ موثر می‌دانند اما اغلب تحلیلگرانِ غیرایرانی ناامن شدن خلیج فارس در جنگ دریایی و افشای ماجرای مک فارلین را مهمترین دلیل تصمیم آمریکا برای پایان دادن به جنگ می‌دانند.
افشای پر سر و صدای ماجرای مک‌فارلین در آبان ۶۵، که در جهان به ماجرای کمک آمریکا و اسراییل به ایران معروف شد، کار را برای بازی دوگانه‌ی آمریکایی‌ها سخت کرد و آمریکا تحت فشار شدیدی قرار گرفت و به تعبیر کدی و گازیوروسکی آمریکایی‌ها به این جمع‌بندی رسیدند که: «باید به‌گونه‌ای مستقیم برای پایان دادن به جنگ طولانی ایران و عراق مداخله نمایند.» (نظام دوقطبی و جنگ ایران و عراق، ص۴۱۴)
تیر ۶۶ قطعنامهی ۵۹۸ برای پایان دادن به جنگ تصویب شد. واکنش ایران به قطعنامه منفی بود اما برای اولین‌بار تمام ۵ عضو دائم شورای امنیت برای پایان دادن به جنگ تفاهم کرده بودند. به روایت دبیرکل سازمان ملل در جلسه‌ای که مهر ۶۶ او با ۵ عضو دایم شورای امنیت برگزار کرد؛ شولتز وزیرخارجه‌ی آمریکا در جمع‌بندی نظر ۵ کشور گفت: «همه‌ی ما پایان جنگ را می‌خواهیم. همه ما از قطعنامهی ۵۹۸ حمایت می‌کنیم» (به سوی صلح، ص۲۵۵)
دکوییار، دبیرکل سازمان ملل، در خاطراتش درباره سیاست آمریکا در این مقطع از جنگ می‌نویسد: «نظر قطعی ایالات متحده این بود كه برای پایان جنگ: (۱) عراقی‌ها باید به‌خوبی مقاومت كنند تا مانع هر گونه پیروزی ایران شوند. (۲) جنگ باید بیش از هر زمانی برای ایرانی‌ها رنج‌آور شود. (۳) جریان سلاح به ایران باید از طریق قطعنامهی دیگری در شورای امنیت كاهش یابد و (۴) فشار بین‌المللی در ابعاد وسیعی به این كشور وارد شود.»(به سوی صلح، ص۲۶۷)
بسیاری دریافتند که جنگ ماه‌های پایانی خود را سپری می‌کند. محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های ایران در سازمان ملل به خاطر دارد که حدود دیماه ۶۶: «مایکل اشتاینر من را صدا کرد و گفت که من یک نکته‌ای را به تو بگویم و آن این است که شما الان دست بالا را دارید، ولی امسال سال شکست شما در جنگ است. قبل از اینکه شکست بخورید قطعنامه را بپذیرید. هیچ‌وقت این از ذهنم بیرون نمی‌رود.» (دیپلماسی ایران و قطعنامه ۵۹۸، ص۲۴۹) چندماه پس از این گفتگو سخنان نماینده آلمان در سازمان ملل به واقعیت پیوست و در بهار ۶۷ ایران شکست‌های پی‌در‌پی و سختی را در جبهه‌های جنگ تجربه کرد. فاو، شلمچه، جزایر مجنون را که در عملیات‌های سخت و طولانی‌مدت در چند سال گرفته بود در عملیات‌های سریع دشمن در عرض چند ماه از دست داد و با سخت شدن و زجرآور شدن جنگ، قطعنامهی ۵۹۸ را پذیرفت.
سودهای سرشار بسیاری از کشورها و شرکت‌های بین‌المللیِ فروش سلاح و منافع بسیاری که در حاشیه جنگ‌ها وجود دارد، تا چه حد در ادامه جنگ تاثیر داشت؟ مقامات ایرانی به‌ویژه مسئولان وزارت خارجه تا چه حد به انگیزه‌ی اصلی ابرقدرتها و کشورهایی که منافعشان در طولانی شدن جنگ بود پی بردند؟ عجیب آنکه در ایران نیز نگاهی مسلط وجود داشت که تلاش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ را تلاشی خائنانه تفسیر میکرد. آیا ممکن است گاه بازی خورده باشیم و با اصرار بر ادامه جنگ در زمین ابرقدرتها بازی کرده باشیم؟
جان آگه با #فرهیختگان
جعفر شیرعلی‌نیا
پروفسور برنارد رایش در مقاله اسراییل و جنگ ایران و عراق می‌نویسد: «بهره‌ی اصلیِ اسراییل از جنگ ایران و عراق آن بود که این دو قدرت منطقه‌ای که هر دو دشمن اسراییل محسوب می‌شدند، علیه یکدیگر وارد جنگ شدند و فرصت استراحتی برای اسراییل فراهم شد.» او معتقد است اسراییل به دنبال «حفظ موازنه‌ی قوا برای طولانی‌کردن جنگ و جلوگیری از پیروزی یکی از دو طرف بود.» در تحلیل رایش، جنگ علاوه بر درگیر نگه داشتن این دو کشور، جهان عرب را به دو قطب تبدیل کرده بود؛ یک قطب، سوریه، لیبی و یمن جنوبی و قطب دیگر اردن، مصر و کشورهای حاشیه‌ی خلیج‌فارس و «دودستگی جهان عرب، مانع تشکیل جبهه‌ی متحدی علیه اسراییل شد» (درس‌هایی از راهبرد، حقوق، دیپلماسی در جنگ ایران و عراق، ص۱۴۷ و ۱۴۸)
گویا سیاست آمریکا هم ادامه جنگ خونین ایران و عراق بود؛ تا وقتی که برنده‌ای نداشته باشد. الکواری نماینده وقتِ قطر در سازمان ملل، درباره موضع آمریکا و شوروی در جنگ می‌نویسد: «در واقع این دو ابرقدرت، به رغم تاکیدهایی که بر خلاف آن داشتند، از تداوم جنگ و طولانی شدن آن، مادام که هیچ‌یک از طرفین نتواند بر دیگری غلبه داشته باشد، احساس رضایت می‌کردند» (عملکرد شورای امنیت در جنگ ایران و عراق، ص ۲۰۱)
در سالهای جنگ تا وقتی که ایران و عراق کشورهای هم را ویران می‌کردند، قدرت‌های جهانی با وجود اظهار نگرانی از ادامه جنگ، تلاشی عملی و جدی برای پایان دادن به آن نکردند. آنها سال هفتم تصمیم گرفتند جنگ را پایان دهند.
تحلیلگران ایرانی موفقیت نسبی کربلای ۵(زمستان ۶۵) را در تصمیم ابرقدرتها برای پایان دادن به جنگ موثر می‌دانند اما اغلب تحلیلگرانِ غیرایرانی ناامن شدن خلیج فارس در جنگ دریایی و افشای ماجرای مک فارلین را مهمترین دلیل تصمیم آمریکا برای پایان دادن به جنگ می‌دانند.
افشای پر سر و صدای ماجرای مک‌فارلین در آبان ۶۵، که در جهان به ماجرای کمک آمریکا و اسراییل به ایران معروف شد، کار را برای بازی دوگانه‌ی آمریکایی‌ها سخت کرد و آمریکا تحت فشار شدیدی قرار گرفت و به تعبیر کدی و گازیوروسکی آمریکایی‌ها به این جمع‌بندی رسیدند که: «باید به‌گونه‌ای مستقیم برای پایان دادن به جنگ طولانی ایران و عراق مداخله نمایند.» (نظام دوقطبی و جنگ ایران و عراق، ص۴۱۴)
تیر ۶۶ قطعنامهی ۵۹۸ برای پایان دادن به جنگ تصویب شد. واکنش ایران به قطعنامه منفی بود اما برای اولین‌بار تمام ۵ عضو دائم شورای امنیت برای پایان دادن به جنگ تفاهم کرده بودند. به روایت دبیرکل سازمان ملل در جلسه‌ای که مهر ۶۶ او با ۵ عضو دایم شورای امنیت برگزار کرد؛ شولتز وزیرخارجه‌ی آمریکا در جمع‌بندی نظر ۵ کشور گفت: «همه‌ی ما پایان جنگ را می‌خواهیم. همه ما از قطعنامهی ۵۹۸ حمایت می‌کنیم» (به سوی صلح، ص۲۵۵)
دکوییار، دبیرکل سازمان ملل، در خاطراتش درباره سیاست آمریکا در این مقطع از جنگ می‌نویسد: «نظر قطعی ایالات متحده این بود كه برای پایان جنگ: (۱) عراقی‌ها باید به‌خوبی مقاومت كنند تا مانع هر گونه پیروزی ایران شوند. (۲) جنگ باید بیش از هر زمانی برای ایرانی‌ها رنج‌آور شود. (۳) جریان سلاح به ایران باید از طریق قطعنامهی دیگری در شورای امنیت كاهش یابد و (۴) فشار بین‌المللی در ابعاد وسیعی به این كشور وارد شود.»(به سوی صلح، ص۲۶۷)
بسیاری دریافتند که جنگ ماه‌های پایانی خود را سپری می‌کند. محمدجواد ظریف از دیپلمات‌های ایران در سازمان ملل به خاطر دارد که حدود دیماه ۶۶: «مایکل اشتاینر من را صدا کرد و گفت که من یک نکته‌ای را به تو بگویم و آن این است که شما الان دست بالا را دارید، ولی امسال سال شکست شما در جنگ است. قبل از اینکه شکست بخورید قطعنامه را بپذیرید. هیچ‌وقت این از ذهنم بیرون نمی‌رود.» (دیپلماسی ایران و قطعنامه ۵۹۸، ص۲۴۹) چندماه پس از این گفتگو سخنان نماینده آلمان در سازمان ملل به واقعیت پیوست و در بهار ۶۷ ایران شکست‌های پی‌در‌پی و سختی را در جبهه‌های جنگ تجربه کرد. فاو، شلمچه، جزایر مجنون را که در عملیات‌های سخت و طولانی‌مدت در چند سال گرفته بود در عملیات‌های سریع دشمن در عرض چند ماه از دست داد و با سخت شدن و زجرآور شدن جنگ، قطعنامهی ۵۹۸ را پذیرفت.
سودهای سرشار بسیاری از کشورها و شرکت‌های بین‌المللیِ فروش سلاح و منافع بسیاری که در حاشیه جنگ‌ها وجود دارد، تا چه حد در ادامه جنگ تاثیر داشت؟ مقامات ایرانی به‌ویژه مسئولان وزارت خارجه تا چه حد به انگیزه‌ی اصلی ابرقدرتها و کشورهایی که منافعشان در طولانی شدن جنگ بود پی بردند؟ عجیب آنکه در ایران نیز نگاهی مسلط وجود داشت که تلاش دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ را تلاشی خائنانه تفسیر میکرد. آیا ممکن است گاه بازی خورده باشیم و با اصرار بر ادامه جنگ در زمین ابرقدرتها بازی کرده باشیم؟
جان آگه با #فرهیختگان
Forwarded from دین، فرهنگ، جامعه | محسن‌حسام مظاهری (محسن‌حسام مظاهری)
مادامی که حتی یک کارشناس اهل سنت اجازه‌‌ی حضور در رسانه‌ی عمومی کشور و تبیین مواضع و بیان روایت هم‌مذهبان خود از تاریخ اسلام را ندارد، ادعاهایی ازین قبیل که می‌خواهیم در فلان برنامه درباره‌ی واقعه‌ی حساس و چالش‌برانگیزی مثل سقیفه، علمی و مستند «گفتگو» کنیم، تنها به شوخی شبیه است.
بگذریم از اینکه واقعاً مشخص نیست چه نسبتی است میان بازخوانی رخدادی مثل سقیفه با مسایل انسان امروز و جهان معاصر آن‌هم در یک رسانه‌ی عمومی مثل صداوسیما.
قرن‌هاست یک‌طرف صحاح را شخم می‌زنند و طرف دیگر کتب اربعه و بحار را، به قصد یافتن تعارض‌ها و تناقض‌ها و به قول معروف «سوتی»های طرف مقابل و اثبات حقانیت مسلک خود!
قرن‌هاست بر سر فتوحات و سقیفه و معنای ولی و شأن نزول آیات سوره‌ی مائده و شورا و خلافت بین اهل قبله نزاع و خونریزی است.
قرن‌هاست اینها «مؤتمر علمای بغداد» و «شبهای پیشاور» و «ثم اهتدیت» می‌نویسند و آنها «منهاج السنة» و «خرافات وفور» و «شاهراه اتحاد». اینها از امثال تیجانی مجسمه‌ی قهرمان می‌سازند، آنها از امثال برقعی. نهایتش هم هیچکدام از مجادلات تکراری و کسل‌کننده و بی‌حاصل شیوخ شبکه‌های «اهل البیت» و «ولایت» با مولوی‌های «کلمه» و «وصال» گامی فراتر نرفته‌اند.
آخرش چه؟ تاریخی به بلندای چهارده قرن که عمده‌ی صفحاتش را این مباحثات و منازعات فرقه‌ای سیاه و سرخ کرده، چه جای افتخاری دارد؟ عایدی این تاریخ برای انسان امروز چیست؟ مسلمان امروز چه بهره‌ای از پرداختن دوباره و دوباره به این منازعات تاریخی می‌برد؟ کدام مسایلش، کدام چالش‌هایش، کدام پرسش‌هایش در این تورق چندین‌باره قرار است پاسخ پیدا کند؟
صرف‌نظر از آن دسته، در طرفین، که ارتزاق ازین چالش‌ها می‌کنند و حیات و ممات‌شان بسته به شعله‌ورماندن اختلافات است، باقی مسلمانان، در دنیای پیچیده‌ی امروز چه طرفی از این نگاه به گذشته می‌توانند ببندند؟ غایت این راه جز تفرقه‌ی بیشتر، جز تشدید منازعات فرقه‌ای، جز تعمیق شکاف‌ها، جز تشدید وضعیت نابسامان جوامع اسلامی چه چیز دیگری می‌تواند باشد؟
اگر هم هدف واقعاً عبرت‌آموزی و مواجهه‌ی راهبردی و «گفتگوی انتقادی» است، ابتدایی‌ترین شرط چنین گفتکویی، حضور نمایندگانی مورد قبول طرفین است. نه آنکه چند کارشناس تاریخی ـ دینی شیعه با یک مجری روحانیِ شیعه بنشینند و باهم «گفتگوی انتقادی» کنند!
✍️ محسن‌حسام مظاهری
@mohsenhesammazaheri
بگذریم از اینکه واقعاً مشخص نیست چه نسبتی است میان بازخوانی رخدادی مثل سقیفه با مسایل انسان امروز و جهان معاصر آن‌هم در یک رسانه‌ی عمومی مثل صداوسیما.
قرن‌هاست یک‌طرف صحاح را شخم می‌زنند و طرف دیگر کتب اربعه و بحار را، به قصد یافتن تعارض‌ها و تناقض‌ها و به قول معروف «سوتی»های طرف مقابل و اثبات حقانیت مسلک خود!
قرن‌هاست بر سر فتوحات و سقیفه و معنای ولی و شأن نزول آیات سوره‌ی مائده و شورا و خلافت بین اهل قبله نزاع و خونریزی است.
قرن‌هاست اینها «مؤتمر علمای بغداد» و «شبهای پیشاور» و «ثم اهتدیت» می‌نویسند و آنها «منهاج السنة» و «خرافات وفور» و «شاهراه اتحاد». اینها از امثال تیجانی مجسمه‌ی قهرمان می‌سازند، آنها از امثال برقعی. نهایتش هم هیچکدام از مجادلات تکراری و کسل‌کننده و بی‌حاصل شیوخ شبکه‌های «اهل البیت» و «ولایت» با مولوی‌های «کلمه» و «وصال» گامی فراتر نرفته‌اند.
آخرش چه؟ تاریخی به بلندای چهارده قرن که عمده‌ی صفحاتش را این مباحثات و منازعات فرقه‌ای سیاه و سرخ کرده، چه جای افتخاری دارد؟ عایدی این تاریخ برای انسان امروز چیست؟ مسلمان امروز چه بهره‌ای از پرداختن دوباره و دوباره به این منازعات تاریخی می‌برد؟ کدام مسایلش، کدام چالش‌هایش، کدام پرسش‌هایش در این تورق چندین‌باره قرار است پاسخ پیدا کند؟
صرف‌نظر از آن دسته، در طرفین، که ارتزاق ازین چالش‌ها می‌کنند و حیات و ممات‌شان بسته به شعله‌ورماندن اختلافات است، باقی مسلمانان، در دنیای پیچیده‌ی امروز چه طرفی از این نگاه به گذشته می‌توانند ببندند؟ غایت این راه جز تفرقه‌ی بیشتر، جز تشدید منازعات فرقه‌ای، جز تعمیق شکاف‌ها، جز تشدید وضعیت نابسامان جوامع اسلامی چه چیز دیگری می‌تواند باشد؟
اگر هم هدف واقعاً عبرت‌آموزی و مواجهه‌ی راهبردی و «گفتگوی انتقادی» است، ابتدایی‌ترین شرط چنین گفتکویی، حضور نمایندگانی مورد قبول طرفین است. نه آنکه چند کارشناس تاریخی ـ دینی شیعه با یک مجری روحانیِ شیعه بنشینند و باهم «گفتگوی انتقادی» کنند!
✍️ محسن‌حسام مظاهری
@mohsenhesammazaheri
Forwarded from آخرین خبر (M.Z)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from فرهیختگان
طلبه‌ها برای اینکه در کوچه و خیابان فحش و متلک نشوند، لباس روحانیت را در می‌آورند
فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم می‌گوید، طلبه‌ها در بازار و مغازه‌ها از مردم متلک یا فحش می‌شوند. او هشدار داده که دیگر وضع از بهبود رابطه میان مردم و روحانیون گذشته است. طلبه‌ها برای اینکه در کوچه و خیابان فحش و متلک نشوند، لباس روحانیت را در می‌آورند.
او در گفت‌وگو با روزنامه «همدلی» با اشاره به نگاه کنونی مردم به روحانیون و طلاب گفته است که این نگاه مثبت نیست.
او با تأکید بر این که باید فکری به حال این وضعیت کرد گفته است، حوزه علمیه زیادی سیاسی شده‌است. میبدی گفت، حکومت دینی و روحانیون در ایران باعث شده تا مردم نگاه‌شان به کل طلبه‌ها مثبت نباشد.
فاضل میبدی گفته که همه روحانیون در بدنه قدرت نیستند، حتی برخی به دلیل مشکلات معیشتی، از جمله اجاره‌نشینی و کمی درآمد مجبور به کار در اسنپ و سرایداری هستند و اختلاف خانوادگی در این گروه زیاد شده است.
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم می‌گوید، طلبه‌ها در بازار و مغازه‌ها از مردم متلک یا فحش می‌شوند. او هشدار داده که دیگر وضع از بهبود رابطه میان مردم و روحانیون گذشته است. طلبه‌ها برای اینکه در کوچه و خیابان فحش و متلک نشوند، لباس روحانیت را در می‌آورند.
او در گفت‌وگو با روزنامه «همدلی» با اشاره به نگاه کنونی مردم به روحانیون و طلاب گفته است که این نگاه مثبت نیست.
او با تأکید بر این که باید فکری به حال این وضعیت کرد گفته است، حوزه علمیه زیادی سیاسی شده‌است. میبدی گفت، حکومت دینی و روحانیون در ایران باعث شده تا مردم نگاه‌شان به کل طلبه‌ها مثبت نباشد.
فاضل میبدی گفته که همه روحانیون در بدنه قدرت نیستند، حتی برخی به دلیل مشکلات معیشتی، از جمله اجاره‌نشینی و کمی درآمد مجبور به کار در اسنپ و سرایداری هستند و اختلاف خانوادگی در این گروه زیاد شده است.
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
⭕️ورزش تنها حوزه‌ای است که استاندارد عملکرد ملی ما، در بیرون از مرزها ارزیابی میشود که منجر به اخراج تیم‌ها از این کنفدراسیون شد.
اگر سایر فعالیت‌های کشور را هم نهادهای مستقل ارزیابی کنند قطعا مردود خواهند شد.
ای کاش نهادهای نظارتی مستقل در داخل وجود داشت.
اگر سایر فعالیت‌های کشور را هم نهادهای مستقل ارزیابی کنند قطعا مردود خواهند شد.
ای کاش نهادهای نظارتی مستقل در داخل وجود داشت.
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴داستان دو نفر
🔺اعتماد ۱۸ دی ۱۴۰۰
✍️عباس عبدی
🔘اگر آقایان اصول‌گرا بویژه نواصول‌گرایان با دقت و حسن‌ظن این یادداشت را بخوانند، زیان نخواهند کرد. هدف از این یادداشت مچ‌گیری و حمله نیست، بلکه طرح این مسأله است که نواصول‌گرایان در چه فضایی تنفس می‌کنند و تصمیماتی می‌گیرند که فاقد حداقل نشانه‌ای از همدلی و همراهی با مردم و دردهای آنان است؟
🔘این فضا چگونه و از کجا آمده که ذهنیت و رفتار آنان را به کلی پوشش داده است؟ برای این می‌کوشم که مقایسه‌ای کنم میان رفتار مرحوم دکتر مجتهدی رییس دبیرستان البرز و مهدی چمران رییس شورای شهر تهران.
https://telegra.ph/داستان-دو-نفر-01-07
🔺اعتماد ۱۸ دی ۱۴۰۰
✍️عباس عبدی
🔘اگر آقایان اصول‌گرا بویژه نواصول‌گرایان با دقت و حسن‌ظن این یادداشت را بخوانند، زیان نخواهند کرد. هدف از این یادداشت مچ‌گیری و حمله نیست، بلکه طرح این مسأله است که نواصول‌گرایان در چه فضایی تنفس می‌کنند و تصمیماتی می‌گیرند که فاقد حداقل نشانه‌ای از همدلی و همراهی با مردم و دردهای آنان است؟
🔘این فضا چگونه و از کجا آمده که ذهنیت و رفتار آنان را به کلی پوشش داده است؟ برای این می‌کوشم که مقایسه‌ای کنم میان رفتار مرحوم دکتر مجتهدی رییس دبیرستان البرز و مهدی چمران رییس شورای شهر تهران.
https://telegra.ph/داستان-دو-نفر-01-07
Telegraph
داستان دو نفر
🔺اعتماد ۱۸ دی ۱۴۰۰ ✍️عباس عبدی 🔘اگر آقایان اصول‌گرا بویژه نواصول‌گرایان با دقت و حسن‌ظن این یادداشت را بخوانند، زیان نخواهند کرد. هدف از این یادداشت مچ‌گیری و حمله نیست، بلکه طرح این مسأله است که نواصول‌گرایان در چه فضایی تنفس می‌کنند و تصمیماتی می‌گیرند…
Forwarded from سهام نیوز
✅شیعه امیرالمومنین نمی تواند این اتفاق را زیر سبیلی رد کند.
✍ ساعد باقری
وقتی که کرونا گرفت ، به قدر دانهٔ ارزنی عقل و وجدان نداشتند که مرخصی پزشکی دهند و اجازه دهند که خانواده، مسیر درمان را ادامه دهد؟
عکس او را بسته به زنجیر در بیمارستان ندیدیم؟ هشدار در بارهٔ وخامت حالش داده نشد؟.. کسی که در این همه سختگیری امنیتی حکم شش ساله دریافت کرده، بدون دیدن و خواندن کیفرخواست هم می شود فهمید که به چه جرم هایی متهم شده. گرچه در کیفرخواست هم عضویت کانون، تهیهٔ کتاب تاریخچهٔ کانون، شرکت در مراسم سالگرد شاملو! و از همه رسواتر ، شرکت در مراسم سالگرد قربانیان قتل های زنجیره ای ( که این مورد قتل ها را بیانیهٔ رسمی وزارت اطلاعات هم ناروا و سرخود اعلام کرده، یعنی قربانیان مظلوم واقع شده بودند و جانشان بناحق ستانده شده بود، و آنگاه شرکت در مراسم سالگرد کسانی که جمهوری اسلامی هم قتل آنها را فجیع و ناروا دانسته، جرم محسوب می شود!) اعلام کرده.
سطح و اندازهٔ شاعری او و اعتقادات و باورهای او، صرفا بحث های انحرافی اند برای فرار از مسئولیت انسانی و مسلمانی.
به بکتاش آبتین ظلم شد و شیعهٔ امیرالمومنین نمی تواند این ماجرا را زیرسبیلی رد کند. سخنوری ها و طنز تلخ گفتن هامان را و گیر سه پیچ دادن هایمان را گذاشته ایم برای فلان سوتی فلان وزیر و فلان وکیل و بهمان مدیر.
دریغ کردن از یک اعتراض حتی ساده و کوچک، معنایی جز تایید ظلم و قرار گرفتن در کنار ظالمان ندارد.
@Sahamnewsorg
✍ ساعد باقری
وقتی که کرونا گرفت ، به قدر دانهٔ ارزنی عقل و وجدان نداشتند که مرخصی پزشکی دهند و اجازه دهند که خانواده، مسیر درمان را ادامه دهد؟
عکس او را بسته به زنجیر در بیمارستان ندیدیم؟ هشدار در بارهٔ وخامت حالش داده نشد؟.. کسی که در این همه سختگیری امنیتی حکم شش ساله دریافت کرده، بدون دیدن و خواندن کیفرخواست هم می شود فهمید که به چه جرم هایی متهم شده. گرچه در کیفرخواست هم عضویت کانون، تهیهٔ کتاب تاریخچهٔ کانون، شرکت در مراسم سالگرد شاملو! و از همه رسواتر ، شرکت در مراسم سالگرد قربانیان قتل های زنجیره ای ( که این مورد قتل ها را بیانیهٔ رسمی وزارت اطلاعات هم ناروا و سرخود اعلام کرده، یعنی قربانیان مظلوم واقع شده بودند و جانشان بناحق ستانده شده بود، و آنگاه شرکت در مراسم سالگرد کسانی که جمهوری اسلامی هم قتل آنها را فجیع و ناروا دانسته، جرم محسوب می شود!) اعلام کرده.
سطح و اندازهٔ شاعری او و اعتقادات و باورهای او، صرفا بحث های انحرافی اند برای فرار از مسئولیت انسانی و مسلمانی.
به بکتاش آبتین ظلم شد و شیعهٔ امیرالمومنین نمی تواند این ماجرا را زیرسبیلی رد کند. سخنوری ها و طنز تلخ گفتن هامان را و گیر سه پیچ دادن هایمان را گذاشته ایم برای فلان سوتی فلان وزیر و فلان وکیل و بهمان مدیر.
دریغ کردن از یک اعتراض حتی ساده و کوچک، معنایی جز تایید ظلم و قرار گرفتن در کنار ظالمان ندارد.
@Sahamnewsorg
Telegram
attach 📎
Forwarded from فرهیختگان
سبک‌های تبلیغ سیاسی در صداوسیما
مقاله‌ای از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت مشق نو
📌بریده‌ای از متن:
در زمانی‌که ابزار اصلی تبلیغات در جمهوری اسلامی، صداوسیما بود، و هنوز شبکه‌های ماهواره‌ای دخالتی در امور نداشتند و از آن سو، اینترنت هم محلی از اعراب نداشت، دغدغه من آن بود که این دستگاه تبلیغاتی به چه نحوی می‌خواهد رضایت مردم را نسبت به دولت و حکومت جلب کند. از آن رو، مواردی را که تا مقطع نگارش این مقاله برجسته به‌نظر می‌آمد، بر رشته تحریر درآوردم.
این مقاله کمابیش ناتمام رها شد تا براساس فکت‌های بیشتر تکمیل شود. اکنون، که انواع شبکه‌های ماهواره‌ای، سایت‌های خبری و رسانه‌های مجازی به میدان آمده‌اند، شرایط دگرگون شده است و بسط این مقاله دشوار به‌نظر می‌رسد، که باید آن را به پژوهشگران حوزه رسانه، جامعه‌شناسی و علم سیاست واگذار کرد. البته، در آینده تلاش خواهم کرد، صورتی مختصرتر اما متناسب با شرایط روز و مصادیق امروزین را تهیه و منتشر کنم.
سبک تبلیغ سیاسی تا حدود زیادی به ماهیت یک رژیم سیاسی بستگی دارد. مع‌الوصف میتوان درون هر نظام سیاسی شاهد تنوعاتی از سبک‌های تبلیغی بود. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و از زمان بنیان‌گذاری آن تاکنون، ادوار گوناگونی را به‌لحاظ سبک تبلیغ سیاسی پشت سر گذاشته است.
تبلیغ سیاسی در وهله اول وظیفه کسب مشروعیت و جلب اطاعت رضایت‌مندانه شهروندان و کسب اعتماد سیاسی را به عهده دارد و در مراتب بعدی، تبلیغ کارکردهای دولت، خصال دولتمردان و تضعیف بدیل‌های مقدر را نشانه می‌گیرد.
از آنجایی که یکی از مهمترین نشانه‌های دستگاه‌های تبلیغات دولتی، جلب اعتماد مردم به رویه‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌های سیاسی است، مناسب است که در این مقال، صداوسیمای جمهوری اسلامی را از زاویه سبک تبلیغ سیاسی، مورد مداقه قرار داده و ادواری را که بر این رسانه گذشته است، گونه‌شناسی کنیم.
متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
https://telegra.ph/Politics-in-IRIB-01-04
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
مقاله‌ای از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت مشق نو
📌بریده‌ای از متن:
در زمانی‌که ابزار اصلی تبلیغات در جمهوری اسلامی، صداوسیما بود، و هنوز شبکه‌های ماهواره‌ای دخالتی در امور نداشتند و از آن سو، اینترنت هم محلی از اعراب نداشت، دغدغه من آن بود که این دستگاه تبلیغاتی به چه نحوی می‌خواهد رضایت مردم را نسبت به دولت و حکومت جلب کند. از آن رو، مواردی را که تا مقطع نگارش این مقاله برجسته به‌نظر می‌آمد، بر رشته تحریر درآوردم.
این مقاله کمابیش ناتمام رها شد تا براساس فکت‌های بیشتر تکمیل شود. اکنون، که انواع شبکه‌های ماهواره‌ای، سایت‌های خبری و رسانه‌های مجازی به میدان آمده‌اند، شرایط دگرگون شده است و بسط این مقاله دشوار به‌نظر می‌رسد، که باید آن را به پژوهشگران حوزه رسانه، جامعه‌شناسی و علم سیاست واگذار کرد. البته، در آینده تلاش خواهم کرد، صورتی مختصرتر اما متناسب با شرایط روز و مصادیق امروزین را تهیه و منتشر کنم.
سبک تبلیغ سیاسی تا حدود زیادی به ماهیت یک رژیم سیاسی بستگی دارد. مع‌الوصف میتوان درون هر نظام سیاسی شاهد تنوعاتی از سبک‌های تبلیغی بود. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و از زمان بنیان‌گذاری آن تاکنون، ادوار گوناگونی را به‌لحاظ سبک تبلیغ سیاسی پشت سر گذاشته است.
تبلیغ سیاسی در وهله اول وظیفه کسب مشروعیت و جلب اطاعت رضایت‌مندانه شهروندان و کسب اعتماد سیاسی را به عهده دارد و در مراتب بعدی، تبلیغ کارکردهای دولت، خصال دولتمردان و تضعیف بدیل‌های مقدر را نشانه می‌گیرد.
از آنجایی که یکی از مهمترین نشانه‌های دستگاه‌های تبلیغات دولتی، جلب اعتماد مردم به رویه‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌های سیاسی است، مناسب است که در این مقال، صداوسیمای جمهوری اسلامی را از زاویه سبک تبلیغ سیاسی، مورد مداقه قرار داده و ادواری را که بر این رسانه گذشته است، گونه‌شناسی کنیم.
متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
https://telegra.ph/Politics-in-IRIB-01-04
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
Telegraph
سبک‌های تبلیغ سیاسی در صداوسیما
در زمانی‌که ابزار اصلی تبلیغات در جمهوری اسلامی، صداوسیما بود، و هنوز شبکه‌های ماهواره‌ای دخالتی در امور نداشتند و از آن سو، اینترنت هم محلی از اعراب نداشت، دغدغه من آن بود که این دستگاه تبلیغاتی به چه نحوی می‌خواهد رضایت مردم را نسبت به دولت و حکومت جلب…
Forwarded from جدال- علی عليزاده
جدال این هفته: آیا اقتصاد رانتی ایران قابل درمان است؟
گفتگو با سعید لیلاز، پنج شنبه نهم دیماه ساعت هفت شب، یوتیوب جدال
دو سال پیش، در اولین اپیزود جدال، سعید لیلاز پیش‌بینی کرد که نظام سیاسی ایران چاره‌ای ندارد مگر اینکه به سمت نوعی اقتدارگرایی برود و با حذف موقتی یکی از جناح‌ها، تنش‌های فزاینده جناحی که باعث استهلاک و ناکارآمدی سیستم شده را کاهش دهد. ادعای لیلاز در آن مصاحبه این بود که این جراحی سیاسی ضروروی باعث افزایش کارامدی نظام و افزایش توانش در حل و فصل بحران سیاست خارجی و بحران اقتصادی میشود.
آیا میتوان گفت بخش نخست آنچه لیلاز در بهمن ۹۸ پیش‌بینی کرده بود در انتخابات خرداد ۱۴۰۰ رخ داده است؟
حالا شش ماه بعد از این انتخابات دوباره به سراغ لیلاز میروم تا از او بپرسم آیا در این مدت نشانه‌ای دیده که این یکدست شدن حاکمیت باعث افزایش کارآمدی شده باشد؟ آیا اراده‌ای در سطح کلان نظام برای مقابله با بحران اقتصادی در داخل کشور می بیند؟ اصلا در نگاه لیلاز ساختار اقتصاد ایران چه مشکلات اساسی دارد و بهترین و بدترین سناریوهایی پیش روی این اقتصاد کدامند؟ منابع سازنده فساد و رانت در این اقتصاد کدامند و اصلا مبارزه با آنها ممکن است؟ و چگونه؟ و در نهایت آیا ایران توان جراحی‌های اقتصادی بیشتری مثل حذف ارز چهار هزار و دویست تومنی و یا حذف یارانه‌ها را دارد و یا اینبار هم قرار است عده‌ای زیر تیغ جراحان اقتصادی کشته شوند؟ این گفتگو فردا، پنج شنبه ساعت هفت شب در یوتیوب جدال به صورت زنده برگزار میشود و صوت آن به صورت زنده در کلاب‌هاوس جدال پخش میشود.
لینک یوتیوب:
https://youtu.be/Mf2tvBrHLtw
لینک کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84/jkXvfbOs/PDpjBNp
گفتگو با سعید لیلاز، پنج شنبه نهم دیماه ساعت هفت شب، یوتیوب جدال
دو سال پیش، در اولین اپیزود جدال، سعید لیلاز پیش‌بینی کرد که نظام سیاسی ایران چاره‌ای ندارد مگر اینکه به سمت نوعی اقتدارگرایی برود و با حذف موقتی یکی از جناح‌ها، تنش‌های فزاینده جناحی که باعث استهلاک و ناکارآمدی سیستم شده را کاهش دهد. ادعای لیلاز در آن مصاحبه این بود که این جراحی سیاسی ضروروی باعث افزایش کارامدی نظام و افزایش توانش در حل و فصل بحران سیاست خارجی و بحران اقتصادی میشود.
آیا میتوان گفت بخش نخست آنچه لیلاز در بهمن ۹۸ پیش‌بینی کرده بود در انتخابات خرداد ۱۴۰۰ رخ داده است؟
حالا شش ماه بعد از این انتخابات دوباره به سراغ لیلاز میروم تا از او بپرسم آیا در این مدت نشانه‌ای دیده که این یکدست شدن حاکمیت باعث افزایش کارآمدی شده باشد؟ آیا اراده‌ای در سطح کلان نظام برای مقابله با بحران اقتصادی در داخل کشور می بیند؟ اصلا در نگاه لیلاز ساختار اقتصاد ایران چه مشکلات اساسی دارد و بهترین و بدترین سناریوهایی پیش روی این اقتصاد کدامند؟ منابع سازنده فساد و رانت در این اقتصاد کدامند و اصلا مبارزه با آنها ممکن است؟ و چگونه؟ و در نهایت آیا ایران توان جراحی‌های اقتصادی بیشتری مثل حذف ارز چهار هزار و دویست تومنی و یا حذف یارانه‌ها را دارد و یا اینبار هم قرار است عده‌ای زیر تیغ جراحان اقتصادی کشته شوند؟ این گفتگو فردا، پنج شنبه ساعت هفت شب در یوتیوب جدال به صورت زنده برگزار میشود و صوت آن به صورت زنده در کلاب‌هاوس جدال پخش میشود.
لینک یوتیوب:
https://youtu.be/Mf2tvBrHLtw
لینک کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84/jkXvfbOs/PDpjBNp
YouTube
آیا اقتصاد رانتی ایران قابل درمان است؟ گفتگو با سعید لیلاز
دو سال پیش، در اولین گفتگوی جدال، مهمان من سعید لیلاز پیش‌بینی کرد که نظام سیاسی ایران چاره‌ای ندارد مگر اینکه به سمت نوعی اقتدارگرایی برود و با حذف موقتی یکی از جناح‌های سیاسی، تنش‌های فزاینده جناحی که باعث استهلاک و ناکارآمدی سیستم سیاسی شده را کاهش دهد.…
Forwarded from پایگاه خبری مستقل‌آنلاین
Forwarded from BBCPersian
🔻براساس خبری که به دست بی‌بی‌سی فارسی رسیده است، ایرج پزشک‌زاد نویسنده شهیر ایران معاصر در لس‌آنجلس در سن ۹۴ سالگی فوت کرده است.
آقای پزشک‌زاد متولد ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران بود.
🔹وی در ایران و فرانسه تحصیل کرد و مدتی نیز به قضاوت در دادگستری مشغول بود و پس از آن به وزارت خارجه رفت و همزمان نویسنده ستون طنز "آسمون ریسمون" در مجله فردوسی نیز بود.
🔹او کار نویسندگی را را در اوایل دهه ۱۳۳۰ با نوشتن داستان‌های کوتاه برای مجله‌ها و برگردان نوشته‌های ولتر، مولیر و چند رمان تاریخی آغاز کرد.
🔹پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ آقای پزشک‌زاد به فرانسه رفت و عضو شورای نهضت مقاومت ملی به رهبری شاپور بختیار شد و برای نهضت چند کتاب نوشت.
📷 ویکی پدیا
https://bbc.in/3Fo2AaC
@BBCPersian
آقای پزشک‌زاد متولد ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران بود.
🔹وی در ایران و فرانسه تحصیل کرد و مدتی نیز به قضاوت در دادگستری مشغول بود و پس از آن به وزارت خارجه رفت و همزمان نویسنده ستون طنز "آسمون ریسمون" در مجله فردوسی نیز بود.
🔹او کار نویسندگی را را در اوایل دهه ۱۳۳۰ با نوشتن داستان‌های کوتاه برای مجله‌ها و برگردان نوشته‌های ولتر، مولیر و چند رمان تاریخی آغاز کرد.
🔹پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ آقای پزشک‌زاد به فرانسه رفت و عضو شورای نهضت مقاومت ملی به رهبری شاپور بختیار شد و برای نهضت چند کتاب نوشت.
📷 ویکی پدیا
https://bbc.in/3Fo2AaC
@BBCPersian
Forwarded from Iranian Artist Art
تو در میان استخوان‌های من آواز می‌خوانی...
قسمتی از متن نامه #غلامحسین_ساعدی از نامه‌های عاشقانه به #طاهره_کوزه‌گرانی
#غلامحسین_ساعدی از بزرگترین نویسندگان معاصر، عاشق دختری بنام طاهره کوزه‌گرانی بود.
این نامه‌ها پس از مرگ طاهره در پستوی خانه‌اش پیدا شد و در سال ۸۹ در كتابى با عنوانِ «طاهره، طاهره عزیزم» منتشر شد.
.
یکی از نامه‌ها چیزی نبود جز تكرار مکرر نام طاهره...
«مهرداد کامروز» -خواهرزاده طاهره- در جایی گفته: «خاله‌اش سال‌ها در مورد ساعدی سکوت کرد و هیچگاه هم ازدواج نکرد.» او یکی از علل بی‌ثمری عشق ساعدی و طاهره را تفاوت موجود میان خانواده مرفه و طرفدار استبداد کوزه‌گرانی و خانواده متوسط و طرفدار مشروطه ساعدی دانسته است.
«طاهره کوزه‌گرانی» در زمان حیاتش اجازه انتشار نامه‌ها را نداد و تاکید کرده بود: «تا وقتی زنده هستم، آنها را به کسی نشان ندهید، ولی پس از مرگم هر کاری که دوست داشتید بکنید.»
طاهره هم مانند معشوقش در ماه آذر از دنیا رفت. ۱۹ سال پس از مرگ ساعدی. او تا پایان عمرش ازدواج نکرد.
قسمتی از متن نامه #غلامحسین_ساعدی از نامه‌های عاشقانه به #طاهره_کوزه‌گرانی
#غلامحسین_ساعدی از بزرگترین نویسندگان معاصر، عاشق دختری بنام طاهره کوزه‌گرانی بود.
این نامه‌ها پس از مرگ طاهره در پستوی خانه‌اش پیدا شد و در سال ۸۹ در كتابى با عنوانِ «طاهره، طاهره عزیزم» منتشر شد.
.
یکی از نامه‌ها چیزی نبود جز تكرار مکرر نام طاهره...
«مهرداد کامروز» -خواهرزاده طاهره- در جایی گفته: «خاله‌اش سال‌ها در مورد ساعدی سکوت کرد و هیچگاه هم ازدواج نکرد.» او یکی از علل بی‌ثمری عشق ساعدی و طاهره را تفاوت موجود میان خانواده مرفه و طرفدار استبداد کوزه‌گرانی و خانواده متوسط و طرفدار مشروطه ساعدی دانسته است.
«طاهره کوزه‌گرانی» در زمان حیاتش اجازه انتشار نامه‌ها را نداد و تاکید کرده بود: «تا وقتی زنده هستم، آنها را به کسی نشان ندهید، ولی پس از مرگم هر کاری که دوست داشتید بکنید.»
طاهره هم مانند معشوقش در ماه آذر از دنیا رفت. ۱۹ سال پس از مرگ ساعدی. او تا پایان عمرش ازدواج نکرد.
Forwarded from اوراق پریشان-رضا ضیاء
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آرزومندم که بتوانم برگردم به ایران....
او حدود دوازده سال پیش هم در مصاحبه با رادیو فردا گفت:
«از بيست و هشت سال پيش جسمم در پاريس ولی خلاصهٔ جانم در تهران، خيابان هدايت، نبش علائی روبروی اتوشويی‌ای است که اسمش را فراموش کرده‌ام.»
نمی‌دانم پزشک‌زاد چندمین ایرانی‌ای بود که این آرزو را با خود به گور برد، و پس از او چند نفر دیگر این خواسته را با خود به خاک می‌برند.
ولی همهٔ بانیان چنین شرایطی باید شرم کنند از این کارها و البته روزی پاسخگو باشند که با نجیب‌ترین و شریف‌ترین فرزندان ایران چنین کردند.
امروز بر جای او در وزارت خارجه چه کسانی نشسته‌اند؟ و چند نفر را داریم که در نویسندگی بتوانند جایش را پر کنند؟ بعید می‌دانم امروز در کلِّ آن وزارتخانه کسی پیدا شود که بتواند از روی مقاله‌ای که در ردِّ حافظ شاملو نوشت، درست بخواند!
او حدود دوازده سال پیش هم در مصاحبه با رادیو فردا گفت:
«از بيست و هشت سال پيش جسمم در پاريس ولی خلاصهٔ جانم در تهران، خيابان هدايت، نبش علائی روبروی اتوشويی‌ای است که اسمش را فراموش کرده‌ام.»
نمی‌دانم پزشک‌زاد چندمین ایرانی‌ای بود که این آرزو را با خود به گور برد، و پس از او چند نفر دیگر این خواسته را با خود به خاک می‌برند.
ولی همهٔ بانیان چنین شرایطی باید شرم کنند از این کارها و البته روزی پاسخگو باشند که با نجیب‌ترین و شریف‌ترین فرزندان ایران چنین کردند.
امروز بر جای او در وزارت خارجه چه کسانی نشسته‌اند؟ و چند نفر را داریم که در نویسندگی بتوانند جایش را پر کنند؟ بعید می‌دانم امروز در کلِّ آن وزارتخانه کسی پیدا شود که بتواند از روی مقاله‌ای که در ردِّ حافظ شاملو نوشت، درست بخواند!