Forwarded from توانمندسازی حاکمیت و جامعه
✅ از فقر به ثروت
🔹گذار جوامع از فقر به ثروت و فراوانی مادی تکاپوی عمدتاً درون کشوری است: تکاپویی که حال و هوای سیاسی-اجتماعی دارد و تلاشی برای بهره‌برداری از فرصت‌های اقتصادی است. پل کولیر (اقتصاددان توسعه انگلیس و استاد دانشگاه کالج سنت آنتونی آکسفورد) در دوره آموزشی «از فقر به ثروت»، بحث و تحلیل را از جامعه‌ای آغاز می‌کند که هیچ‌کس هیچ قدرتی ندارد، یعنی بی‌حکومتی حاکم است.
🔹«از فقر به ثروت»، دنبال پاسخی برای این پرسش است که چرا دولت‌های قوی فقط در برخی مناطق جهان پدیدار شدند و در دیگر مناطق پدیدار نشده‌اند؟ سپس با بررسی فرهنگ جوامع پاسخی برای این پرسش فراهم می‌کند که چگونه هویت‌ها، هنجارها، روایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی بر مسیر توسعه هر جامعه تاثیر می‌گذارند؟ هدف اصلی این دوره آموزشی پاسخ دادن به این پرسش است که چگونه جوامع فقیر ثروتمند می‌شوند و بر موانع ثروتمند شدن غلبه می‌کنند؟
🔹مرکز توانمندسازی حاکمیت و جامعه در راستای تدوین مبانی نظری توانمندسازی حکومت و جامعه، اقدام به ترجمۀ این دورۀ آموزشی و برگردان کلیپ‌های سه ماژول اول آن به زبان فارسی کرده که در این بخش در دسترس علاقمندان قرار گرفته است. با مراجعه به لینک زیر می توانید به 18 کلیپ ماژول اول دسترسی داشته باشید:
https://iran-bssc.ir/from-poverty-to-prosperity/
https://t.me/IranBSSC
🔹گذار جوامع از فقر به ثروت و فراوانی مادی تکاپوی عمدتاً درون کشوری است: تکاپویی که حال و هوای سیاسی-اجتماعی دارد و تلاشی برای بهره‌برداری از فرصت‌های اقتصادی است. پل کولیر (اقتصاددان توسعه انگلیس و استاد دانشگاه کالج سنت آنتونی آکسفورد) در دوره آموزشی «از فقر به ثروت»، بحث و تحلیل را از جامعه‌ای آغاز می‌کند که هیچ‌کس هیچ قدرتی ندارد، یعنی بی‌حکومتی حاکم است.
🔹«از فقر به ثروت»، دنبال پاسخی برای این پرسش است که چرا دولت‌های قوی فقط در برخی مناطق جهان پدیدار شدند و در دیگر مناطق پدیدار نشده‌اند؟ سپس با بررسی فرهنگ جوامع پاسخی برای این پرسش فراهم می‌کند که چگونه هویت‌ها، هنجارها، روایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی بر مسیر توسعه هر جامعه تاثیر می‌گذارند؟ هدف اصلی این دوره آموزشی پاسخ دادن به این پرسش است که چگونه جوامع فقیر ثروتمند می‌شوند و بر موانع ثروتمند شدن غلبه می‌کنند؟
🔹مرکز توانمندسازی حاکمیت و جامعه در راستای تدوین مبانی نظری توانمندسازی حکومت و جامعه، اقدام به ترجمۀ این دورۀ آموزشی و برگردان کلیپ‌های سه ماژول اول آن به زبان فارسی کرده که در این بخش در دسترس علاقمندان قرار گرفته است. با مراجعه به لینک زیر می توانید به 18 کلیپ ماژول اول دسترسی داشته باشید:
https://iran-bssc.ir/from-poverty-to-prosperity/
https://t.me/IranBSSC
Forwarded from فرارو
ایران با امواج تورم جهانی چه خواهد کرد؟
عطا بهرامی اقتصاددان:
◻️رکورد تورم ۴۰ ساله شکسته شده و هم در آمریکا و هم در اروپا نرخ تورم از ۷ درصد فراتر رفته است.
◻️وقتی تورم ما پایین و مثلا نظیر کشوری همچون ژاپن باشد که نزدیک صفر و حتی منفی است، اساسا ۸ درصد تورم جهانی چندان ما را تکان نمی‌دهد.
◻️وقتی خودِ ما در بهترین حالت ۴۱ درصد تورم داریم، باید بپذیریم که چالش اصلی کشور ما، «داخلی» است.
◻️اگر وضعیت اقتصاد داخلی اصلاح شود، ما تکان چندانی نمی‌خوریم، اما اگر با فرمان کنونی ادامه دهیم و تورم‌های جاری نیز به آن اضافه شود، به نظر من شرایط برای کشورمان خطرناک خواهد شد./فرارو
https://fararu.com/fa/news/544581
@Fararunews
عطا بهرامی اقتصاددان:
◻️رکورد تورم ۴۰ ساله شکسته شده و هم در آمریکا و هم در اروپا نرخ تورم از ۷ درصد فراتر رفته است.
◻️وقتی تورم ما پایین و مثلا نظیر کشوری همچون ژاپن باشد که نزدیک صفر و حتی منفی است، اساسا ۸ درصد تورم جهانی چندان ما را تکان نمی‌دهد.
◻️وقتی خودِ ما در بهترین حالت ۴۱ درصد تورم داریم، باید بپذیریم که چالش اصلی کشور ما، «داخلی» است.
◻️اگر وضعیت اقتصاد داخلی اصلاح شود، ما تکان چندانی نمی‌خوریم، اما اگر با فرمان کنونی ادامه دهیم و تورم‌های جاری نیز به آن اضافه شود، به نظر من شرایط برای کشورمان خطرناک خواهد شد./فرارو
https://fararu.com/fa/news/544581
@Fararunews
Forwarded from کار (یاسرعرب)
لطفا حجاب را اجباری کنید!
✍یاسرعرب
1: با همسرم به مرکز انیمشین سازی صبا وابسته به صدا و سیما رفته‌ایم. جلوی در نگهبانی ما را متوقف می‌کند و شرط ورود خانم را داشتن چادر عنوان می کند!. داخل، جلسه مهمی داریم و فرصت بگو مگو نیز نداریم. به رابط داخل تماس گرفته و مشکل را عنوان می کنیم. تا رابط مان بیاید من به همسرم نگاه می کنم که ببینم کجای سر و وضعش حتی ذره ای غیر اسلامی است؟ چیزی به خاطرم نمی رسد. از حراست علت را سوال می کنم. کوتاه جواب می دهد: «دستور است». رابطمان خود را چادر به دست، دم در می‌رساند. پوشش خودش مانتویی برازنده و پوشیده است! چادر را به همسرم می‌دهد! برایمان جای سوال است که پس چرا ایشان که خود از داخل آمده چادر به سر ندارند؟ همسرم از گیت بانوان عبور می کند و وارد حیاط می شویم. خانم میزبان با لحنی دلجویانه توضیحاتی می‌دهد که بسیار عجیب است! از حیاط می گذریم و وارد ساختمان تولید می‌شویم. اینجا هر خانمی پوشش دلخواه خود را دارد. محل اجباری بودن چادر ورودی گیت تا بیست متر بعدش است! چرا؟ چون دستور به حراست این شرط ورود است! نه هیچ جای دیگر.. به همین مسخره گی! شما با یک چادر قرضی از در عبور میکنی و چادر را کنار میگذاری و در تمام طول روز به کارت میرسی! بعد هم هنگام خروج با همان حراست محترم بدون چادر خداحافظی کرده و آرزوی توفیق روز افزون برایش داری! او هم همچنین...
2: نیمه شب است و حسنا تب کرده. نزدیک ترین بیمارستان توی محل اسکان مان بیمارستان بقیه الله وابسته به سپاه است. دم درب ورودی خانمی است که اجازه ورود همسرم را بدون چادر نمی دهد!. با تعجب کمی مستقیم توی لنز دوربین نگاه می کنیم! همسرم می گوید اینجا اصل بر درمان مریض است، یا پوشاندن چادر؟ خانم حراستی که گویا خودش هم متوجه تفاوت بین انسانیت و دستور من در آوردی است سرش را پایین می اندازد و زیر لب می گوید: «بفرمایید داخل!» داخل بیمارستان تمام پرستاران همان روپوش سفید ساده را دارند و خبری از چادر اجباری نیست!. فاطمه دختر سیزده ساله ام با ماست. کسی به حجاب او کاری نداشت. حسنا تزریق دارد. مادرش او را به بخش تزریقات برده. من و فاطمه روی صندلی منتظر نشسته ایم. فاطمه بی مقدمه توی گوشم می گوید: «بابا من در آینده دلم نمی خواهد چادر بپوشم!» جوابی به او نمی دهم.
3: به حرم مطهر شاهچراغ رفته ایم. هیچ تابلویی جلوی در ورودی نشان دهنده‌ی اجبار پوشش چادر نیست! اما خدمه خانم اجازه ورود بدون چادر را به بانوان نمی دهند! حتی اگر بهترین حجاب را داشته باشید! مثل مشهد هم نیست که چادر امانی تدبیر شده و موجود باشد. البته این غافلگیری کاسبی را هم برای زنانِ مستضعف رقم زده تا با آوردن چادر خانگی و کرایه دادن به مسافران از همه جا بی خبر! رزق لایموتی برای خود دست و پا کنند!
4: اولین روز ورود به زندان است. با تیم تولید به نگهبانی مراجعه کرده ایم. حجاب مسئله نیست! برای مجری خانم باز هم این چادر است که الزامی است. من هم باید حجابم را رعایت کنم! چرا که تیشرت آستین کوتاه (تا روی آرنج) دارم. از نگهبان می پرسم که این چطور قانون من درآوردی است؟ با فوت کردن هوا با من همدردی می کند و با افسوس می گوید: «چه می شود کرد؟ قانون است!» راهکار هم دارند! یک خیاطی همسایه نزدیک نگهبانی است. مردان باید به آنجا رفته و ضمن گرو گذاشتن کارت ملی! یک پیراهن کرایه کنند. من هم چنین می‌کنم و وارد زندان می شوم. اولین جلسه مان با مسئول حفاظت زندان است. بعد از گذشتن از نگهبانی پیراهن را در میاورم و به دستم می‌گیرم. تذکر شرایط افراطی ورود به زندان مسئول حفاظت را مجبور می کند از تئوری گلابی! استفاده کند. (مبدع این تئوری نادر قاضی پور است) او توضیح می دهد که این دستور برای جلوگیری از ورود اشخاصی است که ممکن است روی دستشان خالکوبی داشته باشند! او سعی می‌کند چهره ی قوانین من در آوردی شان را تلطیف کند. از فردا، با تماس مسئول حفاظت نه من با پیراهن وارد می شوم و نه مجری خانم ما با چادر!
به دغدغه های امثال حجت الاسلام زائری فکر می‌کنم که مسئله اش چاره جویی از حجاب اجباری است! با خودم می‌گویم حجاب اجباری که هیچ، کاش کمی متوجه منزجر شدن مردم با این دستور من در آوردی چادر اجباری می شدیم! کاش فقط این حجاب بود که اجباری بود...
پ.ن: عکس متعلق به ورودی حرم شاهچراغ و خانمهایی است که به زائرین غافلگیر شده چادر کرایه می دهند!
@yaser_arab57
http://uupload.ir/files/eckq_photo_۲۰۱۷-۰۸-۱۱_۲۱-۴۰-۵۲.jpg
✍یاسرعرب
1: با همسرم به مرکز انیمشین سازی صبا وابسته به صدا و سیما رفته‌ایم. جلوی در نگهبانی ما را متوقف می‌کند و شرط ورود خانم را داشتن چادر عنوان می کند!. داخل، جلسه مهمی داریم و فرصت بگو مگو نیز نداریم. به رابط داخل تماس گرفته و مشکل را عنوان می کنیم. تا رابط مان بیاید من به همسرم نگاه می کنم که ببینم کجای سر و وضعش حتی ذره ای غیر اسلامی است؟ چیزی به خاطرم نمی رسد. از حراست علت را سوال می کنم. کوتاه جواب می دهد: «دستور است». رابطمان خود را چادر به دست، دم در می‌رساند. پوشش خودش مانتویی برازنده و پوشیده است! چادر را به همسرم می‌دهد! برایمان جای سوال است که پس چرا ایشان که خود از داخل آمده چادر به سر ندارند؟ همسرم از گیت بانوان عبور می کند و وارد حیاط می شویم. خانم میزبان با لحنی دلجویانه توضیحاتی می‌دهد که بسیار عجیب است! از حیاط می گذریم و وارد ساختمان تولید می‌شویم. اینجا هر خانمی پوشش دلخواه خود را دارد. محل اجباری بودن چادر ورودی گیت تا بیست متر بعدش است! چرا؟ چون دستور به حراست این شرط ورود است! نه هیچ جای دیگر.. به همین مسخره گی! شما با یک چادر قرضی از در عبور میکنی و چادر را کنار میگذاری و در تمام طول روز به کارت میرسی! بعد هم هنگام خروج با همان حراست محترم بدون چادر خداحافظی کرده و آرزوی توفیق روز افزون برایش داری! او هم همچنین...
2: نیمه شب است و حسنا تب کرده. نزدیک ترین بیمارستان توی محل اسکان مان بیمارستان بقیه الله وابسته به سپاه است. دم درب ورودی خانمی است که اجازه ورود همسرم را بدون چادر نمی دهد!. با تعجب کمی مستقیم توی لنز دوربین نگاه می کنیم! همسرم می گوید اینجا اصل بر درمان مریض است، یا پوشاندن چادر؟ خانم حراستی که گویا خودش هم متوجه تفاوت بین انسانیت و دستور من در آوردی است سرش را پایین می اندازد و زیر لب می گوید: «بفرمایید داخل!» داخل بیمارستان تمام پرستاران همان روپوش سفید ساده را دارند و خبری از چادر اجباری نیست!. فاطمه دختر سیزده ساله ام با ماست. کسی به حجاب او کاری نداشت. حسنا تزریق دارد. مادرش او را به بخش تزریقات برده. من و فاطمه روی صندلی منتظر نشسته ایم. فاطمه بی مقدمه توی گوشم می گوید: «بابا من در آینده دلم نمی خواهد چادر بپوشم!» جوابی به او نمی دهم.
3: به حرم مطهر شاهچراغ رفته ایم. هیچ تابلویی جلوی در ورودی نشان دهنده‌ی اجبار پوشش چادر نیست! اما خدمه خانم اجازه ورود بدون چادر را به بانوان نمی دهند! حتی اگر بهترین حجاب را داشته باشید! مثل مشهد هم نیست که چادر امانی تدبیر شده و موجود باشد. البته این غافلگیری کاسبی را هم برای زنانِ مستضعف رقم زده تا با آوردن چادر خانگی و کرایه دادن به مسافران از همه جا بی خبر! رزق لایموتی برای خود دست و پا کنند!
4: اولین روز ورود به زندان است. با تیم تولید به نگهبانی مراجعه کرده ایم. حجاب مسئله نیست! برای مجری خانم باز هم این چادر است که الزامی است. من هم باید حجابم را رعایت کنم! چرا که تیشرت آستین کوتاه (تا روی آرنج) دارم. از نگهبان می پرسم که این چطور قانون من درآوردی است؟ با فوت کردن هوا با من همدردی می کند و با افسوس می گوید: «چه می شود کرد؟ قانون است!» راهکار هم دارند! یک خیاطی همسایه نزدیک نگهبانی است. مردان باید به آنجا رفته و ضمن گرو گذاشتن کارت ملی! یک پیراهن کرایه کنند. من هم چنین می‌کنم و وارد زندان می شوم. اولین جلسه مان با مسئول حفاظت زندان است. بعد از گذشتن از نگهبانی پیراهن را در میاورم و به دستم می‌گیرم. تذکر شرایط افراطی ورود به زندان مسئول حفاظت را مجبور می کند از تئوری گلابی! استفاده کند. (مبدع این تئوری نادر قاضی پور است) او توضیح می دهد که این دستور برای جلوگیری از ورود اشخاصی است که ممکن است روی دستشان خالکوبی داشته باشند! او سعی می‌کند چهره ی قوانین من در آوردی شان را تلطیف کند. از فردا، با تماس مسئول حفاظت نه من با پیراهن وارد می شوم و نه مجری خانم ما با چادر!
به دغدغه های امثال حجت الاسلام زائری فکر می‌کنم که مسئله اش چاره جویی از حجاب اجباری است! با خودم می‌گویم حجاب اجباری که هیچ، کاش کمی متوجه منزجر شدن مردم با این دستور من در آوردی چادر اجباری می شدیم! کاش فقط این حجاب بود که اجباری بود...
پ.ن: عکس متعلق به ورودی حرم شاهچراغ و خانمهایی است که به زائرین غافلگیر شده چادر کرایه می دهند!
@yaser_arab57
http://uupload.ir/files/eckq_photo_۲۰۱۷-۰۸-۱۱_۲۱-۴۰-۵۲.jpg
Forwarded from تحلیل زمانه
✅تذکر مهم ربيس دفتر دانشگاه پزشكي تبريز به ساير معاونين و مدیران:
تا پايان ماه رمضان در ابتدای نامه ها‌تون به رئیس دانشگاه بنویسید؛
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات
#تحلیل_زمانه
🌎 @TahlilZamane
تا پايان ماه رمضان در ابتدای نامه ها‌تون به رئیس دانشگاه بنویسید؛
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات
#تحلیل_زمانه
🌎 @TahlilZamane
Forwarded from آینده
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
eslahaat_press ..
🔴سخن‌گفتن با سایر موجودات؛ تنها بخشی از رزومه مدیرعامل موسسه پژوهشی تامین اجتماعی
🔘سعید پیرزاده، فعال رسانه‌ای: مدیرعامل تامین اجتماعی فردی بنام دهکردی را به سمت مدیرعاملی موسسه پژوهشی این سازمان منصوب کرده!
🔘دهکردی در روزمه عجیبش نوشته؛ درحال پیگیری طرح هدهد (برقراری ارتباط باسایر موجودات و سخن گفتن باآنها)، تولید پیشرفته‌ترین خودروی جهان و تاسیس سازمان جهانی اخلاق به جای سازمان ملل است.
@A_pajhohi
🔴سخن‌گفتن با سایر موجودات؛ تنها بخشی از رزومه مدیرعامل موسسه پژوهشی تامین اجتماعی
🔘سعید پیرزاده، فعال رسانه‌ای: مدیرعامل تامین اجتماعی فردی بنام دهکردی را به سمت مدیرعاملی موسسه پژوهشی این سازمان منصوب کرده!
🔘دهکردی در روزمه عجیبش نوشته؛ درحال پیگیری طرح هدهد (برقراری ارتباط باسایر موجودات و سخن گفتن باآنها)، تولید پیشرفته‌ترین خودروی جهان و تاسیس سازمان جهانی اخلاق به جای سازمان ملل است.
@A_pajhohi
Forwarded from کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه (Kambiz Norouzi)
🔴گناه پدر است نه خطای فرزند
ماجرای سفر سه عضو خانوادۀ محمدباقر قالیباف (همسر،دختر،داماد) آکنده است از عریان ترین نشانه های سقوط اخلاق حکمرانی.
مدافعان و اطرافیان قالیباف با این توجیه که "گناه فرزند را به پای پدر نمی نویسند" به دفاع و تبرئۀ او پرداخته اند . این ضرب المثل درست است ولی در این موضوع مصداق ندارد. در مورد چنین افرادی گناه فرزند نه فقط به پای پدر است بلکه اصلاً خطای پدر است . مسألۀ اصلی سفر این خانواده نیست بلکه تناقض آشکار گفتار و رفتار آقای رئیس مجلس است . در مردمان معمولی چنین چیزی حریم خصوصی است اما اینجا نه و جامعه حق تفحص و پرسش دارد.
خرید لوازم کودک از ترکیه یا هر کشور دیگری نه جرم است نه گناه . آنچه مذموم و زشت و قبیح است ریا و دروغ است؛ مردمفریبی و ناراستی است. آنچه سیاست و قدرت ایران را ویرانگرانه آلوده کرده است همین چیزهاست .
برای افراد عادی جامعه ، سفر خارجی و خرید خانوادگی حریم خصوصی است . رفتار و گفتار خانواده به دیگران مربوط نیست . هرچه هست مربوط به خودشان است.
مقامات ارشد کشوری با اتکا به پروپاگاندا و شعارهای دهان پرکن اخلاقی خود را در نظر مردم موجه نشان می دهند . آنها خود را مظهر اخلاق و ارزش های متعالی نمایش می دهند و دیگران را بخاطر نداشتن یا کم داشتن آن ارزش ها منکوب یا حتی سرکوب می کنند و با جلب نظر حکومت و مردم مدارجی از قدرت را در اشغال خود می گیرند . خیلی از مردم حرفهایشان را باور می کنند و آنها نیز به اتکای همین باور عمومی و آن مقامها که دارند منابع قدرت ، مانند ثروت و روابط رانتی را به دست می آورند .
آنها در ظاهر امین سرنوشت ملت و دارای های عمومی اند . اما آیا آنها در گفتار و شعار خود صادقند؟ آیا آنها در زندگی شخصی خود آنند که در ظاهر نشان می دهند؟ آیا زندگی مالی و اقتصادی سالمی دارند؟ آیا آنچه را به مردم دیکته و زور می کنند برای خود و خانوادۀ خود نیز همان می کنند؟
پاسخ این پرسش ها فقط با نظارت افکار عمومی معلوم می شود . اگر مردم بدانند که این مقامات چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند ، طبعاً از ایشان روی می گردانند و شاید از اریکه پائین بیافتند. اتفاقاً یکی از دلیل اصلی و بزرگ مخالفت این قبیل مقامات با گردش اطلاعات و آزادی مردم برای دستیابی به اطلاعات همین است که نمی خواهند واقعیتهایشان آشکار شود . پنهان ماندن و پنهانکاری بنیاد بقای این نوع مقامات است . فکر می کنید چرا تلاش می کنند با طرح صیانت مانع از دسترسی مردم به اینترنت شوند؟
وقتی اعضای خانوادۀ مقام ارشد رفتاری مغایر با شعارها و ادعاهای او می کنند دیگر جایی برای حریم خصوصی نیست . این اطلاعات به عنوان طرز سلوک آن مقام ارشد محسوب شده و مردم حق دارند با دانستن آن اطلاعات از حقیقتهای پنهان او آگاه شوند و بدانند قدرت به چه کسی سپرده اند. این حق نظارت عمومی است برای مشاهدۀ میزان سلامت و عدم سلامت صاحبان قدرت ، میزان صداقت و بی صداقتی آنها ، میزان راستگویی و درغگویی آنها، میزان پاکدستی و فساد انها و ....
همسر ، دختر و داماد قالیباف برای خرید سیسمونی به ترکیه سفر کرده اند . قالیباف در مبارزات انتخاباتی اش با هیجان و حرارت سفر خارجی یک وزیر برای خرید لباس بچه را در حد عملی ننگین و شرم آور نشان داد.حالا اما خانوادۀ خودش برای خرید سیسمونی به ترکیه رفته اند. او این این تناقض فاحش را چگونه توضیح می دهد؟
پسر آقای قالیباف مدعی بی خبری پدرش شده است. یعنی دختر ایشان شأن پدر را آنقدر ندیده است که بگوید می خواهد برای خرید وسائل فرزند به ترکیه برود و او را از پیش آگاه کند و نظر پدر را جویا شود ؟
همسر ایشان چطور ؟ ایشان یا از قبل اجازۀ سفر خارجی از شوهر داشته یا برای همین سفر اجازه گرفته بوده است. به هر حال وقتی ایشان به سفر رفته است و در منزل نیست ، زوج محترم ، آقای قالیباف نگفته و نپرسیده است که همسر چند روز کجاست ؟ چگونه بی خبر بوده ؟ مگر ممکن است آخر؟ یا خبر داشته و موافق بوده ؟
در عرف سیاست در کشورهایی که قانون و اخلاق نزد اهل قدرت محترم است و افکار عمومی برایشان مهم است ، گاه چنین وقایع و تناقض های اخلاقی را در حد رسوایی می خوانند و آن صاحب منصب ناگزیر از استعفا یا بیان حقیقت و اعتذار می شود. اینجا هرچند چنین رسومی معنا ندارد اما دست کم همکاران آقای قالیباف در مجلس می توانند رسماً او را در جلسۀ علنی مؤاخذه کنند و به مردم نشان دهند که مختصر جایی برای اخلاق در سیاست باقی است .
هیچ نقابی تا همیشه دوام نمی آورد.
https://t.me/kambiznouroozi
ماجرای سفر سه عضو خانوادۀ محمدباقر قالیباف (همسر،دختر،داماد) آکنده است از عریان ترین نشانه های سقوط اخلاق حکمرانی.
مدافعان و اطرافیان قالیباف با این توجیه که "گناه فرزند را به پای پدر نمی نویسند" به دفاع و تبرئۀ او پرداخته اند . این ضرب المثل درست است ولی در این موضوع مصداق ندارد. در مورد چنین افرادی گناه فرزند نه فقط به پای پدر است بلکه اصلاً خطای پدر است . مسألۀ اصلی سفر این خانواده نیست بلکه تناقض آشکار گفتار و رفتار آقای رئیس مجلس است . در مردمان معمولی چنین چیزی حریم خصوصی است اما اینجا نه و جامعه حق تفحص و پرسش دارد.
خرید لوازم کودک از ترکیه یا هر کشور دیگری نه جرم است نه گناه . آنچه مذموم و زشت و قبیح است ریا و دروغ است؛ مردمفریبی و ناراستی است. آنچه سیاست و قدرت ایران را ویرانگرانه آلوده کرده است همین چیزهاست .
برای افراد عادی جامعه ، سفر خارجی و خرید خانوادگی حریم خصوصی است . رفتار و گفتار خانواده به دیگران مربوط نیست . هرچه هست مربوط به خودشان است.
مقامات ارشد کشوری با اتکا به پروپاگاندا و شعارهای دهان پرکن اخلاقی خود را در نظر مردم موجه نشان می دهند . آنها خود را مظهر اخلاق و ارزش های متعالی نمایش می دهند و دیگران را بخاطر نداشتن یا کم داشتن آن ارزش ها منکوب یا حتی سرکوب می کنند و با جلب نظر حکومت و مردم مدارجی از قدرت را در اشغال خود می گیرند . خیلی از مردم حرفهایشان را باور می کنند و آنها نیز به اتکای همین باور عمومی و آن مقامها که دارند منابع قدرت ، مانند ثروت و روابط رانتی را به دست می آورند .
آنها در ظاهر امین سرنوشت ملت و دارای های عمومی اند . اما آیا آنها در گفتار و شعار خود صادقند؟ آیا آنها در زندگی شخصی خود آنند که در ظاهر نشان می دهند؟ آیا زندگی مالی و اقتصادی سالمی دارند؟ آیا آنچه را به مردم دیکته و زور می کنند برای خود و خانوادۀ خود نیز همان می کنند؟
پاسخ این پرسش ها فقط با نظارت افکار عمومی معلوم می شود . اگر مردم بدانند که این مقامات چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند ، طبعاً از ایشان روی می گردانند و شاید از اریکه پائین بیافتند. اتفاقاً یکی از دلیل اصلی و بزرگ مخالفت این قبیل مقامات با گردش اطلاعات و آزادی مردم برای دستیابی به اطلاعات همین است که نمی خواهند واقعیتهایشان آشکار شود . پنهان ماندن و پنهانکاری بنیاد بقای این نوع مقامات است . فکر می کنید چرا تلاش می کنند با طرح صیانت مانع از دسترسی مردم به اینترنت شوند؟
وقتی اعضای خانوادۀ مقام ارشد رفتاری مغایر با شعارها و ادعاهای او می کنند دیگر جایی برای حریم خصوصی نیست . این اطلاعات به عنوان طرز سلوک آن مقام ارشد محسوب شده و مردم حق دارند با دانستن آن اطلاعات از حقیقتهای پنهان او آگاه شوند و بدانند قدرت به چه کسی سپرده اند. این حق نظارت عمومی است برای مشاهدۀ میزان سلامت و عدم سلامت صاحبان قدرت ، میزان صداقت و بی صداقتی آنها ، میزان راستگویی و درغگویی آنها، میزان پاکدستی و فساد انها و ....
همسر ، دختر و داماد قالیباف برای خرید سیسمونی به ترکیه سفر کرده اند . قالیباف در مبارزات انتخاباتی اش با هیجان و حرارت سفر خارجی یک وزیر برای خرید لباس بچه را در حد عملی ننگین و شرم آور نشان داد.حالا اما خانوادۀ خودش برای خرید سیسمونی به ترکیه رفته اند. او این این تناقض فاحش را چگونه توضیح می دهد؟
پسر آقای قالیباف مدعی بی خبری پدرش شده است. یعنی دختر ایشان شأن پدر را آنقدر ندیده است که بگوید می خواهد برای خرید وسائل فرزند به ترکیه برود و او را از پیش آگاه کند و نظر پدر را جویا شود ؟
همسر ایشان چطور ؟ ایشان یا از قبل اجازۀ سفر خارجی از شوهر داشته یا برای همین سفر اجازه گرفته بوده است. به هر حال وقتی ایشان به سفر رفته است و در منزل نیست ، زوج محترم ، آقای قالیباف نگفته و نپرسیده است که همسر چند روز کجاست ؟ چگونه بی خبر بوده ؟ مگر ممکن است آخر؟ یا خبر داشته و موافق بوده ؟
در عرف سیاست در کشورهایی که قانون و اخلاق نزد اهل قدرت محترم است و افکار عمومی برایشان مهم است ، گاه چنین وقایع و تناقض های اخلاقی را در حد رسوایی می خوانند و آن صاحب منصب ناگزیر از استعفا یا بیان حقیقت و اعتذار می شود. اینجا هرچند چنین رسومی معنا ندارد اما دست کم همکاران آقای قالیباف در مجلس می توانند رسماً او را در جلسۀ علنی مؤاخذه کنند و به مردم نشان دهند که مختصر جایی برای اخلاق در سیاست باقی است .
هیچ نقابی تا همیشه دوام نمی آورد.
https://t.me/kambiznouroozi
Telegram
کامبیز نوروزی-حقوق و جامعه
تأملی در حقوق ، جامعه و فرهنگ | ارتباط با مدیر کانال @Knouroozi
Forwarded from تحلیل زمانه
✅ عواقب ریای سیستماتیک و مقدس‌نمایی
✍️ دکتر محمد فاضلی
@TahlilZamane
مسأله سفر خانواده محمدباقر قالیباف به ترکیه برای خرید سیسمونی نوزاد به بمب خبری رسانه‌ای بدل شده است. اگرچه رفتار نامتداولی نیست و بارها شنیده‌ایم که خانواده فلان آدم ثروتمند یا سلبریتی وسایل‌شان را از پاریس یا دبی تهیه می‌کنند، اما در سطح سیاسیون این رفتار به افتضاح سیاسی و بمب خبری تبدیل می‌شود. بگذارید عمیق‌تر و جامعه‌شناختی‌تر به مسأله نگاه کنیم.
مقامات سیاسی این کشور همگی انسان‌های معمولی هستند و در بند همه خواسته‌ها، تمنیات و شهواتی که آدم‌ها در طول تاریخ با آنها دست به گریبان هستند و خواهند بود. همگی مثل بقیه آدم‌های معمولی به درجات متفاوتی اسیر پول، قدرت و شهوت هستند. همه همین گونه هستیم.
مقامات همچنین مثل بقیه زاد و ولد می‌کنند، و هر قدر از عمر نظام سیاسی می‌گذرد، نسل‌های بعدی مقامات بیشتر شده و به همین نسبت هم متکثرتر، متفاوت‌تر از پدران‌شان و به تبعیت از فضای زمانه، بیشتر مدرن و همراه با مُدهای زمانه می‌شوند. پدران هم کمتر می‌توانند امیال، رفتار و بروزهای نسل‌های بعد خود را کنترل کنند.
این نسل‌های بعدی خواه با رانت و زد و بندهای متکی به قدرت سیاسی پدران یا به شیوه‌های سالم و برآمده از تلاش خود به ثروت رسیده باشند، میل دارند مثل بقیه ثروتمندان زندگی کنند. خواسته یا ناخواسته مجبورند سبک زندگی ادعاشده پدران را هم رعایت کنند. الگوهای مشخص حجاب، سخن گفتن و حضورهای اجتماعی و سیاسی‌شان تا اندازه‌ای تحت تأثیر همین ملاحظه است.
«برخی پدران» این نسل با سنگر گرفتن پشت عباراتی نظیر «کارگزاران خدوم نظام مقدس اسلامی»، «سرباز نظام»، «شیفته خدمت» و ... همواره از پاسخ‌گویی و پذیرفتن قیدهای شفافیت سر باز زده‌اند. این افراد در کنار دیگر گروه‌های ذینفع از طرح، تصویب و اجرایی شدن اصلاحاتی در زمینه مالیات بر درآمد اشخاص (نظیر پی آی تی)، مدیریت تعارض منافع، شفافیت در قراردادها، افشای حقوق و درآمدهای کارگزاران و مقامات سیاسی طفره رفته یا جلوگیری کرده‌اند.
این «برخی پدران» هم‌زمان تأکیدات ایدئولوژیک نظام سیاسی را در شعار به حد اعلا تکرار کرده و با دست‌آویز قرار دادن آنها در فرایندی از #ریای_سیستماتیک منافع خود را در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دنبال کرده‌اند. #مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک به عنوان دو ابزار برای منفعت‌جویی و در همان حال کوبیدن رقبای اجتماعی، سیاسی و منتقدان هم به‌کار گرفته شده است.
#مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک تا وقتی تکثر و بروز و ظهور نسل جدید «برخی پدران» آنها را در معرض دید عمومی قرار نمی‌داد، و فضای مجازی دیده شدن ایشان در گوشه و کنار را به مسأله‌ای عمومی تبدیل نمی‌کرد، ابزار کارآمدی بود؛ اما حالا همه آن انباشته چند دهه‌ای #مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک به پاشنه آشیل تبدیل شده است. هر بروز و ظهور سبک زندگی تجملی و ناسازگار با مدعیات «برخی پدران» افتضاح سیاسی-رسانه‌ای و اعتراض اجتماعی به بار می‌آورد.
حافظ سروده بود «آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت///حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو». وقت آن است که مقامات نیز خرقه پشمینه #مقدس_نمایی خود و کارشان، و #ریای_سیستماتیک به گفتار و کردار پیش چشم خلایق را رها کنند. این متاع در بازار جامعه مدرن – حتی با صیانت از فضای مجازی و شش قفله کردن اینترنت – هم خریداری ندارد.
چاره آن است که «که در خانه تزویر و ریا» بربندند، قواعد شفافیت حاکم بر زندگی اقتصادی مقامات سیاسی که در جهان مدرن رایج است پذیرفته شود، بزک و دوزک تقدس از چهره کارگزاران سیاسی و اجرایی زدوده شده و به‌واقع پذیرفته شود که آنان نیز چون بقیه خلایق مردمانی تخته‌بند قدرت، ثروت و شهوت هستند که هیچ مزیتی بر بقیه شهروندان ندارند. لاجرم، شایستگی برای ذکر نصیحت اخلاقی و تعیین تکلیف برای خلق خدا هم ندارند. این یعنی تن دادن به برابری سیاسی و سطحی از شفافیت که تضمین کند مقامات به ثروت‌های نامشروع دست نمی‌یابند و در نتیجه خود و فرزندان‌شان می‌توانند آزادانه و مانند بقیه شهروندان از ثروت مشروع خود به هر شیوه که مایل‌اند و غیرقانونی نیست استفاده کنند.
اگر بساط ریای سیستماتیک و مقدس‌نمایی برچیده شود، همگان در هر سطحی از قدرت و ثروت به یکسان در برابر قانون پاسخ‌گو شوند، و اصلاحات معطوف به شفافیت عملی گردد، علاوه بر افزایش اعتماد عمومی، آن زندگی عادی که نسل جدید «برخی پدران» طالب آن هستند میسر می‌شود. خلاصه «وقت آن است که این خرقه پشمینه» را بیندازند جایی که دست هیچ کسی به آن نرسد و همه شهروند عادی و پاسخ‌گو در برابر قانون و افکار عمومی باشند.
#تحلیل_زمانه
🌎 @TahlilZamane
✍️ دکتر محمد فاضلی
@TahlilZamane
مسأله سفر خانواده محمدباقر قالیباف به ترکیه برای خرید سیسمونی نوزاد به بمب خبری رسانه‌ای بدل شده است. اگرچه رفتار نامتداولی نیست و بارها شنیده‌ایم که خانواده فلان آدم ثروتمند یا سلبریتی وسایل‌شان را از پاریس یا دبی تهیه می‌کنند، اما در سطح سیاسیون این رفتار به افتضاح سیاسی و بمب خبری تبدیل می‌شود. بگذارید عمیق‌تر و جامعه‌شناختی‌تر به مسأله نگاه کنیم.
مقامات سیاسی این کشور همگی انسان‌های معمولی هستند و در بند همه خواسته‌ها، تمنیات و شهواتی که آدم‌ها در طول تاریخ با آنها دست به گریبان هستند و خواهند بود. همگی مثل بقیه آدم‌های معمولی به درجات متفاوتی اسیر پول، قدرت و شهوت هستند. همه همین گونه هستیم.
مقامات همچنین مثل بقیه زاد و ولد می‌کنند، و هر قدر از عمر نظام سیاسی می‌گذرد، نسل‌های بعدی مقامات بیشتر شده و به همین نسبت هم متکثرتر، متفاوت‌تر از پدران‌شان و به تبعیت از فضای زمانه، بیشتر مدرن و همراه با مُدهای زمانه می‌شوند. پدران هم کمتر می‌توانند امیال، رفتار و بروزهای نسل‌های بعد خود را کنترل کنند.
این نسل‌های بعدی خواه با رانت و زد و بندهای متکی به قدرت سیاسی پدران یا به شیوه‌های سالم و برآمده از تلاش خود به ثروت رسیده باشند، میل دارند مثل بقیه ثروتمندان زندگی کنند. خواسته یا ناخواسته مجبورند سبک زندگی ادعاشده پدران را هم رعایت کنند. الگوهای مشخص حجاب، سخن گفتن و حضورهای اجتماعی و سیاسی‌شان تا اندازه‌ای تحت تأثیر همین ملاحظه است.
«برخی پدران» این نسل با سنگر گرفتن پشت عباراتی نظیر «کارگزاران خدوم نظام مقدس اسلامی»، «سرباز نظام»، «شیفته خدمت» و ... همواره از پاسخ‌گویی و پذیرفتن قیدهای شفافیت سر باز زده‌اند. این افراد در کنار دیگر گروه‌های ذینفع از طرح، تصویب و اجرایی شدن اصلاحاتی در زمینه مالیات بر درآمد اشخاص (نظیر پی آی تی)، مدیریت تعارض منافع، شفافیت در قراردادها، افشای حقوق و درآمدهای کارگزاران و مقامات سیاسی طفره رفته یا جلوگیری کرده‌اند.
این «برخی پدران» هم‌زمان تأکیدات ایدئولوژیک نظام سیاسی را در شعار به حد اعلا تکرار کرده و با دست‌آویز قرار دادن آنها در فرایندی از #ریای_سیستماتیک منافع خود را در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی دنبال کرده‌اند. #مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک به عنوان دو ابزار برای منفعت‌جویی و در همان حال کوبیدن رقبای اجتماعی، سیاسی و منتقدان هم به‌کار گرفته شده است.
#مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک تا وقتی تکثر و بروز و ظهور نسل جدید «برخی پدران» آنها را در معرض دید عمومی قرار نمی‌داد، و فضای مجازی دیده شدن ایشان در گوشه و کنار را به مسأله‌ای عمومی تبدیل نمی‌کرد، ابزار کارآمدی بود؛ اما حالا همه آن انباشته چند دهه‌ای #مقدس_نمایی و #ریای_سیستماتیک به پاشنه آشیل تبدیل شده است. هر بروز و ظهور سبک زندگی تجملی و ناسازگار با مدعیات «برخی پدران» افتضاح سیاسی-رسانه‌ای و اعتراض اجتماعی به بار می‌آورد.
حافظ سروده بود «آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت///حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو». وقت آن است که مقامات نیز خرقه پشمینه #مقدس_نمایی خود و کارشان، و #ریای_سیستماتیک به گفتار و کردار پیش چشم خلایق را رها کنند. این متاع در بازار جامعه مدرن – حتی با صیانت از فضای مجازی و شش قفله کردن اینترنت – هم خریداری ندارد.
چاره آن است که «که در خانه تزویر و ریا» بربندند، قواعد شفافیت حاکم بر زندگی اقتصادی مقامات سیاسی که در جهان مدرن رایج است پذیرفته شود، بزک و دوزک تقدس از چهره کارگزاران سیاسی و اجرایی زدوده شده و به‌واقع پذیرفته شود که آنان نیز چون بقیه خلایق مردمانی تخته‌بند قدرت، ثروت و شهوت هستند که هیچ مزیتی بر بقیه شهروندان ندارند. لاجرم، شایستگی برای ذکر نصیحت اخلاقی و تعیین تکلیف برای خلق خدا هم ندارند. این یعنی تن دادن به برابری سیاسی و سطحی از شفافیت که تضمین کند مقامات به ثروت‌های نامشروع دست نمی‌یابند و در نتیجه خود و فرزندان‌شان می‌توانند آزادانه و مانند بقیه شهروندان از ثروت مشروع خود به هر شیوه که مایل‌اند و غیرقانونی نیست استفاده کنند.
اگر بساط ریای سیستماتیک و مقدس‌نمایی برچیده شود، همگان در هر سطحی از قدرت و ثروت به یکسان در برابر قانون پاسخ‌گو شوند، و اصلاحات معطوف به شفافیت عملی گردد، علاوه بر افزایش اعتماد عمومی، آن زندگی عادی که نسل جدید «برخی پدران» طالب آن هستند میسر می‌شود. خلاصه «وقت آن است که این خرقه پشمینه» را بیندازند جایی که دست هیچ کسی به آن نرسد و همه شهروند عادی و پاسخ‌گو در برابر قانون و افکار عمومی باشند.
#تحلیل_زمانه
🌎 @TahlilZamane
Forwarded from کانال شعرهاونوشته های"مسعودکلانتری"
✅غزلی برای"خداوند
غزل:سعدی"
ای پادشاه ملک سخن تا
هماره ها !
از قرن ها گذشته به اوج
هزاره ها !
منشور بی بدیل کلام تو
درنوشت …
هرقصه ای که بود به
طومارپاره ها!
کاری به کارگاه سخن
کرده ای،شگرف
دیگر چه برمی آید ازاین
هیچ کاره ها ؟!!
تو چون گلی، شکفته و چون
چشمه ای ، روان
آخر چه نسبتت به چنین
خار و خاره ها ؟!!
"تلقین درس اهل نظر
یک اشارت است"
تو عین معنی ای و رها از
اشاره ها !
صدبار "شهسوار سخن" بود
نیّتم
دیدم به نام توست همه
استخاره ها!
ای رام تازیانه ی طبعت
سمند شعر !
پیشت پیاده اند سراسر
سواره ها
تکبیر می زنند به نام بزرگ
تو …
در شهرهای شعر بر اوج
مناره ها !
ما بندگان خاکی خود را ؛
سخن-خدای! …
برکش بر آسمان ادب چون
ستاره ها!
🟡مسعودکلانتری
🟣کانال شعرها و نوشته های "مسعودکلانتری"：
https://telegram.me/masoodkalantari
غزل:سعدی"
ای پادشاه ملک سخن تا
هماره ها !
از قرن ها گذشته به اوج
هزاره ها !
منشور بی بدیل کلام تو
درنوشت …
هرقصه ای که بود به
طومارپاره ها!
کاری به کارگاه سخن
کرده ای،شگرف
دیگر چه برمی آید ازاین
هیچ کاره ها ؟!!
تو چون گلی، شکفته و چون
چشمه ای ، روان
آخر چه نسبتت به چنین
خار و خاره ها ؟!!
"تلقین درس اهل نظر
یک اشارت است"
تو عین معنی ای و رها از
اشاره ها !
صدبار "شهسوار سخن" بود
نیّتم
دیدم به نام توست همه
استخاره ها!
ای رام تازیانه ی طبعت
سمند شعر !
پیشت پیاده اند سراسر
سواره ها
تکبیر می زنند به نام بزرگ
تو …
در شهرهای شعر بر اوج
مناره ها !
ما بندگان خاکی خود را ؛
سخن-خدای! …
برکش بر آسمان ادب چون
ستاره ها!
🟡مسعودکلانتری
🟣کانال شعرها و نوشته های "مسعودکلانتری"：
https://telegram.me/masoodkalantari
Telegram
کانال شعرهاونوشته های"مسعودکلانتری"
شعرها و نوشته های"مسعودکلانتری"
Forwarded from عصر ایران
تلویزیون دولتی ترکیه: چرا ایران برای امام محمد غزالی آرامگاه نمی سازد؟
🔹وب سایت تلویزیون دولتی ترکیه (تی آر تی)، در گزارشی به طور تلویحی از عدم ساخت آرامگاه بر روی محل مدفن امام محمد غزالی، متکلم و فقیه ایرانی قرن پنجم و ششم هجری، انتقاد کرده است.
🔹به گزارش عصرایران، وب سایت شبکه خبری "تی آر تی" ترکیه، با انتشار گزارشی در این باره نوشت: 15 سال پس از کشف اتفاقی مدفن امام محمد غزالی، متکلم و فقیه برجسته جهان اسلام در ایران، هنوز هیچ کار درخوری برای بازسازی یا نگهداری مدفن این عالم برجسته جهان اسلام انجام نشده است.
🔹بر اساس این گزارش: 15 سال پس از پیدا شدن مقبره غزالی، این مکان هنوز هم در انتظار نوسازی و مرمت است. مقبره "ابوحامد محمد بن محمد غزالی" - که در سن 53 سالگی در سال 1111 میلادی (505 هجری قمری) درگذشت - علیرغم تمام دستاوردهای او در طول عمرش، همچنان در انتظار شکوه و احترامی است که شایسته آن است...
جزییات بیشتر 👇👇
asriran.com/003VZs
@MyAsriran
🔹وب سایت تلویزیون دولتی ترکیه (تی آر تی)، در گزارشی به طور تلویحی از عدم ساخت آرامگاه بر روی محل مدفن امام محمد غزالی، متکلم و فقیه ایرانی قرن پنجم و ششم هجری، انتقاد کرده است.
🔹به گزارش عصرایران، وب سایت شبکه خبری "تی آر تی" ترکیه، با انتشار گزارشی در این باره نوشت: 15 سال پس از کشف اتفاقی مدفن امام محمد غزالی، متکلم و فقیه برجسته جهان اسلام در ایران، هنوز هیچ کار درخوری برای بازسازی یا نگهداری مدفن این عالم برجسته جهان اسلام انجام نشده است.
🔹بر اساس این گزارش: 15 سال پس از پیدا شدن مقبره غزالی، این مکان هنوز هم در انتظار نوسازی و مرمت است. مقبره "ابوحامد محمد بن محمد غزالی" - که در سن 53 سالگی در سال 1111 میلادی (505 هجری قمری) درگذشت - علیرغم تمام دستاوردهای او در طول عمرش، همچنان در انتظار شکوه و احترامی است که شایسته آن است...
جزییات بیشتر 👇👇
asriran.com/003VZs
@MyAsriran
Forwarded from فرارو
دست خطی از مناجات امیر کبیر در شب قدر
◻️امیر کبیر در شب قدر در این مناجات نوشته است: بار پروردگارا، الهی، ملکا، قادرا، خداوندا، امیر تویی، کبیر تویی، تقی همان شاگرد آشپز است. معبودا، رو به سوی تو دارم، هدایتی فرما تا گره از کار مردم بگشایم.
@Fararunews
◻️امیر کبیر در شب قدر در این مناجات نوشته است: بار پروردگارا، الهی، ملکا، قادرا، خداوندا، امیر تویی، کبیر تویی، تقی همان شاگرد آشپز است. معبودا، رو به سوی تو دارم، هدایتی فرما تا گره از کار مردم بگشایم.
@Fararunews
Forwarded from ممالک محروسه ایران
دلایل جعلی بودن مناجات نامه منتسب به میرزا تقی خان فراهانی امیر نظام (امیرکبیر)
این مناجات نامه منسوب به مرحوم میرزا تقی خان امیر نظام مشهور به امیر کبیر به دلایل ذیل جعلی است:
1. مرحوم میرزا تقی خان امیر نظام اگرچه در عمل صدر اعظم و شخص اول کشور بعد از ناصرالدين شاه بود ولی هیچ گاه لقب صدراعظمی و مهمتر از آن امیر کبیر نداشت و بعد از درگذشتش به این لقب مشهور شد. در هیچ سند تاریخی نه خودش از عنوان امیر کبیر برای خود استفاده کرده ونه دیگری او را امیر کبیر خطاب داده است. (برای اطلاعات بیشتر به پژوهش های دکتر رضا کسروی درباره ی لقب "امیرکبیر" در همین کانال رجوع شود)
2. ذکر کلمه هجری بعد از عدد سال متداول نبوده و امروزه با رواج تاریخ های میلادی و قمری و شمسی در متون ذکر آن در متون تاریخی رایج گشته، ضمن اینکه اشاره به زمان هم با کلمات یوم و لیله و سنه متداول بوده است. عبارت "بار پروردگارا" مربوط به دوران پس از فرهنگستان بوده و با ادبیات رایج در عصر امیر کبیر و ادبیات مورد استفاده خود وی هیچ گونه سنخیتی ندارد. (با تشکر از جناب هادی میرشاهی)
3. میرزا تقی خان امیر نظام اصولا اهل مناجات و دعا و شعر و ..... نبود. به میرزا سعید خان انصاری که بعدها وزیر خارجه شد و اهل علم بود گفته بود که لباس تنبلی را رها کن و بیا به دولت خدمت کن و یا به قاآنی شاعر معروف که او را چوب زد و گفت به جای شعر بیا یک ترجمه انجام بده.
4. نکته ای دیگر راجع به این نامه این است که این نوع خط تحریر یعنی خط تحریر به شیوه نستعلیق در دوره قاجار اصلا مرسوم نبوده و خط تحریر همگان خط شکسته تحریر بوده که سرآمدان این شیوه امیرنظام گروسی و امین الدوله بودند و از زمان اواسط پهلوی دوم خط تحریر به شیوه نستعلیق در کشور رایج می شود و اگر اسناد بدست آمده از قبل از آن دوره را ببینیم تماما خط تحریر به شیوه شکسته تحریری می باشد. همچنین مقایسه ی دستخط های اصیل و تایید شده ی امیرکبیر با این دستخط خود گویای عدم صحت این انتساب است. (نظریه جناب امیرعباس نصیری یزدی، کارشناس خطاطی)
5. مهمتر از همه این که این سند جدید الولاده در هیچ منبعی و هیچ آرشیوی وجود خارجی ندارد و صرفا محصول ذهن خلاق جاعل محترم و خوشنویس آن است.
@qajariranhistory
این مناجات نامه منسوب به مرحوم میرزا تقی خان امیر نظام مشهور به امیر کبیر به دلایل ذیل جعلی است:
1. مرحوم میرزا تقی خان امیر نظام اگرچه در عمل صدر اعظم و شخص اول کشور بعد از ناصرالدين شاه بود ولی هیچ گاه لقب صدراعظمی و مهمتر از آن امیر کبیر نداشت و بعد از درگذشتش به این لقب مشهور شد. در هیچ سند تاریخی نه خودش از عنوان امیر کبیر برای خود استفاده کرده ونه دیگری او را امیر کبیر خطاب داده است. (برای اطلاعات بیشتر به پژوهش های دکتر رضا کسروی درباره ی لقب "امیرکبیر" در همین کانال رجوع شود)
2. ذکر کلمه هجری بعد از عدد سال متداول نبوده و امروزه با رواج تاریخ های میلادی و قمری و شمسی در متون ذکر آن در متون تاریخی رایج گشته، ضمن اینکه اشاره به زمان هم با کلمات یوم و لیله و سنه متداول بوده است. عبارت "بار پروردگارا" مربوط به دوران پس از فرهنگستان بوده و با ادبیات رایج در عصر امیر کبیر و ادبیات مورد استفاده خود وی هیچ گونه سنخیتی ندارد. (با تشکر از جناب هادی میرشاهی)
3. میرزا تقی خان امیر نظام اصولا اهل مناجات و دعا و شعر و ..... نبود. به میرزا سعید خان انصاری که بعدها وزیر خارجه شد و اهل علم بود گفته بود که لباس تنبلی را رها کن و بیا به دولت خدمت کن و یا به قاآنی شاعر معروف که او را چوب زد و گفت به جای شعر بیا یک ترجمه انجام بده.
4. نکته ای دیگر راجع به این نامه این است که این نوع خط تحریر یعنی خط تحریر به شیوه نستعلیق در دوره قاجار اصلا مرسوم نبوده و خط تحریر همگان خط شکسته تحریر بوده که سرآمدان این شیوه امیرنظام گروسی و امین الدوله بودند و از زمان اواسط پهلوی دوم خط تحریر به شیوه نستعلیق در کشور رایج می شود و اگر اسناد بدست آمده از قبل از آن دوره را ببینیم تماما خط تحریر به شیوه شکسته تحریری می باشد. همچنین مقایسه ی دستخط های اصیل و تایید شده ی امیرکبیر با این دستخط خود گویای عدم صحت این انتساب است. (نظریه جناب امیرعباس نصیری یزدی، کارشناس خطاطی)
5. مهمتر از همه این که این سند جدید الولاده در هیچ منبعی و هیچ آرشیوی وجود خارجی ندارد و صرفا محصول ذهن خلاق جاعل محترم و خوشنویس آن است.
@qajariranhistory
Forwarded from ممالک محروسه ایران
مقایسه ی دستخط واقعی میرزا محمد تقی خان فراهانی امیرنظام مشهور به امیرکبیر (سمت راست) محفوظ در مرکز اسناد آستان قدس رضوی و مناجات نامه ی جعلی منتسب به ایشان (سمت چپ)
@qajariranhistory
@qajariranhistory
Forwarded from سهند ایرانمهر
✔️زند بر هر رگی فصاد صد نیش
ولی دستش بلرزد بر رگ خویش
✍️سهند ایرانمهر
این ویدیو را که دیدم به نظرم‌آمد که مناسبت خوبی است برای بازنشر و رجوع به گنجینه ادبیات‌مان، تا بدانیم خرد ایرانی براساس تجربه خود به آنچه که امروز رانتخواری یا آقازادگی می‌نامیم، چه نگاهی دارد.
نظامی گنجه‌ای در داستان خسرو و‌شیرین به قصد هرمز مبنی بر دادگستری و‌عدالت‌ورزی و سوگندی که برای تحقق آن‌می‌خورد، اشاره می‌کند:
سیاست را ز من گردد سزاوار
بر این سوگندهائی خورد بسیار
چو شه در عدل خود ننمود سستی
پدید آمد جهان را تندرستی
🔸اولین آزمون هرمز با تخطی فرزندش خسرو، اتفاق می‌افتد. او با اسبش وارد‌کشت یک روستایی می‌شود، روی تخت خانه او می‌خوابد و بنای عشرت می‌گذارد و غوری غلامش غوره باغ رعیت را ضایع می‌کند. خبر « بی‌رسمی» فرزند را به پدر می‌برند و‌سوگندش را یادآوری می‌کنند:
که خسرو و دوش بی‌رسمی نمود است
ز شاهنشه نمی‌ترسد چه سوداست
ملک گفتا نمی‌دانم گناهش
بگفتند آنکه بیداد است راهش
سمندش کشتزار سبز را خورد
غلامش غوره دهقان تبه کرد
شب از درویش بستد جای تنگش
به نامحرم رسید آواز چنگش
🔸به هرمز همچنین یادآوری می‌کنند که اگر این‌‌کار آقازاده را فردی عادی می‌کرد، پیرش را در‌می‌آوردی ولی معمولا صاحبان قدرت به رگ خویش که می‌رسند، سست می‌شوند:
گر این بیگانه‌ای کردی نه فرزند
ببردی خان و مانش را خداوند
زند بر هر رگی فصاد صد نیش
ولی دستش بلرزد بر رگ خویش
🔸هرمز به سوگندش عمل و فرزند را تنبیه می‌کند:
ملک فرمود تا خنجر کشیدند
تکاور مرکبش را پی بریدند
غلامش را به صاحب غوره دادند
گلابی را به آبی شوره دادند
در آن خانه که آن شب بود رختش
به صاحبخانه بخشیدند تختش
پس آنگه ناخن چنگی شکستند
ز روی چنگش ابریشم گسستند
🔸در اینجا، نظامی دست به مقایسه این روش دادگرانه با تبعیض و بی‌عداتی عهد‌و زمانه خود می‌زند:
سیاست بین که می‌کردند ازین پیش
نه با بیگانه با دردانه خویش
کنون گر خون صد مسکین بریزند
ز بند یک‌قراضه برنخیزند
کجا آن عدل و آن انصاف سازی؟
که با فرزند از اینسان رفت بازی
🔸نظامی همچنین دست به مقایسه تلخ آن حکمرانان گبر با حاکمان مدعی مسلمانی می‌زند:
جهان ز آتش پرستی شد چنان گرم
که بادا زین مسلمانی ترا شرم
مسلمانیم ما او گبر نام است
گر این گبری، مسلمانی کدام است؟
نظامی بر سرافسانه شو باز
که مرغ پند را تلخ آمد آواز
پایان
تدوین ویدیو: پیام پورفلاح ( کارتونیست)
@sahandiranmehr
ولی دستش بلرزد بر رگ خویش
✍️سهند ایرانمهر
این ویدیو را که دیدم به نظرم‌آمد که مناسبت خوبی است برای بازنشر و رجوع به گنجینه ادبیات‌مان، تا بدانیم خرد ایرانی براساس تجربه خود به آنچه که امروز رانتخواری یا آقازادگی می‌نامیم، چه نگاهی دارد.
نظامی گنجه‌ای در داستان خسرو و‌شیرین به قصد هرمز مبنی بر دادگستری و‌عدالت‌ورزی و سوگندی که برای تحقق آن‌می‌خورد، اشاره می‌کند:
سیاست را ز من گردد سزاوار
بر این سوگندهائی خورد بسیار
چو شه در عدل خود ننمود سستی
پدید آمد جهان را تندرستی
🔸اولین آزمون هرمز با تخطی فرزندش خسرو، اتفاق می‌افتد. او با اسبش وارد‌کشت یک روستایی می‌شود، روی تخت خانه او می‌خوابد و بنای عشرت می‌گذارد و غوری غلامش غوره باغ رعیت را ضایع می‌کند. خبر « بی‌رسمی» فرزند را به پدر می‌برند و‌سوگندش را یادآوری می‌کنند:
که خسرو و دوش بی‌رسمی نمود است
ز شاهنشه نمی‌ترسد چه سوداست
ملک گفتا نمی‌دانم گناهش
بگفتند آنکه بیداد است راهش
سمندش کشتزار سبز را خورد
غلامش غوره دهقان تبه کرد
شب از درویش بستد جای تنگش
به نامحرم رسید آواز چنگش
🔸به هرمز همچنین یادآوری می‌کنند که اگر این‌‌کار آقازاده را فردی عادی می‌کرد، پیرش را در‌می‌آوردی ولی معمولا صاحبان قدرت به رگ خویش که می‌رسند، سست می‌شوند:
گر این بیگانه‌ای کردی نه فرزند
ببردی خان و مانش را خداوند
زند بر هر رگی فصاد صد نیش
ولی دستش بلرزد بر رگ خویش
🔸هرمز به سوگندش عمل و فرزند را تنبیه می‌کند:
ملک فرمود تا خنجر کشیدند
تکاور مرکبش را پی بریدند
غلامش را به صاحب غوره دادند
گلابی را به آبی شوره دادند
در آن خانه که آن شب بود رختش
به صاحبخانه بخشیدند تختش
پس آنگه ناخن چنگی شکستند
ز روی چنگش ابریشم گسستند
🔸در اینجا، نظامی دست به مقایسه این روش دادگرانه با تبعیض و بی‌عداتی عهد‌و زمانه خود می‌زند:
سیاست بین که می‌کردند ازین پیش
نه با بیگانه با دردانه خویش
کنون گر خون صد مسکین بریزند
ز بند یک‌قراضه برنخیزند
کجا آن عدل و آن انصاف سازی؟
که با فرزند از اینسان رفت بازی
🔸نظامی همچنین دست به مقایسه تلخ آن حکمرانان گبر با حاکمان مدعی مسلمانی می‌زند:
جهان ز آتش پرستی شد چنان گرم
که بادا زین مسلمانی ترا شرم
مسلمانیم ما او گبر نام است
گر این گبری، مسلمانی کدام است؟
نظامی بر سرافسانه شو باز
که مرغ پند را تلخ آمد آواز
پایان
تدوین ویدیو: پیام پورفلاح ( کارتونیست)
@sahandiranmehr
Telegram
attach 📎
Forwarded from سهند ایرانمهر
صیانت که معنی‌اش آن باشد، لاجرم زنده‌گیری هم اینچنین است!
@sahandiranmehr
@sahandiranmehr
Forwarded from سهند ایرانمهر
تلف شدن خرس قهوه‌ای بر اثر ضرب و جرح
اداره کل حفاظت محیط زیست استان اردبیل از تلف شدن یک قلاده خرس قهوه‌ای در روستای کنازق شهرستان نمین خبر داد.
اهالی روستا با توسل به روش‌ها و رفتارهای نامناسب، پس از تعقیب و گریز و ضرب و جرح حیوان و از پا انداختن آن، با استفاده از ادواتی نظیر تراکتور، آسیب جدی به این جانور وارد کردند.
با توجه به شدت آسیب‌دیدگی حیوان از ناحیه ستون فقرات و خونریزی داخلی تلف شد.
@sahandiranmehr
اداره کل حفاظت محیط زیست استان اردبیل از تلف شدن یک قلاده خرس قهوه‌ای در روستای کنازق شهرستان نمین خبر داد.
اهالی روستا با توسل به روش‌ها و رفتارهای نامناسب، پس از تعقیب و گریز و ضرب و جرح حیوان و از پا انداختن آن، با استفاده از ادواتی نظیر تراکتور، آسیب جدی به این جانور وارد کردند.
با توجه به شدت آسیب‌دیدگی حیوان از ناحیه ستون فقرات و خونریزی داخلی تلف شد.
@sahandiranmehr
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
عالم قاسم‌اف و علیرضا قربانی
هجدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی موسیقی عرفانی،
سپتامبر ۲۰۲۱، قونیه - ترکیه.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
هجدهمین جشنواره‌ی بین‌المللی موسیقی عرفانی،
سپتامبر ۲۰۲۱، قونیه - ترکیه.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from سرو سخنگو (دکتر اسلامی نُدوشن)
🖤 ارغوان این چه رازیست که هر بار بهار
با عزای دلِ ما می‌آید...
به اطّلاع همراهان عزیز می‌رسانم که متأسفانه استاد اسلامی نُدوشن درگذشتند.
⚫️ صفیرِ سیمرغِ فرهنگِ ایران حزین گشت⚫️
💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo
با عزای دلِ ما می‌آید...
به اطّلاع همراهان عزیز می‌رسانم که متأسفانه استاد اسلامی نُدوشن درگذشتند.
⚫️ صفیرِ سیمرغِ فرهنگِ ایران حزین گشت⚫️
💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن
🆔 @sarv_e_sokhangoo
سرو سخنگو (دکتر اسلامی نُدوشن)
🖤 ارغوان این چه رازیست که هر بار بهار با عزای دلِ ما می‌آید... به اطّلاع همراهان عزیز می‌رسانم که متأسفانه استاد اسلامی نُدوشن درگذشتند. ⚫️ صفیرِ سیمرغِ فرهنگِ ایران حزین گشت⚫️ 💎کانال دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن 🆔 @sarv_e_sokhangoo
استاد محمد علی اسلامی نُدوشن از نثر‌نویسانِ برتر معاصر بود؛ شمارِ نثر‌نویسانی در ترازِ او شاید از انگشتان یک دست بیشتر نباشد.