تحلیل زمانه
✅گاردین ۱۰ کلمه از زبان‌های مختلف که معادل انگلیسی ندارن رو معرفی کرده، از فارسی هم "تعارف" انتخاب شده! توی توضیحش زده مثلا دو نفر سر اینکه کی اول بره تو ، چند دقیقه بیخودی وقت تلف میکنن. #تحلیل_زمانه 🌎 @TahlilZamane
دربارهی"تعارف"، شاعر بزرگ ما ایرج میرزا قطعه‌ای ممتاز دارد با ردیفِ "رم می‌کنند".
👇👇👇
#هومن_پناهنده
@gashthaa
👇👇👇
#هومن_پناهنده
@gashthaa
گنجور » ایرج میرزا » قطعه‌ها » شمارهٔ ۴۵ - رم
https://ganjoor.net/iraj/ghete/sh45
https://ganjoor.net/iraj/ghete/sh45
Maryame Sepid
@moozikestan_bot
این نخستین اجرای یکی از تصنیفهای محبوبِ من "مریمِ سپید" است که عباس آیانی در ۱۳۴۹ آن را خواند، در دهه‌‌ای که به چشمِ کودکانه‌ی من( منِ بی‌خبر از مفاهیمِ "سیاست" و "استبداد" و "مبارزه برای آزادی") جهان سرتاسر روشن و آفتابی بود، برخلاف دهه‌ی بعد که، در آن، ابری سنگین آسمان را پوشاند، و آنگاه: طوفان.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)
https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/187315/
هنری کیسینجر از نبوغ سیاسی بهره‌ای بالا دارد. او نبوغش را در جهت خدمت به ایالات متحدۀ آمریکا و دولت اسرائیل به کار می‌گیرد. علاقۀ او به اسرائیل و عموم مسائل مربوط به آن بنا به قومیت یهودیش، چندان غیرعادی نیست اما او در این زمینه به طرزی زننده از مرزهای انصاف عبور می‌کند و بخصوص گویی هیچ حسی نسبت به درد و رنج فلسطینی‌ها ندارد. از این نکته که بگذریم، نظرات و تحلیل‌های کیسینجر زوایایی از واقعیات نظام بین‌الملل و امر سیاست را روشن می‌کند که نگاه اغلب صاحب نظران این حوزه ها در آن باره تاریک و مبهم است. از این رو، توجه به نظرات و هشدارها و نگرانی های کیسینجر بسیار اهمیت دارد. در یادداشتی که لینک آن را در اینجا گذاشته‌ام به یکی از نگرانی‌های کیسنیجر در بارۀ آیندۀ دمکراسی و ظهور عوامفریبان پرداخته شده است.
@ahmadzeidabad
هنری کیسینجر از نبوغ سیاسی بهره‌ای بالا دارد. او نبوغش را در جهت خدمت به ایالات متحدۀ آمریکا و دولت اسرائیل به کار می‌گیرد. علاقۀ او به اسرائیل و عموم مسائل مربوط به آن بنا به قومیت یهودیش، چندان غیرعادی نیست اما او در این زمینه به طرزی زننده از مرزهای انصاف عبور می‌کند و بخصوص گویی هیچ حسی نسبت به درد و رنج فلسطینی‌ها ندارد. از این نکته که بگذریم، نظرات و تحلیل‌های کیسینجر زوایایی از واقعیات نظام بین‌الملل و امر سیاست را روشن می‌کند که نگاه اغلب صاحب نظران این حوزه ها در آن باره تاریک و مبهم است. از این رو، توجه به نظرات و هشدارها و نگرانی های کیسینجر بسیار اهمیت دارد. در یادداشتی که لینک آن را در اینجا گذاشته‌ام به یکی از نگرانی‌های کیسنیجر در بارۀ آیندۀ دمکراسی و ظهور عوامفریبان پرداخته شده است.
@ahmadzeidabad
روزنامه اعتماد
كيسينجر و نگراني‌اش
احمد زيدآبادي
Forwarded from نگاه متفاوت (احمد زیدآبادی)
داغ دوبارۀ مادر سهراب
سرکار خانم پروین فهیمی، مادر سهراب، دوباره داغ جوان دیده است، این بار او در داغ سهیلش به سوگ نشسته است.
من هیچ کلام و واژه‌ای برای تسلای دل دغدار او در چنته ندارم. این کار فقط از خدا ساخته است. او باید بر زخم دل این مادر داغدار مرهم بگذارد و آتش درونش را به خنکای لطف و مهر خود گلستان سازد. این چنین میناگری‌ها کار اوست؛ این چنین اکسیرها زاسرار اوست؛ کیمیا دارد که تبدیلش کند؛ گرچه جوی خون بود نیلش کند.
چون دعامان امر کردی ای عجاب
پس دعای خویش را کن مستجاب
پروین خانم، ما را هم در غم و سوگ خود شریک بدان.
@ahmadzeidabad
سرکار خانم پروین فهیمی، مادر سهراب، دوباره داغ جوان دیده است، این بار او در داغ سهیلش به سوگ نشسته است.
من هیچ کلام و واژه‌ای برای تسلای دل دغدار او در چنته ندارم. این کار فقط از خدا ساخته است. او باید بر زخم دل این مادر داغدار مرهم بگذارد و آتش درونش را به خنکای لطف و مهر خود گلستان سازد. این چنین میناگری‌ها کار اوست؛ این چنین اکسیرها زاسرار اوست؛ کیمیا دارد که تبدیلش کند؛ گرچه جوی خون بود نیلش کند.
چون دعامان امر کردی ای عجاب
پس دعای خویش را کن مستجاب
پروین خانم، ما را هم در غم و سوگ خود شریک بدان.
@ahmadzeidabad
Forwarded from آینده (عباس عبدی)
🔴شتاب روند سکولار شدن جامعه
▪️به بهانه پنجمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارۀ جامعۀ ایران
🔺منتشر شده در سایت انجمن جامعه شناسی ایران
✍عباس عبدی
🔹مهم‌ترین ویژگی جامعۀ ایران در تاریخ معاصر چیست؟
🔘به نظر بنده مهم‌ترین ویژگی جامعة ایران را بهتر است در مقایسه با دیگر جوامع منطقه تعیین کرد؛ آن ویژگی که در ایران هست و در دیگر جوامع دیده نشده یا کم بوده است. این ویژگی دو وجه دارد: اول پویایی جامعة ایران است که در ۱۵۰ سال اخیر بیش‌ترین کوشش درونی در تمام منطقه بلکه جهان را برای حل مشکل خود نشان داده است. جنبش تنباکو، انقلاب مشروطیت، جنبش ملی شدن نفت، ۱۵ خرداد، جنبش مسلحانه، انقلاب اسلامی، جنبش دوم خرداد، و جنبش سبز و ... نمونه‌های برجستة این تحرک و پویایی اجتماعی برای برداشتن یک گام به پیش بوده است. هرکدام از این جنبش‌ها آثار منطقه‌ای خود را نیز داشتند.
🔘وجه دیگر این ویژگی، شکست نسبی و البته در کوتاه‌مدت یا میان یا بلند مدت در رسیدن به اهداف اعلامی در همه این کوشش‌ها است. این شکست از این واقعیت منتج شده است که مساله اصلی در ابتدای این حرکت‌ها در ۱۵۰ سال پیش، «قانون» بود و هنوز هم به نحوی مساله اصلی هر جنبش و حرکت اجتماعی همان برقراری حکومت قانون است. این یعنی شکست کامل. هر چند تحولات جدی و دستاوردهای جزیی هم در این فاصله وجود داشته است.
🔹مهم‌ترین تغییر اجتماعی ایران معاصر از دید شما کدام است؟
🔘به نظرم تغییرات مهم، زیاد است. ولی مهم‌ترین تحول و تغییر در ایران را که در ۵۰ سال گذشته برجسته شد، باید در تغییر جایگاه دین و نهاد دین دید که در نیم قرن گذشته به عنوان یک بازیگر اصلی وارد میدان شد. در نتیجه این تغییر، اکنون دین و نهاد دین در یکی از ضعیف‌ترین دوران‌ها و جایگاه‌های تاریخی خود قرار دارند.
🔘دین برای دست‌یابی به جایگاه قدرت، تمام ظرفیت و سرمایة خود را به میدان آورد. در نتیجه عملاً بخش عمدة آن در نهاد قدرت مستحیل شده و استقلال خود را از دست داده است. به همین دلیل بی‌اثر یا به‌شدت کم‌اثر شده است. در مجموع می‌توان گفت، یکی از مهم‌ترین نهادهای اجتماعی ایران در سراشیبی و افول قرار گرفته است، به نحوی که دیگر قادر نیست چون گذشته به ایفای نقش سازندة خود در جامعه بپردازد.
🔹چه مفهومی مهم‌ترین خصوصیّت تغییرات اجتماعی ایران را وصف می‌کند؟
🔘عرفی شدن امر قدسی و غیرکارکردی شدن دین به عنوان مهم‌ترین نهاد حافظ سنت و ارزش‌های اخلاقی که از طریق ورود دین با تمام ظرفیت به سیاست، به عنوان مقدمه‌ای برای سکولار شدن جامعه، رخ داده است. تا کنون سیاست سکولار کردن جامعه در دو دولت پهلوی اول و دوم از بالا انجام می‌شد که به علت نداشتن زمینه در بطن جامعه با واکنش منفی مواجه شد و حتی مسیر معکوس را در جامعه شاهد بودیم.
🔘اکنون سیاست دینی شدن، آن هم با تعبیری محدود از دین که بر خلاف مقتضیات توسعه است، از بالا تأکید می‌شود، ولی در پایین موجب مقاومت شده است.
🔹روندهای اصلی تغییرات اجتماعی کنونی ایران کدام‌اند؟
🔘این روندها در همه سطوح مشهود است. حذف روستا به معنای اجتماعی آن و نه فقط جغرافیایی، تحول در ساختار خانواده و موضوع بسیار مهم تغییر جایگاه زنان، سکولار و حتی لاییک شدن نسل‌های جوان‌تر، ناسازگاری ادامة سیاست‌های رسمی گذشته با وجود فن‌آوری‌های جدید، پدیدة فردگرایی که بیش‌ترین حساسیت را نزد حکومت ایجاد کرده است، بخش اصلی تحولات ریشه‌ای است که به نظر ماندگارتر می‌آیند.
🔹برای شخص شما کدام خصوصیّتِ این تغییرات، اُمیدآفرین و کدام، بیم‌آفرین‌اند؟
🔘امید اصلی از همان جایی آغاز می‌شود که بیم‌آفرین است. همان‌طور که گفته شد مجموعه سیاست‌های رسمی در تعارض با الزامات پیشرفت و رسیدن به توسعه‌ای متوازن و پایدار است. این ساختار تا کنون با اتکا به درآمدهای نفتی و خرج کردن از سرمایه‌های دینی و برخی تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای توانسته خود را حفظ کند ولی اکنون به علت استحصال بی‌رویه از این منابع، تناقض و ناکارآمدی این سیاست‌ها بسیار آشکار شده و امکان تداوم آنها وجود ندارد و جامعه را با بحران‌های گوناگون اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی مواجه کرده است.
🔘بیم اصلی این است که به این بن‌بست آشکار توجه نشود و همچنان تا فروپاشی کامل ادامه داده شود. امید از همین نقطه آغاز می‌شود که طرفین ماجرا اعم از مردم و نخبگان و کنش‌گران و حکومت از طریق مصالحه‌ای جدی این بن‌بست را بشکنند و ایران را از این وضعیت و مشکل تاریخی خود خارج کنند.
https://t.me/abdiabbas
▪️به بهانه پنجمین همایش کنکاش‌های مفهومی و نظری دربارۀ جامعۀ ایران
🔺منتشر شده در سایت انجمن جامعه شناسی ایران
✍عباس عبدی
🔹مهم‌ترین ویژگی جامعۀ ایران در تاریخ معاصر چیست؟
🔘به نظر بنده مهم‌ترین ویژگی جامعة ایران را بهتر است در مقایسه با دیگر جوامع منطقه تعیین کرد؛ آن ویژگی که در ایران هست و در دیگر جوامع دیده نشده یا کم بوده است. این ویژگی دو وجه دارد: اول پویایی جامعة ایران است که در ۱۵۰ سال اخیر بیش‌ترین کوشش درونی در تمام منطقه بلکه جهان را برای حل مشکل خود نشان داده است. جنبش تنباکو، انقلاب مشروطیت، جنبش ملی شدن نفت، ۱۵ خرداد، جنبش مسلحانه، انقلاب اسلامی، جنبش دوم خرداد، و جنبش سبز و ... نمونه‌های برجستة این تحرک و پویایی اجتماعی برای برداشتن یک گام به پیش بوده است. هرکدام از این جنبش‌ها آثار منطقه‌ای خود را نیز داشتند.
🔘وجه دیگر این ویژگی، شکست نسبی و البته در کوتاه‌مدت یا میان یا بلند مدت در رسیدن به اهداف اعلامی در همه این کوشش‌ها است. این شکست از این واقعیت منتج شده است که مساله اصلی در ابتدای این حرکت‌ها در ۱۵۰ سال پیش، «قانون» بود و هنوز هم به نحوی مساله اصلی هر جنبش و حرکت اجتماعی همان برقراری حکومت قانون است. این یعنی شکست کامل. هر چند تحولات جدی و دستاوردهای جزیی هم در این فاصله وجود داشته است.
🔹مهم‌ترین تغییر اجتماعی ایران معاصر از دید شما کدام است؟
🔘به نظرم تغییرات مهم، زیاد است. ولی مهم‌ترین تحول و تغییر در ایران را که در ۵۰ سال گذشته برجسته شد، باید در تغییر جایگاه دین و نهاد دین دید که در نیم قرن گذشته به عنوان یک بازیگر اصلی وارد میدان شد. در نتیجه این تغییر، اکنون دین و نهاد دین در یکی از ضعیف‌ترین دوران‌ها و جایگاه‌های تاریخی خود قرار دارند.
🔘دین برای دست‌یابی به جایگاه قدرت، تمام ظرفیت و سرمایة خود را به میدان آورد. در نتیجه عملاً بخش عمدة آن در نهاد قدرت مستحیل شده و استقلال خود را از دست داده است. به همین دلیل بی‌اثر یا به‌شدت کم‌اثر شده است. در مجموع می‌توان گفت، یکی از مهم‌ترین نهادهای اجتماعی ایران در سراشیبی و افول قرار گرفته است، به نحوی که دیگر قادر نیست چون گذشته به ایفای نقش سازندة خود در جامعه بپردازد.
🔹چه مفهومی مهم‌ترین خصوصیّت تغییرات اجتماعی ایران را وصف می‌کند؟
🔘عرفی شدن امر قدسی و غیرکارکردی شدن دین به عنوان مهم‌ترین نهاد حافظ سنت و ارزش‌های اخلاقی که از طریق ورود دین با تمام ظرفیت به سیاست، به عنوان مقدمه‌ای برای سکولار شدن جامعه، رخ داده است. تا کنون سیاست سکولار کردن جامعه در دو دولت پهلوی اول و دوم از بالا انجام می‌شد که به علت نداشتن زمینه در بطن جامعه با واکنش منفی مواجه شد و حتی مسیر معکوس را در جامعه شاهد بودیم.
🔘اکنون سیاست دینی شدن، آن هم با تعبیری محدود از دین که بر خلاف مقتضیات توسعه است، از بالا تأکید می‌شود، ولی در پایین موجب مقاومت شده است.
🔹روندهای اصلی تغییرات اجتماعی کنونی ایران کدام‌اند؟
🔘این روندها در همه سطوح مشهود است. حذف روستا به معنای اجتماعی آن و نه فقط جغرافیایی، تحول در ساختار خانواده و موضوع بسیار مهم تغییر جایگاه زنان، سکولار و حتی لاییک شدن نسل‌های جوان‌تر، ناسازگاری ادامة سیاست‌های رسمی گذشته با وجود فن‌آوری‌های جدید، پدیدة فردگرایی که بیش‌ترین حساسیت را نزد حکومت ایجاد کرده است، بخش اصلی تحولات ریشه‌ای است که به نظر ماندگارتر می‌آیند.
🔹برای شخص شما کدام خصوصیّتِ این تغییرات، اُمیدآفرین و کدام، بیم‌آفرین‌اند؟
🔘امید اصلی از همان جایی آغاز می‌شود که بیم‌آفرین است. همان‌طور که گفته شد مجموعه سیاست‌های رسمی در تعارض با الزامات پیشرفت و رسیدن به توسعه‌ای متوازن و پایدار است. این ساختار تا کنون با اتکا به درآمدهای نفتی و خرج کردن از سرمایه‌های دینی و برخی تحولات بین‌المللی و منطقه‌ای توانسته خود را حفظ کند ولی اکنون به علت استحصال بی‌رویه از این منابع، تناقض و ناکارآمدی این سیاست‌ها بسیار آشکار شده و امکان تداوم آنها وجود ندارد و جامعه را با بحران‌های گوناگون اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی مواجه کرده است.
🔘بیم اصلی این است که به این بن‌بست آشکار توجه نشود و همچنان تا فروپاشی کامل ادامه داده شود. امید از همین نقطه آغاز می‌شود که طرفین ماجرا اعم از مردم و نخبگان و کنش‌گران و حکومت از طریق مصالحه‌ای جدی این بن‌بست را بشکنند و ایران را از این وضعیت و مشکل تاریخی خود خارج کنند.
https://t.me/abdiabbas
Forwarded from مشق نو
📝📝📝سرنوشت توسعه‌ی ما
🔻🔻🔻یادداشتی از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت #مشق_نو
📌بریده‌ای از متن:
🖊دولت‌ها هر چه بالغ‌تر می‌شوند، دغدغه توسعه در آنها برجسته‌تر می‌شود. ایران نیز از این دغدغه مستثنی نبوده است و وجود برنامه‌ها و اسناد بالادستی توسعه مؤید این امر است. اما، در این میان به‌ویژه در ایران پس از انقلاب دو مسئله قابل توجه بوده است.
🖊اولاً، برنامه‌ها و اسناد آن‌گونه که تصور و تصویر شده است، محقق نشده‌اند و ثانیاً، مقاومتی کلان نه‌تنها در برابر اصل فرآیند توسعه بلکه بر سر الفاظ مرتبط با آن وجود داشته است. به‌نحوی که می‌بینیم طی دوره‌ای، بیش از سه دهه، نخست واژه «توسعه» تخطئه و در برابر آن مقاومت شده است و دیگر آنکه واژگانی از جمله «تعالی» و «پیشرفت» وضع شده‌اند.
🖊به عبارتی در سه سطح استراتژی، عمل و گفتمان، پروژه توسعه در ایران با اختلال مواجه شده است. این اختلال به گمان من به امتناع توسعه در ایران ختم شده است و چنانکه پیش‌تر گفته‌ام، توسعه همه‌جانبه در ایران را ناممکن کرده است.
🖊به اعتقاد من، در سال‌های پس از انقلاب، هر یک از دولت‌ها به دلیل شرایط تحمیلی یا الگوها و تصمیم‌های خودشان ایران را از مسیر توسعه منحرف کرده‌اند. در این میان تنها دولت اصلاحات بود که توانست شرایط تحمیلی به دولت جدید را تعدیل، و از ظرفیت‌های دولت پیش از خود بهره ببرد و با گفتمان و تصمیمات بهنجار و راهبردی شرایط توسعه را فراهم آورد.
🖊اما، با توجه به بازیگری توسعه‌ستیزان فرصت توسعه همه‌جانبه از کشور دریغ شد. از ذکر مصیبت دولت مهرورز و شرح چرایی شکست پروژه دولت تدبیر و امید درمی‌گذرم و از وضعیت کنونی کشور و مسیر توسعه می‌گویم.
🖊به گمان من، ما اکنون با وضعیت امتناع توسعه مواجه هستیم به‌گونه‌ای که از درون اراده معطوف به توسعه مشاهده نمی‌شود و از بیرون ظرفیتی برای توسعه در اختیارمان قرار نمی‌گیرد. این وضعیت تا پیش از این موکول به آمد و رفت دولت‌ها بود اما متأسفانه باید گفت اکنون کلید، در قفل توسعه شکسته است!
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5689
#سعید_حجاریان #ایران #سیاست #توسعه
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔸نشانی‌های سعید حجاریان در شبکه‌های مجازی:
تلگرام | اینستاگرام | توییتر
🔻🔻🔻یادداشتی از سعید حجاریان منتشر شده در وب‌سایت #مشق_نو
📌بریده‌ای از متن:
🖊دولت‌ها هر چه بالغ‌تر می‌شوند، دغدغه توسعه در آنها برجسته‌تر می‌شود. ایران نیز از این دغدغه مستثنی نبوده است و وجود برنامه‌ها و اسناد بالادستی توسعه مؤید این امر است. اما، در این میان به‌ویژه در ایران پس از انقلاب دو مسئله قابل توجه بوده است.
🖊اولاً، برنامه‌ها و اسناد آن‌گونه که تصور و تصویر شده است، محقق نشده‌اند و ثانیاً، مقاومتی کلان نه‌تنها در برابر اصل فرآیند توسعه بلکه بر سر الفاظ مرتبط با آن وجود داشته است. به‌نحوی که می‌بینیم طی دوره‌ای، بیش از سه دهه، نخست واژه «توسعه» تخطئه و در برابر آن مقاومت شده است و دیگر آنکه واژگانی از جمله «تعالی» و «پیشرفت» وضع شده‌اند.
🖊به عبارتی در سه سطح استراتژی، عمل و گفتمان، پروژه توسعه در ایران با اختلال مواجه شده است. این اختلال به گمان من به امتناع توسعه در ایران ختم شده است و چنانکه پیش‌تر گفته‌ام، توسعه همه‌جانبه در ایران را ناممکن کرده است.
🖊به اعتقاد من، در سال‌های پس از انقلاب، هر یک از دولت‌ها به دلیل شرایط تحمیلی یا الگوها و تصمیم‌های خودشان ایران را از مسیر توسعه منحرف کرده‌اند. در این میان تنها دولت اصلاحات بود که توانست شرایط تحمیلی به دولت جدید را تعدیل، و از ظرفیت‌های دولت پیش از خود بهره ببرد و با گفتمان و تصمیمات بهنجار و راهبردی شرایط توسعه را فراهم آورد.
🖊اما، با توجه به بازیگری توسعه‌ستیزان فرصت توسعه همه‌جانبه از کشور دریغ شد. از ذکر مصیبت دولت مهرورز و شرح چرایی شکست پروژه دولت تدبیر و امید درمی‌گذرم و از وضعیت کنونی کشور و مسیر توسعه می‌گویم.
🖊به گمان من، ما اکنون با وضعیت امتناع توسعه مواجه هستیم به‌گونه‌ای که از درون اراده معطوف به توسعه مشاهده نمی‌شود و از بیرون ظرفیتی برای توسعه در اختیارمان قرار نمی‌گیرد. این وضعیت تا پیش از این موکول به آمد و رفت دولت‌ها بود اما متأسفانه باید گفت اکنون کلید، در قفل توسعه شکسته است!
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5689
#سعید_حجاریان #ایران #سیاست #توسعه
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔸نشانی‌های سعید حجاریان در شبکه‌های مجازی:
تلگرام | اینستاگرام | توییتر
مشق نو
سرنوشت توسعه‌ی ما - مشق نو
وب‌سایت «مشق نو» با گرایش اصلاح‌طلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشت‌ها، مقالات و گفت‌و‌گوهای خود، نگاهی نظری با جنبه‌های آموزشی را مدنظر قرار دهند.
Forwarded from گشت‌ها | هومن پناهنده
🔸اطاعت پیش‌دستانه تراژدی‌ای سیاسی است. شاید حاکمان از ابتدا ندانند که شهروندان حاضرند فلان ارزش یا بهمان اصل را فروگذارند. شاید رژیمی جدید از ابتدای کار ابزار مستقیم نفوذ و تاثیرگذاری بر شهروندان را در اختیار نداشته باشد. پس از انتخابات سال ۱۹۳۲ آلمان که به آدلف هیتلر اجازه‌ی تشکیل دولت داد یا انتخابات سال ۱۹۴۶ چک‌اسلواکی که کمونیست‌ها پیروز آن بودند، گام مهم بعدی اطاعت پیش‌دستانه بود. در هر دوی این موارد پس از آنکه شمار کافی از مردم داوطلبانه با رهبران جدید بیعت کردند، نازی‌ها و کمونیست‌ها پی بردند که می‌توانند با نهایت سرعت به سمت تغییر کامل رژیم گام بردارند. بعد دیگر نمی‌شد آن همراهی‌های خودسرانه و سهل‌انگارانه را باز پس گرفت.
منبع: در برابر استبداد، تیموتی اسنایدر، ترجمه‌ی بابک واحدی، صفحات ۱۹ و ۲۰.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
منبع: در برابر استبداد، تیموتی اسنایدر، ترجمه‌ی بابک واحدی، صفحات ۱۹ و ۲۰.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
گشت‌ها | هومن پناهنده
#هومن_پناهنده @gashthaa
یکی از مخاطبان محترم کانال یادآور شده است که این بیتِ خوب از آنِ مولانا نیست. حق با ایشان است.
Forwarded from خاطرات هاشمی رفسنجانی
در مراجعت به خانه، آقاى خاتمى در ماشين من سوار شد و در مسير مذاكره داشتيم. در مورد مذاكراتش با رهبرى در مورد آمريكا گفت نظرم را مبنى بر موافقت با مذاكره و رابطه با آمريكا گفتم، با تصريح به اينكه در عمل با سياست رهبرى عمل مى‌كنم و اجازه گرفتم در حد اظهارات فعلى امكان مانور داشته باشيم.
در مورد وزارت كشور، با وزارت آقاى [سید محمد موسوی] خویيني‌ها مخالفت شده. خود آقاى موسوى هم موافق نيست و خواستار تغيير وزير اطلاعات و هماهنگ بودن وزير كشور شده است. به رهبرى گفته كه با اين وضع رياست‌جمهورى هيچ جاذبه‌اى برايم ندارد. بنا دارد در جلسۀ آينده از رهبرى بخواهد كه با تعويض وزارت اطلاعات و معرفى وزير كشور مناسب فكر خود و هماهنگ با خودش، موافقت كنند.
1377/4/20
آقاي [احمد] وحيدي، [رییس اطلاعات سپاه]، گزارشي داد و از اقدامي كه در سال 1367 در مقام جانشيني فرماندهي كل قوا كردم، در موافقت با واگذاري سمت وابستگي نظامي به سپاه در بعضي كشورها قدرداني نمود؛ اكنون نُه كشور را دارند...
شب میهمان رهبري بودم. بيشتر صحبت‌ها دربارۀ اوضاع دانشگاه‌ها و شرارت‌هاي سياسي بود. رهبري گفتند، عصر جمعي از وزرا آمدند و خواستند كه [روزنامه] سلام را آزاد كنیم و آقای [هدایت] لطفيان، [فرمانده ناجا] را عزل كنيم و بيانيه‌اي در مورد تجاوز به كوي دانشگاه و دلجويي از دانشجويان بدهيم. جواب داده‌اند كه لطفيان را عزل نمي‌كنند چون بي‌گناه است. با آزادشدن روزنامۀ سلام هم موافق نيستند چون فتنه مي‌كند؛ گرچه دادگاه بدون اطلاع ايشان اقدام كرده و اكنون هم خود دادگاه تصميم مي‌گيرد. از استعفاي صوري و سياسي دكتر [مصطفی] معين، [وزیر فرهنگ و آموزش عالی]، ناراضي بودند و نيز از پس‌گرفتن شكايت از سلام، توسط آقاي [علی] يونسي، وزير اطلاعات عصباني بودند و از بيانيۀ آقايان [سید عبدالکریم موسوی] اردبيلي و [حسینعلی] منتظري در مورد دانشگاه‌ها و معتقدند آقاي موسوي اردبيلي مشكل شخصي با رهبري را در بيانيه منعكس كرده است.
گفتند، فردا سخنراني دارند و دربارۀ حوادث جاري و دلجويي از دانشجويان و انتقاد از سوءاستفاده‌ها و فريب خوردن و عامل دست اجانب شدن‌ها و تقويت نيروي انتظامي صحبت مي‌كنند؛ در اين باره مشاوره شد...
تا ساعت يك بامداد، گزارش‌هاي حوادث فراوان امروز را خواندم؛ در دانشگاه تهران و خيابان‌هاي اطراف، دانشجويان تظاهرات داشته‌اند و سخنراني‌ها و شعارها، بسيار تُند بوده و نسبت به رهبري، تعرض‌هاي گستاخانه‌اي داشته‌اند و بعضي از افراد حزب‌اللهي را كتك زده‌اند و عصر و شب در خيابان‌ها راهپيمايي كرده‌اند. نشانه‌های حضور منافقان و ضدانقلاب در ميان دانشجويان مشهود است و مشخص است كه كنترل از دست گروه تحكيم وحدت كه شروع كننده بوده، بيرون رفته است و رسانه‌هاي خارجي مخصوصاً راديو انگليس و آمريكا ماهرانه تحريك و هدايت مي‌كنند و روزنامه‌هاي چپ در گستاخي و بي‌پروايي پا را از حد بيرون گذاشته‌اند.
1378/4/20
#خاطرات_هاشمی_رفسنجانی
#خاطرات_آیت_الله_هاشمی_رفسنجانی
#آیت_الله_هاشمی_رفسنجانی
#هاشمی_رفسنجانی #تاریخ_معاصر_ایران
#بیستم_تیر #بیستم_تیرماه
در مورد وزارت كشور، با وزارت آقاى [سید محمد موسوی] خویيني‌ها مخالفت شده. خود آقاى موسوى هم موافق نيست و خواستار تغيير وزير اطلاعات و هماهنگ بودن وزير كشور شده است. به رهبرى گفته كه با اين وضع رياست‌جمهورى هيچ جاذبه‌اى برايم ندارد. بنا دارد در جلسۀ آينده از رهبرى بخواهد كه با تعويض وزارت اطلاعات و معرفى وزير كشور مناسب فكر خود و هماهنگ با خودش، موافقت كنند.
1377/4/20
آقاي [احمد] وحيدي، [رییس اطلاعات سپاه]، گزارشي داد و از اقدامي كه در سال 1367 در مقام جانشيني فرماندهي كل قوا كردم، در موافقت با واگذاري سمت وابستگي نظامي به سپاه در بعضي كشورها قدرداني نمود؛ اكنون نُه كشور را دارند...
شب میهمان رهبري بودم. بيشتر صحبت‌ها دربارۀ اوضاع دانشگاه‌ها و شرارت‌هاي سياسي بود. رهبري گفتند، عصر جمعي از وزرا آمدند و خواستند كه [روزنامه] سلام را آزاد كنیم و آقای [هدایت] لطفيان، [فرمانده ناجا] را عزل كنيم و بيانيه‌اي در مورد تجاوز به كوي دانشگاه و دلجويي از دانشجويان بدهيم. جواب داده‌اند كه لطفيان را عزل نمي‌كنند چون بي‌گناه است. با آزادشدن روزنامۀ سلام هم موافق نيستند چون فتنه مي‌كند؛ گرچه دادگاه بدون اطلاع ايشان اقدام كرده و اكنون هم خود دادگاه تصميم مي‌گيرد. از استعفاي صوري و سياسي دكتر [مصطفی] معين، [وزیر فرهنگ و آموزش عالی]، ناراضي بودند و نيز از پس‌گرفتن شكايت از سلام، توسط آقاي [علی] يونسي، وزير اطلاعات عصباني بودند و از بيانيۀ آقايان [سید عبدالکریم موسوی] اردبيلي و [حسینعلی] منتظري در مورد دانشگاه‌ها و معتقدند آقاي موسوي اردبيلي مشكل شخصي با رهبري را در بيانيه منعكس كرده است.
گفتند، فردا سخنراني دارند و دربارۀ حوادث جاري و دلجويي از دانشجويان و انتقاد از سوءاستفاده‌ها و فريب خوردن و عامل دست اجانب شدن‌ها و تقويت نيروي انتظامي صحبت مي‌كنند؛ در اين باره مشاوره شد...
تا ساعت يك بامداد، گزارش‌هاي حوادث فراوان امروز را خواندم؛ در دانشگاه تهران و خيابان‌هاي اطراف، دانشجويان تظاهرات داشته‌اند و سخنراني‌ها و شعارها، بسيار تُند بوده و نسبت به رهبري، تعرض‌هاي گستاخانه‌اي داشته‌اند و بعضي از افراد حزب‌اللهي را كتك زده‌اند و عصر و شب در خيابان‌ها راهپيمايي كرده‌اند. نشانه‌های حضور منافقان و ضدانقلاب در ميان دانشجويان مشهود است و مشخص است كه كنترل از دست گروه تحكيم وحدت كه شروع كننده بوده، بيرون رفته است و رسانه‌هاي خارجي مخصوصاً راديو انگليس و آمريكا ماهرانه تحريك و هدايت مي‌كنند و روزنامه‌هاي چپ در گستاخي و بي‌پروايي پا را از حد بيرون گذاشته‌اند.
1378/4/20
#خاطرات_هاشمی_رفسنجانی
#خاطرات_آیت_الله_هاشمی_رفسنجانی
#آیت_الله_هاشمی_رفسنجانی
#هاشمی_رفسنجانی #تاریخ_معاصر_ایران
#بیستم_تیر #بیستم_تیرماه
جلوه‌ای از مدنیت:
ماشین‌ها ایستاده‌اند تا آهو، وسط جاده، به بچه‌هایش شیر بدهد.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
ماشین‌ها ایستاده‌اند تا آهو، وسط جاده، به بچه‌هایش شیر بدهد.
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from BBCPersian
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔻در تایلند بچه فیلی در یک گودال افتاده بود. مادر برای نجات بچه خودش به گودال رفت و بچه، فرصت را غنیمت شمرد شیر خورد. امدادگران هم صبر کردند تا بچه یک دل سیر شیر بخورد بعد آنها را بیرون کشیدند.
@BBCPersian
@BBCPersian
🔹️حجاب🔹️
✍هومن پناهنده
مولانا در جایی از فیه ما فیه یکی از بصیرت‌های قدما را در انسان‌شناسی با ما در میان می‌گذارد که چکیده‌اش این است:
اگر مردم را از چیزی منع کنی،
رغبت‌شان را به آن می‌افزایی.
باری، او پس از چند سطر توضیح و تمثیل در این باب، می‌رسد به این جا:
هرچند که زن را امر کنی که:"پنهان شو!"
وَرا(=وی را) دغدغه‌ی خود را نمودن
بیشتر شود و خلق را از نهان شدنِ او
رغبت به آن زن بیشتر گردد. پس تو
نشسته‌ای و رغبت را در دو طرف زیادت
می‌کنی و می‌پنداری که اصلاح می‌کنی!
آن خود عین فساد است! اگر او را گوهری
باشد که نخواهد که فعلِ بد کند، اگر منع
کنی و اگر نکنی، او بر آن طبعِ نیک خود
و سرشتِ پاک خود خواهد رفتن. فارغ
باش و تشویش مخور ؛ و اگر به عکس ِ
این باشد ، باز همچنان بر طریق خود
خواهد رفتن. منع جز رغبت را افزون
نمی‌کند عَلَی‌الحَقیقَه.*
آزموده را آزمودن خطاست و نادیده گرفتنِ آنچه ثمره‌ی خردورزی ِ اعصار است گاه جز فاجعه فرجامی نخواهد داشت.ناصر خسرو گوید:
جهان را نو به نو چند آزمایی
همان است او که دیدستیش صد بار
* فیه ما فیه، با شرح کریم زمانی،چاپ پنجم،ص ۲۵۴ .
#هومن_پناهنده
@gashthaa
✍هومن پناهنده
مولانا در جایی از فیه ما فیه یکی از بصیرت‌های قدما را در انسان‌شناسی با ما در میان می‌گذارد که چکیده‌اش این است:
اگر مردم را از چیزی منع کنی،
رغبت‌شان را به آن می‌افزایی.
باری، او پس از چند سطر توضیح و تمثیل در این باب، می‌رسد به این جا:
هرچند که زن را امر کنی که:"پنهان شو!"
وَرا(=وی را) دغدغه‌ی خود را نمودن
بیشتر شود و خلق را از نهان شدنِ او
رغبت به آن زن بیشتر گردد. پس تو
نشسته‌ای و رغبت را در دو طرف زیادت
می‌کنی و می‌پنداری که اصلاح می‌کنی!
آن خود عین فساد است! اگر او را گوهری
باشد که نخواهد که فعلِ بد کند، اگر منع
کنی و اگر نکنی، او بر آن طبعِ نیک خود
و سرشتِ پاک خود خواهد رفتن. فارغ
باش و تشویش مخور ؛ و اگر به عکس ِ
این باشد ، باز همچنان بر طریق خود
خواهد رفتن. منع جز رغبت را افزون
نمی‌کند عَلَی‌الحَقیقَه.*
آزموده را آزمودن خطاست و نادیده گرفتنِ آنچه ثمره‌ی خردورزی ِ اعصار است گاه جز فاجعه فرجامی نخواهد داشت.ناصر خسرو گوید:
جهان را نو به نو چند آزمایی
همان است او که دیدستیش صد بار
* فیه ما فیه، با شرح کریم زمانی،چاپ پنجم،ص ۲۵۴ .
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from سخنرانی‌ها
✍️ محمدجواد غلامرضاکاشی،
🖊 روزی روزگاری دختران این سرزمین
پوشش زنان یک سویه شرعی دارد یک سویه سیاسی. این دو به ظاهر همزاد به نظر می‌رسند اما هر کدام داستان جداگانه‌ای دارند.
پوشش زنان هنگامی از قلمرو شریعت به حوزه سیاست قدم می‌نهد که بود و نبود پوشش زنان با هویت و بقاء یک نظم سیاسی گره خورده باشد. یکی از این سو فریاد بر می‌آورد حجاب سنگر اول است، باید از آن حراست کنیم، اگر فروبریزد همه چیز از دست می‌رود. یکی از آن سو فریاد می‌زند ای زنان با کشف حجاب راه را برای ساقط کردن نظام بگشائید. آنگاه آنچه در وهله نخست یک نزاع اجتماعی است، به یک نزاع پرحرارت سیاسی تبدیل می‌شود.
@sokhanranihaa
تبدیل کردن یک نزاع اجتماعی به یک نزاع حاد سیاسی در ایران امروز نظائر دیگری هم دارد، اما عمیق‌ترین و پرحرارت‌ترین مصداق آن حجاب زنان است. ماجرا چندان عمیق است که می‌توان یکی از اساسی‌ترین عوامل برآمدن اسلام سیاسی در روایت محافظه کارانه‌اش را کنترل پوشش زنان دانست. زنان و پوشش آنها یکی از اهداف پنهان اما بنیادین شکل‌گیری انقلاب بود. اگر روزی روزگاری عرصه سیاست به ماجرای پوشش زنان در ایران بی اعتنا شود، یک رویداد عظیم فرهنگی و اجتماعی رخ داده است.
ماجرا را از دو پنجره باید نگریست. از پنجره اول که بنگریم یک زن هنگامی که از سوی یک مامور اخطار حجاب می‌گیرد، حس تحقیر شدگی و توهین همه وجودش را در خود می‌فشرد. گویی به زن بودگی‌اش اهانتی شده است. مساله از استانداردهای حکومتی برای پوشش یک زن فراتر می‌رود، زنان به واسطه زن بودگی‌شان قدرت تحمل این وضعیت را ندارند. شاهد بودم که یک دختر دارای پوشش کامل اسلامی هم با خشم می‌گفت وقتی به دوست من اخطار داده می‌شود، ترغیب می‌شوم حجابم بکنم و آتش بزنم.
اما از پنجره دیگری هم می‌توان به صحنه نگریست. از منظر یک مرد یا زن متشرع، وجود خانم‌های فاقد پوشش اسلامی، از فقدان یک جامعه دینی خبر می‌دهد. آنها تنها در یک جامعه دینی که اصلی‌ترین نشانگانش زنان محجبه هستند، احساس امنیت می‌کنند. دقیقاً همین حس جماعت‌های متشرع است که مساله حجاب را به یک خواست عمیق سیاسی تبدیل می‌کند. نظام سیاسی با نمایش قدرت در این حوزه است که می‌تواند از حمایت این جماعت متشرع بهره‌مند شود. حمایت گروه‌هایی که دار و ندار نظام در مواقع بحران‌اند.
یک زن پیش از آنکه از خانه بیرون رود با لباسی که انتخاب می‌کند، باید تصمیم بگیرد به کدام جبهه سیاسی تعلق دارد. در شمار مدافعان نظام است یا قرار است دست به کار برکناری نظام شود. خوب است مردان یک لحظه خود را جای زنان بگذارند و احساس کنند وقتی از خانه بیرون می‌آیند کت و شلوار مقتضی دفاع از نظام بپوشند یا کت و شلوار معارضه جو با نظام را. آنگاه می‌توانند درک کنند زنان در چه وضعیتی قرار گرفته‌اند.
سیاسی کردن پوشش زنان، کارزاری است که جمهوری اسلامی از همان روز نخست گشود. این کارزار هر روز سیاسی‌تر می‌شود و هزینه‌های بیشتر و بیشتری برای خود حکومت و برای مردم ایجاد می‌کند. گذر زمان نیز اثبات کرده که نظام سیاسی پیروز این کارزار خود ساخته نیست، و هر چه بیشتر شکست می‌خورد، زبانش خشونت بارتر و به همین دلیل ناکارآمدتر می‌شود.
کاش به یاد می‌آوردند اگر روزی روزگاری بخشی از دختران این سرزمین به میل و رغبت به پوشش اسلامی روی آوردند، به خاطر وعده‌های تحقق عدالت و رفاه و آزادی بود. جامعه‌ای را در مخیله پرورده بودند که قرار بود یکی از نمونه‌های خوب زیستن در دوران مدرن باشد. متشرعان این سرزمین اگر از همان روز نخست، خواست تاسیس یک جامعه خوب را عزم کرده بودند، در متقاعد کردن دختران برای پذیرش پوشش مد نظرشان بیشتر موفق بودند.
سیاسی کردن موضوعی که در بنیاد خود اجتماعی است، به شرط پذیرش فضیلت‌های حیات سیاسی که همانا آزادی و عدالت است، معنادار است. آنکه در جهت تحقق این ارزش‌های برین سیاسی عمل می‌کند فاعل معتبری است برای آنکه در کارزارهای دیگر هم برنده باشد و الا در کارزاری که خود ساخته شکست می‌خورد. یکسو فرمان می‌دهد پوشش زنان باید اسلامی باشد، اما در تولید یک جامعه عادلانه و آزاد کامیاب نبوده است. سوی دیگر صرفاً با دفاع از پوشش آزاد زنان، وعده یک جامعه آزاد و عادلانه می‌دهد. خودتان قضاوت کنید کدام پیروز میدان هستند؟
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
🖊 روزی روزگاری دختران این سرزمین
پوشش زنان یک سویه شرعی دارد یک سویه سیاسی. این دو به ظاهر همزاد به نظر می‌رسند اما هر کدام داستان جداگانه‌ای دارند.
پوشش زنان هنگامی از قلمرو شریعت به حوزه سیاست قدم می‌نهد که بود و نبود پوشش زنان با هویت و بقاء یک نظم سیاسی گره خورده باشد. یکی از این سو فریاد بر می‌آورد حجاب سنگر اول است، باید از آن حراست کنیم، اگر فروبریزد همه چیز از دست می‌رود. یکی از آن سو فریاد می‌زند ای زنان با کشف حجاب راه را برای ساقط کردن نظام بگشائید. آنگاه آنچه در وهله نخست یک نزاع اجتماعی است، به یک نزاع پرحرارت سیاسی تبدیل می‌شود.
@sokhanranihaa
تبدیل کردن یک نزاع اجتماعی به یک نزاع حاد سیاسی در ایران امروز نظائر دیگری هم دارد، اما عمیق‌ترین و پرحرارت‌ترین مصداق آن حجاب زنان است. ماجرا چندان عمیق است که می‌توان یکی از اساسی‌ترین عوامل برآمدن اسلام سیاسی در روایت محافظه کارانه‌اش را کنترل پوشش زنان دانست. زنان و پوشش آنها یکی از اهداف پنهان اما بنیادین شکل‌گیری انقلاب بود. اگر روزی روزگاری عرصه سیاست به ماجرای پوشش زنان در ایران بی اعتنا شود، یک رویداد عظیم فرهنگی و اجتماعی رخ داده است.
ماجرا را از دو پنجره باید نگریست. از پنجره اول که بنگریم یک زن هنگامی که از سوی یک مامور اخطار حجاب می‌گیرد، حس تحقیر شدگی و توهین همه وجودش را در خود می‌فشرد. گویی به زن بودگی‌اش اهانتی شده است. مساله از استانداردهای حکومتی برای پوشش یک زن فراتر می‌رود، زنان به واسطه زن بودگی‌شان قدرت تحمل این وضعیت را ندارند. شاهد بودم که یک دختر دارای پوشش کامل اسلامی هم با خشم می‌گفت وقتی به دوست من اخطار داده می‌شود، ترغیب می‌شوم حجابم بکنم و آتش بزنم.
اما از پنجره دیگری هم می‌توان به صحنه نگریست. از منظر یک مرد یا زن متشرع، وجود خانم‌های فاقد پوشش اسلامی، از فقدان یک جامعه دینی خبر می‌دهد. آنها تنها در یک جامعه دینی که اصلی‌ترین نشانگانش زنان محجبه هستند، احساس امنیت می‌کنند. دقیقاً همین حس جماعت‌های متشرع است که مساله حجاب را به یک خواست عمیق سیاسی تبدیل می‌کند. نظام سیاسی با نمایش قدرت در این حوزه است که می‌تواند از حمایت این جماعت متشرع بهره‌مند شود. حمایت گروه‌هایی که دار و ندار نظام در مواقع بحران‌اند.
یک زن پیش از آنکه از خانه بیرون رود با لباسی که انتخاب می‌کند، باید تصمیم بگیرد به کدام جبهه سیاسی تعلق دارد. در شمار مدافعان نظام است یا قرار است دست به کار برکناری نظام شود. خوب است مردان یک لحظه خود را جای زنان بگذارند و احساس کنند وقتی از خانه بیرون می‌آیند کت و شلوار مقتضی دفاع از نظام بپوشند یا کت و شلوار معارضه جو با نظام را. آنگاه می‌توانند درک کنند زنان در چه وضعیتی قرار گرفته‌اند.
سیاسی کردن پوشش زنان، کارزاری است که جمهوری اسلامی از همان روز نخست گشود. این کارزار هر روز سیاسی‌تر می‌شود و هزینه‌های بیشتر و بیشتری برای خود حکومت و برای مردم ایجاد می‌کند. گذر زمان نیز اثبات کرده که نظام سیاسی پیروز این کارزار خود ساخته نیست، و هر چه بیشتر شکست می‌خورد، زبانش خشونت بارتر و به همین دلیل ناکارآمدتر می‌شود.
کاش به یاد می‌آوردند اگر روزی روزگاری بخشی از دختران این سرزمین به میل و رغبت به پوشش اسلامی روی آوردند، به خاطر وعده‌های تحقق عدالت و رفاه و آزادی بود. جامعه‌ای را در مخیله پرورده بودند که قرار بود یکی از نمونه‌های خوب زیستن در دوران مدرن باشد. متشرعان این سرزمین اگر از همان روز نخست، خواست تاسیس یک جامعه خوب را عزم کرده بودند، در متقاعد کردن دختران برای پذیرش پوشش مد نظرشان بیشتر موفق بودند.
سیاسی کردن موضوعی که در بنیاد خود اجتماعی است، به شرط پذیرش فضیلت‌های حیات سیاسی که همانا آزادی و عدالت است، معنادار است. آنکه در جهت تحقق این ارزش‌های برین سیاسی عمل می‌کند فاعل معتبری است برای آنکه در کارزارهای دیگر هم برنده باشد و الا در کارزاری که خود ساخته شکست می‌خورد. یکسو فرمان می‌دهد پوشش زنان باید اسلامی باشد، اما در تولید یک جامعه عادلانه و آزاد کامیاب نبوده است. سوی دیگر صرفاً با دفاع از پوشش آزاد زنان، وعده یک جامعه آزاد و عادلانه می‌دهد. خودتان قضاوت کنید کدام پیروز میدان هستند؟
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
سخنرانی آموزنده‌ی استاد عبدالکریم سروش دربارهی کتابِ شخصیتی که در فرهنگ ایرانی-اسلامی ما از جایگاهی یگانه برخوردار است و نیز دربارهی سوانحِ زندگیِ خود او.
👇👇👇
👇👇👇
Forwarded from سهند ایرانمهر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هوشنگ رسام، پیشکسوت کاشی‌کاری، از فاجعه‌ای می‌گوید که با عنوان مرمت گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان صورت گرفته است.
@sahandiranmehr
@sahandiranmehr
درک متون فلسفی انگلیسی
یکی از مهارت‌های ضروریِ پیشین برای مترجم شدن، توانایی درک متنِ اصلی است. بسیاری از طالبانِ یادگیریِ ترجمه، بدون این توانایی، در دوره‌های ترجمه شرکت می‌کنند و ضعف‌شان در درکِ متن سبب می‌شود که نتوانند چنانکه شایسته است از درسِ ترجمه بهره ببرند. دورۀ «درک متون فلسفی انگلیسی» هم برای کسانی است که به ترجمه کردن علاقه‌مندند و در مسیر ترجمه طبعاً باید متن اصلی را درک کنند، و هم برای آنها که مایل‌اند صرفا بر فهم‌شان از متن اصلی بیفزایند بدون آنکه لزوما هدف‌شان مترجم شدن باشد. از کارآموزانی که انتظار استفادۀ عملی از این دوره را دارند انتظار می‌رود که از دانشِ زبانی در سطح کارشناسی زبان انگلیسی برخوردار باشند.
شروع دوره: ۲۹ تیر ۱۴۰۱
روز و ساعت برگزاری کارگاه: چهارشنبه ساعت ۱۶ تا ۱۸ (ده جلسه، حضوری)
تلفن 88721756
شماره واتساپ (ارسال پیام) ۰۹۰۲۱۷۴۲۷۹۶
لینک ثبت نام
https://iup.ac.ir/%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4%db%8c-%d8%af%d8%b1%da%a9-%d9%85%d8%aa%d9%88%d9%86-%d9%81%d9%84%d8%b3%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%86%da%af%d9%84%db%8c%d8%b3%db%8c/
یکی از مهارت‌های ضروریِ پیشین برای مترجم شدن، توانایی درک متنِ اصلی است. بسیاری از طالبانِ یادگیریِ ترجمه، بدون این توانایی، در دوره‌های ترجمه شرکت می‌کنند و ضعف‌شان در درکِ متن سبب می‌شود که نتوانند چنانکه شایسته است از درسِ ترجمه بهره ببرند. دورۀ «درک متون فلسفی انگلیسی» هم برای کسانی است که به ترجمه کردن علاقه‌مندند و در مسیر ترجمه طبعاً باید متن اصلی را درک کنند، و هم برای آنها که مایل‌اند صرفا بر فهم‌شان از متن اصلی بیفزایند بدون آنکه لزوما هدف‌شان مترجم شدن باشد. از کارآموزانی که انتظار استفادۀ عملی از این دوره را دارند انتظار می‌رود که از دانشِ زبانی در سطح کارشناسی زبان انگلیسی برخوردار باشند.
شروع دوره: ۲۹ تیر ۱۴۰۱
روز و ساعت برگزاری کارگاه: چهارشنبه ساعت ۱۶ تا ۱۸ (ده جلسه، حضوری)
تلفن 88721756
شماره واتساپ (ارسال پیام) ۰۹۰۲۱۷۴۲۷۹۶
لینک ثبت نام
https://iup.ac.ir/%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4%db%8c-%d8%af%d8%b1%da%a9-%d9%85%d8%aa%d9%88%d9%86-%d9%81%d9%84%d8%b3%d9%81%db%8c-%d8%a7%d9%86%da%af%d9%84%db%8c%d8%b3%db%8c/
ترجمه متن پیشرفته (انگلیسی)
هدف از تشکیلِ کارگاهِ «ترجمۀ متن پیشرفته(انگلیسی)» تحلیل متن‌های مبداء و مقصد، و آموزشِ شگردهای ترجمه بر پایۀ متنی است که کارآموزان، پیش از شروعِ دوره، ترجمه خواهند کرد. از کسانی که خواهانِ شرکت در این دوره‌اند انتظار می‌رود که دستِ کم سابقۀ کوشش در کارِ ترجمه را داشته باشند.
شروع دوره: ۲۹ تیر ۱۴۰۱
روز و ساعت برگزاری کارگاه: چهارشنبه ساعت ۱۴ تا ۱۶ (ده جلسه، حضوری)
تلفن 88721756
شماره واتساپ (ارسال پیام) ۰۹۰۲۱۷۴۲۷۹۶
لینک ثبت نام
https://iup.ac.ir/%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4%db%8c-%d8%aa%d8%b1%d8%ac%d9%85%db%80-%d9%85%d8%aa%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%b4%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87/
هدف از تشکیلِ کارگاهِ «ترجمۀ متن پیشرفته(انگلیسی)» تحلیل متن‌های مبداء و مقصد، و آموزشِ شگردهای ترجمه بر پایۀ متنی است که کارآموزان، پیش از شروعِ دوره، ترجمه خواهند کرد. از کسانی که خواهانِ شرکت در این دوره‌اند انتظار می‌رود که دستِ کم سابقۀ کوشش در کارِ ترجمه را داشته باشند.
شروع دوره: ۲۹ تیر ۱۴۰۱
روز و ساعت برگزاری کارگاه: چهارشنبه ساعت ۱۴ تا ۱۶ (ده جلسه، حضوری)
تلفن 88721756
شماره واتساپ (ارسال پیام) ۰۹۰۲۱۷۴۲۷۹۶
لینک ثبت نام
https://iup.ac.ir/%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4%db%8c-%d8%aa%d8%b1%d8%ac%d9%85%db%80-%d9%85%d8%aa%d9%86-%d9%be%db%8c%d8%b4%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87/