Forwarded from دربه‌در
🎼 صدای جلال آل احمد که بخشی از داستان نون والقلمش را می خواند
📥 @gadaboutmitsl
از نشریۀ سه پنج
⭕️ و این نثر درخشان . بی توجه به آنچه نوشته می توان هرنوشته را ده ها بار خواند
صدای جلال آل احمد را ، که به همت یک پزشک اتریشی ضبط شده ، حالا می توانیم
بشنویم که بخشی از داستان نون والقلمش را می خواند .
اشتراوس پزشک اتریشی که علاقمند به ضبط صداهای گوناگون بوده است بعد از ثبت آوای مشاهیر مختلف کشورهای جهان در دهه 60 میلادی با حضور در کشورمان ضمن ضبط صدای جلال آل‌احمد، سیمین دانشور و همچنین بسیاری دیگر از نواهای موسیقایی ایران به گفت‌و گو و ضبط صدای مردم عادی نیز می‌پردازد
https://t.me/gadaboutmitsl/6219
📥 @gadaboutmitsl
از نشریۀ سه پنج
⭕️ و این نثر درخشان . بی توجه به آنچه نوشته می توان هرنوشته را ده ها بار خواند
صدای جلال آل احمد را ، که به همت یک پزشک اتریشی ضبط شده ، حالا می توانیم
بشنویم که بخشی از داستان نون والقلمش را می خواند .
اشتراوس پزشک اتریشی که علاقمند به ضبط صداهای گوناگون بوده است بعد از ثبت آوای مشاهیر مختلف کشورهای جهان در دهه 60 میلادی با حضور در کشورمان ضمن ضبط صدای جلال آل‌احمد، سیمین دانشور و همچنین بسیاری دیگر از نواهای موسیقایی ایران به گفت‌و گو و ضبط صدای مردم عادی نیز می‌پردازد
https://t.me/gadaboutmitsl/6219
Forwarded from دربه‌در
١١ آذر سالروز تولد جلال آل احمد است.
روشنفکری که داریوش آشوری درباره‌اش گفته:"هیچکس نمی‌توانست او را ندیده بگیرد.خود را به همه ذهنها تحمیل میکرد. با طرح مسائل همه را وا می‌داشت که صفشان را مشخص کنند.
جلال را در تشییع‌جنازه فروغ فرخزاد/عکس از یحیی دهقانپور
@gadaboutmitsl
https://twitter.com/alimalihi/status/1039985452797911042?s=21
روشنفکری که داریوش آشوری درباره‌اش گفته:"هیچکس نمی‌توانست او را ندیده بگیرد.خود را به همه ذهنها تحمیل میکرد. با طرح مسائل همه را وا می‌داشت که صفشان را مشخص کنند.
جلال را در تشییع‌جنازه فروغ فرخزاد/عکس از یحیی دهقانپور
@gadaboutmitsl
https://twitter.com/alimalihi/status/1039985452797911042?s=21
Forwarded from کاروند پارسی || محمودفتوحی‌رودمعجنی (Mahmood Fotoohi)
حکمت‌های اخلاقی صائب تبریزی (ف 1087 ق) اصفهان
3️⃣ نقد دید و بازدیدهای رسمی
صائب نقدهای ظریفی بر خلقیات رسمی ایرانی وارد می‌کند. او این خلقیات ناگزیرِ جمعی را با صفت «رسمی» وصف می‌کند؛ مثل ديدنهاي رسمي، پرسش رسمي، پرسش ظاهر، جان‌هاي رسمي، دوستان رسمی، دانش رسمی، علم رسمی و ...
یکی از این خلقیات «دید و بازدیدهای رسمی» است که آشنایان به اکراه و از سرِ ناگزیری و چونان التزام اجتماعی انجام می‌دهند. صائب، دو شکل از «دیدن‌های رسمی» را به نقد می‌کشد:
1- عیادت رسمی: پرسیدن حال بیمار که هم برای عیادت‌کننده ناگزیر و تکلف‌آمیز است هم برای بیمار
2. دید و بازدیدهای رسمی در ایام عید و دیدار مسافر
این ابیات در نقد این رفتار اجتماعی ما خواندنی است:
* داريم بس که وحشت از دوستان رسمي
هر رنجشي که بي‌جاست لطف بجاست ما را
* يک جو از دل درد ديدنهاي رسمي برنداشت
پرسش ظاهر گران‌تر مي‌کند بيمار را
* به عبرت بين جهان را تا کند قطع اميد از تو
که ديدنهاي رسمي را زپي واديد مي‌باشد
*مده زحمت به ديدنهاي پي در پي عزيزان را
که ديدنهاي رسمي نيست جز تکليف واديدن
* از تواضع‌هاي رسمي مي‌کنندت سنگسار
تا ميسر مي‌شود از خانه بيرون پا منه
* برخاطر آزرده‌ی من پرسش رسمي
از شربت تلخ است به بيمار گران‌تر
.
3️⃣ نقد دید و بازدیدهای رسمی
صائب نقدهای ظریفی بر خلقیات رسمی ایرانی وارد می‌کند. او این خلقیات ناگزیرِ جمعی را با صفت «رسمی» وصف می‌کند؛ مثل ديدنهاي رسمي، پرسش رسمي، پرسش ظاهر، جان‌هاي رسمي، دوستان رسمی، دانش رسمی، علم رسمی و ...
یکی از این خلقیات «دید و بازدیدهای رسمی» است که آشنایان به اکراه و از سرِ ناگزیری و چونان التزام اجتماعی انجام می‌دهند. صائب، دو شکل از «دیدن‌های رسمی» را به نقد می‌کشد:
1- عیادت رسمی: پرسیدن حال بیمار که هم برای عیادت‌کننده ناگزیر و تکلف‌آمیز است هم برای بیمار
2. دید و بازدیدهای رسمی در ایام عید و دیدار مسافر
این ابیات در نقد این رفتار اجتماعی ما خواندنی است:
* داريم بس که وحشت از دوستان رسمي
هر رنجشي که بي‌جاست لطف بجاست ما را
* يک جو از دل درد ديدنهاي رسمي برنداشت
پرسش ظاهر گران‌تر مي‌کند بيمار را
* به عبرت بين جهان را تا کند قطع اميد از تو
که ديدنهاي رسمي را زپي واديد مي‌باشد
*مده زحمت به ديدنهاي پي در پي عزيزان را
که ديدنهاي رسمي نيست جز تکليف واديدن
* از تواضع‌هاي رسمي مي‌کنندت سنگسار
تا ميسر مي‌شود از خانه بيرون پا منه
* برخاطر آزرده‌ی من پرسش رسمي
از شربت تلخ است به بيمار گران‌تر
.
Forwarded from کاروند پارسی || محمودفتوحی‌رودمعجنی
کس این کند که
ز یار و دیار برگردد؟
کند
هرآینه
چون روزگار برگردد
(سعدی)
سعدی که می‌خوانم هرچه ابیاتش زیبا هم باشد نمی‌توانم بر مهارتهای نحوی این جادوگر نحو چشم و گوش ببندم. چند بار بیت را می خوانم به نظم پایه بر می‌گردانم و تأثیرات زیباشناختی حاصل از نادستورمندی و جابجایی و حذف و افزایش و جایگزینی را جستجو می‌کنم. در بیت بالا این ملاحتهای نحوی را مزمزه می‌کنم:
1. در مصرع نخست بیت بالا با پرسشی غافلگیر می شوم:
«کس این کند ؟ »
صفت اشاری «این» جدای از متعلَّقِ نحوی‌اش تنها شده است. موصوفش پس از فعل، مؤخر نشسته است. تنهایی صفت و نبود موصوف در بند اول، خلائی ایجاد می کند و سبب جلب توجه من می‌شود؟ چیدمان دستورمند این جمله در نظم پایه فارسی چنین است:
کس این [که زیار و دیار برگردد] کند.
اما چیدمان نادستورمندِ سعدی طبیعی‌تر به گوش می نشیند و چقدر مؤثرتر.
در مصرع دوم:
قبل از «کُند»، چیزی افتاده است!
هم یک «آری»، در پاسخ به پرسش:
آری [ ؟ ] کند.
اما نمی‌گوید چه کُند؟. حذف به قرینۀ موجود در مصرع اول. «فعل از یار و دیار برگشتن را» کند.
2. دیگر این که دو مصرع سؤال و جوابی است، بسیار فشرده و موجز؛ در عین حال، صدای نحوی سخن، فعال، قاطع و دینامیک است:
پرسش (سعدی): آیا کسی از یار و دیار بر می‌گردد؟
پاسخ (سعدی): بر می‌گردد،
استدلال (سعدی): هرگاه روزگار برگردد.
سعدی به شگفتی نحو خویش باور دارد که می گوید:
رها نمی کند این نظم چون زره در هم
که خصم تیغ تعنت برآورد زنیام.
ز یار و دیار برگردد؟
کند
هرآینه
چون روزگار برگردد
(سعدی)
سعدی که می‌خوانم هرچه ابیاتش زیبا هم باشد نمی‌توانم بر مهارتهای نحوی این جادوگر نحو چشم و گوش ببندم. چند بار بیت را می خوانم به نظم پایه بر می‌گردانم و تأثیرات زیباشناختی حاصل از نادستورمندی و جابجایی و حذف و افزایش و جایگزینی را جستجو می‌کنم. در بیت بالا این ملاحتهای نحوی را مزمزه می‌کنم:
1. در مصرع نخست بیت بالا با پرسشی غافلگیر می شوم:
«کس این کند ؟ »
صفت اشاری «این» جدای از متعلَّقِ نحوی‌اش تنها شده است. موصوفش پس از فعل، مؤخر نشسته است. تنهایی صفت و نبود موصوف در بند اول، خلائی ایجاد می کند و سبب جلب توجه من می‌شود؟ چیدمان دستورمند این جمله در نظم پایه فارسی چنین است:
کس این [که زیار و دیار برگردد] کند.
اما چیدمان نادستورمندِ سعدی طبیعی‌تر به گوش می نشیند و چقدر مؤثرتر.
در مصرع دوم:
قبل از «کُند»، چیزی افتاده است!
هم یک «آری»، در پاسخ به پرسش:
آری [ ؟ ] کند.
اما نمی‌گوید چه کُند؟. حذف به قرینۀ موجود در مصرع اول. «فعل از یار و دیار برگشتن را» کند.
2. دیگر این که دو مصرع سؤال و جوابی است، بسیار فشرده و موجز؛ در عین حال، صدای نحوی سخن، فعال، قاطع و دینامیک است:
پرسش (سعدی): آیا کسی از یار و دیار بر می‌گردد؟
پاسخ (سعدی): بر می‌گردد،
استدلال (سعدی): هرگاه روزگار برگردد.
سعدی به شگفتی نحو خویش باور دارد که می گوید:
رها نمی کند این نظم چون زره در هم
که خصم تیغ تعنت برآورد زنیام.
Forwarded from سهند ایرانمهر
🔸 گفتم: اعليحضرت، (نزدیکان و مقامات) این ثروت را به طور قانونی بدست نیاورده‌اند، بلکه صرفا از طریق روابط، آن را کسب نموده‌اند. مثالی برایتان می‌زنم. از دو روز پیش روزنامه ها نوشته‌اند که شورای مدیریت یک شرکت ساختمانی با عنوان مهستان، تحت تعقیب قرار دارند. اما شما می دانید که والاحضرت اشرف سهامدار بخش اعظم این شرکت است.
شاه گفت:
آن طوری که به من گفته او تمامی سهم خود را فروخته است.
- قربان، این سهم را از کجا آورده است؟ اجازه دهید اطلاعاتی در مورد سوابق آن به شما بدهم. چند سال پیش، وزیر کشاورزی طی حکمی که برای شورای وزیران ارسال داشت، میلیون ها متر مربع از زمین های حومه شمال غربی تهران را بطور رایگان در اختیار بنیاد پهلوی قرار داد تا در آن آپارتمان‌هایی جهت خانواده های کم بضاعت ساخته شود. والاحضرت اشرف، در آن هنگام شرکتی ساختمانی تأسیس کرد که سرمایه اصلی آن از فروش مقداری از این زمین‌ها که با نرخی ارزان از بنیاد خریداری و با قیمت روز فروخته شده بود، تأمین گردید.
همین شرکت، قراردادهائی با یک شرکت ایتالیائی منعقد کرد که ۳۰۰۰ مسکن بسیار لوکس بسازد و در همان حالی که هنوز به صورت نقشه هستند، به قیمت گزافی به فروش رساند، آن‌هم بدون آنکه در مقابل خریداران، خود را متعهد احساس کند و امروز، به دنبال شکایت‌هائی که خریداران کرده‌اند، شرکت، تحت تعقیب قانونی قرار گرفته است. لذا، تا اینجا والاحضرت با استفاده از زمین‌هائی که به طور نامشروع به دست آورده است، چند میلیونی منفعت کرده‌اند و این در حالی است که از تحویل این ساختمان ها که هنوز بر روی نقشه باقی مانده اند، خبری نیست... بله، اعليحضرت، این از انواع فعالیت‌هائی است که خاندان سلطنتی صورت می‌داد و باعث بی‌حیثیت شدن سلطنت و رژیم در تمام دنیا گردید...»
من احساس کردم که شاه در سکوت ناراحت کننده‌ای فرورفته است، اما، ضمنا از شنیدن واقعیت‌هائی که به ندرت آنها را این چنین شنیده بود، راضی به نظر می رسید و همین حالت او موجب تشویق من شد تا ماجراهای مالی بیشتری از خواهر دوقلوی او و سایر اعضای خانواده اش، تعریف کنم، لذا چنین ادامه دادم:
من مطمئنم که طرح‌های این شرکت راه در نظر شما بسیار مشعشع جلوه داده‌اند و این باور را در ذهن شما بوجود آورده اند که به زودی در حاشیه تهران و در کوهپایه های البرز، شهر جدیدی ساخته خواهد شد که از نظر معماری وشهرسازی، همسان شهرهای جدید غربی خواهد بود. شاید هم، به منظور تحت تأثیر قرار دادن هر چه بیشتر، مهندسین ایتالیائی که به دعوت والاحضرت به ایران آمده‌اند، ماکتی از این شهر جدید را با تمام پیش بینی های لازم در آن، به شما نشان داده باشند؟»
...هویدا به دلیل حفظ حرمت و پنهان نگهداشتن مطلب، از انتساب آن به شما خودداری کرده بود. امروز، اما شاهد مشکلاتی هستیم که به دنبال این گرد آوری‌های شوم، ثروت، پدید آورده‌اند و محرکی را در این جنبش انقلابی ایجاد کرده‌اند.
وزیر اقتصاد سابق (عالیخانی) به من گفت: این برج‌هایی که می‌توان از تپه های شمال تهران مشاهده کرد و به تازگی هم ساخته شده اند، بدون استثناء، با مشارکت افراد خانواده سلطنتی بر پا گردیده‌اند.
...شاه با حالتی نگران گفت: آیا این واقعیت دارد؟
- بخش اعظمش، بلی، اعلیحضرت.»
✔️از کاخ شاه تا زندان اوین
احسان نراقی
🔸امروز سالگرد درگذشت احسان نراقی جامعه شناس و نویسنده است. او به همراه دکتر غلامحسین صدیقی از پایه گذاران"موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی"بود که تلاش میکرد با آشتی دادن میان قدرت و جامعه مانع از گسست میان آن دو و بهبود اوضاع از طریق اصلاح شود لیکن در این امر توفیقی نیافت.
@sahandiranmehr
شاه گفت:
آن طوری که به من گفته او تمامی سهم خود را فروخته است.
- قربان، این سهم را از کجا آورده است؟ اجازه دهید اطلاعاتی در مورد سوابق آن به شما بدهم. چند سال پیش، وزیر کشاورزی طی حکمی که برای شورای وزیران ارسال داشت، میلیون ها متر مربع از زمین های حومه شمال غربی تهران را بطور رایگان در اختیار بنیاد پهلوی قرار داد تا در آن آپارتمان‌هایی جهت خانواده های کم بضاعت ساخته شود. والاحضرت اشرف، در آن هنگام شرکتی ساختمانی تأسیس کرد که سرمایه اصلی آن از فروش مقداری از این زمین‌ها که با نرخی ارزان از بنیاد خریداری و با قیمت روز فروخته شده بود، تأمین گردید.
همین شرکت، قراردادهائی با یک شرکت ایتالیائی منعقد کرد که ۳۰۰۰ مسکن بسیار لوکس بسازد و در همان حالی که هنوز به صورت نقشه هستند، به قیمت گزافی به فروش رساند، آن‌هم بدون آنکه در مقابل خریداران، خود را متعهد احساس کند و امروز، به دنبال شکایت‌هائی که خریداران کرده‌اند، شرکت، تحت تعقیب قانونی قرار گرفته است. لذا، تا اینجا والاحضرت با استفاده از زمین‌هائی که به طور نامشروع به دست آورده است، چند میلیونی منفعت کرده‌اند و این در حالی است که از تحویل این ساختمان ها که هنوز بر روی نقشه باقی مانده اند، خبری نیست... بله، اعليحضرت، این از انواع فعالیت‌هائی است که خاندان سلطنتی صورت می‌داد و باعث بی‌حیثیت شدن سلطنت و رژیم در تمام دنیا گردید...»
من احساس کردم که شاه در سکوت ناراحت کننده‌ای فرورفته است، اما، ضمنا از شنیدن واقعیت‌هائی که به ندرت آنها را این چنین شنیده بود، راضی به نظر می رسید و همین حالت او موجب تشویق من شد تا ماجراهای مالی بیشتری از خواهر دوقلوی او و سایر اعضای خانواده اش، تعریف کنم، لذا چنین ادامه دادم:
من مطمئنم که طرح‌های این شرکت راه در نظر شما بسیار مشعشع جلوه داده‌اند و این باور را در ذهن شما بوجود آورده اند که به زودی در حاشیه تهران و در کوهپایه های البرز، شهر جدیدی ساخته خواهد شد که از نظر معماری وشهرسازی، همسان شهرهای جدید غربی خواهد بود. شاید هم، به منظور تحت تأثیر قرار دادن هر چه بیشتر، مهندسین ایتالیائی که به دعوت والاحضرت به ایران آمده‌اند، ماکتی از این شهر جدید را با تمام پیش بینی های لازم در آن، به شما نشان داده باشند؟»
...هویدا به دلیل حفظ حرمت و پنهان نگهداشتن مطلب، از انتساب آن به شما خودداری کرده بود. امروز، اما شاهد مشکلاتی هستیم که به دنبال این گرد آوری‌های شوم، ثروت، پدید آورده‌اند و محرکی را در این جنبش انقلابی ایجاد کرده‌اند.
وزیر اقتصاد سابق (عالیخانی) به من گفت: این برج‌هایی که می‌توان از تپه های شمال تهران مشاهده کرد و به تازگی هم ساخته شده اند، بدون استثناء، با مشارکت افراد خانواده سلطنتی بر پا گردیده‌اند.
...شاه با حالتی نگران گفت: آیا این واقعیت دارد؟
- بخش اعظمش، بلی، اعلیحضرت.»
✔️از کاخ شاه تا زندان اوین
احسان نراقی
🔸امروز سالگرد درگذشت احسان نراقی جامعه شناس و نویسنده است. او به همراه دکتر غلامحسین صدیقی از پایه گذاران"موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی"بود که تلاش میکرد با آشتی دادن میان قدرت و جامعه مانع از گسست میان آن دو و بهبود اوضاع از طریق اصلاح شود لیکن در این امر توفیقی نیافت.
@sahandiranmehr
Telegram
Forwarded from سهند ایرانمهر
🔸آقای دکتر صدیقی چه شد که با شاه ملاقات کردید و پذیرفتید به عنوان نخست‌وزیر احتمالی از شما یاد شود و بعد ناگهان در لحظه‌ای که همه منتظر بودند نام شما از زبان مجلسیان به عنوان نامزد مورد تمایل نمایندگان مطرح شود، نام دکتر بختیار به گوش رسید و این سو و آن سو شایع شد که شما در آخرین لحظات از نخست‌وزیری منصرف شده‌اید؟
دکتر صدیقی: در یکی از بحرانی‌ترین روزهای حوادث ایران و در لحظاتی که انقلاب پرشکوه ملت ما با بازتاب خشونت‌آمیز حکومت روبه‌رو بود، دکتر امینی و عبدالله انتظام با من تماس گرفتند و گفتند که شاه مایل است با شما گفت‌وگو کند. من گفتم اگر شما هم در این ملاقات باشید، مانعی ندارد. آنگاه زمانی تعیین شد و ما پیش شاه رفتیم. در آغاز سخن من اشاره کردم امیدوارم اعلیحضرت از حرف‌های من ناراحت نشوند، چون وقتی مردم حرف‌هایشان را در کوچه و خیابان با صراحت عنوان می‌کنند، مانعی نمی‌بینم که گوشه‌ای از حقایق را بازگویم. بعد مساله‌ای از رفتار ایشان با حکومت ملی دکتر مصدق و یاران او در جبهه ملی برشمردم و دلایل رسیدن به بحران فعلی را بازگفتم. شاه گوش داد و در پایان گفت حاضر است به جبران گذشته‌ها قانون اساسی را مو به مو اجرا کند و از من خواست مطالعاتم را برای تشکیل دولت شروع کنم.
من چند روزی با دوستانم مشورت‌هایی داشتم و در دومین ملاقات که باز با حضور دکتر امینی و انتظام صورت گرفت به شاه گفتم من شرایطی برای نخست‌وزیری دارم که لازم است به طور کامل اجرا شود. نخست اینکه رای تمایل مجلس پرسیده شود تا بار دیگر این سنت پسندیده مشروطیت ایران احیا شود، دوم آنکه من فقط قانون اساسی و متمم آن را اجرا خواهم کرد و به مواد الحاقی نظیر اختیارات شاه برای انحلال مجلسین گردن نمی‌نهم.
شرط بعدی آنکه لازم است شورای نیابت سلطنت تشکیل شود و شاه مدتی به رامسر یا کیش بروند. در آنجا هیاتی از سوی دولت همیشه با شاه خواهند بود. در اینجا شاه گفت آیا می‌خواهید مرا کنترل کنید؟ گفتم قصد من جلوگیری از بعضی سوءتفاهمات است. چرا که من فکر می‌کردم اگر شاه به خارج از ایران برود، نمی‌شود جلوی بعضی تماس‌ها و توطئه‌ها را گرفت، ولی در داخل کشور این کار امکان‌پذیر است. به خصوص اگر هیاتی به طور دائم از سوی دولت به عنوان رابط با شاه در ارتباط و تماس باشد. شرط بعدی لغو حکومت نظامی با صدور فرمان نخست‌وزیری، محاکمه سریع فاسدان و خیانتکاران سیاست‌پیشه ۲۵ سال اخیر و انتقال گروهی از آنها که در بازداشت حکومت نظامی هستند به مراجع قانونی دیگر.
شرط دیگر من عدم دخالت شاه در کلیه امور کشور بود و در کنار این شروط مسائل جزئی بااهمیتی نیز وجود داشت که حالا لزومی به بازگو کردنش نمی بینم. وقتی از این جلسه به منزل آمدم بسیاری از دوستانم به دیدنم آمدند، بعضی تبریک گفتند و گروهی از سر دلسوزی کوشش کردند مانع من شوند. ولی در آن شرایط من واقعاً نگران کشورم بودم. حتی یکی از این دوستان من در جبهه ملی همراه با گروهی به منزل من آمد و نامه‌ای از دوست دیگری به من داد و با اصرار خواست نخست‌وزیری را نپذیرم ولی وقتی من حقایق پشت پرده جبهه‌ملی را برای او باز گفتم، وقتی از رابطه‌ام با دکتر مصدق که تا پایان زندگی آن آزاده مرد، دوام داشت حرف زدم و وقتی تلاشم را برای احیای جبهه ملی حتی در زندان برشمردم، دوست من گریست و شاید در آن لحظه از اینکه «جبهه ملی» به محض شنیدن نام من به عنوان نخست‌وزیر اعلام کرد که من سال‌هاست در جبهه فعالیت ندارم، ناراحت و غمگین شد. من همواره در جست‌وجوی حقیقت بوده‌ام و هیچ‌گاه در برابر زور و دروغ سر خم نکرده‌ام. آن روز حس کردم مملکتم به وجود من نیازمند است و تصمیم داشتم در آخرین روزهای زندگیم، دینم را به این آب و خاک ادام کنم. وگرنه نخست‌وزیری و حتی بالاتر از آن برای من نمی‌تواند وسوسه‌انگیز باشد اما شاید شاه از سخنان و پیشنهادات من هراسناک شد و بلافاصله به فکر ارتباط با آقای دکتر بختیار افتاد و دیدار بعدی من حاصل نشد.
✔️منبع:هفته‌نامه «امید ایران»- ۸ بهمن ۱۳۵۷
⭕️امروز زادروز دکتر غلامحسین صدیقی، (از او به عنوان پدر جامعه شناسی ایران نام برده می شود) استاد دانشگاه تهران و وزیر پست، تلگراف و تلفن (در دولت اول) و وزیر کشور و نایب نخست‌وزیر (در دولت دوم) محمد مصدق است.
شرح عکس: دکتر صدیقی(نفر دوم از راست) در کنار حسین فاطمی
@sahandiranmehr
دکتر صدیقی: در یکی از بحرانی‌ترین روزهای حوادث ایران و در لحظاتی که انقلاب پرشکوه ملت ما با بازتاب خشونت‌آمیز حکومت روبه‌رو بود، دکتر امینی و عبدالله انتظام با من تماس گرفتند و گفتند که شاه مایل است با شما گفت‌وگو کند. من گفتم اگر شما هم در این ملاقات باشید، مانعی ندارد. آنگاه زمانی تعیین شد و ما پیش شاه رفتیم. در آغاز سخن من اشاره کردم امیدوارم اعلیحضرت از حرف‌های من ناراحت نشوند، چون وقتی مردم حرف‌هایشان را در کوچه و خیابان با صراحت عنوان می‌کنند، مانعی نمی‌بینم که گوشه‌ای از حقایق را بازگویم. بعد مساله‌ای از رفتار ایشان با حکومت ملی دکتر مصدق و یاران او در جبهه ملی برشمردم و دلایل رسیدن به بحران فعلی را بازگفتم. شاه گوش داد و در پایان گفت حاضر است به جبران گذشته‌ها قانون اساسی را مو به مو اجرا کند و از من خواست مطالعاتم را برای تشکیل دولت شروع کنم.
من چند روزی با دوستانم مشورت‌هایی داشتم و در دومین ملاقات که باز با حضور دکتر امینی و انتظام صورت گرفت به شاه گفتم من شرایطی برای نخست‌وزیری دارم که لازم است به طور کامل اجرا شود. نخست اینکه رای تمایل مجلس پرسیده شود تا بار دیگر این سنت پسندیده مشروطیت ایران احیا شود، دوم آنکه من فقط قانون اساسی و متمم آن را اجرا خواهم کرد و به مواد الحاقی نظیر اختیارات شاه برای انحلال مجلسین گردن نمی‌نهم.
شرط بعدی آنکه لازم است شورای نیابت سلطنت تشکیل شود و شاه مدتی به رامسر یا کیش بروند. در آنجا هیاتی از سوی دولت همیشه با شاه خواهند بود. در اینجا شاه گفت آیا می‌خواهید مرا کنترل کنید؟ گفتم قصد من جلوگیری از بعضی سوءتفاهمات است. چرا که من فکر می‌کردم اگر شاه به خارج از ایران برود، نمی‌شود جلوی بعضی تماس‌ها و توطئه‌ها را گرفت، ولی در داخل کشور این کار امکان‌پذیر است. به خصوص اگر هیاتی به طور دائم از سوی دولت به عنوان رابط با شاه در ارتباط و تماس باشد. شرط بعدی لغو حکومت نظامی با صدور فرمان نخست‌وزیری، محاکمه سریع فاسدان و خیانتکاران سیاست‌پیشه ۲۵ سال اخیر و انتقال گروهی از آنها که در بازداشت حکومت نظامی هستند به مراجع قانونی دیگر.
شرط دیگر من عدم دخالت شاه در کلیه امور کشور بود و در کنار این شروط مسائل جزئی بااهمیتی نیز وجود داشت که حالا لزومی به بازگو کردنش نمی بینم. وقتی از این جلسه به منزل آمدم بسیاری از دوستانم به دیدنم آمدند، بعضی تبریک گفتند و گروهی از سر دلسوزی کوشش کردند مانع من شوند. ولی در آن شرایط من واقعاً نگران کشورم بودم. حتی یکی از این دوستان من در جبهه ملی همراه با گروهی به منزل من آمد و نامه‌ای از دوست دیگری به من داد و با اصرار خواست نخست‌وزیری را نپذیرم ولی وقتی من حقایق پشت پرده جبهه‌ملی را برای او باز گفتم، وقتی از رابطه‌ام با دکتر مصدق که تا پایان زندگی آن آزاده مرد، دوام داشت حرف زدم و وقتی تلاشم را برای احیای جبهه ملی حتی در زندان برشمردم، دوست من گریست و شاید در آن لحظه از اینکه «جبهه ملی» به محض شنیدن نام من به عنوان نخست‌وزیر اعلام کرد که من سال‌هاست در جبهه فعالیت ندارم، ناراحت و غمگین شد. من همواره در جست‌وجوی حقیقت بوده‌ام و هیچ‌گاه در برابر زور و دروغ سر خم نکرده‌ام. آن روز حس کردم مملکتم به وجود من نیازمند است و تصمیم داشتم در آخرین روزهای زندگیم، دینم را به این آب و خاک ادام کنم. وگرنه نخست‌وزیری و حتی بالاتر از آن برای من نمی‌تواند وسوسه‌انگیز باشد اما شاید شاه از سخنان و پیشنهادات من هراسناک شد و بلافاصله به فکر ارتباط با آقای دکتر بختیار افتاد و دیدار بعدی من حاصل نشد.
✔️منبع:هفته‌نامه «امید ایران»- ۸ بهمن ۱۳۵۷
⭕️امروز زادروز دکتر غلامحسین صدیقی، (از او به عنوان پدر جامعه شناسی ایران نام برده می شود) استاد دانشگاه تهران و وزیر پست، تلگراف و تلفن (در دولت اول) و وزیر کشور و نایب نخست‌وزیر (در دولت دوم) محمد مصدق است.
شرح عکس: دکتر صدیقی(نفر دوم از راست) در کنار حسین فاطمی
@sahandiranmehr
Telegram
Forwarded from Top Persian
آدم با خوندن این خبر که خبرگزاری ایسنا منتشر کرده، بیشتر به این واقعیت پی میبری که تو آلمان، سیاستمدار شدن، نون و آب نداره. قبول یک مسئولیت خیلی بزرگه که افراد برای ایجاد تغییر و بهبود وضعیت موجود کشورشون، قبولش میکنن:
آنگلا مرکل به دلیل نقص فنی هواپیمای دولتی ناچار شد با یک پرواز تجاری عادی و از طریق مادرید خود را به اجلاس سران بیست کشور جهان در آرژانتین برساند.
در این سفر مردی که از مادرید به بوئنوس آیرس می‌رفت، هنگامی که خود را همسفر صدراعظم آلمان (قدرتمندترین زن جهان) و همراهانش یافت، بسیار غافلگیر شد.
آگوستین آگوئرو، همسفر ۲۸ ساله مرکل در این پرواز ۱۳ ساعته، تصویر خود را که در کنار مرکل نشسته بود، در توییترش منتشر کرد و گفت: انتظار نداشته "قدرتمندترین زن جهان" یک فرد عادی باشد! او ماست خورد، کتاب خواند و کمی خوابید. هیچ درخواست خاصی نداشت. سپس یک ساعت قبل از فرود هواپیما به کابین خلبان رفت و با کارکنان این پرواز عکس یادگاری گرفت.
آگوئرو گفت: جرات نکردم با او صحبت کنم اما او چند بار به من نگاه کرد و لبخند زد. او خیلی آرام بود.
✅ @Top_p
آنگلا مرکل به دلیل نقص فنی هواپیمای دولتی ناچار شد با یک پرواز تجاری عادی و از طریق مادرید خود را به اجلاس سران بیست کشور جهان در آرژانتین برساند.
در این سفر مردی که از مادرید به بوئنوس آیرس می‌رفت، هنگامی که خود را همسفر صدراعظم آلمان (قدرتمندترین زن جهان) و همراهانش یافت، بسیار غافلگیر شد.
آگوستین آگوئرو، همسفر ۲۸ ساله مرکل در این پرواز ۱۳ ساعته، تصویر خود را که در کنار مرکل نشسته بود، در توییترش منتشر کرد و گفت: انتظار نداشته "قدرتمندترین زن جهان" یک فرد عادی باشد! او ماست خورد، کتاب خواند و کمی خوابید. هیچ درخواست خاصی نداشت. سپس یک ساعت قبل از فرود هواپیما به کابین خلبان رفت و با کارکنان این پرواز عکس یادگاری گرفت.
آگوئرو گفت: جرات نکردم با او صحبت کنم اما او چند بار به من نگاه کرد و لبخند زد. او خیلی آرام بود.
✅ @Top_p
Forwarded from زبان و ادبیات فارسی خوارزمی
سخن‌رانی دکتر مسعود جعفری جزی
سخن‌رانی علمی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی
و پژوهشگر گروه تصحیح متون
در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
جناب آقای دکتر مسعود جعفری جزی
در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
۵ دی ۱۳۹۴
با عنوان: "تغییر جایگاه شاعران در تاریخ ادبیات با اشاره به شعر معاصر"
پیش از سخن‌رانی ایشان، دکتر دبیرمقدم، بسیار خوب و بایسته، شخصیت علمی و اخلاقی ایشان را معرفی کرده است.
@persiankhu
بخش اول:
https://t.me/persiankhu/185
بخش دوم:
https://t.me/persiankhu/186
بخش سوم:
https://t.me/persiankhu/187
بخش چهارم:
https://t.me/persiankhu/188
سخن‌رانی علمی استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی
و پژوهشگر گروه تصحیح متون
در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
جناب آقای دکتر مسعود جعفری جزی
در فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
۵ دی ۱۳۹۴
با عنوان: "تغییر جایگاه شاعران در تاریخ ادبیات با اشاره به شعر معاصر"
پیش از سخن‌رانی ایشان، دکتر دبیرمقدم، بسیار خوب و بایسته، شخصیت علمی و اخلاقی ایشان را معرفی کرده است.
@persiankhu
بخش اول:
https://t.me/persiankhu/185
بخش دوم:
https://t.me/persiankhu/186
بخش سوم:
https://t.me/persiankhu/187
بخش چهارم:
https://t.me/persiankhu/188
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شیر در محاصره ی کفتار ها
آنچه در زیر می آید کیفیت تصویری اش چندان خوب نیست،اما محتوایش چنان کیفیتی دارد که نتوانستم از آن بگذرم.👇
Forwarded from Tari
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مستند ِ "شیر در محاصره ی کفتارها" این سطر ها را از شعر ِ شاملو ، "دیوارها" ، به یادم آورد ؛ از دفتر "هوای تازه".👇
یک شیر
مطمئناً خوف است دام را !
هرگز نمی نشیند او منکسر به جای :
مطرود راه و در
مطرود وقت ِ کر
چشمش میان ظلمت جویای روشنی ست
می پرورد به عمق دل ، آرام
انتقام !
مطمئناً خوف است دام را !
هرگز نمی نشیند او منکسر به جای :
مطرود راه و در
مطرود وقت ِ کر
چشمش میان ظلمت جویای روشنی ست
می پرورد به عمق دل ، آرام
انتقام !
از درگذشت زود هنگام مجتبی عبدالله نژاد (۱۳۴۸-۱۳۹۶) یک سال گذشت . او مترجم و نویسنده ای خوب-خوانده و با ذوق بود ؛ از اندک مترجمان ِ خوب ِ نسل خود.
او در نوشته ی زیر ، بی آن که کلی گویی کند و در مدح یک اثر از الفاظ ِ مبهم ِ "درخشان" ، " رشک انگیز" و ... استفاده کند، بر یکی از وجوه ِ دو متن تمرکز می کند و با تحلیل ِ آن ، برتری ِ یکی از آن دو را بر دیگری ، به طور مشخص ،نشان می دهد .
او در نوشته ی زیر ، بی آن که کلی گویی کند و در مدح یک اثر از الفاظ ِ مبهم ِ "درخشان" ، " رشک انگیز" و ... استفاده کند، بر یکی از وجوه ِ دو متن تمرکز می کند و با تحلیل ِ آن ، برتری ِ یکی از آن دو را بر دیگری ، به طور مشخص ،نشان می دهد .
Forwarded from احمد شاملو
❑ شاملو عاشق صداها بود
شاملو در تاریخ ادبیات ایران یگانه است. هیچ کس دیگری را نمی‌توان با او قیاس کرد. چند نسل از بهترین فرزندان ایران با شعر شاملو بزرگ شدند. با شعر شاملو عاشق شدند. با شعر شاملو زندگی کردند. با شعر شاملو مردند. ولی شعر تنها دستاورد او نبود. حتی بزرگ‌ترین دستاورد او نبود. آن‌قدر دستاوردهای بزرگ دیگری داشت که اگر هم روزی آن شعرها فراموش شود باز چیزی از ارزش و اعتبار او کم نمی‌شود. در تاریخ ادبیات ایران جایگاهی دارد که دست کسی به آن نمی‌رسد. گاهی فکر می‌کنم طبیعت چقدر سخاوتمند بود که شاملو را به ما داد. با خود شاملو هم سخاوتمند بود. چیزی را از او دریغ نکرد. اقبال عمومی، هوش و حافظۀ سرشار، استعداد وافر، شم غریزی بی‌نظیر، دوستان یکرنگ، همسر عاشق. صدای استثنایی، سیمای باشکوه... آن سیمای باشکوه خودش می‌تواند موضوع یک بحث نشانه‌شناسی در تاریخ اجتماعی ایران باشد.
یکی از استعدادهای جوراجوری که شاملو داشت و من در جای دیگری با تفصیل بیشتر از آن سخن گفته‌ام، شناخت او از صداها بود. من کس دیگری را ندیده‌ام که به اندازۀ شاملو از صداها شناخت داشته باشد. اصلاً شعر شاملو شعر صداست. بسامد لغاتی مثل غرش و غریو و غوغا و آواز و زمزمه و نجوا و بانگ و هیاهو و فریاد و فغان به‌قدری در شعرش بالاست که به یکی از خصوصیات سبکی شعر او تبدیل شده. شاملو عاشق صدا بود. شما کس دیگری را پیدا نمی‌کنید که این‌قدر در شعرش صدا وجود داشته باشد. این قدر در شعرش اسم صوت وجود داشته باشد و همۀ این اسم‌ها را هم بجا و درست به کار برده باشد. از اسم‌های رایج مثل همهمه و هلهله و غلغله و قهقهه و چهچهه گرفته تا اسم‌هایی که انگار بیشتر دستاورد خودش بود. خودش آنها را ساخته بود، مثل رپ‌رپۀ طبل و داردار شیپور و غشغشۀ مسلسل و له‌له باد و لاه‌لاه سوز زمستانی و هرّای دیوانگان و امثال اینها. شعر شاملو پر از این صداهاست.
در نثر هم همین طور. در ترجمۀ «دون آرام» به‌قدری از این صداها وجود دارد که خواننده شگفت‌زده می‌شود. از خودش می‌پرسد شاملو چطور این همه صدا را می‌شناخت. به عقیدۀ من دستاورد شاملو برای نثر فارسی خیلی مهمتر از دستاورد او برای شعر فارسی است. خدماتی که برای نثر فارسی انجام داده، خیلی مهمتر از کاری است که در شعر فارسی کرده. ترجمۀ «دون آرام» دائرة‌المعارفی از لغات و تعبیرات فارسی است که در هیچ جای دیگری وجود ندارد. آمار نگرفته‌ام. ولی تصور می‌کنم اگر مجموع لغاتی را که در ترجمۀ «دون آرام» شاملو وجود دارد، با ترجمۀ به‌آذین یا بیگدلی خمسه از همین کتاب مقایسه کنیم، شاملو چند برابر آنها در ترجمه خودش لغت فارسی دارد. من الان قصد ندارم در خصوص همۀ وجوه این کتاب حرف بزنم. تأکیدم بر صداهاست. شما صداهایی را که در کار شاملو وجود دارد با کار به‌آذین مقایسه کنید تا ببینید این مرد چه استعداد بی‌نظیری در زبان فارسی داشت. قرن‌ها خواهد گذشت و کس دیگری را مثل او پیدا نخواهیم کرد. خیلی از این اسم‌ها را خودش ساخته یا اگر از قبل در زبان عامۀ مردم وجود داشته، وارد کتاب‌ها و فرهنگ‌ها نشده. برعکس به‌آذین که هر جا در متن اصلی اسم صوت به کار رفته، یا به جای آن «صدا» و «خش‌خش» و این طور چیزها گذاشته یا تعبیر دیگری به‌کار برده که به‌کلی غلط است و نشان می‌دهد استعدادی در زبان فارسی نداشته. حالا من چند فقره را مثال می‌زنم:
خرّۀ اسب (که به‌آذین به جای آن «خرناس» آورده)
وزوز زنبور (که به‌آذین به جای آن «خرخر» آورده)
زق‌زق دستۀ سطل (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
لچّ‌ولچّ گل جاده که (به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
شرشر باران (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
خش‌خش برگ (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
چرقّ‌وچرقّ مال‌بند (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
ژیغ‌ژیغ چرخ‌های ماشین (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
تاپ‌تاپ پا (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
تق‌تق کفش (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
ماغ گاو (که به‌آذین به جای آن «خرناس» آورده)
غرش چرخ‌ها (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
جرنگ‌جرنگ سکه (که به‌آذین به جای آن «سروصدا» آورده)
جلینگ‌جلینگ زنگوله (که به‌آذین به جای آن «صدا« آورده)
ملچ‌وملچ دهان (که به‌آذین به جای آن «سروصدا» آورده)
غش‌غش خنده (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
اینها را من فقط در بیست صفحه از کتاب پیدا کردم. ترجمۀ «دون آرام» پر از این صداهاست. شناخت این صداها یکی از استعدادهای مخصوص شاملو بود. قصد من این جا اشاره به استعداد شاملو در شناخت صداها بود.
■ نویسنده: مجتبی عبدالله‌نژاد | وب‌سایت و کانال رسمی اینستاگرام احمد شاملو | صفحه‌ی رسمی اینستاگرام احمد شاملو:
@ShamlouHouse ■ www.shamlou.org ■ Instagram.com/shamlouhouse
شاملو در تاریخ ادبیات ایران یگانه است. هیچ کس دیگری را نمی‌توان با او قیاس کرد. چند نسل از بهترین فرزندان ایران با شعر شاملو بزرگ شدند. با شعر شاملو عاشق شدند. با شعر شاملو زندگی کردند. با شعر شاملو مردند. ولی شعر تنها دستاورد او نبود. حتی بزرگ‌ترین دستاورد او نبود. آن‌قدر دستاوردهای بزرگ دیگری داشت که اگر هم روزی آن شعرها فراموش شود باز چیزی از ارزش و اعتبار او کم نمی‌شود. در تاریخ ادبیات ایران جایگاهی دارد که دست کسی به آن نمی‌رسد. گاهی فکر می‌کنم طبیعت چقدر سخاوتمند بود که شاملو را به ما داد. با خود شاملو هم سخاوتمند بود. چیزی را از او دریغ نکرد. اقبال عمومی، هوش و حافظۀ سرشار، استعداد وافر، شم غریزی بی‌نظیر، دوستان یکرنگ، همسر عاشق. صدای استثنایی، سیمای باشکوه... آن سیمای باشکوه خودش می‌تواند موضوع یک بحث نشانه‌شناسی در تاریخ اجتماعی ایران باشد.
یکی از استعدادهای جوراجوری که شاملو داشت و من در جای دیگری با تفصیل بیشتر از آن سخن گفته‌ام، شناخت او از صداها بود. من کس دیگری را ندیده‌ام که به اندازۀ شاملو از صداها شناخت داشته باشد. اصلاً شعر شاملو شعر صداست. بسامد لغاتی مثل غرش و غریو و غوغا و آواز و زمزمه و نجوا و بانگ و هیاهو و فریاد و فغان به‌قدری در شعرش بالاست که به یکی از خصوصیات سبکی شعر او تبدیل شده. شاملو عاشق صدا بود. شما کس دیگری را پیدا نمی‌کنید که این‌قدر در شعرش صدا وجود داشته باشد. این قدر در شعرش اسم صوت وجود داشته باشد و همۀ این اسم‌ها را هم بجا و درست به کار برده باشد. از اسم‌های رایج مثل همهمه و هلهله و غلغله و قهقهه و چهچهه گرفته تا اسم‌هایی که انگار بیشتر دستاورد خودش بود. خودش آنها را ساخته بود، مثل رپ‌رپۀ طبل و داردار شیپور و غشغشۀ مسلسل و له‌له باد و لاه‌لاه سوز زمستانی و هرّای دیوانگان و امثال اینها. شعر شاملو پر از این صداهاست.
در نثر هم همین طور. در ترجمۀ «دون آرام» به‌قدری از این صداها وجود دارد که خواننده شگفت‌زده می‌شود. از خودش می‌پرسد شاملو چطور این همه صدا را می‌شناخت. به عقیدۀ من دستاورد شاملو برای نثر فارسی خیلی مهمتر از دستاورد او برای شعر فارسی است. خدماتی که برای نثر فارسی انجام داده، خیلی مهمتر از کاری است که در شعر فارسی کرده. ترجمۀ «دون آرام» دائرة‌المعارفی از لغات و تعبیرات فارسی است که در هیچ جای دیگری وجود ندارد. آمار نگرفته‌ام. ولی تصور می‌کنم اگر مجموع لغاتی را که در ترجمۀ «دون آرام» شاملو وجود دارد، با ترجمۀ به‌آذین یا بیگدلی خمسه از همین کتاب مقایسه کنیم، شاملو چند برابر آنها در ترجمه خودش لغت فارسی دارد. من الان قصد ندارم در خصوص همۀ وجوه این کتاب حرف بزنم. تأکیدم بر صداهاست. شما صداهایی را که در کار شاملو وجود دارد با کار به‌آذین مقایسه کنید تا ببینید این مرد چه استعداد بی‌نظیری در زبان فارسی داشت. قرن‌ها خواهد گذشت و کس دیگری را مثل او پیدا نخواهیم کرد. خیلی از این اسم‌ها را خودش ساخته یا اگر از قبل در زبان عامۀ مردم وجود داشته، وارد کتاب‌ها و فرهنگ‌ها نشده. برعکس به‌آذین که هر جا در متن اصلی اسم صوت به کار رفته، یا به جای آن «صدا» و «خش‌خش» و این طور چیزها گذاشته یا تعبیر دیگری به‌کار برده که به‌کلی غلط است و نشان می‌دهد استعدادی در زبان فارسی نداشته. حالا من چند فقره را مثال می‌زنم:
خرّۀ اسب (که به‌آذین به جای آن «خرناس» آورده)
وزوز زنبور (که به‌آذین به جای آن «خرخر» آورده)
زق‌زق دستۀ سطل (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
لچّ‌ولچّ گل جاده که (به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
شرشر باران (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
خش‌خش برگ (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
چرقّ‌وچرقّ مال‌بند (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
ژیغ‌ژیغ چرخ‌های ماشین (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
تاپ‌تاپ پا (که به‌آذین به جای آن «خش‌خش» آورده)
تق‌تق کفش (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
ماغ گاو (که به‌آذین به جای آن «خرناس» آورده)
غرش چرخ‌ها (که به‌آذین به جای آن «همهمه» آورده)
جرنگ‌جرنگ سکه (که به‌آذین به جای آن «سروصدا» آورده)
جلینگ‌جلینگ زنگوله (که به‌آذین به جای آن «صدا« آورده)
ملچ‌وملچ دهان (که به‌آذین به جای آن «سروصدا» آورده)
غش‌غش خنده (که به‌آذین به جای آن «صدا» آورده)
اینها را من فقط در بیست صفحه از کتاب پیدا کردم. ترجمۀ «دون آرام» پر از این صداهاست. شناخت این صداها یکی از استعدادهای مخصوص شاملو بود. قصد من این جا اشاره به استعداد شاملو در شناخت صداها بود.
■ نویسنده: مجتبی عبدالله‌نژاد | وب‌سایت و کانال رسمی اینستاگرام احمد شاملو | صفحه‌ی رسمی اینستاگرام احمد شاملو:
@ShamlouHouse ■ www.shamlou.org ■ Instagram.com/shamlouhouse