نوروزی، نماینده مجلس: طرح ماشین‌های آبسوز برای حل مشکل آلودگی هوا اجرا شود

🔹حسن نوروزی با اشاره به جلسه غیرعلنی مجلس گفت: یکی از متخصصان ایران ماشین های آبسوز تولید کرده و معتقد است می توان با ۱۰ میلیون تومان همه خودروها را آبسوز کرد. با این کار آلودگی هوای مراکز استان ها و تهران رفع می شود.
🔹ایشان را در کمیسیون صنایع دعوت کرده تا درباره طرح ماشین های آبسوز توضیح دهند. بحث آبسوز شدن ماشین‌ها می تواند بحران انرژی و آلودگی هوا را از بین ببرد./ ایسنا
✅ @Khabar_Fouri

من چند تو را گفتم کم خور دو، سه پیمانه؟

خاطره‌ای از عباس شیبانی

حسن یوسفی اشکوری

امروز خبر رسید که دکتر عباس شیبانی درگذشته و آقای خامنه‌ای بر پیکر او نماز خوانده است. با نام عباس شیبانی در دهه پنجاه آشنا شده بودم. اما در جریان انقلاب ۵۷ و پس از آن با شخصیت و تصویرش از طریق مطبوعات آشنایی بیشتری حاصل شد. در چهار سال مجلس اول همکار شدیم و بدین ترتیب از نزدیک نیز آشنایی و تا حدودی دوستی فیمابین هم شکل گرفت.

در باره شخصیت و افکار و رفتار و کارنامه آن مرحوم بسی سخن هست و طبعا اکنون مجالی برای پرداختن آنها نیست. به اشاره می‌گویم به لحاظ فردی شیبانی آدم بدی نبود و از فضایلی نیز بهره داشت ولی او نیز مانند برخی دیگر در طراز مسئولان جمهوری اسلامی از کسانی بود که می‌توان گفت می‌خواست «جنت مکان» بماند. به شدت به جمهوری اسلامی و دو رهبر آن وفادار بود. دیدگاه مذهبی عامیانه و سنتی داشت. مقلّد بود و پیروی انشاءالله صادق. گزاف نیست گفته شود که او نیز مانند شماری دیگر از این نوع جنت‌ مکان‌ها، وفاداری به ارباب قدرت را بر هر چیز دیگر ترجیح می داد. این که رهبر بلامنازع جمهوری اسلامی آن هم در شرایط کنونی بر پیکر شیبانی نماز می‌گزارد و تصویر و فیلم آن منتشر می‌شود، پاداش این سرسپردگی و وفاداری بی چون و چراست.

خاطره‌ای که در اینجا نقل می‌شود، گرچه چندان به سود آن مرحوم نیست، ولی به هر تقدیر برگی از تاریخ است و حداقل می‌تواند تا حدودی راز احترام آشکار بر شیبانی را، به ویژه بر جوانانی که از گذشته‌های دور حتی از عصر انقلاب اطلاعی ندارند، عیان کند.
@MostafaTajzadeh
متن کامل در تلگرام

🟢 آقاي بجنوردي گفت صديقي قادر به خواندن كتاب لمعه از رو هم نبود

✍️ هادی قابل جامی

یکم: خداوند در این روز جمعه رحمت کند همه اموات را. مرحوم‌ پدرم [آیت‌الله قابل جامی، اولین امام جمعه فریمان] که روحانی درس‌خوانده نجف و از شاگردان برجسته مرحوم آیت‌الله العظمی حاج سید محمود شاهرودی و مرحوم آیت‌الله العظمی سید عبدالهادی شیرازی و مرحوم آیت‌الله العظمی میلانی و مرحوم آیت‌الله العظمی سید عبدالله شیرازی و ... بود، اواخر عمرشان از سوی امام رحمت الله علیه امام جمعه شهرستان فریمان شدند.

🔻یک روز در خدمتشان بودم و اخبار تلویزیون برای آقایی عنوان آیت‌الله به‌کار برد، ایشان فرمود:

🔻در این انقلاب نرخ همه چی بالا رفت، به جز آیت‌اللهی که نرخش پایین آمد!

🔻خود مرحوم هم اجازه نداد که کسی برای ایشان عنوان آیت‌الله را به‌کار ببرد، حتی پس از فوت ایشان خانواده اجازه ندادند که از عنوان آیت‌الله در اطلاعیه‌ها برای ایشان استفاده شود.

دوم: آیت‌الله حاج سید محمد موسوی بجنوردی[عضو هیات استفتای امام خمینی] می‌گفت: روزی در مرکز علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد، آقای دکتر جاسبی از من خواستند که از آقای #کاظم‌_صدیقی امتحانی بگیرم و نمره‌ قبولی به ایشان بدهم!

🔻دکتر جاسبی گفت: ایشان نزد دکتر گرجی(رحمة الله علیه) رفته و از #لمعه و #اصول امتحان شده، ولی نمره قبولی نگرفته است! برای پرونده قضایی‌اش لازم دارد، شما بالاخره به ایشان نمره‌ای بدهید!

🔻آقای بجنوردی گفت: من هم از ایشان از لمعه و اصول امتحان گرفتم، از روی کتاب هم قادر نبود که درست بخواند و توضیح دهد، لکن چون سفارش شده بود، بالاخره نمره ۱۵ دادم!

‌ سوم: پیش از پیروزی انقلاب عناوین حوزوی نسبتا حساب و کتابی داشت،

🔻اما پس از پیروزی انقلاب و به‌ویژه پس از رحلت امام(ره) عناوین حوزوی و به‌ویژه آیت‌الله و آیت‌الله العظمی تابع:

۱. تبلیغات رادیو و تلویزیون، تریبون‌های نماز جمعه و مراسم‌های عمومی.
۲. ریش بلند و سفید.
۳. سمت‌های حکومتی، مثل امامت جمعه
نمایندگی ولی فقیه، خبرگان و... .
۴. درس خارج و شهریه اختصاصی به شاگردان.
۵. راه‌اندازی مدرسه علمیه
گردیده است!

📌نکته:
#لمعه و #اصول_فقه_مظفر‌، مرحله سطح ۱ حوزه علمیه و معادل #فوق_دیپلم است!

#تحلیل_زمانه
🌏 @TahlilZamane

بازنشستگان و وضعیت اخیر ما

احمد میدری

منتشره شده در نشریه دوماهنامه آگاهی نو شماره 9 پائیز 1401

🔹جرقه اعتراضات اخیر را مسئله‌ای فرهنگی زد، اما این جرقه بر بستری اقتصادی و سیاسی تبدیل به یک حرکت اعتراضی در سطح جامعه ایران شده است.

🔹یکی از تلخ‌ترین خاطراتم در معاونت رفاه ( مهر 1392 تا مهر 1400) مواجهه با بازنشستگان بود. یکی از آنها به سینه من ‌زد و گفت می‌دونی امثال تو روزی دانش‌آموز من بودند؟ می‌دونی از روزهای تعطیل می‌ترسم که نوه‌ها به منزلم می‌آیند و برای پذیرائی دستم خالی است؟

🔹برخورد مسالمت‌آمیز با معترضین بازنشسته، تجربه کم‌نظیری است. اگر تعمیم این تجربه به سایر گروه¬ها امکان پذیر بود، تفاوت اساسی در رفتار سیاسی جامعه و رابطه دولت با مردم در ایران رخ می داد. اعتراضات اخیر حرکتی فرهنگی و سیاسی است، در صورتی که اعتراض بازنشستگان اقتصادی است. افزایش حقوق بازنشستگان هرچند زمینه ساز کسری بیشتر دولت بود اما با مرزهای اقتدار و ایدئولوژیک نظام رو در رو نمی‌شد.

🔹برای فهم حوادث پائیز 1401 به تحلیل های مختلف نیازمندیم وضعیت اقتصادی و اجتماعی هر یک از اقشار می تواند بخشی از واقعیت را روشن سازد.

در 8 سالی که معاون رفاه اجتماعی بودم، بارها با بازنشستگان معترضی که روبروی وزارتخانه تجمع کرده بودند گفتگو کردم. ارتباط نزدیک و نظرسنجی از بازنشستگان درکی از زندگی این گروه از مردم به من داد، که بخشی از خاطرات تلخ زندگی من خواهد ماند.

بازنشستگان یکی از اقشار بزرگ جمعیتی‌اند. در کشور 5 میلیون و 500 هزار بازنشسته و حدود 25 میلیون و 600 هزار خانوار داریم. بنابراین احتمالا حداقل از هر شش خانواده سرپرست یک خانواده، بازنشسته است. وضعیت بازنشستگان کشور شاید بتواند بخشی از واقعیت امروز ما را توضیح دهد. گروهی از جوانانی که امروز در خیابان‌ها معترض‌اند فرزندان بازنشستگان کشورند.

بازنشستگان در عموم کشورها نسبت به سایر اقشار احساس خشنودی کمتری دارند و آینده را بیش از سایر اقشار تیره می‌بینند. براساس پیمایش ارزش‌های جهانی در سال 2021 به طور متوسط احساس شادی در جهان 3.14 از عدد 4 است در صورتی که این عدد برای بازنشستگان 3.03 است در ایران ناخشنودی بازنشستگان بیش از سایر اقشار نیست، اما به هر حال نارضایتی آنها بالاست.

بازنشستگی برای عموم افراد یک سقوط اقتصادی و اجتماعی است. تنزل در شان اجتماعی کارمندان پس از بازنشستگی را به سختی می‌توان توصیف کرد. انسان یک مرتبه خانه‌نشین می‌شود، فرزندان به سن ازدواج رسیده‌اند و برحسب سنت ایرانی پدر باید برای او دست بالا زند یا جهیزیه بدهد، بیماری‌ها شروع می‌شوند، هزینه درمان از زمان بازنشستگی تا فوت حداقل 5 برابر تولد تا زمان بازنشستگی است و معمولا کمک بیمه کفاف هزینه درمان را نمی‌دهد، افزایش حقوقش سالانه توسط دولت تعیین می‌شود که عموما کمتر از تورم است. در یک کلام بازنشسته اسیر حوداث است و احساس عجز و استیصال بر او حاکم می‌شود.

یکی از گروه‌هایی که در چند سال گذشته به اعتراضات خیابانی دست زدند، بازنشستگان کشور بودند. حتی بازنشستگان نیروهای مسلح که اعتراض خیابانی آنها پدیده نادری است، در چند سال اخیر در کنار سایر بازنشستگان دست به اعتراض زدند. بازنشستگان شاید تنها گروهی باشند که موفق به برگزاری تجمع و اعتراض خیابانی به صورت مسالمت‌آمیز شدند.

در برخی از سال ها مانند 88 تا 90 هیچ اعتراضی ثبت نشده است، که احتمالا به علت جلوگیری از همسوئی با مسائل سیاسی بوده است. اما نزدیک به 30 درصد از تجمعات بازنشستگان کشوری در پانزده سال اخیر در دو سال 99 و 1400 بوده است.

حدود 51 درصد اعتراضات به ‌تنهایی در تهران رخ داده است. به جز شهر آبادان، اعتراضی مربوط به شهرهای کوچک و متوسط گزارش نشده است. تقریباً تمامی اعتراضات در شهرهای دارای مرکزیت سیاسی (مراکز استان‌ها) رخ داده است.

به جز 7 مورد (6.1 درصد) برخورد خشن و تقابل امنیتی با اعتراضات، در 107 مورد (94 درصد) موارد یا برخوردی صورت نگرفته است (78 مورد برابر با 68.4 درصد اعتراضات) و یا در 29 مورد (25.5 درصد) نیز یا به درخواست معترضان رسیدگی شده یا اینکه وعدۀ رسیدگی داده شده است. در مجموع می‌توان گفت، برخورد حکومت با بازنشستگان ملایم و غیرخشونت‌آمیز بوده و حکومت جمهوری اسلامی، با اعتراضات بازنشستگان برخورد سرکوبگرانه نداشته است.

متن کامل




#فرهیختگان راهی به رهایی

🎥سردار صفوی: تصویب «مکتب سلیمانی» به عنوان دو واحد درسی در وزارت علوم

سرلشکر رحیم صفوی:
🔹پژوهشگاه حاج قاسم سلیمانی پیرو صحبت رهبر انقلاب که حاج قاسم یک مکتب بود، سرفصل های «مکتب سلیمانی» را به عنوان دو واحد درسی تدوین و به تصویب وزارت علوم رسانده است؛ این مکتب در دانشگاه نهادینه می شود تا دانشجویان ما بدانند مکتب سلیمانی چیست.
🔹وزارت علوم نیز یک کمیته تخصصی توسعه فرهنگ مقاومت و پایداری را به تصویب رسانده است.
✅ @Khabar_Fouri

قطعه《فروغ》
به مناسبت زادروز فروغ فرخزاد

خواننده: #علیرضا_قربانی

آهنگساز: #سامان_صمیمی

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دور
یا خزانی خالی از فریاد و شور
#فروغ_فرخزاد

@moosighi_sonati

ویدیویی دیگر از رقص خدانور لجه‌ای
Tavaana

📡 @VahidOnline

توضیح هاشم آقاجری درباره‌ی معنای مشروعیت سیاسی در نزد بنیادگرایان اسلامی.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

انتشارات فرهنگ معاصرمنتشرکرد

اخلاق نوشتن
وپانزده مقاله دیگر درباره نوشتن و ترجمه و ویرایش
نویسنده: حسین معصومی همدانی
تعداد صفحه:۳۵۲
قطع: رقعی
نوع جلد: گالینگور
قیمت:۲،۴۰۰،۰۰۰ریال

با همه تحولاتی که دردهه‌های اخیر با گسترش اینترنت و غلبه فضای مجازی بر فضاهای سنتی ارتباط، میان مردمان رخ داده و نوشتار را از رسانه‌ ارتباطی اصلی به رسانه‌ای در کنار رسانه‌های دیگر تبدیل کرده است، مسائلی که هرکس، وقتی دست به قلم می‌برد یا بر دکمه‌های صفحه کلید رایانه خود می‌کوبد، خواه‌‌ناخواه در نظر دارد:
- از چه می‌نویسم؟
- برای چه می‌نویسم؟
- برای که می‌نویسم؟
- چگونه باید بنویسم؟
 
شانزده مقاله‌ای که در این کتاب آمده و در مدت بیش از چهل سال نوشته یا ترجمه شده، مدعی پاسخگویی به این پرسش‌ها نیست. اما نویسنده کوشیده‌است زمینه‌ای برای اندیشیدن به این مسائل برای کسانی که با نوشتن سروکار دارند، از نویسده و مترجم و ویراستار تا کسانی که تنها گاهی بنا به یک ضرورت اجتماعی یا شخصی چیزی می‌نویسند، فراهم آورد.
@Bookcitycc

🎥 عباس عبدی، پژوهشگر و تحلیل‌گرسیاسی در گفت‌و‌گو با هم‌میهن:


♦️فکر می‌کنم که انتخابات 1400 یک آزمون نهایی برای این ایده بود که شما می‌خواهید دیگران نباشند؟ پس نیستیم. باشد ببینیم چه‌کار می‌کنید. من همان زمان یک متنی خطاب به شورای نگهبان نوشته بودم که وقتی شما به آن چیزی که می‌خواهید، برسید؛ تازه متوجه می‌شوید که عجب جای وحشتناکی است.

♦️معتقدم این اتفاق در درون سیستم (منظورم فقط دولت و حکومت نیست؛ منظورم درون مجموعه طرفداران سیستم است) افتاده است که نمی‌شود فقط یک گروه باشد. این گزاره اگر نزد مخالف‌ها هم عینیت یابد و بسط داده شود و واقعیت موجود جامعه به‌خوبی توصیف شود نتیجه‌بخش است و به نظرم این پایه‌ واقعیت دموکراسی است. ممکن است یک روستایی هم همین را خوب بفهمد و اصلاً نیاز به خواندن نوشته‌های عجیب‌وغریب غربی‌ها و شرقی‌ها نداشته باشد، و فکر می‌کنم علتش تجربه زیسته ما است.

متن کامل:
https://b2n.ir/a95511
#هم‌میهن
@hammihanonline

🔴مرغ همسایه غاز است

🔺اعتماد ۴ بهمن ۱۴۰۱

✍️عباس عبدی

🔘نشست زنان تأثیرگذار در تهران که با حضور همسر آقای رییس‌جمهور و نیز معاونت زنان ریاست جمهوری برگزار شد، بازتاب‌های گوناگونی داشت. این رویداد از چند جهت نقد شد. اول از حیث ترکیب و افراد شرکت‌کننده، دوم از نظر هزینه‌های آن، بویژه در شرایط کنونی مردم، و سوم نیز از حیث انگیزه‌های برگزاری که از طریق اتفاقات حاشیه‌ای برجسته شد.

🔘همه اینها در شرایطی است که جریان اعتراضی اخیر با شعار «زن، زندگی، آزادی» حتی در سطح جهانی بازتاب یافته است و این نشست شاید یا بهتر است بگوییم که قطعاً واکنشی است در برابر این جریان که داخل و خارج را تحت تأثیر خود قرار داده است.

🔘به نظر می‌رسد که برنامه‌ریزان محترم این نشست توجه کافی به ابعاد واکنش‌هایی که علیه این نشست انجام خواهد شد نداشتند. شاید این برنامه در زمان دیگر می‌توانست پیامی مثبت داشته باشد، ولی در شرایط کنونی نتیجه‌ای جز افزایش بدبینی و سوءظن نداشته است.

🔘علت این است که مردم و زنان ایران شاهد نوعی از دوگانگی هستند. دوگانگی آزاردهنده‌ای است. نوعی نمک پاشیدن بر زخم است. کسانی از کشورهای دیگر و با احترام زیاد و سلام و صلوات دعوت می‌شوند که مشابه همان‌ها در داخل کشور به حاشیه رانده می‌شوند. زنانی که در داخل تقاضای زندگی مثل همان‌ دعوت‌شدگان را دارند، ولی پذیرفته نمی‌شوند، فقط به این علت که در اینجا زندگی می‌کنند.

🔘پیشنهاد می‌شود که نگاهی به پوشش و سبک و سلیقه زنان مدعو انداخته شود، چه ایرادی دارد که هر کس مطابق میل و فرهنگ خود لباس بپوشد و در عرصه اجتماعی و سیاسی جامعه خود فعال باشد؟ آیا این تنوع زیبا نیست؟ آیا در آن کشورها زنان را از تنوع منع می‌کنند؟

🔘در همین لبنان، حتی مدعوین آنجام می‌توانند بسیار متنوع باشند، از آن خانم خبرنگار و فعال شبکه اجتماعی که فاقد حجاب است تا دختر سید حسن نصرالله، که محجبه است، چگونه آنان در کنار هم زندگی می‌کنند و حتی به ایران و برای یک نشست مشترک دعوت می‌شوند و خانم خزعلی و علم‌الهدی میزبان آنان می‌شوند، و با یکدیگر عکس می‌گیرند و هزینه سفر و هدایا هم به آنان تعلق می‌گیرد، ولی زنان ایرانی در داخل از حق متنوع زیستن محروم هستند؟

🔘حتماً پاسخ خواهید داد که اینجا قانون است. این قانون از کجا آمده؟ اگر از اسلام است که در مواجهه با همه مسلمانان دیگر نیز باید صادق باشد، نه آنکه زنان مسلمان دیگر کشورها که فاقد حجاب هستند دعوت شوند ولی زنان ایرانی مشابه آنان در زندان هستند.

🔘به علاوه چرا همین مدعوین محترم، این قانون را در ایران رعایت نمی‌کنند؟ و اگر این قانون، نه ناشی از شرع، بلکه ناشی از اراده حکومت است، خوب چرا آن را در ایران لغو نمی‌کنید و همچنان ادامه می‌دهید؟ خیلی راحت آن را عوض کنید. نه اینکه حتی مغازه‌ها و شرکت‌های مردم را برای حضور چنین زنانی ببندید.

🔘این یک بام و دو هوا نمی‌شود. کافی است همین تنوع را در زنان ایرانی بپذیرید، دیگر مشکلی حاد با زنان نخواهید داشت. در همین روزها، تعداد زیادی از زنان سر و کارشان به زندان و دادگاه و بازداشت افتاده است. طبیعی است که بنده خیلی‌ها از آنان را نمی‌شناسم، ولی آن تعدادی را که می‌شناسم، اطمینان دارم که وظایف حرفه‌ای و عادی خود را انجام داده‌اند، و اتفاقاً چون درست انجام می‌دادند، نماد واقعی زنان تأثیرگذار هم بودند.

🔘جهت و سوی تأثیرگذاری را نباید حکومت‌ها تعیین کنند، همان روزنامه‌نگار لبنانی که در جامعه خود اثرگذار است در ایران هم مثل او یا بهتر از او هست. نکند از نظر برخی همچنان مرغ همسایه غاز است؟ من هنوز باور نمی‌کنم که چرا باید خانم الهه محمدی یا بسیاری دیگر از زنان پیش و پس از این جریان اعتراضی همچنان در زندان باشند؟

🔘چگونه ممکن است با وجود چنین زنانی در زندان و حتی رسیدگی‌های قضایی غیر علنی، بتوان از زنان تأثیرگذار آمریکای لاتین یا آفریقا یا آسیای جنوب شرقی برای حضور در ایران دعوت کرد؟ یک لحظه خود را جای خانم‌های زندانی بگذارید که دارند از تلویزیون این نشست را می بینند چه احساسی به حکومت و‌ کشور خواهند داشت؟

🔘از سوی دیگر نمی‌دانم در این شرایط سخت اقتصادی که چند سالی است اینگونه نشست‌ها لغو شده است، چگونه می‌توان رضایت داد که هر از گاهی تعداد زیادی را با هزینه‌های گزاف دعوت کرد که نتیجه مثبتی هم جز ضد تبلیغ ندارد؟

🔘گزارش رسمی وضعیت فقر را بخوانید، لرزه بر اندام خواننده خواهد افتاد. این که چگونه حداقل حقوق از هزینه‌های لازم برای جمعیت زیر خط فقر پیشی گرفته است، و هر سال بر تعداد و درصد افراد زیر این خط افزوده می‌شود، آن گاه، مدیران دولتی در پی راه انداختن چنین نشست‌های بی‌معنایی هستند.

🔘🔘تبعیض و غلبه معیارهای دوگانه، و بی‌توجهی به معیشت مردم و تورم، دردهای اصلی است که متاسفانه توجهی به آنها نمی‌شود.

اخلاق نوشتن

به تازگی کتاب "اخلاق نوشتن" نوشته دکترحسین معصومی‌همدانی به همت انتشارات فرهنگ معاصرمنتشر شده‌است. با همه تحولاتی که دردهه‌های اخیر با گسترش اینترنت و غلبه فضای مجازی بر فضاهای سنتی ارتباط، میان مردمان رخ‌داده و نوشتار را از رسانه‌ ارتباطی اصلی به رسانه‌ای در کنار رسانه‌های دیگر تبدیل کرده‌است، مسائلی که هرکس، وقتی دست به قلم می‌برد یا بر دکمه‌های صفحه کلید رایانه خود می‌کوبد، خواه‌‌ناخواه در نظر دارد:
- از چه می‌نویسم؟- برای چه می‌نویسم؟- برای که می‌نویسم؟- چگونه باید بنویسم؟
 شانزده مقاله‌ای که در این کتاب آمده و در مدت بیش از چهل سال نوشته یا ترجمه شده، مدعی پاسخگویی به این پرسش‌ها نیست. اما نویسنده کوشیده‌است زمینه‌ای برای اندیشیدن به این مسائل برای کسانی که با نوشتن سروکار دارند، از نویسنده و مترجم و ویراستار تا کسانی که تنها گاهی بنا به یک ضرورت اجتماعی یا شخصی چیزی می‌نویسند، فراهم آورد.

نشست هفتگی شهر کتاب در روز سه‌شنبه یازدهم بهمن ماه ساعت ۱۵به نقد و بررسی کتاب «اخلاق نوشتن» اختصاص دارد که باحضور حسین معصومی‌همدانی، ضیاء موحد، علی صلح‌جو، هومن پناهنده و امید طبیب‌زاده برگزارمی شود. علاقه‌مندان می‌توانند این نشست را از اینستاگرام مرکز فرهنگی شهرکتاب به نشانی ketabofarhang، کانال تلگرام bookcitycc و صفحه‌ی این مرکز در سایت آپارات پیگیری کنند.
@Bookcitycc

#پوشه_شنیداری
نقد و بررسی کتاب «اخلاق نوشتن» باحضور حسین معصومی‌همدانی، ضیاء موحد، علی صلح‌جو، هومن پناهنده و امید طبیب‌زاده

زمان: سه شنبه یازدهم بهمن ۱۴۰۱

این نشست بدون حضور مخاطب و در صفحه اینستاگرام مرکز فرهنگی شهرکتاب به آدرس ketabofarhang@ بصورت زنده پخش شد. شایان ذکر است کلیه نشست‌ها و درس‌گفتارهای مرکز فرهنگی شهرکتاب بدون حضور مخاطب و بصورت مجازی برگزار می‌شود.

@Bookcitycc

گاو شیردۀ آمریکا!

سید محمود نبویان از سران جبهۀ پایداری گفته است: "در دنیا کمتر از ده کشور وجود دارند که گاوشیردۀ آمریکا نیستند."
راستش من قصد سر به سر گذاشتن با آقای نبویان را ندارم چون از خُلق و خویش نیک آگاهم! اما این رفتگر محلۀ ما می‌گوید؛ اگر نتیجۀ گاو شیردۀ آمریکا نبودن این وضع فلاکت‌بار زندگی من است، چطور است برای امتحان هم که شده، مدتی گاوشیردۀ آمریکا شوید، تا شاید در زندگی ما نیر فرجی حاصل شود! خب اگر قرار باشد ثمرۀ گاو شیردۀ آمریکا نبودن، فقر و فلاکت امثال من باشد، مگر مازوخیستم که حامی تداوم فقر و فلاکت خود و خانواده‌ام باشم؟
البته رفتگر محلۀ ما پیشاپیش پاسخ آقای نبویان و حامیان او را به این طعنۀ خود می‌دانست و نکته به نکته‌اش را برایم شرح داد.
شاید با خود بگویید که من این داستان را از خودم درآورده‌ام وگرنه یک رفتگر چطور ممکن است از واژۀ "مازوخیست" استفاده کند؟ راستش این رفتگر محلۀ ما مدعی است که دو تا فوق‌لیسانس دارد!
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

عوارض قبر

محمد طبیبیان

هر دم از این باغ بری می رسد.

بعد از خبر تکان دهنده مولد سازی اموال عمومی. در خبر ها بود که شهر داری برنامه ای دارد که در صورت تصویب آن، سالانه از قبور عوارض بگیرد.

اگر درست فکرش را بکنید ایده خوبی است. چون ضمانت اجرا راحت و تنبیه متخلف هم کم هزینه و پردرآمد است. اما قبلاً یک سابقه تاریخی را عرض کنم.

در زمان یکی از سلاطین صفوی یک تنبیه این بود که اگر با کسی کج می افتادند می گفتند مرده پدرش را از قبر بیرون بکشند و آتش بزنند. از آن زمان ناسزای ‘پدرسوخته’ رسم شد. حالا با این ایده شهرداری، اگر افرادی عوارض قبر پدر و مادر خود را ندهند شهر دار به عنوان تنبیه تخلف، مرده را بیرون می آورد و صاحب قبر را پدر و مادر سوخته می کند و قبر را به دیگری به قیمت روز می فروشد.

فکرش را بکنید به عقل چه کسی می رسید!
.

کار ِ پدر بود
شاعری‌ام

🔹 اولین‌بار که اسم حافظ را شنیدم در گوشه‌ای از صحن امیرالمومنین[ع] بود. پدرم با صلابت و مفاخرت، این بیت را برایم خواند:
«روشنی طلعت تو ماه ندارد/ پیش تو گل رونق گیاه ندارد»

این را طوری خواند که من به‌شدت علاقه‌مند شدم. عمدا طوری خواند که مجذوبم کند.

این در حالی بود که آن‌قدر کودک بودم که در صحن این‌سو و آن سو می‌دویدم. گفت: آسیمه‌سری تا کی؟ دقت کنید! نگفت «سراسیمگی». او مرا سوق داد به برداشت غیرمعمول کلمه. به اینکه از ضلع دیگری به کلمه بنگرم. همان روز دست کرد در جیبش و پولی به من داد و گفت از کتاب‌فروشی‌های بازار، آنجا، كتاب ایرج‌میرزا را بخر. دویدم و رفتم و کتابچه‌ای خریدم که دیوان ایرج میرزا بود. نشستم همانجا در سایه‌ای از صحن و بلعیدمش.

شگفت‌زده شدم که چرا پدرم با آن قد و بالا و اینها که آیت‌الله هم بود، در صحن امیرالمومنین چنین کتابی را به من معرفی کرده! دویدم سمت پدرم که با یکی از دوستانش حرف می‌زد و گفتم: آقا…آقا…! سرش را خم کرد چون قدش بلند بود و گفت چیه؟ گفتم خوندم. گفت باز هم بخون. گفتم آقا این همه‌اش حرف‌های عیبی عیبی می‌زند. گفت با آن‌جا‌هایش کاری نداشته باش. سلاستش را ببین. عین جمله‌اش این بود که بعد از سعدی، ما شاعری با این سلاست نداریم.

سال ۱۳۴۳ و ۴۴یا شاید هم ۴۵، شعری گفته بودم. ایشان آمده بود لاهیجان. آن‌قدر هیجان‌زده شدم، دویدم برایش بخوانم. جلویش روی زمین نشستم و خواندم: «و من علف بودم و آرزو و تمنای اتحادم بود». صراحتا گفت: «عزیزم مزخرف فرمودی. شعر آمد تو خرابش کردی». نفهمیدم چه گفت. گفت: «هیچ علفی ممکن نیست آرزو و تمنای اتحاد داشته باشد. واژه‌ای هست که مثل اتحاد است. این را تو نگرفتی. این گزینش درست نیست» … .
بعد همان شعر را فرستادم برای «جزوه شعر» که به عنوان اولین شعرم منتشر شد و به ما گفتند شاعر موج نو.


م. موید

#م_موید
#امام_علی
#روز_پدر
https://t.me/Mmoayyed

سعیدلیلاز : ما نیازمند اصلاحات سیاسی وحکومتی کلان هستیم.
شوروی این گونه فروپاشید که دیگر اب توی لوله و برق توی سیم و....نبود ما داریم به این سمت می‌رویم...

https://t.me/virayeshe_zehn
@yaser_arab57