نسل جوان ، برخی شان ، از بزرگترها می پرسند : " چرا انقلاب کردید ؟" انگار وقوع انقلاب تماماً بسته به اراده ی آدم هاست . پرسش واقع بینانه ،به نظرم ، این است : " چطور انقلاب شد ؟ " آن وقت در جواب این یکی و برای نشان دادن ِ عامل ِ ذهنی و ارادی ِ وقوع انقلاب ، به عنوان یکی - و فقط یکی - از عوامل ، شعر ِ"شب نورد ِ" اصلانیان شاهد راستینی است که به خوبی نشان می دهد که نسل ِ انقلابیون ۵۷ در چه حال و هوایی بود ، چه تصویر ِ سیاهی از وضع ِ موجود داشت و چه هیجانی برای نابود کردن ِ آن . شعر و آهنگ ، شیوه ی خواندن و به طور کلی همه چیز ِ این تصنیف به روشنی وضع ِ ذهنی و عاطفی ِ آن انقلابیون را بیان میکند ، مردان و زنانی که احساسشان در قبال ِ انقلاب با احساس ِ فرزندانشان ، به تَبَع ِ تفاوت مواجهاتشان ، تفاوت می کرد.

دانشمندا کـشـف کردن که مردم هر چیزی رو باور میکنن اگه قبلش بگی:


"دانشمندا کشف کردن که...!"

#مورگان_فریمن

__پورنوگرافی و وقاحت‌نگاری
__دی‌. اچ. لارنس
__ترجمه‌ی بها‌الدین خرمشاهی
از : مجله‌ی الفبا، شماره‌ی دوم، سال ۱۳۵۲
___________
@manaravanbod

درباه شهر، شهروند و مناسبات شهری

کار: مایکل مارکزوفسکی.
mowemaam

"Part of the Machine"
michaelmarczewski

📡 @VahidOnline

🎥 صحبت‌های "پیر پائولو پازولینی" درباره ایران

🎯 پازولینی برای فیلمبرداری فیلم "قصه‌های هزار و یکشب" به ایران سفر کرد و قسمت‌هایی از فیلم در مسجد شاه و عالی‌قاپو فیلمبرداری شد.





@HISTOGRAPHY

شخصیت دکتر موحد در آثارش هویداست.

#حسین_معصومی_همدانی:

"استاد موحد را با کتاب سفرنامه ابن‌بطوطه شناختم. آن زمان دبستان را تمام کرده بودم. قرار شد پدرم برای من و برادرم هدایایی بخرد. برای اولین بار در یک کتابفروشی در همدان کتاب ایشان را دیدم. من کتاب مقدمه ابن‌خلدون را انتخاب کردم و برادرم سفرنامه ابن‌بطوطه را. کتاب ابن‌‌ خلدون سال‌ها در کتابخانه نخوانده ماند اما سفرنامه ابن‌بطوطه سال‌های سال هر شب بعد از شام در خانه ما خوانده می‌شد. یک شب من، شبی برادرم، شب‌های دیگر مادر و پدرم. مرتب سفرنامه را می‌خواندیم و تصورم این است که یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی است که در پرورش ذهن من نقش داشته است. هنوز هم فکر می‌کنم می‌تواند به عنوان یک کتاب خیال‌انگیز برای بچه‌های ۱۳، ۱۴ ساله یادگاری برای مرور روزگاری باشد که دیگر نیست.
چون شخصاً روی بحث تاریخ کار می‌کنم درباره تاریخ‌نگاری استاد موحد چند کلمه‌ای می‌گویم. در کشور ما وضعیت هیچ رشته‌ای بحرانی‌تر و بد‌تر از رشته تاریخ نیست. چند سال قبل بود که عده‌ای در مواجهه با جریانات فکری متعدد در تاریخ گفتند و تاکید کردند که تاریخ‌نگاری توصیف نیست. تاریخ باید تحلیل شود. باید در جست‌وجوی علل رخداد‌ها بود. در سال‌های اخیر هم تاریخ‌نگاری دانشگاهی رواج یافته است. متونی که با وجود اینکه پر از ارجاع به منابع مختلف است اما از فقدان تاریخ‌نگاری که خود در متن تاریخی که می‌نویسد زندگی کرده باشد رنج می‌برد.
شما تاریخ‌نگاری کسروی را در تاریخ مشروطه ببینید. آنچه تاریخ‌نگاری او را متمایز می‌کند آدمی است که پشت متن کتاب دیده می‌شود. کسروی هم با خیلی‌ها خوب بوده و با خیلی‌ها بد اما همین فرد ارزش‌هایی دارد که فدای هیچ چیز نمی‌شود و این در متن تاریخی که نوشته عیان است.

گمان من این است که دکتر موحد در "خواب آشفته نفت" کار مهمی کرده است. هرچند ایشان جزو بازیگران اصلی آن سال‌ها نبودند، به هر حال در متن این تاریخ زندگی کرده‌اند. اما در عین حال آنچه در این تاریخ دیده می‌شود شخص ایشان نیست، شخصیت ایشان است. این کتاب حاصل سال‌هایی است که دکتر موحد کمتر چیزی منتشر می‌کردند. حاصلی که منتشر شد هیچ چیز از کتاب‌هایی که بر اساس سنت تاریخ‌نگاری دانشگاهی نوشته می‌شوند کم ندارد. یک نوع خردمندی و فرزانگی در این کتاب به چشم می‌خورد. خصوصیتی که در تمامی کتبی که در حوزه تاریخ ماندگار شده، وجود دارد. از این جهت به گمان من این کتاب نه تنها در حوزه تاریخ‌نگاری بلکه به عنوان سرمایه‌ای ادبی ماندگار خواهند شد."


جان آگه با #فرهیختگان
t.me/IRANIntellectuals

⭕️ خطای تایید

خطای تایید ریشه در همه‌ی تصورهای غلط ما دارد. تمایل به تفسیر اطلاعات جدید، به گونه‌ای که با تئوری‌های موجود، باورها و اعتقادات ما هماهنگ باشد. به بیان دیگر، هر داده‌ی جدیدی را که با نظرهای کنونی ما تناقض داشته باشد فیلتر می‌کنیم (شواهد متضاد). یک عادت خطرناک!

«حقایق با نادیده گرفتن شدن از هستی ساقط نمی‌شوند». این را آلدوس هاکسلی، نویسنده، گفته بود. با این حال، ما دقیقا همین کار را می‌کنیم. همان طور که وارن بافت می گوید: «آن چه بشر بهتر از هر کار دیگری انجام می‌دهد، تفسیر اطلاعات جدید به شیوه‌ای است که نتیجه‌گیری‌های قبلی دست نخورده باقی بماند».

باورهای فلسفی و دینی، زمینه‌ای عالی برای رشد خطای تائید فراهم می‌کنند. در این زمین نرم و اسفنجی، چنین چیزی به شکل خود رو و به راحتی رشد می‌کند. برای مثال، به رغم این که خدا هیچ‌گاه بی‌پرده خود را نشان نمی‌دهد، عبادت کنندگان همیشه شواهدی از تجاربی مربوط به وجود خدا پیدا می‌کنند. این اتفاق هیچ‌گاه برای انبوهی از مردم در مثلا فرانکفورت یا نیویورک نمی‌افتد. هرگونه بحث علیه آن برای معتقدان به آن پذیرفتنی نیست و این نشان دهنده‌ی قدرت خطای تائید است.

اینترنت به طور خاص برای خطای تائید، زمین حاصل خیزی است. برای مطلع ماندن سراغ سایت‌های خبری و وبلاگ‌ها می‌رویم و فراموش می‌کنیم صفحه‌های مورد علاقه ما منعکس کننده‌ی عقاید کنونی ما هستند، چه لیبرال باشند چه محافظه‌کار یا چیزی بین این دو. این باعث می‌شود نظریه‌های متفاوت و جدید به کلی از رادار ناپدید شوند. ما ناگزیر به اجتماع‌های افراد همفکر می‌رسیم که اعتقادات ما و خطای تایید را تقویت می‌کند.

ما مجبور می‌شویم راجع به دنیا، زندگی خودمان، سرمایه‌گذاری‌ها، اقتصاد، شغل‌مان و چیزهای دیگر باور به وجود بیاوریم. بیشتر اوقات با فرضیات سر و کار داریم و اینها هر چه مبهم‌تر باشند خطای تایید قوی‌تر می‌شود. در زندگی خود، چه بر این باور باشی که مردم ذاتا خوب‌اند، چه معتقد باشی مردم ذاتا بد اند، هر روز مدارکی را پیدا می‌کنی که نظر تو را تایید کند!

برای مبارزه با خطای تایید سعی کن باورهای خودت را در مورد (جهان‌بینی، سرمایه‌گذاری‌ها، ازدواج، سلامت، رژیم غذایی، و استراتژی شغلی) بنویسی و شروع کنی به پیدا کردن شواهد متناقض. خلاص شدن از شر عقایدی که مثل دوستان قدیمی آدم هستند، سخت اما ضروری است.

📕 کتاب: هنر شفاف اندیشیدن
👤 اثر: رولف دوبلی

🔷 @critical_thinking_skills 🔷

🔹'بیدار شدم و دیدم نمی‌توانم انگلیسی حرف بزنم'

🔻هانا جنکینز پس از تصادف، وقتی بیدار شد، انگلیسی یادش رفت. حرف زدن دکترها و پرستارها به انگلیسی را نمی‌فهمید. تنها زبان آلمانی یادش بود که در دوران کودکی یاد گرفته بود.

https://bbc.in/2ExkL31
@bbcpersian

۲۱ آذر زادروز احمد شاملو است که سرچشمه ی بزرگی اش شعر او است ،سطرهایی مثل این :

"زادنش به دیر خواهد انجامید -خود اگر زاده تواند شد"

آنچه در زیر می خوانید بازآفرینی نبوغ آمیز ِشعری است (سروده ی فدریکو گارسیا لورکا) در زبان فارسی به قلم شاملو.

غایب از نظر
نه گاو نرت باز می شناسد نه انجیربُن
نه اسبان نه مورچگان خانه ات.
نه کودک بازت می شناسد نه شب
چرا که تو دیگر مرده ای.
نه صُلب ِ سنگ بازت می شناسد
نه اطلس سیاهی که در آن تجزیه می شوی.
حتی خاطره ی خاموش تو نیز دیگر بازت نمی شناسد
چرا که تو دیگر مرده ای.
پاییز خواهد آمد، با لیسَک ها
با خوشه های ابر و قله های درهمش
اما هیچ کس را سر ِ آن نخواهد بود که در چشمان ِتو بنگرد
چرا که تو دیگر مرده ای.
چرا که تو دیگر مرده ای
همچون تمامی مردگان زمین.
همچون همه ی آن مردگان که فراموش می شوند
زیر پشته یی از آتش زنه های خاموش.
هیچ کس بازت نمی شناسد ، نه . اما من تو را می سرایم
برای بعدها می سرایم چهره ی تو را و لطف تو را
کمال پختگی ِ معرفتت را
اشتهای تو را به مرگ و طعم دهان مرگ را
و اندوهی را که در ژرفای شادخویی ِ تو بود.
زادنش به دیر خواهد انجامید -خود اگر زاده تواند شد-
آندلسی مردی چنین صافی ، چنین سرشار از حوادث.
نجابتت را خواهم سرود با کلماتی که می موید
و نسیمی اندوهگین را که به زیتون زاران می گذرد به خاطر می آورم.

#هومن_پناهنده

با خواندن اطلاعیه ی زیر که ظاهراً به زبان فارسی نوشته شده باید بار دیگر به جدّ از خودمان بپرسیم که نهادهای آموزشی رسمی کشورمان(=مدارس و مراکز آموزش عالی) چقدر در انتقال سنت زبان فارسی (و به طور کلی در انتقال فرهنگ ایران) به فرزندان این آب و خاک موفق بوده اند و اگر نبوده اند ،چرا نبوده اند و برای حل این مشکل چه باید کرد ؟

#هومن_پناهنده

چرا برخی افراد در قیاس با دیگران نوعدوست تر هستند ؟

گناه داود

عهد عتیق، داود را پادشاه یهود معرفی می‌کند پادشاهی که مرتکب گناه می‌شود و توبه می‌کند و خدا او را می‌بخشد. گناهی که عهد عتیق به داود نسبت می‌دهد بی‌نهایت شنیع و منزجر کننده است. داستانِ آن را در ابتدای کتاب‌ام با نام "دین و دولت در اسرائیل" نقل کرده‌ام و در اینجا نیاز به تکرار آن نیست.
قرآن اما روایتی کاملاً متفاوت از گناه داود به دست می‌دهد. از نظرگاه قرآن، ماجرا بدین قرار است:
دو برادر بر داود وارد می‌شوند تا او بین‌شان داوری کند. یکی از دو برادر با اشاره به دیگری، خطاب به داود می‌گوید: این برادرِ من صاحب 99 گوسفند است و من فقط یک گوسفند دارم. با این حال او یک گوسفند مرا هم طلب می‌کند و در بحث بر من چیره شده است.
داود در پاسخ او می‌گوید؛ برادرت با درخواست آن یک گوسفند به تو ستم می‌کند و بسیاری از شریکان بر یکدیگر ستم روا می‌دارند.
داود بلافاصله پس از این داوری متوجه می‌شود که بدون شنیدن سخنان برادر دیگر، قضاوت کرده و مرتکب گناه شده است. او از کردۀ خود سخت پشیمان می‌شود، به رو در می‌افتد و توبه می ‌کند و خدا او را می‌بخشد.
بر همین اساس، در بسیاری از دعاها خداوند با عبارت "یا غافر ذنب داود" خطاب می‌شود.
با نقل این داستان روشن است که چه می‌خواهم بگویم. داوری شتاب زده و بدون شنیدن توضیحات هر دو طرف دعوا، حتی در اختلاف بی اهمیتی در حد مالکیت یک گوسفند، خطا و گناهی است که "ذنب داود" را بر سر زبان‌ها انداخت. بخش جالب‌تر و مهمتر داستان اما این است که داود از قضا جانب طرفِ ضعیف‌تر را گرفت و علیه طرف قوی‌تر قضاوت کرد! این بدان معناست که از نظرگاه نظام اخلاقی قرآن، در داوری نباید موقعیتِ طرف های نزاع را - چه ضعیف و چه قوی - در نظر گرفت و صرفاً با شنیدن سخنان و ادلۀ هر دو طرف، بیطرفانه بین‌شان قضاوت کرد.
برخی از افراد سطحی و مسلمانان بنیادگرا تصورشان بر این است که در هر مناقشه‌ای همین که جانب طرف ضعیف‌تر را بگیرند، منصفانه قضاوت کرده‌اند و اصولاً نیازی به شنیدن سخن و منطق طرف قوی‌تر نیست! این نگاه با نظام اخلاقی مورد نظر قرآن مغایرت تام و تمام دارد.
منظور اینکه، بخشی از جامعۀ ما به علت نارضایتی از شرایط موجود، چنان عصبی و پرخشم شده است که برای داوری، نیازی به هیچگونه تحقیق و شنیدن سخنان دو طرف دعوا نمی‌بیند و با دیدن یک ویدئو یا شنیدن نقل قولی، بلافاصله موجی از داوری منفی علیه یک فرد به راه می‌اندازد. این موج‌ها گاه چندان پر قدرت عمل می‌کنند که اگر هم کسی در مقابل آن دعوت به احتیاط کند، آبرو و اعتبارش به خطر می‌افتد!
خدا رحمت کند احمد شاملو را که به درستی گفت؛ روزگار غریبی است نازنین! دهانت را می بویند تا نگفته باشی "انصاف هم بدک چیزی نیست!"
#احمد_زیدآبادی
@ahmadzeidabad

این روزها در کشور ما بحث مشق شب مطرح است . نوشته ی زیر نگاهی نقادانه دارد به مشق شب ، اما علاوه بر پرداختن به موضوع مهم ِ "تکلیف مدرسه" ،به طور کلی حاوی نکاتی آموزنده در زمینه ی تفکر نقادانه نیز هست . مثلاً توجه کنید به قولی که از نوام چامسکی در (متن کامل ِ) مقاله آمده و او ، در آن ، از شگردی سخن می گوید که به درد "منحرف کردن اذهان از مسئله ی اصلی" می خورد ، شگردی که طبعاً کاربردی وسیع دارد.

#هومن_پناهنده

🍁 چرا با وجود آنکه می‌دانیم مشق شب بیهوده است نمی‌توانیم از آن دست بکشیم؟
✍️ آلفی کوهن

🔅 شاید شما هم شگفت‌زده شوید، درست همانطور که خود من شگفت‌زده شدم وقتی فهمیدم هیچ پژوهشی تا به امروز نشان نداده‌ است که کوچکترین ارتباطی بین موفقیت‌های دانشگاهی و تکلیف منزل در سال‌های قبل از دبیرستان وجود دارد. در واقع، حتی در سال‌های دبیرستان هم، ربط میان تکلیف منزل و موفقیت اندک است، و هیچ داده‌ای نشان نمی‌دهد که انجام تکلیف منزل دلیلِ موفقیت‌های بعدی باشد (همبستگی به معنای رابطۀ علت و معلولی نیست).

🔅 و در نهایت، شواهد حتی ذره‌ای از باورهای عقل سلیمی ما مبنی بر اینکه تکلیف منزل فوایدی غیرآموزشی دارد را نیز تأیید نمی‌کند، در هیچ سنی. برای مثال، این باور که مشق شب شخصیت بچه‌ها را می‌سازد، برایشان نظم شخصی ایجاد می‌کند، یا عادت‌های کاری خوب یادشان می‌دهد. اما همۀ ما با آن نیمۀ تاریک مشق شب آشناییم: سرخوردگی و فرسودگی، تنش‌های خانوادگی، وقت‌نداشتن برای انجام فعالیت‌های دیگر، و افت محتمل علاقۀ بچه به آموزش. اعتقاد قرص‌و‌محکم به اینکه همۀ این مشکلات می‌ارزد و در نهایت، سود مشق شب بیشتر از ضررش است، بیش از آنکه بر شواهد تکیه داشته باشد، به باورهای ما برمی‌گردد.
پس چرا هنوز مشق شب تعیین می‌کنیم و آن را می‌پذیریم؟

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/QjFGq
🌾 @Sedanet | @tarjomaanweb