💬هفتم بهمن سال ۱۳۰۷ علی‌اکبر داور وزیر عدلیه براساس اختیارات مجلس شورای ملی یک محکمه عالی قضایی برای رسیدگی به تخلفات قضات تشکیل داد و نام آنرا محکمه انتظامی قضات نامید و سید محسن صدر به ریاست این محکمه رسید.
تا پیش از آن محکمه‌ها توسط مجتهدین اداره می‌شد و نظارتی بر کار آنان نبود

✍اوستا جم



#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

🔴حادثه گاندی و اشرافیت متوقع پزشکی
  
   🔸آتش‌سوزی #هتل_بیمارستان گاندی واقعه‌ای دردناک بود. مدیریت بیمارستان و کارکنان آن در کنار نیروهای امدادی از این جهت قابل تقدیراند که با واکنشی سریع و کارآمد اجازه نداند که آتش به جان بیماران بیافتد و باعث سوختن و جان باختن بیماران شود. شاید این نکته‌ای است که کمتر به آن توجه شده است. اما....

   اما همه اینها و سرمایه‌ای که در این آتش‌سوزی از بین رفت توجیه گر تقاضای #آقای_محمد_حسن_بنی‌_اسد، رئیس هتل بیمارستان گاندی از دولت برای گرفتن کمک برای کارکنان و‌ پزشکان این بیمارستان نیست.
   تمام #مسئولیت کارکنان، اعم از بخش اداری یا بخش‌های پزشکی و پیراپزشکی مطلقا بر عهده صاحبان بیمارستان است.
   🔸هتل بیمارستان گاندی یکی از نمونه‌های برجسته #اشرافیت_پزشکی بود. این هتل بیمارستان مثل بعضی بیمارستانهای خصوصی دیگر، با تجملات فراوانی که ربطی به امور پزشکی و درمانی هم نداشت به حدی هزینه‌های هنگفتی روی دست مراجعان می‌گذاشت که عمدتا اقشار بالایی جامعه توانایی مراجعه به آن را داشتند.
   از میزان سود و زیان این هتل_ بیمارستان اطلاعی در دست نیست اما می‌توان حدس زد که یک مرکز بزرگ هتلی_درمانی خصوصی اگر زیان ده می‌بود به کار خود ادامه نمی‌داد.
   این مرکز می‌بایست همه کارکنان خود را #بیمه کرده‌باشد و اگر نکرده باشد مرتکب تخلف است.
   پزشکان این بیمارستان قاعدتا در درجه‌ای از اعتبار قرار دارند که در مطب شخصی یا مراکز درمانی دیگر به کار مشغول باشند.
   بنا و تجهیزات ساختمان باید بیمه بوده باشند.
   باید صاحبان بیمارستان در احداث و نگهداری بما و تجهیزات #استانداردهای #ایمنی را رعایت می کردند. چرا به #اخطارهای #آتش_نشانی عمل نشد؟
   🔸از نظر حقوقی تمام مسئولیت خسارات مادی و انسانی این حادثه فقط برعهده مالکان  هتل بیمارستان است و لاغیر.
   در همه این موارد اگر مالک یا مالکان بيمارستان کوتاهی کرده و وظایف خود را انجام نداده‌اند چرا دولت از جیب #ملت به آنها کمک کند؟
   🔸هتل بیمارستان گاندی یک مرکز دولتی نبوده که مردم بخواهند هزینه آن را بدهند.
قاعده این است که هرکه سود می‌برد باید زیانش را هم تحمل کند. مالکانی که سالها از این مرکز درآمد داشته‌اند حالا باید مسئولیت‌های خود را هم بپذیرند. سودهای هنگفتش را برده‌اید، ضررش را هم خودتان بدهید.

  🔸اشرافیت پزشکی که در #بیمارستانهای_مجلل خصوصی جلوه می‌کند، شبیه #اشرافیت_آموزشی که در #مدارس_غیرانتفاعی وابسته شخصیتهای پرنفوذ متجلی است، از دو رکن مهم اجتماعی یعنی درمان و آموزش منبعی برای رانت‌ها و ثروت‌های هنگفت پنهان ساخته‌اند. طرفه آنکه صاحبان این مراکز همیشه هم توقع انواع کمک‌ها و رانت‌های دولتی را داشته‌اند.

   🔸سود را به جیب خود می‌ریزند و هزینه را از جیب ملت طلب می‌کنند.
https://t.me/kambiznouroozi

🔻قتل دلخراش پسر جوان به دست پدرش در تبریز/پسرم رفتار زنانه داشت و آرایش میکرد نتوانستم تحمل کنم

رکنا نوشت: مردی در تبریز فرزند ۱۷ ساله خود به نام «پارسا» را به دلیل «رفتار و آرایش زنانه» و «رابطه با همجنس خود» به قتل رساند و سپس خود را به پلیس معرفی کرد.

این مرد درباره انگیزه قتل به پلیس گفت: نمی توانستم در میان فامیل و آشنا سرمان را بالا بگیرم.

این مرد درباره روز حادثه توضیح داد: به بهانه اینکه (او را) به بیمارستان رازی می‌برم و بستری می‌کنم از خانه بیرون بردم اما به جای بیمارستان به یکی از مناطق اطراف تبریز برده و او را به قتل رساندم و با پلیس تماس گرفتم و ماجرا را برایشان گفتم.

@eskannews_com
instagram.com/eskannews

به مناسبت سالروز درگذشت سید حسن تقی زاده

تقی زاده از زبان خودش در سه پرده :

پاکدستی:

 جنازه من را به‌طور امانت دفن کنید تا همسرم بتواند بعدها آن را به نجف اشرف برده در کنار پدر و برادرم دفن کند. تقاضا دارم از آنجا که با وجود 50 ‌سال بیشتر خدمات ملی و مملکتی که اوقاتم مستغرق آن بود، اندوخته مالی برای معیشت مرفه عیال خود بعد از مرگ باز نگذاشته‌ام در صورت امکان سعی فرمایند مددی مالی مستمر از خزانه مملکت شاید به‌عنوان مستمری برای عیال من که عمری با وطن‌پرستی ایرانی از من و مساعی من پشتیبانی کرده و جز من کسی را ندارد برقرار کنند.

تعریف از هویت ایرانی:

من شخصا به ایرانیت سربلند و شرافتمند هستم و از اینکه نَسبم به عرب [پیامبر] می‌رسد افتخار دارم و اگر مرا عرب بخوانند دلگیر نمی‌شوم. از اینکه زبانم ترکی بوده و از ولایت ترکی‌زبانم نیز کمال خرسندی و عزّت نفس دارم و اگر مرا ترک بگویند (نه به قصد طعن و بی‌بهره‌بودن از ایرانیت) آن را بر خود توهینی نمی‌پندارم... لکن البته هیچ چیزی پیش من عزیزتر از ایران نیست و من خود را شش‌دانگ و صددرصد ایرانی می‌دانم، به همان اندازه که کاوه و فریدون یا کورش و داریوش ایرانی بودند، و راضی نیستم یک در هزار هم از ایرانیت خود را با چیز دیگری ولو شریف باشد مبادله کنم و وِردِ زبان من آن است که «چو ایران مباشد تن من مباد.

پاسخ به ادعای غرب گرایی:

البته ما می‌خواستیم فرنگی‌مآب بشویم ولی هیچ‌وقت نمی‌خواستیم فرنگی بشویم و اگر چنانکه اشاره فرموده‌اید، من مردم را در بیست‌وهفت سال قبل به اخذ «تمدن فرنگی» از ظاهر و باطن و جسمانی و روحانی تشویق کرده‌ام هیچ‌وقت قصدِ این‌گونه تقلید مجنونانه و سفیهانه تجملی نبوده. بلکه قصد از تمدن ظاهری فرنگ پاکیزگی لباس و مسکن و امورِ صحّی و تمیزی معابر و آب توی لوله، و آداب پسندیده ظاهری و ترکِ فحشِ قبیح در معابر... و تقلید به آمدنِ سَرِ وقت و اجتناب از پرحرفی بی‌معنی و بی‌قیمتی وقت... بوده. و مراد از تمدّن روحانی میل به علوم و مطالعه و بنای دارالعلوم‌ها و طبعِ کتاب و اصلاحِ حالِ زنان و احتراز از تعدّد زوجات و طلاقِ بی‌جهت... و پاکی زبان و قلم و احترام و درستکاری و دفع فساد و رشوه و مَداخلِ و باز هزاران... امور معنوی و حقوقی و اخلاقی و آدابی دیگر بوده که تعداد آنها هم ده صفحه دیگر می‌شود.من بدون یک ثانیه تردید ترجیح می‌دهم که وکلای مجلس قبای قدَکَ و لباس گشادِ هفتاد سال قبل را بپوشند و ریش داشته باشند ولی اگر جلسه ساعت سه‌ونیم اعلام می‌شود ساعت پنج نیایند، و شش‌ونیم رئیس به طالار جلسه نرود که نیم‌ساعت دیگر برای حصول اکثریت منتظر شود، و بیست دقیقه پس از حصول اکثریت باز جمعی برای سیگار و چایی و صحبت بیرون بروند و باز جلسه از اکثریت بیفتد. [اینها را ترجیح می‌دهم] به اینکه همه ریش و سبیل را بتراشند و یقه آهاری تازه زده، شیک و شنگول بر کل آداب اجتماعی پسندیده فرنگی پشت پا بزنند... بدبختانه ما نه تمدّن ظاهری فرنگستان را گرفتیم نه تمدن معنوی آن را. از تمدّن ظاهری جز  قمار و لباسِ میمون‌صفت و خودآرایی با وسائل وارده از خارجه، و از تمدّن باطنی آنها نیز هیچ چیز نیاموختیم جز آنکه اِنکارِ ادیان را بدون ایمان به یک اصل و یک عقیده معنوی دیگر، فرنگی‌مآبان ما آموختند. در این باب سخن آنقدر زیاد است که در پنجاه صفحه هم نگنجد.
https://t.me/bahmanighajar

سمت درست تاریخ!

بارها و بارها از سوی منتقدانم به قرار گرفتن در "سمت درست تاریخ" دعوت شده‌ام.
از نگاه این افراد تاریخ گویی بزرگراهی است که یک طرفش سمت درست و طرف دیگرش سمت غلط است و هر فردی با یک موضع‌گیری سیاسی ساده و سطحی به نفع یا ضرر یک جریان خاص، در جای درست یا غلط آن قرار می‌گیرد!
پیش از این، چنین درک پیش پا افتاده و نازلی از تاریخ، عمدتاً در بین برخی مارکسیست‌های قشری، پوزیتیویست‌های آگوست کُنتی و مذهبی‌های آلترا انقلابی رایج بود، اما الان ظاهراً فراگیر شده است!
در اینجا نمی‌خواهم این موضوع را بازشکافم. فقط می‌خواهم نمونه‌ای از ادب و اخلاق و تربیت برخی از افرادِ مدعی قرارگرفتن در "سمت درست تاریخ" را به مخاطبان عزیر نشان دهم.
لینک زیر دو یادداشت از من در سایت گویانیوز است که مدعیانِ "سمت درست تاریخ" در زیر آن کامنت گذاشته‌اند. اگر سمت درست تاریخ همان است که این کامنت‌گذاران قرار دارند، باید از سمت درست تاریخ به خدا پناه برد!
@ahmadzeidabad

https://news.gooya.com/2024/01/post-83838.php

بیلبوردی در انگلیس:

"اسرائیل باز دارد بچه‌ها را می‌کشد.
آخر هفته‌ی خوشی داشته باشید."

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴اوتیسم سیاسی

🔺اعتماد ۱۸ بهمن ۱۴۰۲

✍️عباس عبدی

🔘در ابتدا می‌کوشم که تعریفی از بیماری اوتیسم تقدیم کنم. «اوتیسم» در توصیف گروهی از اختلالاتی است که با مشکلات ارتباطی و تعامل اجتماعی مشخص می‌شوند. افراد مبتلا به آن اغلب علائم یا الگوهای رفتاری محدود، تکراری و کلیشه‌ای را نشان می‌دهند.(به نقل از درمانکده)

🔘اوتیسم در بزرگسالان با خودشیفتگی رابطه دارد. یکی از صفاتی که در افراد خود شیفته و آتیستیک مشترک است، عدم توانایی آنان در درک این موضوع است که افراد دیگر ذهن و افکاری متفاوت از آنها دارند. این بدان معنی است که آنها به نوعی دچار “نابینایی ذهن” یا “کوری عاطفی”هستند.

🔘افراد اوتیسیک اغلب فقط از دیدگاه خود قادر به دیدن چیزها هستند، آنها نمی توانند تصور کنند که چگونه ممکن است چیزی بر شخص دیگری تأثیر متفاوت بگذارد؛ به همین دلیل است که شما آنها را خودمحور می دانید. آنان به دلیل “نابینایی ذهنی”، هنگام اختلاف میان خود و دیگران دچار مشکل می‌شوند.

🔘برای آنها سخت است که باور کنند مسئله، جنبه‌های دیگری نیز دارد. آنها معتقدند که دیدگاه آنها تنها دیدگاهی است، که همیشه “درست” هستند. آنها “متفاوت بودن” را نوعی اشکال در فرد متفاوت با خود تلقی کرده و حس می‌کنند پذیرش تفاوت‌ها ممکن است توانایی آنها را در رسیدن به خواسته هایشان مسدود کند. (برداشت آزاد از سایت مدرسه آنلاین خانواده)

🔘به نظر می‌رسد که صاحبان این گونه رفتارها مصداقی از کسانی است که در قرآن چنین توصیف شده‌اند؛ قلب‌هایی دارند که نمی‌فهمند، چشم‌های که نمی‌بینند و گوش‌هایی که نمی‌شنوند.

🔘از این منظر چنین افرادی هر کجا و در هر کاری که باشند، نباید مصداقی از سیاسی‌مداران یا سیاست‌گذاران واقعی محسوب شوند، چرا که سیاست ناظر به کنش جمعی است و در تعارض با خودبینی و بی‌توجهی به دیگران است، ولی چه می‌توان گفت که ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که بسیاری از رفتارهای سیاستی را جز در قالب رویکرد نارسایی اوتیسمی در بزرگسالی نمی‌توان توضیح داد گویی که سیاست‌گذار هیچ نگاهی به جامعه و بازخورد رفتارهایش ندارد. صرف اینکه خودش رفتاری را بپسندد، گمان می‌کند که آن کار خوب است و اگر دیگران با او همراهی یا تأیید نکنند، مشکل انهاست.

🔘رفتارهای فراوانی را در روزها و هفته‌ها و ماه‌های اخیر می‌بینیم که جملگی در ذیل این رویکرد قابل فهم است. به عبارت دیگر درک منطق عاملان این رفتارها و سیاست‌ها با قالب ذهنی متعارف جامعه و مردم، غیر ممکن است. پرداختن به همه آنها متن را طولانی می‌کند ولی چند مورد را از باب نمونه می‌توان طرح کرد.

🔘آوردن خانمی مجری با لباسی که برای اولین بار بود در سیما به نمایش در می‌آمد، آن هم در زیر آرم و علامت سپاه پاسداران، موجب تعجب همگان شد. به نظر می‌رسد که این رسانه درک درستی از محیط و برداشت دیگران ندارد و نمی‌داند علت بی‌رغبتی مردم به تماشای آن رسانه صرفا فرم لباس خانم‌ها نیست.

🔘گر چه محدودیت‌های پوششی در سال‌های اخیر و تأکید بی‌وجه بر چادر، یکی از نقاط ضعف این رسانه بود، ولی این نقطه ضعف و دیگر نقاط ضعف این رسانه محصول بی‌توجهی به واقعیت و غلبه رویکرد روایت‌محوری و تبلیغی است. در حقیقت مشکل اصلی این رسانه در جای دیگری است و فقط یکی از نمودهای آن مسأله پوشش بانوان است.

🔘جالب اینکه این کار در اوج محدودیت‌های دیگر در جامعه انجام شده است. به همین علت درکی از اثرات ارتباطی این اقدام ندارند. این اقدام بیش از آنکه بر بینندگان سیما اثر مثبت بگذرد، اثر منفی بر مخاطبان محجبه و چادری سیما دارد. اگر صدا و سیما در شرایط عادی چنین پوششی و یا حتی بازتر از آن را برای مجریان خود می‌پذیرفت، طبعاً هیچ مشکلی نبود، چون این نوع پوشش‌ها نیز در جامعه رواج دارد و اتفاقاً افراد محجبه و چادری شاید از وجود چنین مجریانی خوشحال هم می‌شدند زیرا معنایش آن بود که پوشش چادر آنان انتخاب خودشان است، و نه الزامی اداری و سیاسی.

🔘ولی حالا و پس از این همه اعتراضات و کاهش شدید مخاطبان، اجرای برنامه با آن پوشش معنای دیگری می‌دهد و چه بسا نتیجه عکس دهد. هم در میان افراد بی‌حجاب و هم در میان افراد چادری. این گونه رفتار به معنای قطع ارتباط سیاست‌گذاران آن با واقعیت جامعه است. اگر ارتباط واقعی داشتند و واقعیات را چنان که هست می‌دیدند و چنان که هست می‌شنیدند، خیلی زودتر از اینها این حد از تقابل با حقوق زنان را در دستور کار خود قرار نمی‌دادند که بخواهند بگویند: همین که هست، هر که نمی‌خواهد بگذارد برود.

🔘نمونه‌های دیگر ردصلاحیت آقای روحانی؛ سخنرانی به زبان انگلیسی از سوی وزیر خارجه در شورای امنیت؛ ردصلاحیت کردن افراد و در عین حال انتظار از آنان برای شرکت در انتخابات؛ پرتاب موشک به بلوچستان پاکستان؛ اصرار مکرر بر حرکت سریع قطار پیشرفت؛ یا کاهش تورم؛ و… است.

🔸جواد خیابانی، گزارشگر ورزشی، در یک برنامه زنده تلویزیونی به اعتراض علیه مدیران ورزشی کشور پرداخت.

🔸او به تماس وزیر ورزش با مربی تیم ملی پس از برد در مقابل ژاپن اشاره کرد و افزود:« آیا پس از باخت هم به تماس گرفتند؟ آیا به فکر تیم ملی هستند، یا آن فقط نمایشی بود که بگویند ما در کنار تیم هستیم؟»

🔸اظهارات خیابانی توسط مجری برنامه قطع شد و سپس او به سانسور صحبت‌هایش واکنش نشان داد و گفت: « آفرین تیم ملی، شاهکار کردید! آقای قلعه‌نویی شما بهترین مربی تاریخ هستید. وزیر ورزش، تو بهترین وزیر ورزش هستی.»

🔸روز گذشته، تیم ملی فوتبال ایران در مرحله نیمه نهایی جام ملت‌های آسیا با نتیجه ۳-۲ مغلوب قطر شد تا از دور رقابت‌ها حذف شود.

@RadioFarda

✔️‍ تاریخ و «هست بزرگ» آن
✍️سهند ایرانمهر

(برای مطالعه ورق بزنید)
🔸بعد از وقایع ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ و سرکوب نیروهای سیاسی، جریان جدیدی از دانشجویان شکل گرفت که به نظر خودشان دلیل قانع کننده‌ای برای کنار گذاشتن روش پیران فرتوت داشتند. منظورشان از این پیران فرتوت نیروهایی چون جبهه ملی و حزب توده بود که در وضعیت انسداد سیاسی بازهم وقتی صحبت از بهبود می‌شد به روش‌های سیاسی بدون خشونت دعوت می‌کردند. دانشجویان جوان و کتابخوان در جلسات خود به انقلابیون چین و ویتنام و کوبا نگاه ویژه‌ای داشتند. برای آنها مبارزات چه گوارا از دل جنگل‌های سیرا مائسترا الهام بخش بود و فکر می‌کردند می‌شود از دل جنگل، شهر را به تکاپو انداخت.

🔸دستاورد این مباحثات و بررسی‌ها، شکل‌گیری شماری گروه‌های کوچک مارکسیست و اسلامی بود که «تنها رَه رهایی» را «جنگ مسلحانه» و نبرد چریکی می‌دانستند. جزییاتش را در کتابها بخوانید اما همینقدر کافی است که بدانید پس از دستگیر شدن یکی از هواداران فداییان توسط ژاندارم‌های شهرستان سیاهکل، چریک ها از جنگل بیرون زدند و به پاسگاه ژاندارمری حمله کردند. چند سرباز و چریک کشته شدند و مابقی چریک‌ها دستگیر شدند. عمده دستگیری ها توسط مردم محلی یعنی همان خلقی صورت گرفت که چریک‌ها درافق برنامه‌های خود دنبال به اصطلاح بیداری آنها بودند. دستگیرشدگان محاکمه و اعدام شدند. ماجرای سیاهکل با ناکامی چریک ها مواجه شد اما حرکتش در بستر آثار هنری و ادبی در فیلم گوزنهای کیمیایی تا ترانه جمعه فرهاد مهراد و فیلم «خداحافظ رفیق»امیر نادری و ترانه گنجشکک اشی مشی و صدها شعر و داستان به قلم شاعران و نویسندگان مشهور تبلور یافت اما آنچه من قصد اشاره به آن را دارم اینها نیست.

🔸کمی بعد از ماجرای سیاهکل، هواداران آن قیام سرلشکر ضیاالدین فرسیو را ترور کردند. او رییس دادگاه نظامی بود که دستگیرشدگان ماجرای سیاهکل را حکم اعدام داد. وقتی فرسیو ترور شد پسر ۱۵ ساله اش هم همراهش بود. او هم به تیر ترور گرفتار شد. در کتاب «نمایندگان امر، نمایندگان کلام»که نگاهی به سیر شکل‌گیری و فعالیت کانون نویسندگان است آمده است که هوشنگ‌گلشیری در این باره گفت:«وقتی جوانان مردم را می‌کشند، افسوس نخورید چرا به یک‌پسربچه تیراندازی شده». این سخن در ان زمان عالی‌ترین موضع یک نویسنده متعهد در قبال ظلم ظالمان تلقی میشد حالا اما زمانه فراز و فرودهای بسیاری را سپری کرده است و حتی در زمان کنونی بواسطه همین اظهار نظر می‌توان به هوشنگ گلشیری تاخت اما خواندن تاریخ صرفا برای تاختن، یعنی نفهمیدن تاریخ.

🔸هوشنگ گلشیری چند دهه بعد از انقلاب وقتی که باز عده ای به این نتیجه رسیدند که بهبود و اصلاح با مرگ یک عده دیگر اتفاق می افتد، قتل های زنجیره‌ای را رقم زدند بر سر‌ مزار یکی از قربانیان گفت:«آنقدر عزا برسرمان ریخته‌اند که فرصتِ زاری نداریم». همو در کتاب «نیمه تاریک ماه » می‌نویسد:

ما خیال می‌کردیم که راه رسیدن به آن ناکجاآبادمان از هرکوچه‌ای باشد ، باشد ؛ قصد فقط رسیدن است ، به دست گرفتن قدرت است ، حاکمیت سیاسی است . فکر هم می‌کردیم این چیزها ، این دورویی‌ها ، پشت و واروهای هر روزه‌مان را وقتی به آن جامعه رسیدیم مثل یک جامه قرضی در می‌آوریم و می‌اندازیم توی زباله دانی تاریخ . اما حالا می‌فهمم تاریخ اصلا زباله دانی ندارد . هیچ چیز را نمی شود دورریخت.

🔸امروز، گلشیری و فداییان خلق و فرسیو و نویسندگان مقتول، همه رفته‌اند. تاریخ اما هست. تاریخ چیزی را دور نمی‌اندازد. وقایعی که تاریخ در برابرمان مرور میکند همیشه هستند. «هست» بزرگتر اما «هستی»آدم‌هاست . جان آدم‌ها، اصلی اساسی برای آنکه در تلاطم فهم درست و غلط تاریخ ملاک اصلی هر عملی باشد که قرار است باعث بهبودی شود. امری که اگر با هر بهانه‌ای و هدفی توجیه شود، خیلی طول نمی‌کشد که تا‌وان نادیده گرفتنش را از همه آنهایی که وعده بهبود می‌دهند، به تلخ‌ترین وجه، باز می‌ستاند.

🔸امروز سالگرد واقعه سیاهکل است
@sahandiranmehr

.
شهری پر از خروشِ دهان های شُبهه ناک!
اجناسِ شُبهه ناک و دکان های شُبهه ناک!

شهری ست شهر من، که پر از دیر و مسجد است
شهری بزرگ! پُر، زِِ مکان های شُبهه ناک!

شیخ و امیر و تاجر و دلال و خرده پای
خیلِ عظیمِ نام و نشان های شُبهه ناک

فرزندهای دزد و پدرهای گله دار
این بوده است، حاصلِ نان های شُبهه ناک!

جانِ تو چند؟ قیمتِ انواعِ سکه چند؟
ارزان بی دلیل و گران های شُبهه ناک!

شاعر خموش! تا که نیفتی چو دیگران
در گیر و دار این هیجان های شبهه ناک!
‌
✍️ حسین جنتی

Ⓜ️ سوگیری‌ هم‌ پوشانی‌ گرایی


➕ هم‌ پوشانی‌گرایی (Shared information bias) نوعی سوگیری شناختی است که اعضای جمع تمایل دارند بیشتر درباره موضوعاتی که برای همه‌ آشناست گفتگو کنند و کمتر برای موضوعاتی وقت صرف کنند که برخی اعضا از آن آگاهی ندارند.

➕به زبان ساده، هم‌پوشانی‌گرایی گرایش به صحبت درباره اطلاعات مشترک جمع است.هم‌پوشانی‌گرایی می‌تواند پیامد‌های زیانباری در تصمیم‌گیری‌های گروهی داشته باشد.وقتی اعضای جمع اطلاعاتی را که بقیه ندارند به اشتراک نمی‌گذارند، نمی‌توان انتظار داشت تصمیمات کاملاً آگاهانه اخذ شوند.

▪️مثال:
شاهرخ و دوستانش تصمیم می‌گیرند پس از اتمام کار بروند سینما. موعدش که فرا می‌رسد قرار می‌شود جمع تصمیم بگیرد چه فیلمی تماشا کنند. همه خسته‌اند و هر چه تصمیم‌گیری به درازا بینجامد زمان نیز از دست می‌رود. یکی فیلمی را پیشنهاد می‌کند و بیشتر جمع موافقت خودشان را اعلام می‌کنند. شاهرخ قبلا آن فیلم را دیده‌ است و به نظرش فیلم بدردنخوری است. برخی‌ها در این مرحله نظرشان را آشکارا اعلام می‌کنند. شاهرخ ترجیح می‌دهد به خاطر جمع چیزی نگوید. دلیل این امر گیرافتادن در دام هم‌پوشانی‌گرایی است.

➕در مثال بالا هیچ‌گاه جواب درست و قطعی برای اینکه چه فیلمی را تماشا کنیم وجود ندارد. بحثِ سلیقه‌ است.
اما شاهرخ میتوانست نظرش را بیان کند.
وقتی پای توافق جمع در میان باشد احتمال هم‌پوشانی‌گرایی بالاتر میرود.

➕ گارولد استاسر، استاد روان‌شناسی دانشگاه میامی در اوهایو، و ویلیام تایتِس، استاد روانشناسی دانشگاه فنی آرکانزاس، در پژوهشی مشترک در سال ۱۹۸۵ نشان دادند که افراد وقتی در یک گروه قرار می‌گیرند بیشتر تمایل دارند در گفتگو هم‌پوشانی‌ کنند با اینکه طبیعتاً گفتگو درباره اطلاعاتی که دیگران از آن بی‌خبرند روشنگرتراست.هم‌پوشانی‌گرایی زمانی که قرار است جمع درباره موضوعی قضاوت کند و به توافق نهایی برسد شدت می‌گیرد.

➕ یک دلیل می‌تواند محدودیت زمان باشد. فرد ترجیح می‌دهد ساز مخالف نزند تا قضیه سریع‌تر جمع شود.برعکس اگر تمرکز جمع رسیدن به بهترین تصمیم ممکن و محدویت زمانی کمتر باشد، هر کس راحت‌تر نظرش را بیان می‌کند.

➕ تصمیم‌گیری جمعی دشواری‌های خاص خود را دارد. دلیل عمده دیگری که باعث هم‌پوشانی‌گرایی می‌شود اضطراب ناشی از بیان نظر متفاوت در جمع است.بیشتر افراد از اینکه مخالف جمع شناخته شوند بیزارند.
به علاوه حرف زدن در جمع عده‌ای را سراسیمه می‌کند.اعضای یک جمع به شهرت‌شان در میان دیگران اهمیت می‌دهند و دوست ندارند به آبروشان لطمه‌ای وارد شود.
وانگهی آنها گمان می‌کنند با بیان نظر مخالف ممکن است پیوند‌های عاطفی‌شان با دیگران در خطر قرار بگیرد.در نتیجه اطلاعات‌شان را گزینشی با دیگر اعضای جمع در میان می‌گذارند.

➕ تحقیقات متعددی نشان می‌دهند که هر چه اعضای یک جمع اطلاعات بیشتری را با دیگران در میان بگذارند تصمیمات گروهی بهتر و موفق‌تری اخذ می‌شود.

➕ راهکارهای مهمی که به این امر کمک می‌کند عبارتند از:

● اختصاص زمان بیشتر به بحث وگفتگو درباره تصمیم جمعی
● اجتناب از بحث‌های کلی
● اهمیت دادن به تنوع نظرات و گفتگو درباره موضوعات جدید برای اجتناب از تکرار

➕ با به کارگیری این راهکارها و با تمرین بردباری در برابر نظرات مخالف و منتقد می‌توان امیدوار بود فرد دیگر مجبور نباشد برای رسوا نشدن همیشه همرنگ جماعت باشد. گوناگونی رنگ‌ها به زیبایی گروه می‌افزاید.


#سوگیری_شناختی
#تفکر_نقاد


🛜 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی

💢جسد هند رجب ۶ ساله چند روز پس از تماس اضطراری برای کمک، در غزه پیدا شد
🖋️ لوسی ویلیامسون
بی‌بی‌سی، بیت‌المقدس جسد دختر شش ساله‌ای که از ماه گذشته خبری از او شنیده نشده بود، به همراه اجساد چند تن از بستگانش و دو امدادگری که تلاش کردند او را نجات دهند، پیدا شده است.
هند رجب به همراه عمه، عمو و سه پسر عمویش در حال فرار از شهر بود که طبق گزارش‌ها خودرویی که آنها با آن سفر می‌کردند با تانک‌های اسرائیلی روبرو شده و هدف قرار گرفتند.

پدربزرگ هند رجب تائید کرده که جسد او پیدا شده است.

تماس‌های صوتی میان هند رجب و اپراتورهای اورژانس نشان می‌دهد که این دختر شش ساله تنها کسی بود که در ماشین زنده مانده بود و برای مخفی ماندن از نیروهای اسرائیلی در میان اجساد بستگانش پنهان شده بود.

ادامه مطلب را اینجا ⬇️بخوانید.
https://bbc.in/42ExNUj
@BBCPersian

📸تصویری از راهپیمایی ۲۲ بهمن

#دیدار_نیوز
@didarnews1| @didarnewsir

روزشمار سقوط_۱۱

محمدرضا پهلوی در این گفت و گو که یک سال پس از پیروزی انقلاب انجام شده به اشتباهاتش در سال پایانی می‌پردازد، بی آن که بگوید در گذشته چه کرده بود... از شهریور بیست تا شهریور ۵۷... گویی او تنها یک اشتباه داشته، برکناری جمشید آموزگار و نصب شریف امامی و آزادی‌های بی‌حد و حصر از جمله رهایی زندانیان!

پادشاه سیاست گسترش آزادی را با توجه به برقراری حکومت نظامی مضحک می‌خواند و می‌گوید این حکومت نظامی هم به درستی اعمال نمی‌شد!

پهلوی به این نمی‌پردازد که اگر همه کارهایی که سال ۵۷ و به شکل عقب نشینی در برابر خیابان انجام داد، در ۳۷ سال دوره سلطنتش انجام می‌داد آیا کار به بهمن ۵۷ می رسید؟ طبیعتا عقب نشینی پس از خیزش مردم هیچ گاه جواب نداده، نه شاه توانست با این سیاست بماند و نه حسنی مبارک و نه... و صد البته سیاست تشدید سرکوب به شیوه قذافی هم جواب نداد و بهترین راه یک سیاست پیوسته و گام به گام مصالحه با مردم در گذر زمان طولانی است نه گسستن همه چیز، در یک آن!

#تاریخ_معاصر_ایران
#روزشمار_سقوط
#سلطنت #انقلاب۵۷
#محمدرضا_پهلوی
#جمشید_آموزگار
#شریف_امامی
#قذافی
♾ تاریخ و سیاست

جوش دریا

📝📝📝انتخابات به روایت حجاریان

✍️انتخابات مجلس دوازدهم، نحوه کنشگری اصلاح‌طلبان و راه‌های عبور از انسداد در گفت‌وگو با روزنامه «اعتماد»، سه‌شنبه ۲۴ بهمن‌ماه ۱۴۰۲

✅انتخابات را در ایران، تا به امروز، می‌توان به چهار نوع شامل «انتخابات خودمانی»، «شبه ‌انتخابات»، «انتخابات به‌مثابه ابزار کنترل سخت» و «انتخابات بیعت‌گونه» تقسیم کرد.

✅من در هر مقطع با توجه به شرایط نسخه و تجویز خودم را پیشنهاد کرده‌ام. اگر روزنه‌ای برای گشایش فضا و ایجاد تغییر دیده‌ام، از صندوق رأی دفاع کرده‌ام مثل مجلس ششم. از آن طرف، اگر روزنه‌ای ندیده‌ام از مشارکت مشروط گفته‌ام. همین‌جا صراحتاً بگویم که من سخن گفتن از تحریم انتخابات را جرم نمی‌دانم و اگر انتخابات به شکل «ابزار سرکوب» یا «بیعت‌گونه‌» باشد، حتماً با صدای بلند آن را تحریم می‌کنم و پشت عنوان «مشارکت مشروط» پنهان نمی‌شوم.

✅من در انتخابات مجلس پنجم نام‌نویسی کرده بودم، اما شرط کرده بودم اگر یک نفر را بی‌جهت رد صلاحیت کنند، انصراف می‌دهم. آن زمان آقای عباس دوزدوزانی را رد کردند، من هم انصراف دادم. آن وقت گفت‌و‌گویی داغی بین من و آقای هاشم آقاجری در نشریه «عصر ما» درگرفت و من انتقاد شدیدی به سازمان مجاهدین انقلاب کردم که چرا در انتخابات ماندید! می‌خواهم با تأمل در این مسیر و ارجاع به تجربه‌های شخصی، توجه شما را به این مسئله جلب کنم که من و دست‌کم دوستانِ نزدیکِ همفکرم صرفاً به‌دنبال پیروزی نبودیم و انتخابات رقابتی را مقدم می‌شمردیم.

✅سیاست‌ورزی نیابتی دو جهت دارد؛ یک جهت آن معطوف به جامعه است، که گروه، حزب یا جریان سیاسی می‌گوید ما نمی‌توانیم با گزینه اصلی‌مان سیاست‌ورزی کنیم در نتیجه با سطحی پایین‌تر اما مقبول به کارمان ادامه می‌دهیم. جهت دیگر اما خطاب به حاکمیت است؛ که می‌گوید تو نفرات اصلی من را رد می‌کنی، اما من با گزینه‌هایی دیگر به سیاست‌ ورود می‌کنم. الان هر دو این جهات به مشکل برخورده است. در وجه اول مردم می‌گویند وقت‌مان را برای گزینه دست‌ چندم شما تلف نمی‌کنیم، این‌که به گزینه‌های اصلی تن بدهند یا ندهند، مسئله دیگری است. در وجه دوم حاکمیت می‌گوید جایی که خروجی‌اش ظریف و تاج‌زاده است، محکوم به حذف و هدم است! حالا به این‌ها نام مهندس موسوی را هم اضافه کنید برای سنگ‌اندازی مضاعف.

✅من در دو انتخابات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ شرکت نکردم و در این دوره هم مشخص است که شرکت نمی‌کنم. اما، این عدم شرکت بدین معنا نیست که از این به بعد در هیچ انتخاباتی شرکت نخواهم کرد. شاید روزی نظام سیاسی سر عقل آمد و ماشین استصواب و حذف آرام گرفت و مجدداً روزنه‌ای برای اصلاح باز شد. من از باز شدن چنین روزنه‌ای استقبال می‌کنم و حتماً آن وقت در انتخابات شرکت می‌کنم؛ ولو آن‌که همه مردم شرکت نکنند.

✅کسانی که رأی دادن را وظیفه می‌دانند، باید دقیقاً توضیح دهند با چه مقدمه‌ای از رأی اجباری سخن می‌گویند. فقط باید توجه کنند در این زمینه نمی‌شود تکه‌ای از کره شمالی را با تکه‌ای از اتریش کلاژ کرد؛ چون سیاست و انتخابات و اساساً موجودیتی به‌نام ایران را از ریخت می‌اندازند.

✅دوست دربندمان مصطفی تاج‌زاده را در نظر بگیرید. او به میان گروه‌های به‌شدت راست می‌رفت، یعنی کسانی که شاید به خون‌اش تشنه بودند اما آن‌ها را اقناع می‌کرد که مسیر درست کشورداری چیست؛ بدون این‌که ذره‌ای عقب‌نشینی کند و یا حتی عصبی شود. شاید، یکی از دلایل بازداشت مصطفی این بود که داشت گروه‌های راست را متزلزل و مذبذب می‌کرد. تاج‌زاده کاملاً دقت داشت که دعوا را شخصی نکند. به‌نظرم آقای خاتمی هم چنین مشی‌ای دارد. اما بعضی‌ دیگر چنین ظرفیتی ندارند و از گذشته تا امروز نمی‌توانند «دیگری»شان را تحمل کنند.

✅نظام به جایی رسیده است که می‌گوید من مهره‌های شطرنج انتخابات را خودم و با صلاحدید خودم در صفحه می‌چینم، بازی را هم خودم اداره می‌کنم، هر کجا هم که دیدم شرایط به نفع‌ام نیست لنگه کفش را در می‌آورم و همه‌چیز را به هم می‌ریزم؛ یعنی الگوی شطرنج برره‌ای!

✅برخی رفقای جوان ما یک نکته مهم را باید گوشه ذهن داشته باشند. این‌ها ممکن است خودشان را با نیروهای هم‌سن‌و‌سال‌شان در جناح اقتدارگرا مقایسه کنند، و به برکشیده‌شدن یا حاشیه امن‌ آن‌ها غبطه بخورند حال آن‌که توجه ندارند رشد جوان مؤمن انقلاب رانتی و گلخانه‌ای است و به محض این‌که کمی فضا رقابتی شود، همه باید به پایگاه‌های بسیج محلات یا اکانت‌های ناشناس ۵۰ هزار تومانی‌شان برگردند.


✅برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید و یا روی instant view بزنید

📌نشانی‌های سعید حجاریان در شبکه‌های مجازی👇:
تلگرام | اینستاگرام | توییتر

یک موج سرمای عجیب شهر ما را درنوردیده است. دمای هوا رسیده به پانزده درجه زیر صفر. یک هل دیگر بدهد، رکورد می‌زنیم و کلوین را روسفید می‌کنیم. من کلا از سرمای این چنینی و آن چنینی نفرت دارم. دچار افسردگی و آمدنم بهر چه بود می‌شوم و خیره می‌مانم به نیمه‌ی خالی آفتابه. واقعا چرا باید چهار فصل داشته باشیم؟ چرا من یک عمه‌ی متمول ندارم که ویلای دوبلکسش را در یکی از ساحل‌های دورافتاده‌ی مدیترانه‌ برایم ارث بگذارد؟ یک جایی که فقط یک فصل معتدل داشته باشد و خلق و خوی سرزمین و آدم‌هایش مثل دشت‌های بابونه، آرام باشد؟ ها؟ چرا؟

هر دو دقیقه، چهار بار گزارش هواشناسی را چک می‌کنم. با این‌که از دانستنِ آینده خوف دارم و بدم می‌آید. از این‌که بدانم چهارشنبه‌ی هفته‌ی بعد قرار است سیل بیاید و تا ناف برویم زیر آب یا آفتاب کباب‌مان کند یا اصلا قرار است جهان تمام شود و خلاص. اما حالا افتاده‌ام به دریوزگی و دائم هوای ساعت‌ها و روزهای آینده را چک می‌کنم به امید بهبودی دمای هوا. رمز موفقیت و سلامت به ساحل رسیدن برای من همین وضعیت "به سمت بهبودی" رفتن است. تحمل شرایط چرند و رنج‌آور فقط به شرطی قابل تحمل است که بدانم لااقل در مسیر بهبودی هستم. حتی اگر من و بهبودی -مشابه وضعیت دو خط موازی- قرار باشد در بی‌نهایت به هم برسیم. چهار سال پیش ذات‌الریه گرفتم. به شکل جانکاهی سرفه می‌کردم و هر آینه فکر می‌کردم که قرار است لگن خاصره‌ام از گلویم بپرد بیرون. هزار درجه هم تب داشتم و بخار از بدنم می‌زد بیرون. کلا آفتابه‌ی خوش‌بینی خالی شده بود و مانده بودم که دوربین‌ عکاسی‌ام را برای چه کسی باید ارث بگذارم. تحمل رنج سخت بود. رفتم دکتر. نیم کیلو آنتی‌بیوتیک داد و گفت خوب میشی. یکی دو ماه دیگر هم سرفه‌ها می‌روند. طول می‌کشد اما قول مساعد داد که افتاده‌ام در مسیر بهبودی. همین دانستنِ افتادن در مسیر بهبودی، رنج را قابل تحمل کرد. مثل آمدن بولدوزر بالای سر خرابه‌های یک شهر ویران شده از زلزله.

گزارش هواشناسی تا چشم کار می‌کند، هوا را سرد نشان می‌دهد و خبری از بهبودی نیست. حتی دارد می‌گوید این یکشنبه که بیاید، دمای هوای یک طوری سرد می‌شود که مایعات درون مثانه هم ممکن است منجمد بشود. یعنی فعلا این قطار از ریل سُر خورده بیرون و این کشتی بر گل (کسره‌ی گاف) نشسته. برای تحمل این سرما لازم است که زمان دقیق بهار را بدانم. لااقل کاش یک جمشید داشتیم که بهش می‌گفتیم: «آقا ما خسته‌ایم. شما که گردنت بلنده میتونی بگی باهار کدوم وره؟». یا کاش عمه‌ای داشتم که افتاده بود در مسیر پول‌دار شدن. در مسیر بهبودی. در مسیر خریدن ویلایی وسط دشت‌های بابونه. یا لااقل قرن هشتم به دنیا می‌آمدم در شیراز. در یک خانه‌ی ویلایی با درخت‌های مرصع به بهار نارنج. همسایه‌ام هم یکی بود که می‌گفت: «بویِ بهبود ز اوضاعِ جهان می‌شنوم | شادی آورد گل و بادِ صبا شاد آمد».

من باید نشانه‌ای پیدا کنم از بهبودِ اوضاع. باید نسیم ولرم گم‌شده در آسمان شهر را پیدا کنم و ازش بپرسم که کی قرار است این‌وری بوزد؟ اصلا قرار است بوزد؟ یا یک ننه سرمای الدنگی هست که همه‌ی نسیم‌های بهاری را توی شیشه مربا حبس می‌کند و قایم می‌کند توی پستوی دخمه‌اش؟

می‌بینید؟ این است نتیجه گرفتار شدن در هوای سرد. آفتابه‌ای که دیر متوجه شدی که خالی است. عمه‌ای که پشت کرده به مال دنیا. دماسنجی که همه‌ی جیوه‌اش از فرط سرما کز کرده ته حباب. افسار باز شده‌ی هزار اهریمن در زمین و آسمان شهر که تن حافظ را در گور می‌لرزانند. آن‌قدر سرد که خمِ ابروی هیچ لیلایی در نماز یادم نمی‌آید. اما خب. قول می‌دهم همین که هوا اندکی گرم‌تر شد جبران کنم و بنویسم که :«باده صافی شد و مرغانِ چمن مست شدند | موسمِ عاشقی و کار به بنیاد آمد».
#فهیم_عطار
@fahimattar

🔴الهی! العفو، العفو، العفو، العفو، العفو.

⭕️بار خدایا! این ظلوم جهول کفور، در خواب هم چنین رویه‌ای را نمی‌دیدم.
وای بر ما! وای بر ما!
به نام انقلاب و ما انقلابیون چه‌ها که صورت نگرفته!
ما چقدر خام و خواب و خوش‌خیال و خوش‌باور و خوشبین بودیم.
لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم.

⭕️بار خدایا! تا ما را نیامرزیده‌ای از این دنیا مبر!

▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️▪️▫️

🔻فضلی‌نژاد در مصاحبه‌ای که سال ۸۱ با خلخالی داشته که متن آن در دسترس است، از او سوال می‌کند. در این مصاحبه، فضلی‌نژاد به خلخالی اصرار می‌کند که برای ثبت در تاریخ هم که شده برخی از خطاهایش را بگوید.

🔻خلخالی در جواب می‌گوید: «تاریخ باید نماد دلاوری‌های انقلابیون باشد، حالا خطاهایشان را که نباید بزرگ کرد. مثلا اینکه پاسداران یک برادر دوقلو را به جای دیگری آورده‌اند و من اعدامش کرده‌ام، اینکه نکته مهمی نیست یا مثلا یک گروه بودند که آخر سال ۵۹ فکر می‌کنم دستگیر کردند که اساسا اسلامی بودند، اما خب به ما گفتند که اینها مارکسیست هستند و من بدون فوت وقت از دم تیغ گذراندمشان. بعد هم اعلام کردیم اینان در صف شهدای انقلاب هستند و حقیقتاً هم دروغ نگفتیم.»

▫️فضلی‌نژاد به خلخالی می‌گوید: «یکی برای من تعریف می‌کرد که شما روزی بنا داشتید بیست نفر را با هم محاکمه کنید. جلوی صف آنها رفتید و گفتید یکی در میان از سمت راست، اولی اعدام شود و دومی حبس ابد برود. نفر آخر که حبس ابد گرفته بود، به امید اینکه شاید روزی آزاد شود، گویا خنده‌ای بر لبانش نقش بست و شما تا خنده او را دیدید گفتید حال که این‌طور شد از آخر صف، یکی در میان، اولی اعدام شود و بعدی به حبس ابد رود...»

🔻خلخالی می‌گوید: «آن خنده شیطانی بود. دقیقاً آن صحنه را به یاد دارم...الان شما می‌آیید از دلیل و اثبات دلیل حرف می‌زنید. آن موقع این چیزها نبود اصلا. می‌گفتند فلانی ضد انقلاب است ما هم اعدامش می‌کردیم. آن دسته هم که گفتی همه‌شان محارب بودند. حبس ابد هم با اعدام که زیاد فرقی نمی‌کرد...»
(هفته‌نامه پروین، شماره صفر، ۱۳۸۱ و نک: حاکم شرعی که رد صلاحیت شد/ خلخالی در مسیر انزوا)

🆔 @Saeidzibakalam

خاطرۀ گفته نشده یا کمتر گفته شده از انقلاب ۵۷
«خلخالی حکم اعدام خودش را هم امضا کرد!»

ابوالفضل توکلی بینا:
🔹 (برای این که نشان دهیم خلخالی در صدور حکم اعدام دقت ندارد) حکم اعدام خود خلخالی را در برگه‌ای نوشتیم و لای برگه‌های دیگر گذاشتیم و به وی دادیم. آن را هم امضا کرد! رفتیم و همین حکم امضا شده (حکم اعدام حودش) را به دکتر بهشتی نشان دادیم و گفتیم: ببینید که ایشان چگونه کیلویی عمل می‌کند تا جایی که حکم اعدام خودش را هم ندیده امضا کرده است!/عصر ایران

@hammihanonline

🖌هومن پناهنده

مکالمه‌ی روبسپیر با قاضی در سکانسی از دانتون، اثر آندری وایدا.
ماکسیمیلیان روبسپیر، یکی از رهبران انقلاب فرانسه، حقوقدانی بود که، به سبب پای‌بندی‌اش به ارزش‌های اخلاقی، لقب "فسادناپذیر" داشت. این سکانس مربوط به زمانی است که او، پس از پیروزی انقلاب و در دوره‌ی "وحشت"، در اوج قدرت بود و قدرت اگر مطلق شود، سازوکارش "فسادناپذیر" را نیز فاسد می‌کند.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

حسین محبی، معاون تبلیغات سپاه :

۱۶۰۰ شاعر در سپاه شناسایی شدند که با حافظ و سعدی و مولانا که از شعرای بزرگ جامعه ادبی کشور هستند خیلی هم فاصله ای ندارند.

@shabake_khabar_ir