Forwarded from Deleted Account
ostade_eshgh.pdf
1.8 MB
نقد کتاب «استاد عشق» تالیف ایرج حسابی
الگویی مثال‌زدنی برای ویرایش محتوایی کتاب تالیفی
منبع:
http://www.ipm.ac.ir/doc/ostade_eshgh.pdf
الگویی مثال‌زدنی برای ویرایش محتوایی کتاب تالیفی
منبع:
http://www.ipm.ac.ir/doc/ostade_eshgh.pdf
در بینِ بساطِ دردِ خنزر پنزر
افتاده دو دستِ سردِ خنزر پنزر
یک شاخه‌ی گُل نیز نگاهش پیداست
از کیسه‌ی پیرمردِ خنزر پنزر...
جواد_روستا
افتاده دو دستِ سردِ خنزر پنزر
یک شاخه‌ی گُل نیز نگاهش پیداست
از کیسه‌ی پیرمردِ خنزر پنزر...
جواد_روستا
Forwarded from قدح‌های نهانی
پاسخ علامه علی اکبر دهخدا به دعوت نامه ای که رادیو صدای آمریکا از طریق سفارت این کشور برای وی ارسال داشت،
متن نامه رئيس اداره اطلاعات سفارت آمريکا :
۱۹ دی ۱۳۳۲
خيابان ايرانشهر، فيشرآباد، تهران
آقای محترم- صدای آمريکا در نظر دارد برنامه ای از زندگانی دانشمندان و سخنوران ايرانی، در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک پخش نمايد. اين اداره جنابعالی را نيز برای معرفی به شنوندگان ايرانی برگزيده است. در صورتی که موافقت فرماييد، ممکن است کتباً يا شفاهاً نظر خودتان را اطلاع فرماييد تا برای مصاحبه با شما ترتيب لازم اتخاذ گردد.
ضمناً در نظر است که علاوه بر ذکر زندگانی و سوابق ادبی سرکار، قطعه ای نيز از جديدترين آثار منظوم يا منثور شما پخش گردد .
بديهی است صدای آمريکا ترجيح می دهد که قطعه انتخابی سرکار، جديد و قبلاً در مطبوعات ايران درج نگرديده باشد. چنانچه خودتان نيز برای تهيه اين برنامه جالب، نظری داشته باشيد، از پيشنهاد سرکار حسن استقبال به عمل خواهد آمد .
با تقديم احترامات فائقه
سی. ادوارد. ولز
رئيس اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا
پاسخ علی اکبر دهخدا :
جناب آقای سی. ادوارد. ولز، رئيس ادارۀ اطلاعات سفارت کبرای آمريکا
نامه مورخه ۱۹ ديماه ۱۳۳۲ جنابعالی رسيد، و از اينکه اين ناچيز را لايق شمرده ايد که در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک، شرح حال مرا انتشار بدهيد متشکرم.
شرح حال من و امثال مرا در جرايد ايران و راديوهای ايران و بعضی از دول خارجه، مکرر گفته اند. اگر به انگليسی اين کار می شد، تا حدی مفيد بود؛ برای اينکه ممالک متحده آمريکا، عدٌه ای از مردم ايران را بشناسند. ولی به فارسی، تکرار مکرٌرات خواهد بود، و به عقيده من نتيجه ندارد.
و چون اجازه داده ايد که نظريات خود را در اين باره بگويم و اگر خوب بود حُسن استقبال خواهيد کرد، اين است که زحمت می دهم، بهتر اين است که اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا به زبان انگليسی، اشخاصی را که لايق می داند معرفی کند. و بهتر از آن اين است که در صدای آمريکا به زبان انگليسی برای مردم ممالک متحده شرح داده شود که در آسيا مملکتی به اسم ايران هست که خانه های قراء و قصبات آنجا، در، و صندوق های آنها قفل ندارد، و در آن خانه ها و صندوق ها طلا و جواهرات هم هست، و هر صبح مردم قريه، از زن و مرد به صحرا می روند و مشغول زراعت می شوند، و هيچ وقت نشده است وقتی که به خانه برگردند، چيزی از اموال آنان به سرقت رفته باشد.
يا يک شتردار ايرانی که دو شتر دارد و جای او معلوم نيست که در کدام قسمت مملکت است، به بازار ايران می آيد و در ازای «پنج دلار» دو بار زعفران يا ابريشم برای صد فرسخ راه حمل می کند و نصف کرايه را در مبداء و نصف ديگر آن را در مقصد دريافت می دارد، و هميشه اين نوع مال التجاره ها سالم به مقصد می رسد.
و نيز دو تاجر ايرانی، صبح شفاهاً با يکديگر معامله می کنند و در حدود چند ميليون، و عصر خريدار که هنوز نه پول داده است و نه مبيع آن را گرفته است، چند صد هزار تومان ضرر می کند. معهذا هيچ وقت آن معامله را فسخ نمی کند و آن ضرر را متحمل می شود.
اينهاست که از اين گوشه آسيا شما می توانيد به ملت خودتان اطلاعات بدهيد، تا آنها بدانند در اينجا به طوری که انگليسی ها ايران را معرفی کرده اند، يک مشت آدمخوار زندگی نمی کنند، و از طرف ديگر به فارسی، به عقيده من خوب است که در صدای آمريکا، طرز آزادی ممالک متحده آمريکا را در جنگ های استقلال، به ايرانيان بياموزيد و بگوييد که چگونه توانسته ايد از دست استعمار خلاص شويد؟ و تشويق کنيد که واشنگتن ها و فرانکلن ها در ايران، برای حفظ استقلال از همان طرق بروند.
در خاتمه با تشکر از لطف شما احترامات خود را تقديم می دارد.
علی اکبر دهخدا
منبع: روزنامه اطلاعات - شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۸۵
متن نامه رئيس اداره اطلاعات سفارت آمريکا :
۱۹ دی ۱۳۳۲
خيابان ايرانشهر، فيشرآباد، تهران
آقای محترم- صدای آمريکا در نظر دارد برنامه ای از زندگانی دانشمندان و سخنوران ايرانی، در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک پخش نمايد. اين اداره جنابعالی را نيز برای معرفی به شنوندگان ايرانی برگزيده است. در صورتی که موافقت فرماييد، ممکن است کتباً يا شفاهاً نظر خودتان را اطلاع فرماييد تا برای مصاحبه با شما ترتيب لازم اتخاذ گردد.
ضمناً در نظر است که علاوه بر ذکر زندگانی و سوابق ادبی سرکار، قطعه ای نيز از جديدترين آثار منظوم يا منثور شما پخش گردد .
بديهی است صدای آمريکا ترجيح می دهد که قطعه انتخابی سرکار، جديد و قبلاً در مطبوعات ايران درج نگرديده باشد. چنانچه خودتان نيز برای تهيه اين برنامه جالب، نظری داشته باشيد، از پيشنهاد سرکار حسن استقبال به عمل خواهد آمد .
با تقديم احترامات فائقه
سی. ادوارد. ولز
رئيس اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا
پاسخ علی اکبر دهخدا :
جناب آقای سی. ادوارد. ولز، رئيس ادارۀ اطلاعات سفارت کبرای آمريکا
نامه مورخه ۱۹ ديماه ۱۳۳۲ جنابعالی رسيد، و از اينکه اين ناچيز را لايق شمرده ايد که در بخش فارسی صدای آمريکا از نيويورک، شرح حال مرا انتشار بدهيد متشکرم.
شرح حال من و امثال مرا در جرايد ايران و راديوهای ايران و بعضی از دول خارجه، مکرر گفته اند. اگر به انگليسی اين کار می شد، تا حدی مفيد بود؛ برای اينکه ممالک متحده آمريکا، عدٌه ای از مردم ايران را بشناسند. ولی به فارسی، تکرار مکرٌرات خواهد بود، و به عقيده من نتيجه ندارد.
و چون اجازه داده ايد که نظريات خود را در اين باره بگويم و اگر خوب بود حُسن استقبال خواهيد کرد، اين است که زحمت می دهم، بهتر اين است که اداره اطلاعات سفارت کبرای آمريکا به زبان انگليسی، اشخاصی را که لايق می داند معرفی کند. و بهتر از آن اين است که در صدای آمريکا به زبان انگليسی برای مردم ممالک متحده شرح داده شود که در آسيا مملکتی به اسم ايران هست که خانه های قراء و قصبات آنجا، در، و صندوق های آنها قفل ندارد، و در آن خانه ها و صندوق ها طلا و جواهرات هم هست، و هر صبح مردم قريه، از زن و مرد به صحرا می روند و مشغول زراعت می شوند، و هيچ وقت نشده است وقتی که به خانه برگردند، چيزی از اموال آنان به سرقت رفته باشد.
يا يک شتردار ايرانی که دو شتر دارد و جای او معلوم نيست که در کدام قسمت مملکت است، به بازار ايران می آيد و در ازای «پنج دلار» دو بار زعفران يا ابريشم برای صد فرسخ راه حمل می کند و نصف کرايه را در مبداء و نصف ديگر آن را در مقصد دريافت می دارد، و هميشه اين نوع مال التجاره ها سالم به مقصد می رسد.
و نيز دو تاجر ايرانی، صبح شفاهاً با يکديگر معامله می کنند و در حدود چند ميليون، و عصر خريدار که هنوز نه پول داده است و نه مبيع آن را گرفته است، چند صد هزار تومان ضرر می کند. معهذا هيچ وقت آن معامله را فسخ نمی کند و آن ضرر را متحمل می شود.
اينهاست که از اين گوشه آسيا شما می توانيد به ملت خودتان اطلاعات بدهيد، تا آنها بدانند در اينجا به طوری که انگليسی ها ايران را معرفی کرده اند، يک مشت آدمخوار زندگی نمی کنند، و از طرف ديگر به فارسی، به عقيده من خوب است که در صدای آمريکا، طرز آزادی ممالک متحده آمريکا را در جنگ های استقلال، به ايرانيان بياموزيد و بگوييد که چگونه توانسته ايد از دست استعمار خلاص شويد؟ و تشويق کنيد که واشنگتن ها و فرانکلن ها در ايران، برای حفظ استقلال از همان طرق بروند.
در خاتمه با تشکر از لطف شما احترامات خود را تقديم می دارد.
علی اکبر دهخدا
منبع: روزنامه اطلاعات - شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۸۵
نخستین فیلم مستند درباره ی دکتر محمد مصدق که سه سال پس از وفاتش ، در پاریس در ۱۳۴۸ ساخته شد.
#هومن _پناهنده
👇👇👇
#هومن _پناهنده
👇👇👇
Forwarded from H PJ
📣 نقش زنان در مذاکره‌های برجام
▪️وندی شرمن، معاون جان کری، وزیرامورخارجه ی آمریکا در دولت باراک اوباما و از اعضای هیات‌مذاکره‌کننده ی آمریکا در گفت‌وگوهای برجام گفته: «زنان نقشی جدی در به‌دست‌آمدن توافق هسته‌ای با ایران بازی کرده‌اند."
▫️او گفته: «مذاکرات ایران توسط رئیس سیاست خارجی اتحادیه ی اروپا، یعنی نخست کاترین اشتون و پس از او، فدریکا موگرینی هماهنگ شد.
معاون آنها، هلگا اشمید، نیز قهرمان ناشناخته ی مذاکرات ایران به‌شمار می‌رود و پس از وی، من بودم.
یعنی نهایتاً این زنان بودند که زمان بیش‌تری با هیات ایرانی که کاملا مردانه بود، سپری کردند.»
▪️شرمن یکی از خاطرات‌اش را از گفت‌وگوهای برجام تعریف کرده که: «زمانی که در حال کار بر روی جزئیات نهایی توافق بودیم، یک‌‌شب وزیران برای خوردن شام می‌رفتند و ما برای ادامه ی کار از شام برمی‌گشتیم.
وقتی داشتیم برمی‌گشتیم متوجه شدیم وزیران مرد بین خودشان به‌طعنه گفتند اگر این کار کاملاً دست زن‌ها سپرده می‌شد، حتما مذاکرات خیلی سریع‌تر پیش میٰ‌رفت. ما تصمیم گرفتیم که این زن‌ستیزی را نادیده بگیریم و کارمان را بکنیم."/ وب‌سایت شورای‌روابط‌خارجی آمریکا
@roozArooz_media
▪️وندی شرمن، معاون جان کری، وزیرامورخارجه ی آمریکا در دولت باراک اوباما و از اعضای هیات‌مذاکره‌کننده ی آمریکا در گفت‌وگوهای برجام گفته: «زنان نقشی جدی در به‌دست‌آمدن توافق هسته‌ای با ایران بازی کرده‌اند."
▫️او گفته: «مذاکرات ایران توسط رئیس سیاست خارجی اتحادیه ی اروپا، یعنی نخست کاترین اشتون و پس از او، فدریکا موگرینی هماهنگ شد.
معاون آنها، هلگا اشمید، نیز قهرمان ناشناخته ی مذاکرات ایران به‌شمار می‌رود و پس از وی، من بودم.
یعنی نهایتاً این زنان بودند که زمان بیش‌تری با هیات ایرانی که کاملا مردانه بود، سپری کردند.»
▪️شرمن یکی از خاطرات‌اش را از گفت‌وگوهای برجام تعریف کرده که: «زمانی که در حال کار بر روی جزئیات نهایی توافق بودیم، یک‌‌شب وزیران برای خوردن شام می‌رفتند و ما برای ادامه ی کار از شام برمی‌گشتیم.
وقتی داشتیم برمی‌گشتیم متوجه شدیم وزیران مرد بین خودشان به‌طعنه گفتند اگر این کار کاملاً دست زن‌ها سپرده می‌شد، حتما مذاکرات خیلی سریع‌تر پیش میٰ‌رفت. ما تصمیم گرفتیم که این زن‌ستیزی را نادیده بگیریم و کارمان را بکنیم."/ وب‌سایت شورای‌روابط‌خارجی آمریکا
@roozArooz_media
برنی ساندرز ، سناتور آمریکایی ، نامزدی اش را برای رقابت در انتخابات ریاست جمهوری 2020 چنین اعلام می کند.👇👇👇
✔️رضاشاه، شاهی که دوباره باید شناخت🔻
🖊سهند ایرانمهر
🔸ایرانِ پایان جنگ جهانی، ایرانِ چند پاره و دچار هرج و مرج کامل بود. آذربایجان، حکومتی مستقل. گیلان، یک جمهوری سوسیالیست تحت حمایت مسکو. کردستان عرصه نزاع کردها و آسوری ها و خوزستان هم به عنوان عربستان و زیر لوای شیخ خزعل. نقاط مرکزی هم اوضاع آشفته ای داشتند. طوایف مختلف بر سر هم می زدند. اصفهان، دستِ بختیاری‌ها بود و فارس، دستِ قشقایی‌ها. پلیس جنوب هم دست نشانده انگلیس و کرانه های خلیج فارس را در قبضه داشت.
🔸 وقتی صحبت از رضاشاه به میان می‌آید، از رضاشاهی صحبت می کنیم که طی ۱۶ سال به این همه نابسامانی پایان داد ، نظم جدیدی را مبتنی بر سه رکن ارتش، بوروکراسی و دربار بنا کرد و با ایجاد یک ارتش منسجم (۱۲۴۰۰۰نفری) هم لندن را متقاعد کرد که او یگانه راه نجات ایران از دست بلشویسم است و هم مسکو را قانع کرد که در برابر دشمنان این کشور، ایران؛ بیطرف خواهد ماند.
قدرت رضاشاه که تثبیت شد، نوسازی نظام اجتماعی – اقتصادی و سیاسی را کلید زد. نخبگان را به کار گرفت. دانشگاه تهران را تاسیس کرد، پروژه ملت سازی را با اجباری کردن خدمت سربازی و گردآوردن همه اقوام ایرانی زیر یک پرچم، تضعیف ایلات، به حاشیه بردن نهادهای سنتی چون روحانیت و سلب مالکیت از زمین های وقفی و محو دادگاه های شرعی از یک سو و نوسازی را با ایجاد راه های ارتباطی و گسترش تلگراف و صنایع مختلف از سوی دیگر، پیش برد. رضاشاه، مبدع اصلاحات آمرانه شد تا جایی که همان ملک الشعرای بهاری که منظومه «جمهوری نامه» را (با همفکری میرزاده عشقی ) سرود و کنایاتی نیشدار به رضاخان زد(ترقی اندرین کشور محال است/ که در این مملکت قحط‌الرجال است/خرابی‌از جنوب و از شمال است/ بر این مخلوق آزادی وبال است) بواسطه سرکوبِ {به زعم او تجزیه طلبانی چون} پسیان و میرزاکوچک و شیخ محمد خیابانی ) نه فقط رضاشاه را دیگر رضاخان نمی‌دانست و «ناظم و قائد ایران» نامید که رییس دولت وقت یعنی وثوق الدوله را «بوذرجمهر کامل» دانست.
🔸 رضاشاه، خالق ایران مدرن و پدرِ نظم نوین و مبتکر نوسازی آن است . اینها وجوه مثبت اوست با این حال، او هم همانند هر شخصیت تاریخی، نقاط ضعف های فاحشی هم دارد که بیشتر تداعی‌گر رضاخان است نه رضاشاه.
🔸محمدرضا شاه پهلوی در کتاب پاسخ به تاریخ به صراحت می‌نویسد :«پدرم در دوره پادشاهی خود تمام امور مملکتی را در دست خود داشت و کشور را مانند یک نظامی اداره می‌کرد». «نظامی اداره کردن» کشور همان چیزی است که «ارسلان خلعتبری» هم در کتاب «آریستوکراسی ایران» (۱۳۲۴/ص۱۵) بدان اشاره می کند: «رضاشاه آریستوکراسی سابق را از کار انداخت اما طبقه ممتاز دیگری را جایگزین آن کرد که در نظر مردم صدبار فاسد تر و ظالم تر از آریستوکراسی سابق بود».
آرتور میلسپو مشاور مالی آمریکایی در کتاب «امریکایی‌ها در ایران»(نشر البرز ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی) هم، دراین باره می‌گوید:«رضاشاه کاملا کشور را دوشید و طبقات پایین را از پا درآورد به نحویکه خود او و نورچشمی هایش طبقه جدیدی را تشکیل دادند و تورم ، مالیات و فشارهای دیگر سطح زندگی مردم را به شدت پایین آورد».
🔸 پلیس مخفی و سیاست مشت آهنین، خیلی زود در برنامه کاری رضاشاه( اکنون دوباره رضاخان) قرار گرفت. نخبگان و احزاب سیاسی سرکوب شدند، حتا «حزب ترقی» که از دلِ «حزب تجدد» برآمده بود و از هواداران رضاشاه بود، بواسطه تاکید کمرنگ بر جمهوریت، منحل شد. زمینداران قدرت وسیعی یافتند(نمایندگان این طبقه در مجلس از ۳۹ درصد به ۵۸ ردصد رسیدند/ زهرا شجیعی نمایندگان مجلس در ۲۱ دوره قانونگذاری ص۱۷۳)، اقلیت های دینی(از ارامنه تا زرتشتیان و بهایی‌ها) که در آغاز با روی خوش از آنان استقبال شد به تدریج دچار محدودیت و فشارو سرکوب شدند و نخبگانی چون عبدالحسین‌تیمورتاش و سردار اسعد بختیاری و علی اکبر‌خان داور، قربانی خودکامگی او شدند تا جایی که ترک ناگزیر سلطنت توسط رضاشاه با شادمانی طبقات مختلف روبرو شد.
چنین تصویری از رضاشاه تاثیر خود را بالاخص بر مردم ایران در دهه چهل تا زمام انقلاب ۵۷ و حتا چنددهه بعد از آن وحود داشت، امروز اما نگاه عمومی بیشتر مبتنی بر وجوه مثبت اوست. اما چرا احساسات و قرائت عمومی از یک شخصیت تاریخی تا بدین‌حد متغیر شده است؟
🔸هر شخصیت مهم، دو وجه تاریخی و فراتاریخی دارد. وجه تاریخی که معمولا وجوه مثبت و منفی را توامان دارد، حاصل گزاره ها، اسناد و مدارک تاریخی است اما وجه فراتاریخی، به «فرامتن» تعلق دارد و ماحصل متغیرهایی بیرون از تاریخ و تابع شرایط نزدیک به حال است. رضاخان یا رضاشاه کنونی که در زمان انقلاب یا امروز ایران از آن صحبت می‌شد یا می‌شود، رضا شاه تاریخی نیست. رضا شاه یا رضاخان، فراتاریخی و محصولِ فرامتن است.
ادامه پست بعد🔻
🖊سهند ایرانمهر
🔸ایرانِ پایان جنگ جهانی، ایرانِ چند پاره و دچار هرج و مرج کامل بود. آذربایجان، حکومتی مستقل. گیلان، یک جمهوری سوسیالیست تحت حمایت مسکو. کردستان عرصه نزاع کردها و آسوری ها و خوزستان هم به عنوان عربستان و زیر لوای شیخ خزعل. نقاط مرکزی هم اوضاع آشفته ای داشتند. طوایف مختلف بر سر هم می زدند. اصفهان، دستِ بختیاری‌ها بود و فارس، دستِ قشقایی‌ها. پلیس جنوب هم دست نشانده انگلیس و کرانه های خلیج فارس را در قبضه داشت.
🔸 وقتی صحبت از رضاشاه به میان می‌آید، از رضاشاهی صحبت می کنیم که طی ۱۶ سال به این همه نابسامانی پایان داد ، نظم جدیدی را مبتنی بر سه رکن ارتش، بوروکراسی و دربار بنا کرد و با ایجاد یک ارتش منسجم (۱۲۴۰۰۰نفری) هم لندن را متقاعد کرد که او یگانه راه نجات ایران از دست بلشویسم است و هم مسکو را قانع کرد که در برابر دشمنان این کشور، ایران؛ بیطرف خواهد ماند.
قدرت رضاشاه که تثبیت شد، نوسازی نظام اجتماعی – اقتصادی و سیاسی را کلید زد. نخبگان را به کار گرفت. دانشگاه تهران را تاسیس کرد، پروژه ملت سازی را با اجباری کردن خدمت سربازی و گردآوردن همه اقوام ایرانی زیر یک پرچم، تضعیف ایلات، به حاشیه بردن نهادهای سنتی چون روحانیت و سلب مالکیت از زمین های وقفی و محو دادگاه های شرعی از یک سو و نوسازی را با ایجاد راه های ارتباطی و گسترش تلگراف و صنایع مختلف از سوی دیگر، پیش برد. رضاشاه، مبدع اصلاحات آمرانه شد تا جایی که همان ملک الشعرای بهاری که منظومه «جمهوری نامه» را (با همفکری میرزاده عشقی ) سرود و کنایاتی نیشدار به رضاخان زد(ترقی اندرین کشور محال است/ که در این مملکت قحط‌الرجال است/خرابی‌از جنوب و از شمال است/ بر این مخلوق آزادی وبال است) بواسطه سرکوبِ {به زعم او تجزیه طلبانی چون} پسیان و میرزاکوچک و شیخ محمد خیابانی ) نه فقط رضاشاه را دیگر رضاخان نمی‌دانست و «ناظم و قائد ایران» نامید که رییس دولت وقت یعنی وثوق الدوله را «بوذرجمهر کامل» دانست.
🔸 رضاشاه، خالق ایران مدرن و پدرِ نظم نوین و مبتکر نوسازی آن است . اینها وجوه مثبت اوست با این حال، او هم همانند هر شخصیت تاریخی، نقاط ضعف های فاحشی هم دارد که بیشتر تداعی‌گر رضاخان است نه رضاشاه.
🔸محمدرضا شاه پهلوی در کتاب پاسخ به تاریخ به صراحت می‌نویسد :«پدرم در دوره پادشاهی خود تمام امور مملکتی را در دست خود داشت و کشور را مانند یک نظامی اداره می‌کرد». «نظامی اداره کردن» کشور همان چیزی است که «ارسلان خلعتبری» هم در کتاب «آریستوکراسی ایران» (۱۳۲۴/ص۱۵) بدان اشاره می کند: «رضاشاه آریستوکراسی سابق را از کار انداخت اما طبقه ممتاز دیگری را جایگزین آن کرد که در نظر مردم صدبار فاسد تر و ظالم تر از آریستوکراسی سابق بود».
آرتور میلسپو مشاور مالی آمریکایی در کتاب «امریکایی‌ها در ایران»(نشر البرز ترجمه عبدالرضا هوشنگ مهدوی) هم، دراین باره می‌گوید:«رضاشاه کاملا کشور را دوشید و طبقات پایین را از پا درآورد به نحویکه خود او و نورچشمی هایش طبقه جدیدی را تشکیل دادند و تورم ، مالیات و فشارهای دیگر سطح زندگی مردم را به شدت پایین آورد».
🔸 پلیس مخفی و سیاست مشت آهنین، خیلی زود در برنامه کاری رضاشاه( اکنون دوباره رضاخان) قرار گرفت. نخبگان و احزاب سیاسی سرکوب شدند، حتا «حزب ترقی» که از دلِ «حزب تجدد» برآمده بود و از هواداران رضاشاه بود، بواسطه تاکید کمرنگ بر جمهوریت، منحل شد. زمینداران قدرت وسیعی یافتند(نمایندگان این طبقه در مجلس از ۳۹ درصد به ۵۸ ردصد رسیدند/ زهرا شجیعی نمایندگان مجلس در ۲۱ دوره قانونگذاری ص۱۷۳)، اقلیت های دینی(از ارامنه تا زرتشتیان و بهایی‌ها) که در آغاز با روی خوش از آنان استقبال شد به تدریج دچار محدودیت و فشارو سرکوب شدند و نخبگانی چون عبدالحسین‌تیمورتاش و سردار اسعد بختیاری و علی اکبر‌خان داور، قربانی خودکامگی او شدند تا جایی که ترک ناگزیر سلطنت توسط رضاشاه با شادمانی طبقات مختلف روبرو شد.
چنین تصویری از رضاشاه تاثیر خود را بالاخص بر مردم ایران در دهه چهل تا زمام انقلاب ۵۷ و حتا چنددهه بعد از آن وحود داشت، امروز اما نگاه عمومی بیشتر مبتنی بر وجوه مثبت اوست. اما چرا احساسات و قرائت عمومی از یک شخصیت تاریخی تا بدین‌حد متغیر شده است؟
🔸هر شخصیت مهم، دو وجه تاریخی و فراتاریخی دارد. وجه تاریخی که معمولا وجوه مثبت و منفی را توامان دارد، حاصل گزاره ها، اسناد و مدارک تاریخی است اما وجه فراتاریخی، به «فرامتن» تعلق دارد و ماحصل متغیرهایی بیرون از تاریخ و تابع شرایط نزدیک به حال است. رضاخان یا رضاشاه کنونی که در زمان انقلاب یا امروز ایران از آن صحبت می‌شد یا می‌شود، رضا شاه تاریخی نیست. رضا شاه یا رضاخان، فراتاریخی و محصولِ فرامتن است.
ادامه پست بعد🔻
ادامه از پست قبل
🔸 رضاخان دوران انقلاب، تحت تاثیر موج سلطنت ستیزی و اسلام خواهی و گفتمان چپ، یک دژخیم تمام عیار بود و رضا شاه امروز افکار عمومی تحت تاثیر متغیرهای فرامتنی، دوباره در ذهن بخش‌های نسبتا گسترده‌ای تبدیل به ناجی یگانه تاریخ ایران شده است.
🔸 این قضاوت فرامتنی چیست؟ چه خوشمان بیاید، چه بدمان بیاید مردم کوچه و بازار در ایرانِ امروز از نفوذ و دخالت بیش از اندازه نهادهای رسمی دینی که بر دین عرفی و زندگی روزمره آنان، سایه انداخته‌اند ، محدودیت‌های اعمال شده علیه بخش غیرسنتی زنان ، تعدد و تکثر منابع قدرت و دولت های موازی، ناکارآمدی احزاب، انسداد راه‌های بروکراتیک و تفاوت میان قول و فعل و... کلافه و ناخرسندند و تحسین رضاشاه در میان این مردم نشان می دهد که فشارها و محدودیت های اجتماعی بالاخص فشار نهادهای دینی و نیز احساس هرج و مرج، بیش از فقدان دموکراسی، توده مردم را آزرده خاطر کرده است.
🔸 در نظر عامه، شخصیت تاریخی که قول و فعل بجامانده از او در اذهان ایشان در تضاد با این معضلات است، صرفا رضا شاه، است در نتیجه احتجاج تاریخی و علمی برای اثبات وجوه منفی رضاشاه در دل مردم کارگر نخواهد افتد، همچنان که در سال منتهی به ۵۷ نیز سخن گفتن از وجوه مثبت رضا شاه بر مردم متاثر از «فرامتن» بی‌اثر بود زیرا تفسیر فرامتنی بیش از تاریخ به احساسات ناشی از شرایط و برداشت آن لحظه مردم پایبند است و اگر کسی این وضعیت را به هردلیل ناخوش می‌دارد بجای اثبات بی‌اثر گزاره‌های مخالف یا یادآوری تاریخ باید نگاه نقادانه را متوجه عوامل فرامتنی موثر بر نارضایتی کنونی مردم کند.
✔️امروز زادروز رضاشاه پهلوی است.
🔸 رضاخان دوران انقلاب، تحت تاثیر موج سلطنت ستیزی و اسلام خواهی و گفتمان چپ، یک دژخیم تمام عیار بود و رضا شاه امروز افکار عمومی تحت تاثیر متغیرهای فرامتنی، دوباره در ذهن بخش‌های نسبتا گسترده‌ای تبدیل به ناجی یگانه تاریخ ایران شده است.
🔸 این قضاوت فرامتنی چیست؟ چه خوشمان بیاید، چه بدمان بیاید مردم کوچه و بازار در ایرانِ امروز از نفوذ و دخالت بیش از اندازه نهادهای رسمی دینی که بر دین عرفی و زندگی روزمره آنان، سایه انداخته‌اند ، محدودیت‌های اعمال شده علیه بخش غیرسنتی زنان ، تعدد و تکثر منابع قدرت و دولت های موازی، ناکارآمدی احزاب، انسداد راه‌های بروکراتیک و تفاوت میان قول و فعل و... کلافه و ناخرسندند و تحسین رضاشاه در میان این مردم نشان می دهد که فشارها و محدودیت های اجتماعی بالاخص فشار نهادهای دینی و نیز احساس هرج و مرج، بیش از فقدان دموکراسی، توده مردم را آزرده خاطر کرده است.
🔸 در نظر عامه، شخصیت تاریخی که قول و فعل بجامانده از او در اذهان ایشان در تضاد با این معضلات است، صرفا رضا شاه، است در نتیجه احتجاج تاریخی و علمی برای اثبات وجوه منفی رضاشاه در دل مردم کارگر نخواهد افتد، همچنان که در سال منتهی به ۵۷ نیز سخن گفتن از وجوه مثبت رضا شاه بر مردم متاثر از «فرامتن» بی‌اثر بود زیرا تفسیر فرامتنی بیش از تاریخ به احساسات ناشی از شرایط و برداشت آن لحظه مردم پایبند است و اگر کسی این وضعیت را به هردلیل ناخوش می‌دارد بجای اثبات بی‌اثر گزاره‌های مخالف یا یادآوری تاریخ باید نگاه نقادانه را متوجه عوامل فرامتنی موثر بر نارضایتی کنونی مردم کند.
✔️امروز زادروز رضاشاه پهلوی است.
برای نوشته ی بالا، عنوان زیر شاید مناسب تر می بود :
"رضا شاه در متن و در فرامتن ِ تاریخ"
#هومن_پناهنده
"رضا شاه در متن و در فرامتن ِ تاریخ"
#هومن_پناهنده
حمله اش از باد و ناپیداست باد
🔸️هومن پناهنده
همه ی کسانی که تا به حال درباره ی کنار گذاشتن عادل فردوسی پور از برنامه ی نود، توضیحی داده اند یا گله ای و اعتراضی کرده اند فرضشان این بوده که حمله کننده ی اصلی به فردوسی پور، مدیر شبکه ی ۳ بوده،همه جز یک نفر . من منکر ضدیّت این مدیر با فردوسی پور نیستم، اما آن را فرع ِ تضادی مهم تر و عمیق تر می دانم و ،با این حساب، با آن یک نفر موافقم که به درستی مرکز حمله را جای دیگر می داند و می گوید:
"نه مدیر شبکه سه را رئیس صدا وسیما آورده و نه عادل را او برده. تصمیم بیرون از جام جم گرفته شده."
اما سوال این است که :چرا باید کسی را که در کارش به طرزی شگفت کامیاب بوده کنار نهاد؟ و جواب شاید این باشد که او را کنار نهادند چون راهبرد این است که اگر کسی چهره شد (به خصوص اگر صاحب شخصیتی مستقل بود)، باید فراموش شود. اما اگر در وهله ی بعد بپرسید که علت اختیار کردن ِچنین راهبردی چیست، می گویم: گفتا که نگفتنی است.
به قول مولانا:
چیز دیگر ماند اما گفتنش
با تو روح القدس گوید بی منش
#هومن_پناهنده
@gashthaa
🔸️هومن پناهنده
همه ی کسانی که تا به حال درباره ی کنار گذاشتن عادل فردوسی پور از برنامه ی نود، توضیحی داده اند یا گله ای و اعتراضی کرده اند فرضشان این بوده که حمله کننده ی اصلی به فردوسی پور، مدیر شبکه ی ۳ بوده،همه جز یک نفر . من منکر ضدیّت این مدیر با فردوسی پور نیستم، اما آن را فرع ِ تضادی مهم تر و عمیق تر می دانم و ،با این حساب، با آن یک نفر موافقم که به درستی مرکز حمله را جای دیگر می داند و می گوید:
"نه مدیر شبکه سه را رئیس صدا وسیما آورده و نه عادل را او برده. تصمیم بیرون از جام جم گرفته شده."
اما سوال این است که :چرا باید کسی را که در کارش به طرزی شگفت کامیاب بوده کنار نهاد؟ و جواب شاید این باشد که او را کنار نهادند چون راهبرد این است که اگر کسی چهره شد (به خصوص اگر صاحب شخصیتی مستقل بود)، باید فراموش شود. اما اگر در وهله ی بعد بپرسید که علت اختیار کردن ِچنین راهبردی چیست، می گویم: گفتا که نگفتنی است.
به قول مولانا:
چیز دیگر ماند اما گفتنش
با تو روح القدس گوید بی منش
#هومن_پناهنده
@gashthaa
Forwarded from تحلیل اجتماعی ((~)@D¡)
#محمد_مهاجری فعال رسانه‌ای اصولگرا سخن جالبی گفته. او نوشته نه #مدیر_شبکه_سه را رئیس صدا و سیما آورده و نه #عادل[#فردوسی‌پور] را برده . تصمیم از بیرون جام جم گرفته شده!
https://t.me/tahlyleejtemaaey/11310
تحلیل اجتماعی👆👆
https://t.me/tahlyleejtemaaey/11310
تحلیل اجتماعی👆👆