چو شاه را نبود آگهی ز حالِ سپاه
کجا سپاه ز قهرِ وی احتراز کنند
به قصدِ ظلم هزاران بهانه پیش آرند
به چنگِ فسق هزاران ترانه ساز کنند*

*عبدالرحمان جامی، بهارستان، به تصحیح اسماعیل
حاکمی،ص۴۶.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

چندی پیش در فرسته‌ای عنوان نوشته‌ای را ویرایش کرده بودم و در آن، از جمله، کلمه‌ی "سرگران‌مان" را به "سرگردان‌مان" تغییر دادم."سرگران" البته کلمه‌ای است فارسی و طبعاً معنی‌دار ،اما چون، به گمان من، در آن نوشته کلمه‌ی "سرگردان" تناسب بیشتری با محتوای بحث داشت،حدسم این بود که در حروف نگاری ِ عنوان خطایی رخ داده است. آقای صدیق قطبی،نویسنده‌ی آن عنوان، به من اطلاع دادند که مقصودشان همان "سرگران" بوده و در حروف نگاری خطایی صورت نگرفته است. از ایشان سپاس‌گزارم.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

جاناتان سویفت، طنزنویس بزرگ ایرلندی و خالقِ سفرنامه‌ی گالیور(که شاهکاری است درطنز) مردی روحانی بود و از زیر و بم ِ دیانت آگاه؛ او درباره‌ی دین‌داری این نکته‌ی نغز را می‌گوید:

دین‌داری ِ ما صرفاً به قدری است که
ما را از هم متنفر کند، نه آن قدر که
سبب شود یکدیگر را دوست بداریم.*

دین‌داری نیز مانند بسیاری چیزهای دیگر مراتب دارد و چه بسا کار ِ آدم ِ دین‌دار در مراتب نازل ِ دین‌داری به خون‌آشامی بکشد. بر این اساس، بعضی چیزها،حتی اگر بپذیریم که در مراتب بالا واجدِ خیرند،در مراتب پایین،منشا‌ء شرّ و فاجعه‌بارند و طبعاً عدم‌شان به زِ وجود.


* We have just enough religion to
make us hate , but not enough
to make us love one another.


#هومن_پناهنده
@gashthaa

بخت خواب آلود ما...

✍ حمیدرضا عابدیان

برای کسانی که مایلند انقلاب بزرگ ۵۷ را به دقت واکاوی کنند، هیچ تفسیر و تاویلی نمی تواند جای اسنادی را که در همان روزها ثبت و ضبط شده اند، پرکند. این اسناد، بی هیچ واسطه ای ما را به عمق انقلاب پرتاب می کنند و به ما این امکان را می دهند تا هرم نفس های یک نسل عاصی را بر گونه هامان حس کنیم، رنج هاشان را بشناسیم و آمال و ایده هاشان را به دقت وارسی کنیم.

چنین اسنادی، به تنهایی کافی اند تا همه ی آنچه را که بدخواهان این مرز و بوم، طی این همه سال، علیه یکی از شورانگیزترین قیام های ملی ما رشته اند، پنبه کنند.

چنین اسنادی، به تنهایی قادرند تا علیرغم همه ی راهها و بیراهه هایی که حکومت برآمده از انقلاب پیموده است، از نسل انقلابی ۵۷ اعاده حیثیت کنند، نسلی که به ناروا، متهم به خواب زدگی، قدرناشناسی و ناسپاسی ست!

نامه ی زنده یاد مصطفی رحیمی به "امام خمینی" که در تاریخ دهم دی ماه ۱۳۵۷ نوشته شده است، یکی از این اسناد است. این نامه، آنقدر خواندنی و آنقدر درخشان است که انتخاب فرازهایی از آن برای معرفی، تقریبا غیر ممکن است.

رحیمی در این نامه، هم تصویری بشکوه از انقلاب ۵۷ و زمینه های آن بدست می دهد، هم به رهبری نبوغ آمیز آیت الله خمینی اذعان می کند، هم استقرار حکومت دینی را مبتنی بر شواهد تاریخی و ادله ی عقلی نقد می کند، هم آینده ی آن را پیش بینی می کند، هم به آسیب شناسی انقلاب و انقلابیون می پردازد و هم موقعیت خاص ایران و مداخله ی قدرت های خارجی برای جلوگیری از رشد و توسعه ی آن را از نظر دور نمی دارد.....

رحیمی امیدوار بود که انقلاب ۵۷ ، با امتزاج دموکراسی و سوسیالیسم و معنویت، راهی به آزادی و برابری و عرفان بگشاید.

نمی دانم که آیت الله خمینی این نامه را خوانده بوده است یا خیر، اما امیدوارم خلف او و همراهانش در این روزهای حرمان زده و در چهل و یکمین سالگشت انقلاب ۵۷ ، این نامه را که در نهایت ادب و انصاف و روشن بینی نوشته شده است، بخوانند.

امیدوارم نسل هایی که از پی آمده و انقلاب ۵۷ را، انقلاب مشتی جاهل و نادان می دانند که در طلب ارتجاع، دست از رشد و توسعه و ترقی کشیدند، حوصله کرده و این نامه را بخوانند.

امیدوارم کسانی که با صداقت قلبی و با خلوص نیت، در صفوف سه گانه ی "اصلاح طلبی" و "تحولخواهی" و "براندازی" نشسته اند، وقت بگذارند و این نامه ی مفصل را خوانده و هر کدام به سهم خویش، توشه ی خود را از آن بردارند.

انقلاب ۵۷ باید به سرچشمه های نخستین خود بازگردد. چنین باد.

@hamidrezaabedian


برای خواندن متن کامل نامه دکتر مصطفی رحیمی به آیت الله خمینی، لینک زیر را باز کرده و یا به INSTANT VIEW بروید.

https://telegra.ph/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7-%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-02-03

کلیپ انتخاباتی این کاندیدای نمایندگی مجلس در اثبات شایستگی‌های او سنگ تمام می‌گذارد و بیننده را درباره‌ی مجلس آینده واقعاً امیدوار می‌کند.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

لای صد و پنجاه واحد درسی خشک دانشگاه، دو واحد ادبیات فارسی داشتیم که حکم باد کولر را داشت زیر آفتاب تموز. استادش ساخته شده بود برای تدریس ادبیات. دکتر قاضی. از این آدم‌هایی که ادبیات ناموسش بود و بابت زنده نگه داشتن نام فردوسی، حاضر بود خون هم بریزد. کلاسش روزهای دوشنبه عصر برگزار می‌شد. ترکیب دکتر قاضی و ادبیات و آفتاب کم‌رمق پائیز که از پنجره می‌افتاد کف کلاس، معجون غریبی بود. یک روز لای شعر‌هایی که می‌خواند، افسار بحث را کشید سمت نشانه‌های سجاوندی. نقطه و فاصله و ویرگول و الخ. از اهمیت‌شان گفت. از این‌که جملات و داستان‌ها، مفهوم‌شان را مدیون این موجودات ظریف و هوشمند هستند. بابت تنویر ذهن تاریک ما، یک مثال هم زد. گفت نشانه‌های سجاوندی مثل ثانیه‌های اثرگذار زندگی‌اند. اصلا خودِ زندگی‌اند. داستان زندگی، یک فرآیند بی‌معنی و بی‌رحم و پیش‌رونده‌ی خشک است. یک کتاب پر از کلمات و اتفاقات پشت سر هم. تنها چیزی که این داستان بی‌معنی و بی‌رحم را تبدیل به معنی می‌کند، همین ثانیه‌های اثرگذارند. همین نشانه‌های سجاوندی. لحظه‌های شادی و رنج‌ که مثل نقطه، جمله‌های مهیب زندگی را متوقف می‌کنند. آن‌هایی که مثل ویرگول سرعت رد شدن قطار زندگی را کم می‌کنند و فرصت مکث می‌دهند. آن‌هایی که مثل پرانتز، معنی مضاعف را در دل خودشان می‌گذارند.
این روزها زیاد یاد قاضی می‌افتم. یاد این می‌افتم که هیچ داستانی بدون نشانه‌های سجاوندی و توقف و مکث، ریتم و مهمتر از آن معنی ندارد. زندگی من هم مثل یکی از این بی‌نهایت داستان تکراری جهان است که نشانه‌ها می‌توانند آن را معنی‌دار کنند و به آن ریتم بدهند. ثانیه‌های شادی و رنج‌، چه بخواهم و چه نخواهم با من روبرو می‌شوند. حالا این تصمیم من است که ببینمشان یا نگاهشان نکنم. تصمیم من است که موقع خواندن جمله‌هایم، نشانه‌ها را ببینم یا سرد و بی‌روح از کنارشان رد بشوم. این روز‌ها زیاد یاد قاضی می‌افتم. از رنج‌ها و شادی‌ها به سرعت رد نمی‌شوم. رنج دیدن خون‌های بی‌گناه که با گلوله‌های گناه‌کار ریخته می‌شوند. شادی نوشتن داستان کوتاهی مِن‌باب رنجِ آدم‌ها. رنج قربانی نفرت بودن. شادی کوبیدن یک تابلوی منبت‌کاری شده به دیوار. رنج دوری. شادی رسیدن. رنج آگاهی. شادی آزادی. رنج تاریکی. شادی سحر. این‌ها نشانه‌های زندگی‌اند. تنها چیزهایی که باید روی آن‌ها مکث کرد. توقف کرد.دیدشان و هرگز فراموش‌شان نکرد. کارنامه‌ی زندگی من را همین نشانه‌ها تعریف می‌کند. همین لکه‌های سیاه و سفیدی که روی روح من ابدی می‌شوند. وگرنه روح بی‌رنگ، همان تعریف بی‌روحی‌ است.
قاضی و کلاسش، ویرگولی بود که به آن صد و پنجاه واحد درسی معنی داد. خودش، حرف‌هایش و آن آفتاب اریبی که از پنجره‌ی کلاس روی زمین ولو می‌شد. 
#فهیم_عطار
@fahimattar

باورتون بشه یا نه، این برنامه طنز و ساعت خوش و اینا نیست!
ashourinia

📡 @VahidOnline

❗️ "مسجد شیخ لطف‌الله دروازه فوتبال شد!!
فیلمی عجیبی که دیده‌بان میراث فرهنگی منتشر کرده، بازی کردن فوتبال در ورودی مسجد شیخ لطف‌الله و برخورد متعدد توپ با کاشی‌کاری این بنا را نشان می‌دهد."
Ehsanrostamipor

📡 @VahidOnline

✅ رحیم‌پور ازغدی، سخن‌ران اصول‌گرا:

❗️«ما باید در درگیری‌های داخلی آمریکا میان رنگین‌پوستان، سیاه‌پوستان و... حضور فعال داشته باشیم... اگر خوب مدیریت کنیم، آمریکا از هم می‌پاشد
❗️باید هزاران نفر سرریزِ جمعیت جوان‌های‌ صالح‌مان را بفرستیم به آمریکا و جاهای مختلف... از آن‌جاها زن بگیرند تا آن‌جا بتوانیم کارهای اجتماعی و فرهنگی و کارهای دیگری کنیم.»/ شبکه افق

🔗 این سخن‌رانی را شبکه افق صداوسیما پخش کرده و وب‌سایت موسسه MEMRI آن را با زیرنویس انگلیسی پخش منتشر کرده.
موسسه MEMRI (میمری)، برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی خاورمیانه‌ای را رصد می‌کند. روزآروز

@A_pajhohi

پیام ظفر

پروژه پرتاب ماهواره ظفر به مدار زمین ناموفق بود، ماهواره در اقیانوس سقوط کرد و قطعاتی از آن در حومه زاهدان افتاد.

پیشرفت علمی و فنی مسیری پُر فراز و فرود دارد که شکست های علمی و فنی نیز بخشی از آنند.
در ضرورت تلاش برای پیشرفت علمی و فنی و نظامی تردیدی نیست، مسئله بر سر اهمیت "توسعه متوازن" است، یعنی سامان بخشی نظام بودجه ریزی بر اساس نگاهی جامع و متناسب با نیازها و اولویت های بخش‌های مختلف.

شاید افتادن قطعاتی از ماهواره ظفر در استان محروم سیستان و بلوچستان واجد پیامی در این زمینه باشد.
شهروند بلوچی که در عکس فوق نظاره گر قطعات ماهواره متلاشی شده است، شاید چیزی از "توسعه متوازن" نداند، ولی احتمالاً از خود خواهد پرسید که اجرای چنین پروژه هایی چه تاثیری بر رفع مشکلات مردم استانش، از فقر و بیکاری گرفته تا آب آشامیدنی و مدارس کپری و غیره دارد؟

نگاه به افق های دوردست نباید موجب غفلت از وضعیت موجود شود. تامین یک زندگی شرافتمندانه برای شهروندان و جلب رضایت آنها بیش از هر موشک و ماهواره ای موجب بقای کشور است.
سعدی به مناسبتی دیگر فرمود: تو بر اوج فلک چه دانی چیست - که ندانی که در سرایت کیست؟

‍ 🔸مائو هميشه مي‌گفت: با انساندوستي مخالفتي ندارم ولي با گسترش دايره انسان دوستي به نحوي كه دشمن را نيز در برگيرد، مخالفم. او مي‌گفت هرگاه به جاي پنجه كشيدن بر صورت آنچه به هنگام انقلاب" دشمن" مي‌ناميد به فكر تعامل يا تلاش براي درك دشمنتان باشيد يا در خاطراتتان به جاي خشمگيني از ضدانقلاب به " قربانيان بي‌دفاع انقلاب" فكر كنيد، يعني در درونتان به اين نتيجه رسيده‌ايد كه چيزي، با انقلاب شما تغييري نكرده، انقلاب به تاريخ پيوسته و شما در رودربايستي اعتراف به نتايج ناخوشايندش مانده ايد...يك انقلابي واقعي هيچوقت نبايد به اين مرحله برسد يا اجازه بدهد كه ديگران به چنين مرحله‌اي برسند چون اگر به این مرحله برسند به اشتباه گمان خواهند کرد که انقلاب‌شان پاسخ موقت وجدان به سیه‌روزی‌ای بوده که ریشه در کاستی‌های عمیق‌تری دارد حال آنکه یک انقلابی باید برای همیشه باور داشته باشد که عامل اصلی بدبختی همان چیزی بوده است که علیه آن شوریده است.

Dr. Li Zhisui,The Private Life of Chairman Mao,pp.277-8
#مائو #انقلاب
@sahandiranmehr

بعد از دیدن ویدیوی بالا، این سوال به ذهنم آمد که اگر صداوسیما از کسی برای شرکت در برنامه‌ای دعوت کرد،کدام بهتر است؟ آدم نرود و شرکت نکند؟ یا اگر حرفِ حساب دارد، برود و حرفش را بزند؟ البته اگر این دومی را انتخاب کرد ، هم باید دلیر باشد،هم در رشته‌ی خودش دانش و اطلاعات داشته باشد ،هم تا حدی سخنور باشد.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

گاوان و خران باربردار
به ز آدمیان مردم‌آزار

مترجمی از ناشری، به‌حق یا به‌ناحق، ناراضی است. خواسته ناسزایی نثار ناشر کند. آمده ذوقی به خرج بدهد و ناسزایش را با نام ناشر متناسب کند. حاصلش چیزی است که در بالای این نوشته می‌بینید.
خوب،حالا اگر، در این دوران حمایت از حقوق حیوانات، کسی از جناب مترجم بپرسد که چه اشکال دارد نام نشری گاو یا الاغ باشد، او چه جوابی دارد؟

اصل ماجرا:
https://t.me/kargadanpub/1236

#هومن_پناهنده
@gashthaa

ای. وی. لوکاس*(۱۹۳۸-۱۸۶۸)، شاعر و نویسنده‌ی انگلیسی،در یادداشتی می‌نویسد:
"شاید اغراق نباشد اگر بگوییم شناخته‌شده‌ترین شعر انگلیسی این شعر است" :

Who ran to help me when I fell,
And would some pretty story tell,
Or kiss the place to make it well?
My Mother.

شعرِ "My Mother" از شاعره‌ی انگلیسی اَن تیلور**(۱۸۶۶-۱۷۸۲) است و برگردانِ شکسته‌بسته‌اش هم این :

وقتی زمین می‌خوردم کی به‌دو می‌آمد کمکم،
کی قصه‌ی قشنگ برام می‌گفت،
یا جایِ درد رو می‌بوسید که خوب شه؟
مادرم.

*E. V. Lucas
**Ann Taylor

#هومن_پناهنده
@gashthaa

📖 ناگفته های آرش نراقی از حلقه‌ی کیان


📇نشیریه دانشجویی بشیر (دانشگاه تهران) منتشر شده در اسفند 95



🌐کانال آرشیو منابع سیاسی
🆔 @Archpoldeb

سلسله نشست های تفکر نقادانه
"تفکر نقادانه:منش و مهارت"

با ارائه :
هومن پناهنده

شنبه سوم اسفندماه،ساعت 18

خیابان انقلاب،خیابان وصال،کوچه نایبی، پلاک 23، باشگاه اندیشه

@bashgahandishe

لغو شد.
نشست تفکر نقادانه:منش و مهارت
با ارائه هومن پناهنده
شنبه سوم اسفند ماه برگزار نمی‌شود.

زمان برگزاری نشست متعاقبا اعلام می‌شود.
@bashgahandishe

مقاله‌ای به قلم هومن پناهنده در نقد و مقایسه‌ی دو ترجمه از رمان گتسبی بزرگ

منبع:مجله‌ی "نگاه نو"(پاییز ۱۳۹۵)

#هومن_پناهنده
@gashthaa