از راست، يان ريپكا، مجبتی مينوی، غلامحسين مين‌باشيان، بزرگ علوی
نشسته، آندره سوريوگين و صادق هدايت در منزل مجتبی مينوی، تهران، حدود سال ۱۳۱۰
‌

‍ 💭 گفتار دیگر: "نباید یک سرماخوردگی کمر حوزه را بشکند!"

👈 محمدمهدی صاحب‌الامری که خود را "طبیب اسلامی" معرفی می‌کند؛ در نامه‌ای به دفتر آیت‌الله وحید خراسانی، از مراجع عظام تقلید قم، نوشت:

🔅بسم‌الله الرحمن الرحیم والحمدالله رب العالمین و صلی‌الله علی محمد واله الطاهرین واللعنه علی اعدائهم اجمعین

▪️محضر مبارک حضرت آیت‌الله العظمی وحید خراسانی (دام‌ظله الوارف) زعیم شریف حوزه قم المقدسه

سلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته

✍ چند روزی است شهر مقدس قم صدر اخبار ایران و جهان است. این‌بار نه به‌خاطر عظمت حوزه‌های علمیه آن، نه به‌خاطر مراجع عظام و کرام و قدرت علمی آنها، نه به‌خاطر فوج عظیم زائرین و مشرفین به آن و نه به‌خاطر حرم مبارک حضرت والامقام فاطمه معصومه علیها افضل السلام، بلکه به علت شیوع بیماری خاصی که از بلاد کفر وارد این شهر شده است.

✍ بدیهی است که مردم جهان منتظر عکس‌العمل این حوزه‌علمیه شریفه و علمای اعلام آن هستند که سالیان مدیدی است سرآمد علوم عقلیه و نقلیه و قطب مذهبی، معنوی و علمی جهان تشیع است. اما با هزار تاسف مردم هیچ عکس‌العمل مناسب از این حوزه و علمای آن را شاهد نیستند و تنها انفعال حقیقی حوزه علمیه شیعه را به نظاره نشسته‌اند.

✍ آیا اسلام فقط برای صلاه، صیام، حج، خمس و زکات است؟ آیا نبی مکرم اسلام (صلی‌الله علیه واله) و ذوات مقدس معصومین علیهم‌السلام فقط جهت امور عبادی و اعتقادی مردم را راهنمایی می‌نمودند و از حل مشاکل طبی و سیاسی و اقتصادی و جنگی عاجز بودند؟ آیا مجامع حدیثی و فقهی و تراث شیعه فقط جهت صلاه و صوم است و برای امور دیگر حدیث نیامده است؟ بی‌شک این فروض به ادله قطعیه و براهین مستدله باطل هستند.

✍ حال چه شده است که اِنباءفاسق و خبر واحد حجیت شده؟ چگونه شده است که کیت‌های تشخیص سازمان جهانی کفار که دشمنی آنها با ایران و شیعه به اثبات رسیده، از احادیث زراره و محمدبن‌مسلم و بنوفضال معتبرتر شده؟ چه بلایی بر شیعه آمده که لوائح و دستورات کفار جای کتب اربعه و اقوال شیوخ ثلاث را گرفته است؟

✍ مع‌الاسف نباید یک سرماخوردگی کمر از حوزه و علمیت بی‌بدیل مکتب جعفری و قدرت پویایی فقه آن بشکند و حتی دروس و مساجد و محافل آن‌ را تعطیل نماید.

✍ قطعا این انفعال علمای اعلام شیعه که طلایه‌دار علوم کامله و فرقه ناجیه هستند، خسران عظیمی برای حوزه قم می‌باشد و باعث تضعیف اعتقاد شیعیان و تشنج فکری آنها درباره عدم جامعیت اسلام می‌انجامد.

✍ متاسفانه با این انفعال و کوتاهی، حرم اهل‌بیت علیهم‌السلام که در این ایام باید ملجا و پناه‌گاه شیعه باشد، خلوت کرده و مردم را از این مکان‌های مشرفه دور نموده است.

✍ از محضر مبارک معظم‌له استدعا داریم تا دیر نشده عزت، شرف و آبروی حوزه قم را بخرید و دست اعادی را کوتاه نمایید. کلیه امور را با تکیه بر تراث شیعه و اعتماد به علوم وحیانی اسلام، به‌دست گرفته و امید را به شیعیان برگردانید.
حقیر و مجموعه آماده همکاری همه‌جانبه با معظم‌له هستیم

▪️الطالب الحقیر
محمدمهدی صاحب‌الامری
قم‌المقدسه
@javadrooh

در این اوضاع عجیب،خوب است با شنیدن قطعه‌ی زیر که تک‌نوازی عود هنرمندی عراقی است کمی به خودمان تسلی بدهیم.

📘بنیادهای دموکراسی
✍🏻ناشر: مرکز آموزش شهروندی(جمعی از نویسندگان)
(CIVITAS)Center for Civic Education
📝 مترجم: ابراهیم سلطانی

📃«پیشگفتار مترجم:
🔸دموکراسی یکی از بنیادی‌ترین و بحث‌انگیزترین مفاهیم و موضوعات فلسفە سیاسی از نیمە دوم قرن بیستم به این سو بوده است. دموکراسی در مرکز شبکه‌ای از مفاهیم آشنا، اما دشوار و پیچیده و دیریاب، قرار دارد. به عبارت دیگر، درک دموکراسی، هم به منزلە یک مفهوم و هم به منزلە مجموعە پیچیده‌ای از نهادهای سیاسی، در گروی درک مفاهیمی همچون آزادی، برابری، عدالت، قدرت، اقتدار، حریم
خصوصی، شهروندی و مسئولیت مدنی است.

🔸هدف اصلی کتاب حاضر، بنیادهای دموکراسی، آشنا کردن خوانندە غیرمتخصص با مفهوم دموکراسی است و این هدف را از راه بررسی رابطە دموکراسی با چهار مفهوم اقتدار، حریم خصوصی، مسئولیت و عدالت برآورده می‌کند. این کتاب برای خوانندگان جوانی تدوین شده که، چه بسا، برای نخستین بار است متنی دربارە دموکراسی می‌خوانند. به همین دلیل، متن حاضر به هیچ وجه با پیچیدگی‌های نظری این حوزه دست و پنجه نرم نمی‌کند. در عوض، نویسندگان متنی که پیش رو دارید، تعاریف ساده و قابل فهم پیشنهاد می‌کنند؛ نمونه‌های ساده اما تأمل برانگیزی از مسائل سیاسی نظام‌های دموکراتیک و غیردموکراتیک را به بحث می‌گذارند و در مقام تحلیل این نمونه‌ها پیچیدگی را به حدی نمی‌رسانند که خوانندە نوپا را سردرگم کند.

🔸در ابتدای هر درس، اهداف آن درس اعلام و اصطلاحات و مفاهیم مهم معرفی می‌شوند. پس از آن، خواننده به تأمل انتقادی دربارە پاره‌ای نمونه‌های مرتبط فرا خوانده می‌شود. در پایان هر درس، پرسش‌هایی مطرح می‌شوند تا خواننده از طریق پاسخ دادن به آنها کاربرد نکات آموزش داده شده را فرا گیرد. نویسندگان امیدوارند که، به این ترتیب، دانش نظری و مهارت تحلیلی خوانندگان را ارتقا دهند. خوانندە نوپا و جست‌وجوگر این متن البته فراموش نخواهد کرد که این تازه آغاز راه است و برای درک بهتر دموکراسی چاره‌ای نیست جز سر وکله زدن با پرسش‌های دشواری که، دست کم، چندین دهه است ذهن نظریه پردازان دموکراسی را به خود مشغول کرده است.

🔸تلاش می‌کنم در محدودۀ حوصلۀ این پیشگفتار به تعدادی از این پرسش‌ها اشاره کنم. دموکراسی به شیوه‌های گوناگونی تعریف شده است. دسته‌ای از این تعاریف، دموکراسی را به شیوه‌ای برای تصمیم‌گیری جمعی فرو می‌کاهند (تعاریف حداقلی) و دسته‌ای دیگر، دموکراسی را تا سرحد یک ایدئولوژی و یک شیوە زیست فرا می‌برند (تعاریف حداکثری). در چهارچوب تعاریف حداقلی، مهمترین وجه تمایز شیوە تصمیم‌گیری دموکراتیک این است که برابری میان تصمیم‌گیرندگان را مفروض می‌گیرد.
اما می‌توان پرسید: تصمیم‌گیرندگان به چه معنا با یگدیگر برابرند یا باید برابر باشند؟ آیا برابری صوری در مقام کسی که به پای صندوق رأی می‌رود و به یکی از نامزدها رأی می‌دهد، کافی است؟ آیا برابری فرصت‌ها و منابعی که در اختیار تصمیم‌گیرندگان و رأی‌دهندگان است، برای نیل به اهداف دموکراتیک ضروری است؟ در چهارچوب تعاریف حداکثری اما، دموکراسی، تجلی مجموعە پیچیده‌ای از ارزش‌هاست و شیوە زیستی خاص را ترویج می‌کند. به این ترتیب، برابری تصمیم‌گیرندگان، مثلاْ در هنگام رأی دادن، فقط یکی از جلوه‌ها و جنبه‌های شیوە زیست دموکراتیک محسوب می‌شود. حال می‌توان پرسید کدام ارزش‌ها و کدام شیوە زیست دموکراتیک‌اند؟ آیا این ارزش‌ها با ایدئولوژی خاصی پیوندی ناگسستنی دارند؟ »📃
👇👇👇👇👇

🔸درباره‌ی بی‌احتیاطی

اگر از هر دو جانب جاهلانند اگر زنجیر باشد بگسلانند

همان که در بزرگراه دنده عقب می‌رود، در پیاده‌رو موتورسیکلت می‌راند، برایش هیچ خیابانی یک‌طرفه نیست و بسیاری کارهای پرخطر دیگر از او سر می‌زند، حالا هم اِبا ندارد که با بیماری همه‌گیرِ مهلکی سهل‌انگارانه رفتار کند، چون بی احتیاطی و سهل‌انگاری برایش عادت شده است. این است که،در چنین وضعیتی، به سفر تفریحی می‌رود، دسته راه می‌اندازد، در عبادت‌های جمعی شرکت می‌کند،مردم را تشویق و دعوت به این کارها می‌کند و... .

باری،در مورد شمار چشمگیری از ایرانیان، بی‌احتیاطی خودش بیماری مزمنی شده است و ،از قرار معلوم، میانگین رفتار‌های خطرناک ایرانیان در قیاس با بسیاری از اقوام و ملل دیگر ،به شکل معنی‌داری، بالاست.این عادت نکوهیده را می‌توان هم در صاحب‌منصبان دید،هم در بی‌منصبان، و از این لحاظ،شکرِ خدا، بین دو طرف،هماهنگیِ کامل برقرار است. درباره‌ی علت این بی‌پرواییِ کُشنده ،به گمانم،باید تحقیقات گسترده‌ای صورت بگیرد.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

مرا یاد،تو را فراموش

▪️داستانی نه تازه کرد به کار▪️

#هومن_پناهنده
@gashthaa

✍️ امیر حسین ترکاشوند

🖊عصر ارتباطات چه راحت خرافات را می‌روبَد

چه داستان‌ها که در منابر از رفع خشکسالی در پیِ نماز باران خواندنِ فلان عالِم برای‌مان نقل نکردند و ما صُمٌّ بُکْم به آن‌ها گوش می‌دادیم و انگار باورمان می‌شد؛ تا این‌که کشورمان در ده سال گذشته با همان خشکسالی روبرو شد امّا دریغ از یک عالِم که جرأت کند (با فراخوان و جمع‌کردنِ جمعیّت) نماز باران بخواند زیرا می‌دانست دوربین‌ها، خبرنگاران، سایت‌های اینترنتی، شبکه‌های پیام‌رسان و...، به طرفةالعینی خبرِ آن نماز و نتیجه‌اش را به سرتاسر کشور و جهان مخابره می‌کنند و در صورت ناکامی دست‌شان رو می‌شود؛ پس خداحافظ نماز باران
@sokhanranihaa
چه داستان‌ها در آثارشان که در ایمنی‌بخشی و بلاگردانیِ این وِرد و آن بقعه و آستان در فلان زمان و مکان به هنگام شیوع فلان مَرَض و طاعون و وبا و...، برای‌مان نگفتند و ننوشتند؛ امّا اینک که در ایستگاه ارتباطاتِ برق‌آسا به بلای شایع کُرونا رسیدند (با وجود آخرین مقاومت‌های بسیار معدود) یک به یکِ مقابر مقدسه، مصلّیٰ‌ها، مراسمات اعتکاف و بعضاً مساجد تعطیل می‌شوند و هیچ مرجع مذهبی، مردم را برای ایمن ماندن از این بلا به اعتکاف در بقاع متبرکه دعوت نمی‌کند زیرا دعوت همان و هزاران چشمِ خبررسان همان.

دکتر ابوالقاسم گرجی (فقیه و مجتهد) که همین روزها (هفتم اسفند) سالگرد درگذشت وی است سال‌ها پیش در تلویزیون شنیدم که گفت: در آیهٔ اُدعونی أستجِب لکم، دعا به معنای «خواندن» نیست بلکه به معنای «خواستن» است و معنای آیه این است که: بخواهید تا اجابت شود (نقل به مضمون).

بنابراین باید آستین همّت را بالا زد و با تجهیز به دانش روز و کسب تجارب دیگر ملل و مراکز پیشرفتهٔ جهانی، با این ویروس مقابله کرد. همه از پیامبر گرامی این سخنِ منسوب به وی (ص) را شنیده‌ایم که: علم بیاموزید ولو با رفتن به [مسیری دور چون] چین «اُطلبوا العلم ولو بالصین»؛
خوب است در مهار و کنترل این ویروس به همان چینِ نبوی (که اتفاقاً اولین کشور مبتلا به آن ویروس است) تأسی کرد و مو به مو از روش این کشور پیشرفته (و دومین اقتصاد جهان) و نیز رهنمودهای سازمان بهداشت جهانی الگو گرفت و به این نوع منقولات👇دل خوش نداشت:


در جریان ابتلای اهل سامره به وبا، که آقا سید محمد فشارکی به شیعیان دستور داده بود سه روز روزه بدارند و زیارت عاشورا بخوانند، فوج‌فوج از اهل تسنن می‏‌مردند و یک نفر شیعه از دنیا نمی‏‌رفت؛ ازاین‌رو، بعضی از اهل تسنن در صحنِ مقابل ضریح امام هادی علیه‏‌السلام می‏‌ایستادند و می‏‌گفتند: «یا عَلِیّ الْهادی، نُسَلّمُ عَلَیک مِثْلَ ما یسَلّمُ عَلَیک الشیعَةُ؛ ای علی‌الهادی، همان‌گونه که شیعه به تو سلام می‏‌گویند، ما به تو سلام می‏‌گوییم».

🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

📝📝📝مردم چه گناهی کرده‌اند؟

✍️ ثمینا رستگاری

✅خواهرم لیلا پرستار است در یکی از همین بیمارستانهایی که بدون داشتن امکانات محافظتی عهده دار مسوولیت تشخیص کرونا شده‌اند، چهار همکارش استعفا داده اند و عطای شغلشان را به لقایش بخشیده‌اند. رییس ها حتی اگر تمارض نکنند از آمدن به بخش میترسند... در مقابل نگرانی من ‌و بچه ده‌ساله‌اش میگوید«مردم چه گناهی کرده‌اند؟ اگر ما نباشیم آنها سرگردان میشوند»کمی فکر کردم دلم میخواست هر چه تا حالا دارم و آموختم به او بدهم و این جایی از انسانیت را که در آن ایستاده از او بگیرم...

@Kaleme
🆔@MostafaTajzdeh

‏همهٔ مطالب این شمارهٔ فصلنامهٔ ‎#نگاه_نو را ‎#زنان نوشته‌اند. خود همین موضوع یک اتفاق است. کاش همه‌مان یک شماره از این مجله را بخریم که پاداشی باشد برای این رخداد.
اگر مجلهٔ کاوه را آغاز مجلات روشنفکری حساب بیاوریم، از آن زمان تا انتشار این شماره در واقع تاریخ تجدد زنان ایران است.
https://t.co/KWyxGaHYZD‎

‍ 🔴صورتك نو بر ساختار کهنه

🔻منتشر شده در اعتماد ۱۳ اسفند ۱۳۹۸

🔘تصويري كه در زير ديده مي‌شود، ظاهراً پس از وقوع زلزله‌اي كه مدتي پيش در آذربايجان رخ داد گرفته شده است. اين تصوير از خانه‌ای مسكوني در محلی در آذربایجان است. اي كاش تصوير پيش از زلزله را نيز مي‌داشتيم. ولي شايد نيازي هم نباشد، خواننده با قدرت تخيل خود مي‌تواند تصوير پيش از زلزله را با نگاه به بقایای آن بازسازي كند. تصويري كه از وضعيت يك خانه مسكوني در برابر يك زلزله نه چندان قوي و زیر ۵ ریشتر گرفته شده است.

🔘رويه بسيار زيبايي كه به صورت صوري و نمايشي بر ساختار قديمي زيرين كشيده شده است و هيچ چفت و بست محكمي اين دو واقعيت را به يكديگر ربط نمي‌دهد. در نتیجه با يك زمین لرزه به نسبت زير متوسط، آن ظاهر زيبا فرو مي‌ريزد و واقعيت زشت درون خود را آشكار مي‌كند. اگر شدت زمين لرزه قدري بيشتر بود، بناي قديمي نيز بر روي ساكنانش آوار مي‌شد. ولی در اين مرحله از شدت، فقط چهره بزك‌كرده ساختمان است كه فرو مي‌ريزد.

🔘شايد بتوان گفت كه اين تصوير به صورت نمادين معرف وضعيت جامعه ما است. وضعيتي كه نتوانستيم دل از سنت بِكَنيم، كه طبعاً هم نبايد بطور کامل دل كَند. ولي در عين حال نتوانستيم به تلفيقي كارآمد و مقاوم از اين دو برسيم. در عين حال مي‌خواهيم از مواهب زيباي مدرنيته نيز بهره‌مند شويم. اين تركيب صوري موجب مي‌شود كه با اولين زلزله چند ريشتري و محدود، سازه خراب شود و آن صورتك جديد و زيبا از آن ساختار قديم و زشت جدا شده و فرو مي‌ريزد.

🔘يكي از نمونه‌هاي اين ماجرا در تلفيق فقه و حقوق ديده مي‌شود. هنگامي كه قانون مدني نوشته شد، تركيبي هوشمندانه از فقه و حقوق مدرن صورت گرفت. فقه اسلامي كه در مقايسه با حقوق اروپاي سده‌هاي ميانه به نسبت قدرتمند و كارآمد بود، طي دو قرن بويژه در ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال اخير، دچار پس‌افتادگي شده است. به همين علت تركيب اين دو در حقوق مدني با زيركي انجام شد و براي ده‌ها سال كارآمد بود تا آنكه يكي از مواد آن كه سن رشد ۱۸ سال براي پسر و دختر بود را پس از انقلاب تغيير دادند و كل اين بنا را دچار مشكل نمودند. البته كماكان حقوق مدني علي‌رغم افزايش نارسايي‌هاي آن با انتظارات جديد پابرجاست.

🔘ولي حقوق كيفري فاقد چنين ظرفيتي بود كه امكان تلفيق را فراهم كند. با زير و رو شدن حقوق جزا پس از انقلاب اين تعارضات شدت گرفت. به همين علت است كه هنوز هم مجلس و حكومت نتوانسته‌اند حقوق جزاي دايم را تصويب كنند و از طريق اصل ۸۵ عمل مي‌كنند كه تصویت موقتی قانون است.

🔘اكنون و پس از آمدن اپيدمي كرونا ويروس، همين قانون بيش از پيش دچار مشكل شده است. پس از انجام اقداماتي مثل بوسيدن ضريح و رفتارهاي مشابه و حتي دفن و كفن عادي فوت‌شدگان اين پرسش پيش آمد كه آيا اقداماتي چون بوسيدن ضريح از نظر شرعي و قانونی چه وجهي دارد؟ بلافاصله برخي از افراد شروع به صدور تحليل و استنباط خود كردند. برخي زشتی این عمل را در حد قتل عمد بالا بردند. در حالي كه روشن بود كسي نمي‌تواند ثابت كند كه ارتكاب فعل مشخصي از سوي فرد معيني موجب مريضي فلان شخص شده است. اين رفتارها را نمي‌توان در قالب‌هاي قتل عمد و يا غير عمد تحليل و استنباط كرد. اگر چنين است همه آنان كه فوت مي‌كنند مقتول محسوب شده و بايد پول خون آنان از سوي حكومت پرداخت شود.

🔘قصد اين يادداشت ورود به تحليل حقوقي اين رفتارهاي غير بهداشتي نيست. ضمن اينكه مرتكب فعل اصولاً معتقد به اين مسأله نيست كه اين كار امري غير بهداشتي است. مسأله اين است كه جامعه جديد به طور كلي و ماهيتاً با جامعه قديم تفاوت دارد. مفهوم مسئوليت مدنی و نيز دانش و علم در اين جامعه با گذشته تغيير كرده است. شيوه‌هاي اثبات جرم به كلي تغيير نموده. مفهوم نظم اجتماعي و همبستگي ميان افراد و نيز موضوع شهروندي، همگي متحول و جديد هستند و نمي‌توان براساس گذشته در مورد رفتارهاي جديد داوري كرد.

🔘بخش مهمي از قوانين كيفري ايران عملاً متروك هستند. بايد طرحي نو در انداخت و مبنايي جديد براي قوانين كيفري در نظر گرفت. اين كار را مي‌توان همسو با اهداف شارع تعريف كرد، ولي بايد بدانيم طريقيت تحقق اين اهداف بسيار متنوع و متفاوت است. خود را در بند شكل و ظاهر اين ديدگاه‌ها كردن، موجب بازماندن از رسیدن به آن اهداف مي‌شود. با وصله و پينه کردن و نصب صورتك نيز كاري نمي‌توان كرد كه با اولين زلزله‌هاي خفيف نيز فرو مي‌ريزند.

فرید‌الدین عزیز سلام. کاش یک راهی بود تا این نامه را شخصا می‌رساندم به دست‌تان. اما شما خیلی بالایید و ما خیلی پائین. پس مجبورم این‌جا بنویسم تا بلکم دست به دست برسد به دست شما. من که شما را شخصا نمی‌شناسم. فقط می‌دانم تقریبا همسن هستیم. پدرانمان هم همسن هستند. حتی شما با برادرم هم‌نام هم هستید. تا این‌جا چقدر شبیهیم. چند روز پیش توئیت کردید که کرونا گرفته‌اید. دقیقا نوشتید " خب، کرونایی شدم". بعد هم یک علامت خنده گذاشته بودید. تفاوت‌ من و شما از همین خنده شروع می‌شود. برای شما کرونا ماجرایی است که با خنده شروع و تمام می‌شود و برای ما ترس و گریه دارد. مریض شدن شباهت ماست و روند و کیفیت درمان، تفاوت ماست. شما کرونا می‌گیرید و به حمد خدا درمان می‌شوید و ما کرونا می‌گیریم و حمد خدا لزوما شامل حال‌مان نمی‌شود. و این دقیقا همان دلیلی است که کرونا برای شما خنده‌داراست و برای ما ترسناک.
فریدالدین عزیز. شما اگر می‌رفتید بیمارستان و می‌گفتند کیت تشخیص ندارند، چه کار می‌کردید؟ با چشم گریان برمی‌گشتید خانه و خودتان را می‌بستید به چای نبات و سنبل‌الطیب و خارمریم؟ یا راه‌حل شدنی‌تری انتخاب می‌کردید و تلفن‌ را از جیب‌تان در می‌آوردید و با یک تماس کیت را پیدا می‌کردید؟ بزرگان هم مریض می‌شوند. اما تا حالا شنیده‌اید که بزرگی بابت عدم رسیدگی و کمبود بلایی سرش بیاید؟
آقای محمود صادقی هم چند روز پیش خبر داد که کرونا گرفته‌ است. برای اولین بار در زندگی‌ام از مریضی کسی ناراحت نشدم. این حس برای من خیلی عجیب است. من هنوز سوسک‌های توی خانه را نمی‌کشم و دست‌شان را می‌گیرم و می‌برم توی حیاط که بروند رد زندگی‌شان. اما حالا نسبت به یک انسان، حس انسانی‌ام را از دست داده‌ام. این ترسناک نیست؟ یا اصلا وقتی کامنت‌های پائین توئیت خودتان را می‌خوانید، وحشت‌تان نمی‌گیرد؟ این‌که درد شما شده شادی دیگران؟ من که به جای شما می‌ترسم.
اما من هنوز به انسانیت معتقدم و با این حس خودم مبارزه می‌کنم. این‌که از مریضی شما ناراحت نشوم. برای‌تان آرزوی سلامتی می‌کنم. آرزو می‌کنم هیچ فرش‌نشین یا عرش‌نشینی مریض نشود و اگر مریض شد، درمان بشود. چون من از تبعیض بیزارم. کاش شما هم این‌طور فکر کنید. کاش همه این‌طور فکر کنیم. کاش این دره‌ی فراخ بین من و شما پر شود. یک طوری بشود که وقتی من هم کرونا گرفتم، حمد خدا شامل حال من هم بشود. بیمارستان من را بپذیرد. شماره تلفن‌های به درد بخوری توی گوشی‌ام پیدا بشود. خلاصه یک طوری بشود که هر کدام‌مان کرونا گرفت، بنویسد: "خب، کرونایی شدم" و یک خنده‌ی قشنگ تهش بگذارد.
#فهیم_عطار
@fahimattar
https://t.me/fahimattar/450

#هومن_پناهنده
@gashthaa

‎نحوه آماده شدن و آغاز فعالیت‌ کادر درمان و‌مراقب از بیماران کرونایی.
‎با آرزوی موفقیت و سلامت جگرگوشه‌های ملت ایران/ص اینستاگرامی حاشیه هنرمندان
@sahandiranmehr

ذکر شیخنا و مولانا مصطفی ملکیان (قدس الله نفسه الزکیه)
✍حسام حیدری
آن فیلسوف حوزه اخلاق، آن محبوب جمله عشاق، آن متفکر بی ادعا، آن آمده از شهرضا، آن خارج کننده مریدان از منگی، آن چرخ گوشت فرهنگی، آن پروژه معنویت و عقلانیت را طراح، آن در کار روشنگری و ایضاح، آن مهندسی را نیمه رها کرده، آن بساط جمعیتی هوا کرده، آن شارح سخن فیلسوفان به صورت یک در میان و پس و پیش، آن خوش‌تیپ‌العرفا با موی بلند و ریش، فخر زمان، ممنوع الصوت و البیان، شیخنا و مولانا استاد مصطفی ملکیان (کثرالله تَطَوره العزیز) از اکابر معنویان جهان بود و جهد و عزمی ‌تام داشت و زندگی خوش و خوب و ارزشمند را دوست‌تر می‌داشت و عِرق ملی هیچ نداشت.
در فضلیت او همین بس که در کار احصا بود و هر چیز دستش می‌رسید احصا می‌کرد. او را گفتند: «امروز چه احصا کردی؟» گفت: «14 نوع تنهایی و 28 گونه محبت و 7 جور حسادت.» پس از آن وانت خرید و بلندگو بر آن گذاشت و به خیابان می‌شد و فریاد می‌زد: «احصاااااییه احصااااا» و زن و مرد بر طریقش می‌رفتند و همه چیزشان احصا می‌کرد و پول می‌گرفت و نیکو شغلی بود. اعلی الله مقامه.
در ابتدای کار او آورده‌اند که چون وقت ولادتش آمد، از تولد سر باز می‌زد و چرتکه در درست گرفته بود و حساب و کتاب می‌کرد. طبیبان گفتند: «چیکار میکنی داداش؟» و بیا بیرون کار داریم. گفت: «دارم حساب می‌کنم که زندگی ارزش زیستن دارد یا نه» پس چون تاملاتش تمام شد، گفت: «جهنم و ضرر» و به کلش رضا داد و متولد شد.
نقل است که حاضر جواب بود و هر سوالی را پاسخی داشت. به وقت صباوت او را دیدند سر کلاس به خواب رفته. گفتند: «مگه اینجا جای خوابیدنه؟» گفت: «این خواب نیست. در حال طمانینه همراه با بی اطمینانی‌ام» و خمیازه کشید. دیگر روز دیدند شیشه خانه همسایه شکانده. گوشش گرفتند. گفت: «سِلفَم شیشه رو نشکونده، ایگوم شکونده» و چون معنای حرفش نفهمیدند پس گردنی‌اش زدند.
در خبر است که یکپارچه بود و ساحاتش حجره و حفره هیچ نداشت. روزی سرما خورده بود و به مطب شد. طبیب گفت: «تو را چه شده؟» تاملی کرد و گفت: «در ساحت احساسات و عواطف و هیجانات، حس ضعف دارم و در ساحت خواسته‌ها، نیاز به خواب دارم و در ساحت گفتار صدایم عوض شده و در ساحت کردار سخت راه می‌روم و در ساحت باورها، معتقدم که دچار سرما خوردگی شده‌ام» آورده‌اند که طبیب چون این سخن بشنید فقط در نسخه نبشت: «بستری» و دیگر هیچ نگفت.
مناقب او بسیار و محامد او بی شمار است. او را گفتند: «چه گویی در باب روشنفکری دینی؟» گفت: «شما چه گویید در باب پیتزای قرمه سبزی؟» مریدی از او وصیت خواست. گفت: «وصیت کنمت به سکوت که افضل اعمال است» پس دو ساعت و نیم در باب سکوت برایش سخن گفت. رحمه الله علیه.
در اخبار غریبه آورده اند که سوئیچ پدر کش رفته بود و با ماشین تو خیابان ویراژ داده و تصادف کرده بود. چون پدر شرح ماجرا خواست، جواب داد: «تقریر حقیقت کنم یا تقلیل مرارت؟» پدر چوب دستی‌اش برداشت و گفت: «الآن درخواست شفاعت هم بکنی فایده نداره» و با چوب دور حیاط دنبالش می‌دوید.
دیگر روز او را دیدند در شارع عام، آهنگ بابا کرم در هندزفری گذاشته و حرکات موزون کنان می‌گذشت. مغرضی از کنار ونِ گشت ارشاد، صدایش زد: «فیلسوفم! یه لحظه تشریف میاری اینجا؟» و خواست بازداشتش کردن و تا چهارراه وزار بردن. مصطفی چون اوضاع پس دید، گفت: «این اسمش ایماژ است و استعاره ای از زندگی است و فواید بسیار دارد» و ماجرا را جمع کرد. پس از آن هر روز تا محل کار ایماژ کنان و افاده ریزان می‌رفت و گاه فریاد می‌زد: «این کمره؟» و مریدان در قفای او پاسخ می‌دادند: «آری این چنین است»
شبی در خواب شیخنا و مولانا بودا را دید که می‌گفت: «داداش مصطفی من انقدر هم که تو میگی جمله قصار نگفتم ولی باز خودت می‌دونی» پس از خواب برخاست و همان جمله یادداشت کرد.
در مصاحبه‌ای، مصطفی را پرسیدند: «اگر به گذشته برمی‌گشتی کدام کار خود اصلاح می‌کردی؟» گفت: «اسفار اربعه رو با خودآموز و کتاب‌های کمک آموزشی گاج پاس می‌کردم ولی سر کلاس نمی‌رفتم» و در این سخن نکته‌ها بود برای تامل کنندگان.
آورده‌اند. نویسنده بی‌خرد نادانی در وصف حالش تذکره نبشت. مصطفی بر او بخشید و خطای نگارشش نگرفت و به رویش نیاورد. رحمه الله علیه.
پس چون وقت وفاتش نزدیک شد قابض الروح بر او وارد شد، گفت: «خواهی چطور از این دنیا روی؟» مصطفی تاملی کرد و گفت: «در این سوال شما در اصل سه سوال نهفته است عنایت کردید؟ .. که من برای سوال اول سه نکته و برای سوال دوم یک نکته و برای سوال سوم، دو نکته برای گفتن دارم که برای گفتن نکته اول از سوال اول باید سه موضوع را شرح دهم و برای نکته دوم احتیاج به دو مقدمه ...» و همین طور می‌گفت و با قابض‌الروح می‌رفت. رحمه الله علیه.پس چون از دنیا رفت، هاتفی ندا سر داد: «آن که می‌خواست رنج کمتری بکشید رفت ولی آخرش هم نفهمیدیم "الف، ب است" یا نیست».تمه.