یک پرسش بسیار ساده!

این روزها مسئولان جمهوری اسلامی بویژه در وزارت خارجه، با تکیه بر مخاطرات گسترش کرونا در ایران و جهان، کارزاری رسانه‌ای در جهت لغو تحریم‌های آمریکا علیه ایران به راه انداخته‌اند.
نخستین نکته‌ای که در این مورد به ذهن هر بشری می‌رسد این است که حکومت ایران به دلیل نوع منافع و هویتی که برای خود تعریف کرده است، به آزادی و حتی مرخصی بسیاری از زندانیان سیاسی در این شرایط خطیر شیوع کرونا که هیچ هزینه‌ای هم برایش در پی ندارد، رضایت نمی‌دهد، اما در همان حال از ترامپ می‌خواهد که تحریم‌هایی را که بنا به منافع خاص خود و با تحمل هزینه‌های گوناگون علیه ایران وضع و تحمیل کرده است، به علت شیوع کرونا به یکباره رفع کند؟
پاسخ محمد جواد ظریف و همکارانش در وزارت خارجه به این پرسش بسیار ساده چیست؟
#احمد_زیدآبادی
#تحریم_های_آمریکا
#زندانیان_سیاسی
#دونالد_ترامپ
#محمد_جواد_ظریف
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

فرمانده کل ارتش فکر می‌کند بیمارستان یعنی خوابگاه!

سرلشکر عبدالرحیم موسوی، فرمانده کل ارتش ایران: تا کنون ۶ هزار تخت‌خواب تعبیه کرده‌ایم و ارتش این امکان را دارد که برای کمک به درمان بیماران مبتلا به ویروس کرونا تا ۱۵ هزار تخت در سراسر ایران تعبیه کند. در حوزه مبارزه با کرونا هر کاری از دستم برآید انجام خواهم داد.»

در کنار ارتش سپاه هم اعلام کرده: در کمتر از ۴۸ ساعت ما میتوانیم استادیوم صد هزار نفری آزادی را تبدیل به بیمارستان صد هزار تختی کنیم.

در میان اظهارات فرماندهان ارتش و سپاه فقط مشخص نیست تختِ تنها به چه کاری می‌آید و‌ تخت بدون تجهیزات تنفسی و کنترل وضعیت بیمار به چه دردی می خورد که اینقدر روی آن تبلیغ می کنند؟!

در تمامی تصاویر فقط تخت است و پتو و حتی یک پایه سرم هم دیده نمی‌شود، و قطعا نه فرمانده کل ارتش و نه فرمانده کل سپاه کوچکترین درکی از بیمارستان صحرایی ندارند.

آیا چیدن صد یا هزار تخت سربازی در کنار هم در استادیوم افتخار هم دارد؟ کسی هم نمی پرسد این تخت ها با رختخواب خانه چه فرقی دارد؟ باز لااقل در خانه راحت تر هستند.

نیروهای مسلح که به هیچ چیز جز نمایش نمی‌اندیشند، تخت‌های سربازی را از انبارهایشان میبرند، یک ملافه و‌ پتو رویش میکشند، بعد میگویند: بیمارستان ۲۰۰۰ تخت خوابی درست کردیم!
با این روش هر روز میتوانند بیمارستان ده هزار تخته تولید کنند!

این هم #مدیریت_بحران ما

✍؟

#اجتماعی

@Roshanfkrane

🔺 چکیده ای از برخی مبانی و نظریات دین شناختی آیت الله سید کمال حیدری

7⃣ نگرشی نو به مسائل و حقوق زنان از دیدگاه اسلام

🔸 ضرورت به میان آمدن فهم و «قرائت زنان» از دین

در این که مردان و زنان از نظر تکوینی و وجودی – چه در بُعد جسمی، چه در بُعد روحی و روان شناختی، و چه از جهت دستگاه های ادراکی و معرفت شناختی – به گونه ای متفاوت خلق شده اند تردیدی نیست؛ اگرچه این تفاوت، بار ارزشی ندارد تا بهانۀ برتری و شرافت مردان بر زنان یا بالعکس شود. این اختلاف در خلقت، تا حدودی و در برخی زمینه ها، باعث تفاوت مرد و زن در فهم، برداشت و قرائت آن ها در موضوعات گوناگون - به ویژه در مواجهه با نصوص دینی - می شود؛ یعنی در عین اشتراکاتی که زنان و مردان در فهم دین دارند مانند تلقّی یکسان از ممدوح بودن عدالت و خوش اخلاقی یا مذموم بودن ظلم و تعدّی، اما در عین حال، در برخی دیگر از مسائل، از برداشت و قرائتی متفاوت و حتی متعارض با یکدیگر برخوردارند.

👈 از دیدگاه ما، زنان هم مانند مردان، باید به طور جدّی تر به میدان علم بیایند و فهم و قرائت زنانۀ خودشان از نصوص دینی را ارائه دهند؛ زیرا فهم مردان؛ یعنی فقها و مفسرینِ مَرد از آیات و روایات - بدون این که لزوماً تعمّد و غرض بدی داشته باشند، بلکه صرفاً به دلیل حاکمیت نظام روان شناختی و روحی و معرفت شناختی مردانه -، با فهم زنان متفاوت و گاهی متقابل است!
از همین رو، زنان باید مجتهد و عارف و فقیه و فیلسوف و متکّلم و مفسّر و حدیث شناس و در یک کلمه «دین شناس» و «صاحب مبنا» بشوند، و در کنار قرائت مردان، اظهار وجود کنند و قرائت متفاوت خودشان از دین - حداقل در برخی حوزه ها و موضوعات - را در برابر فهم عالمان مرد، ارائه بدهند و با صراحت و شهامت بگویند ما زنان، قرآن و روایات را چنین می فهمیم و شما مردان، فلان مطلب را که دربارۀ مسائل و حقوق زنان است، خطا متوجه شده اید!👉

البته باید دقّت داشت که این نگرش نباید به نوعی تقابل ساختگی و نزاع گونه که مبتنی بر غرض ورزی و مردستیزی یا زن ستیزی است منجر شود، بلکه باید فضایی سالم برای رقابت علمی با رعایت موازین انسانی، اخلاقی و فراجنسیتی پدید آورد.

و اما به میان آمدن فهم و برداشت زنان از متون دینی، حداقل دو فایده و اثر مهم در بر دارد که ضرورت آن را آشکار می سازد:

🟣 فایدۀ اوّل: احقاق حقوق زنان

اوّلین اثر مثبتِ مطرح شدن جدّیِ قرائت های زنان از معارف دینی این است که جامعۀ زنان به راحتی می توانند با زبان خودشان – و نه از زبان مردان و به واسطۀ ایشان – نیازها و حقوق خودشان را تبیین کنند و به نحو علمی و استدلالی با صدای بلند بگویند فهم فقها از فلان مسأله و حقِّ مربوط به زنان خطا است و باید به گونه ای که ما معتقدیم و برای اعتقاد خود دلیل هم داریم، تصحیح و تغییر داد شود.

🟣🟣 فایدۀ دوّم: تکمیل و تعمیق فهم مردان از دین

دومین اثر و فایدۀ به میان آمدن دین شناسی زنان، تکمیل نمودن و تعمیق بخشیدن به فهم و قرائت مردان از معارف دینی است؛ یعنی از دیدگاه ما نه تنها مردان بی نیاز از قرائت و دین فهمی زنان نیستند، و نه تنها عقل و شعور زنان کمتر از عقل و فهم مردان نیست، بلکه عالمان مرد، نیازمند قرائت و دین شناسی زنان از نصوص دینی هستند، تا از این طریق شناخت و قرائت خودشان از آیات و روایات را گسترش و تکامل ببخشند.

🔘 ادامه دارد...

✅ https://t.me/sayyedalhaydari

مقدمه بیداد، ساخته پرویز مشکاتیان
آلبوم ۲۰ قطعه برای سنتور
‌@qadahha

Ballad of a Hand (Jon Lajoie)

#آسیا_نیوز

🎥💢 صدای فرودستانی که این روزها زیر چرخ مدیریت اقتصادی و مدیریت بحران #کرونا در کشور له می‌شوند: «دو روزه بچه‌هام می‌گن پنیر بخر. نمی تونم. من کاسب دم متروی‌ام...؛ هشت صبح میام و ۹ شب می‌رم... پلیس می‌گه جمع کن... جمع کنم برم خونه، چی بخورم؟»/ برگرفته از شبکه‌های اجتماعی


@asianewspaper

کرونا، دمکراسی، اقتدارگرایی!

رسانه‌های رسمی ایران به گونه‌ای خبرهای شیوع کرونا در جهان را پوشش می‌دهند که گویی چین در این مورد کاملاً موفق عمل کرده و دمکراسی‌های اروپایی و آمریکا در مواجهه با آن بدبخت و بیچاره و وارد سراشیب جهنم شده‌اند!
آیا منظورشان این است که حکومت تک حزبی و اقتدارگرا در برابر مشکلات و بحران‌ها، کارآمد و تواناست؛ اما دمکراسی‌ها ناتوان و آسیب‌پذیرند؟ ظاهراً منظورشان همین است!
روشن است که یک دولت اقتدارگرا در نبود احزاب مخالف و رسانه‌های مستقل و نهادهای مدنی قدرتمند و شخصیت‌های منتقد و خلاصه هرگونه فضای آزاد، می‌تواند با تکیه بر انحصار اطلاع‌رسانی، بر بسیاری از مشکلات جامعه پرده‌پوشی کند و خود را موفق و پیروز جلوه دهد بدون آنکه امکان راستی‌آزمایی ادعاهایش فراهم باشد.
در دموکراسی اما دولت‌ها به سختی می‌توانند بر مشکلات پرده‌پوشی کنند و هر اقدام و عمل و ادعای آنها از سوی میلیون‌ها منتقد و هزاران نهاد و صدها رسانه و ده‌ها حزب مخالف مورد نقد و راستی‌آزمایی و ابطال قرار می‌گیرد. از این هم فراتر، بعضاً برخی از افراد و سازمان‌ها و احزاب با استفاده از فضای آزاد و آزادی بیان، چه بسا ادعاهای دروغین و اغراق‌آمیزی هم علیه عملکرد دولت مطرح کنند تا آن را از چشم رأی دهندگان بیاندازند!
با این حساب، مشخص است که دمکراسی‌ها نسبت به رژیم‌های اقتدرگرا در برخورد با بحران‌ها با وضعیت بسیار پیچیده‌تری روبرو می‌شوند؛ اما آیا این به معنای آن است که اقتدارگرایی بهتر از دمکراسی است؟ هرگز!
همانطور که افلاطون بیش از دوهزار و سیصد سال پیش گفته است، دمکراسی‌ها بدون عیب نیستند، اما در عین حال، به قول کارل پوپر کم‌عیب‌ترین نظام‌های سیاسی تاریخ به شمار می‌روند! به عبارت دیگر، با توجه به جمیع جهات، دمکراسی‌ها به رغم پاره‌ای عیوب‌شان، باثبات‌ترین، عادلانه‌ترین، آزادترین و موفق‌ترین نظام‌های سیاسی تاریخ بشر نسبت به بدیل‌های دیگر خود به شمار می‌روند!
منتقدان منصف‌تر دمکراسی‌های اروپایی و آمریکا، معمولاً از فاصلۀ بین ماهیت و عملکرد این نظام‌ها با یک دمکراسی تمام‌عیار انتقاد می‌کنند که البته جای انتقاد هم دارد، اما رسانه‌های رسمی کشور ما در این مورد به گونه‌ای خبررسانی می‌کنند که گویی اصل مشکل، همان دمکراسی است و در عوض، اقتدارگرایی چینی و روسی الگوی موفق و عادلانه‌ای است!
#احمد_زیدآبادی
#نظام_های_دمکراتیک
#نظام_های_اقتدارگرا
#افلاطون
#کارل_پوپر
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

🔸بچه به پدرش به آلمانی میگه وقتی کرونا اومده ودنیا داره تموم میشه من چرا باید تکالیفم رو انجام بدم؟
پدره میگه چون احمق از دنیا نری

توییت manekallegonde

✔️پانوشت: ورژن فرنگی ابوریحان بیرونی خودمون تو‌دوران‌دبستان( کتاب درسی) قبل مرگ: دانسته بمیرم بهتر است یا ندانسته بمیرم!( بگذریم از اینکه الان مثلا خواننده‌هامون به بچه‌ها‌توصیه‌میکنن اول اینستا بعد کتاب!)
@sahandiranmehr

🎥 ورود فیل به شهر در دوران قرنطینه و خلوت شدن جاده‌ها و خیابان‌ها در هند/ صداوسیما
fararu.com
fararu.com

◽️شهر بولدر واقع در کوهپایه‌های کوهستان راکی، به دلیل دارا بودن صخره‌های بزرگی به نام فلت آیرون به بهشت سنگنوردان معروف است، به همین دلیل هر سال توریستها و کوهنوردان بسیاری از تمام دنیا برای ورزش و تفریخ به این شهر هجوم می‌آورند.

◽️اخیرا تعدادی از شهروندان شهر بولدر گزارش دادند که شیرهای کوهی از ارتفاعات راکی پایین آمده و در شهر گردش می‌کنند. دلیلش هم ساده است؛ قرنطینه خانگی و عدم حضور توریستها و‌ ورزشکاران در کوهستان شهر بولدر، باعث شده حیوانات احساس امنیت کنند و کمی محیط زندگی خود را گسترش دهند.

🔸وقتی قرنطینۀ یک ماهه، چنین تاثیری بر طبیعت گذاشته، به این فکر کنید که اگر سبک زندگیمان را تغییر دهیم و اجازه نفس کشیدن و بازسازی به طبیعت و محیط زیست دهیم چه اتفاقاتی را شاهد خواهیم بود!
fararu.com
@fararunews

مذاکرات جواد و وانگ!
این روزها سرعت اینترنت خانگی به قدری کُند و فشل است که سایت‌های داخلی را هم باز نمی کند چه برسد به سایت‌های خارجی که من برای درک اوضاع جهان و نوشتن تحلیل، سخت نیازمند استفاده از آنها هستم!
حالا که اینطور است، من صرفاً از سر ناچاری، دوباره راه و رسم "شنود" را در پیش می‌گیرم تا ببینم دور و برمان چه خبر است و چه می‌گذرد!
گویا دکتر محمد جواد ظریف این روزها سخت مشغول رایزنی با همتایان خود در سطح جهان است تا بلکه آنان در این شرایط طاقت فرسای کرونایی، کمکی به باز کردنِ گرۀ فروبستۀ تحریم‌های آمریکا کنند، اما ظاهراً تیغ‌اش نمی‌بُرّد!
در واقع، تمام مذاکرات تلفنی ظریف با وزیران خارجۀ سایر کشورها مضمون واحدی دارد. یعنی گفت و شنودها در همۀ موارد مثل هم است. از این رو، درز دادن همۀ آنها تکرار و اتلاف وقت است و به عبارتی، افشای یکی از آنها به مثابۀ افشای همۀ آنهاست. بنابراین من فقط مورد گفتگوی ظریف با همتای چینی‌اش را در اینجا نقل می‌کنم:
جواد: الو! جناب وانگ یی؟
وانگ: بله خودم هستم! دیگه چه کار داری جواد؟ کِی می‌خوای از سر پرموی ما دست برداری؟ تو کار دیگه‌ای نداری جز زنگ زدن به من؟
جواد: شوخی می‌فرمایید جناب یی؟
وانگ: آره شوخی کردم باهات! گفتم وسط این معرکۀ کرونایی کمی هم بخندیم!
جواد: [در حالی که صدای قهقه‌اش به پکن هم می‌رسد] اصلاً فکر نمی‌کردم دوستان چینی ما هم تا این اندازه با نمک و شیرین باشند!
وانگ: خب حالا چه کار داری؟
جواد: خودتون بهتر می‌دونید که این تحریم‌های آمریکا دست به دست کرونا داده....
وانگ: [با لحنی دلخور] تحریم‌های آمریکا! تحریم‌های آمریکا! تو که بااین تحریم‌های آمریکا سر ما را خوردی!
جواد: نه الان شرایط حساس‌تر شده! کرونا هم اومده....
وانگ: حالا چه کاری از دست من برمی‌آد؟
جواد: خواستم بگم که تو این شرایط سخت، شما لااقل بی‌خیالِ تبعیت از تحریم‌ها شوید!
وانگ: من چند بار باید بهت توضیح بدم که نمی‌تونیم! شرکت‌های چینی ریسک نقض تحریم‌ها را تقبل نمی‌کنند!
جواد: خب پس تحریم‌ها را محکوم کنید!
وانگ: ما که از بس محکوم کرده‌ایم زبان‌مان مو در آورده! اگه این مشکل شما را حل می‌کنه هزار بار دیگه هم می‌گیم محکوم! محکوم! محکوم! این تو را راضی می‌کنه!
جواد: نه نمی‌کنه! ما دنبال پیدا کردن راهی برای رفع عملی تحریم‌ها هستیم!
وانگ: مگه من خودم صد بار بهت نگفتم تنها راهش اینه که با ترامپ مذاکره کنید!
جواد: نه مذاکره با ترامپ نه! اون آشکارا زور می‌گه!
وانگ: مگه به ما زور نمی‌گه؟ تمام قراردادهای تجاری آمریکا را با ما یکجانبه لغو کرد! خب رفتیم نشستیم و راهی پیدا کردیم!
جواد: خب، شما کشور قدرتمندی هستید و مذاکرۀ دوباره مشکلی براتون ایجاد نمی‌کنه!
وانگ: می‌خوای بگی ایران کشور ضعیف و بی‌مقداریه و مذاکره آن را از پا در می‌یاره؟
جواد: نه، نه! ایران قوی‌ترین کشور خاورمیانه است. بیشترین نفوذ را در منطقه داره!
وانگ: پس مشکل چیه؟
جواد: خب ما سبک زندگی خاصی انتخاب کرده‌ایم و نمی‌خوایم مغلوب قلدر بازی‌های ترامپ شویم!
وانگ: یعنی این سبک زندگی که انتخاب کرده‌اید با مذاکرۀ مجدد با آمریکا منافات داره؟
جواد: بله، دقیقاً! درست زدی وسط خال!
وانگ: خب، پس با این حساب تحریم‌ها را هم تحمل کنید!
جواد: داریم تحمل می‌کنیم دیگه! تمام اثراتش را خنثی کرده‌ایم! در واقع ترامپ در کارش شکست خورده و حتی می‌تونم بگم که تحریم‌ها تأثیر معکوس گذاشته!
وانگ: اگه اینطوره پس چرا هر روز خدا به من زنگ می‌زنی که کاری برای لغو تحریم‌ها کنم؟
جواد: چون تحریم‌ها ناعادلانه‌اند جناب یی!
وانگ: وقتی اثر خوبی دارند و شما هم آنها را به آسانی تحمل می‌کنید، دیگه چه کار به عادلانه و ناعادلانه بودن‌شان داری؟
جواد: چی بگم والله! منم به واقع حرف‌ام به مسئولان همینه! ولی چون دائم متهم هستم که به عنوان رئیس دیپلماسی کشور کاری برای رفع تحریم‌ها نمی‌کنم، گفتم چند لحظه‌ای هم وقت شما را بگیرم! راستی گفتی دست از سر پر مویت بردارم؟ در ایران می‌گن سرِ کچل! [قاه قاه قاه]
#احمد_زیدآبادی
#محمد_جواد_ظریف
#وانگ_یی
@ahmadzeidabad
https://instagram.com/ahmadzeidabadiii

🔴 مردم ايران به دزدي و اختلاس حساس ترند تا اتلاف منابع
✍🏼محسن جلال‌پور

✅کتاب «خاطرات ابوالحسن ابتهاج» را در دست دارم. به جایی رسیده‌ام که ابتهاج به مدیریت بانک ملی رسیده و به نقل از همکارانش ماجرای عجیبی را تعریف می‌کند.

✅این بخش را عینا از کتاب نقل می‌کنم:

« در ایامی که پول ایران تنزل می‌کرد و نرخ لیره بالا می‌رفت، رضا قلی امیر‌خسروی رئیس بانک ملی به تشویق عده‌ای ناشی به این نتیجه می‌رسد که اگر مبالغ عمده‌ای ارز در بازار برای فروش عرضه شود، نرخ ارز تنزل خواهد کرد و در نتیجه کسانی که ارز داشتند ناچار خواهند شد لیره‌های خود را با نرخ نازلتری در بازار بفروشند و او مجددا آن لیره‌ها را با قیمت کمتری خریداری کرده و سود قابل توجهی نصیب بانک ملی خواهد شد. متأسفانه کسی هم نبود که امیرخسروی را از این کار منصرف کند چون او هم برای خودش در بانک ملی یک رضاشاه کوچک بود و بانک را مثل یک سربازخانه اداره می‌کرد.

✅تنها ارزی که امیرخسروی برای فروش در اختیار داشت در حساب مخصوصی بود که رضاشاه از عایدات نفت برای خرید اسلحه کنار می‌گذاشت و حساسیت خاصی هم نسبت به این حساب داشت. بدین ترتیب رئیس بانک ملی اقدام به فروش لیره‌ها می‌کند و به اطلاع خریداران ارز می‌رساند که بانک حاضر است هر مبلغی لیره که خریداران طالب باشند به نرخ روز به آنها بفروشد. موجودی این حساب آن زمان در حدود یک میلیون لیره بود که امیر خسروی 600 هزار لیره از آن را به فروش می‌رساند. به هرحال دلال‌های ارز هم از فرصت استفاده کردند و هرچه لیر بوده بود خریدند و طبعا اقدامی هم برای فروش آن در بازار نکردند. امیرخسروی ارزها را بدون اجازه شاه فروخته بود و اگر او از موضوع با خبر می‌شد بدون تردید وضعیت بسیار وخیمی پیدا می کرد. امیرخسروی که از همه جا نا‌امید شده بود دست به دامن علی اکبر داور-وزیر وقت مالیه- شد. داور هم با شهامت و مردانگی که داشت بدون این که از عاقبت کار واهمه‌ای نشان دهد تصمیم می‌گیرد او را کمک کند و برای جبران این عمل و تهیه ارز به جای ذخیره ارزی که به فروش رسیده بود،مقداری از اندوخته‌های نقره بانک را صادر و تبدیل به ارز می کند. داور می‌دانست که این بدبخت چه خبطی کرده و اگر رضاشاه بفهمد روزگارش را سیاه خواهد کرد. رضاشاه هیچ وقت از این ماجرا اطلاع پیدا نکرد و این یکی از مردانگی‌های داور بود که سکوت کرد و هیچ بروز نداد.»

ماجرای عجیب و غریب رئیس وقت بانک ملی را خواندید. قضاوت با شما اما اجازه دهید چند نکته را در این زمینه مطرح کنم:

✅ خبط امیرخسروی در اواخر سال 1312 اتفاق افتاده، یعنی بیش از 86 سال پیش. از آن سال‌ها سیاست‌های اقتصادی حکومت‌ها و به خصوص خط مشی آنها درباره مسائل ارزی،عمدتا در خدمت تولید نبوده و واسطه‌گری را تشویق کرده است.

✅ از همان ایام قدیم هوش و ذکاوت «دلالان ارزی» از سیاستگذاران اقتصادی بیشتر بوده و برنده واقعی سیاست‌های اقتصادی واسطه گران بوده‌اند نه مردم ایران.

✅ارقام اتلاف منابع ملی حتی 90 سال پیش هم بزرگ بوده. کافی است بدانیم در آن ایام، درآمد ایران از فروش نفت به سالی دو میلیون لیره هم نمی‌رسید اما رئیس بانک ملی فقط در یک اقدام، 600 هزار لیره را به باد فنا داده است.

✅ ابتهاج، علی‌اکبر داور را مردی با معرفت و کارش را نهایت شجاعت و مردانگی توصیف می‌کند. این در حالی است که داور به عنوان وزیر مالیه خطای بزرگ امیرخسروی را نادیده گرفته و چشم بر اتلاف گسترده منابع ملی بسته است. این کار بدون شک یکی از بزرگ‌ترین مصداق‌های رفیق‌بازی و زد‌و‌بند سیاسی در تاریخ معاصر ایران است که متأسفانه هنوز هم میان سیاستمداران ما رواج دارد. یعنی سیاستمداران به همین راحتی می‌توانند خبط و خطا و دزدی یکدیگر را نادیده بگیرند.

✅ مردم کشور ما به دزدی و اختلاس حساس‌ترند تا اتلاف منابع. سیاستمداران‌مان نیز چنین عادتی دارند. مثلا رضاشاه کارمندان جزء را به خاطر خطاهای کوچک به بدترین شکل تنبیه می‌کرد اما سازوکار حکمرانی‌اش حتی قادر به شناسایی خطاهای به این بزرگی نبود. برای من سؤال است که چطور رضا‌شاه متوجه تخلف به این بزرگی -در حساب زیرنظر خودش- نشده و به گفته مرحوم ابتهاج دست آخر هم جریان را نفهمیده است.
@Sahamnewsorg

🗓 این جمهوری اسلامی بر شما مبارک‌ باد

📜 پیام امام به مناسبت اعلام جمهوری اسلامی

#زیرگذر

۱۴ فروردین ۱۳۵۸، روزنامه اطلاعات: «امام خمینی عصر یکشنبه و در نخستین روزی که ایران روزگار جدیدی را تحت نظام جمهوری اسلامی آغاز کرده یک پیام رادیو تلویزیونی برای مردم فرستادند.»

در بخش‌هایی از این متن آمده:

«ما لزومی به این رفراندوم نمی‌دیدیم ولی برای رفع بهانه‌گیری این رفراندوم را انجام دادیم و ثابت شد که ملت با روحانیت و اسلام است و ملت با شور و عشق رای خود را به جمهوری اسلامی داد.»

«امام خمینی درباره جنایتکارانی که در بازداشت هستند گفتند اینها متهم نیستند بلکه مجرم هستند، اینها مردم ما را کشته‌اند و ذخایر ما را به خیانت از بین برده‌اند. این افراد مجرم هستند و باید هویت آنها ثابت شود، باید آنها را کشت… ولی ما اینها را معذالک محاکمه می‌کنیم ولی معتقدیم که مجرم محاکمه ندارد و باید آنها را کشت.»

«در جمهوری اسلامی ظلم نیست. فقیر و غنی وجود ندارند… همه ما از حقوق برابر برخورداریم و دارای حقوق مساوی هستیم… در قانون اسلامی همه اقشار همه مذاهب و همه نژاد و ملل از حقوق مساوی برخوردارند.»

«در اسلام اختناق نیست برای همه طبقات آزادی وجود دارد. در حکومت اسلامی مردم باید از خودشان بترسند نه از حکومت. دیگر سازمان امنیتی وجود ندارد. دولت اگر نخست‌وزیر هم ظلم کند او را به دادگاه می‌برد و اگر جرم او ثابت شود مجازات می‌شود. بین فرد عادی و نخست‌وزیر فرقی نیست.»

«ما مستمندان زیادی داریم و باید ملت و دولت به فکر آنان باشند. برای آنها زندگی صحیحی بسازد. من وعده می‌دهم که اسلام برای همه کار درست می‌کند و زندگی شما را مرفه می‌سازد.»

فیلم زیر احمد صدر حاج‌سیدجوادی، وزیر کشور وقت و عضو نهضت آزادی را در لحظه اعلام نتایج همه‌پرسی نشان می‌دهد. حاج‌سیدجوادی (۱۲۹۶-۱۳۹۲) بعدها در مجلس اول نماینده شده و سپس به مدت ۳۰ سال سرپرست دائرهالمعارف تشیع بود. وی در سال ۱۳۸۰ در سن ۸۴ سالگی بازداشت و به دلیل کهولت سن به جریمه مالی محکوم شد.

متن کامل پیام امام را اینجا بخوانید.

موومان دوم از یک کوارتت زهی،ساخته‌ی الکساندر برودین،موسیقی‌دان روس.

محسن رضایی:
🔹 بعد از انتشار یادداشت تحلیلی من، کسینجر و چامسکی هم درباره کرونا تحلیل نوشتند

🔹 تحلیل کسینجر، تکراری و بسیار ناامید کننده بود

جزئیات در 👇👇
entekhab.ir/002Gf5
🆔 @Entekhab_ir

📝📝📝اعترافات متهم جدید روشن کرد؛ دو سال پیش فردی بی‌گناه اعدام شده است

✅خبرگزاری هرانا – یک زندانی به نام بابک رضایی، اردیبهشت‌ماه ۹۷، از بابت اتهام قتل حین سرقت مسلحانه در اردبیل اعدام شد. اکنون و پس از گذشت حدود دو سال از اعدام آقای رضایی یک متهم دیگر در زندان اردبیل به ارتکاب قتل و سرقت مسلحانه در این پرونده اعتراف کرده است. گفته می‌شود بابک رضایی، زندانی اعدام شده در مراحل بازجویی و در دادگاه اتهام وارده را رد کرده بود. با این حال در یکی از جلسات بازجویی تحت فشار مجبور به اعتراف اجباری علیه خود شده بود. یکی از دلایل مخالف مدافعان حقوق بشر با حکم اعدام جبران‌ناپذیر بودن است.

✅به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بهزاد تهمتن، زندانی محبوس در زندان اردبیل در حالی به ارتکاب قتل و سرقت مسلحانه اقرار کرده است که پیشتر بابک رضایی از بابت همین اتهام اعدام شده بود.

✅هرانا در اردیبهشت‌ماه ‍۱۳۹۷ از اعدام یک زندانی از بابت اتهامات “قتل و سرقت مسلحانه” در زندان اردبیل خبر داده بود. هویت این زندانی از سوی هرانا “بابک رضایی، ۴۱ ساله، از سالن ۲، بند ۴ زندان اردبیل” احراز شده بود.

✅ناصر عتباتی، دادستان عمومی و انقلاب استان اردبیل در آن زمان، در این خصوص مدعی شده بود: متهم فردی ۴۱ ساله بود با همدستی یک فرد دیگر با ورود به صرافی واقع در چهارراه امام خمینی اردبیل اقدام به سرقت مسلحانه و ارتکاب یک فقره قتل عمدی با استفاده از سلاح گرم در حین سرقت کرده بود”.

✅آقای رضایی در تاریخ ۱۹ بهمن ماه ۱۳۹۱ بازداشت شد و در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۹۳ در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب اردبیل از بابت اتهامات “قتل عمدی مسلمان، سرقت مسلحانه و نگهداری غیرمجاز اسلحه (کلت کمری)” به ۱۰ سال حبس تعزیری و قصاص نفس (اعدام) محکوم شده بود. این حکم در تاریخ ۳ اسفندماه ۱۳۹۵ توسط دادگاه تجدیدنظر استان اردبیل عینا تایید شده بود.

✅گفته می‌شود بابک رضایی همواره در مراحل تحقیقات و بازجویی اتهامات وارده را رد کرده بود؛ با این حال نهایتاً در یکی از جلسات بازجویی همراه با ضرب‌وشتم مجبور به اعتراف اجباری علیه خود شد. وی مدعی شده بود که در زمان وقوع جرم در محل کار خود واقع در شهرک صنعتی اردبیل مشغول به کار بوده است و ساعت ورود وی به کارخانه نیز با اثر انگشت ثبت شده است. اما این مدرک هرگز از او پذیرفته نشده بود. در مقابل دادگاه مدعی شده بود که آقای رضایی ابتدا به محل کار رفته و پس از ثبت ساعت ورود به صحنه جرم رفته و مرتکب قتل شده است.

ادامه مطلب

@Hranews1
🆔@MostafaTajzadeh

کسانی که در قبالِ ویروس کرونا رفتار خطرناک دارند دو دسته‌اند.دسته‌ی اول را،که در عینِ داشتنِ توانِ مالی، خود را قرنطینه نمی‌کنند، می‌توان نادان شمرد.اما آدم‌های دسته‌ی دوم نه چنین‌اند ؛حال و روزِ این‌ها و علتِ رفتارشان در ویدیوی تاثرانگیز بالا بیان می‌شود.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

📚ژان باروا

✍🏻 آبتین گلکار

بهترین کتابی که در ایام قرنطینه خواندم، ژان باروا، بود. با قیاس به نفس گمان می‌کنم ژان باروا در میان کتابخوانان ایران تا حد زیادی در سایهٔ خانوادهٔ تیبو، رمان دیگر روژه مارتن دوگار قرار گرفته است، در حالی که اگر خواندنی‌تر و تفکربرانگیزتر نباشد، از آن عقب هم نمی‌ماند. بیشتر رمان به شکل بحث و مجادلهٔ میان شخصیت‌ها پیش می‌رود و سیر حوادث و جذابیت‌های داستانیِ آن چندان چشمگیر نیست، اما بحث‌ها آن‌چنان پرکشش و شورانگیز تنظیم شده‌اند که کاملاً جبران وقایع نفسگیر و میخکوب‌کننده را می‌کند. محور اصلی مجادلات بحثی کهن است: نسبت، یا به تعبیری کشمکش، میان دین و علم، و تقریباً مهم‌ترین برهان‌هایی که دین و علم از قدیم له و علیه یکدیگر آورده‌اند، در جریان رمان مرور می‌شود؛ ولی در عین حال پیوسته پای مسائل سیاسی و اجتماعی فرانسه در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم نیز به ماجرا کشیده می‌شود که مهم‌ترینشان قضیة دریفوس و محاکمهٔ زولاست. ولی حتی بحث دربارة این وقایع اجتماعی مشخص نیز چنان استادانه ساخته و پرداخته شده است که در ملت‌ها و دوره‌های تاریخی دیگر نیز می‌توان مابازایی برای آنها یافت و اصولاً آنها را باید مجادلاتی بر سر مسائل جاودانهٔ بشر به شمار آورد که هیچ گاه کهنه نمی‌شوند و پیوسته به شکل‌های مختلف رخ می‌نمایند. و شاید جالب‌تر از همه دنبال کردن تغییراتی باشد که در مواضع و طرز فکر ژان باروا، شخصیت اصلی کتاب، رخ می‌دهد؛ جوانان با شور و انرژی و مصالحه‌ناپذیری دورهٔ جوانی او همذات‌پنداری می‌کنند و آنان که پا به سن گذاشته‌اند همچون او گذشتهٔ خود را مرور و در آن تجدید نظر می‌کنند. هر خواننده شاید به این فکر بیفتد که هر جوان در جوانی باید آن گونه باشد و در پیری گونه‌ای دیگر؛ و این ذات سالم بشر است و جامعهٔ سالم باید در کشمکش میان این دو نیرو روزگار بگذراند. جدال صلاح‌اندیشی و حقیقت‌مداری، تنهایی روشنفکران حتی در حلقهٔ هوادارانشان، پایان‌ناپذیری دغدغه‌های ذهنی ازلی، از دیگر مسائلی است که به جذاب‌ترین شکل در رمان مطرح می‌شود و خواننده را به فکر وا می‌دارد. و البته ترجمهٔ چیره‌دستانه و بی‌نقص منوچهر بدیعی نیز لذت خواننده از مطالعهٔ رمان را دوچندان می‌کند.