#منتشر_شد

خودشیفته‌ای که می‌شناسی
ترجمۀ کورش کامیاب
ویرایش هومن پناهنده

🔹خودشیفته ها ما را دوره کرده‌اند، به ما ضرر و آسیب می‌رسانند. در روابط ما با دیگران مایۀ گرفتاری و دردسر می‌شوند. ما آمادگی لازم را برای مهار کردن آنان نداریم چون نمی‌دانیم چیست که وادارشان می‌کند این‌طور ویرانگرانه رفتار کنند.

🔹در صفحات پیش رو، خواهید آموخت که چگونه خودشیفته‌های حاد را میان دوستان خود، اعضای خانواده، و همکارانتان شناسایی کنید، و پی خواهید برد که محرک آنان چیست. با خواندن این کتاب، برخی روشهای سودمند را نیز برای طرف شدن با خودشیفته‌های حادی که می‌شناسید یاد خواهید گرفت.

🔹وقتی رفتارهای خودشیفته‌وار را در دیگران و چگونگی تأثیر آنها بر ذهن و روان خودتان تشخیص دهید، می‌توانید از برانگیختن ناخوشایندترین و مخربترینِ آن رفتارها دوری کنید. می‌توانید شیوه‌هایی کارآمد برای واکنش نشان دادن در برابر خودشیفته‌های حاد در زندگی خود پدید آورید بدون جریحه‌دار کردن احساس شکنندۀ آنان از خودشان یا نشان دادن واکنشهایی که حاصلش فقط تحریک کردنِ بیشتر شخص خودشیفته است.

🔹امیدوارم در این روند چیزی هم دربارۀ خودتان بیاموزید - درک کنید که چگونه واکنش‌های تدافعی‌تان شما را هر از گاهی به آدمی خودشیفته تبدیل می‌کند. خودشیفته‌ها به نداشتن احساس همدلی زبانزد هستند؛ ا گر صرفاً محکومشان کنیم، رفتار توهین‌آمیزشان را تحقیر کنیم و به ریششان بخندیم، فقط مقابله به مثل کرده‌ایم. شما را دعوت می‌کنم که مثل خودم تلاش کنید به جای محکوم کردنْ احساس همدلی با آنان داشته باشید. خودشیفته‌های حاد چه خودشان نشان بدهند چه ندهند یا حتی متوجه باشند یا نباشند، همیشه در حال گریز از درد و رنج هستند.

🔹در سراسر این کتاب، نمونه‌هایی از زندگی واقعی آدم‌هایی را به بحث گذاشته‌ام که مصداق خودشیفتگی حادند، و برخی از آنان در شمار چهره‌های سرشناس هستند.
مایکل جکسون
مدونا
دانلد ترامپ
استیو جابز
و...
در نوشتن این کتاب، از بیان نظریه و به کار بردن اصطلاحات تخصصی دوری کرده‌ام، و در عوض تلاشم استفاده از زبان روزمرۀ عواطف و احساسات بوده یعنی زبانی که شما و من وقتی میان دوستان هستیم به آن زبان دربارۀ احساساتمان حرف می‌زنیم.

مجموعۀ «خوب زیستن»
دبیر مجموعه: بابک عباسی
#نشر_کرگدن
@eudemonia

https://t.me/eudemonia/1247

‍ 🔊فایل صوتی

سخنرانی دکتر «حسین معصومی همدانی»

با موضوع بررسی زندگی خیام نیشابوری

در دفتر نشریه همدان نامه

16 آبان 98

.
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

image.pngروزنامه اعتماد/ دوشنبه 20 خرداد 1399/ صفحه آخر
خطای صادقانه

فریدون مجلسی

كساني كه تمبرباز هستند، مي‌دانند كه در چاپ تمبرها در قديم گاهي اشتباهاتي رخ مي‌داد كه منجر به افزودن بر بهاي تمبر مجموعه‌داران مي‌شد. مثلا چهره پادشاه يا رييس كشور با دانشمند يا هنرمند نامداري كه قرار بود روي تمبر چاپ شود، سرنگون چاپ مي‌شد يا رنگ آن عوضي بود يا مطلب درج شده روي تمبر غلط بود كه بعدا اصلاح و از آن استفاده متعارف پستي مي‌شد. اما تمبرهاي پستي كه پيش از توجه به نكات اشتباه از آنها استفاده مي‌شد بستگي به ‌شدت اشتباه نزد مجموعه‌داران قيمت بيشتري پيدا مي‌كردند. همچنين تمبرهايي كه متعلق به رژيمي بودند كه با انقلاب سرنگون مي‌شدند، اما باتوجه به نياز فوري روي همان تمبرها و چهره‌هاي پيشين عبارتي انقلابي يا نقش پوشش‌دهنده چاپ و به اصطلاح سورشارژ مي‌كردند كه نمونه‌هايي از آنها نيز ارزشمند شده است. با اين توضيح مي‌خواستم به مسجدي در يكي از روستاهاي بابل اشاره كنم كه آن‌گونه اشتباه در آن رخ داده است. مومنان پولي جمع كرده و مسجد خوبي با آجرچيني مناسب با جاي خالي كتيبه‌ها براي كاشيكاري ساخته بودند و كاشي براي نصب در كتيبه‌هاي افقي و عمودي و لچكي‌ها را هم طبق نقشه سفارش داده و خريده و ‌كاشيكار خوبي هم براي نصب آن پيدا كرده بودند. اين كاشيكار به‌طوري كه در تصوير ملاحظه مي‌شود كارش خوب بوده، اما ايرادش اين بود كه سواد نداشت. كاشيكاري خط‌نگاري كتيبه مسجد را با كاشيكاري حمام اشتباه گرفته و كاشي‌ها را بدون توجه به تفاوت نقوش صاف و مرتب پشت سر هم چسبانده و شاهكار جالب غيرقابل خواندني قابل مقايسه با آن تمبرهاي عوضي آفريده است. حالا‌ گيريم كاشيكار سواد نداشت، آيا در مدت كار او‌ كس ديگري آن را نديد؟ اميدوارم مسوولان پس از آگاهي آن را خراب نكرده باشند كه به هر حال حسن‌نيتي مومنانه پشت آن بوده و در حد ثبت آثار ملي قرار دارد!

کاشیکاری عجیب

#هومن_پناهنده
@gashthaa

https://www.wilton-photography.com/news-stories/ceilings-of-iran?fbclid=IwAR0vw1h-rw229ihhSS3GBFsFlazJ3rZQQ69ERpVPs3Qk3O0NQTkPJC-ASwg

کاشیکاری‌های ممتاز و چشم‌نواز در ایران

#هومن_پناهنده
@gashthaa

🔴آزمونی جالب

🔘اعتبار نامه آقای تاجگردون هم استخوان بدی در گلوی اصولگرایان شده است. نه می‌توانند قورتش دهند و نه بالا بیاورندش. در باره آنچه که علیه او می‌گویند اطلاع دقیقی ندارم. مساله من هم نبوده. و برایم هم مهم نیست که رای بیاورد یا نیاورد. در جامعه‌ای که در بالاترین سطح دستگاه قضایی ان سال‌های متمادی وضعیتی بوده که گوشه‌ای از آن را در دادگاه اکبر طبری دیدیم، پرداختن به این که فلان نماینده کسی را برای شغل معرفی کرده نوعی شوخی و اتلاف وقت است.

🔘همچنین معتقد نیستم که مشکل مجلس وجود نمایندگان فاسد است. مشکل مجلس ایران وجود نماینده زیر ده درصدی است! مشکل مجلس ایران حزبی و رقابتی نبودن و فاقد بینش بودن است. مشکل فاسد بودن تعدادی نماینده‌ نیست مشکل این است که دستگاه ناظر رسمی و مدنی بر عملکرد نمایندگان و سایر قدرت‌مداران وجود ندارد. مشکل مجلس ایران منع ورود نمایندگانی است که بتوانند نقش مدرس را ایفا کنند و الا نمایندگانی که نقش تَدَیُّن‌ها را بازی کنند زیاد پیدا می‌شوند و بعد هر کاری کردند هم کسی به آنان کاری ندارد.

🔘با این وجود پیشنهاد می‌کنم جمله عیسی مسیح را هنگامی که دید بدکاره‌ای را می‌خواهند سنگسار کنند در ابتدای رای‌گیری برای هر کسی که اعتبارنامه‌اش مورد اعتراض است تکرار کنند.
"نخستین سنگ را کسی پرتاب کند که خود شرمسار گناهی نباشد." در پی این سخن همه سنگ های خودشان را به زمین انداختند و رفتند.

🔘کسانی رای منفی دهند که از هیچ رانتی بهره‌مند نشده باشند از جمله مهمترین رانت که همان رد صلاحیت رقبای قدرتمند است. کسانی رای منفی دهند که صندلی نمایندگی خود را از طریق رقابت کامل کسب کرده باشند. این حداقل انتظار است. ولی گمان نمی‌کنم که اندکی از صداقت و شهامتی که مردم عصر مسیح داشتند را امروز پیدا کنید. منتظر رفتار آقای قالیباف که رییس این نمایندگان است باید بود.

🔸تکیه‌ی گزاف بر جایِ دیگران🔸️

مهدی تاج، رئیس سابق فدراسیون فوتبال ، عادل فردوسی‌پور را با جانشینش مقایسه می‌کند. سخن او هر چند ربطی به بحث ندارد و سفسطه است، با این حال به خودی‌خود و بیرون از موضوعِ بحث حرفِ بیراهی نیست.

#هومن_پناهنده
@gashthaa

There is nothing more dangerous than to build a society, with a large segment of people in that society, who feel that they have no stake in it; who feel that they have nothing to lose. People who have a stake in their society, protect that society, but when they don’t have it, they unconsciously want to destroy it
هیچ چیز خطرناکتر از این نیست که جامعه ای بسازیم که در آن بیشتر مردم حس کنند که هیچ سهمی در آن ندارند. مردمی که حس میکنند سهمی در جامعه دارند از آن جامعه محافظت می کنند، ولی اگر چنین احساسی نداشته باشند، نا خودآگاه میخواهند که آن جامعه را نابود کنند.

مارتین لوتر کینگ
@Roshanfkrane

در ترجمه‌ی بالا،این بخش:
who feel that they have nothing to lose
ترجمه نشده، که اگر بخواهم به سبکِ مترجم به فارسی برگردانم،می‌شود:
...که حس کنند چیزی برای از دست دادن ندارند...

"اینترنت کتاب را بر صورت خویش می‌آفریند"
نوشته‌ی محمود اسماعیل‌نیا

آقای حسن هاشمی‌میناباد، مترجم و پژوهشگر نظریه و نقد ترجمه است. در فرهنگ‌بان ۴ مقاله‌ای از او دربارهٔ نقد ترجمه با نگرش آنتوان برمن منتشر شده است.

https://t.me/farhangbaanmag

✍️ رحیم قمیشی

🖊 مرگ‌های خاموش

در ساختمان ۸ واحدی ما ۵ صاحبخانه زندگی می‌کنند و سه مستاجر.
طبیعی است صاحبخانه‌ها آسیب‌ کمتری را از بالا رفتن هزینه‌های زندگی ببینند.
سال پیش که قیمت خانه‌ها و بالطبع کرایه‌ی آنها بسیار بالا رفت ناگهان مبلغ اجاره یکی از واحدها از یک ملیون تومان در ماه به سه‌ونیم میلیون بالا برده شد.
مستاجر خواست جابه‌جا شود، اما هر چه گشت جای آبرومندانه‌ای با قیمتی کمتر پیدا نکرد. او که مهندسی بازنشسته بود با خانمش تنها زندگی می‌کردند. تنها پسرشان دوره دکترایش را در فرانسه می‌گذراند. می‌دانستم ماهیانه اضافه حقوق بازنشستگی‌اش را برای او می‌فرستد. حالا حقوق بازنشستگی‌اش کفاف زندگی معمولی‌اش را هم نمی‌داد.
سه ماه نگذشته بود اعلامیه‌ای بر دیوار ساختمان دیدم. در کمال ناباوری از مراسم خاکسپاری آن مرد شریف و آرام خبردار شدم.
در مراسمش از بستگان او پرسیدم چرا با آن سن میانسالی و اندام ورزشکاری‌اش ناگهان فوت کرد.
گفتند یک‌باره فشار خون او بالا رفته...
و بی‌هیچ زمینه بیماری دیگری به رحمت خدا رفته.
@sokhanranihaa
امسال اجاره هر واحد در ساختمان ما شد ۵ تا ۶ میلیون!
درآمدها چقدر افزایش پیدا کرده بود؟
صاحبخانه مستاجر دوم گاهی برایم درددل می‌کرد مستاجرش (که او هم فوق لیسانس مهندسی داشت) اجاره‌اش چند ماهی عقب افتاده و ممکن است عوضش کند. منتظر تابستان بود.
هفته قبل اعلامیه فوت آقای مهندس مستاجر را دیدم. او سنی نداشت و وقت‌های آزادش را در دانشگاه تدریس می‌کرد.
پسرش می‌گفت خودمان هم هنوز باور نکرده‌ایم. مستاجر واحد ۸ که چهار طبقه را باید بدون آسانسور هر روز بالا می‌رفت و هیچوقت اظهار خستگی نمی‌کرد، ناگهان قلبش ایستاد...
نه فقط خانواده‌اش هیچکدام باور نمی‌کنیم!

نمی‌دانم در بهشت زهرا سیستمی وجود دارد که بپرسد متوفی مستاجر است یا صاحب‌خانه؟ سیستمی هست که بپرسد افراد زیر ۵۰ و ۶۰ سال چرا ناگهان می‌میرند؟ درآمدشان چقدر است و هزینه‌هایشان چقدر؟ بپرسد با وجود کار شبانه‌روزی آیا درآمدشان کفاف زنده بودن‌شان را می‌داده؟ آیا آرزوی مرگ نکرده بودند؟!

مرکزی هست بشمارد آبرومندانی را که این روزها کمتر از خانه بیرون می‌روند...
نه بخاطر کرونا، بخاطر حفظ آبرویشان!
مرکزی هست که بتواند قلب‌های پر درد و رنج مردگان را کالبد شکافی کند و نتایج مشاهداتش را مستقیم بفرستد برای مقامات.

میانگین سنی صاحبخانه‌های ساختمان ما بالای ۶۵ سال است و هیچکدام مشکل مهمی ندارند، ولی مستاجرهای بسیار جوان‌تر می‌میرند!
جایی هست که آمارها را جمع کند و بگوید به مقامات که چه کرده‌اند با سلامت جامعه...

پسر برادرم دکترای فیزیک دارد. رفته کاشان خانه‌ای را اجاره کرده با ماهی دو‌ میلیون، تا بتواند کار بکند. هنوز موعد یکساله نشده صاحبخانه گفته امسال اجاره ۵ میلیون است! درصد مهمی از دریافتی او از شرکتی که آنجا کار می‌کند.

کسی هست ببیند در لایه‌های متوسط و پایین جامعه و مردم چه می‌گذرد؟ کسی هست بپرسد چرا ازدواج‌ها این همه کم‌ شده‌اند؟ کسی هست بپرسد چرا فرزندآوری این همه پایین آمده؟ کسی هست بپرسد چرا مردم این همه بی‌حوصله شده‌اند...

کسی هست حال مردم را ببیند؟
کسی هست مرگ‌ها و مریضی‌های خاموش را ببیند.
کسی هست مسئولیت بپذیرد!
کسی هست استعفا بدهد...

.
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹

What is to give light must endure burning.
Anton Wildgans

آنچه بناست روشنی بخشد سوختن را باید تاب آورد.
آنتون ویلت‌گنس

#هومن_پناهنده
@gashthaa

📝📝📝 «اصلاح‌طلبان نمی‌توانند همزمان روی ۲ صندلی بنشینند»

✍🏼 سعیدحجاریان از بازسازی و بازآرایی هویت اصلاح‌طلبی و اصلاح‌طلبان می‌گوید| روزنامه همشهری | ۲۴ خرداد ۱۳۹۹

✅ من بارها تحت عناوین مختلف از بازسازی و بازآرایی گفته‌ام؛ زمانی از مرگ اصلاحات و چگونگی زنده ساختن آن گفتم و مدت‌ها بعد از ضرورت تشکیل هسته سخت اصلاحات؛ همه این‌ها معطوف به‌نوعی مرزبندی بوده که حتماً تندروی و کندروی هم در آن مستتر است

✅ بعد از انتخابات دوم خرداد زمزمه‌هایی بلند شد که جریان پیروز انتخابات تندرو و رادیکال است. این عبارت‌ها اول بار از سوی شکست‌خوردگان مطرح شد و گفتند، ستاد خاتمی بر تخریب ناطق نوری متمرکز شده و ذیل آن پروژه قاطبه جریان راست سنتی را بی‌اعتبار کرده و حتی تمامیت نظام را هدف قرار داده است. این زمزمه‌‌ها در انحصار این جریان نماند و به‌مرور، به جریان راست مدرن و اصلی‌ترین نماینده آن، حزب کارگزاران سازندگی رسوخ کرد و آن‌ها نیز گفتند جریانی در درون دوم خرداد، به‌ترتیب در دولت، شورای شهر، مجلس و دیگر نهادها فرض را بر تندروی و تقابل گذاشته است

✅ واقعیت این است که اصلاح‌طلبی چارچوب مشخصی دارد؛ اگر از آن‌ها عدول کنیم دیگر اصلاح‌طلب نیستیم و من توصیه می‌کنم این قبیل دوستان، به پارادایم‌های گذشته‌شان بازگردند یا لااقل به احزاب همسو بپیوندند تا هزینه اصلاح‌طلبان تندرو بر آن‌ها بار نشود!

✅ شما به نمونه سازمان مجاهدین انقلاب توجه کنید. طیفی از دوستان مانند آقایان قدیانی، آقاجری و با کمی اختلاف تاج‌زاده رویکرد انتقادی‌تر پیش گرفته‌اند، و طیفی دیگر مانند آقای نبوی معتدل هستند و حتی به سمت حزب کارگزاران سازندگی گرایش پیدا کرده‌اند. خوب، این اختلاف‌نظر از جنس انشعاب –که پیش‌تر در این حزب رخ داد- نیست اما از نوعی مرزبندی حکایت دارد

✅ نمی‌شود از عنوان و سابقه اصلاح‌طلبی خرج کنید، در مناسبت‌ها و دیدارهای رسمی خود را نماینده طیف پیشرو این جریان معرفی کنید و نهایتاً، مانند اصول‌گرایان موضع بگیرید.

✅ هاشمی رفسنجانی در روزنوشت ۱۷ خرداد ۱۳۷۶ می‌نویسد: «جمعی از مدیران وزارت اطلاعات آمدند. از احتمال اینکه در کابینه جدید، وزیر خارج از اطلاعات بیاورند و جمع‌شان را پراکنده کنند، اظهار نگرانی نمودند. از دخالت در انتخابات به نفع آقای ناطق نوری شرمنده‌اند. برای اینکه وزیر جدید، فردی از خوشان باشد، استمداد کردند». این‌ها همان افراد بودند که کارناوال عاشورا را ساختند و در گذشته نیز سوابق مشعشعی داشتند!

✅ شعبه ۷ دادستانی و وزارت اطلاعات آقای هاشمی در اختیار جریان راست بود و کیس‌های زیادی هم قابل بررسی است. نقد من به هاشمی اینجاست. ایشان دوم خردادی‌ها را رادیکال می‌دانست اما هیچ‌گاه مسئولیت وزارت اطلاعات دوره خود را نپذیرفت. مگر می‌شود آن حجم از وقایع ریز و درشت رخ دهد و رئیس‌جمهور –آن هم با سطح اختیارات دوره سازندگی- بی‌اطلاع باشد؟ چرا هاشمی سکوت کرد؟! به هر حال یک نفر باید پاسخگوی کارنامه سعید امامی و باندش می‌بود.

tinyurl.com/ybzmke38

📣 کانال «ورای حد تقریر | سعید حجاریان»
t.me/vht2017
🆔 @MostafaTajzadeh

✅ اتفاقات کرمانشاه و خوزستان ظرفیت جورج فلوید شدن دارد.

✍️عباس عبدي
🔗... انقلابی که به نام مستضعفین بود، اکنون در شرایطی قرار دارد که کارگران و جانبازانش باید خود را به ‌دار بکشند یا به شعله‌های آتش بسپارند و برای داشتن آب شرب و گرفتن دستمزد اندک‌شان معترض شوند، در مقابل کسانی در سطوح بالای مدیریتی قرار دارند که با افتخار می‌گویند پول گرفته‌اند و رشوه‌دهنده مثل برادر او بوده و به او ده‌ها میلیارد داده و مدیر پول‌گیرنده چنان وضعی دارد که تاکنون نیاز نداشته که حتی درب ساختمانهای ده‌ها میلیاردی اهدایی به خود را باز کند.

این ساختار چگونه می‌تواند به یک پیرزن بگوید که ۱۰ یا ۲۰ متر ساختمان غیرمجاز را با بلوک سیمانی نساز و درون آن زندگی نکن، چون قانون می‌گوید که مجاز نیست؟ چگونه می‌توان از کارگران بخواهد که برای مقابله با تحریم تاخیر در دریافت دستمزد خود را تحمل کنند؟ در حالی که حکومت در همین شرایط صدها میلیون دلار پول زبان‌بسته را به نام وام به همان مدیران می‌پردازد. با چنین وضعی نمی‌توان مفهوم امنیت انفعالی و گورستانی را برای بلندمدت میان مردم تبلیغ کرد و آن را جا انداخت.
https://bit.ly/2Yzqz3g

@Sahamnewsorg

🗒چرا آن مرد خودش را دار زد؟

✍🏻محمد فاضلی

📌حیوانات هر کدام برای دفاع از خودشان اندامی دارند. برخی شاخ، گروهی نیش، بعضی پر پرواز و شماری پای تند و تیز برای گریختن. آدمی هیچ کدام را به آن اندازه که کفایت کند در اختیار ندارد.

📌 آدمی شاخ، پر، دندان تیز، پای سریع دویدن و... ندارد. آدمی برای دفاع از خودش اما یک ابزار مهم دارد: سازمان تشکیل می‌دهد.

📌آدمی دندان و شاخ تیز ندارد، اما می‌تواند ارتش سازماندهی کند تا در برابر دشمن تنها نماند. آدمی صنف تشکیل می‌دهد تا از حقوقش دفاع کند. آدمی اتحادیه کارگری و کارفرمایی می‌سازد تا از تعدی به حق انسانی خود جلوگیری کند. آدمی موجود سازمان ساز است.

📌آدمی وقتی از حق تشکیل سازمان محروم شود، تنها می‌ماند، طعمه تیزدندان و تیزشاخ ها می‌شود، مستأصل می‌شود و شاید خودش را دار بزند.

📌آن مرد اتحادیه کارگری نداشت، آن مرد عضو هیچ اتحادیه‌ای نبود که به نمایندگی از او چانه‌زنی کند و حقوقش را بستاند. آن مرد حق تشکیل سازمان را در واقع نداشت. او میان گرگها تنها مانده بود.

📌نامه ننویسید، دستور ندهید، شاخ و شانه نکشید، ادای دلسوزی درنیاورید، توئیت نکنید، اشک نریزید، ژست عدالت نگیرید؛ اگر خیلی نگران عدالت هستید، اگر می‌خواهید هیچ مردی آنقدر بی‌پناه نشود که از شرمندگی همسر و فرزندش خودش را دار بزند. به همه اجازه دهید سازمان‌های واقعی برای دفاع از حقوق خود تشکیل دهند، اتحادیه، صنف، حزب و... حق اعتراض داشته باشند.

📌 بگذارید انسانها آزادانه و واقعی از مهمترین ابزار دفاعی خود استفاده کنند. انسان شاخ، دندان، پای دویدن، پر پریدن چنگال و نیش و زهر ندارد، انسان سازمان تشکیل می‌دهد. انسان را بی‌دفاع نکنید تا خودش را دار نزند./دغدغه ایران

#امتداد
@emtedadnet

🗒 حلقه مفقوده پرونده طبری / تا بیان واقعیت زبان طبری دراز است

✍امتداد - داوود حشمتی: در پس زمینه ذهنی بسیاری، این جمله نقش بسته که «مسئولان درحال خوردن هستند» همه بدون هیچ تحقیقی باور دارند که «همه مسئولان دزدند». بدون آنکه هیچ کدام به محتوای جلسات دادگاه دقت داشته باشند. دادگاه اکبر طبری‌پور هم مانند سایر دادگاه‌های مبارزه با فساد، حلقه‌های مهم مفقوده‌ای دارد که جامعه به آن بی‌توجه است. ادله نماینده دادستان برای محکوم کردن طبری (به صورت قانونی) کافی نیست. تاکنون هیچ سندی مبنی بر اینکه طبری به نفع افراد اقدامی کرده ارائه نشده است و همین جای سئوال ندارد؟ آیا سندی وجود دارد و ملاحظات بیشتر اجازه انتشار آن را نمی‌دهد؟

📌اما بینندگان دادگاه از پیش حکمشان را صادر کرده اند. از همین روست که «قهرمانی» (نماینده دادستان )را «قهرمان» می‌بینند. اما اگر پیش فرض ذهنی را در مورد طبری‌پور کنار بگذاریم، سئوالات و ابهامات زیادی در مورد این دادگاه وجود دارد. وقتی مسئولی در هنگام مسئولیت درجه اول، ادعا می‌کند همچنان که در منصب حکومتی بوده، اما به روال عادی به ساخت و ساز می‌پرداخته (آنچنان که طبری ادعا می‌کند)، حتما فسادی در آن هست. مگر حقوق دریافتی اکبر طبری پور چقدر بود؟ کسی که سودپولهایش ماهانه صدها میلیون تومان میشود، آیا به آن پول نیاز داشت؟ من باور نمیکنم که شوق به خدمت آنها را وادار به کار با درآمد پایین کرده باشد. این ادعا طنزی بیش نیست.

📌با اینحال و فارغ از قضاوت شخصی، نکاتی در مورد پرونده طبری وجود دارد که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت. آنها عبارتند از:

1⃣ مکررا در دادگاه به دریافتی‌های طبری اشاره شده است. بدون آنکه عنوان شود در مقابل طبری چه کاری برای دیگران انجام داده؟ مثلا طبری برای نیازآذری چه کاری کرده است؟ یا برای برادران نجفی؟ یا برای فرهاد مشایخ چه سرویس‌هایی ارائه کرده است؟ از آنجا که هیچ موردی عنوان نشده بود، طبری با زبانی دراز می گفت: «ما با هم مثل سه برادر بودیم. اگر بخواهیم کل لواسان را به نامم می کنند. کارخانه به نامم می کند.»

📌 به عبارت روشنتر از آنجا که مابه ازای دریافتی طبری نماینده دادستان مواردی را برنمی شمارد، طبری هم از آنها میپرسد: «خب که چی؟ دوست داشتند پرداخت کنند.» سئوال: آیا در مقابل این دریافتی‌ها طبری خدماتی به آنها ارائه نکرده بود؟ اگر خدمتی به آنها کرده، چرا در دادگاه طرح نشد؟ اگر خدمتی نداشت، مشکل قانونی این دریافت‌ها کجاست؟

2⃣ اگر در قبال پرداخت این مبالغ و املاک خدماتی به آنها ارائه شده، به طور طبیعی در این امر طبری تنها نبوده است. قضات و سایر عواملی که به او در این مسیر کمک کردند (غیر از منصوری و قاسم زاده) چه کسانی هستند؟

3⃣ تکلیف املاک و اموالی که زیربنای آنها این فساد بود و به دست مردم رسیده است، چه میشود؟ به عنوان مثال زمین‌های کلاک بعد از کش‌و‌قوس‌های فراوان قطعه‌قطعه شده و به فروش رفته است. درحالی که از اساس این مساله خلاف بود. اگر امروز سئوال کنیم می‌گوید: خریداران ملک را خریدند. لذا نمی‌شود پس گرفت. بنابراین میزان جریمه‌ای برای آن مشخص میشود. پس از آن امری غیرقانونی تبدیل به امر قانونی می‌شود. در حالی که همین رویه خودش یک فساد سیستماتیک ایجاد کرده است. راه درست این است که زمین‌ها پس گرفته شود و مالکان که با خلاف آن را به مردم فروختند از تمام ثروت خود برای رضایت خریداران هزینه کنند. در غیر اینصورت امروز فروش یک قطعه از آن زمین‌ها کفاف همه خسارت‌ها را می‌دهد و این رویه دیگران را هم به چنین فسادهایی ترغیب می‌کند.

4⃣ طبری در دادگاه سوم از قاضی می پرسد: «آیا از موقعیت شغلی خود سواستفاده کرده‌ام؟ آیا کج دستی کرده‌ام؟ از کدام قاضی پیگیری کاری را مطالبه نموده‌ام؟» اینها سئوالات مهمی است. با سروصدای زیاد نمی‌توان ادعای مبارزه با فساد داشت. دادستان باید پاسخ این سئوالات را صریح بدهد. بایدبه صراحت به مردم گفته شود طبری در کجا و چگونه از موقعیت شغلی خود سوءاستفاده کرده است که به تعبیر علیرضا زاکانی دو رئیس قوه را بیچاره کرده است؟ دو گمانه بیشتر در این باره وجود ندارد: اول: یا اسنادی مبنی بر سوءاستفاده طبری از قدرتش در قوه قضائیه به نفع دیگران وجود ندارد. دوم: یا اسناد زیادی وجود دارد اما طرح آنها به مصلحت نیست. چراکه پای دیگرانی به میان می آید که نباید به آنها پرداخته شود.

#امتداد
@emtedadnet

👈 زینب شریفی دانشجوی دانشکده شریعتی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری فارس درباره حجاب می‌گوید: «‌در دانشگاه‌های خارج می‌بینیم که قوانین پوشش به طور جدی پیگیری و دنبال می‌شود اما در جمهوری اسلامی این قوانین با سهل‌انگاری پیگیری می‌شود.»

❌ ما پیشتر به این ادعا که «در همه دنیا برای پوشش دانشجویان در دانشگاه قوانین سختی وجود دارد» نشان شاخ‌دار دادیم. دانشگاه‌های غربی، جز در برنامه‌های ویژه مانند مراسم فارغ‌التحصیلی، هیچ گونه دستورالعمل خاصی برای پوشش دانشجویان در محیط دانشگاه ندارند.

لینک مقاله در وبسایت فکت‌نامه👇
https://factnameh.com/fact-checks/2018-11-09-university-dress-code.html

پست تلگرام👇
https://t.me/factnameh/250

✅ @Factnameh

⁦⁦ @literature9
از گفته‌های «ویلیام فاکنر» دربارۀ نویسندگی‌
در گفت‌و‌گو با مجلّۀ پاریس ریویو





- نظرتان راجع‌به خودتان به عنوان یک نویسنده چیست؟

- اگر من به دنیا نمی‌آمدم، یک نفر دیگر آثارِ مرا به وجود می‌آورد؛ مثلا همینگوی، داستایوسکی، یکی از ما. دلیل این مدّعا هم این است که محققان نمایشنامه‌های شکسپیر را به سه نفر نسبت داده‌اند. در حالی که آن‌چه مهم است نمایشنامه های هاملت و رؤیای شب نیمه تابستان است، نه این‌که چه کسی آن‌ها را نوشته است. هنرمند مهم نیست، آن‌چه می‌آفریند مهم است؛ چرا که هیچ حرف تازه‌ای وجود ندارد تا کسی بزند. شکسپیر، بالزاک و هومر، همگی دربارۀ چیزهای واحدی نوشته‌اند و اگر آن‌ها یکی دو هزار سال بیش‌تر عمر می‌کردند، ناشران به نویسندۀ دیگری احتیاج نداشتند...

- عقیده‌تان دربارۀ نویسندگان معاصر خودتان چیست؟

- ما نویسنده‌ها هنوز موفق نشده‌ایم به آن کمالی که در رؤیاها به دنبالش هستیم، دست یابیم، خودِ من همۀ نویسندگان را بر پایۀ شکستِ پر شکوه‌شان در رسیدن به ناممکن‌ها، ارزیابی می‌کنم. مثلا به نظرم می‌رسد که اگر می‌توانستم آثارم را از نو بنویسم، مطمئنا بهتر از آن‌چه هست می‌نوشتم، این نشانِ سلامتیِ مزاجِ هنرمند است.

- آیا اساسا فرمول و قاعده‌ای وجود دارد تا به کار بست و رمان‌نویسِ خوبی شد؟

- نود و نه درصد ذوق و استعداد، نود و نه درصد انضباط، و نود و نه درصد کار و کوشش. رمان‌نویس هیچ‌وقت نباید از کارش راضی باشد. زیرا اگر آدم فقط در حدّ توانش خوب باشد که هنری نکرده است...

- آیا فقدانِ امنیت، آبرو، شادی و غیره تاثیری مهم بر خلاقیتِ هنرمند نمی‌گذارد؟

- این‌ها مهم است، اما فقط برای آرامش و رضایت خودِ او؛ هنر در پیِ آرامش نیست.

- پس بهترین محیط برای نویسنده، چه نوع محیطی است؟

- هنر در پیِ محیطِ خاصی نیست. مهم نیست که نویسنده در کدام محیط است... تجربۀ خودِ من نشان می دهد که ابزارِ موردِ احتیاجِ حرفۀ من، فقط کاغذ و توتون و کمی نوشیدنی بوده است.

- آیا نویسنده نباید از نظر اقتصادی تأمین باشد؟

- نه، نویسنده به تضمینِ مالی احتیاج ندارد. نویسنده فقط یک قلم می خواهد و چند تا ورق، همین. من هیچ‌وقت نشده که فکر کنم نویسنده در صورتِ گرفتنِ مبلغی به عنوان پیشکش خوب خواهد نوشت...

- نوشتنِ شما تا چه حد مبتنی بر تجربه‌های شخصی‌تان است؟

- نمی‌توانم بگویم. هیچ‌وقت هم محاسبه نکرده‌ام، چون که حدّش مهم نیست. نویسنده به سه چیز احتیاج دارد: تجربه، مشاهده و تخیّل. دوتای از این‌ها، و گاهی یکی از این‌ها می‌تواند کسریِ بقیه را جبران کند.

***

از روی دست رمان‌نویس
مصاحبه با چند نویسنده
ترجمۀ محسن سلیمانی
انتشارات سورۀ مهر، چاپ سوم، 1388، صص 38 - 41 و ص 54

این کتاب گفت‌وگوهای پاریس ریویو با نویسندگان برجستۀ جهان است که مرحوم سلیمانی 5 فقرۀ از این گفت‌وگوها را در کتاب مذکور ترجمه کرده.
لازم به ذکر است که سی مورد از این گفت‌وگوها با ترجمۀ شکیبا شریف‌پور، سادات شریفی، نیلوفر اربابی و مریم اسکندری در سه جلد، از سوی انتشارات پارسیک، با عنوانِ رؤیاهای بیداری منتشر شده است که دو مورد از فقراتِ ترجمه شده از سوی محسن سلیمانی (گفت و گو با ویلیام فاکنر و ارنست همینگوی)، در این مجلدات هم باز ترجمه شده، از جملۀ گفت‌وگو با فاکنر که تکّه‌هایی از آن در بالا نقل شد، در جلد اول این مجموعه آمده است.
همچنین استاد حسن کامشاد نیز برخی از این گفت و گوها را ترجمه کرده که از سوی نشر نی با عنوانِ "هنر داستان نویسی، گزیده ای از گفت و گو با نویسندگان در پاریس ریویو" چاپ شده است.
گفت و گوی فاکنر در این کتاب نیست، اما در مقدمۀ کتاب، از تأثیرِ عمیقِ گفت و گو های پاریس ریویو با نویسندگانِ برجسته و اول از همه از تأثیرِ این گفت و گوی پاریس ریویو بر "اورهان پاموک" نویسندۀ مشهورِ ترک یاد شده است. پاموک در سال 2006 برندۀ جایزۀ نوبل شد.



27 خرداد 99
مجلهٔ ادبیِ نوپا
‏Email: nopa.magazine@gmail.com