🔻 *نوسانات ژئوپلیتیکی و شکنندگی ساختاری سلطنت آل خلیفه؛*
🔸تحلیل راهبردی ثبات رژیم بحرین در بحبوحه جنگ منطقه‌ای
#پژوهش_اختصاصی
🔹حکومت آل‌خلیفه در بحرین به دلیل انحصار قدرت در دست اقلیت سنی و اعمال تبعیض گسترده علیه اکثریت جمعیت شیعه، از ریشه‌های مشروعیت داخلی محروم و به شدت شکننده است. این کشور از نظر اقتصادی نیز کاملاً به کمک‌های عربستان و متحدانش وابسته است و بدون بسته‌های حمایتی آنها، با سقوط فوری ارزش پول ملی روبرو می‌شود. در شرایط کنونی، پیامدهای جنگ منطقه‌ای بیش از هر جای دیگری گریبان‌گیر بحرین شده است؛ چرا که این کشور به دلیل میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی، به هدف اصلی حملات انتقام‌جویانه تبدیل شده و شهادت آیت‌الله خامنه‌ای نیز موجی از بسیج توده‌ای و خشم ضدصهیونیستی را در میان مردم برانگیخته است.
🔹بحرین برای یک جنگ طولانی‌مدت در منطقه آماده نیست و برخلاف همسایگان ثروتمندش، فاقد توان اقتصادی برای تاب‌آوری در بحران‌های پایدار خواهد بود زیرا با «تله بدهی» که به ۱۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی می‌رسد، دست و پنجه نرم می‌کند. وابستگی بحرین به «برنامه تعادل مالی» - یک بسته حمایتی 10 میلیارد دلاری از سوی عربستان سعودی، امارات متحده عربی و کویت - تنها عامل جلوگیری از سقوط کامل ارزش پول ملی است. اگر عربستان سعودی یا امارات متحده عربی تصمیم بگیرند هزینه‌های داخلی خود را بر حمایت اقتصادی از بحرین ترجیح دهند، بحرین با ورشکستگی فوری حاکمیت اقتصادی روبرو خواه شد. حفظ امنیت شهری نیز برای آل‌خلیفه چالش بسیار مهمی است؛ نیروهای نظامی و انتظامی عمدتاً از اتباع خارجی تشکیل شده و در صورت اختلال در فرماندهی یا زیرساختهای نظارتی، مراکز شهری با خلأ امنیتی و قیام گروه‌های چریکی آموزش‌دیده مانند گردان‌های الاشتر مواجه خواهند شد.
🔹حامیان اصلی آل خلیفه، عربستان سعودی و ایالات متحده، خود با چالش‌های بزرگی روبرو هستند که ممکن است حمایت آنها را از آل‌خلیفه مختل کند. عربستان که بحرین را حیاط خلوت خود می‌بیند، نگران است که قیام در این جزیره به استان‌های شرقی خودش سرایت کند و در صورت ورود به جنگ تمام‌عیار، ممکن است توان اعزام نیروی کافی برای حفظ رژیم منامه را نداشته باشد. از سوی دیگر، اولویت اصلی آمریکا تداوم فعالیت ناوگان پنجم است و اگر حملات موشکی ایران این پایگاه را به نقطه‌ای «غیرقابل دفاع» تبدیل کند، ممکن است واشنگتن از تعهدات حفاظتی خود عقب‌نشینی کرده و بحرین را به حال خود رها کند.
🔹بسته ماندن تنگه هرمز نیز پیامدهای مهمی برای بحرین خواهد داشت؛ این کشور به شدت به واردات مواد اولیه برای صنعت آلومینیوم و صادرات فرآورده‌های نفتی پالایشگاه باپکو متکی است. با توقف این چرخه، درآمدهای دولت به شدت کاهش یافته و زنجیره تأمین مواد غذایی و دارویی مختل می‌شود که در کنار افزایش سنگین هزینه‌های بیمه ترابری، بخش خصوصی را ویران می‌کند و درآمدهای دولت را به شدت کاهش می‌دهد. این اختلالات می‌تواند کاتالیزوری برای فروپاشی کامل ساختار دولتی باشد.
🔹برای آینده بحرین سه سناریوی اصلی می‌توان در نظر داشت:
1️⃣ نخست، گذار نرم به سلطنت مشروطه و گفتگو با مخالفان که به دلیل رادیکال شدن فضا بسیار نامحتمل است.
2️⃣سناریوی دوم، فروپاشی کامل رژیم و تشکیل دولت توسط شیعیان است که در صورت قطع شدن مسیر پشتیبانی زمینی عربستان امکان‌پذیر می‌شود، اما خطر مداخله نظامی مجدد ریاض و جنگ داخلی را به همراه دارد.
3️⃣محتمل‌ترین سناریو در کوتاه‌مدت، حفظ حکومت از طریق نظامی‌سازی کامل کشور و سرکوب گسترده با حمایت مالی و امنیتی خارجی است که البته ریشه‌های شکنندگی را از بین نبرده و بحرین را به یک «جعبه باروت» آماده انفجار تبدیل می‌کند.
🔸بحرین را باید «ضعیف‌ترین حلقه» در ساختار امنیتی مشترک آمریکا و عربستان در خلیج فارس دانست که بقای آن نه به اراده داخلی، بلکه به متغیرهای خارجی وابسته است. تداوم جنگ و بحران‌های اقتصادی، این پادشاهی را به پادگانی محاصره‌شده تبدیل کرده که کابوس اصلی‌اش از دست دادن همزمان کنترل خیابان‌ها و بازار بدهی‌هاست. در این میان، هرگونه رویارویی بزرگ منطقه‌ای می‌تواند این جزیره را به میدان جنگ داخلی تبدیل کند و سرنوشت نهایی کشور را به جای اتاق‌های فکر قدرت‌های بزرگ، در دستان مردم معترضی قرار دهد که منتظر فرصتی برای احقاق حقوق خود هستند.
✍️ حسین فتحی
مطالعه متن کامل
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔸تحلیل راهبردی ثبات رژیم بحرین در بحبوحه جنگ منطقه‌ای
#پژوهش_اختصاصی
🔹حکومت آل‌خلیفه در بحرین به دلیل انحصار قدرت در دست اقلیت سنی و اعمال تبعیض گسترده علیه اکثریت جمعیت شیعه، از ریشه‌های مشروعیت داخلی محروم و به شدت شکننده است. این کشور از نظر اقتصادی نیز کاملاً به کمک‌های عربستان و متحدانش وابسته است و بدون بسته‌های حمایتی آنها، با سقوط فوری ارزش پول ملی روبرو می‌شود. در شرایط کنونی، پیامدهای جنگ منطقه‌ای بیش از هر جای دیگری گریبان‌گیر بحرین شده است؛ چرا که این کشور به دلیل میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی، به هدف اصلی حملات انتقام‌جویانه تبدیل شده و شهادت آیت‌الله خامنه‌ای نیز موجی از بسیج توده‌ای و خشم ضدصهیونیستی را در میان مردم برانگیخته است.
🔹بحرین برای یک جنگ طولانی‌مدت در منطقه آماده نیست و برخلاف همسایگان ثروتمندش، فاقد توان اقتصادی برای تاب‌آوری در بحران‌های پایدار خواهد بود زیرا با «تله بدهی» که به ۱۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی می‌رسد، دست و پنجه نرم می‌کند. وابستگی بحرین به «برنامه تعادل مالی» - یک بسته حمایتی 10 میلیارد دلاری از سوی عربستان سعودی، امارات متحده عربی و کویت - تنها عامل جلوگیری از سقوط کامل ارزش پول ملی است. اگر عربستان سعودی یا امارات متحده عربی تصمیم بگیرند هزینه‌های داخلی خود را بر حمایت اقتصادی از بحرین ترجیح دهند، بحرین با ورشکستگی فوری حاکمیت اقتصادی روبرو خواه شد. حفظ امنیت شهری نیز برای آل‌خلیفه چالش بسیار مهمی است؛ نیروهای نظامی و انتظامی عمدتاً از اتباع خارجی تشکیل شده و در صورت اختلال در فرماندهی یا زیرساختهای نظارتی، مراکز شهری با خلأ امنیتی و قیام گروه‌های چریکی آموزش‌دیده مانند گردان‌های الاشتر مواجه خواهند شد.
🔹حامیان اصلی آل خلیفه، عربستان سعودی و ایالات متحده، خود با چالش‌های بزرگی روبرو هستند که ممکن است حمایت آنها را از آل‌خلیفه مختل کند. عربستان که بحرین را حیاط خلوت خود می‌بیند، نگران است که قیام در این جزیره به استان‌های شرقی خودش سرایت کند و در صورت ورود به جنگ تمام‌عیار، ممکن است توان اعزام نیروی کافی برای حفظ رژیم منامه را نداشته باشد. از سوی دیگر، اولویت اصلی آمریکا تداوم فعالیت ناوگان پنجم است و اگر حملات موشکی ایران این پایگاه را به نقطه‌ای «غیرقابل دفاع» تبدیل کند، ممکن است واشنگتن از تعهدات حفاظتی خود عقب‌نشینی کرده و بحرین را به حال خود رها کند.
🔹بسته ماندن تنگه هرمز نیز پیامدهای مهمی برای بحرین خواهد داشت؛ این کشور به شدت به واردات مواد اولیه برای صنعت آلومینیوم و صادرات فرآورده‌های نفتی پالایشگاه باپکو متکی است. با توقف این چرخه، درآمدهای دولت به شدت کاهش یافته و زنجیره تأمین مواد غذایی و دارویی مختل می‌شود که در کنار افزایش سنگین هزینه‌های بیمه ترابری، بخش خصوصی را ویران می‌کند و درآمدهای دولت را به شدت کاهش می‌دهد. این اختلالات می‌تواند کاتالیزوری برای فروپاشی کامل ساختار دولتی باشد.
🔹برای آینده بحرین سه سناریوی اصلی می‌توان در نظر داشت:
1️⃣ نخست، گذار نرم به سلطنت مشروطه و گفتگو با مخالفان که به دلیل رادیکال شدن فضا بسیار نامحتمل است.
2️⃣سناریوی دوم، فروپاشی کامل رژیم و تشکیل دولت توسط شیعیان است که در صورت قطع شدن مسیر پشتیبانی زمینی عربستان امکان‌پذیر می‌شود، اما خطر مداخله نظامی مجدد ریاض و جنگ داخلی را به همراه دارد.
3️⃣محتمل‌ترین سناریو در کوتاه‌مدت، حفظ حکومت از طریق نظامی‌سازی کامل کشور و سرکوب گسترده با حمایت مالی و امنیتی خارجی است که البته ریشه‌های شکنندگی را از بین نبرده و بحرین را به یک «جعبه باروت» آماده انفجار تبدیل می‌کند.
🔸بحرین را باید «ضعیف‌ترین حلقه» در ساختار امنیتی مشترک آمریکا و عربستان در خلیج فارس دانست که بقای آن نه به اراده داخلی، بلکه به متغیرهای خارجی وابسته است. تداوم جنگ و بحران‌های اقتصادی، این پادشاهی را به پادگانی محاصره‌شده تبدیل کرده که کابوس اصلی‌اش از دست دادن همزمان کنترل خیابان‌ها و بازار بدهی‌هاست. در این میان، هرگونه رویارویی بزرگ منطقه‌ای می‌تواند این جزیره را به میدان جنگ داخلی تبدیل کند و سرنوشت نهایی کشور را به جای اتاق‌های فکر قدرت‌های بزرگ، در دستان مردم معترضی قرار دهد که منتظر فرصتی برای احقاق حقوق خود هستند.
✍️ حسین فتحی
مطالعه متن کامل
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔻نگاهی به اهمیت راهبردی اینتل در زنجیره تأمین فناوری و امنیت آمریکا و متحدان آن
#پژوهش_اختصاصی
➖اینتل به عنوان یکی از پیشگامان صنعت نیمه‌هادی در جهان، نقشی حیاتی در زنجیره تأمین فناوری و امنیت ملی ایالات متحده ایفا می‌کند. این شرکت نه تنها در طراحی و تولید تراشه‌های پیشرفته برای هوش مصنوعی، زیرساختهای ابری و سیستم‌های دفاعی پیشرو است، بلکه با سرمایه‌گذاری سنگین در تولید داخلی، به کاهش وابستگی آمریکا به تولیدات خارجی و تقویت حاکمیت فناوری کمک می‌کند.
➖در صورتی که اینتل با بحران اقتصادی شدید یا کاهش پایدار درآمد مواجه شود، پیامدهای آن فراتر از مرزهای شرکت خواهد بود. در ایالات متحده، از دست دادن شغل‌های مهندسی و تولیدی در ایالت‌هایی مانند آریزونا، اورگن و کالیفرنیا محتمل است و زنجیره تأمین صنایع حساسی مانند دفاع، خودروسازی و هوش مصنوعی با اختلال مواجه خواهد شد. همچنین، کاهش سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه می‌تواند سرعت نوآوری آمریکا را در رقابت با شرکتهایی مانند «TSMC» تایوان، سامسونگ کره جنوبی و شرکتهای روبه‌رشد چینی کاهش دهد.
➖در این راستا دولت ترامپ تغییرات قابل توجهی در سیاست صنعتی ایالات متحده ایجاد کرده و علاوه بر ارائه یارانه‌ها و کمک‌های مالی، اکنون سهامدار مستقیم شرکتهای خصوصی‌ای است که در بخش‌های حساس «امنیت ملی» فعالیت می‌کنند؛ رویکردی که نشان‌دهنده‌ی عبور از نگاه مبتنی بر بازار و رقابت‌پذیری است.
➖تا فوریه 2026 دولت آمریکا ۱۰ میلیارد دلار از بودجه فدرال را به خرید سهام شرکتهای خصوصی اختصاص داده که از این مبلغ ۸٫۹ میلیارد دلار مربوط به اینتل است. این امر نشان‌دهنده‌ی نقش کلیدی اینتل به عنوان تنها شرکت مستقر در خاک آمریکا است که قادر به تولید تراشه‌های پیشرفته است.
➖در سالهای اخیر تایوان به یک گلوگاه اصلی در زنجیره‌ی تأمین جهانی نیمه‌هادی‌ها تبدیل شده است و در حال حاضر حتی شرکتهای بزرگ آمریکایی نظیر کوالکام و انویدیا نیز برای تولید تراشه‌های پیشرفته به شرکتهای تایوانی وابسته هستند. حمایت منحصر به فرد آمریکا از اینتل نشان می‌دهد که ایالات متحده تنها راه خود برای رهایی از این گلوگاه را در اینتل می‌بیند و برای این شرکت اهمیتی راهبردی قائل است.
🔻شرکت «اینتل اسرائیل» بزرگترین مرکز توسعه اینتل در جهان بوده و سهمی غیرقابل انکار در توسعه فناوری اینتل دارد. کارخانه اینتل در کریات گات یکی از پیشرفته‌ترین و باکیفیت‌ترین تأسیسات تولید این شرکت در جهان است.
🔹در اسرائیل، اینتل یکی از بزرگترین کارفرمایان بخش خصوصی در حوزه فناوری پیشرفته است و با سرمایه‌گذاری‌های عظیم از دهه ۱۹۷۰ تاکنون، به یکی از ستون‌های اکوسیستم نوآوری این رژیم تبدیل شده است. این شرکت ده‌ها هزار شغل را در سراسر زنجیره تأمین محلی پشتیبانی می‌کند. علاوه بر این، مراکز تحقیق و توسعه اینتل در حیفا، پتخ تیکوا، یاکوم و قدس اشغالی، نقش کلیدی در انتقال دانش، تربیت نیروی انسانی متخصص و تقویت پیوند دانشگاه‌ها با صنعت ایفا می‌کنند.
🔹اگر اینتل با مشکلات مالی جدی روبرو شود یا فعالیت‌های خود در اسرائیل را کاهش دهد، اقتصاد اسرائیل می‌تواند با شوک قابل توجهی مواجه گردد. از جنبه استراتژیک، تضعیف نقش اینتل می‌تواند موقعیت اسرائیل را در ائتلاف‌های فناوری بین‌المللی مانند «پاکس سیلیکا» تحت رهبری آمریکا کاهش دهد و در شرایط بی‌ثباتی منطقه‌ای، آسیب‌پذیری اقتصادی این کشور را تشدید کند.
🔻اینتل قصد ساخت یک تأسیسات جدید در اراضی اشغالی به نام «Fab 38» را داشت که فعلاً روند راه‌اندازی آن متوقف شده است. در مجموع اینتل ۵ مرکز در اراضی اشغالی دارد که در مناطق حیفا، پتاخ تیکوا، قدس اشغالی، یاکوم و کیریات‌گات مستقر هستند. از مرکز کیریات‌گات به عنوان پیشرفته‌ترین مرکز تولید اینتل یاد می‌شود.
✍️ آرمان شاه‌چراغی
مطالعه گزارش کامل در وب‌سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
#پژوهش_اختصاصی
➖اینتل به عنوان یکی از پیشگامان صنعت نیمه‌هادی در جهان، نقشی حیاتی در زنجیره تأمین فناوری و امنیت ملی ایالات متحده ایفا می‌کند. این شرکت نه تنها در طراحی و تولید تراشه‌های پیشرفته برای هوش مصنوعی، زیرساختهای ابری و سیستم‌های دفاعی پیشرو است، بلکه با سرمایه‌گذاری سنگین در تولید داخلی، به کاهش وابستگی آمریکا به تولیدات خارجی و تقویت حاکمیت فناوری کمک می‌کند.
➖در صورتی که اینتل با بحران اقتصادی شدید یا کاهش پایدار درآمد مواجه شود، پیامدهای آن فراتر از مرزهای شرکت خواهد بود. در ایالات متحده، از دست دادن شغل‌های مهندسی و تولیدی در ایالت‌هایی مانند آریزونا، اورگن و کالیفرنیا محتمل است و زنجیره تأمین صنایع حساسی مانند دفاع، خودروسازی و هوش مصنوعی با اختلال مواجه خواهد شد. همچنین، کاهش سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه می‌تواند سرعت نوآوری آمریکا را در رقابت با شرکتهایی مانند «TSMC» تایوان، سامسونگ کره جنوبی و شرکتهای روبه‌رشد چینی کاهش دهد.
➖در این راستا دولت ترامپ تغییرات قابل توجهی در سیاست صنعتی ایالات متحده ایجاد کرده و علاوه بر ارائه یارانه‌ها و کمک‌های مالی، اکنون سهامدار مستقیم شرکتهای خصوصی‌ای است که در بخش‌های حساس «امنیت ملی» فعالیت می‌کنند؛ رویکردی که نشان‌دهنده‌ی عبور از نگاه مبتنی بر بازار و رقابت‌پذیری است.
➖تا فوریه 2026 دولت آمریکا ۱۰ میلیارد دلار از بودجه فدرال را به خرید سهام شرکتهای خصوصی اختصاص داده که از این مبلغ ۸٫۹ میلیارد دلار مربوط به اینتل است. این امر نشان‌دهنده‌ی نقش کلیدی اینتل به عنوان تنها شرکت مستقر در خاک آمریکا است که قادر به تولید تراشه‌های پیشرفته است.
➖در سالهای اخیر تایوان به یک گلوگاه اصلی در زنجیره‌ی تأمین جهانی نیمه‌هادی‌ها تبدیل شده است و در حال حاضر حتی شرکتهای بزرگ آمریکایی نظیر کوالکام و انویدیا نیز برای تولید تراشه‌های پیشرفته به شرکتهای تایوانی وابسته هستند. حمایت منحصر به فرد آمریکا از اینتل نشان می‌دهد که ایالات متحده تنها راه خود برای رهایی از این گلوگاه را در اینتل می‌بیند و برای این شرکت اهمیتی راهبردی قائل است.
🔻شرکت «اینتل اسرائیل» بزرگترین مرکز توسعه اینتل در جهان بوده و سهمی غیرقابل انکار در توسعه فناوری اینتل دارد. کارخانه اینتل در کریات گات یکی از پیشرفته‌ترین و باکیفیت‌ترین تأسیسات تولید این شرکت در جهان است.
🔹در اسرائیل، اینتل یکی از بزرگترین کارفرمایان بخش خصوصی در حوزه فناوری پیشرفته است و با سرمایه‌گذاری‌های عظیم از دهه ۱۹۷۰ تاکنون، به یکی از ستون‌های اکوسیستم نوآوری این رژیم تبدیل شده است. این شرکت ده‌ها هزار شغل را در سراسر زنجیره تأمین محلی پشتیبانی می‌کند. علاوه بر این، مراکز تحقیق و توسعه اینتل در حیفا، پتخ تیکوا، یاکوم و قدس اشغالی، نقش کلیدی در انتقال دانش، تربیت نیروی انسانی متخصص و تقویت پیوند دانشگاه‌ها با صنعت ایفا می‌کنند.
🔹اگر اینتل با مشکلات مالی جدی روبرو شود یا فعالیت‌های خود در اسرائیل را کاهش دهد، اقتصاد اسرائیل می‌تواند با شوک قابل توجهی مواجه گردد. از جنبه استراتژیک، تضعیف نقش اینتل می‌تواند موقعیت اسرائیل را در ائتلاف‌های فناوری بین‌المللی مانند «پاکس سیلیکا» تحت رهبری آمریکا کاهش دهد و در شرایط بی‌ثباتی منطقه‌ای، آسیب‌پذیری اقتصادی این کشور را تشدید کند.
🔻اینتل قصد ساخت یک تأسیسات جدید در اراضی اشغالی به نام «Fab 38» را داشت که فعلاً روند راه‌اندازی آن متوقف شده است. در مجموع اینتل ۵ مرکز در اراضی اشغالی دارد که در مناطق حیفا، پتاخ تیکوا، قدس اشغالی، یاکوم و کیریات‌گات مستقر هستند. از مرکز کیریات‌گات به عنوان پیشرفته‌ترین مرکز تولید اینتل یاد می‌شود.
✍️ آرمان شاه‌چراغی
مطالعه گزارش کامل در وب‌سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
🔻نگاهی به وضعیت زیرساختهای انرژی اسرائیل و آمادگی آنها برای جنگ فرسایشی
#پژوهش_اختصاصی
🔸مهم‌ترین آسیب‌پذیری‌های موجود در زیرساختهای انرژی رژیم صهیونیستی می‌توان بدین شیوه برشمرد:
⚖️ خلاء قانونی و بن‌بست مقرراتی: اتکا به قانون دفاع غیرنظامی سال ۱۹۵۱ که با تهدیدات نوین همخوانی ندارد و عدم توافق میان وزارتخانه‌های انرژی، دارایی و دادگستری بر سر پیشنهادات سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۲۲ برای مدیریت بحران.
🛣 وابستگی مطلق توزیع سوخت به جاده‌ها: شبکه توزیع سوخت به ۴۰۷ جایگاه منتخب (ناوگان آهنین) وابسته است که تداوم فعالیت آنها ۱۰۰٪ منوط به امنیت جاده‌ها برای تردد تانکرهاست؛ انسداد مسیرها کل سیستم را فلج می‌کند.
🛢 شکاف در ذخایر استراتژیک: عدم وجود شاخص ثابت برای ذخایر و فاصله با استانداردهای بین‌المللی (۷۹ روز برای سوخت و ۹۰ روز برای نفت خام) به دلیل اختلافات بودجه‌ای میان وزارت جنگ و دارایی.
🏭 ریسک حذف پالایشگاه بازان: این مرکز دوسوم نیاز فرآورده‌های نفتی و ۴۴٪ گاز مایع (LPG) را تأمین می‌کند. تصمیم برای تعطیلی آن تا سال ۲۰۲۹، اسرائیل را به واردکننده صرف تبدیل کرده و وابستگی سبد انرژی اسرائیل به واردات LPG را به ۸۰٪ می‌رساند که در نتیجه بندر عسقلان به یک گلوگاه خطرناک‌تر تبدیل خواهد شد.
⚠️ آسیب‌پذیری شدید منابع گاز طبیعی: گاز طبیعی تأمین‌کننده ۴۱٪ انرژی اولیه و ۷۰٪ برق تولیدی است. وابستگی مطلق به ۳ سکوی دریایی که تنها از طریق ۲ خط لوله به ساحل متصل هستند و فقدان مخازن ذخیره‌سازی خشکی، کل زنجیره تولید برق را در صورت حمله به سکوها در خطر فروپاشی قرار می‌دهد.
🔒 خصوصی‌سازی و عدم ارتباط شبکه برق با سایر کشورها: سهم بخش خصوصی در تولید برق به ۴۴٪ رسیده اما نظارت بر آمادگی اضطراری آنها ضعیف است. همچنین فقدان اتصال فیزیکی به شبکه برق کشورهای همسایه، اسرائیل را در یک انزوای استراتژیک قرار داده است.
📌 تمرکز جغرافیایی در نوار ساحلی: اکثر نیروگاه‌های بزرگ، پست‌های برق کلیدی و ایستگاه‌های سوئیچینگ در فاصله اندکی از ساحل قرار دارند که خطر خرابی زنجیره‌ای در اثر حملات موشکی یا سایبری را افزایش می‌دهد.
💧 بحران آب در پی قطع برق: بیش از ۵۰٪ آب شرب از طریق تصفیه‌خانه‌های نمک‌زدایی تأمین می‌شود که مصرف‌کننده بسیار زیاد برق هستند. قطع برق بیش از ۲۴ ساعت منجر به توقف تولید آب و تخلیه مخازن شهری در کمتر از ۴۸ ساعت خواهد شد.
⚓️ وابستگی به بنادر و پایانه‌های محدود: بندر عسقلان روزانه ۱۸۰ هزار بشکه نفت دریافت می‌کند و پایانه حیاتی سوخت جت برای عملیات‌های نظامی است. هرگونه اختلال در بنادر حیفا و اشدود، امکان تخلیه سوخت‌های جایگزین را از بین می‌برد.
مطالعه گزارش کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
#پژوهش_اختصاصی
🔸مهم‌ترین آسیب‌پذیری‌های موجود در زیرساختهای انرژی رژیم صهیونیستی می‌توان بدین شیوه برشمرد:
⚖️ خلاء قانونی و بن‌بست مقرراتی: اتکا به قانون دفاع غیرنظامی سال ۱۹۵۱ که با تهدیدات نوین همخوانی ندارد و عدم توافق میان وزارتخانه‌های انرژی، دارایی و دادگستری بر سر پیشنهادات سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۲۲ برای مدیریت بحران.
🛣 وابستگی مطلق توزیع سوخت به جاده‌ها: شبکه توزیع سوخت به ۴۰۷ جایگاه منتخب (ناوگان آهنین) وابسته است که تداوم فعالیت آنها ۱۰۰٪ منوط به امنیت جاده‌ها برای تردد تانکرهاست؛ انسداد مسیرها کل سیستم را فلج می‌کند.
🛢 شکاف در ذخایر استراتژیک: عدم وجود شاخص ثابت برای ذخایر و فاصله با استانداردهای بین‌المللی (۷۹ روز برای سوخت و ۹۰ روز برای نفت خام) به دلیل اختلافات بودجه‌ای میان وزارت جنگ و دارایی.
🏭 ریسک حذف پالایشگاه بازان: این مرکز دوسوم نیاز فرآورده‌های نفتی و ۴۴٪ گاز مایع (LPG) را تأمین می‌کند. تصمیم برای تعطیلی آن تا سال ۲۰۲۹، اسرائیل را به واردکننده صرف تبدیل کرده و وابستگی سبد انرژی اسرائیل به واردات LPG را به ۸۰٪ می‌رساند که در نتیجه بندر عسقلان به یک گلوگاه خطرناک‌تر تبدیل خواهد شد.
⚠️ آسیب‌پذیری شدید منابع گاز طبیعی: گاز طبیعی تأمین‌کننده ۴۱٪ انرژی اولیه و ۷۰٪ برق تولیدی است. وابستگی مطلق به ۳ سکوی دریایی که تنها از طریق ۲ خط لوله به ساحل متصل هستند و فقدان مخازن ذخیره‌سازی خشکی، کل زنجیره تولید برق را در صورت حمله به سکوها در خطر فروپاشی قرار می‌دهد.
🔒 خصوصی‌سازی و عدم ارتباط شبکه برق با سایر کشورها: سهم بخش خصوصی در تولید برق به ۴۴٪ رسیده اما نظارت بر آمادگی اضطراری آنها ضعیف است. همچنین فقدان اتصال فیزیکی به شبکه برق کشورهای همسایه، اسرائیل را در یک انزوای استراتژیک قرار داده است.
📌 تمرکز جغرافیایی در نوار ساحلی: اکثر نیروگاه‌های بزرگ، پست‌های برق کلیدی و ایستگاه‌های سوئیچینگ در فاصله اندکی از ساحل قرار دارند که خطر خرابی زنجیره‌ای در اثر حملات موشکی یا سایبری را افزایش می‌دهد.
💧 بحران آب در پی قطع برق: بیش از ۵۰٪ آب شرب از طریق تصفیه‌خانه‌های نمک‌زدایی تأمین می‌شود که مصرف‌کننده بسیار زیاد برق هستند. قطع برق بیش از ۲۴ ساعت منجر به توقف تولید آب و تخلیه مخازن شهری در کمتر از ۴۸ ساعت خواهد شد.
⚓️ وابستگی به بنادر و پایانه‌های محدود: بندر عسقلان روزانه ۱۸۰ هزار بشکه نفت دریافت می‌کند و پایانه حیاتی سوخت جت برای عملیات‌های نظامی است. هرگونه اختلال در بنادر حیفا و اشدود، امکان تخلیه سوخت‌های جایگزین را از بین می‌برد.
مطالعه گزارش کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
🔻 از آمازون تا پالانتیر و از بحرین و امارات تا پنتاگون؛ روابطی نه‌چندان پیچیده...
(مروری بر رخدادهای مرتبط با حمله پهپادی به مراکز داده «آمازون» در امارات و بحرین)
#پایش
🔹به گزارش روزنامه «واشنگتن پست» هوش «Claude» متعلق به شرکت «آنتروپیک» (Anthropic) در حملات آمریکا به ایران نقشی محوری دارد. این هوش مصنوعی و ابزار نظامی شرکت #پالانتیر به نام «Maven Smart System (MSS)» با استفاده از داده‌های طبقه‌بندی‌شده ماهواره‌ها، سیستم‌های نظارتی و سایر منابع اطلاعاتی، اهداف حملات را تعیین، اولویت‌بندی و شناسایی می‌کند. ارتش ایالات متحده در ۲۴ ساعت اول حمله به ایران برای حمله به ۱۰۰۰ هدف، از این هوش مصنوعی استفاده کرده است و افراد مطلع به «واشنگتن پست» گفته‌اند که ارتش ایالات متحده به حدی به این ابزار وابسته شده که کنارگذاشتن آن می‌تواند عملیات را با اختلال جدی روبرو کند.
🔹 هوش مصنوعی «Claude» در تاریخ 2 مارس 2026 از ساعت ۱۱:۴۹ به وقت جهانی، در تمام زمینه‌ها با مشکل مواجه شد. آغاز این اختلال همزمان بود با خاموش شدن مراکز داده «آمازون» (AWS) در امارات متحده عربی و بحرین در پی حملات پهپادی ایران به تأسیسات «AWS» در منطقه.
🔹 شرکت آنتروپیک اعلام کرد «API» مرکزی همچنان فعال است، اما هر چیزی که کاربران نهایی با آن مواجه بودند - رابط وب، برنامه موبایل و سیستم ورود – در تاریکی فرورفت و برای چند ساعت یکی از پیام‌های «Claude will return soon»، «Claude is currently experiencing a temporary service disruption» یا «HTTP 529 errors» به نمایش درآمد.
🔹شرکت آنتروپیک در مورد ارتباط این اختلالات با خاموش شدن مراکز داده «آمازون» در خاورمیانه اظهارنظری نکرده است. هرچند زیرساخت اصلی «Claude» بر روی «AWS» اجرا می‌شود و آنتروپیک یک همکاری ۴ میلیارد دلاری با آمازون داشته، اما تصور بر این بود که این شرکت عمدتاً بر مراکز داده داخل ایالات متحده اتکا دارد، نه خاورمیانه. همزمانی این دو حادثه می‌تواند نشان‌دهنده اثرات ناشی از تغییر مسیر ترافیک و تغییر ظرفیت «AWS» در مناطق مختلف باشد.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
(مروری بر رخدادهای مرتبط با حمله پهپادی به مراکز داده «آمازون» در امارات و بحرین)
#پایش
🔹به گزارش روزنامه «واشنگتن پست» هوش «Claude» متعلق به شرکت «آنتروپیک» (Anthropic) در حملات آمریکا به ایران نقشی محوری دارد. این هوش مصنوعی و ابزار نظامی شرکت #پالانتیر به نام «Maven Smart System (MSS)» با استفاده از داده‌های طبقه‌بندی‌شده ماهواره‌ها، سیستم‌های نظارتی و سایر منابع اطلاعاتی، اهداف حملات را تعیین، اولویت‌بندی و شناسایی می‌کند. ارتش ایالات متحده در ۲۴ ساعت اول حمله به ایران برای حمله به ۱۰۰۰ هدف، از این هوش مصنوعی استفاده کرده است و افراد مطلع به «واشنگتن پست» گفته‌اند که ارتش ایالات متحده به حدی به این ابزار وابسته شده که کنارگذاشتن آن می‌تواند عملیات را با اختلال جدی روبرو کند.
🔹 هوش مصنوعی «Claude» در تاریخ 2 مارس 2026 از ساعت ۱۱:۴۹ به وقت جهانی، در تمام زمینه‌ها با مشکل مواجه شد. آغاز این اختلال همزمان بود با خاموش شدن مراکز داده «آمازون» (AWS) در امارات متحده عربی و بحرین در پی حملات پهپادی ایران به تأسیسات «AWS» در منطقه.
🔹 شرکت آنتروپیک اعلام کرد «API» مرکزی همچنان فعال است، اما هر چیزی که کاربران نهایی با آن مواجه بودند - رابط وب، برنامه موبایل و سیستم ورود – در تاریکی فرورفت و برای چند ساعت یکی از پیام‌های «Claude will return soon»، «Claude is currently experiencing a temporary service disruption» یا «HTTP 529 errors» به نمایش درآمد.
🔹شرکت آنتروپیک در مورد ارتباط این اختلالات با خاموش شدن مراکز داده «آمازون» در خاورمیانه اظهارنظری نکرده است. هرچند زیرساخت اصلی «Claude» بر روی «AWS» اجرا می‌شود و آنتروپیک یک همکاری ۴ میلیارد دلاری با آمازون داشته، اما تصور بر این بود که این شرکت عمدتاً بر مراکز داده داخل ایالات متحده اتکا دارد، نه خاورمیانه. همزمانی این دو حادثه می‌تواند نشان‌دهنده اثرات ناشی از تغییر مسیر ترافیک و تغییر ظرفیت «AWS» در مناطق مختلف باشد.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
اندیشکده قرار
🔻 از آمازون تا پالانتیر و از بحرین و امارات تا پنتاگون؛ روابطی نه‌چندان پیچیده... (مروری بر رخدادهای مرتبط با حمله پهپادی به مراکز داده «آمازون» در امارات و بحرین) #پایش 🔹به گزارش روزنامه «واشنگتن پست» هوش «Claude» متعلق به شرکت «آنتروپیک» (Anthropic) در…
🔻اختلال فعالیت‌های بزرگترین شرکت مدیریت دارایی جهان پس از حمله به آمازون
🔸وقتی یک پهپاد می‌تواند میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری بر روی پایگاه داده هوش مصنوعی را بهم بزند
#پایش
بلک‌راک امکان برداشت سرمایه را تعلیق کرد.
🔹بلک‌راک (BlackRock) بزرگترین مدیریت دارایی جهان است که در اوایل سال 2026 بر دارایی های حدود 12.5 تریلیون دلار نظارت دارد. این شرکت که در سال 1988 به عنوان یک شرکت مدیریت اوراق قرضه تاسیس شد، امروز یکی از بزرگترین شرکتهای مالی جهان است ابزارهای سرمایه‌گذاری به طیف وسیعی از مشتریان بین‌المللی ارائه می‌دهد.
🔹عمده شهرت و نفوذ بلک‌راک به خاطر داشتن بخش مهمی از سهام شرکتهای غول فناوری آمریکایی و حضور در منطقه خاورمیانه است. صندوق‌های این شرکت در شرکتهای انویدیا، مایکروسافت، اپل و متا سهام دارد. در سالهای اخیر بلک‌راک همچنین در پروژه‌های زیرساختی عربستان و امارات جهت ایجاد زیرساختهای تولید برق برای آموزش هوش مصنوعی مشارکت داشته است.
🔹بلک‌راک در عربستان سعودی در پروژه 35 میلیارد دلاری توسعه پلتفرم مدیریت سرمایه‌گذاری ریاض (BRIM) با مشارکت صندوق سرمایه‌گذاری دولتی این کشور مشارکت کرد.
🔹بلک‌راک همچنین مجری طرح «زیرساخت سرمایه‌گذاری مشارکتی جهانی در حوزه هوش مصنوعی» (GAIIP) در ابوظبی است؛ طرحی که با هدف جذب 100 میلیارد دلار برای ایجاد پایگاه‌های داده هوش مصنوعی و پروژه‌های تولید انرژی برای آن شروع به کار کرده است و غولهای بزرگ آمریکایی از جمله مایکروسافت نیز در آن مشارکت دارند. این شرکت مالی آمریکایی همچنین شریک راهبردی دولت کویت است تا امکان حضور شرکتهای فناوری امریکایی در حوزه ایجاد پایگاه داده عظیم هوش مصنوعی را ایجاد کند.
🔹به دنبال جنگ رمضان و آسیب دیدن زیرساختهای آمازون، شرکت بلک‌راک نیز خسارات زیادی متحمل شد. سهام این شرکت (شاخص BLK) پس از جنگ 7.2% (در 6 مارس) سقوط کرد. به دنبال افزایش درخواست‌ها برای خروج سرمایه از صندوق‌های بلک‌راک، این شرکت اقدام محدود کردن برداشت سرمایه کرد. صندوق اعتبارات خصوصی 26 میلیارد دلاری این شرکت در این فصل با 1.2 میلیارد دلار درخواست برداشت وجه مواجه شد. سرمایه‌گذاران که خواستار بازپس‌گیری 9.3% از سرمایه خود بودند، با مخالفت بلک‌راک روبرو شدند که سقف برداشت را بر روی 5% از کل صندوق بست و مابقی درخواست‌ها را رد کرد. به عبارت دیگر به نیمی از کسانی که قصد خروج از این صندوق را داشتند، امکان این اقدام داده نشد.
🔸حملات به مراکز داده، با آشکار کردن آسیب‌پذیری پروژه‌های ۱۰۰ میلیارد دلاری بلک‌راک و شرکای آن نظیر مایکروسافت، بحران نقدینگی و محدودیت برداشت سرمایه در این صندوق‌ها را تسریع کرده است.
🔸وقتی یک پهپاد می‌تواند میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری بر روی پایگاه داده هوش مصنوعی را بهم بزند
#پایش
بلک‌راک امکان برداشت سرمایه را تعلیق کرد.
🔹بلک‌راک (BlackRock) بزرگترین مدیریت دارایی جهان است که در اوایل سال 2026 بر دارایی های حدود 12.5 تریلیون دلار نظارت دارد. این شرکت که در سال 1988 به عنوان یک شرکت مدیریت اوراق قرضه تاسیس شد، امروز یکی از بزرگترین شرکتهای مالی جهان است ابزارهای سرمایه‌گذاری به طیف وسیعی از مشتریان بین‌المللی ارائه می‌دهد.
🔹عمده شهرت و نفوذ بلک‌راک به خاطر داشتن بخش مهمی از سهام شرکتهای غول فناوری آمریکایی و حضور در منطقه خاورمیانه است. صندوق‌های این شرکت در شرکتهای انویدیا، مایکروسافت، اپل و متا سهام دارد. در سالهای اخیر بلک‌راک همچنین در پروژه‌های زیرساختی عربستان و امارات جهت ایجاد زیرساختهای تولید برق برای آموزش هوش مصنوعی مشارکت داشته است.
🔹بلک‌راک در عربستان سعودی در پروژه 35 میلیارد دلاری توسعه پلتفرم مدیریت سرمایه‌گذاری ریاض (BRIM) با مشارکت صندوق سرمایه‌گذاری دولتی این کشور مشارکت کرد.
🔹بلک‌راک همچنین مجری طرح «زیرساخت سرمایه‌گذاری مشارکتی جهانی در حوزه هوش مصنوعی» (GAIIP) در ابوظبی است؛ طرحی که با هدف جذب 100 میلیارد دلار برای ایجاد پایگاه‌های داده هوش مصنوعی و پروژه‌های تولید انرژی برای آن شروع به کار کرده است و غولهای بزرگ آمریکایی از جمله مایکروسافت نیز در آن مشارکت دارند. این شرکت مالی آمریکایی همچنین شریک راهبردی دولت کویت است تا امکان حضور شرکتهای فناوری امریکایی در حوزه ایجاد پایگاه داده عظیم هوش مصنوعی را ایجاد کند.
🔹به دنبال جنگ رمضان و آسیب دیدن زیرساختهای آمازون، شرکت بلک‌راک نیز خسارات زیادی متحمل شد. سهام این شرکت (شاخص BLK) پس از جنگ 7.2% (در 6 مارس) سقوط کرد. به دنبال افزایش درخواست‌ها برای خروج سرمایه از صندوق‌های بلک‌راک، این شرکت اقدام محدود کردن برداشت سرمایه کرد. صندوق اعتبارات خصوصی 26 میلیارد دلاری این شرکت در این فصل با 1.2 میلیارد دلار درخواست برداشت وجه مواجه شد. سرمایه‌گذاران که خواستار بازپس‌گیری 9.3% از سرمایه خود بودند، با مخالفت بلک‌راک روبرو شدند که سقف برداشت را بر روی 5% از کل صندوق بست و مابقی درخواست‌ها را رد کرد. به عبارت دیگر به نیمی از کسانی که قصد خروج از این صندوق را داشتند، امکان این اقدام داده نشد.
🔸حملات به مراکز داده، با آشکار کردن آسیب‌پذیری پروژه‌های ۱۰۰ میلیارد دلاری بلک‌راک و شرکای آن نظیر مایکروسافت، بحران نقدینگی و محدودیت برداشت سرمایه در این صندوق‌ها را تسریع کرده است.
👍2
🔻چرا بدون آسیب وارد کردن به منافع آمریکا نمی‌توان با اسرائیل مقابله کرد؟
کالبدشکافی پیوند ارگانیک ایالات متحده و زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی
#خلاصه_سیاستی
🔸بعضی از تحلیلگران و سیاستمداران داخلی در تحلیل روابط میان اسرائیل و آمریکا دست به نوعی «تقلیل‌گرایی» می‌زنند و از این صحبت می‌کنند که «ترامپ» با فریب «نتانیاهو» وارد جنگ با ایران شده است؛ گویی که پیوند میان اسرائیل و آمریکا وابسته به کیش شخصیتی، گرایش افراد و انتخاب احزاب باشد. فارغ از اهداف سیاسی این دیدگاه‌ها جهت تاثیرگذاری بر افکار عمومی آمریکا، بررسی ساختاری زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد این پیوند عمیق و ریشه‌دار است و در واقعیت مرز میان اسرائیل و آمریکا بسیار کمرنگ است.
🔹فلسطین اشغالی امروز نه یک جامعه و اقتصاد مستقل بلکه در درجه نخست پایگاه عملیاتی غولهای فناوری آمریکایی است و بیش از 430 شرکت چندملیتی (عمدتاً آمریکایی نظیر آمازون، گوگل، متا و اینتل) این منطقه را به بخشی تفکیک‌ناپذیر از زنجیره ارزش فناوری آمریکا تبدیل کرده است. این شرکتها مسئول 40% از تحقیق و توسعه و 60% از صادرات فناوری اسرائیل هستند (صادرات فناوری اسرائیل موتور محرک اصلی اقتصاد آن است که 57% از کل صادرات آن را شامل می‌شود). شرکتهای خارجی بر زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی احاطه دارند و آن را به دنباله‌ای از سیلیکون‌ولی تبدیل کرده‌اند؛ با این تفاوت که دستشان در اقدامات غیرقانونی کاملاً باز است.حضور این شرکتهای آمریکایی در اراضی اشغالی به‌نوعی ضربه‌گیر اقتصادی و ژئوپلتیکی این ساختار در مقابل تهدیدهای وجودی تبدیل شده است.
🔹مهم‌ترین ملاک این وابستگی حجم سرمایه در گردش است. ۷۵ تا ۸۰ درصد سرمایه در گردش زیست‌بوم فناوری اسرائیل از منابع خارجی تأمین می‌شود. «آوی حسون»، مدیرعامل بنیاد غیرانتفاعی صهیونیستی استارتاپ‌نیشن، پیوند با غرب را «منبع تنفس» زیست‌بوم فناوری رژیم می‌خواند. این وابستگی به قدری عمیق است که قطع برنامه‌هایی نظیر Horizon Europe (اتحادیه اروپا)، توسط رئیس آکادمی علوم رژیم به عنوان «حکم مرگ» توصیف شده است. مدیر سابق دانشگاه تخنیون و مدیر اندیشکده حکمرانی فناوری رژیم نیز عامل اصلی توسعه زیست‌بوم فناوری را ارتباط ارگانیک با آمریکا خوانده است.
🔹دولت اسرائیل نیز از سوی دیگر تمام تلاش خود را کرده است که زیرساخت مالی کاملاً آماده‌ای برای سرمایه‌گذاران آمریکایی فراهم کند و با راهکارهای مختلف آنها را بیشتر جذب کند. به‌طور مثال چندماه پیش دولت نتانیاهو از برنامه خود برای بیمه صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر تا سقف 200 میلیون دلار پرده برداشت. همچنین ۵۰ درصد از سرمایه‌گذاری‌های دور اول (بذر) استارتاپ‌ها در کل زیست‌بوم فناوری اسرائیل توسط صندوق‌های آمریکایی نظیر Sequoia و a16z انجام می‌شود که به معنای کنترل کامل آمریکا بر نطفه نوآوری در این منطقه است.
🔹اکثر نیروهای آموزش‌دیده در زیست‌بوم فناوری اسرائیل نیز به شرکتهای آمریکایی منتقل می‌شوند و تعداد زیادی از آنها در گوگل، آمازون و متا مشغول به کارند. به‌طور کلی شرکتهای اسرائیلی شامل، ۴۰۰ هزار نیروی متخصص در داخل اراضی و ۴۴۰ هزار نیروی متخصص در خارج از مرزها (عمدتاً در آمریکا و اروپا) هستند. اساساً زیست‌بوم فناوری اسرائیل برای اهداف آمریکا شکل گرفته است.
🔸فرض وجود تمایز میان ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در حوزه فناوری کاملاً بی‌اساس است و هر استارتاپ اسرائیلی بالقوه در داخل شبکه اطلاعاتی – نظامی آمریکا رشد می‌کند.
🔸بررسی دقیق زیست‌بوم فناوری رژیم صهونیستی نشان می‌دهد که اساساً این رژیم ماهیتی مستقل ندارد و به‌دلیل وابستگی گسترده به آمریکا، راه متوقف کردن موتور جنگی نظامی فناورانه اسرائیل نه در تل‌آویو بلکه در هدف تهدید قرار گرفتن حامیان آمریکایی آن است. در صورتی که این ارتباط میان اسرائیل و آمریکا در این حوزه دچار گسست (ولو نسبی) شود، ما شاهد ضربه‌ای جدی به ساختار نظامی فناورانه اسرائیل خواهیم بود. ایجاد هزینه برای شرکتهای آمریکایی و تحت فشار قرار دادن متخصصان خارجی زیست‌بوم فناوری می‌تواند راه‌حل پایدار سرطان اسرائیل در منطقه باشد.
✍ محمد ثانی
#اندیشکده_قرار
کالبدشکافی پیوند ارگانیک ایالات متحده و زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی
#خلاصه_سیاستی
🔸بعضی از تحلیلگران و سیاستمداران داخلی در تحلیل روابط میان اسرائیل و آمریکا دست به نوعی «تقلیل‌گرایی» می‌زنند و از این صحبت می‌کنند که «ترامپ» با فریب «نتانیاهو» وارد جنگ با ایران شده است؛ گویی که پیوند میان اسرائیل و آمریکا وابسته به کیش شخصیتی، گرایش افراد و انتخاب احزاب باشد. فارغ از اهداف سیاسی این دیدگاه‌ها جهت تاثیرگذاری بر افکار عمومی آمریکا، بررسی ساختاری زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد این پیوند عمیق و ریشه‌دار است و در واقعیت مرز میان اسرائیل و آمریکا بسیار کمرنگ است.
🔹فلسطین اشغالی امروز نه یک جامعه و اقتصاد مستقل بلکه در درجه نخست پایگاه عملیاتی غولهای فناوری آمریکایی است و بیش از 430 شرکت چندملیتی (عمدتاً آمریکایی نظیر آمازون، گوگل، متا و اینتل) این منطقه را به بخشی تفکیک‌ناپذیر از زنجیره ارزش فناوری آمریکا تبدیل کرده است. این شرکتها مسئول 40% از تحقیق و توسعه و 60% از صادرات فناوری اسرائیل هستند (صادرات فناوری اسرائیل موتور محرک اصلی اقتصاد آن است که 57% از کل صادرات آن را شامل می‌شود). شرکتهای خارجی بر زیست‌بوم فناوری رژیم صهیونیستی احاطه دارند و آن را به دنباله‌ای از سیلیکون‌ولی تبدیل کرده‌اند؛ با این تفاوت که دستشان در اقدامات غیرقانونی کاملاً باز است.حضور این شرکتهای آمریکایی در اراضی اشغالی به‌نوعی ضربه‌گیر اقتصادی و ژئوپلتیکی این ساختار در مقابل تهدیدهای وجودی تبدیل شده است.
🔹مهم‌ترین ملاک این وابستگی حجم سرمایه در گردش است. ۷۵ تا ۸۰ درصد سرمایه در گردش زیست‌بوم فناوری اسرائیل از منابع خارجی تأمین می‌شود. «آوی حسون»، مدیرعامل بنیاد غیرانتفاعی صهیونیستی استارتاپ‌نیشن، پیوند با غرب را «منبع تنفس» زیست‌بوم فناوری رژیم می‌خواند. این وابستگی به قدری عمیق است که قطع برنامه‌هایی نظیر Horizon Europe (اتحادیه اروپا)، توسط رئیس آکادمی علوم رژیم به عنوان «حکم مرگ» توصیف شده است. مدیر سابق دانشگاه تخنیون و مدیر اندیشکده حکمرانی فناوری رژیم نیز عامل اصلی توسعه زیست‌بوم فناوری را ارتباط ارگانیک با آمریکا خوانده است.
🔹دولت اسرائیل نیز از سوی دیگر تمام تلاش خود را کرده است که زیرساخت مالی کاملاً آماده‌ای برای سرمایه‌گذاران آمریکایی فراهم کند و با راهکارهای مختلف آنها را بیشتر جذب کند. به‌طور مثال چندماه پیش دولت نتانیاهو از برنامه خود برای بیمه صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر تا سقف 200 میلیون دلار پرده برداشت. همچنین ۵۰ درصد از سرمایه‌گذاری‌های دور اول (بذر) استارتاپ‌ها در کل زیست‌بوم فناوری اسرائیل توسط صندوق‌های آمریکایی نظیر Sequoia و a16z انجام می‌شود که به معنای کنترل کامل آمریکا بر نطفه نوآوری در این منطقه است.
🔹اکثر نیروهای آموزش‌دیده در زیست‌بوم فناوری اسرائیل نیز به شرکتهای آمریکایی منتقل می‌شوند و تعداد زیادی از آنها در گوگل، آمازون و متا مشغول به کارند. به‌طور کلی شرکتهای اسرائیلی شامل، ۴۰۰ هزار نیروی متخصص در داخل اراضی و ۴۴۰ هزار نیروی متخصص در خارج از مرزها (عمدتاً در آمریکا و اروپا) هستند. اساساً زیست‌بوم فناوری اسرائیل برای اهداف آمریکا شکل گرفته است.
🔸فرض وجود تمایز میان ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در حوزه فناوری کاملاً بی‌اساس است و هر استارتاپ اسرائیلی بالقوه در داخل شبکه اطلاعاتی – نظامی آمریکا رشد می‌کند.
🔸بررسی دقیق زیست‌بوم فناوری رژیم صهونیستی نشان می‌دهد که اساساً این رژیم ماهیتی مستقل ندارد و به‌دلیل وابستگی گسترده به آمریکا، راه متوقف کردن موتور جنگی نظامی فناورانه اسرائیل نه در تل‌آویو بلکه در هدف تهدید قرار گرفتن حامیان آمریکایی آن است. در صورتی که این ارتباط میان اسرائیل و آمریکا در این حوزه دچار گسست (ولو نسبی) شود، ما شاهد ضربه‌ای جدی به ساختار نظامی فناورانه اسرائیل خواهیم بود. ایجاد هزینه برای شرکتهای آمریکایی و تحت فشار قرار دادن متخصصان خارجی زیست‌بوم فناوری می‌تواند راه‌حل پایدار سرطان اسرائیل در منطقه باشد.
✍ محمد ثانی
#اندیشکده_قرار
👍2
🔻خط لوله «باکو- تفلیس - جیحان» پاشنه آشیل اقتصاد اسرائیل
🔸چرا ترکیه و آذربایجان باید برای حفظ منافع خود شریان‌های اقتصادی اسرائیل را قطع کنند؟
🔹با افزایش تنش‌های نظامی پیرامون ایران و ایجاد ناامنی اقتصادی گسترده در جهان، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال آسیب دیدن خط لوله نفتی باکو - تفلیس - جیحان افزایش پیدا کرده است. هر چند محور مقاومت نشان داده که مایل نیست به زیرساختهای حیاتی کشورهای همسایه آسیبی وارد کند، اما ممکن است شرایط به‌گونه‌ای رقم زده شود که این منبع اصلی نفت اسرائیل از کار بیفتد.
🔹خط لوله مذکور به نوعی پاشنه آشیل رژیم صهیونیستی محسوب می‌شود؛ در صورتی که شرایط در جنگ وجودی علیه مقاومت به نقطه غیرقابل بازگشت برسد، اختلال در این خط لوله می‌تواند پیامدهای هنگفتی برای رژیم صهیونیستی داشته باشد. برآوردها حاکی از آن است که حداقل 30% و حداکثر 46% از نفت مورد نیاز رژیم صهیونیستی از این خط لوله تامین می‌شود.
🔹توقف در عرضه نفت از این طریق می‌تواند امنیت انرژی و تامین تدارکات نظامی را تضعیف کند. در صورت بروز چنین حادثه‌ای رژیم صهیونیستی مجبور خواهد بود ذخایر سوخت استراتژیک خود را استفاده کند و پس از آن به محموله‌های سوخت اضطراری از آمریکا نیاز پیدا خواهد کرد.
🔹در شرایطی که قیمت سوخت در آمریکا نیز افزایش یافته اگر این کشور به شکل علنی برای اسرائیل محموله‌های سوخت ارسال کند احتمالا شاهد افزایش نارضایتی از رژیم صهیونیستی در افکار عمومی آمریکا خواهیم بود.
🔹قطع این خط لوله اما بیشترین آسیب را به جمهوری باکو وارد می‌کند. عمده صادرات نفتی این کشور (تا 80%) از این طریق به اروپا و اسرائیل منتقل می‌شود. اختلال در آن ضربه شدیدی به درآمدهای دولت آذربایجان می‌زند. ترکیه نیز به عنوان یکی از بازیگران اصلی این خط لوله آسیب زیادی خواهد دید. همچنین کریدور گاز جنوبی این کشور نیز در نزدیکی خط لوله قرار دارد و ممکن است تبعات پیش‌بینی‌نشده داشته باشد.
🔹در روزهای اخیر ترکیه و آذربایجان هشدارهایی در رابطه با گسترش میدان جنگ داده‌اند. اما باید اصلی‌ترین هشدار را به خود آنها داد که اگر می‌خواهند زیرساختهای حیاتی‌شان از آسیب دور بمانند، باید شریان حیاتی رژیم سرطان‌گونه اسرائیل را قطع کنند. دستگاه‌های دیپلماسی کشور باید در این راستا ورود جدی کنند و این کشورها را از تبعات قریب‌الوقوع تامین شریان اقتصادی رژیم صهیونیستی آگاه کنند.
🔹دسترس‌پذیری این شریان حیاتی رژیم صهیونیستی باعث شده که کارشناسان انتظار داشته باشند که اگر ترکیه و آذربایجان اقدامی به موقع انجام ندهند و حملات به زیرساختهای نفتی و اقتصادی ایران ادامه پیدا کند، شاهد اتفاقاتی و رویدادهایی متفاوت در این زمینه باشیم.
#اندیشکده_قرار
🔸چرا ترکیه و آذربایجان باید برای حفظ منافع خود شریان‌های اقتصادی اسرائیل را قطع کنند؟
🔹با افزایش تنش‌های نظامی پیرامون ایران و ایجاد ناامنی اقتصادی گسترده در جهان، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال آسیب دیدن خط لوله نفتی باکو - تفلیس - جیحان افزایش پیدا کرده است. هر چند محور مقاومت نشان داده که مایل نیست به زیرساختهای حیاتی کشورهای همسایه آسیبی وارد کند، اما ممکن است شرایط به‌گونه‌ای رقم زده شود که این منبع اصلی نفت اسرائیل از کار بیفتد.
🔹خط لوله مذکور به نوعی پاشنه آشیل رژیم صهیونیستی محسوب می‌شود؛ در صورتی که شرایط در جنگ وجودی علیه مقاومت به نقطه غیرقابل بازگشت برسد، اختلال در این خط لوله می‌تواند پیامدهای هنگفتی برای رژیم صهیونیستی داشته باشد. برآوردها حاکی از آن است که حداقل 30% و حداکثر 46% از نفت مورد نیاز رژیم صهیونیستی از این خط لوله تامین می‌شود.
🔹توقف در عرضه نفت از این طریق می‌تواند امنیت انرژی و تامین تدارکات نظامی را تضعیف کند. در صورت بروز چنین حادثه‌ای رژیم صهیونیستی مجبور خواهد بود ذخایر سوخت استراتژیک خود را استفاده کند و پس از آن به محموله‌های سوخت اضطراری از آمریکا نیاز پیدا خواهد کرد.
🔹در شرایطی که قیمت سوخت در آمریکا نیز افزایش یافته اگر این کشور به شکل علنی برای اسرائیل محموله‌های سوخت ارسال کند احتمالا شاهد افزایش نارضایتی از رژیم صهیونیستی در افکار عمومی آمریکا خواهیم بود.
🔹قطع این خط لوله اما بیشترین آسیب را به جمهوری باکو وارد می‌کند. عمده صادرات نفتی این کشور (تا 80%) از این طریق به اروپا و اسرائیل منتقل می‌شود. اختلال در آن ضربه شدیدی به درآمدهای دولت آذربایجان می‌زند. ترکیه نیز به عنوان یکی از بازیگران اصلی این خط لوله آسیب زیادی خواهد دید. همچنین کریدور گاز جنوبی این کشور نیز در نزدیکی خط لوله قرار دارد و ممکن است تبعات پیش‌بینی‌نشده داشته باشد.
🔹در روزهای اخیر ترکیه و آذربایجان هشدارهایی در رابطه با گسترش میدان جنگ داده‌اند. اما باید اصلی‌ترین هشدار را به خود آنها داد که اگر می‌خواهند زیرساختهای حیاتی‌شان از آسیب دور بمانند، باید شریان حیاتی رژیم سرطان‌گونه اسرائیل را قطع کنند. دستگاه‌های دیپلماسی کشور باید در این راستا ورود جدی کنند و این کشورها را از تبعات قریب‌الوقوع تامین شریان اقتصادی رژیم صهیونیستی آگاه کنند.
🔹دسترس‌پذیری این شریان حیاتی رژیم صهیونیستی باعث شده که کارشناسان انتظار داشته باشند که اگر ترکیه و آذربایجان اقدامی به موقع انجام ندهند و حملات به زیرساختهای نفتی و اقتصادی ایران ادامه پیدا کند، شاهد اتفاقاتی و رویدادهایی متفاوت در این زمینه باشیم.
#اندیشکده_قرار
👍1
🔻از کار انداختن کابلهای زیر دریایی چطور ساختار نظامی و اقتصادی آمریکا را زمین‌گیر خواهد کرد؟
🔸اهمیت راهبردی تنگه هرمز و باب‌المندب فقط در عبور کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌ها نیست.
🔹تقریباً ۹۷ درصد از کل ترافیک اینترنت بین قاره‌ای و تقریباً ۸۰ درصد از ارتباطات نظامی ایالات متحده از طریق کابلهای فیبر نوری زیر دریایی که در کف اقیانوس قرار دارند، عبور می‌کنند. برآورد می‌شود حدود 30% از اینترنت جهانی از مسیر دریایی تنگه هرمز عبور می‌کند. علاوه بر تنگه هرمز در خلیج‌فارس، تنگه باب المندب در دریای نیز گلوگاه مهم زیرساخت اینترنت جهان است و این دو مجرای اصلی انتقال داده‌ها بین اروپا، آسیا و آفریقا هستند.
🔹حدود 17 کابل زیردریایی از دریای سرخ عبور می‌کند و حجم اعظم اطلاعات و داده‌های میان اروپا، آسیا و آفریقا از این طریق منتقل می‌شود؛ جایگزین مهم آن مسیر تنگه هرمز است. از میان مهم‌ترین کابلهایی که از خلیج فارس و تنگه هرمز می‌گذرند می‌توان یکی پروژه دروازه سریع‌السیر اروپا-پرشیا (Europe-Persia Express Gateway) نام گرفته که با عبور از 25 هزار کلیومتر اروپا را به جنوب آسیا و هند مرتبط می‌کند. دیگری سامانه Sea-Me-We 5 نام دارد که سنگاپور را از طریق آسیای غربی به فرانسه منتقل می‌کند.
🔹 اگر هردوی این مسیرها به شکل همزمان مختل شوند، اینترنت جهان دچار اختلال گسترده خواهد شد. علاوه بر آسیب گسترده به اقتصاد جهانی، ارتباطات و فعالیت سامانه‌های هوشمند و ابزارهای نظامی آمریکا و اسرائیل نیز در این حالت فلج خواهد شد. شرکتهای بزرگ آمریکایی از چنین اتفاقی بیشترین خسارت را می‌بینند.
🔹برای سالها غولهای آمریکایی همچون آمازون، مایکروسافت و گوگل میلیاردها دلار برای ایجاد پایگاه‌های داده در سراسر کشورهای خلیج فارس سرمایه‌گذاری کردند و درصدد بودند منطقه را به هاب مهم پردازش هوش مصنوعی تبدیل کنند. اما همه این زیرساختها و پروژه‌های میلیارد دلاری به امنیت کابلهای فیبر نوری وابسته است.
🔹در جهان امروز پایگاه‌ها و مراکز داده اهمیت راهبردی‌تری از نفت و گاز دارند. استفاده گسترده ارتش ایالات متحده از این سامانه‌ها برای هدف قرار دادن مقاومت، ترور و عملیات‌های نظامی گسترده، این مراکز را به اهدافی مشروع برای مقاومت تبدیل می‌کند. آخرین نمونه افشاشده استفاده پنتاگون از هوش مصنوعی Claude در عملیات نظامی علیه ایران بود که بر روی زیرساخت ابری آمازون (AWS) فعالیت می‌کرد.
🔹اختلال در کابلهای زیردریایی می‌تواند از طریق بمباران ایستگاه زمینی آن در کشورهای مقصد یا از کار انداخن خود کابل زیر دریا اتفاق بیفتد. به‌طور مثال در فوریه 2024 به دنبال حمله تلافی‌جویانه انصارالله یمن به یک کشتی تجاری، به‌طور ناخواسته سه کابل فیبر نوری (با نام‌های AAE-1, SEACOM و EIG) قطع شدند و در نتیجه 25% از ترافیک داده میان آسیا، اروپا و خاورمیانه مختل شد. تعمیر این کابلها حدود 5 ماه به‌طول انجامید. پس از این حادثه شرکت مایکروسافت اذعان کرد که انتقال داده‌ها در زیرساخت فضای ابری‌اش (آژور) با کندی بسیار زیاد انجام می‌شود زیرا که مجبور شده به دنبال راه‌های جایگزین برای ترافیک داده باشد. روسیه نیز متهم شده در اواخر سال 2024 و اوایل سال 2025 دو کابل فیبر نوری C-Lion1 (فنلاند به آلمان) و BSC East-West (لتونی به سوئد) را در دریای بالتیک قطع کرده است. اتفاقی که آسیب مهمی به زیرساختهای اینترنتی اوکراین وارد کرد و آن را بیش از پیش به استارلینک وابسته کرد.
🔸اختلال کوتاه مدت اینترنت جهان بیشترین آسیب را به پایگاه‌ها داده وارد می‌سازد. مراکز داده منطقه به کابلهای فیبرنوری دریایی برای هماهنگی و اتصال به پایگاه‌های داده خود در سراسر جهان، بازیابی نسخه‌های پشتیبان و انتقال محتوا به کاربران نهایی نیازمندند. وقتی این کابلها آسیب ببینند، این پایگاه‌های داده به جزیره‌های از داده تبدیل می‌شوند که امکان ارتباط داده‌هایشان به شکل عادی با سایر اینترنت وجود ندارد و در حالی که نمی‌توانند کارکرد اصلی خود را انجام دهند، حجم زیادی برق مصرف می‌کنند.
🔸ارتش آمریکا شدیدا به این کابلها زیردریایی برای انتقال اطلاعات و اجرای سامانه‌های هوشمند وابسته است و بسیاری از تعاملات آن از این طریق انجام می‌گیرد؛ با وجود این که ارتش آمریکا دارای شبکه‌های داده مجزا نیز هست اما حتی اگر یک کابل نیز آسیب ببیند، مخابرات و تعاملات ارتش آمریکا با چالش جدی روبرو خواهد شد.
🔺در جهانی که اینترنت به ابزار اصلی برای جنگ تبدیل شده است، حمله به زیرساختهای فیزیکی اینترنت به نوعی دفاع مشروع قلمداد خواهد شد.
✍️حسین فتحی، اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
🔸اهمیت راهبردی تنگه هرمز و باب‌المندب فقط در عبور کشتی‌های تجاری و نفت‌کش‌ها نیست.
🔹تقریباً ۹۷ درصد از کل ترافیک اینترنت بین قاره‌ای و تقریباً ۸۰ درصد از ارتباطات نظامی ایالات متحده از طریق کابلهای فیبر نوری زیر دریایی که در کف اقیانوس قرار دارند، عبور می‌کنند. برآورد می‌شود حدود 30% از اینترنت جهانی از مسیر دریایی تنگه هرمز عبور می‌کند. علاوه بر تنگه هرمز در خلیج‌فارس، تنگه باب المندب در دریای نیز گلوگاه مهم زیرساخت اینترنت جهان است و این دو مجرای اصلی انتقال داده‌ها بین اروپا، آسیا و آفریقا هستند.
🔹حدود 17 کابل زیردریایی از دریای سرخ عبور می‌کند و حجم اعظم اطلاعات و داده‌های میان اروپا، آسیا و آفریقا از این طریق منتقل می‌شود؛ جایگزین مهم آن مسیر تنگه هرمز است. از میان مهم‌ترین کابلهایی که از خلیج فارس و تنگه هرمز می‌گذرند می‌توان یکی پروژه دروازه سریع‌السیر اروپا-پرشیا (Europe-Persia Express Gateway) نام گرفته که با عبور از 25 هزار کلیومتر اروپا را به جنوب آسیا و هند مرتبط می‌کند. دیگری سامانه Sea-Me-We 5 نام دارد که سنگاپور را از طریق آسیای غربی به فرانسه منتقل می‌کند.
🔹 اگر هردوی این مسیرها به شکل همزمان مختل شوند، اینترنت جهان دچار اختلال گسترده خواهد شد. علاوه بر آسیب گسترده به اقتصاد جهانی، ارتباطات و فعالیت سامانه‌های هوشمند و ابزارهای نظامی آمریکا و اسرائیل نیز در این حالت فلج خواهد شد. شرکتهای بزرگ آمریکایی از چنین اتفاقی بیشترین خسارت را می‌بینند.
🔹برای سالها غولهای آمریکایی همچون آمازون، مایکروسافت و گوگل میلیاردها دلار برای ایجاد پایگاه‌های داده در سراسر کشورهای خلیج فارس سرمایه‌گذاری کردند و درصدد بودند منطقه را به هاب مهم پردازش هوش مصنوعی تبدیل کنند. اما همه این زیرساختها و پروژه‌های میلیارد دلاری به امنیت کابلهای فیبر نوری وابسته است.
🔹در جهان امروز پایگاه‌ها و مراکز داده اهمیت راهبردی‌تری از نفت و گاز دارند. استفاده گسترده ارتش ایالات متحده از این سامانه‌ها برای هدف قرار دادن مقاومت، ترور و عملیات‌های نظامی گسترده، این مراکز را به اهدافی مشروع برای مقاومت تبدیل می‌کند. آخرین نمونه افشاشده استفاده پنتاگون از هوش مصنوعی Claude در عملیات نظامی علیه ایران بود که بر روی زیرساخت ابری آمازون (AWS) فعالیت می‌کرد.
🔹اختلال در کابلهای زیردریایی می‌تواند از طریق بمباران ایستگاه زمینی آن در کشورهای مقصد یا از کار انداخن خود کابل زیر دریا اتفاق بیفتد. به‌طور مثال در فوریه 2024 به دنبال حمله تلافی‌جویانه انصارالله یمن به یک کشتی تجاری، به‌طور ناخواسته سه کابل فیبر نوری (با نام‌های AAE-1, SEACOM و EIG) قطع شدند و در نتیجه 25% از ترافیک داده میان آسیا، اروپا و خاورمیانه مختل شد. تعمیر این کابلها حدود 5 ماه به‌طول انجامید. پس از این حادثه شرکت مایکروسافت اذعان کرد که انتقال داده‌ها در زیرساخت فضای ابری‌اش (آژور) با کندی بسیار زیاد انجام می‌شود زیرا که مجبور شده به دنبال راه‌های جایگزین برای ترافیک داده باشد. روسیه نیز متهم شده در اواخر سال 2024 و اوایل سال 2025 دو کابل فیبر نوری C-Lion1 (فنلاند به آلمان) و BSC East-West (لتونی به سوئد) را در دریای بالتیک قطع کرده است. اتفاقی که آسیب مهمی به زیرساختهای اینترنتی اوکراین وارد کرد و آن را بیش از پیش به استارلینک وابسته کرد.
🔸اختلال کوتاه مدت اینترنت جهان بیشترین آسیب را به پایگاه‌ها داده وارد می‌سازد. مراکز داده منطقه به کابلهای فیبرنوری دریایی برای هماهنگی و اتصال به پایگاه‌های داده خود در سراسر جهان، بازیابی نسخه‌های پشتیبان و انتقال محتوا به کاربران نهایی نیازمندند. وقتی این کابلها آسیب ببینند، این پایگاه‌های داده به جزیره‌های از داده تبدیل می‌شوند که امکان ارتباط داده‌هایشان به شکل عادی با سایر اینترنت وجود ندارد و در حالی که نمی‌توانند کارکرد اصلی خود را انجام دهند، حجم زیادی برق مصرف می‌کنند.
🔸ارتش آمریکا شدیدا به این کابلها زیردریایی برای انتقال اطلاعات و اجرای سامانه‌های هوشمند وابسته است و بسیاری از تعاملات آن از این طریق انجام می‌گیرد؛ با وجود این که ارتش آمریکا دارای شبکه‌های داده مجزا نیز هست اما حتی اگر یک کابل نیز آسیب ببیند، مخابرات و تعاملات ارتش آمریکا با چالش جدی روبرو خواهد شد.
🔺در جهانی که اینترنت به ابزار اصلی برای جنگ تبدیل شده است، حمله به زیرساختهای فیزیکی اینترنت به نوعی دفاع مشروع قلمداد خواهد شد.
✍️حسین فتحی، اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
🔻*نقش زیرساختهای گوگل و آمازون در توان نظامی رژیم صهیونیستی*
#پژوهش_اختصاصی
🔸 *چرا «پروژه نیمبوس» می‌تواند به نقطه‌ضعف راهبردی اسرائیل تبدیل شود؟*
▪️پروژه نیمبوس (Project Nimbus) یک قرارداد 1.2 میلیارد دلاری پردازش ابری است که در سال 2021 بین دولت رژیم صهیونیستی و دو غول فناوری ایالات متحده، « *گوگل* » و « *آمازون* » امضا شد. هدف این پروژه توسعه یک زیرساخت ابری در داخل اراضی اشغالی است که از سازمانهای دولتی، تأسیسات نظامی و خدمات عمومی رژیم پشتیبانی می‌کند. بر اساس این قرارداد «سرویس ابری گوگل» (GCP) و «آمازون وب‌سرویس» (AWS) مراکز داده‌ای در اراضی اشغالی فلسطین ایجاد کردند تا بستری برای ذخیره‌سازی و پردازش داده‌های حساس رژیم در فضای ابری فراهم کنند.
⭕️اصلی‌ترین مشتری این پروژه ارتش رژیم صهیونیستی است که از ابتدا سهامدار اصلی پروژه بود؛ وزارت جنگ رژیم صهیونیستی نیز بخشی از اراضی خود را به زیرساختهای نیمبوس اختصاص داده است. شرکتهای نظامی دولتی اسرائیل (مانند رافائل و IAI) نیز موظف شده‌اند که از زیرساختهای ابری نیمبوس استفاده کنند. اداره شهرک‌نشنیان (مسئول شهرک‌های کرانه باختری) نیز از جمله مشتریان مهم این خدمات ابری است. همچنین بر اساس اسناد داخلی افشا شده و گزارش‌های متعدد، مورد استفاده آژانس‌های اطلاعاتی رژیم نیز هستند.
▪️علاوه بر زیرساختهای ذخیره‌سازی داده، پروژه نیمبوس دسترسی به مجموعه‌ای پیشرفته از ابزارهای هوش مصنوعی و یادگیری ماشین را فراهم می‌کند که که شامل تشخیص چهره، ردیابی اشیاء، تحلیل احساسات و دسته‌بندی خودکار تصاویر است.این قابلیت‌ها می‌توانند در سیستم‌های نظارتی، شناسایی اهداف و تحلیل کلان‌داده‌های نظامی مورد استفاده قرار گیرند. اسناد افشا شده نشان می‌دهند که گوگل پیش از امضای قرارداد، هشدار داده بود که این فناوری‌ها ممکن است برای تسهیل نقض حقوق بشر در کرانه باختری و غزه مورد استفاده قرار گیرند.
▪️بر اساس گزارش گلوبز در اواخر سال 2021 شرکت گوگل بلافاصله پس از انعقاد قرارداد نیمبوس، توسعه مراکز داده (دیتا سنتر) در اراضی اشغالی را شروع کرد. گوگل پس از اجاره فضا در مزارع سرور در «پتاخ تیکوا»، «مودیعین» و «موشاو بنی صهیون» در «هود هاشارون»، به دنبال ایجاد چهارمین مزرعه خود در اسرائیل نزدیک «موشاو بیت یهوشوع» بوده است.
▪️اولین مراکز داده آمازون وب سرویس در اراضی اشغالی تحت عنوان AWS Israel (Tel Aviv) Region و با نام اختصاری «il-central-1» از آگوست 2023 عملیاتی شده و مراکز آن در سه منطقه صنعتی تنووت (Tnuvot) ، شوهام (Shoham) و بیت شمش (Beit Shemesh) بین تل‌آویو و قدس اشغالی واقع شده است. ارزش هرکدام از این سه مرکز 400 میلیون دلار برآورد شده است.
⭕️تمرکز رژیم صهیونیستی بر این زیرساختهای ابری متمرکز، یک نقطه آسیب‌پذیری استراتژیک ایجاد کرده است. از آنجا که سیستم‌های هوشمند نظارتی، تحلیل داده‌های اطلاعاتی و حتی برخی سامانه‌های فرماندهی و کنترل به این مراکز داده (دیتا سنترها) وابسته هستند، هرگونه اختلال فیزیکی یا سایبری در این زیرساختها می‌تواند زنجیره تأمین اطلاعاتی و عملیاتی رژیم را با اختلال جدی مواجه کند.
⭕️ساختار نظامی و امنیتی اسرائیل امروز به سامانه‌های هوشمند زیادی وابسته است که فعالیت آنها بر روی سرورهای نیبموس گره خورده است. اخلال در این زیرساختها باعث خواهد شد ظرفیت فعالیت این سامانه‌های هوشمند تا اندازه زیادی کاهش پیدا کند.
✍️ آرمان شاه‌چراغی، محدثه صداقت، حسین فتحی، اندیشکده قرار
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
#پژوهش_اختصاصی
🔸 *چرا «پروژه نیمبوس» می‌تواند به نقطه‌ضعف راهبردی اسرائیل تبدیل شود؟*
▪️پروژه نیمبوس (Project Nimbus) یک قرارداد 1.2 میلیارد دلاری پردازش ابری است که در سال 2021 بین دولت رژیم صهیونیستی و دو غول فناوری ایالات متحده، « *گوگل* » و « *آمازون* » امضا شد. هدف این پروژه توسعه یک زیرساخت ابری در داخل اراضی اشغالی است که از سازمانهای دولتی، تأسیسات نظامی و خدمات عمومی رژیم پشتیبانی می‌کند. بر اساس این قرارداد «سرویس ابری گوگل» (GCP) و «آمازون وب‌سرویس» (AWS) مراکز داده‌ای در اراضی اشغالی فلسطین ایجاد کردند تا بستری برای ذخیره‌سازی و پردازش داده‌های حساس رژیم در فضای ابری فراهم کنند.
⭕️اصلی‌ترین مشتری این پروژه ارتش رژیم صهیونیستی است که از ابتدا سهامدار اصلی پروژه بود؛ وزارت جنگ رژیم صهیونیستی نیز بخشی از اراضی خود را به زیرساختهای نیمبوس اختصاص داده است. شرکتهای نظامی دولتی اسرائیل (مانند رافائل و IAI) نیز موظف شده‌اند که از زیرساختهای ابری نیمبوس استفاده کنند. اداره شهرک‌نشنیان (مسئول شهرک‌های کرانه باختری) نیز از جمله مشتریان مهم این خدمات ابری است. همچنین بر اساس اسناد داخلی افشا شده و گزارش‌های متعدد، مورد استفاده آژانس‌های اطلاعاتی رژیم نیز هستند.
▪️علاوه بر زیرساختهای ذخیره‌سازی داده، پروژه نیمبوس دسترسی به مجموعه‌ای پیشرفته از ابزارهای هوش مصنوعی و یادگیری ماشین را فراهم می‌کند که که شامل تشخیص چهره، ردیابی اشیاء، تحلیل احساسات و دسته‌بندی خودکار تصاویر است.این قابلیت‌ها می‌توانند در سیستم‌های نظارتی، شناسایی اهداف و تحلیل کلان‌داده‌های نظامی مورد استفاده قرار گیرند. اسناد افشا شده نشان می‌دهند که گوگل پیش از امضای قرارداد، هشدار داده بود که این فناوری‌ها ممکن است برای تسهیل نقض حقوق بشر در کرانه باختری و غزه مورد استفاده قرار گیرند.
▪️بر اساس گزارش گلوبز در اواخر سال 2021 شرکت گوگل بلافاصله پس از انعقاد قرارداد نیمبوس، توسعه مراکز داده (دیتا سنتر) در اراضی اشغالی را شروع کرد. گوگل پس از اجاره فضا در مزارع سرور در «پتاخ تیکوا»، «مودیعین» و «موشاو بنی صهیون» در «هود هاشارون»، به دنبال ایجاد چهارمین مزرعه خود در اسرائیل نزدیک «موشاو بیت یهوشوع» بوده است.
▪️اولین مراکز داده آمازون وب سرویس در اراضی اشغالی تحت عنوان AWS Israel (Tel Aviv) Region و با نام اختصاری «il-central-1» از آگوست 2023 عملیاتی شده و مراکز آن در سه منطقه صنعتی تنووت (Tnuvot) ، شوهام (Shoham) و بیت شمش (Beit Shemesh) بین تل‌آویو و قدس اشغالی واقع شده است. ارزش هرکدام از این سه مرکز 400 میلیون دلار برآورد شده است.
⭕️تمرکز رژیم صهیونیستی بر این زیرساختهای ابری متمرکز، یک نقطه آسیب‌پذیری استراتژیک ایجاد کرده است. از آنجا که سیستم‌های هوشمند نظارتی، تحلیل داده‌های اطلاعاتی و حتی برخی سامانه‌های فرماندهی و کنترل به این مراکز داده (دیتا سنترها) وابسته هستند، هرگونه اختلال فیزیکی یا سایبری در این زیرساختها می‌تواند زنجیره تأمین اطلاعاتی و عملیاتی رژیم را با اختلال جدی مواجه کند.
⭕️ساختار نظامی و امنیتی اسرائیل امروز به سامانه‌های هوشمند زیادی وابسته است که فعالیت آنها بر روی سرورهای نیبموس گره خورده است. اخلال در این زیرساختها باعث خواهد شد ظرفیت فعالیت این سامانه‌های هوشمند تا اندازه زیادی کاهش پیدا کند.
✍️ آرمان شاه‌چراغی، محدثه صداقت، حسین فتحی، اندیشکده قرار
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
🔻بسته شدن تنگه هرمز چه پیامدهای برای صنعت تراشه خواهد داشت؟
🔸خلیج فارس را باید زنجیره تامین انرژی حوزه سخت‌افزار و هوش مصنوعی جهان دانست.
🔹یکی از وابستگی‌های مهم صنعت تراشه جهان، گاز هلیوم است که از آن برای خنک‌سازی دستگاه‌های تولید تراشه (EUV) به‌خصوص توسط شرکت TSMC و سامسونگ (تولیدکننده چیپ‌ست‌های 2 و 3 نانومتری برای انویدیا و اپل) استفاده می‌شود. حدود یک‌سوم هلیوم دنیا توسط قطر تولید می‌شود. شرکت قطر انرژی از 4 مارچ اعلام کرد که فعالیت خود در راس لفان را متوقف کرده است و این بدین معناست که صنعت تراشه جهانی با چالش مهمی در زمینه هلیوم روبرو خواهد شد.
🔹تایوان و کره جنوبی بزرگترین واردکننده‌های LNG قطر هستند که هلیوم فرآورده جانبی آن به شمار می‌رود. فعالیت‌های شرکت TSMC (تایوان) و سامسونگ (کره جنوبی) با اختلال روبرو خواهد شد. عمده انرژی برق موردنظر کارخانه‌های تراشه‌سازی این دو کشور (70%) از نیروگاه‌های گازسوز حاصل می‌شود.
🔹با بسته شدن تنگه هرمز، هزینه برقی که شرکت TSMC (بزرگترین تراشه‌ساز جهان) برای کارت گرافیک‌های H100 و H200 (بلک‌ول) حداقل 40% افزایش پیدا می‌کند. این افزایش قیمت به‌خصوص فعالیت‌های بزگترین خریداران این قطعه‌ها که گوگل و مایکروسافت باشند، تحت تاثیر قرار خواهد داد و باعث افزایش نگهداری دیتاسنترها خواهد شد.
🔹به‌جز این هزینه ترانزیت نیز افزایش پیدا خواهد کرد. قطعات سنگین زیرساختی این حوزه (سرورها، سامانه‌های خنک‌کننده و رک‌های دیتاسنتر) معمولاً از طریق دریا جابجا می‌شود. یکی از اصلی‌ترین هاب‌های ترانزیت تراشه بندر جبل علی امارات است که هاب ترانزیت سخت‌افزارهای دیجیتال میان اروپا، آفریقا و شرق آسیا است. بسیاری از این کشتی‌ها هم‌اکنون در خلیج فارس گیر کرده‌اند. احتمالاً تلاش برای انتقال بعضی از محموله‌ها از مسیرهای دیگر انجام می‌شود و این تغییر مسیر هزینه ترانزیت را تا اندازه زیادی افزایش خواهد داد و فرایند انتقال محموله‌ها طولانی‌تر خواهد شد.
🔹افزایش قیمت مموری رم‌ها، کارت‌های گرافیک و رک‌ها کل صنعت فناوری دنیا را با تغییراتی مهم روبرو خواهد کرد.
#اندیشکده_قرار
🔸خلیج فارس را باید زنجیره تامین انرژی حوزه سخت‌افزار و هوش مصنوعی جهان دانست.
🔹یکی از وابستگی‌های مهم صنعت تراشه جهان، گاز هلیوم است که از آن برای خنک‌سازی دستگاه‌های تولید تراشه (EUV) به‌خصوص توسط شرکت TSMC و سامسونگ (تولیدکننده چیپ‌ست‌های 2 و 3 نانومتری برای انویدیا و اپل) استفاده می‌شود. حدود یک‌سوم هلیوم دنیا توسط قطر تولید می‌شود. شرکت قطر انرژی از 4 مارچ اعلام کرد که فعالیت خود در راس لفان را متوقف کرده است و این بدین معناست که صنعت تراشه جهانی با چالش مهمی در زمینه هلیوم روبرو خواهد شد.
🔹تایوان و کره جنوبی بزرگترین واردکننده‌های LNG قطر هستند که هلیوم فرآورده جانبی آن به شمار می‌رود. فعالیت‌های شرکت TSMC (تایوان) و سامسونگ (کره جنوبی) با اختلال روبرو خواهد شد. عمده انرژی برق موردنظر کارخانه‌های تراشه‌سازی این دو کشور (70%) از نیروگاه‌های گازسوز حاصل می‌شود.
🔹با بسته شدن تنگه هرمز، هزینه برقی که شرکت TSMC (بزرگترین تراشه‌ساز جهان) برای کارت گرافیک‌های H100 و H200 (بلک‌ول) حداقل 40% افزایش پیدا می‌کند. این افزایش قیمت به‌خصوص فعالیت‌های بزگترین خریداران این قطعه‌ها که گوگل و مایکروسافت باشند، تحت تاثیر قرار خواهد داد و باعث افزایش نگهداری دیتاسنترها خواهد شد.
🔹به‌جز این هزینه ترانزیت نیز افزایش پیدا خواهد کرد. قطعات سنگین زیرساختی این حوزه (سرورها، سامانه‌های خنک‌کننده و رک‌های دیتاسنتر) معمولاً از طریق دریا جابجا می‌شود. یکی از اصلی‌ترین هاب‌های ترانزیت تراشه بندر جبل علی امارات است که هاب ترانزیت سخت‌افزارهای دیجیتال میان اروپا، آفریقا و شرق آسیا است. بسیاری از این کشتی‌ها هم‌اکنون در خلیج فارس گیر کرده‌اند. احتمالاً تلاش برای انتقال بعضی از محموله‌ها از مسیرهای دیگر انجام می‌شود و این تغییر مسیر هزینه ترانزیت را تا اندازه زیادی افزایش خواهد داد و فرایند انتقال محموله‌ها طولانی‌تر خواهد شد.
🔹افزایش قیمت مموری رم‌ها، کارت‌های گرافیک و رک‌ها کل صنعت فناوری دنیا را با تغییراتی مهم روبرو خواهد کرد.
#اندیشکده_قرار
🔻شرکتهای فناوری آمریکایی و جنگ رمضان (بخش اول)
✍️ حسین فتحی، اندیشکده قرار
▫️در یک‌سوی این جنگ، هوش مصنوعی است که هدف را تعیین می‌کند و در سوی دیگر خود این هوش مصنوعی هدف قرار گرفته است.
🔸جنگ رمضان را باید نخستین نمونه جنگ منطقه‌ای دانست که هوش مصنوعی و شرکتهای فناوری جایگاهی عمده در آن ایفا می‌کنند. در این جنگ حوزه فناوری نه صرفاً زیرساخت و تامین‌کننده بلکه بازیگری مهم و تاثیرگذار فهمیده می‌شود که تصمیماتش در فرایند جنگ اثر دارد و زیرساختهایش می‌تواند هدف حملات انتقام‌جویانه قرار بگیرد. این جنگ همچنین شکاف مهمی را درون زیست‌بوم فناوری آمریکا آشکار کرد؛ از یکسو شرکتهای نظامی – فناوری حامی جنگ هستند و از سوی دیگر شرکتهایی که با حوزه غیرنظامی ارتباط بیشتری دارند، نگران پیامدهای جنگ بر کسب‌وکارهایشان‌اند.
🔹پالانتیر و جنگ رمضان
در رأس طیف حامیان جنگ، پالانتیر قرار دارد. سهام این شرکت فناوری نظامی در 13 مارس نسبت به قبل از جنگ 14% رشد داشت؛ زیرا که این شرکت از جمله کارفرماهای اصلی پنتاگون است و خبر استفاده از از سامانه Maven این شرکت که با توان پردازشی هوش مصنوعی Claude شرکت آنتروپیک ادغام شده است) در همان روزهای اول جنگ منعکس شد. مدیرعامل پالانتیر الکس کارپ به‌طور علنی از جنگ با ایران حمایت کرد و شرکتش را بازوی استراتژیک آمریکا در نبردهای مدرن معرفی کرد. کارپ همچنین از مذاکره با کشورهای عربی جهت فروش محصولات نظارتی خود به آنها خبر داد (احتمالا برای آنکه این کشورها راحت‌تر بفهمند موشک‌های ایرانی کجا را هدف قرار داده است).
🔹چرا اوراکل از جنگ با ایران حمایت می‌کند؟
به جز پالانتیر، دیگر غول فناوری که آشکارا از جنگ با ایران حمایت کرده، شرکت اوراکل و مالک جنجالی آن لری الیسون است. اوراکل در سالهای اخیر استراتژی خود را بر فروش محصولات ویژه در حوزه دیتاسنتر و هوش مصنوعی به دولت‌ها متمرکز کرده و الیسون با حمایت‌های مالی و سیاسی بلندمدت از اسرائیل، همواره وفاداری خود به منافع استراتژیک واشنگتن و تل‌آویو را نشان داده است.
برخلاف گوگل و مایکروسافت که به‌خاطر سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساختهای ابری خاورمیانه، از بی‌ثباتی منطقه‌ای ضرر می‌کنند، اوراکل به‌دلیل ماهیت متمرکزتر عملیات ابری‌اش و تمرکز بر قراردادهای دولتی نظامی، کمتر در معرض آسیب مستقیم حملات فیزیکی قرار دارد. در واقع، اوراکل نه‌تنها از جنگ ضرر نکرد، بلکه با امضای قرارداد ۸۸ میلیون دلاری با نیروی هوایی آمریکا در فوریه ۲۰۲۶ برای ارائه خدمات ابری طبقه‌بندی‌شده، و با بهره‌گیری از دیتاسنترهای منطقه‌ای‌اش به‌عنوان گره‌های استراتژیک پردازش اطلاعات نظامی، از تشدید تنش‌ها سود برد.
این شرکت زیرساخت پردازشی محدود برای تحلیل داده‌های ماهواره‌ای، شناسایی اهداف و اجرای عملیات هوش مصنوعی را فراهم می‌کند و در نتیجه، تداوم درگیری‌ها به‌معنای تداوم تقاضا برای خدمات آن است. لری الیسون حامی پروپاقرص اسرائیل است و به تازگی نیز کنترل تیک‌تاک را به دست گرفت و احتمالا به زودی مالک برادران وارنر نیز خواهد شد.
🔹انگیزه‌های ایلان ماسک برای مداخله در امور ایران
ایلان ماسک را هم باید یکی از چهره‌های مهم پشت‌پرده‌های جنگ رمضان دانست. شواهد نشان می‌دهد شبکه قدرت ایلان ماسک با برنامه نظامی آمریکا و اسرائیل هماهنگ بوده است. مسدود شدن گسترده طرفداران ایران در پلتفرم ایکس، فعال شدن استارلینک، توییت طعنه‌آمیز ماه گذشته او در پاسخ به رهبر شهید از جمله این شواهد است. ماسک برخلاف گوگل و مایکروسافت، آسیب‌پذیری کمی در خاورمیانه دارد. او هیچ دیتاسنتر فیزیکی بزرگی در منطقه ندارد که هدف حملات قرار گیرد؛ در عوض، استارلینک با درآمد تخمینی ۱۰ تا ۱۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶، از طریق ماهواره‌ها فعالیت می‌کند که هدف‌گیری آنها دشوار است.
مهم‌ترین انگیزه ایلان ماسک گسترش دادن اینترنت ماهواره‌ای استارلینک و اخذ قراردادهای دولتی هنگفت مرتبط است. پیش از این در جنگ روسیه و اوکراین قراردادهای هنگفت زیادی از سوی دولت آمریکا دریافت شد (به‌طور مثال قراردادی به ارزش 1.8 میلیارد در 2024). از سوی دیگر ماسک احتمالا بدش نمی‌آید قدرت پلتفرم ایکس را در جنگ رسانه‌ای نشان دهد. صنعت «رژیم چنج» یکی از پرسودترین صنایع آمریکایی است و ماسک پیش از این نیز در رابطه با کودتا در بولیوی گفته بود «ما هرجا که بخواهیم کودتا میکنیم». همچنین نباید فراموش کنیم که ایلان ماسک و پیتر تیل (مالک پالانتیر) هر دو از بنیان‌گذاران پی‌پال بوده‌اند و ارتباط عمیقی دارند.
#اندیشکده_قرار
✍️ حسین فتحی، اندیشکده قرار
▫️در یک‌سوی این جنگ، هوش مصنوعی است که هدف را تعیین می‌کند و در سوی دیگر خود این هوش مصنوعی هدف قرار گرفته است.
🔸جنگ رمضان را باید نخستین نمونه جنگ منطقه‌ای دانست که هوش مصنوعی و شرکتهای فناوری جایگاهی عمده در آن ایفا می‌کنند. در این جنگ حوزه فناوری نه صرفاً زیرساخت و تامین‌کننده بلکه بازیگری مهم و تاثیرگذار فهمیده می‌شود که تصمیماتش در فرایند جنگ اثر دارد و زیرساختهایش می‌تواند هدف حملات انتقام‌جویانه قرار بگیرد. این جنگ همچنین شکاف مهمی را درون زیست‌بوم فناوری آمریکا آشکار کرد؛ از یکسو شرکتهای نظامی – فناوری حامی جنگ هستند و از سوی دیگر شرکتهایی که با حوزه غیرنظامی ارتباط بیشتری دارند، نگران پیامدهای جنگ بر کسب‌وکارهایشان‌اند.
🔹پالانتیر و جنگ رمضان
در رأس طیف حامیان جنگ، پالانتیر قرار دارد. سهام این شرکت فناوری نظامی در 13 مارس نسبت به قبل از جنگ 14% رشد داشت؛ زیرا که این شرکت از جمله کارفرماهای اصلی پنتاگون است و خبر استفاده از از سامانه Maven این شرکت که با توان پردازشی هوش مصنوعی Claude شرکت آنتروپیک ادغام شده است) در همان روزهای اول جنگ منعکس شد. مدیرعامل پالانتیر الکس کارپ به‌طور علنی از جنگ با ایران حمایت کرد و شرکتش را بازوی استراتژیک آمریکا در نبردهای مدرن معرفی کرد. کارپ همچنین از مذاکره با کشورهای عربی جهت فروش محصولات نظارتی خود به آنها خبر داد (احتمالا برای آنکه این کشورها راحت‌تر بفهمند موشک‌های ایرانی کجا را هدف قرار داده است).
🔹چرا اوراکل از جنگ با ایران حمایت می‌کند؟
به جز پالانتیر، دیگر غول فناوری که آشکارا از جنگ با ایران حمایت کرده، شرکت اوراکل و مالک جنجالی آن لری الیسون است. اوراکل در سالهای اخیر استراتژی خود را بر فروش محصولات ویژه در حوزه دیتاسنتر و هوش مصنوعی به دولت‌ها متمرکز کرده و الیسون با حمایت‌های مالی و سیاسی بلندمدت از اسرائیل، همواره وفاداری خود به منافع استراتژیک واشنگتن و تل‌آویو را نشان داده است.
برخلاف گوگل و مایکروسافت که به‌خاطر سرمایه‌گذاری‌های کلان در زیرساختهای ابری خاورمیانه، از بی‌ثباتی منطقه‌ای ضرر می‌کنند، اوراکل به‌دلیل ماهیت متمرکزتر عملیات ابری‌اش و تمرکز بر قراردادهای دولتی نظامی، کمتر در معرض آسیب مستقیم حملات فیزیکی قرار دارد. در واقع، اوراکل نه‌تنها از جنگ ضرر نکرد، بلکه با امضای قرارداد ۸۸ میلیون دلاری با نیروی هوایی آمریکا در فوریه ۲۰۲۶ برای ارائه خدمات ابری طبقه‌بندی‌شده، و با بهره‌گیری از دیتاسنترهای منطقه‌ای‌اش به‌عنوان گره‌های استراتژیک پردازش اطلاعات نظامی، از تشدید تنش‌ها سود برد.
این شرکت زیرساخت پردازشی محدود برای تحلیل داده‌های ماهواره‌ای، شناسایی اهداف و اجرای عملیات هوش مصنوعی را فراهم می‌کند و در نتیجه، تداوم درگیری‌ها به‌معنای تداوم تقاضا برای خدمات آن است. لری الیسون حامی پروپاقرص اسرائیل است و به تازگی نیز کنترل تیک‌تاک را به دست گرفت و احتمالا به زودی مالک برادران وارنر نیز خواهد شد.
🔹انگیزه‌های ایلان ماسک برای مداخله در امور ایران
ایلان ماسک را هم باید یکی از چهره‌های مهم پشت‌پرده‌های جنگ رمضان دانست. شواهد نشان می‌دهد شبکه قدرت ایلان ماسک با برنامه نظامی آمریکا و اسرائیل هماهنگ بوده است. مسدود شدن گسترده طرفداران ایران در پلتفرم ایکس، فعال شدن استارلینک، توییت طعنه‌آمیز ماه گذشته او در پاسخ به رهبر شهید از جمله این شواهد است. ماسک برخلاف گوگل و مایکروسافت، آسیب‌پذیری کمی در خاورمیانه دارد. او هیچ دیتاسنتر فیزیکی بزرگی در منطقه ندارد که هدف حملات قرار گیرد؛ در عوض، استارلینک با درآمد تخمینی ۱۰ تا ۱۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۶، از طریق ماهواره‌ها فعالیت می‌کند که هدف‌گیری آنها دشوار است.
مهم‌ترین انگیزه ایلان ماسک گسترش دادن اینترنت ماهواره‌ای استارلینک و اخذ قراردادهای دولتی هنگفت مرتبط است. پیش از این در جنگ روسیه و اوکراین قراردادهای هنگفت زیادی از سوی دولت آمریکا دریافت شد (به‌طور مثال قراردادی به ارزش 1.8 میلیارد در 2024). از سوی دیگر ماسک احتمالا بدش نمی‌آید قدرت پلتفرم ایکس را در جنگ رسانه‌ای نشان دهد. صنعت «رژیم چنج» یکی از پرسودترین صنایع آمریکایی است و ماسک پیش از این نیز در رابطه با کودتا در بولیوی گفته بود «ما هرجا که بخواهیم کودتا میکنیم». همچنین نباید فراموش کنیم که ایلان ماسک و پیتر تیل (مالک پالانتیر) هر دو از بنیان‌گذاران پی‌پال بوده‌اند و ارتباط عمیقی دارند.
#اندیشکده_قرار
Fox Business
Elon Musk's SpaceX deepening ties to US intelligence, military agencies
The U.S. security establishment is deepening its ties with Elon Musk's SpaceX, awarding the company with billions of dollars in classified contracts.
اندیشکده قرار
🔻شرکتهای فناوری آمریکایی و جنگ رمضان (بخش اول) ✍️ حسین فتحی، اندیشکده قرار ▫️در یک‌سوی این جنگ، هوش مصنوعی است که هدف را تعیین می‌کند و در سوی دیگر خود این هوش مصنوعی هدف قرار گرفته است. 🔸جنگ رمضان را باید نخستین نمونه جنگ منطقه‌ای دانست که هوش مصنوعی…
🔻شرکتهای فناوری آمریکایی و جنگ رمضان (بخش دوم)
🔸چرا غولهای فناوری آمریکا نگران جنگ هستند؟
🔹در سوی دیگر طیف، شرکتهای مسلط بر حوزه فناوری مانند گوگل، آمازون، مایکروسافت و انویدیا قرار دارند که صدها میلیارد دلار در زیرساختهای ابری خاورمیانه سرمایه‌گذاری کرده‌اند و علاوه بر داشتن زیرساختهای فیزیکی راهبردی در منطقه، شدیداً نسبت به تغییرات قیمت انرژی وابسته هستند. این شرکتهای آمریکایی در سالهای اخیر به‌خصوص در گسترش پروژه‌های هوش مصنوعی در منطقه نقش مهمی داشتند و با شروع جنگ تمام این سرمایه‌گذاری‌ها و مشارکت‌ها در معرض خطر قرار دارد و فعالیت‌های عادی این سه شرکت در منطقه متوقف شده است.
🔹اختلال در زنجیره تأمین، احتمال این که دولت‌های عربی پس از جنگ به دنبال لغو قراردادهای هنگفت خود با شرکتهای آمریکایی باشند و خطر هدف قرار گرفتن زیرساختهای فیزیکی آنها در حملات انتقام‌جویانه ایران، باعث شده که این شرکتها بسیار نگران تداوم ناامنی در منطقه باشند. در این میان حمله روزهای نخست جنگ به سرورهای آمازون وب‌سرویس اتفاقی بسیار مهم بود که باعث شد این شرکتها تهدید را حس کنند.
🔹به تازگی نیز دیوید ساکس، مشاور ویژه کاخ سفید در حوزه هوش مصنوعی و ارز دیجیتال، به‌طور علنی علیه ادامه جنگ موضع‌گیری کرد و از ترامپ خواست تا «پیروزی را اعلام کرده و از جنگ خارج شود» . او هشدار داد که تشدید بیشتر جنگ می‌تواند به «پیامدهای فاجعه‌بار» منجر شود، از جمله هدف قرار گرفتن زیرساختهای نفت و گاز کشورهای حوزه خلیج فارس و حمله به تأسیسات آب‌شیرین‌کن که حیات ۱۰۰ میلیون نفر در شبه‌جزیره عربستان به آن وابسته است. موضع ساکس که با مسیر کاخ سفید در تضاد بود، نشان می‌دهد که حوزه فناوری آمریکا آماده تحمل هزینه‌های مالی جدی برای جاه‌طلبی‌های جنگ‌طلبانه نیست.
🔹جنگ ایران شکافهای مهم زیست‌بوم فناوری آمریکا را نشان می‌دهد. به‌طورکلی بازیگران اصلی این حوزه دو دسته هستند گروهی شرکتهای فناوری که مستقیما در حوزه امور نظامی و امنیتی حضور دارند (مانند پالانتیر و اوراکل) و گروهی دیگر شرکتهایی که ماهیت اصلی خود را غیرنظامی تعریف کرده‌اند اما پیوندهای عمیقی با حوزه نظامی امنیتی دارند (مانند گوگل، مایکروسافت، متا و آمازون). حال در این جنگ رمضان دسته اول کاملاً طرفدار ادامه جنگ هستند و از تداوم ناامنی در منطقه سود می‌برند و دسته دوم نگران قراردادهای بلندمدت خود هستند و ناامنی در منطقه تهدیدی مهم برای آنها خواهد بود.
🔸با توجه به نقش ویژه لابی شرکتهای فناوری در حلقه درونی قدرت ایالات متحده، لازم است مسئولین جنگ توجه ویژه‌تری به این حوزه داشته باشند. وقتی هوش مصنوعی به سلاحی تبدیل شده که اهداف عملیاتی را در اختیار دشمن قرار می‌دهد، از کار انداختن زیرساختهای فیزیکی آن در کوتاه‌مدت راه چاره است. ایران باید به دنیای فناوری آمریکا این پیام را مخابره کند که قربانی دست‌وپا بسته اقدامات جنگ‌طلبانه آنها نمی‌ماند.
🔺 اوراکل، اینتل، انویدیا، گوگل و مایکروسافت همگی در منطقه دارای زیرساختهایی مهم هستند که هدف قرار دادن می‌تواند علاوه بر ضربه وارد کردن به ساختار آفندی دشمن، ضربات دردآور اقتصادی به آنها وارد کند. مجموعه‌ای از اقدام‌ها در این زمینه می‌تواند منجر به تغییر سیاست آنها در حمایت از جنگ‌طلبی آمریکا و اسرائیل علیه ایران باشد.
🔸چرا غولهای فناوری آمریکا نگران جنگ هستند؟
🔹در سوی دیگر طیف، شرکتهای مسلط بر حوزه فناوری مانند گوگل، آمازون، مایکروسافت و انویدیا قرار دارند که صدها میلیارد دلار در زیرساختهای ابری خاورمیانه سرمایه‌گذاری کرده‌اند و علاوه بر داشتن زیرساختهای فیزیکی راهبردی در منطقه، شدیداً نسبت به تغییرات قیمت انرژی وابسته هستند. این شرکتهای آمریکایی در سالهای اخیر به‌خصوص در گسترش پروژه‌های هوش مصنوعی در منطقه نقش مهمی داشتند و با شروع جنگ تمام این سرمایه‌گذاری‌ها و مشارکت‌ها در معرض خطر قرار دارد و فعالیت‌های عادی این سه شرکت در منطقه متوقف شده است.
🔹اختلال در زنجیره تأمین، احتمال این که دولت‌های عربی پس از جنگ به دنبال لغو قراردادهای هنگفت خود با شرکتهای آمریکایی باشند و خطر هدف قرار گرفتن زیرساختهای فیزیکی آنها در حملات انتقام‌جویانه ایران، باعث شده که این شرکتها بسیار نگران تداوم ناامنی در منطقه باشند. در این میان حمله روزهای نخست جنگ به سرورهای آمازون وب‌سرویس اتفاقی بسیار مهم بود که باعث شد این شرکتها تهدید را حس کنند.
🔹به تازگی نیز دیوید ساکس، مشاور ویژه کاخ سفید در حوزه هوش مصنوعی و ارز دیجیتال، به‌طور علنی علیه ادامه جنگ موضع‌گیری کرد و از ترامپ خواست تا «پیروزی را اعلام کرده و از جنگ خارج شود» . او هشدار داد که تشدید بیشتر جنگ می‌تواند به «پیامدهای فاجعه‌بار» منجر شود، از جمله هدف قرار گرفتن زیرساختهای نفت و گاز کشورهای حوزه خلیج فارس و حمله به تأسیسات آب‌شیرین‌کن که حیات ۱۰۰ میلیون نفر در شبه‌جزیره عربستان به آن وابسته است. موضع ساکس که با مسیر کاخ سفید در تضاد بود، نشان می‌دهد که حوزه فناوری آمریکا آماده تحمل هزینه‌های مالی جدی برای جاه‌طلبی‌های جنگ‌طلبانه نیست.
🔹جنگ ایران شکافهای مهم زیست‌بوم فناوری آمریکا را نشان می‌دهد. به‌طورکلی بازیگران اصلی این حوزه دو دسته هستند گروهی شرکتهای فناوری که مستقیما در حوزه امور نظامی و امنیتی حضور دارند (مانند پالانتیر و اوراکل) و گروهی دیگر شرکتهایی که ماهیت اصلی خود را غیرنظامی تعریف کرده‌اند اما پیوندهای عمیقی با حوزه نظامی امنیتی دارند (مانند گوگل، مایکروسافت، متا و آمازون). حال در این جنگ رمضان دسته اول کاملاً طرفدار ادامه جنگ هستند و از تداوم ناامنی در منطقه سود می‌برند و دسته دوم نگران قراردادهای بلندمدت خود هستند و ناامنی در منطقه تهدیدی مهم برای آنها خواهد بود.
🔸با توجه به نقش ویژه لابی شرکتهای فناوری در حلقه درونی قدرت ایالات متحده، لازم است مسئولین جنگ توجه ویژه‌تری به این حوزه داشته باشند. وقتی هوش مصنوعی به سلاحی تبدیل شده که اهداف عملیاتی را در اختیار دشمن قرار می‌دهد، از کار انداختن زیرساختهای فیزیکی آن در کوتاه‌مدت راه چاره است. ایران باید به دنیای فناوری آمریکا این پیام را مخابره کند که قربانی دست‌وپا بسته اقدامات جنگ‌طلبانه آنها نمی‌ماند.
🔺 اوراکل، اینتل، انویدیا، گوگل و مایکروسافت همگی در منطقه دارای زیرساختهایی مهم هستند که هدف قرار دادن می‌تواند علاوه بر ضربه وارد کردن به ساختار آفندی دشمن، ضربات دردآور اقتصادی به آنها وارد کند. مجموعه‌ای از اقدام‌ها در این زمینه می‌تواند منجر به تغییر سیاست آنها در حمایت از جنگ‌طلبی آمریکا و اسرائیل علیه ایران باشد.
ynetglobal
Trump adviser David Sacks urges US to ‘declare victory and get out’ of Iran war, warn
White House AI czar says continued escalation with Iran could have catastrophic regional consequences, warning of threats to Gulf infrastructure, oil markets and Israel’s air defenses as calls grow for a negotiated off-ramp
🔻تأملی درباب پاسخ مناسب به حملات دشمن صهیونی-آمریکایی به تأسیسات نفت و گاز ایران
🔹پس از حملات 16 اسفند دشمن آمریکایی-صهیونی به چند انبار نفت در تهران، حمله روز گذشته (27 اسفند) ائتلاف رژیم صهیونیستی و ایالات متحده به بخشی از تأسیسات گازی پارس جنوبی را باید تشدیدی مهم در حمله به تأسیسات نفت و گاز ایران به شمار آورد. در چنین شرایطی علاوه بر نفس ضربات و فشار مستقیمی که از آنها حاصل می‌شود، به نظر می‌رسد دشمن سعی کرده میدان نبرد را در حوزه «زیرساختهای انرژی» تعیین کند.
🔹حملات متقابل به تأسیسات نفت و گاز مرتبط با دشمن قطعا پاسخی لازم و اجتناب‌ناپذیر به کلیت جبهه دشمن است، اما به طور خاص در زمینه رژیم صهیونیستی هرچند آسیب‌پذیری بنیادی آن در این حوزه اظهر من الشمس است، اما نباید حیات انگل‌وار آن را در تحلیل‌ها فراموش کرد و گردوغبار جنگ نباید باعث شود ما صرفاً مجبور به واکنش‌های تدافعی در زمین تعیین‌شده توسط دشمن شویم.
🔸 با توجه به این نکته، دستکم بر اساس منطق «چشم در مقابل چشم» باید این سوال مطرح شود که چه حوزه‌ای برای رژیم معادل حوزه نفت و گاز برای ایران است؟
🔹نفت و گاز حدود یک چهارم تولید ناخالص داخلی و نیمی از صادرات ایران را تشکیل می‌دهد و مهم‌ترین صنعت و ستون اقتصاد کشور است. خوشبختانه یافتن معادل این صنعت برای رژیم صهیونیستی کار پیچیده‌ای نیست: صنعت فناوری‌های پیشرفته حدود یک پنجم تولید ناخالص داخلی و بیش از نیمی از صادرات رژیم را تشکیل می‌دهد و تنها گزینه‌ای است که در معادله‌ای راهبردی می‌تواند در مقابل نفت و گاز ایران مطرح شود. البته ما از مدتها پیش از درگیری فعلی، از محصولات این صنعت ضربات متعددی دریافت کرده‌ایم و حتی با صرف نظر از معادله جاری، رژیم در این زمینه حساب سنگینی با ما دارد.
🔹برای وارد آوردن ضربه مؤثر به صنعت فناوری‌های پیشرفته رژیم در فضای درگیری فعلی به نظر می‌رسد ضربه‌زدن در سه حوزه بسیار ضروری است:
1️⃣ زیرساختهای تبادل و پردازش داده شامل دیتاسنترها، کابلهای زیردریایی و ایستگاه‌های تقویت و اتصالات آنها. این تأسیسات که سرمایه‌گذاری‌های عظیمی در آنها شده، در پشتیبانی از عملیات نظامی رژیم نیز نقش محوری دارد و تأثیرات اختلال جدی در آنها در کوتاه‌ترین زمان قابل مشاهده خواهد بود، هرچند ترمیم آن نیز شاید از دو مورد دیگر چالش کمتری داشته باشد.
2️⃣ صنعت نیمه‌رساناها که یک حوزه راهبردی و متزلزل در جبهه آمریکایی-صهیونی است. شرکتهایی مانند «Intel»، «Nvidia»، «Annapurna»، «Flex»، «Tower» و «Samsung» خطوط تولید و تأسیسات مهمی در سرزمین‌های اشغالی دارند که ضربه به آنها در میان‌مدت آثار قابل توجهی خواهد داشت.
3️⃣ زیرساختهای مراکز رشد، شتابدهنده‌ها و مراکز تحقیق و توسعه که بعضاً سرمایه‌گذاری‌های عظیمی روی تاسیسات آنها انجام شده است. ضربه به این مراکز علاوه بر خسارت‌های مادی، امنیت شرکتهای چندملیتی و نخبگان فرّار صهیونیست را تحت تأثیر قرار داده و آثار بلندمدتی در زیست‌بوم فناوری رژیم خواهد داشت؛ ان شاء الله.
✍️ آرمان شاه‌چراغی
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔹پس از حملات 16 اسفند دشمن آمریکایی-صهیونی به چند انبار نفت در تهران، حمله روز گذشته (27 اسفند) ائتلاف رژیم صهیونیستی و ایالات متحده به بخشی از تأسیسات گازی پارس جنوبی را باید تشدیدی مهم در حمله به تأسیسات نفت و گاز ایران به شمار آورد. در چنین شرایطی علاوه بر نفس ضربات و فشار مستقیمی که از آنها حاصل می‌شود، به نظر می‌رسد دشمن سعی کرده میدان نبرد را در حوزه «زیرساختهای انرژی» تعیین کند.
🔹حملات متقابل به تأسیسات نفت و گاز مرتبط با دشمن قطعا پاسخی لازم و اجتناب‌ناپذیر به کلیت جبهه دشمن است، اما به طور خاص در زمینه رژیم صهیونیستی هرچند آسیب‌پذیری بنیادی آن در این حوزه اظهر من الشمس است، اما نباید حیات انگل‌وار آن را در تحلیل‌ها فراموش کرد و گردوغبار جنگ نباید باعث شود ما صرفاً مجبور به واکنش‌های تدافعی در زمین تعیین‌شده توسط دشمن شویم.
🔸 با توجه به این نکته، دستکم بر اساس منطق «چشم در مقابل چشم» باید این سوال مطرح شود که چه حوزه‌ای برای رژیم معادل حوزه نفت و گاز برای ایران است؟
🔹نفت و گاز حدود یک چهارم تولید ناخالص داخلی و نیمی از صادرات ایران را تشکیل می‌دهد و مهم‌ترین صنعت و ستون اقتصاد کشور است. خوشبختانه یافتن معادل این صنعت برای رژیم صهیونیستی کار پیچیده‌ای نیست: صنعت فناوری‌های پیشرفته حدود یک پنجم تولید ناخالص داخلی و بیش از نیمی از صادرات رژیم را تشکیل می‌دهد و تنها گزینه‌ای است که در معادله‌ای راهبردی می‌تواند در مقابل نفت و گاز ایران مطرح شود. البته ما از مدتها پیش از درگیری فعلی، از محصولات این صنعت ضربات متعددی دریافت کرده‌ایم و حتی با صرف نظر از معادله جاری، رژیم در این زمینه حساب سنگینی با ما دارد.
🔹برای وارد آوردن ضربه مؤثر به صنعت فناوری‌های پیشرفته رژیم در فضای درگیری فعلی به نظر می‌رسد ضربه‌زدن در سه حوزه بسیار ضروری است:
1️⃣ زیرساختهای تبادل و پردازش داده شامل دیتاسنترها، کابلهای زیردریایی و ایستگاه‌های تقویت و اتصالات آنها. این تأسیسات که سرمایه‌گذاری‌های عظیمی در آنها شده، در پشتیبانی از عملیات نظامی رژیم نیز نقش محوری دارد و تأثیرات اختلال جدی در آنها در کوتاه‌ترین زمان قابل مشاهده خواهد بود، هرچند ترمیم آن نیز شاید از دو مورد دیگر چالش کمتری داشته باشد.
2️⃣ صنعت نیمه‌رساناها که یک حوزه راهبردی و متزلزل در جبهه آمریکایی-صهیونی است. شرکتهایی مانند «Intel»، «Nvidia»، «Annapurna»، «Flex»، «Tower» و «Samsung» خطوط تولید و تأسیسات مهمی در سرزمین‌های اشغالی دارند که ضربه به آنها در میان‌مدت آثار قابل توجهی خواهد داشت.
3️⃣ زیرساختهای مراکز رشد، شتابدهنده‌ها و مراکز تحقیق و توسعه که بعضاً سرمایه‌گذاری‌های عظیمی روی تاسیسات آنها انجام شده است. ضربه به این مراکز علاوه بر خسارت‌های مادی، امنیت شرکتهای چندملیتی و نخبگان فرّار صهیونیست را تحت تأثیر قرار داده و آثار بلندمدتی در زیست‌بوم فناوری رژیم خواهد داشت؛ ان شاء الله.
✍️ آرمان شاه‌چراغی
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
👍3
🔻*وابستگی روزافزون پنتاگون به شرکتهای فناوری آمریکایی*
🔸مجوز پنتاگون به غولهای فناوری آمریکایی برای استفاده از داده‌های فوق محرمانه جهت آموزش مدلهای هوش مصنوعی
◼️مدلهای هوش مصنوعی اوپن‌ای آی، آنتروپیک و ایکس به داده‌های فوق محرمانه در داخل شبکه‌های داخلی پنتاگون دسترسی پیدا خواهند کرد.
🟠 به‌گزارش MIT Technology Review مقامات پنتاگون گفته‌اند که هدف از این اقدام کارآمدتر شدن این سامانه‌ها برای انجام مقاصد نظامی است. پنتاگون با شرکت اوپن‌ای‌آی و پلتفرم هوش مصنوعی XAi (ایلان ماسک) به توافق رسیده است تا مدلهای هوش مصنوعی آنها در محیط محرمانه فعالیت کند و به دنبال این هدف است که این سامانه‌ها را به عنوان نخستین نیروهای جنگی مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل کند.
◼️آموزش این سامانه‌های هوش مصنوعی قرار است در مراکز دیتا سنتر ایزوله پنتاگون انجام شود و نسخه‌ای از مدل هوش مصنوعی به‌طور مجزا با داده‌های فوق محرمانه پنتاگون آموزش ببیند. با وجود این که طبق این گزارش مالک داده‌ها پنتاگون باقی خواهد ماند اما دسترسی به مدل‌ها باعث خواهد شد تعدادی از کارکنان شرکتهای هوش مصنوعی که تاییدیه امنیتی داشته باشند، بتوانند به این داده‌ها دسترسی پیدا کنند.
🟠 در این دیتاسنترها، مدلهای هوش مصنوعی با دسترسی به مطالبی مانند گزارش‌های اطلاعاتی و عملیاتی و داده‌های برنامه‌ریزی عملیاتی، آموزش دیده می‌شوند. تجربه نشان داده استفاده از مدلهای کنونی برای اهداف نظامی چالش‌های بسیار زیادی دارد و در موارد متعدد کاملاً اشتباه عمل می‌کند (نمونه مدرسه شجره طیبه میناب احتمالا نتیجه واگذاری تمام مسئولیت به هوش مصنوعی بوده است).
◼️ارتش آمریکا از مدتها پیش از مدلهای بینش رایانه‌ای (کامپیوتر ویژن) استفاده می‌کند.بینش رایانه‌ای نوعی حالت قدیمی‌تر هوش مصنوعی است که برای شناسایی اشیا در نگاره‌ها و تصاویر هوایی به کار می‌آید. همچنین مدلهای مختلف هوش مصنوعی همکاری‌های متعددی با دستگاه‌های دولتی و فدرال آمریکا داشته‌اند. اما این نخستین باری است که شرکتهای هوش مصنوعی مانند اوپن‌ای‌آی و ایکس ای‌آی، مدلهای خود را بر پایه دسترسی مستقیم به داده‌های محرمانه توسعه می‌دهند.
🟠 به جز شرکتهای نامبرده، گوگل نیز احتمالا به این نوع پروژه‌ها خواهد پیوست؛ این شرکت ابزارهایی زیرساختی به پنتاگون ارائه می‌کند. به‌مرور احتمالا کارکنان اصلی شرکتهای اوپن‌ای‌آی، ایکس‌ای‌آی، انتروپیک و ... همان دسترسی را خواهند داشت که مدیران سازمانهای اطلاعاتی متعدد آمریکا در اختیار دارند. ایالات متحده در زمینه ادغام زیست‌بوم تجاری با سامانه‌های هوش مصنوعی نظامی امنیتی در جهان پیشگام است. اما وابستگی پنتاگون به سیاست‌ها و زیرساختهای فناوری ممکن است باعث تعارض منافع یا ایجاد آسیب‌پذیری‌های جدید شود.
مطالعه در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔸مجوز پنتاگون به غولهای فناوری آمریکایی برای استفاده از داده‌های فوق محرمانه جهت آموزش مدلهای هوش مصنوعی
◼️مدلهای هوش مصنوعی اوپن‌ای آی، آنتروپیک و ایکس به داده‌های فوق محرمانه در داخل شبکه‌های داخلی پنتاگون دسترسی پیدا خواهند کرد.
🟠 به‌گزارش MIT Technology Review مقامات پنتاگون گفته‌اند که هدف از این اقدام کارآمدتر شدن این سامانه‌ها برای انجام مقاصد نظامی است. پنتاگون با شرکت اوپن‌ای‌آی و پلتفرم هوش مصنوعی XAi (ایلان ماسک) به توافق رسیده است تا مدلهای هوش مصنوعی آنها در محیط محرمانه فعالیت کند و به دنبال این هدف است که این سامانه‌ها را به عنوان نخستین نیروهای جنگی مبتنی بر هوش مصنوعی تبدیل کند.
◼️آموزش این سامانه‌های هوش مصنوعی قرار است در مراکز دیتا سنتر ایزوله پنتاگون انجام شود و نسخه‌ای از مدل هوش مصنوعی به‌طور مجزا با داده‌های فوق محرمانه پنتاگون آموزش ببیند. با وجود این که طبق این گزارش مالک داده‌ها پنتاگون باقی خواهد ماند اما دسترسی به مدل‌ها باعث خواهد شد تعدادی از کارکنان شرکتهای هوش مصنوعی که تاییدیه امنیتی داشته باشند، بتوانند به این داده‌ها دسترسی پیدا کنند.
🟠 در این دیتاسنترها، مدلهای هوش مصنوعی با دسترسی به مطالبی مانند گزارش‌های اطلاعاتی و عملیاتی و داده‌های برنامه‌ریزی عملیاتی، آموزش دیده می‌شوند. تجربه نشان داده استفاده از مدلهای کنونی برای اهداف نظامی چالش‌های بسیار زیادی دارد و در موارد متعدد کاملاً اشتباه عمل می‌کند (نمونه مدرسه شجره طیبه میناب احتمالا نتیجه واگذاری تمام مسئولیت به هوش مصنوعی بوده است).
◼️ارتش آمریکا از مدتها پیش از مدلهای بینش رایانه‌ای (کامپیوتر ویژن) استفاده می‌کند.بینش رایانه‌ای نوعی حالت قدیمی‌تر هوش مصنوعی است که برای شناسایی اشیا در نگاره‌ها و تصاویر هوایی به کار می‌آید. همچنین مدلهای مختلف هوش مصنوعی همکاری‌های متعددی با دستگاه‌های دولتی و فدرال آمریکا داشته‌اند. اما این نخستین باری است که شرکتهای هوش مصنوعی مانند اوپن‌ای‌آی و ایکس ای‌آی، مدلهای خود را بر پایه دسترسی مستقیم به داده‌های محرمانه توسعه می‌دهند.
🟠 به جز شرکتهای نامبرده، گوگل نیز احتمالا به این نوع پروژه‌ها خواهد پیوست؛ این شرکت ابزارهایی زیرساختی به پنتاگون ارائه می‌کند. به‌مرور احتمالا کارکنان اصلی شرکتهای اوپن‌ای‌آی، ایکس‌ای‌آی، انتروپیک و ... همان دسترسی را خواهند داشت که مدیران سازمانهای اطلاعاتی متعدد آمریکا در اختیار دارند. ایالات متحده در زمینه ادغام زیست‌بوم تجاری با سامانه‌های هوش مصنوعی نظامی امنیتی در جهان پیشگام است. اما وابستگی پنتاگون به سیاست‌ها و زیرساختهای فناوری ممکن است باعث تعارض منافع یا ایجاد آسیب‌پذیری‌های جدید شود.
مطالعه در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
اندیشکده قرار
🔻*وابستگی روزافزون پنتاگون به شرکتهای فناوری آمریکایی* 🔸مجوز پنتاگون به غولهای فناوری آمریکایی برای استفاده از داده‌های فوق محرمانه جهت آموزش مدلهای هوش مصنوعی ◼️مدلهای هوش مصنوعی اوپن‌ای آی، آنتروپیک و ایکس به داده‌های فوق محرمانه در داخل شبکه‌های…
🔻پنتاگون، هوش مصنوعی شرکت پالانتیر را به عنوان سیستم نظامی اصلی معرفی کرد
#پایش
🔸هوش مصنوعی شرکت پالانتیر در اتاق فرماندهی جنگ
🤖به گزارش رویترز، پنتاگون به طور رسمی هوش مصنوعی "میون" (Maven) شرکت پالانتیر را به عنوان سیستم اصلی نظامی کشور معرفی کرد. این تصمیم، که در یک فرمان اجرایی توسط فینبرگ (Feinberg)، معاون وزیر جنگ ایالات متحده اعلام شد، به طور قابل توجهی از نقش پالانتیر در شناسایی اهداف برای حملات پشتیبانی می‌کند و بودجه بلندمدت این شرکت را تضمین می‌کند.
◼️بر اساس فرمان اجرایی جدید، میون به عنوان سنگ بنای استراتژی پنتاگون شناخته می‌شود و جدیدترین ابزارهای لازم برای شناسایی، بازدارندگی و تسلط بر دشمنان را در اختیار نظامیان ایالات متحده می‌گذارد. این سیستم نرم‌افزاری، داده‌های میدان نبرد را تجزیه و تحلیل کرده و به طور خودکار اهداف را شناسایی می‌کند و انتظار می‌رود تا پایان سال مالی جاری به یک برنامه رسمی ثبت شده تبدیل شود.
💲این تصمیم یک پیروزی بزرگ برای شرکت پالانتیر است که در سالهای اخیر جریان رو به رشدی از قراردادها را با دولت ایالات متحده به دست آورده است، از جمله قراردادی به ارزش 10 میلیارد دلار با ارتش ایالات متحده. این موفقیت‌ها به دو برابر شدن قیمت سهام این شرکت در سال گذشته و افزایش ارزش بازار آن به نزدیک به 360 میلیارد دلار کمک کرده است.
◼️در کنار این تحولات، نگرانی‌هایی در مورد خطرات اخلاقی، قانونی و امنیتی مرتبط با هدف‌گیری سلاح‌ها توسط هوش مصنوعی بدون دخالت انسان مطرح شده است. هیئت‌های کارشناسی سازمان ملل متحد به این موضوع هشدار داده‌اند. پالانتیر تأکید می‌کند که نرم‌افزارش تصمیمات مرگبار نمی‌گیرد و انسان‌ها همچنان مسئول انتخاب و تأیید اهداف هستند.
مطالعه در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
#پایش
🔸هوش مصنوعی شرکت پالانتیر در اتاق فرماندهی جنگ
🤖به گزارش رویترز، پنتاگون به طور رسمی هوش مصنوعی "میون" (Maven) شرکت پالانتیر را به عنوان سیستم اصلی نظامی کشور معرفی کرد. این تصمیم، که در یک فرمان اجرایی توسط فینبرگ (Feinberg)، معاون وزیر جنگ ایالات متحده اعلام شد، به طور قابل توجهی از نقش پالانتیر در شناسایی اهداف برای حملات پشتیبانی می‌کند و بودجه بلندمدت این شرکت را تضمین می‌کند.
◼️بر اساس فرمان اجرایی جدید، میون به عنوان سنگ بنای استراتژی پنتاگون شناخته می‌شود و جدیدترین ابزارهای لازم برای شناسایی، بازدارندگی و تسلط بر دشمنان را در اختیار نظامیان ایالات متحده می‌گذارد. این سیستم نرم‌افزاری، داده‌های میدان نبرد را تجزیه و تحلیل کرده و به طور خودکار اهداف را شناسایی می‌کند و انتظار می‌رود تا پایان سال مالی جاری به یک برنامه رسمی ثبت شده تبدیل شود.
💲این تصمیم یک پیروزی بزرگ برای شرکت پالانتیر است که در سالهای اخیر جریان رو به رشدی از قراردادها را با دولت ایالات متحده به دست آورده است، از جمله قراردادی به ارزش 10 میلیارد دلار با ارتش ایالات متحده. این موفقیت‌ها به دو برابر شدن قیمت سهام این شرکت در سال گذشته و افزایش ارزش بازار آن به نزدیک به 360 میلیارد دلار کمک کرده است.
◼️در کنار این تحولات، نگرانی‌هایی در مورد خطرات اخلاقی، قانونی و امنیتی مرتبط با هدف‌گیری سلاح‌ها توسط هوش مصنوعی بدون دخالت انسان مطرح شده است. هیئت‌های کارشناسی سازمان ملل متحد به این موضوع هشدار داده‌اند. پالانتیر تأکید می‌کند که نرم‌افزارش تصمیمات مرگبار نمی‌گیرد و انسان‌ها همچنان مسئول انتخاب و تأیید اهداف هستند.
مطالعه در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
اندیشکده قرار
🔻پنتاگون، هوش مصنوعی شرکت پالانتیر را به عنوان سیستم نظامی اصلی معرفی کرد #پایش 🔸هوش مصنوعی شرکت پالانتیر در اتاق فرماندهی جنگ 🤖به گزارش رویترز، پنتاگون به طور رسمی هوش مصنوعی "میون" (Maven) شرکت پالانتیر را به عنوان سیستم اصلی نظامی کشور معرفی کرد. این…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔻هوش مصنوعی برای ترور؛ آشنایی با سامانه Maven شرکت پالانتیر
🤖پالانتیر 15 مارس از محیط کاربری سامانه هوشمند میون (Maven) رونمایی کرد؛ این پلتفرم پیشرفته هوش مصنوعی برای جمع‌آوری اطلاعات به‌شکل متمرکز برای اهداف نظامی طراحی شده است و به واحدهای نظامی اجازه می‌دهد به سرعت اهداف را در میدان نبرد شناسایی کنند و داده‌های مختلف را در یک سامانه تجمیع کنند.
◼️سامانه مِیون برای پردازش، از مدل زبان کلاد (Claude) شرکت آنتروپیک استفاده می‌کند؛ این نسخه از هوش مصنوعی به طور خاص برای کار با اطلاعات محرمانه دولتی توسعه داده شده است. پلتفرم میون به طور مداوم تصاویر ماهواره‌ای، ویدئوهای پهپادی، سیگنال‌های رادار و رهگیری‌های رادیویی را پردازش می‌کند.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🤖پالانتیر 15 مارس از محیط کاربری سامانه هوشمند میون (Maven) رونمایی کرد؛ این پلتفرم پیشرفته هوش مصنوعی برای جمع‌آوری اطلاعات به‌شکل متمرکز برای اهداف نظامی طراحی شده است و به واحدهای نظامی اجازه می‌دهد به سرعت اهداف را در میدان نبرد شناسایی کنند و داده‌های مختلف را در یک سامانه تجمیع کنند.
◼️سامانه مِیون برای پردازش، از مدل زبان کلاد (Claude) شرکت آنتروپیک استفاده می‌کند؛ این نسخه از هوش مصنوعی به طور خاص برای کار با اطلاعات محرمانه دولتی توسعه داده شده است. پلتفرم میون به طور مداوم تصاویر ماهواره‌ای، ویدئوهای پهپادی، سیگنال‌های رادار و رهگیری‌های رادیویی را پردازش می‌کند.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔻حمایت مدیرعامل انویدیا از جنگ‌افروزی علیه ایران: انویدیا یک طرف جنگ است!
#پایش
▪️مدیرعامل این غول فناوری آمریکا اخیراً و در شرایطی که اغلب بازیگران اقتصادی جهان نگران پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ی جنگ بر بازارها هستند، با حمایت از سلطه‌گری و تجاوز آمریکا اظهار داشته که جنگ‌افروزی آمریکایی موجه است و «ورود ما به جنگ دلیل [معقولی] داشته».
▪️جن-سون هوانگ می‌گوید خاورمیانه در فردای جنگ شرایط «باثبات‌تری» خواهد داشت و تلویحاً از آنچه در بیان محافل غربی و صهیونی به «رفع خطر ایران» تعبیر می‌شود، حمایت می‌کند. او معتقد است که این شرایط باثبات باعث خواهد شد منطقه‌ی جنوب غرب آسیا بیش از پیش مهیای سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی شود.
▪️او در بخش دیگری از سخنانش، خود را «صد درصد» در جانب اسرائیل معرفی و اظهار می‌کند که قرار نیست جنگ کنونی و عواقب آن کوچکترین تأثیری در فعالیت‌های انویدیا در سرزمین‌های اشغالی فلسطین بگذارد.
▪️این اظهارات در شرایطی مطرح شده که انویدیا یکی از پیشگامان ورود شرکتهای آمریکایی به زیست‌بوم فناوری رژیم است. انویدیا چند مرکز فعالیت و تأسیسات مهم در خاک فلسطین اشغالی دارد: از جمله در Yokneam و مرکز در حال توسعه در Kiryat Tivon.
▪️این شرکت حدود ۵ هزار نیرو در فلسطین اشغالی دارد و گردش مالی سالانه‌اش در اسرائیل در حدود ۵ میلیارد دلار ارزیابی می‌شود. اما حضور انویدیا در زیست‌بوم فناوری رژیم صرفاً حضوری با انگیزه‌های اقتصادی نیست و نقش‌آفرینی‌های این شرکت آمریکایی در برهه‌ی اخیر نشان می‌دهد انویدیا فراتر از یک سرمایه‌گذار، عملاً نقش رؤیافروشی و ساختن چشم‌انداز مثبت از آینده‌ی رژیم صهیونی را برعهده گرفته.
▪️پس از طوفان الاقصی و در شرایطی که آینده و ثبات رژیم بیش از هر زمان دیگری زیر سؤال رفته بود، انویدیا تبدیل به حامی اصلی زیست‌بوم فناوری اسرائیل شد.
▪️در شرایطی که در پی عملیات‌های مستمر مقاومت اسلامی لبنان، زندگی شهرک‌نشینان در شمال فلسطین به شکل گسترده‌ای مختل شده بود و به رغم ادامه تنش‌ها حتی پس از آتش‌بس نوامبر 2024، انویدیا اعلام کرد که یک پردیس عظیم فناوری را در این ناحیه راه‌اندازی خواهد کرد، تصمیمی که به نظر بدون انگیزه اقتصادی و فنی و با هدف ساخت چشم‌انداز امنیت و رونق در این مناطق بوده.
▪️حال که اراده‌ی ملت و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بر رفع دائمی سایه‌ی تهدید و شکستن تصویر قدرت دشمن آمریکایی و صهیونی قرار گرفته است، به نظر می‌رسد انویدیا نمی‌تواند از دایره‌ی اهداف ما بیرون باقی بماند.
▪️ضربه زدن به حضور انویدیا و سایر غولهای فناوری آمریکایی که در سرزمین‌های اشغالی فعالیت می‌کنند، تنها وارد کردن ضرر مادی به تأسیسات و ساختمان‌های دشمن نیست، بلکه ضربه به چشم‌اندازی است که آمریکا و رژیم صهیونی سال‌هاست تقلا می‌کند تا آن را به عنوان نقشه‌ی ثبات و توسعه به اشغالگران صهیونیست و سایر ملل دنیا بفروشد.
#اندیشکده_قرار
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
#پایش
▪️مدیرعامل این غول فناوری آمریکا اخیراً و در شرایطی که اغلب بازیگران اقتصادی جهان نگران پیامدهای پیش‌بینی‌نشده‌ی جنگ بر بازارها هستند، با حمایت از سلطه‌گری و تجاوز آمریکا اظهار داشته که جنگ‌افروزی آمریکایی موجه است و «ورود ما به جنگ دلیل [معقولی] داشته».
▪️جن-سون هوانگ می‌گوید خاورمیانه در فردای جنگ شرایط «باثبات‌تری» خواهد داشت و تلویحاً از آنچه در بیان محافل غربی و صهیونی به «رفع خطر ایران» تعبیر می‌شود، حمایت می‌کند. او معتقد است که این شرایط باثبات باعث خواهد شد منطقه‌ی جنوب غرب آسیا بیش از پیش مهیای سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی شود.
▪️او در بخش دیگری از سخنانش، خود را «صد درصد» در جانب اسرائیل معرفی و اظهار می‌کند که قرار نیست جنگ کنونی و عواقب آن کوچکترین تأثیری در فعالیت‌های انویدیا در سرزمین‌های اشغالی فلسطین بگذارد.
▪️این اظهارات در شرایطی مطرح شده که انویدیا یکی از پیشگامان ورود شرکتهای آمریکایی به زیست‌بوم فناوری رژیم است. انویدیا چند مرکز فعالیت و تأسیسات مهم در خاک فلسطین اشغالی دارد: از جمله در Yokneam و مرکز در حال توسعه در Kiryat Tivon.
▪️این شرکت حدود ۵ هزار نیرو در فلسطین اشغالی دارد و گردش مالی سالانه‌اش در اسرائیل در حدود ۵ میلیارد دلار ارزیابی می‌شود. اما حضور انویدیا در زیست‌بوم فناوری رژیم صرفاً حضوری با انگیزه‌های اقتصادی نیست و نقش‌آفرینی‌های این شرکت آمریکایی در برهه‌ی اخیر نشان می‌دهد انویدیا فراتر از یک سرمایه‌گذار، عملاً نقش رؤیافروشی و ساختن چشم‌انداز مثبت از آینده‌ی رژیم صهیونی را برعهده گرفته.
▪️پس از طوفان الاقصی و در شرایطی که آینده و ثبات رژیم بیش از هر زمان دیگری زیر سؤال رفته بود، انویدیا تبدیل به حامی اصلی زیست‌بوم فناوری اسرائیل شد.
▪️در شرایطی که در پی عملیات‌های مستمر مقاومت اسلامی لبنان، زندگی شهرک‌نشینان در شمال فلسطین به شکل گسترده‌ای مختل شده بود و به رغم ادامه تنش‌ها حتی پس از آتش‌بس نوامبر 2024، انویدیا اعلام کرد که یک پردیس عظیم فناوری را در این ناحیه راه‌اندازی خواهد کرد، تصمیمی که به نظر بدون انگیزه اقتصادی و فنی و با هدف ساخت چشم‌انداز امنیت و رونق در این مناطق بوده.
▪️حال که اراده‌ی ملت و نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بر رفع دائمی سایه‌ی تهدید و شکستن تصویر قدرت دشمن آمریکایی و صهیونی قرار گرفته است، به نظر می‌رسد انویدیا نمی‌تواند از دایره‌ی اهداف ما بیرون باقی بماند.
▪️ضربه زدن به حضور انویدیا و سایر غولهای فناوری آمریکایی که در سرزمین‌های اشغالی فعالیت می‌کنند، تنها وارد کردن ضرر مادی به تأسیسات و ساختمان‌های دشمن نیست، بلکه ضربه به چشم‌اندازی است که آمریکا و رژیم صهیونی سال‌هاست تقلا می‌کند تا آن را به عنوان نقشه‌ی ثبات و توسعه به اشغالگران صهیونیست و سایر ملل دنیا بفروشد.
#اندیشکده_قرار
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
@gharar_tt
🔻تاملی بر چالش‌های فناوری مکان‌یابی براساس تصویر (ژئولوکیشن)
(قسمت اول)
#پژوهش_اختصاصی
📌در جهان امروز مکان‌یابی وقایع از طریق تحلیل تصاویر (IMINT) به یکی از ارکان اصلی اطلاعات آشکار تبدیل شده است. این فناوری حوزه وسیعی را شامل می‌شود و از ابزارها و روشهای ساده‌ای مانند تحلیل متادیتا، شاخص‌های محیطی (خط افق، معماری و ...) تا پردازش‌های پیچیده هوش مصنوعی را شامل می‌شود. غولهای فناوری مانند سامانه‌های شرکت پالانتیر با تجمیع داده‌های مختلف در هر حوزه و ایجاد «نقشه ترکیبی زنده» از طریق ادغام داده‌های ماهواره‌ای، پهپادی و سیگنالی و انسانی، امکان شناسایی و هدف‌گیری دقیق نظامی را فراهم می‌کنند.
📱 رسانه‌های اسرائیلی در گزارشی به نقل از نیروهای امنیتی اسرائیل اعلام کردند که ارتش صهیونیستی در حملات خود به ایران، به‌خصوص در هدف قرار دادن ایست‌های بازرسی، از اطلاعاتی استفاده کرده است که افرادی از ایران در شبکه‌های اجتماعی ارسال کرده بودند. بسیاری از مکان‌یابی‌های صورت‌گرفته در شبکه‌های اجتماعی خارجی از تاسیسات و ساختمان‌های آسیب‌دیده ایرانی نیز براساس تصاویر منتشرشده در حساب‌های منتسب به افراد برانداز صورت گرفته است. به‌نظر می‌رسد دشمن در چرخه فناوری خود به اطلاعات آشکار و ارسالی از سوی ایران توجه مهمی دارد.
🌐هرچند اقداماتی برای کنترل فضای مجازی در شرایط جنگی صورت گرفته است، اما ابزارهایی نظیر اینترنت ماهواره‌ای استارلینک و امکان‌پذیر بودن دورزدن فیلترینگ از طریق پروکسی‌ها و شبکه‌های Mesh کنترل حاکمیتی بر نشت اطلاعات را با چالش جدی مواجه کرده‌اند.
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
(قسمت اول)
#پژوهش_اختصاصی
📌در جهان امروز مکان‌یابی وقایع از طریق تحلیل تصاویر (IMINT) به یکی از ارکان اصلی اطلاعات آشکار تبدیل شده است. این فناوری حوزه وسیعی را شامل می‌شود و از ابزارها و روشهای ساده‌ای مانند تحلیل متادیتا، شاخص‌های محیطی (خط افق، معماری و ...) تا پردازش‌های پیچیده هوش مصنوعی را شامل می‌شود. غولهای فناوری مانند سامانه‌های شرکت پالانتیر با تجمیع داده‌های مختلف در هر حوزه و ایجاد «نقشه ترکیبی زنده» از طریق ادغام داده‌های ماهواره‌ای، پهپادی و سیگنالی و انسانی، امکان شناسایی و هدف‌گیری دقیق نظامی را فراهم می‌کنند.
📱 رسانه‌های اسرائیلی در گزارشی به نقل از نیروهای امنیتی اسرائیل اعلام کردند که ارتش صهیونیستی در حملات خود به ایران، به‌خصوص در هدف قرار دادن ایست‌های بازرسی، از اطلاعاتی استفاده کرده است که افرادی از ایران در شبکه‌های اجتماعی ارسال کرده بودند. بسیاری از مکان‌یابی‌های صورت‌گرفته در شبکه‌های اجتماعی خارجی از تاسیسات و ساختمان‌های آسیب‌دیده ایرانی نیز براساس تصاویر منتشرشده در حساب‌های منتسب به افراد برانداز صورت گرفته است. به‌نظر می‌رسد دشمن در چرخه فناوری خود به اطلاعات آشکار و ارسالی از سوی ایران توجه مهمی دارد.
🌐هرچند اقداماتی برای کنترل فضای مجازی در شرایط جنگی صورت گرفته است، اما ابزارهایی نظیر اینترنت ماهواره‌ای استارلینک و امکان‌پذیر بودن دورزدن فیلترینگ از طریق پروکسی‌ها و شبکه‌های Mesh کنترل حاکمیتی بر نشت اطلاعات را با چالش جدی مواجه کرده‌اند.
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
اندیشکده قرار
🔻تاملی بر چالش‌های فناوری مکان‌یابی براساس تصویر (ژئولوکیشن) (قسمت اول) #پژوهش_اختصاصی 📌در جهان امروز مکان‌یابی وقایع از طریق تحلیل تصاویر (IMINT) به یکی از ارکان اصلی اطلاعات آشکار تبدیل شده است. این فناوری حوزه وسیعی را شامل می‌شود و از ابزارها و روشهای…
🔻راه‌های مقابله با نشت اطلاعات از طریق تصاویر در بحبوحه جنگ رمضان
(قسمت دوم)
#پژوهش_اختصاصی
❌در سطح عمومی لازم است همه رسانه‌ها و کانال‌ها در فضای مجازی به ضرورت اقداماتی عمومی نظیر حذف متادیتا و محو‌سازیِ (Blurring) بازگشت‌ناپذیر خط افق و المان‌های منحصربه‌فرد شهری در تصاویر ارسالی دقت کنند.
⭕اما از جمله اقدام‌هایی که در شرایط کنونی می‌تواند به حکمرانی اطلاعات فناوری ما کمک کند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
▪️اجرای استراتژی «اشباع اطلاعاتی» از طریق پر کردن کانال‌های ارتباطی دشمن با داده‌های غیرواقعی یا قدیمی یا ساخته شده توسط هوش مصنوعی جهت سلب توان صحت‌سنجی از آنها
▪️به‌کارگیری تاکتیک‌های فریب، نظیر استفاده از ایست‌های بازرسی طعمه (Decoy) و المان‌های تصویری همسان برای اختلال در فرآیند مکان‌یابی
▪️شناسایی و برخورد قاطع قانونی با افرادی که آگاهانه مبادرت به ارسال تصاویر از نقاط حساس (نظیر مراکز نظامی و انتظامی) به شبکه‌های معاند می‌کنند (این کار از طریق همین مکان‌یابی از طریق تصاویر امکان‌پذیر خواهد بود)
▪️توسعه زیرساختهای جایگزین و رایزنی جهت انتقال ترافیک کاربران به پلتفرم‌های کشورهای همسو (نظیر چین) برای کاهش میزان وابستگی امنیتی به ابزارهای تحت کنترل دشمن. این پلتفرم‌ها می‌تواند پاسخگوی نیاز بسیاری از کسب‌وکارهایی باشد که با خارج در ارتباط هستند و سایر آحاد جامعه نیز به مرور می‌توانند بخش قابل توجهی از نیازهای خود را در این شبکه‌ها برطرف کنند. در صورتی که این مسئله با رایزنی و هماهنگی صورت بگیرد، طرف چینی می‌تواند از طریق جذب کاربران میلیونی ایران کسب درآمد کند و از طرف دیگر برخی از نیازهای امنیتی فوری ایران نیز حل خواهد شد.
▪️همچنین استفاده از اینترنت ماهواره‌ای توسط نیروهای داخلی باید قطع گردد و راه جایگزین دیگری در نظر گرفته شود. به تازگی استارلینک در یک اقدام غافلگیرانه دسترسی تعداد زیادی از کاربران روسی به اینترنت ماهواره‌ای را قطع کرد که درپی آن آسیب مهمی به توان آفندی روسیه وارد شد. در نتیجه روسیه که برای بسیاری از سامانه‌های نظامی و پهپادی خود به مسیریابی از طریق اینترنت ماهواره‌ای وابسته بود، اقدام به ارسال ماهواره جهت ارائه اینترنت ماهواره‌ای کرد. بهتر است از این تجربه درس بگیریم و اجازه ندهیم ابزاری که اختیار آن در دست دشمن است به جزئی حیاتی از ساختار ارتباطی ما تبدیل شود.
▪️هرچند امنیت مفهومی نسبی است و با انجام همه اقدام‌های پیشنهادشده نیز باز ما با نشت اطلاعات از طریق تصاویر روبرو خواهیم بود؛ اما در این جنگ وجودی باید توجه داشت که نقاط آسیب‌پذیر ما کجاست و به فکر راه‌هایی برای تقویت آن باشیم.
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
(قسمت دوم)
#پژوهش_اختصاصی
❌در سطح عمومی لازم است همه رسانه‌ها و کانال‌ها در فضای مجازی به ضرورت اقداماتی عمومی نظیر حذف متادیتا و محو‌سازیِ (Blurring) بازگشت‌ناپذیر خط افق و المان‌های منحصربه‌فرد شهری در تصاویر ارسالی دقت کنند.
⭕اما از جمله اقدام‌هایی که در شرایط کنونی می‌تواند به حکمرانی اطلاعات فناوری ما کمک کند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
▪️اجرای استراتژی «اشباع اطلاعاتی» از طریق پر کردن کانال‌های ارتباطی دشمن با داده‌های غیرواقعی یا قدیمی یا ساخته شده توسط هوش مصنوعی جهت سلب توان صحت‌سنجی از آنها
▪️به‌کارگیری تاکتیک‌های فریب، نظیر استفاده از ایست‌های بازرسی طعمه (Decoy) و المان‌های تصویری همسان برای اختلال در فرآیند مکان‌یابی
▪️شناسایی و برخورد قاطع قانونی با افرادی که آگاهانه مبادرت به ارسال تصاویر از نقاط حساس (نظیر مراکز نظامی و انتظامی) به شبکه‌های معاند می‌کنند (این کار از طریق همین مکان‌یابی از طریق تصاویر امکان‌پذیر خواهد بود)
▪️توسعه زیرساختهای جایگزین و رایزنی جهت انتقال ترافیک کاربران به پلتفرم‌های کشورهای همسو (نظیر چین) برای کاهش میزان وابستگی امنیتی به ابزارهای تحت کنترل دشمن. این پلتفرم‌ها می‌تواند پاسخگوی نیاز بسیاری از کسب‌وکارهایی باشد که با خارج در ارتباط هستند و سایر آحاد جامعه نیز به مرور می‌توانند بخش قابل توجهی از نیازهای خود را در این شبکه‌ها برطرف کنند. در صورتی که این مسئله با رایزنی و هماهنگی صورت بگیرد، طرف چینی می‌تواند از طریق جذب کاربران میلیونی ایران کسب درآمد کند و از طرف دیگر برخی از نیازهای امنیتی فوری ایران نیز حل خواهد شد.
▪️همچنین استفاده از اینترنت ماهواره‌ای توسط نیروهای داخلی باید قطع گردد و راه جایگزین دیگری در نظر گرفته شود. به تازگی استارلینک در یک اقدام غافلگیرانه دسترسی تعداد زیادی از کاربران روسی به اینترنت ماهواره‌ای را قطع کرد که درپی آن آسیب مهمی به توان آفندی روسیه وارد شد. در نتیجه روسیه که برای بسیاری از سامانه‌های نظامی و پهپادی خود به مسیریابی از طریق اینترنت ماهواره‌ای وابسته بود، اقدام به ارسال ماهواره جهت ارائه اینترنت ماهواره‌ای کرد. بهتر است از این تجربه درس بگیریم و اجازه ندهیم ابزاری که اختیار آن در دست دشمن است به جزئی حیاتی از ساختار ارتباطی ما تبدیل شود.
▪️هرچند امنیت مفهومی نسبی است و با انجام همه اقدام‌های پیشنهادشده نیز باز ما با نشت اطلاعات از طریق تصاویر روبرو خواهیم بود؛ اما در این جنگ وجودی باید توجه داشت که نقاط آسیب‌پذیر ما کجاست و به فکر راه‌هایی برای تقویت آن باشیم.
مطالعه متن کامل در سایت اندیشکده قرار
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
🔻 گاردین: «هوش مصنوعی مقصر بمباران مدرسه در ایران شناخته شد، اما حقیقت نگران‌کننده‌تر است»
بازخوانی تحلیلی یک فاجعه انسانی در سایه روایت‌های فناورانه
#نقدوبررسی
▪️در بامداد ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ارتش تروریستی آمریکا با تکیه بر سامانه‌های پیشرفته هدف‌گیری، به دبستان «شجره طیبه» در میناب حمله‌ای دو مرحله‌ای ترتیب داد که منجر به شهادت حدود ۱۸۰ نفر از غیرنظامیان بی‌دفاع، ازجمله 120 دانش‌آموز خردسال هفت تا دوازده ساله گردید. این فاجعه اگرچه با برچسب «خطای هوش مصنوعی» در رسانه‌های جهان بازتاب یافت، اما حتی اگر غیرعمدی بودن آن را بپذیریم، محصول زنجیره‌ای طولانی از تصمیمات انسانی و کوتاهی‌های بوروکراتیک برآمده از ساختار تروریستی ارتش آمریکا بود.
▪️در روزهای پس از این حادثه، بحث‌های داغی پیرامون نقش چت‌بات «کلود» (Claude) ساخته شرکت «آنتروپیک» (Anthropic) در انتخاب هدف مطرح شد و حتی نهادهایی مانند کنگره آمریکا و نشریاتی چون نیویورکر پرسش‌هایی را درباره اعتمادپذیری هوش مصنوعی در میدان نبرد و امکان سرپیچی آن از دستورات انسانی مطرح کردند. اما حقیقت امر آن است که هیچ مدل زبانی بزرگی مسئول شناسایی یا حمله به این مدرسه نبود؛ بلکه سامانه هدف‌گیری «مِیوِن» (Maven) که توسط شرکت پالانتیر (Palantir) توسعه یافته، با تکیه بر پایگاه داده‌های به‌روز نشده «آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا» این فاجعه را رقم زد؛ ساختمانی که حداقل از سال ۲۰۱۶ به یک مدرسه تبدیل شده بود و با یک جستجوی ساده در نقشه گوگل می‌شد این حقیقت را فهمید.
❌آنچه در پسِ پرده این رویداد رخ داد، فراتر از یک خطای فنی ساده بود و به تحولی بنیادین در تفکر استراتژیک نظامی بازمی‌گشت که ریشه در دکترین «توازن سوم» دوران اوباما داشت؛ دکترینی که بر استفاده از فناوری برای اتخاذ تصمیمات سریع‌تر از دشمن تأکید می‌کرد و در عمل، منجر به طراحی سامانه‌هایی شد که فرآیند شناسایی تا نابودی هدف را از روزها و ساعت‌ها به چند ثانیه تقلیل می‌دهند؛ اما حذف لحظات تردید، بازبینی و قضاوت انسانی که در دل پیچیدگی‌های میدان نبرد شکل می‌گیرد، نه‌تنها کارایی را تضمین نمی‌کند، بلکه فضایی را ایجاد می‌کند که در آن، خطاهای کوچک در داده‌ها، بدون هیچ مکانیزم بازدارنده‌ای، به فاجعه‌های بزرگ انسانی تبدیل می‌شوند.
🔍نویسنده با تحلیل تجربیات تاریخی ارتش تروریست آمریکا به خوبی نشان می‌دهد که این فاجعه، تکرار الگویی تاریخی بود که ریشه در ساختار نظامی آمریکا دارد: از عملیات «ایگلو وایت» در ویتنام، که در آن شبکه‌ای از حسگرها بدون امکان بازبینی بصری، منجر به تخمین‌های اغراق‌آمیز و گمراه‌کننده از تلفات دشمن شد، تا بمباران سفارت چین در بلگراد در سال ۱۹۹۹ که ناشی از اتکای کورکورانه به پایگاه‌های داده نادرست و فرآیندهای اعتبارسنجی ناقص بود، و سپس حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ که در آن سرعت بالای چرخه هدف‌گیری مانع از تشخیص ساختمان‌های اشتباه شد؛ در تمام این موارد، سیستم‌هایی که تنها خروجی خود را معیار موفقیت قرار می‌دهند و فضایی برای پرسش‌گری، تردید یا مداخله انسانی باقی نمی‌گذارند، در نهایت نه به پیروزی استراتژیک، بلکه به «فریب دادن خود» و توجیه خطاها با زبان آمار و ارقام منجر شدند.
⭕آنچه این مقاله با نگاهی عمیق و انتقادی برجسته می‌کند، این حقیقت است که تمرکز رسانه‌ای و سیاسی بر «هوش مصنوعی» به‌عنوان مقصر اصلی، در واقع نوعی گریز از مسئولیت است که تصمیم‌گیران واقعی را پشت پرده‌ای از ابهامات فناورانه پنهان می‌سازد؛ بنابراین، سوال اساسی نه درباره یک مدل زبانی، بلکه درباره این است که چه کسانی تصمیم گرفتند سیستمی بسازند که ۱۰۰۰ هدف‌گیری در ساعت تولید کند و آنها را با کیفیت بنامد، چه کسی تصمیم گرفت این جنگ را آغاز کند و چرا چند صد نفر در کنگره آمریکا از متوقف کردن آن امتناع می‌کنند. نامیدن این مشکل به عنوان «مشکل هوش مصنوعی»، تنها به آن تصمیمات و آن افراد، جایی برای پنهان شدن می‌دهد.
ترجمه مقاله گاردین را در سایت قرار مطالعه کنید.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
بازخوانی تحلیلی یک فاجعه انسانی در سایه روایت‌های فناورانه
#نقدوبررسی
▪️در بامداد ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، ارتش تروریستی آمریکا با تکیه بر سامانه‌های پیشرفته هدف‌گیری، به دبستان «شجره طیبه» در میناب حمله‌ای دو مرحله‌ای ترتیب داد که منجر به شهادت حدود ۱۸۰ نفر از غیرنظامیان بی‌دفاع، ازجمله 120 دانش‌آموز خردسال هفت تا دوازده ساله گردید. این فاجعه اگرچه با برچسب «خطای هوش مصنوعی» در رسانه‌های جهان بازتاب یافت، اما حتی اگر غیرعمدی بودن آن را بپذیریم، محصول زنجیره‌ای طولانی از تصمیمات انسانی و کوتاهی‌های بوروکراتیک برآمده از ساختار تروریستی ارتش آمریکا بود.
▪️در روزهای پس از این حادثه، بحث‌های داغی پیرامون نقش چت‌بات «کلود» (Claude) ساخته شرکت «آنتروپیک» (Anthropic) در انتخاب هدف مطرح شد و حتی نهادهایی مانند کنگره آمریکا و نشریاتی چون نیویورکر پرسش‌هایی را درباره اعتمادپذیری هوش مصنوعی در میدان نبرد و امکان سرپیچی آن از دستورات انسانی مطرح کردند. اما حقیقت امر آن است که هیچ مدل زبانی بزرگی مسئول شناسایی یا حمله به این مدرسه نبود؛ بلکه سامانه هدف‌گیری «مِیوِن» (Maven) که توسط شرکت پالانتیر (Palantir) توسعه یافته، با تکیه بر پایگاه داده‌های به‌روز نشده «آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا» این فاجعه را رقم زد؛ ساختمانی که حداقل از سال ۲۰۱۶ به یک مدرسه تبدیل شده بود و با یک جستجوی ساده در نقشه گوگل می‌شد این حقیقت را فهمید.
❌آنچه در پسِ پرده این رویداد رخ داد، فراتر از یک خطای فنی ساده بود و به تحولی بنیادین در تفکر استراتژیک نظامی بازمی‌گشت که ریشه در دکترین «توازن سوم» دوران اوباما داشت؛ دکترینی که بر استفاده از فناوری برای اتخاذ تصمیمات سریع‌تر از دشمن تأکید می‌کرد و در عمل، منجر به طراحی سامانه‌هایی شد که فرآیند شناسایی تا نابودی هدف را از روزها و ساعت‌ها به چند ثانیه تقلیل می‌دهند؛ اما حذف لحظات تردید، بازبینی و قضاوت انسانی که در دل پیچیدگی‌های میدان نبرد شکل می‌گیرد، نه‌تنها کارایی را تضمین نمی‌کند، بلکه فضایی را ایجاد می‌کند که در آن، خطاهای کوچک در داده‌ها، بدون هیچ مکانیزم بازدارنده‌ای، به فاجعه‌های بزرگ انسانی تبدیل می‌شوند.
🔍نویسنده با تحلیل تجربیات تاریخی ارتش تروریست آمریکا به خوبی نشان می‌دهد که این فاجعه، تکرار الگویی تاریخی بود که ریشه در ساختار نظامی آمریکا دارد: از عملیات «ایگلو وایت» در ویتنام، که در آن شبکه‌ای از حسگرها بدون امکان بازبینی بصری، منجر به تخمین‌های اغراق‌آمیز و گمراه‌کننده از تلفات دشمن شد، تا بمباران سفارت چین در بلگراد در سال ۱۹۹۹ که ناشی از اتکای کورکورانه به پایگاه‌های داده نادرست و فرآیندهای اعتبارسنجی ناقص بود، و سپس حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ که در آن سرعت بالای چرخه هدف‌گیری مانع از تشخیص ساختمان‌های اشتباه شد؛ در تمام این موارد، سیستم‌هایی که تنها خروجی خود را معیار موفقیت قرار می‌دهند و فضایی برای پرسش‌گری، تردید یا مداخله انسانی باقی نمی‌گذارند، در نهایت نه به پیروزی استراتژیک، بلکه به «فریب دادن خود» و توجیه خطاها با زبان آمار و ارقام منجر شدند.
⭕آنچه این مقاله با نگاهی عمیق و انتقادی برجسته می‌کند، این حقیقت است که تمرکز رسانه‌ای و سیاسی بر «هوش مصنوعی» به‌عنوان مقصر اصلی، در واقع نوعی گریز از مسئولیت است که تصمیم‌گیران واقعی را پشت پرده‌ای از ابهامات فناورانه پنهان می‌سازد؛ بنابراین، سوال اساسی نه درباره یک مدل زبانی، بلکه درباره این است که چه کسانی تصمیم گرفتند سیستمی بسازند که ۱۰۰۰ هدف‌گیری در ساعت تولید کند و آنها را با کیفیت بنامد، چه کسی تصمیم گرفت این جنگ را آغاز کند و چرا چند صد نفر در کنگره آمریکا از متوقف کردن آن امتناع می‌کنند. نامیدن این مشکل به عنوان «مشکل هوش مصنوعی»، تنها به آن تصمیمات و آن افراد، جایی برای پنهان شدن می‌دهد.
ترجمه مقاله گاردین را در سایت قرار مطالعه کنید.
#اندیشکده_قرار
@gharar_tt
👍1