به نام یزدان پاک

ای شاه جهان آرا دریاب غم مارا
سرچشمه رحم و جود بگذر زگنه یارا

از آه دلت مارا افتاد سیه بختی
خونابه ز دل آید از رنج و غم و سختی

با رفتنِ خود بردی عشق و منش و هستی
این درد چه جانکاه است رفت از دلِ می مستی

از دیده پُر اشکت سِیلی به وطن آمد
شاهینِ وطن بودی رفتی و زغن آمد

جانم به فدایت شاه بهتر ز پدر بودی
در ظلمت و تاریکی خورشید و قمر بودی

بر سینه پُر زخمت مرحم نشود پیدا
بر میهن خود بودی فریاد رس و شیدا

صد جانم اگر بودی ارزانیِ اشکت بود
در خاطر ما هر دم غمناکیِ چشمت بود

تاریخ نهان کردند بدتر ز ددان کردند
کشتند شریفان را این ظلم عیان کردند

سنگینیِ این وحشت تا شام ابد ماند
این ظلم که میدارند هر نوحه گری خواند

جان آمده بر لبها آتش کشد از دلها
آن نسل که شوریدند بنشسته به محنتها

بهتر ز پدر بر ما بگذر زگناه ما
ای عشق خداوندی شاهنشه و شاه ما

بر سینه دریایَت سوگند که سربازیم
با شاه رضای جان ایرانِ دگر سازیم

از خبط و خطا بگذر درهم شکن این ظلمت
بیداریِ ما بنگر ای صاحب هر حشمت

تا پیکر پاک تو ناید به دل این خاک
از دامن این ملت این ننگ نگردد پاک

شعر و گوینده : #صادق_مبارکی