به احترام مادران داغدار و عزادار
همدرتونم، با تک تک سلول های تنم دردی که می‌کشید، حس میکنم
چه آرزوها داشتن و نرسیدن بهش
چه آرزوها براشون داشتیم و نشد
مثل دیوونه ها هنوز منتظریم که شاید برگردن...
کاش خواب باشه و یه کابوس،،، بیدار بشیم ببینیم همه چی خوب و عالیه،،، نه غمی هست، نه سختی، نه فشار
به امید آرامش، امنیت و رفاه هم وطنانم

توپ تفنگ مسلسل دیگر اثر ندارد، به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد

به یاد گل های پر پر شده مان ، به یاد زیباترین جوانانمان که یا در خیابانهای شهر به قلب و مغزشون با تیر جنگی شلیک کردند و یا در زندانها و یا پای چوبه دار سربدار شدند و جان شیرینشان را فدای آزادی ایران و ایرانی کردند ...

نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم

قسم به خون یاران ایستاده ایم تا پایان