⚫️روایت دردناک

هجدهم دی تو اعتراضات شهر ... بودم، دستم تیر خورد. با بیچارگی تونستیم یه دکتر پیدا کنیم و خلاصه دستمو بخیه کرد.
سه روز بعد، ساعت ۴ صبح، پنج نفر ریختن خونه و منو بردن، بلاهایی سرم آوردن که الان اگه یکی دستش بهم بخوره می‌ترسم و شوکه می‌شم. بخیه دستمو با انبردست می‌کشیدن، زخمم باز می‌شد و خون می‌رفت. داخل زخم دستمو با انبردست فشار می‌دادن، بیهوش می‌شدم و وقتی به خودم می‌اومدم می‌دیدم همه‌جا پر از خونه، حرفشون این بود: شما می‌خواین انقلاب کنین؟ حالا اینجا انقلاب کنین، صدای جیغ دخترا رو می‌شنیدم که التماس می‌کردن، تو این ۲۳ روزی که اونجا بودم، بدترین رفتارها رو با ما کردن، می‌گفتم چرا منو نمی‌کشین تا خلاص شم، هنوزم کبودیاش روی دستم مونده، زخمم رو باز کردن، تاندون دستم که بخیه بود رو کشیدن و پاره کردن. وای… وای… بدنم درد می‌کنه وقتی اینا رو می‌نویسم، وحشتناک بود خیلی بد بود می‌گفتم فقط نزنیدم هرچی بیارین امضا می‌کنم، هرجا شما بگین اونجا بودم من چندتا برگه بدون اینکه بخونم امضا کردم، نمیدونم چه بلایی قراره سرم بیاد..

خواستم این حرفا رو بزنم که بدونین با ما چی کار کردن😭



@ghyam_meli

⚫️چهارتا از بچه‌های رستمکلا (بهشهر مازندران) که کشتندشون: سینا فرجی، مهدی حسامی، مجتبی رضوانی و امیر ابراهیم‌نژاد.

مادر سینا سر مزارش می‌گفت فِرو بوره (نابود بشه) اون قرآن که به خاطرش مردم کشتید من دیگه کافر هستم.

#ریدم_به_اسلام_و_قرآن


@ghyam_meli