Forwarded from utubebot
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هوش برتر جدید قسمت 18
در رسانه‌های آمریکا؛ شباهت ایرانی‌ها و آمریکایی‌ها در ایام کرونا چیست؟
March 21, 2020 by امیر پیام
یکی از قصه‌های قدیمی کودکان در آمریکا به داستان پیرزنی می‌پردازد که روزی به طور اتفاقی یک مگس را می‌بلعد. او برای خلاص شدن از شر مگس یک عنکبوت را می‌بلعد و بعد یک پرنده را برای گرفتن عنکبوت و همین طور زنجیره غذایی جانواران را ادامه می‌دهد تا بالاخره شکمش می‌ترکد. ویروس کرونا این روزها تداعی‌کننده همین قصه فولکلور است. یک روز مدارس را به تعطیلی می‌کشد، روز بعد ادارات و رستوران‌ها. بعد جام ملت‌های اروپا را می‌بلعد و پس از آن می‌رود سراغ هواپیماها و انتخابات آمریکا.
در این میان اکثر ایالت‌های آسیب‌دیده آمریکا سیاست تعطیلی سراسری و قرنطینه‌کردن را پیش گرفته‌اند تا بلکه شیب منحنی ابتلا را مماس با ظرفیت‌های بیمارستانی نگه دارند. با وجود این٬ سوالی که این روزها صدها میلیون آمریکایی هر روز و بلکه هر ساعت از خود می‌پرسند این است که این وضعیت تا کی ادامه خواهد یافت؟ و آیا ماندن در خانه نتیجه داده است؟
چه طور گوآنگ‌جو برخلاف ووهان از کرونا مصون ماند؟
مگنا چارکاربارتی٬ تهیه‌کننده و مجری پادکست "آن پوینت" (On Point) که در بوستون ماساچوست ضبط و از طریق شبکه سراسری رادیوها آمریکا،ان‌پی‌آر، پخش می‌شود برای یافتن پاسخ این پرسش سراغ چند کارشناس رفته و همزمان از سردبیر دفتر پکن روزنامه نیویورک‌تایمز درباره تجربه شخصی او در دوران قرنطینه پکن پرسیده است.
ویلیام هنگه، استاد همه‌گیرشناسی از دانشگاه هاروارد در این پادکست به اهمیت مداخله زودهنگام و اقداماتی چون قرنطینه و در خانه ماندن می‌پردازد و می‌گوید:
کرونا، موی دماغ خداباوران
آب‌مقدس، ژل ضدعفونی‌کننده نیست. دعا و ذکر هم واکسن نمی‌شود. تصمیمات سیاسی برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا فقط و فقط باید بر اساس یافته‌های علمی استوار شود., ماتیا فرارسی، روزنامه‌نگار ایتالیایی
"ووهان که کانون آغاز شیوع ویروس کرونا در چین بود هنگامی دستور قرنطینه سراسری را صادر کرد که تعداد مبتلایان شناسایی شده ۴۹۵ نفر بود و تعداد جان‌باختگان را یادم نیست اما خیلی کم بود. نقطه اوج بحران در ووهان حدود یک ماه بعد از این تصمیم روی داد به طوری که دولت چین ناچار شد دو بیمارستان جدید احداث کند و تعداد بیماران به قدری زیاد شد که سیستم درمانی از رسیدگی همزمان به همه آنها مستاصل ماند. همزمان با ووهان، شهر گوآنگ‌جو در استان گوآنگ‌دونگ تصمیم به قرنطینه گرفت و از همه مردم خواست در خانه‌هایشان بمانند. در آن زمان گوآنگ‌جو فقط ۷ مورد ابتلا به کرونا شناسایی کرده بود. نتیجه این شد که گوآنگ‌جو توانست اوضاع را کاملا تحت کنترل بگیرد و شیب ابتلا مماس با ظرفیت سیستم درمانی پیش رفت."
امروز جمعه، ۲۰ مارس٬ چین اعلام کرد برای دومین روز متوالی میزان ابتلا به کرونا در داخل خاک این کشور به صفر رسیده است (موارد اندک جدید همگی به مسافران تازه وارد شده به چین تعلق دارد). این یعنی ووهان هم بالاخره موفق شد کرونا را متوقف کند اما بعد از ثبت بیش از ۷۰ هزار مبتلا و جان باختن ۳۱۰۰ نفر. در همین مدت گوآنگ‌جو حدود ۱۴۰۰ مبتلا را شناسایی کرد اما چون تعداد مبتلایان از ظرفیت سیستم درمانی فراتر نرفت تعداد جان باختگان در استان گوآنگ‌دونگ که گوآنگ‌جو در مرکز آن قرار دارد، تاکنون تنها ۸ نفر گزارش شده است.
تجربه دو شهر ووهان و گوآنگ جو چین که همزمان شرایط قرنطینه را برقرار کردند مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است
NPR / On Point
چین کرونا را به بهای 'ذبح حریم خصوصی' مهار کرد
در بخش دیگری از این پادکست استیون لی می‌یرز٬ سردبیر دفتر نیویورک‌تایمز در پکن که از زمان شروع شیوع ویروس کرونا ۲۰۱۹ در پایتخت چین مانده تجربیات خودش را عنوان می‌کند.
"برای من و ۲۲ میلیون نفری که در پکن زندگی می‌کنیم قضیه اول خیلی جدی نبود. این بحران دقیقا همزمان با سال نو چینی شروع شد و در آن هفته اول هنوز شما در شهر تحرک و تعامل اجتماعی سال نو را می‌دیدید. اما کمی که گذشت و مقام‌ها هشدارهای جدی‌تری صادر کردند کم‌کم شهر خالی شد و دیگر شما هیچ کس را نمی‌دیدید. مردم شروع کردن به فاصله گرفتن از تعاملات اجتماعی روزمره و در خانه ماندند... حالا که آمارها در چین و استان هوبی رو به کاهش رفته کم‌کم ظرف چند روز گذشته شما می‌بینید که مردم با اعتماد بیشتر در کوچه و خیابان ظاهر می‌شوند. البته هنوز رستوران‌ها بسته است. فقط بعضی از آنها باز است که آنها هم هرگز مثل سابق شلوغ نیستند."
با وجود این استیون می‌یرز در ادامه گفتگو خود از واقعیت مناقشه‌برانگیزی در چین سخن می‌گوید که احتمالا مردم این کشور را پس از عبور از کرونا با واقعیت "اضمحلال کامل حریم شخصی" در کشورشان روبرو خواهد کرد.
گزارشگر نیویورک‌تایمز از چگونگی کنترل الکترونیکی دولت بر حرکت تک‌تک چینی‌ها می‌گوید و این که چه طور ماموران امنیتی چین با رصد کردن حرکت
March 21, 2020 by امیر پیام
یکی از قصه‌های قدیمی کودکان در آمریکا به داستان پیرزنی می‌پردازد که روزی به طور اتفاقی یک مگس را می‌بلعد. او برای خلاص شدن از شر مگس یک عنکبوت را می‌بلعد و بعد یک پرنده را برای گرفتن عنکبوت و همین طور زنجیره غذایی جانواران را ادامه می‌دهد تا بالاخره شکمش می‌ترکد. ویروس کرونا این روزها تداعی‌کننده همین قصه فولکلور است. یک روز مدارس را به تعطیلی می‌کشد، روز بعد ادارات و رستوران‌ها. بعد جام ملت‌های اروپا را می‌بلعد و پس از آن می‌رود سراغ هواپیماها و انتخابات آمریکا.
در این میان اکثر ایالت‌های آسیب‌دیده آمریکا سیاست تعطیلی سراسری و قرنطینه‌کردن را پیش گرفته‌اند تا بلکه شیب منحنی ابتلا را مماس با ظرفیت‌های بیمارستانی نگه دارند. با وجود این٬ سوالی که این روزها صدها میلیون آمریکایی هر روز و بلکه هر ساعت از خود می‌پرسند این است که این وضعیت تا کی ادامه خواهد یافت؟ و آیا ماندن در خانه نتیجه داده است؟
چه طور گوآنگ‌جو برخلاف ووهان از کرونا مصون ماند؟
مگنا چارکاربارتی٬ تهیه‌کننده و مجری پادکست "آن پوینت" (On Point) که در بوستون ماساچوست ضبط و از طریق شبکه سراسری رادیوها آمریکا،ان‌پی‌آر، پخش می‌شود برای یافتن پاسخ این پرسش سراغ چند کارشناس رفته و همزمان از سردبیر دفتر پکن روزنامه نیویورک‌تایمز درباره تجربه شخصی او در دوران قرنطینه پکن پرسیده است.
ویلیام هنگه، استاد همه‌گیرشناسی از دانشگاه هاروارد در این پادکست به اهمیت مداخله زودهنگام و اقداماتی چون قرنطینه و در خانه ماندن می‌پردازد و می‌گوید:
کرونا، موی دماغ خداباوران
آب‌مقدس، ژل ضدعفونی‌کننده نیست. دعا و ذکر هم واکسن نمی‌شود. تصمیمات سیاسی برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا فقط و فقط باید بر اساس یافته‌های علمی استوار شود., ماتیا فرارسی، روزنامه‌نگار ایتالیایی
"ووهان که کانون آغاز شیوع ویروس کرونا در چین بود هنگامی دستور قرنطینه سراسری را صادر کرد که تعداد مبتلایان شناسایی شده ۴۹۵ نفر بود و تعداد جان‌باختگان را یادم نیست اما خیلی کم بود. نقطه اوج بحران در ووهان حدود یک ماه بعد از این تصمیم روی داد به طوری که دولت چین ناچار شد دو بیمارستان جدید احداث کند و تعداد بیماران به قدری زیاد شد که سیستم درمانی از رسیدگی همزمان به همه آنها مستاصل ماند. همزمان با ووهان، شهر گوآنگ‌جو در استان گوآنگ‌دونگ تصمیم به قرنطینه گرفت و از همه مردم خواست در خانه‌هایشان بمانند. در آن زمان گوآنگ‌جو فقط ۷ مورد ابتلا به کرونا شناسایی کرده بود. نتیجه این شد که گوآنگ‌جو توانست اوضاع را کاملا تحت کنترل بگیرد و شیب ابتلا مماس با ظرفیت سیستم درمانی پیش رفت."
امروز جمعه، ۲۰ مارس٬ چین اعلام کرد برای دومین روز متوالی میزان ابتلا به کرونا در داخل خاک این کشور به صفر رسیده است (موارد اندک جدید همگی به مسافران تازه وارد شده به چین تعلق دارد). این یعنی ووهان هم بالاخره موفق شد کرونا را متوقف کند اما بعد از ثبت بیش از ۷۰ هزار مبتلا و جان باختن ۳۱۰۰ نفر. در همین مدت گوآنگ‌جو حدود ۱۴۰۰ مبتلا را شناسایی کرد اما چون تعداد مبتلایان از ظرفیت سیستم درمانی فراتر نرفت تعداد جان باختگان در استان گوآنگ‌دونگ که گوآنگ‌جو در مرکز آن قرار دارد، تاکنون تنها ۸ نفر گزارش شده است.
تجربه دو شهر ووهان و گوآنگ جو چین که همزمان شرایط قرنطینه را برقرار کردند مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است
NPR / On Point
چین کرونا را به بهای 'ذبح حریم خصوصی' مهار کرد
در بخش دیگری از این پادکست استیون لی می‌یرز٬ سردبیر دفتر نیویورک‌تایمز در پکن که از زمان شروع شیوع ویروس کرونا ۲۰۱۹ در پایتخت چین مانده تجربیات خودش را عنوان می‌کند.
"برای من و ۲۲ میلیون نفری که در پکن زندگی می‌کنیم قضیه اول خیلی جدی نبود. این بحران دقیقا همزمان با سال نو چینی شروع شد و در آن هفته اول هنوز شما در شهر تحرک و تعامل اجتماعی سال نو را می‌دیدید. اما کمی که گذشت و مقام‌ها هشدارهای جدی‌تری صادر کردند کم‌کم شهر خالی شد و دیگر شما هیچ کس را نمی‌دیدید. مردم شروع کردن به فاصله گرفتن از تعاملات اجتماعی روزمره و در خانه ماندند... حالا که آمارها در چین و استان هوبی رو به کاهش رفته کم‌کم ظرف چند روز گذشته شما می‌بینید که مردم با اعتماد بیشتر در کوچه و خیابان ظاهر می‌شوند. البته هنوز رستوران‌ها بسته است. فقط بعضی از آنها باز است که آنها هم هرگز مثل سابق شلوغ نیستند."
با وجود این استیون می‌یرز در ادامه گفتگو خود از واقعیت مناقشه‌برانگیزی در چین سخن می‌گوید که احتمالا مردم این کشور را پس از عبور از کرونا با واقعیت "اضمحلال کامل حریم شخصی" در کشورشان روبرو خواهد کرد.
گزارشگر نیویورک‌تایمز از چگونگی کنترل الکترونیکی دولت بر حرکت تک‌تک چینی‌ها می‌گوید و این که چه طور ماموران امنیتی چین با رصد کردن حرکت