‌باراک راوید مناطق خشک و نیمه‌خشک، از تغییر نکردن قیمت بنزین تا پایان سال خبر داد. او در عین حال از تصمیم برای تغییر در میزان سهمیه بنزین هر ایرانی خبر داده که مشخص نیست به معنای تغییر اساسی در شیوه تخصیص سهمیه ها مثلا به سمت سهمیه اشخاص به جای خودروهاست یا بحث دیگری مطرح است چون همین حالا هم میزان سهمیه‌ها حداقلی است.

📢1 افغانی 30000 ریال !

📢وقتی ژن اختلال روحی و روانی در فرد بیمار خاموش است،
اما محیط و شرایط نامساعد زندگی بیمار، سوییچ انفجار اختلال شخصیتی را فعال می‌سازد.

مثلا این خانم که رفته کربلا و اونجا دچار تغییر و تحول عجیب روحی و روانی شده، احتمالاً مبتلا به اختلالات دوقطبی هستن.
یعنی بودن در محیطی پر از تنش و اوج و فرود بالا و آسایش و آرامش پایین ممکنه ژنی خفته را بیدار کند .
بارها گفتیم اینها همه بیمار روانی‌اند.
با این تفاوت که من شهروند حاضر نیستم یک ریال پول بدم اینا بستری بشن واقعا باید نابود بشن .
ببین این زن هنوز درمان نشده بعد ۳ ماه بستری بودن و اینها درمان ندارن.
مخصوصا چپی‌ها و اصلاح‌طلب‌ها فقط پاکسازی بشن.

در ارتباط مجاهدین خلق همین بس که دیوید کوپچا از اعضای کارتل مواد مخدر آلبانی (برادران کوپچا) در مقر اشرف3 حاضر شده است

قبلا اسنادی در رسانه های غربی منتشر شده بود که مجاهدین در قاچاق مواد مخدر و انسان در اروپا فعالیت گسترده دارند

بازداشت دولت نوروزی نماینده مجاهدین خلق در لندن

آژانس ملی جرایم بریتانیا NCA روز گذشته برای چند ساعت دولت نوروزی نماینده مجاهدین خلق را در لندن مورد بازجویی قرار دادند، طبق برخی از شنیده ها نوروزی به ظن پولشویی و ارتباط های خارج عرف با باب بلکمن و سوءاستفاده از این روابط برای ترغیب بلکمن برای حمایت از مجاهدین مورد بازجویی قرار گرفت و پس از یک ساعت به صورت Released Under Investigation / RUI آزاد شد اما تحقیقات بیشتر در این باره ادامه دارد

اکثریت ملت ایران به شاهزاده ایمان دارند و آرزوی بازگشت به دوران پهلوی را در سر می‌پرورانند. ‏کاوه شهروز وقتی نمی‌فهمد معنای مبارزه علیه یک حکومت وحشی یعنی چی؛ همین می‌شود. شاهزاده رضا پهلوی ۴۷ ساله آبرو و وقت و جانش را گذاشته برای نجات ایران، بعد این آشغالها بجای مبارزه با رژیم فقط بلدند به شاهزاده جفتک بیندازند.

عقده پهلوی کاری با این کاوه شهروز توله مجاهد کرده که از هر فرصتی برای حمله برای بی‌اعتبار کردن #رضاشاه_دوم استفاده میکند. اما مردم در طول این سالها جواب این مادرجنده‌ها را داده‌اند و همیشه دنبال بازگشت به دوران پهلوی هستند

ملت ایران همبستگی خود را بر علیه ارتجاع سرخ و سیاه حفظ کرده است و ترسی از اینها ندارند. هر بار که امثال شلر حقانی فر که عاملان و حامیان فتنه ۵۷ در بوجود آمدن جمهوری اسلامی بودند، حرف می‌زنند بیشتر معلوم می‌شود که پیش نیاز بازگشت به دوران باشکوه پهلوی، به زیر کشیدن امثال این مادرجنده‌ها است.

برای مردم روشن است که این ماده بز کوهی؛ عمله احزاب کوردی است که شاخه دوم نایاک، خایه خور رژیم، همیشه حاضر در مراسمات حکومتی، دزد اسلحه و خائن در امانت، از پیشروان قتل‌های ناموسی و واسطه گفتگوهای فرماندهان سپاه و کاخ‌سفید در سابقه آنهاست. این مادرجنده‌ها با این مهمل بافی‌ها و جفتک اندازی ها به تنها آلترناتیو ملت که میلیون ها انسان در خیابان جلوی گلوله نامشان را فریاد زدند تلاش دارد تا مانعی برای براندازی باشد.

به جرات می‌توان گفت که یکی از درست‌ترین کارهایی که در زمان شاهنشاه آریامهر انجام شد همین برخورد درست با امثال مصدق و فاطمی بود و اگر با تمام سه فاسد همینطور برخورد می‌شد ما امروز چیزی به نام جمهوری اسلامی نداشتیم و مردم در دوران باشکوه پهلوی زندگی می‌کردند.

اما بیوه مسعود رجوی گوه خورد که حرف از دیکتاتوری می‌زند اما حاضر نیست حرف مردم بشنود چون خوب می‌داند که تنفر مردم از مجاهدین به عنوان یکی از عوامل بوجود آمدن ج ا ، از آخوندها اگر بیشتر نباشد کمتر نیست و آنجاست که معلوم می‌شود مردم چقدر از مریم رجوی و مجاهدین متنفرند.

یکی از کارهایی که فهیمه خضرحیدری پرستوی صادراتی رژیم در برنامه‌اش انجام می‌دهد اینست که با توجه به مهمانانی که دعوت می‌کند به جمهوری اسلامی مشروعیت دهد و شرایط داخلی ایران را برای بقای رژیم توجیه کند.


مهدی خلجی چپول هم یکی از همان افراد پهلوی ستیز و یکی از همان ماله کشان رژیم است که برای استمرار رژیم هر نوع ماله کشی که می‌تواند را انجام می‌دهد. رژیم با بحران مشروعیت روبرو است اما این مادرجنده‌ها دنبال خایه‌مالی برای خامنه‌ای هستند. تا وقتی که این سرطان ۵۷تی‌ها وجود دارند رژیم به استمرار خود امیدوار است.

مشتی اخوندزاده هار افتادن به جون شاهنشاه و کمک کردند تا آخوندها حکومت را بدست بگیرند تا اینگونه ۵۷ رقم خورد و چند نسل بدبخت بشوند. فلسفه وجودی پهلوی ستیزها اینه که وقتی دهن دارم چرا گوه پهلوی را نخورم.

هیچ آدمی به اندازه خودش نمیتونه خودشو به بقیه بشناسونه یا خراب کنه.

خلاصه پیام اصغر سپهری توله آخوند هم اینه که : هم میهنان عزیزم، لطفا بفهمید من هم یک صادراتی هستم. کارم هم فقط مغلطه و سفسطه و تخریبه. با دوستانمان از سازمان اطلاعات سپاه صادر شدیم تا مانع براندازی جمهوری اسلامی بشویم.

شما یادتون نمیاد وسط جنگ بود اوایل فروردین ۱۴۰۵ این الدنگ کج و معوج توله آخوند، تو کلاب‌حوزه (کلاب هاوس) کلاس شناسایی فاشیسم پهلوی گذاشته بود

فکر کن جسد خامنه‌ای رو زمین مونده
مجتبی گم و گور
موشک میخورد وسط پادگان
کشور تعطیل شده بود
و ....

این تو فکر جفتک زدن بوده

الهه و اره و اوره،
ترانه و شمسی کوره
دکان فضیلت‌فروشی چپِ کافه‌ای چنان داغ است که مرزهای مضحکه را فرسنگ‌ها جابه‌جا کرده؛ ملغمه‌ای خنده‌دار از تئوری‌های شیرین عقلانه، توهم تربیتی و ژست‌های بی‌هزینه‌ای که جای عقل سلیم، حقیقت و مسئولیت فردی را گرفته‌اند.
در این نمایش کاریکاتوری، بیماری جنون جمعیِ عنعنات نیویورکی بازتولید می‌شود؛ کسانی مشغول قوادی آن عنعنات در ایران هستند.
وانگهی، ساختن خشم‌های ساختگی، قربانی‌نمایی مداوم و راه انداختن کارناوال هویت‌بازی، آن هم درست در زمانه‌ای که جامعه زیر بار بحران‌های واقعی خرد شده است.
اما ماجرا صرفاً یک ژست مضحک با صبغه ابتذال نیست؛ این نمایش، استراتژی کینه‌توزانه چپ برای گرفتن انتقام از ملتی است که دیگر خریدار توهماتشان نیست.
چپ‌های ورشکسته که دیدند صدای اصیل کف خیابان نسبتی با مانیفست‌های پوسیده‌شان ندارد، دست‌به‌کار شدند تا با ترور شخصیت، ایجاد هیاهوهای فرعی و تصاحب تریبون‌ها، صدای واقعی جامعه را خفه کنند.
آن روزهایی که جان‌های واقعی در سرمای دی‌ماه پرپر می‌شدند، دستگاه فضیلت‌سنجی این جماعت در خواب سنگین زمستانی بود؛ اما حالا به‌ناگاه بیدار شده‌اند، شهروندان بی‌پناه و همان شهروندان بی‌حقوق را کلاً «مَل» کرده و نادیده گرفته‌اند تا با قوادی  برای فمینیسمِ نیویورکی، پیگیر بند تنبان پژمان شوند.
این سرگرم‌سازی عمدی و پرت کردن حواس عمومی، پروژه‌ای دقیق برای دفن مطالبات واقعی ملت در لجن‌زار حواشی زرد است.

شاهکار این سیرک در آن‌سوی آب رقم می‌خورد؛ جایی که توهمات کهنه، بوی تند مخدرات نوستالژیک و دلارهای رسانه‌ای به هم گره می‌خورند تا پای داریوش اقبالی هم سرانجام به صداوسیما باز شود.

پیرمردِ متوهم که دهه‌ها در اوهام چپ به سر می‌برد، بالاخره به لطف رسانه‌های آنوری و حقوق‌بگیرانش معجزه را لمس کرد: خواندن اثری از فرزاد فتاحی؛
  آهنگساز صادراتی، ردیه و فحش‌نامه‌ای علیه ملت می‌نویسد و داریوش هم آن را فریاد می‌زند تا پازل انتقام چپ و تریبون‌های منحطش از مردمی که از آن‌ها عبور کرده‌اند تکمیل شود.

پرده‌ها افتاده  و این کارناوال مشترک، چیزی جز پیوند نامبارک ووک‌های وطنی با توده‌ای‌های اوراقی برای سانسور صدای ملتی بی‌پناه نیست.