ديد‌بان آزار

🟠 دیدبان آزار: در پی افشاگری‌های فعال آلمانی، پائولا مایر، درباره تجربه خشونت جنسی در بازداشتگاه ترکیه، فعالان فمینیست در استانبول و ازمیر تجمع کردند. این فعالان در اعتراض به خشونت جنسی علیه زنان در مراکز بازگرداندن مهاجران، بازداشتگاه‌های پلیس و زندان‌های…

🟠 سیمای آدا کارت، که بیانیه را از طرف ائتلاف قرائت کرد گفت که از زمان تأسیس مراکز اخراج و بازگرداندن مهاجران در ترکیه، این مراکز به مکان‌هایی تبدیل شده‌اند که در آن سیاست‌های ضد پناهجویان و زنان با نژادپرستی و شکنجه درهم می‌آمیزند. او خاطرنشان کرد که مهاجران در معرض انواع فشارها قرار می‌گیرند؛ فشارهایی که با هدف وادار کردن آنان به ترک کشور یا تن دادن به اخراج و بازگرداندن اجباری اعمال می‌شوند.
🟠 به گفته ائتلاف، خشونت جنسی‌ای که از سوی مأموران دولتی اعمال می‌شود نباید به‌عنوان مجموعه‌ای از موارد جداگانه و منفرد از سوءاستفاده تلقی شود. این گروه همچنین روایت‌های منتشرشده از خشونت جنسی در دوران بازداشت را که آنا، یکی از شرکت‌کنندگان در «ناوگان سومود» در همبستگی با فلسطین، و آلما، از اعضای «کاروان دفاع از بشریت»، مطرح کرده بودند، یادآوری کرد.
🟠کارت گفت: «در زندان‌ها، کلانتری‌ها و مراکز اخراج و بازگرداندن مهاجران، بازرسی بدنیِ برهنه، آزار جنسی و خشونت جنسی عملاً به رویه‌هایی معمول تبدیل شده‌اند که هدفشان درهم شکستن اراده زنانی است که مقاومت و مبارزه می‌کنند و این خشونت‌ها ابزار مجازات آنان است.»
🟠 پائولا مایر، از اعضای فدراسیون سازمان‌های مبارزه طبقاتی، چندی پیش اعلام کرد که در زمان بازداشت در ترکیه مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است. در ژانویه ۲۰۲۶، یک هیئت بین‌المللی جوانان در چارچوب حمایت از روژاوا به باکور/کردستان شمالی سفر کرد تا از نزدیک در جریان اعتراضات قرار گیرد و با نیروهای دموکراتیک محلی دیدار و تبادل نظر کند. این هیئت بخشی از ابتکار «کاروان مردمی» بود؛ طرحی برای اعلام همبستگی مستقیم بین‌المللی با انقلاب روژاوا که در همان ماه هدف حملات گسترده دولت سوریه قرار گرفته بود. در پنجمین روز سفر، ۱۶ فعال از سوی ارتش ترکیه بازداشت شدند. شماری از بازداشت‌شدگان بعداً از اعمال خشونت جسمی، روانی و جنسی در دوران بازداشت خود خبر دادند.

«از شدت درد بیهوش شدم»
🟠 پائولا مایر درباره آنچه بر او و دیگر بازداشت‌شدگان گذشته است، می‌گوید: «به ما اجازه نمی‌دادند چشم‌هایمان را ببندیم یا بخوابیم، به چیزی تکیه بدهیم یا بنشینیم. ما را لگد می‌زدند و کتک می‌زدند، گاهی آن‌قدر شدید که بیهوش می‌شدیم. به ما توهین می‌کردند و آب دهان به صورتمان می‌انداختند. بافت موهایمان را به اندام تناسلی مأموران می‌مالیدند یا موهایمان را می‌کندند. ما را مجبور می‌کردند ویدئوهایی از شکنجه و آزار مبارزان را تماشا کنیم.» او اضافه می‌کند: «در مدتی که در سلول انفرادی بودم، یکی از مأموران ترکیه به من تعرض جنسی کرد.»

@harasswatch

470 views10:17