ترامپ:
اگر به اقتصاد نگاه کنید، اگر به اتفاقاتی که در حال رخ‌دادن است نگاه کنید... برای نمونه، ایران هرگز سلاح هسته‌ای نخواهد داشت. همین حالا هم دیگر نمی‌تواند داشته باشد، اما قرار است این موضوع رسمی شود.

تنگه [هرمز] خیلی زود باز خواهد شد؛ وگرنه ضربه بسیار سختی خواهند خورد و پس از آن، تنگه باز خواهد شد.

ما آماده انجام حمله‌ای عظیم بودیم؛ بزرگ‌ترین حمله از زمان جنگ جهانی دوم. بعد آنها با من تماس گرفتند و بسیار مؤدبانه گفتند: «لطفاً، می‌توانیم صحبت کنیم؟ می‌توانیم گفت‌وگو کنیم؟» آنها نمی‌خواستند... [جمله ناتمام است].

من هم گفتم: «بله، می‌توانیم صحبت کنیم. بیایید بالاخره این کار را تمام کنیم. بیایید انجامش دهیم.»

این کاری است که رؤسای‌جمهور دیگر باید طی ۵۰ سال گذشته انجام می‌دادند. می‌دانید، مدام عدد ۴۷ سال را می‌شنوید، اما سه سال است که همین عدد گفته می‌شود؛ حالا دیگر بیش از ۵۰ سال شده است.

رؤسای‌جمهور دیگر یا کشورهای دیگر باید می‌توانستند این کار را انجام دهند.

من کاری را انجام دادم که مجبور بودم انجام دهم؛ چون اگر آنها سلاح هسته‌ای داشتند، تمام این جهان جای متفاوتی می‌شد.


خبرنگار فاکس‌نیوز:
اگر دوباره عقب‌نشینی کنند و زیر توافق بزنند، کارشان تمام است؟
ترامپ:
اگر دوباره زیر توافق بزنند، ضربه واقعاً سختی خواهند خورد. خودشان این را می‌دانند و درک می‌کنند. من انتخاب دیگری ندارم. آنها نمی‌توانند سلاح هسته‌ای داشته باشند. موضوع بسیار ساده است.

این‌طور نیست که بگوییم: «خب، بیایید درباره چیز دیگری فکر کنیم.» نه؛ رؤسای‌جمهور بسیاری باید طی سال‌های طولانی این کار را انجام می‌دادند، اما انجام ندادند. حالا من دارم انجامش می‌دهم.

اوباما را کاملاً سرکیسه کردند. او فکر می‌کرد می‌تواند با پرداخت پول خودش را از این وضعیت خلاص کند. میلیاردها، ده‌ها میلیارد دلار به آنها داد؛ آن‌هم به‌شکلی بسیار احمقانه.

۱٫۷ میلیارد دلار پول نقد، اسکناس‌های سبز، در یک هواپیمای بوئینگ ۷۵۷؛ هواپیمایی پر از پول نقد. احتمالاً وقتی آن را دیدند، گفتند: «حتماً شوخی می‌کنید!»

نه، نمی‌توانید با پول‌دادن خودتان را از چنین وضعیتی خلاص کنید؛ تنها راه این است که با جنگیدن راه خروجتان را باز کنید.

اگر ما این کارها را انجام نداده بودیم، آنها مذاکره نمی‌کردند. ما ضربه بسیار بسیار سختی به آنها زدیم. اما ضربه سخت‌تر هنوز در راه است و امیدوارم مجبور نشویم از آن استفاده کنیم. امیدوارم مجبور نشویم.

گفت‌وگوهای بسیار خوبی داریم. آنها دوست ندارند به این موضوع اعتراف کنند، اما این کمی آزاردهنده است. به افرادی مثل شما می‌گوییم که گفت‌وگوهای فوق‌العاده‌ای داریم، بعد یک نفر از ایران می‌آید و می‌گوید: «ما دیدار نکرده‌ایم، ما...» [جمله در زیرنویس ناتمام است].

تمام روز چنین دروغ‌هایی می‌گویند. متوجه هستید؟ باورنکردنی است. می‌گویند: «ما این کار را نکردیم.» می‌گویند درباره موضوع هسته‌ای صحبت نکرده‌ایم.
خب، پس درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم؟ آنجا نشسته‌ایم و بی‌کار انگشت‌هایمان را به هم می‌زنیم؟

اما اهمیتی ندارد. اینها فقط حرف است. تنها چیزی که اهمیت دارد، عمل است. آنها می‌خواهند توافق کنند. خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد. اگر توافق نکنند، برایشان خیلی بد خواهد شد.