🔸 صوت سمینار «معماری آلترناتیو؛ تجربه‌ی دانشگاه: فرصت‌ها و تهدیدها
🔹 سخنرانان: سید غلامرضا اسلامی، نشید نبیان، افرا غریب‌پور، پویا خزائلی پارسا
@Anjoman_Motaleat

✅ نمایشگاه فعالیت‌های گروه مردم‌نهاد سلام در زلزله‌ی کرمانشاه
🗓 از ۳۰ اردیبهشت تا پایان هفته
🏛 نگارخانه پردیس هنرهای زیبا
@aa_ut
@eivan_ut
@iranshelter

🔸 صوت سمینار «معماری آلترناتیو؛ جریان‌های موازی دانشگاه»
🔹 سخنرانان: سید یحیی اسلامی، الهام رضوی، کاوه بذرافکن، محمدیاسر موسی‌پور

@Anjoman_Motaleat

سومین نشست از سلسله نشست‌های معماری آلترناتیو که به کوشش انجمن علمی مطالعات معماری ایران برپا شد، روز سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ برگزار گردید. موضوع این نشست «جریان‌های موازی دانشگاه» بود و میهمانان آن سید یحیی اسلامی، الهام رضوی، محمدیاسر موسی‌پور و کاوه بذرافکن.

در ابتدای جلسه شهاب‌الدین تصدیقی، از اعضای انجمن علمی به توضیح ساختار این جلسات و هدف نهایی آن پرداخت و سپس سعیده قرشی، مجری نشست، پس از بیان خلاصه‌ای از جلسات پیشین، برنامه را با سوال «نسبت آموزش‌های خارج از دانشگاه با دانشگاه چیست؟» از سید یحیی اسلامی شروع کرد. ایشان در بازگشت به مسائل پایه‌ای آموزش، در ابتدا بین ۴ مقوله‌ی واردات ایده، مونتاژ ایده، کلاژ ایده و تولید ایده تفاوت قائل شود و بیان داشت که امروز ما در یک جامعه‌ی مصرفی هستیم که ایده‌های از قبل به‌وجود آمده را مصرف می‌کند. بر پایه‌ی همین بستر، این پرسش‌ها را مطرح کرد که هدف ما از آموزش چیست؟ معماری؟ پول درآوردن؟ بحث درباره‌ی رویکردهای جدید معماری؟ یا...؟ ایشان به ضرورت «تولید» اشاره کرد و در بازگشت به پرسش اولیه تأکید داشت که هدف دانشگاه‌ها «تربیت معماری که در این بازار موفق بشود» نیست چون «بازار فعلی ما مسموم و مریض است» و اینکه «در چهار سال هم نمی‌توان معمار شد». اسلامی با تفکیک دو مقوله‌ی «آموزش» و «یادگیری»، گفت آموزشگاه در فرصت کمی که دارد شاید بتواند حداقل‌ها را به دانشجویان آموزش دهد اما در یادگیری نقش دانشجو پررنگ‌تر است.

الهام رضوی سخن خود را با ارائه‌ی روایتی از تاسیس کانون شروع کرد. وی با دو تن دیگر، مرکز معماری ایران را در سال ۱۳۸۵ تاسیس کردند اما بعد از شش سال احساس کردند نمی‌توانند از «پتانسیل‌های» مرکز معماری استفاده کنند. با گذشت مدتی، رضوی معماری را قوی‌ترین ابزارِ «تغییر» چون «عاملی فرهنگی» موثر بر «سیاست، شهر، خلاقیت، سینما، روانشناسی و خیلی مباحث دیگر» دانست و تاسیس کانون، به بیان ایشان، محلی بود برای بررسی این پتانسیل و پرسشگری درباره‌ی آن. به گفته‌ی ایشان، این موسسه ادعا ندارد که «اتفاق درستی است» اما «در حد وسع خود تلاش می‌کند» و تحقق هدف چنین موسساتی را در گرو «تداوم» طولانی‌مدت دانست. وی بیان داشت که رسالت ما تلاش برای ساختن بخش نامعلوم آینده است و رویکردهای آموزشی کانون را «آموزش بومی» و «تولید دانش» بیان داشت.

آقای بذرافکن از همان ابتدا با اظهار شگفتی از برگزاری نشستی درباره‌ی آموزش معماری در دانشگاه تهران، به نهادهای آموزش معماری در ایران -چه دانشگاه و چه موسسات دیگر- انتقاد وارد دانست که «درهای‌شان را بسته‌اند» و «به حلقه‌هایی در درون خود بسنده کرده‌اند». ایشان سه عاملِ «آموزش، حرفه، و پژوهش» را موثر بر آموزش معماری دانست و به نقل از کارل یاسپس در کتاب «ایده‌ی دانشگاه»، گفت «مسئله‌ی دانشگاه آموزش نیست» بلکه دو هدف دارد: «پژوهش» و «فرهنگ‌سازی». در تلفیق دو نگاه مذکور، بذرافکن بستر آموزش معماری فعلی ایران را حرفه و پژوهش دانست و ذکر کرد که دانشگاه باید «مدرس حرفه‌مند و [آموزگار] پژوهشگر» داشته باشد. ایشان به محدودیت مالی برای پژوهش هم اشاره کرد. آقای بذرافکن با اشاره‌ای به تاریخچه‌ی آموزش معماری در ایران و سپس فرانسه، اذعان کرد که وضعیت مما آن‌چنان هم در این سال‌ها تغییر نکرده و این‌که آموزش آلترناتیو باید از درون جامعه برخیزد.

محمدیاسر موسی‌پور بحث خودش را از تقابل حرفه و دیسیپلین شروع کرد. ایشان وظایف حرفه‌مند را در سه زمینه می‌بیند: عملکرد، زیبایی و استحکام. بر همین اساس موسی‌پور آموزش حرفه‌مند را چندان بحث‌برانگیز ندانست. وی بیان کرد که دانشگاه باید تکلیف خود را روشن سازد که می‌خواهد حرفه‌مند تربیت کند یا کار دیسیپلینه کند؛ و تأکید کرد که اگر دانشگاه تلاش دارد افراد صاحب نگرش تربیت کند، باید این نکته را بپذیرد که نگرش‌های مختلفی وجود دارد و نباید «ایدئولوژیک» باشد و تنها بر یک نگرش تأکید کند. موسی‌پور «آلترناتیو» را «نگرش‌هایی که در برابر نگرش‌های قدرتمندتر در اقلیت هستند» تعریف می‌کند. برهمین اساس ایشان آموزش را بر چند نوع برشمرد: ایدئولوژیک، پاسخ‌محور، و پرسش‌محور. در آموزش نوع دوم، دانشگاه با اعلام رویکرد خودش، ولی ذکر دیگر نگرش‌ها، خود را از موضع ایدئولوژیک خارج می‌کند؛ در آموزش نوع سوم، آموزشگاه همه‌ی نگرش‌های معماری را تدریس می‌کند. موسی‌پور سخن خود را با نقل روایتی از سقراط به پایان برد و گفت اگر قرار بر تولید ایده باشد، باید به جای ترویج یک نگرش، تفکر انتقادی را تقویت کنیم و شاید اولین مرحله‌ی این کار روش سقراط است: «بدانیم که هیچ نمی‌دانیم».

⭕️ ادامه‌ی این گزارش را در لینک زیر مشاهده نمایید ⬇️
http://telegra.ph/MemarieAlternative3-05-25

@Anjoman_Motaleat

• کادر اجرایی انجمن علمی مطالعات معماری ایران، دانشگاه تهران
( از اردیبهشت ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۷ )


[ با تشکر و قدردانی فراوان از این عزیزان ]

• گزارش عملکرد انجمن علمی
[ از اردیبهشت ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۷ ]


• توضیحات بیشتر در لینک زیر:
http://telegra.ph/RPT-06-05

کادر اجرایی «جدید» انجمن علمی مطالعات معماری ایران، دانشگاه تهران


[ به امید موفقیت روزافزون و آینده‌ای روشن ]

• درباره رشته «مطالعات معماری ایران» بیشتر بدانیم...

با توجه به اینکه «مطالعات معماری ایران» در «دانشگاه تهران» از گرایش‌های نوپای رشته معماری به شمار می‌رود و از نظر کارکردی با گستره بسیاری از دانش‌ها پیوند خورده است؛ دیدگاه‌های گوناگونی را نیز در بر می‌گیرد. از این رو، ناگفته‌ها و ناشناخته‌های بسیاری درباره کارایی و رویکرد این رشته وجود دارد.
در ادامه دیدگا‌ه شماری از استادان و پژوهشگران این زمینه در راستای درک و شناخت بیشتر رشته مطالعات معماری ایران با طرح #بیشتر_بدانیم آورده خواهد شد. با ما همراه باشید.

#مطالعات_معماری_ایران
#بیشتر_بدانیم

• درباره رشته «مطالعات معماری ایران» بیشتر بدانیم...

#بیشتر_بدانیم
@Anjoman_Motaleat

#بیشتر_بدانیم
• دیدگاه «پیروز حناچی» درباره رشته «مطالعات معماری ایران» را در لینک زیر بخوانیم.


http://telegra.ph/PHnch-06-05

#بیشتر_بدانیم
• دیدگاه «محمدحسن خادم‌زاده» درباره رشته «مطالعات معماری ایران» را در لینک زیر بخوانیم.


http://telegra.ph/Mkhd-06-04

#بیشتر_بدانیم
• دیدگاه «غلامحسین معماریان» درباره رشته «مطالعات معماری ایران» را در لینک زیر بخوانیم.


http://telegra.ph/GhMm-06-05

#بیشتر_بدانیم
• دیدگاه «سعید خاقانی» درباره رشته «مطالعات معماری ایران» را در لینک زیر بخوانیم.


http://telegra.ph/KhGN-06-06

#بیشتر_بدانیم
• دیدگاه «الهام اندرودی» درباره رشته «مطالعات معماری ایران» را در لینک زیر بخوانیم.


http://telegra.ph/AndRI-06-09