🔊برگزاری جلسۀ دفاع از پایان‌نامه کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران، دانشکده معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
««پهنه فرهنگی برخوارِ اصفهان در دوران اسلامی(از آغاز دوره اسلامی تا ابتدای قرن چهاردهم ه.ق)»
▪️دانشجو: شهریار ابن علی

▪️اساتید راهنما: دکتر محمدحسن خادم زاده و دکتر هایده لاله

▪️اساتید داور: دکتر محمدحسن طالبیان و دکتر علی شجاعی

▪️زمان: سه شنبه ۱۲ بهمن ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۰


پهنه‌ی اصفهان به عنوان گستره‌ای وسیع و پر اهمیت در فلات مرکزی ایران، تشکیل شده از نواحی و مراکز زیستی متعددی است که هر یک برحسب توانایی‌های آشکار و نهان خود، در موقعیت ممتاز این پهنه به ایفای نقش پرداخته‌اند. جُز شهر اصفهان که حداقل مرکزیت این پهنه را از قرون اولیه‌ی اسلامی بر عهده داشته، دیگر نواحی و مراکز، تا حد زیادی مورد غفلت پژوهشگران تاریخی بوده است. در این میان نام‌جای برخوار به عنوان محدوده‌ای وسیع و قابل توجه در شمال شهر اصفهان، از جمله نواحی پنهان مانده از نگاه اصفهان پژوهان است. غفلت از نام‌جای برخوار در کنار حضور شواهد فرهنگی، به ویژه حضور پر شمار میراث معماری در آن، از جمله عواملی بود که پژوهشی جامع و همه‌جانبه را برای آن ضروری می‌ساخت. از همین روی پژوهش پیش رو، تلاشی در راستای بررسی و شناخت نام‌جای برخوار به عنوان یک کلیت منسجم است که برای این منظور رویکرد پهنه‌ی فرهنگی در نظر گرفته شد. به بیانی دیگر این پژوهش با در نظر گرفتن هم‌زمان مؤلفه‌های جغرفیایی، گزاره‌های متون تاریخی، شواهد فرهنگی به طور خاص شواهد معماری و از سویی دیگر روایات شفاهی، سعی دارد که تصویری روشن از پهنه‌ی فرهنگی برخوار در دوران اسلامی ارائه کند. موقعیت و محدوده‌ی تاریخی برخوار را باید دشت و دامنه‌های وسیعی دانست که در شمال حوضه‌ی زاینده‌رود قرار گرفته است؛ به این ترتیب که از جهت شرق و شمال شرقی محدود به ارتفاعات کرکرس، از جهت غرب محدود به ارتفاعات منشعب شده از زاگرس، از جهت شمالی متصل به دشت میمه و از جهت جنوب و جنوب شرقی متصل به دشت‌های اصفهان، قهاب و کوهپایه است. وجود خاک حاصل‌خیز به ویژه در نواحی جنوبی و مرکزی برخوار که در ادامه‌ی خاک‌های آبرفتی زاینده‌رود است را باید عاملی مهم در ایجاد سکونتگاه‌های این ناحیه دانست. حضور گسترده‌ی راه‌های ارتباطی، عامل دیگری است که در رشد و توسعه آبادی‌های برخوار نقش مؤثری داشته است. این راه‌ها که اصفهان و نواحی جنوبی آن را به نواحی شمالی ایران مرتبط می‌ساخته، دارای ماهیتی فرامنطقه‌ای بوده چنانکه از لحاظ اقتصادی و نظامی منجر به ایجاد کاروانسراها، چاپارخانه‌ها، رباط‌ها و قلعه‌های قابل توجهی در برخوار شده است. همجواری برخوار نسبت به شهر اصفهان در کنار راه‌های ارتباطی گسترده و بناهای میان راهی پرشمار، موقعیتی از برخوار ساخته که می‌توان این ناحیه را دروازه‌ی شمالی شهر اصفهان دانست. از سویی دیگر مناسبات درباری و حکومتی شهر اصفهان در طول دوران اسلامی، همچون مناسبات استقبال و پیشواز و مناسبات شکار، منجر به ایجاد بناهایی تشریفاتی و حکومتی در ناحیه‌ی برخوار شده است.

▪️از پیوند زیر می‌توانید با برنامه ادوبی کانکت به صورت مهمان در این جلسه شرکت کنید:
http://vroom.ut.ac.ir/arch7

Report of
Spring Ceremony 🌱🌸
+
Members and Colleagues of the Previous Council Appreciation

The First Part
Back Scenes and Pictures from the Preparation Section

Thanks to All the Friends who Helped Us to Organize this Event.
And
Special Thanks to Dear Dr. Mazaherian, Head of the College of Fine Arts, Dear Dr. Hanachi, Director of the Department of Architecture and Urban Studies of the College of Fine Arts, and Dear Mrs. Mortazavi, Head of the Center of Excellence in Architectural Technology of the College of Fine Arts, for Their Precious Support in Preparing and the Performance of This Ceremony

⏳ 13. March. 2022 - 14:00 till 16:00

🏢 Center of Excellence in Architectural Technology of the College of Fine Arts

@iasa_ut