✅💌✅



بسیاری از شرکت کنندگان در #معنای_زندگی معتقدند، هر روز با کلید واژه های این درس درگیر هستند و به آسانی نمیتوانند آنها را نادیده بگیرند.
مجموعه درس معنای زندگی ، یک #سرمایه فکری ارزشمند است که در آستانه قرن جدید ، زندگی مخاطبینش را به سوی تغییر و پیشرفت هدایت میکند.
یک نسخه از این سرمایه در هر خانه ای برای بارها شنیدن ضروریست.


🍏 تهیه اپیزود اول

https://t.me/inssoa1/2606

💌


از یادداشتهای #تیرماه ۹۵


میشود از آه ، زندگی را پُر کرد.
میشود از شوق ، زندگی را خالی کرد .
میشود همه چیز را تیره دید ، میشود به همه روزها، رنگ غم انگیز پاشید .
این خاصیت زندگی است ، میل به از هم پاشیدگی دارد .
ولی مقاوت و تغییر و #خلاقیت هم ، خاصیت انسان است .
ما میتوانیم ، زندگی را از آه ... خالی کنیم ، شوق را در آن جاری کنیم .
میتوانیم تیرگی ها را روشن کنیم و همه روزها یا بیشترشان را رنگ شادی ببخشیم .
همه چیز به این وابسته است که سیستم معنا بخش زندگی ات را چگونه برنامه ریزی کنی .
شفای واقعی و تامل برانگیزیست ، که در پسِ هر رویدادی ، در جستجوی خیر باشی.
الخیر و فی ماوقع ...
اینگونه است که میتوانی از پشت حادثه ها ، رشد و معنا و بزرگی را ارمغان بگیری .


#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻 ________________
#سروش_امرداد
#خیر #رویداد #زندگی #خودشناسی #تحول #معنای_زندگی #خلاقیت

🆔 t.me/inssoa1

🌀✍🏻🌀✍🏻🌀✍🏻🌀✍🏻🌀

🆔 @inssoa1

ما همواره در میان دو برزخ گرفتار هستیم.
آینده و گذشته
آینده ما را محو خیال و وهم میکند. همیشه در جدال با احتمال شدن و نشدن خواسته هایمان در آینده هستیم.
گذشته نیز ما را عموما درگیر یأس و غم می کند. درگیر افسوس های بی فایده ای که جز کاهش انرژی چیز دیگری عاید ما نمی کند.
این "" ما "" در نقطه ای بنام زمان "حال" یا "اکنون" در حال پرتاب شدن به این سو و آن سو است. درست مانند یک توپ میان زمین گذشته و آینده در حال قل خوردن هستیم.
🆔 @inssoa1

بی آنکه دقت کنیم این زمان حال به سرعت تبدیل به گذشته های تأسف آور می شود و "ما" در زمان اکنون هیچ کار مفیدی برای خود و دلمان انجام ندادیم.
اکنون را دریابید تا از برزخ رها شوید.
بزرگترین لطفی که می توانید به خود داشته باشید ، حضور در لحظه "حال" و دیدن خود و تمام داشته های تان است.
شما و داشته هایتان دو رویداد متفاوت هستید.
این شما هستید که چیزی را دارید یا می توانید داشته باشید و یا از دست بدهید.
چیزی را که به دست می آورید ، شما نخواهد شد ، همانگونه که چیزی را که از دست می دهید این شما نیستید که از دست می روید.
وقتی در پذیرش زمان اکنون خود باشید ، تمام داشته ها و نداشته هایتان را می پذیرید و با لذت آن را سپری می کنید.
🆔 @inssoa1

پذیرش به معنی ایستادن در نقطه کنونی نیست. پذیرش ما را از حسرت ها جدا می کند و نیروی ما را برای سیال بودن در سفر زندگی و پدیدآوردن "حال و اکنون" های تازه جمع می کند.
وقت آن رسیده که خود را از برزخ گذشته و آینده رها کنیم و در لذت "حال" غوطه ور شویم.

#امیرفریدون_نصرتی

برای تجربه #حس_خوب_زندگی به #سروش_امرداد بپیوندید.

👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

🆔 🆔 @inssoa1

🌀🍀🌀🍀🌀🍀🌀🍀🌀

🆔 @inssoa1 مقصد ، همیشه جایی در انتهای مسیر نیست (نیما یوشیج)

🆔 @inssoa1

سرگردانی ما ،حاصل نشناختن زندگیست.
زندگی را درون سیاه چاله های حسرت و
انتظار سپری میکنیم و گمان میکنیم،زندگی
روزی فرا خواهد رسید.
زندگی دودمان لحظاتیست که بر باد میدهیم.
زندگی همین خطاها و شکست ها و
اشتباهاتیست که از آن پرهیز میکنیم.
زندگی رنج انتخاب هاییست که به جان نمیخریم
و منتظر جریان مبهمی هستیم
تا ما را با خود ببرد.
امیرفریدون نُصرتی


#امیرفریدون_نصرتی
@inssoa1 🌀

#سروش_امرداد
#زندگی
#خلق_خویشتن

هیچ پرنده ای ، برای آنکه همسفری،
همراه و همدلی یا هم اندیشه ای ندارد،
از پرواز باز نمی ماند.
زمستان ها پشت پرواز پرستوها،
هزار بار جا مانده اند.
بهار میعادگاه خاطره هایی شده است
که پرستوها از سرمای زمستان
خاموشی گرفتهٔ هرسال،
با آمدنشان، تعریف میکنند.
#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻
@inssoa1 🍏

https://instagram.com/p/Bqc69n1Fnul/

👇🏻روی عکس کلیک کنید.صوتی بشنوید.
🕊🕊

💌🎼

هیچ پرنده ای ، برای آنکه همسفری،
همراه و همدلی یا هم اندیشه ای ندارد،
از پرواز باز نمی ماند.
زمستان ها پشت پرواز پرستوها،
هزار بار جا مانده اند.
بهار میعادگاه خاطره هایی شده است
که پرستوها از سرمای زمستان
خاموشی گرفتهٔ هرسال،
با آمدنشان، تعریف میکنند.
#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻

@inssoa1 🍏

https://instagram.com/inssoa

👇🏻روی عکس کلیک کنید.صوتی بشنوید.
🕊🕊


https://t.me/joinchat/AAAAADwX1GVKepAQgwUWNA

💌⏱🌊


زمان ، چیزی شبیه دریا و رود است.
ما در آن غوطه وریم.
مانند برگی خشک که در جریان آب
سرگردان است یا شناگری
موج شکن ، که میان جریان زمان
جریان سازی میکند.
زمان در بردن ما به دنیای حسرت ها
حرفه ایست و ما در برابر این خروشِ
بی تعادل ، یا موج شکنی میکنیم و یا
سرگردان میشویم.
زمان نشان خواهد داد، هر کدام از ما،
کدام صورت را از خودمان خلق کرده ایم.
#امیرفریدون_نصرتی ✍🏻


@inssoa1 🍏 ⏱🌊



👇🏻روی عکس کلیک کنید و صوتی بشنوید.


https://instagram.com/p/BqdI8s9lOOQ/

اندر احوالات درسی که به سادگی رهایت نمیکند.

#معنای_زندگی

💌

🎼 🆔 @inssoa1 🍏

🤪 این آدمیزاد جانور ، اگر اراده کنه تاثیر گذار باشه ، دامنه تاثیرش ، شگفتی آفرینه 😄

#سروش_امرداد

@inssoa1

💌
#مولانا
عاشقی پیداست از زاری دل
نیست بیماری چو بیماری دل
علت عاشق ز علتها جداست
عشق اصطرلاب اسرار خداست
عاشقی گر زین سر و گر زان سرست
عاقبت ما را بدان سر رهبرست
هرچه گویم عشق را شرح و بیان
چون به عشق آیم خجل باشم از آن
گرچه تفسیر زبان روشنگرست
لیک عشق بی‌زبان روشنترست
چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت
چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت
عقل در شرحش چو خر در گل بخفت
شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت
آفتاب آمد دلیل آفتاب
گر دلیلت باید از وی رو متاب

🆔 @inssoa1 🍏

عجب حُسن تصادفی بین این یادداشت و صوت و این اتفاق وجود داره . هر دو در سی ام آبان ماه ۹۷ رخ دادند

‍ 🎼🌊🕊💌

🆔 @inssoa1 🍏

🗣 Homayoun Shajarian
🎵 Didare Molana o Shams
#HomayounShajarian

شمس:
هر زمان (نفس) نو می‌شود دنیا و ما
بی‌خبر از نو شدن اندر بقا

پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتی‌ست
مصطفی فرمود دنیا ساعتی‌ست
«مثنوی معنوی، دفتر یکم، بخش ۶۲، ابیات ۳۸ و ۳۶»

شمس:
آزمودم مرگ من در زندگی‌ست
چون رهی (رهم) زین زندگی پایندگی‌ست
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۱۸۴، بیت ۹»

مولانا: کیستی تو؟
شمس: کیستی تو؟

مولانا: قطره‌ای از باده‌های آسمان
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۲۵، بیت ۲۷، مصرع اول»

شمس:
این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وارهان
«مثنوی معنوی، دفتر یکم، بخش ۵۰، بیت ۱۲»

مولانا: کیستی تو؟
شمس:
آدمی مخفی‌ست در زیر زبان
این زبان پرده است بر درگاه جان
«مثنوی معنوی، دفتر دوم، بخش ۲۱، بیت ۳»

مولانا: کیستی تو؟
شمس:
تیر پرّان بین و ناپیدا کمان
جان‌ها پیدا و پنهان جانِ جان
«مثنوی معنوی، دفتر دوم، بخش ۲۶، بیت ۷۸»

مولانا: کیستی تو؟
شمس:
ره نمایم همرهت باشم رفیق
من قلاووزم در این راه دقیق
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۷، بیت ۲۹»

مولانا: کیستی تو؟ همدلی کن ای رفیق!

شمس:
در عشق سلیمانی من همدم مرغانم
هم عشق پری دارم، هم مرد پری‌خوانم

هر کس که پری‌خوتر در شیشه کنم زودتر
برخوانمُ افسونش حراقه بجنبانم

... / هم ناطق و خاموشم، هم لوح خموشانم
هم خونم و هم شیرم، هم طفلم و هم پیرم / ...

«دیوان شمس، غزل شماره‌ی ۱۴۶۶، ابیات اول، دوم و سوم (مصرع دوم) + مصرع اول بیت ۹»

مولانا: کیستم من؟ کیستم من؟ چیستم من؟

شمس:
تا نگردی پاک‌دل چون جبرئیل
گرچه گنجی در نگنجی در جهان
«دیوان شمس، غزل شماره‌ی ۲۰۲۲، بیت ۸»

شمس:
رخت بربند و برس در کاروان
«دیوان شمس، غزل شماره‌ی ۲۰۲۱، بیت اول، مصرع دوم»

شمس:
آدمی چون کشتی است و بادبان
تا کی آرَد باد را آن بادران؟
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۸، بیت ۲۰»

مولانا: هیچ نندیشم به‌جز دلخواه تو
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۲۹، بیت ۴، مصرع دوم»

مولانا:
شکر ایزد را که دیدم روی تو
یافتم ناگه رهی من سوی تو

چشم گریانم ز گریه کُند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو

بس بگفتم کو وصال و کو نجاح
برد این کوکو مرا در کوی تو

جست‌وجویی در دلم انداختی
تا ز جست‌وجو روم در جوی تو

خاک را هایی و هویی کی بُدی؟
گر نبودی جذب های و هوی تو
«دیوان شمس، غزل شماره‌ی ۲۲۲۵، ابیات ۱، ۲، ۳، ۸ و ۹»

شمس:
مخزن إنّا فتحنا برگشا
سرّ جان مصطفی را بازگو

مستجاب آمد دعای عاشقان
ای دعاگو آن دعا را بازگو

«دیوان شمس، غزل شماره‌ی ۲۲۲۷، ابیات ۵ و ۶»

مولانا:
چون دهانم خورد از حلوای او
چشم‌روشن گشتم و بینای او

پا نهم گستاخ چون خانه روم
پا نلرزانم نه کورانه روم
«مثنوی معنوی، دفتر سوم، بخش ۱۹۷، ابیات ۴۰ و ۴۱»

🆔 @inssoa1 🍏