ابوریحان بیرونی (۳۶۲–۴۴۰/۴۴۲ ق.) از بزرگ‌ترین چهره‌های علمی ایران و جهان اسلام به شمار می‌رود. او در طول عمر پربار خود ۱۱۳ کتاب نگاشت که هرکدام گواهی بر نبوغ و پژوهشگری اوست.

یکی از آثار شاخص او، «آثار الباقیه»، در حدود سی‌سالگی نوشته شد و همچنان به عنوان گنجینه‌ای ارزشمند از اطلاعات تاریخی، نجومی و فرهنگی مورد استفاده محققان قرار می‌گیرد. روز بزرگداشت او یادآور اهمیت دانش، پژوهش و ماندگاری فرهنگ علمی ایران است.

#ابوریحان_بیرونی #تاریخ #ایران #مناسبت #دانش

ابراهیم سحرخیز، معاون پیشین وزارت آموزش و پرورش، اخیراً گفته است:
«پس از خروج آمریکا از برجام، سرانه بودجه آموزشی برای هر دانش‌آموز از ۶۰۰ دلار به ۳۰۰ دلار کاهش یافته است.»

اما واقعیت، فراتر از خروج یا باقی‌ماندن در توافق‌های بین‌المللی‌ست.
در روزهایی که نظام جمهوری اسلامی در تلاش برای حفظ بقای خود است بیش از ۴ میلیون کودک در ایران به دلیل سیاست های رژیم در پنج سال گذشته از تحصیل بازمانده‌اند؛ قربانیانی خاموش که سهم‌شان از ثروت ملی، فقر، محرومیت و نادیده‌گرفته‌شدن بوده است.
آمارها نشان می‌دهند که ریشه این فاجعه، در سیاست‌های ضدملیِ نظام ولایت فقیه نهفته است:

بیش از ۳۰۰ هزار میلیارد تومان تنها در ۵ سال گذشته صرف جنگ‌های نیابتی در عراق، لبنان، سوریه و یمن شده است؛ هزینه‌هایی که نه برای امنیت ایران، بلکه برای تثبیت نفوذ فرقه‌ای جمهوری اسلامی خرج شده‌اند.

در همین دوره، نهادهای تبلیغات اسلامی، گشت ارشاد، حوزه‌های علمیه، شورای عالی انقلاب فرهنگی و سازمان‌های مرتبط با «سبک پوشش اسلامی»، حدود ۹۰ هزار میلیارد تومان از بودجه عمومی کشور را بلعیده‌اند.

در مجموع، با همین بودجه‌های ایدئولوژیک و جنگ‌افروزانه، می‌شد تمام کودکان بازمانده از تحصیل را به مدرسه بازگرداند، زیرساخت‌های آموزشی را نوسازی کرد و برای آینده‌ای روشن سرمایه‌گذاری کرد.

اما حاکمیتی که اولویتش بقاء ایدئولوژی‌ست، نه جان و آینده‌ی مردم، تصمیمی دیگر می‌گیرد.
#هم_آوا
#گذار_از_جمهوری_اسلامی
#دانش_آموزان
#بازماندگان_از_تحصیل

در ایرانِ زیر پرچم ولایت فقیه، میلیون‌ها کودک از حق آموزش محروم شده‌اند؛ و آن‌هایی که به مدرسه می‌رسند نیز در سیستم آموزشی جمهوری اسلامی رنج ‌برده و گاه حتی جان می‌سپارند.

از آغاز سال جدید تحصیلی در یک ماه گذشته، طبق خبرهای منتشر شده
چهار دانش‌آموز در فضای مدرسه جان باخته‌اند:
در زنجان، نوجوانی پس از تنبیه بدنی دچار ایست قلبی شد.
در خراسان، دانش‌آموزی وسط کلاس بیهوش شد و جان داد.
در شیراز، کودک ۱۲ ساله‌ای به نام سام پس از تحقیر و تهدید معاون مدرسه خودکشی کرد.
و در ایلام، دختربچه‌ای ۹ ساله هنگام زنگ تفریح به شکلی مشکوک جان باخت.

این فقط آمار نیست بلکه چهره‌ی واقعی نظامی است که حتی برای جان کودکان و آینده سازان نیز ارزشی قائل نیست.
در جمهوری اسلامی، مدرسه به میدان بازتولید ترس، اطاعت و تحقیر بدل شده است؛
سیستمی که به‌جای پرورش انسان، سرباز ولایی می‌خواهد به‌جای یادگیری، تحقیر می‌کند و به‌جای امنیت، مرگ می‌آورد.

در حالی‌که زندگی روزمره‌ی مردم ایران زیر فشار فقر، اضطراب و بی‌اعتمادی سنگینی می‌کند، بسیاری از کودکان در فقر غذایی هستند و از دسترسی به استاندارهای زندگی دور مانده اند ، دستگاه ولایت فقیه همچنان، بر سیاست‌های سرکوبگر و ناکارآمد خود پافشاری می‌کند.

جامعه‌ای که نتواند از کودکان خود محافظت کند، در واقع از آینده‌ی خود چشم‌پوشیده است.
آینده‌ای روشن تنها زمانی ممکن است که ایران از این چرخه‌ی خشونت و بی‌کفایتی با گذار خشونت‌پرهیز به حکومتی دموکراتیک، سکولار و انسانی عبور کند که کرامت، امنیت و آزادی را در محور آموزش قرار دهد.
#هم_آوا
#دانش_آموزان
#گذار_خشونت_پرهیز
#همبستگی_ملی