جامعه نو

#الف
🔹خیابان را فراموش نکنید

▫️شورای سردبیری: مرحوم کیومرث صابری، گل آقا، اسمی را که مخالفان آن دوران برایش گذاشته بودند نادیده نگرفت: سوفاف. همان سوپاپ، که در کلام آبدارچی‌اش «شاغلام» عامیانه شده بود. خودش را سوپاپی می‌خواند که اندکی از ناراحتی و دلگیری و احیانا بخار جماعت ناراضی آماده برای شورش را تخلیه می‌کرد. می‌گفت به روحانیت کاری ندارد و کاریکاتورش را نمی‌کشد، چون این لباس مقدس است. بهانه خوبی بود. به جای آن مرحوم حسن حبیبی، یکی از چهره‌های بسیار خوشنام ملی، معاون اول روسای جمهور را کاریکاتور می‌کرد و انتقاداتی را که به روش اداره کشور بود بر سر او می‌ریخت.
حالا که به آن دوران نگاه می‌کنیم، می‌بینیم کار درستی می‌کرد. سیستم را نقدپذیر می‌نمود و دلگیری و ناخشنودی ملت را تخلیه می‌کرد. علت پذیرش او این بود که از داخل سیستم بود و در شمار کسانی نبود که در صف‌های بی‌شمار آن دوران هرچه می‌خواستند می‌گفتند، اما عقده دلی را نمی‌گشودند. امروز ما هم به گل آقایی نیاز داریم.
اما گل آقایی نیست و آنچه در تلگرام درباره مقامات و نارسایی‌ها و "رژیم" ساخته و گفته می‌شود مشکلی حل و عقده‌ای را باز نمی‌کند. فقط دل‌‌ها را موقتا خنک می‌کند اما ذغال‌های نهفته را گداخته‌تر می‌سازد. راه چاره، باز کردن منافذی برای کاهش فشار درونی است. بدیهی می‌نماید امروز نمی‌توان از وزارت کشور انتظار معجزه‌ای برای باز کردن زبان نارضایتی جامعه از شیوه اداره کشور داشت. برخلاف دو هفته پیش، دیگر وزارت کشور تقاضایی از احزاب برای برگزاری گردهمایی‌های حزبی نمی‌کند. توجیه نیست، اما قابل درک است: بعد از سرکوب جنبش سبز، تقریبا تا یکسال بعد حتی مجالس ختم با ملاحظات امنیتی برگزار می‌شد و یا حتی نمی‌شد. حالا هم این ترس تا مدت‌ها وجود خواهد داشت.
اما مساله حل نشده مانده، و همه و از جمله مقامات کشور می‌دانند فشار بخار بیشتر و به زعم بسیاری، جداره دیگ نازک‌تر شده است. راهی باید! آب‌ها که از آسیاب افتاد و‌ همه باور کردند آنچه رخ داد کار آمریکا و انگلیس بوده، وقت آن است که فکرهایی بکنید. یکی از آنها این است که به آن گروه ناچیز اندک کم‌شمار بی‌بصیرت منتقد این شیوه از حکومتداری، مهلتی برای ابراز وجود در خیابان بدهید.

🆔 @jameeno
🌐 www.jameeno.com

4.49K viewsedited 18:04