جامعه نو
4.93K subscribers
989 photos
33 videos
17 files
770 links
رسانه روزنامه‌نگاران مستقل

تماس با ما: @jameeno_pr
Download Telegram
#الف

🔸سوریه با اسرائیل هم مرز نیست!

▫️شورای سردبیری: هفته پیش نظر محافل نظامی تصمیم گیرنده ایرانی در باره علل تهاجمات هوایی اسرائیل به سوریه در قالب تفسیری سیاسی در خبرگزاری فارس اعلام شد . سه دلیل آورده اند برای این حملات اسرائیل که عبارتند از اولا دادن پیام به محور مقاومت که بارفتن آمریکا ما کماکان ابتکار عمل و برتری را در سوریه داریم ، ثانیا اسرائیلی ها از روند باز سازی ارتش سوریه در زمینه هایی نگران هستند ، و ثالثا به خاطر انحراف افکار عمومی از خروج احزاب موتلف از کابینه و رسوایی مالی نتانیاهو. به زعم مفسر، اسرائیلی ها به این دلایل اصلی دست به حمله اخیر به تجهیزات ایرانی در دمشق زده اند .

دوستان احتیاط را کنار گذاشته و درباره اقدامات اسرائیل تحلیل میدهند و چون نخواسته اند نزد عوام شعار بدهند واقعا کار تحلیلی کرده اند. تحلیل ارائه شده البته چندان دستمایه منطقی ندارد و گویی لباس همان شعارها را عوض کرده اند. مثلا این که نخست وزیر اسرائیل به خاطر منحرف کردن افکار عمومی از مشکلش در مجلس و پرونده مالی خانواده اش برنامه حمله به سوریه ترتیب بدهد واقعا افسانه پردازی است . قدرت رژیم غاصب صهیونیستی در این است که صاحبان قدرت در آن مانند قدرتمندان ما اجازه این نوع مانورهارا ندارند. آنهابراساس اصلی عمل میکنند که چرچیل نزدیک به هشتاد سال پیش به دوستان خود گفت: برای آنکه بتوانیم به زور یا نیرنگ بر مردمان کشورهای دیگرحکومت کنیم، باید در کشور خودمان دموکراسی، گردش قدرت ، و پاسخگویی داشته باشیم. این اصل که هیچگاه در هیچیک از کشورهای مدعی رویارویی با اسرائیل قابل اعمال نبوده علت اصلی ناتوانی مسلمانان منطقه و زورمندی صهیونیستها شده است. وقتی پلیس ضد فساد به دستور قاضی دوبار به خانه نتانیاهو میریزد و او و زنش را تحت الحفظ و جدا گانه برای باز جویی میبرد ، نتانیاهو حتما صاحب این قدرت فردی بی مرز نیست که سرخود هواپیما برای بمباران همسایه گسیل کند تا مصایب حقوقی شخصی اش را بپوشاند. جالب است بدانیم در رژیم صهیونیست که با، یا بی کمک ابرقدرتها مانند عقاب بالای سر رزیمهای ناکارای منطقه پرواز و آنها را کنترل میکند هیچکس صاحب قدرت مطلق برای دست زدن به این نوع حماقتها نیست. البته امیدواریم گفتن این حرفها سبب باز شدن پرونده تبلیغ به نفع دولت صهیونیستی برای جامعه نو نشود.

این هم که دولت صهیونیستی به خاطر از دست دادن موتلفان خود در مجلس و بی ثباتی سیاسی دست به چنین حرکاتی بزند به همان دلیل منتفی است و اساسا حملات متعدد پیشین مقارن با بروز بحران در کابینه نبود تا بتوان بحران کابینه را پشت تصمیم بمباران اخیر اعلام کرد.
درباره دلیل دوم هم به نظر میرسد تحلیلگر همینطوری یک حرفی زده. اسرائیل نگرانی چندانی در باره تجدید قوای ارتش سوریه ندارد. از آنجا که این موضوع مهمی است دلایلش را مشروح عرض میکنیم:
اول اینکه رژیم سوریه از سال ۱۹۷۳ به هیچ رو با اسرائیل درگیر نشده است، هرچند یک منطقه بسیار مهم سوریه در اشغال دائمی اسرائیل مانده است. مادامی که در سوریه رژیم ناشناخته‌ای سر کار نیاید ، بقای دولت ضعیف خانواده اسد برای اسرائیل مطلوب است .
دوم اینکه باز سازی ارتش سوریه را روسها انجام میدهند که ازنظر امنیتی و منافع منطقه ای با اسرائیلی ها هماهنگی شگرفی دارند . اسرائیل موقع تهاجم به ایرانی ها و حزب الله در سوریه ، روسها را مطلع میکند و انهاموشکهای ضد موشک را از کار میاندازند. روسها ، سوریه را علیه اسرائیل مسلح نمیکنند!
اسرائیل برای اسد توضیح داده است که با حکومتش کاری ندارد و حالا که اسد برای بستن راه ایرانیان محذور دارد ، انها این پیام را به ایران منتقل میکنند که بعد از رفع خطر از سر اسد، دیگر به تحرک نظامی ایرانیان نیازی نیست.

اما از بین سه علت یاد شده که تحلیلگر نظامی آنها را اصلی خوانده ، یک علت منطقی و مطابق واقع است . اسرائیل میداند و باور دارد که بخشی از نیروهای حکومت در ایران واقعا معتقدند به اینکه باید با اسرائیل درگیر شد و به آن ضربه زد و در صورت امکان منحلش کرد. سازمانهای اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل این نیرو را از درون و بیرون تحت نظر دارند و تلاش میکنند تحرکات آن را در نزدیک مرز خود خنثی کنند و همه حملات به سوریه نیز با همین هدف بوده است . حال مساله این است که اگر کسانی میخواهند به هر حال با اسرائیل سرشاخ شوند راهش چیست . قطعا این نیست که از اسد و روسیه بخواهیم راه را باز نگه دارند تا اگر حواس جاسوسان اسرائیل پرت بود سلاح جابجا کنیم. بعید نیست خودشان به اسرائیلی هاخبر میدهند که هواپیمای" موردنظر "رسید. سوریه با اسرائیل هم مرز نیست ؛ مرز مشترک دارد!

🆔 @jameeno
صدای نو | ۱۸ دی ۹۷
@jameeno : گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۱۸ دی ۹۷

تاجزاده: #بیایید_بیرون!
تحلیل سیدمصطفی تاجزاده از موقعیت منطقه‌ای ایران در گفتگو با صدای نو

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow
🔹همراهان جامعه نو،

نخست، پوزش از بابت چند روز غیبت. سببش را نیک می‌دانید. امید که رفع شده باشد.
دوم اینکه هرچند در برنامه امروز اعلام شده که نسخه کامل گفتگوی «صدای نو» با آقای سیدمصطفی تاجزاده، فردا عصر منتشر خواهد شد، به اسبابی، انتشار نسخه کامل این گفتگو، به روز شنبه موکول شد.

🆔 @jameeno
▫️حزب اتحاد ملت، حوزه‌ آریا‌شهر برگزار می‌کند: "سلسله نشست‌های "چه باید کرد"|این بار با موضوع: توسعه و سیاست خارجی|با سخنرانی سیدمصطفی تاج‌زاده|سه‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ساعت ۱۸|خیابان نجات‌الهی، نبش کوچه چلیپا، پلاک ۱۸۸
🆔 @jameeno
🔸بیش از 320 کارگر در معدن طلای آق‌دره باردیگر بیکار شدند

🔺زخم زمستانه آق‌دره

▫️جامعه نو / لیلارزاقی: کارفرمای معدن طلای آقدره در شهرستان تکاب در دو ماهه گذشته و در آستانه زمستان، بیش از ۳۲۰ کارگر این معدن را تعدیل کرده است. کارگران تعدیل شده می‌گویند؛ کارفرما با توجیه فصلی بودن کار، از تمدید قرارداد با آنها خودداری کرده است. اتفاقی که تقریبا هر سال تکرار می‌شود و کارگران برخی از واحدهای این شرکت معدنی را خانه نشین می‌کند. به گفته کارگران، با وجود بیکاری گسترده در سه روستای آقدره بالا، آقدره وسطی و آقدره پایین، همچنان تعداد نیروهای غیربومی شاغل در بخش‌های مختلف این معدن از تعداد نیروهای بومی بیشتر است و این مساله بازگشت به کار آنها در بهار سال آینده را با تردید مواجه کرده است.

حکایت همچنان باقیست..
نام معدن طلای آقدره تکاب در استان آذربایجان غربی، از چهار سال گذشته و از اعتراض دی ماه سال ۹۳ بر سر زبان‌ها افتاد. شرکت پویا زرکان به عنوان پیمانکار اصلی معدن طلای آق‌ دره ۳۵۰ نفر از کارگران فصلی این معدن را به دلیل تمام شدن مدت قرارداد کاریشان تعدیل کرد. در اعتراض به این اقدام کارفرما، تجمع گسترده‌ای از سوی کارگران اخراجی در مقابل نگهبانی معدن صورت گرفت که در نتیجه برخورد عوامل نگهبانی با معترضین، حوالی ساعت ۸ شب روز ششم دی ماه سال ۹۳ یکی از کارگران که تحت فشار روحی وارده شده قرار داشت در اعتراض به از دست دادن شغلش اقدام به خود کشی کرد. در آن زمان دستگاه قضایی با شکایت کارفرما به اتهام ایجاد اغتشاش علیه حدود ۱۷ نفر از کارگران اعلام جرم کرد. کارگران به زندان، پرداخت جریمه و شلاق محکوم شدند. یک تجمع اعتراضی کاملا صنفی، امنیتی تعبیر شد و در اقدامی بی‌سابقه حکم شلاق علیه این کارگران به اجرا درآمد. از آن زمان به بعد وضعیت بازگشت به کار کارگران معترض با ابهامات زیادی همراه شد. هیات تحقیق و تفحصی از سوی مجلس مامور شد تا فعالیت این معدن را از نزدیک تحت نظر قرار دهد و گزارش آن را منتشر نماید. سرانجام با وساطت نمایندگان مجلس و بیش از آن، فشار افکار عمومی و رسانه‌ها بعد از دو سال کارگران بیکار شده به کار بازگشتند. با این حال بازهم در یکی دو سال گذشته آقدره آرام نبود. حجم بالای تخریب‌های محیط زیستی که به باور اهالی و فعالین محیط زیست ناشی از فعالیت این معدن در منطقه است، کار کشاورزی و دامداری را برای مردم این منطقه که تعدادی از آنها از کارگران معدن هستند و پیشتر از اینها در ایام بیکاری، به کشاورزی و دامداری مشغول بودند با مشکل مواجه کرده است. به همین دلیل در طی سالهای گذشته و در پی تعدیل نیروها، تجمعات صنفی و اعتراضی توسط کارگران بومی این منطقه در جریان بوده است. به طوریکه در یکی دو سال گذشته اعتراض صنفی کارگران آقدره وسطی نسبت بکارگیری نیروهای غیربومی و نداشتن امنیت شغلی کارگران فصلی به درگیری و آشوب کشیده شد. همین چند روز پیش بود که خبر بیکاری 320 کارگر این معدن، دوباره به سرتیتر خبرهای کارگری تبدیل شد. گزارشهای بیشتری نشان می‌دهد که مجددا حجم بالایی از تعدیل نیرو ، حداقل نسبت به سال گذشته رخ داده است. معضل قراردادهای یک ماهه، مشخص نبودن مفهوم کار فصلی برای کارگران معدن، استفاده از نیروهای غیربومی به جای نیروهای بومی و تردید در خصوص آینده شغلی با وجود از بین رفتن کلیه منابع تامین درآمد در این روستای دورافتاده از جمله مواردی است که کارگران تعدیل شده در گفتگو با جامعه نو به آن اشاره می‌کنند.

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/agh-01-08
#الف

🔻کاسه نجس نیست!

▫️شورای سردبیری: در تاریخ ایران دو شخص کاملا متفاوت وجود دارند که منتقدان طنزپرداز با آنها برخورد یکسانی داشته اند: امیر عباس هویدا و حسن حبیبی.
به تمایزات آنها که صد رسن فاصله دارند کاری نداریم، چراکه جذابیت مقایسه شان در مشابهت موقعیت آنهاست. در دهه چهل و پنجاه، کاریکاتوریستهای مجله فکاهی توفیق، عباس هویدا را سیبل همه انتقادها از رژیم شاهنشاهی ساخته بودند و با آنکه آشکار بود مسئول مستقیم بسیاری از نارسایی های کشور محمدرضا شاه است، اما "فضا" اجازه کشیدن کاریکاتور شاه و خانواده اش را نمیداد. پس برای طرح هر مشکلی، هویدا و پیپ و عصایش به میان می آمد. بدبخت، بلاگردان استبداد بود.

بعد از انقلاب، در سالهایی که انتقاد از حتی یک مدیر کل نادان میتوانست آواری از اتهام بر سر منتقد بریزد، مرحوم کیومرث صابری که دوستی قدیمی با اشخاص مهم داشت این اقبال را یافت که با کمک آقای دعایی مدیر روزنامه اطلاعات جریان طنز مکتوب را در رسانه های جمهوری اسلامی پدید آورد. او سپس هفته نامه طنز گل آقا را تاسیس کرد که قاعدتا باید کاریکاتور هم میداشت. اینجا بود که پای حسن حبیبی، یک سیاستمرد آرام متمایل به ملیون و طبعا عاقل و بی فساد، به میان آمد. معاون اول روسای جمهوری بود و صابری هم مجبور شده بود به صراحت بگوید "نمیخواهد" (فقط خدا میداند که آیا میخواست بگوید "نمیتواند" یا نه) کاریکاتور روحانیون را بکشد. بنابراین حسن حبیبی باید جور همه را میکشید. هویدا البته جز مسئولیت اعمال خودش، فقط پاسخگوی خطاهای شاه هم بود، ولی حسن حبیبی باید سوژه همه کاریکاتورهایی میشد که در باره اعمال همه روحانیون مستقر در ارکان و اریکه مشغول تصمیم سازی و فرماندهی بودند. گل آقا گفته بود کاریکاتوری از لباس روحانیت نمیکشد.

اما اوضاع تغییرات شگرفی یافت. وقتی اینترنت و رسانه های مجازی توسعه پیدا کردند، نیاز به پیدا کردن سیبل برای بلاگردانی "بالا" از بین رفت. نه از این بابت که حکومت رفتار عاقلانه ای داشت، بلکه از آنجا که خودش کاریکاتور خودش شد. هروز مجموعه ای از گزیده آثار کلامی و فکری اجزای حکومت مثل نقل و نبات در شبکه اینترنت جابجا میشود که تاثیری شگرفتر از کاریکاتور دارد و نه سبب نقد و اصلاح، که ریشخند و تخطئه کل سیستم میشود. دیگر نیازی نیست کاریکاتوریستها معاون اول را نماد کل حکومت بگیرند؛ کل حکومت کاریکاتور خودش شده است. خودش، و اجزا و منصوبان و منسوبانش. امثال صادق زیباکلام میتوانند با هرجمله ای در باره هر ماجرایی به چندین نفر از بالا و پایین حکومت متلک بگویند. کل سیستم مضحکه خاص و عام است.

پدید آمدن این فضاهای جدید، گسترده تر از موضوع کاریکاتور این و آن و موجد تحولاتی شگرف است: فضای مجازی حریمی برای کسان نمی گذارد و مردمان قرار گرفته در معرض آراء و حرفها و اعمال حکمرانان آنها را زیر چکش نقد و تمسخر خود له میکنند. خطر این است که آنچه در نهایت این روند حاصل میشود نه فقط تخطئه و نفی مسئولان حکومت و نصب شدگان آنها، که کل سازمان اجتماعی و سازوکارهای اداره جامعه است. معنای نفی این سازو کارها این است که در ذهن جمعی، جایی برای اصلاح حکومت باقی نمیماند و انقلاب و برافکندن همه چیز، در ذهن جامعه امری طبیعی میشود. در این شرایط، ناقد سیاسی فکور و جدی در فضای حقیقی باید چه کند؟

بدیهی است نباید به دنباله روی از رویه های عوام و مسیر مطایبه و حتی صدور جملات قصار و نغز در توییتر بیفتد. بلکه لازم است رویکرد خود در انعکاس اخبار (در جایی که در جریان آن موثر است)، تفسیر و تحلیل، نقد و به دنبال آن خطاب و مخاطب را مورد تجدید نظر قرار دهد که الزاما منتج به درشت گویی و تعرض تند و تخطئه های بی پایه نمیشود و بیشتر تدقیق نظری مسئولیت مقامات ارشد در کارکرد سلسله مراتب حکمرانی و معنای آن برای جامعه، فارغ از خرابکاری های اجزای حکومت، پذیرش قضاوتهای عاقلانه تر درباره مسئولیت اشخاص است. در واقع تغییری در گفتمان نیروهای سیاسی کشور لازم است. تغییری که هدفش جدا کردن سازمان اداره کشور از عاملان مسئول در آن است. مثلا ارزشهای نهفته در ساختار خلق قوانین، ارزش اطمینان از وجود یک سازوکار دفاعی و ارزش تشکیلات و مقررات گردش مالی، فارغ از اینکه چه کسی وکیل یا سردار یا وزیر است به عنوان سرمایه های ملی باید حفظ شوند و "سازمان ها" اسباب سرکوب و سیطره حکومت فرض نشوند. مردم باید از این گفتمان تازه بیاموزند که خوب است مسئولان ناصالح، کم دانش، قلیل العقل و ناکارا را تغییر دهند، اما همه چیز را نباید نفی کنند و به راه انقلاب بروند. ساختارهای اداره کشور حاصل توسعه کشور است نه ابزار سلطه حکومت، هر چند در ظاهر چنین نماید.

مهمترین کار اهل فکر برای فردا، یافتن راه جلوگیری از آمدن طوفان است؛ طوفانی که کاسه را هم به زمین میکوبد و در هم میپیچد.

🆔 @jameeno
صدای نو | ۱۹ دی ۹۷
@jameeno : گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۱۹ دی ۹۷

هدف اسرائیل از حملات هوایی به سوریه چیست ؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow
🔸پرونده خشونت و شکنجه هنوز باز است


🔺بعد از دادنامه اسماعیل بخشی، گفتگوی #محمد_حبیبی هم منتشر شد

▫️لیلارزاقی / جامعه نو: نامه دادخواهانه اسماعیل بخشی فعال کارگری نیشکر هفت تپه که طی آن وزیر اطلاعات دولت دوازدهم را به مناظره فراخواند، گرچه از زوایای مختلف و به خصوص نقد ساحت و کارکرد آن در گستره فعالیت صنفی و تشکیلاتی قابل بررسی کارشناسانه است اما از دیدگاه تاثیرگذاری آن بر افکار عمومی حاوی نکات مهمی است که نمی­توان از کنار آن به راحتی گذر کرد. واکاوی و بیان آنچه در روزهای بازداشت بر او گذشته است، آن هم به زبان ساده و قابل فهم برای آنهایی که دادنامه او را خواندند و شنیدند، بازخوانی یک پرونده قدیمی اما باز، از وضعیت برخورد با فعالان صنفی، عقیدتی،سیاسی و اجتماعی است. با وجود تکذیبه های و انکارهای مقامات مسول پیرامون ادعاهای اسماعیل بخشی، در یک هفته ای که از انتشار این نامه گذشته، بسیاری، از ضرورت بازخوانی تجربه های شکنجه در زندانهای ایران نوشته اند. از شکنجه های روانی که در ادبیات شکنجه به "شکنجه های سفید" معروفند تا شکنجه های فیزیکی که بدن را، آماج درهم شکستن زندانی قرار می­دهند. این بازخوانی ها، کهنه و تازه شد. گروهی از فعالین کارگری مثل رضا شهابی یا فعالین دانشجویی مثل مجید توکلی که سابقه سالها بازداشت را داشتند از تجربه های شکنجه در زندانهای ایران گفتند و نوشتند. در تازه ترین مورد روز گذشته، کانال صنفی معلمان ایران گفتگویی منتشر نشده از محمد حبیبی معلم و فعال صنفی را منتشر کرد که طی آن این معلم زندانی از خشونتهایی که علیه او در هنگام بازداشت به کار رفته، سخن گفته است. محمد حبیبی بیش از 245 روز است که در زندان است و این گفتگو اتفاقا در خردادماه ۹۷، یعنی درست یک ماه بعد از بازداشت او انجام شده است. حبیبی در ماههای ابتدایی بازداشت در زندان تهران بزرگ زندانی بود و پس از آن به زندان اوین منتقل شد. این فعال صنفی، چندی پیش و در دادگاه تجدیدنظر به ده‌سال‌و‌نیم زندان، هفتادوچهارضربه شلاق و ممنوعیت فعالیت اجتماعی و خروج از کشور محکوم شده است.

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/hab-01-09
صدای نو | ۲۰ دی ۹۷
@jameeno : گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۲۰ دی ۹۷

وقتی در ذهن جمعی جایی برای اصلاح حکومت باقی نمی‌ماند چه باید کرد؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow
#یادداشت_منتخب

🖌 سید مصطفی تاجزاده

▫️سیاست خارجی باید در خدمت توسعه اقتصادی کشور قرار گیرد نه اینکه درآمد نفتی ایران صرف بلندپروازی منطقه‌ای حکومت شود.

در خاورمیانه کنونی چه در درون تک تک کشورها و چه بین آنها، احزاب و دولت‌ها جز انتخاب ستیز و جنگ و انجام بازی باخت/باخت یا سازش و کنارآمدن با هم و راهبرد برد/برد راهی ندارند.

اگر در جامعه ما همه‌پرسی شود، به نظر من بالای ۵۰درصد مردم به آزادی حجاب رای می‌دهند ولی این رای به معنای آن نیست که بیشتر از ۵۰درصد بی‌حجاب خواهند شد.

فضای مجازی و جهانی شدن ارتباطات و اقتصاد، دیکتاتوری را بسیار پرهزینه و دشوار کرده است.

در ایران امروز نیز بازی برد/باخت منتفی است. همه نیروهای سیاسی و نیز ملت ایران خواهند باخت یا همگی با گفت و گو و انتخابات آزاد سود خواهند برد.

در ۴۰ سال گذشته چین ۷۵۲ میلیون نفر، یعنی ۱۰ برابر جمعیت ایران را از زیر خط فقر خارج کرده است. آن وقت در ایران ثروتمند روز به روز قشرهای بیشتری زیر خط فقر می‌روند.

جامعه زنده و متکثر ما دو راه بیشتر ندارد، نزاع همه علیه همه یا پذیرش دیگری و تن دادن به دموکراسی. این موضوعی است که سال‌هاست با تعبیر لبنانیزه‌شدن منطقه از آن نام می‌برم.

در لبنان امکان دیکتاتوری وجود ندارد چون همه جناح‌ها قوی هستند؛ تشکیلات، پول، رسانه، سلاح و حامی داخلی و خارجی دارند و حذف کامل هیچ طرفی ممکن نیست. در این کشور یا تن به دموکراسی می‌دهند یا گرفتار جنگ داخلی خواهند شد.

تاریخ ایران برپایه دوگانه استبداد/هرج‌ومرج استوار بود و مردم برای دوری از هرج و مرج، همواره تن به استبداد می‌دادند. انقلاب مشروطه راه سومی پیش پای ایرانیان گذاشت.

نسل انقلاب تمامیت خواه بود و حتی
آزاداندیش‌ترین سیاست ورز صدرانقلاب یعنی مهندس بازرگان نیز در این زمینه با ما فرق اساسی نداشت.

وظیفه اصلی دولت روحانی شکستن تحریم‌هاست نه دعوت به مقاومت ۲ یا ۶ ساله در مقابل تحریم‌های ظالمانه ترامپ.

این سخن که ما با این دولت امریکا مذاکره نمی‌کنیم اشتباه است. درست آن است که تهران پیشنهادهای دقیق و عملی در برابر اعلام‌های واشنگتن بدهد.

ایرانیان در ماجرای اشغال سفارت، جنگ تحمیلی و پرونده هسته‌ای خسارات اجتناب‌پذیر زیادی بابت تاخیر در اتخاذ تصمیم به مذاکره دادند. این خطا نباید دوباره تکرار شود بویژه آنکه گذشت زمان در حال حاضر بیشتر به زیان ماست.

بیشترین واژه‌ای که در گفتار و نوشتار آیت‌الله خمینی تکرار شد، مردم است. این واژه حتی بیش از اسلام به کار رفت.

در حکومت اصل بر مردم و مطالبات آنهاست. علت دین گریزی قشرهای وسیعی از ایرانیان این است که جمهوری اسلامی از این گفتمان فاصله گرفته است. / فردای بهتر

🆔 @jameeno

https://bit.ly/2C5HJu4
#الف

🔹درباره استقلال

▫️شورای سردبیری : اخیرا برای گروهی از دوستان همراه کانال جامعه نو این پرسش پیش آمده که آیا گروه جامعه نو پیوندی با گرایشهای سیاسی موجود کشور دارد یا نه، و رابطه اش با احزاب موجود چگونه است. از جمله عزیزی با امضای دا نوشته است "اخیرا در یاد از روزنامه تان به عدم گرایش اشاره کرده اید. واقعا مطالبتان فراجناحی نیست . مخاطبان فقط گوش نمیکنند، بلکه تحلیل میکنند." به نظر میرسد باید این موضوع را بشکافیم و در باره ویژگی های حرفه و موقعیت خودمان مشروحتر صحبت کنیم .

اول ببینیم رابطه ژورنالیسم با دنیای سیاست چیست و چگونه تنظیم میشود. کار روزنامه تگاری دوبخش اطلاع رسانی و تفسیر و تحلیل دارد و مخاطب آن عموم افراد جامعه است. جامعه مایل است اخبار و اطلاعاتی که دریافت میکند مطابق واقع، همه جانبه و فاقد بار تبلیغاتی باشد و بین اطلاع رسانی روزنامه نگار و تفسیرش از واقعه مرز روشنی وجود داشته باشد. این نیاز مخاطب، زیربنای کدهای اخلاقی ژورنالیسم و تعریف وظایف، مسئولیتها و حقوق روزنامه نگاران است. این کد ها به دقت از سوی مدیران ارشد رسانه های معتبر اعمال میشود زیرا رعایت آنها رابطه مستقیم با بی طرفی، اعتبار و حیثیت رسانه دارد. اصل بی طرفی در این حرفه اهمیتی بنیادین دارد.علت را توضیح خواهیم داد.

🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/al-01-11-2
تاجزاده: #بیایید_بیرون!
تحلیل سیدمصطفی تاجزاده از موقعیت منطقه‌ای کشور در گفتگو با صدای نو


نسخه کامل گفت‌وگو را از لینک زیر بشنوید.
https://soundcloud.com/sedayenow/hqishydrf6fk


🆔 @jameeno
🔸صدای نو | ۲۳ دی ۹۷

با وجود تکذیب‌های قبلی چه شده‌ که تهران تماس‌هایش با طالبان را علنی کرده‌است؟


صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
صدای نو | ۲۳ دی ۹۷
@jameeno : گروه جامعه نو
🔸صدای نو | ۲۳ دی ۹۷

با وجود تکذیب‌های قبلی چه شده‌ که تهران تماس‌هایش با طالبان را علنی کرده‌است؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow
گفت‌وگو با مصطفی تاجزاده.mp3
19.9 MB
🔻تاجزاده: #بیایید_بیرون!

▫️تحلیل سیدمصطفی تاجزاده از موقعیت منطقه‌ای کشور در گفتگو با صدای نو

🆔 @jameeno
🔹بیمه، چتر آرامش؟!

🖌رضا داودی "فعال صنفی معلمان"

▫️ارائه خدمات بیمه‌ای که قرار بود چتر آرامش را برای اقشار مختلف اجتماعی فراهم کند، سالهاست که استرس و فشارهای عصبی بسیاری را به جامعه فرهنگیان کشور تحمیل کرده و همچنان نیز ادامه دارد. در ادامه روند سالهای گذشته امسال هم، تشریح جزییاتی پیرامون قرارداد جدید آموزش و پرورش در ارتباط با بیمه تکمیلی درمان، معلمان را در بهت و نگرانی فرو برد.

بی‌مهری‌هایی که فرهنگیان در طول سالیان گذشته از وزارت آموزش و پرورش دیده‌اند بسیار است. وزارتخانه‌ای که ظاهرا باید به دفاع از حقوق فرهنگیان به عنوان تاثیرگذارترین و بزرگترین نهاد اجتماعی بپردازد، متاسفانه جفای جدیدی را در حق فرهنگیان اعمال کرده که زمینه‌ساز دامن زدن به تبعیض هر چه بیشتر علیه آنها شده است. قرارداد جدید بیمه تکمیلی درمان که شامل دو طرح "الف" و "ب" است در ابتدا بیانگر عدم توجه به مشکلات معیشتی و سطح دستمزدهای موجود در آموزش و پرورش و سپس تشدید فاصله طبقاتی بین جامعه فرهنگیان است.

عدم توجه به سطح دستمزدها و تشدید فاصله طبقاتی بین معلمان رسمی، شرکتی، پیمانی و .... سلامت معلمان با دستمزدهای پایین‌تر و دارای مشکلات اقتصادی مضاعف را نشانه گرفته و زمینه را برای گریبانگیر شدن هر چه بیشتر این قبیل معلمان با مشکلات درمانی مهیا ساخته است. بی‌شک سلامتی به عنوان رکن اول و پایه‌ای‌ترین نیاز انسان از ضروری‌ترین نیازهای معلمان برای ادامه فعالیت در فضای آموزشی کشور و پرورش نسلی پویا و ماهر است. معلم بیمار و ناتوان از پرداخت هزینه‌های درمان نمیتواند در جهت تحقق اهداف بلند و عالی آموزش و پرورش تلاش کند، چراکه پایه‌ای‌ترین نیاز وی مورد تهدید قرار گرفته است.

مشاهده جامعه آماری فرهنگیان نشان‌دهنده این امر است که آموزش و پرورش بزرگترین نهاد اجتماعی به لحاظ تعداد کارکنان است. با یک حساب سرانگشتی میتوان دریافت که آموزش و پرورش با این تعداد جمعیت م‌یتواند سالانه صدها میلیارد ریال پرتفوی (کل مبلغی که شرکت بیمه‌گر از بیمه‌گذار دریافت می‌کند) برای شرکت‌های بیمه‌ای فراهم کند.

به جرات می‌توان ادعا کرد حجم پرتفوی آموزش و پرورش برای شرکت‌های بیمه در زمینه بیمه تکمیل درمان، بزرگترین حجمی است که تاکنون یک نهاد توانسته برای شرکت‌های بیمه فراهم آورد. حال با توجه به این پرتفوی عظیم سوال اساسی که باقی میماند اینست که چرا با این حجم پرتفوی، قراردادهای آموزش و پرورش در زمینه تکمیل درمان در قیاس با سایر نهادها بسیار غیر منصفانه است و حاوی خدمات بسیار ضعیفی است؟!

دلیل پرداخت‌ها طولانی‌مدت چند ماهه در طرح "ب" قرارداد جدید بیمه تکمیلی با توجه به این پرتفوی زیاد چیست؟! چرا برخی خدمات در طول چند سال گذشته یا حذف شده‌اند و یا هزینه پرداختی تقبل شده توسط شرکت "آتیه‌سازان حافظ" با لحاظ تورم موجود ثابت مانده است؟! و سوال مهمتر؛ چرا سهم دولت از پرداخت درصدی از حق بیمه در قرارداد جدید حذف شده است؟! آیا حذف سهم دولت نشانه نگاه مصرفی به آموزش و پرورش نیست؟! آیا نگاه مصرفی به آموزش و پرورش متاثر از سیاست‌های نئولیبرال‌ مبتذل نیست؟!

تمدید قرارداد بیمه تکمیلی طی سالیان گذشته با یک شرکت؛ اعتراضات جامعه فرهنگیان به شرایط قرارداد بیمه‌ای و عدم برگزاری مناقصه شفاف از سوی وزرات آموزش و پرورش؛ تقویت‌کننده این شک است که در پشت این قرارداد چه کسی یا کسانی قرار دارند و چه منافعی از عقد این نوع قرارداد با توجه به پرتفوی بزرگ این قرارداد می‌برند؟!

🆔 @jameeno
🔺اعتراض معلمان به "بیمه ناکارآمد" همچنان ادامه دارد؛

🔹"دولت سهمش را بپردازد"

▫️لیلارزاقی / جامعه نو: با گذشت چند روز از پایان مهلت ثبت نام طرح جدید بیمه تکمیلی فرهنگیان، اعتراضها به سیاستگذاری‌های پرحاشیه آموزش و پرورش در خصوص ارائه طرحهای بیمه‌ای ادامه دارد. بیش از 30 هزار معلم به کمپین "نه به بیمه ناکارآمد" پیوستند و با این ایده که "چالش بیمه تکمیلی" میتواند به مرگ خاموش فرهنگیان منجر شود، تلاش کردند سیستم درمان کشور را از فاجعه‌ای آگاه کنند که عواقب آن دیر یا زود گریبان نظام آموزش و پرورش کشور و سیاستگذاران آن را خواهد گرفت.. « حجم مطالبات انباشته شده در بین طیف‌های مختلف معلمان در حال گسترش است و جامعه فرهنگی در حال انفجار.. اما بحث بیمه مستقیما با سلامت افراد مرتبط است. طبیعی است که هیچ بیمه‌گری با 40 هزار تومان یا 70 هزار تومان، همین خدمات حداقلی را هم به ما نمی‌دهد. اعتراض ما این است که چرا دولت، سهم خودش را نمی‌پردازد که خدمات بیمه‌ای با کیفیت بهتری به فرهنگیان ارائه شود. اگر همانگونه که برای نهاد ریاست جمهوری ردیف بودجه میگذارند، برای هر معلم 100 هزار تومان سهم بیمه کنار بگذارند، آنوقت معلمان هم سهم خود را از بیمه درمان تکمیلی پرداخت میکنند و تجمیع این دو با هم موجب ارائه خدمات بهتر درمانی به معلمان میشود.»

🔸نقشه آموزش و پرورش برای بیمه تکمیلی

اوایل دی ماه 97 بود که گودرز کریمی فر، مدیرکل تعاون و پشتیبانی آموزش و پرورش در گفتگو با خبرگزاری‌ها، شرایط جدید بیمه تکمیلی فرهنگیان را اعلام کرد. طرحی که به نظر میرسید در سیاستگذاری و اجرا تفاوتی با سالهای گذشته ندارد و به همین دلیل منجر به واکنشهایی از سوی معلمان شد. قراداد جدید بیمه تکمیلی فرهنگیان که با شرکت آتیه‌سازان حافظ منعقد شده، دو روش بیمه‌ای به روش بیمه‌گری و صندوقی (طرح الف و ب) را در دستور کار خود قرار داده که فرهنگیان می‌توانند یکی از این دو روش را برای بیمه درمان تکمیلی خود انتخاب کنند.

آموزش و پرورش برای طرح "الف" بیمه تکمیلی مزایایی چون "بازپرداخت هزینه‌کرد بیمه‌شدگان در کوتاه‌ترین زمان، پرداخت فرانشیز خدمات به میزان 20 درصد توسط بیمه شده، ارائه خدمات به همراه تضمین در پرداخت اسناد هزینه‌شده به صورت آنلاین توسط شرکت طرف قرارداد" را در نظر گرفته است. در طرح "ب" نیز که بیمه تکمیلی به روش صندوق درمان ارائه خواهد شد، پرداخت سقف بیمه با جدول تعهدات سال گذشته مشابه خواهد بود. در طرح «الف» برای هر نفر از کارکنان رسمی، پیمانی، قراردادی و افراد تحت تکفل آنان که توسط متقاضی پرداخت می‌شود، مبلغ  ۶۸۵ هزار و ۹۰۲ ریال است. حق بیمه ماهیانه در طرح «ب» برای هر نفر از کارکنان رسمی، پیمانی و افراد تحت تکفل آنان که توسط متقاضی پرداخت می‌شود مبلغ ۳۹۰هزار ریال است و حق بیمه ماهیانه در طرح «ب» برای هر نفر از کارکنان قراردادی و افراد تحت تکفل آنان که توسط متقاضی پرداخت می‌شود، مبلغ ۴۹۰هزار ریال است.

در یک نگاه کلی هزینه‌های اختصاص داده شده به این طرح‌ها، ناچیز برآورد شود اما کیفیت ارائه خدماتی از این دست چگونه است؟! معلمان دقیقا به همین مساله اعتراض دارند. "خرید ارزان خدمات درمانی از جیب معلمان توسط آموزش و پرورش، منجر به دریافت خدمات محدود و بی‌کیفیت می‌شود. آنهم در شرایطی که معلمان با چالشهای متعددی در زمینه حقوق و دستمزد مواجه‌اند"... فعالان صنفی معلمان میگویند دولت میتواند با پرداخت سهم خود به این روند پایان دهد و خدمات درمانی بهتری را به فرهنگیان ارائه دهد.

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/As-01-13