🔸صدای نو | ۱۵ بهمن ۹۷

پناه بردن به خارجی‌ها برای حل مشکل حکومت‌های اقتدارگرای ناکارا به نتایج خیر می‌رسد؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

🔹گزارش تفصیلی مراسم بزرگداشت احمد بورقانی در انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران

🔺باید فضا برای آزادی مطبوعات فراهم شود


▫️مهدی نوروز: انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران در نشستی با حضور اصحاب رسانه و پبشکسوتان عرصه خبر، در یازدهمین سالروز در گذشت احمد بورقانی ياد اين روزنامه‌نگار را گرامي داشت.مردی که به باور اکثریت دست‌اندرکاران مطبوعات گامی بزرگ در تحول رابطه میان دولت و مطبوعات برداشت.
در اين مراسم همچنين پنل تخصصی «نسبت دولت و مطبوعات» برگزار شد و در پايان مراسم نيز از عليرضا رجايي تقدير شد.در پنل تخصصي برگزار شده،احمد مسجد‌جامعی،بهروز گرانپایه،محمد مهاجری،نسرین تخیری،علی حکمت،عبدالعلی رضایی و کامبیز نوروزی به ايراد سخن پرداختند.
نماینده مطبوعات در دولت
در این مراسم که شنبه شب، سیزدهم بهمن در محل انجمن برگزار شد، احمد مسجد جامعی به ویژگی های شخصیتی احمد بورقانی پرداخت و با اشاره به مشی دولت اصلاحات که توجه به جامعه مدنی بود، گفت: احمد نماینده دولت در مطبوعات نبود بلکه نماینده مطبوعات در دولت بود. او از ظرفیت دولت برای مطبوعات بهره گرفت و می‌دانست نقش و نمایندگی مطبوعات در فضای جامعه مدنی با بخشنامه و اطلاعیه میسر نمی‌شود.وی افزود:احمد را به عیاری، تجربه رسانه‌ای، سواد و... می‌شناسند اما او ویژگی مهم دیگری داشت که تدبیر و صعه صدر او بود.

منبع: كانال انجمن صنفي روزنامه نگاران استان تهران

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/Bo-02-05

#دیدگاه_خوانندگان_جامعه_نو


🔻ناکارآمدی و بازدارندگی؛ دکترین عمومی ما

▫️سید مجید آیت: مدتی است بر این باورم که آنچه بر سر ما می‌رود نه براساس جبر زمانه که براساس روش و یا بهتر بگویم دکترینی است که در اداره کشور براین منوال عمل می‌کنیم. مدتها در این مورد جستجو کردم و آنچه که بخصوص در دو سال اخیر به وضوح آنرا حس کرده و دریافته‌ام به طور خلاصه در دو کلمه قابل بیان است: ناکارآمدی و بازدارندگی.
البته بدیهی است که دلیل تمامی مشکلات را در دو عامل دیدن سهل‌انگارانه باشد ولی پایه بسیاری از معضلات چون نیک بنگریم همینها خواهد بود. این یادداشت را به این سبب می‌نویسم که خوانندگان آنرا بخوانند و مثالهای رد و اثبات آن را بیابند شاید شالوده مفیدی برای یک بحث عمومی و بزرگتر بدست آید.
ناکارآمدی چالش تعاریف نامناسب
در گوشه و کنار نظام دولتی ما ادارات و وزارتخانه‌هایی است که سالهاست با مشکل تعریف وظایف دست و پنجه نرم می‌کنند. ساده‌تر بگویم وظایف تعریف شده بیشتر رویایی ودراماتیک تعریف شده‌اند و این در حالی است که در واقع برای رسیدن به این وظایف یا اهداف نهایی ابزار مناسبی در آن وزارتخانه یا سازمان تعبیه نشده‌است. مثلا سازمان حفظ محیط زیست در انجام ظایف روزانه خود ناتوان است. غیر از کمبود بودجه و کادر آموزش دیده خلاهای قانونی و قوانین دست و پاگیر آنرا چون شیری بی‌یال و دم و اشکم کرده‌است. امروزه این سازمان تبدیل به آلت دست نمایندگان مجلس و شهرداری‌ها برای اخذ عوارض آلایندگی شده‌است و از انجام وظایفی چون حفاظت از گونه‌های در معرض خطر و کنترل آلاینده‌ها و حفظ بسیاری از ذخایر ذیقیمت طبیعی فرومانده است. این امر نه بدان دلیل است که اقدامی از آن سازمان صورت نگرفته‌است بلکه اقدامات به دلیل ناکارآمدی سازمان ابتر مانده‌است. شما کشتار سالیانه پرندگان مهاجر در فریدونکنار را ببینید. وضعیت نابهنجار باغ وحشهای کشور و وضعیت تالابها و مشکلات عدیده در فلات مرکزی ایران و مساله ریزگردها و بسیاری از مشکلات دیگر همچنان روی میز است در حالیکه این سازمان نه سازوکار آن را دارد و نه توان آنرا که با همه این معضلات رویارویی کند.
وزارت جهاد و کشاورزی هم چنین حال وروزی دارد. در کنترل کشت و کار در کشور فرومانده‌اند. چهل سال است نمی‌دانیم الگوی کشت را چه کسی مدیریت می‌کند. طرح انقلابی زمینهای شیبدار رودخانه‌های بسیاری را در کشور با بحران روبرو کرد و به تنشهای آبی و قومی و استانی دامن زد و عملا نتیجه ملموسی نداشت. وزارت نیرو و بخصوص سازمان انرژیهای نو آن هم نمونه دیگری از ناکارآمدی است. ناکارآمدی در وزارت آموزش و پرورش، کار و امور اجتماعی، دفاع و حتی وزارت نفت هم وجود دارد و با افزایش شدت تحریمها و بودجه‌های انقباضی هر روز بدان افزوده می‌شود.

بازدارندگی- دست در دست هم میهن خویش را کنیم ویران
چالش ناکارآمدی به تنهایی نمی‌تواند این همه مشکل به بار آورد، بلکه نیاز به همراهی قوانین نامناسب و بازدارنده و کوهی از تبصره‌ها و بخشنامه‌های موازی و دست و پاگیر دارد تا کشور را به قهقرا ببرد. تعیین نرخهای دستوری برای ارز و بازار بورس از این دسته عوامل هستند. بخشنامه‌ها و قوانین خلق‌الساعه مانند بسته شدن نمادهایی که بیش از ۲۰ درصد تغییرات را تجربه می‌کنند در بازار بورس، قانون منع بکارگیری بازنشستگان در زمانی که خود طراحان قانون می‌دانند بدنه مدیریتی بیشتر وزارتخانه‌های کلیدی ما از بازنشستگان اشباع شده‌است. قانون رفع موانع تولید که عملا به ابزاری دست و پاگیر و بیفایده تبدیل شده‌است. قانون کار و کلیه اصلاحات و بخشنامه‌های آن که بروز نبودن و معضلات آن پایانی ندارد و با سازوکار جامعه و جهان امروز نمی‌خواند. قوانین جزایی کشور، قانون بیمه هم از این دام مبرا نیستند. مثلا نرخ دیه و تغییرات مربوط به ماههای حرام واقعا برای زمان فعلی بیفایده است. قانون بانکداری اسلامی هم ناکارآمد است و هم امروزه بزرگترین مانع و بازدارنده تامین منابع مالی برای تولید و ثمره اجرای آن کوهی از بانکهای ورشکسته و موسسات مالی موازی و اختلاسها و هدررفت منابع است. نمونه بارز ناکارآمدی اگر سد گتوند و سدهای بسیاری که در حوضه آبریز دریاچه ارومیه احداث شده‌اند بدانیم، بازدارندگی جلوی هرگونه اقدام عاجل در مواجهه با آنها را گرفته‌است. مثالهای بازدارندگی بسیار است. قدرتهای محلی و منطقه‌ای بسیاری از طرحهای ملی را متوقف می‌کنند یا محل اجرای آنرا جابجا می‌کنند و بسیاری از آنها را از حیث انتفاع ساقط می‌کنند. مثالها بسیار است و فرصت و مجال ما اندک.

🆔 @jameeno

📎پیوست: متن کامل صحبت‌های نسرین تخیری، عضو تحریریه جامعه نو که یکی از شرکت‌کنندگان در پنل‌های نشست انجمن صنفی بود نیز در اینجا به صورت کامل منتشر می شود.

🔸بررسی نسبت میان دولت و مطبوعات در یادبود یازدهمین سالمرگ احمد بورقانی در انجمن روزنامه‌نگاران تهران

🔺بورقانی نماد روایت نیمه‌تمام تاریخ مطبوعات ایران

▫️دو بحث برای امشب مطرح شده است: یادبود یازدهمین سالمرگ احمد بورقانی حقیقی و بررسی نسبت میان دولت و مطبوعات که با شخصیت حقوقی بورقانی گره خورده است و البته که هر دو در جایی به هم می‌پیوندد. از بورقانی حقیقی آغاز می کنم.

🔹حاصل‌جمع اصولگرایی و مداراجویی

▫️پس از دعوت برای شرکت در این نشست مروری داشتم بر نوشته‌ها و گفتگوها و هر آنچه در مورد بورقانی نوشته شده بود یا خود او نوشته بود و گفته بود. اینها برخی از تعابیری است که در مورد او گفته‌اند: متولی ثابت‌قدم آزادی مطبوعات، بازگرداننده روح به رسانه‌ها، بنیانگذار دوره طلایی مطبوعات، چریک مطبوعات که البته وزیر وقت در مراسم تودیع او پس از استعفا از معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد در ذم او این تعبیر را به کار برد و گفت «فرهنگ جای چریک‌بازی نیست.» اما مطبوعاتی‌ها همین تعبیر را در مدح او به کار می‌برند. من اگر بخواهم احمد بورقانی حقیقی را در یک جمله توصیف کنم باید بگویم او حاصل‌جمع اصولگرایی و مداراجویی است. اصولگرایی است که تکثرفرهنگی قطب‌نمای حرکت اوست. اصول‌گرایی نه به مفهومی که امروزه به وسیله محافظه‌کاران در مسند قدرت مصادره شده است بلکه در مفهوم واقعی آن. پرنسیب یا اصولی که دستخوش قدرت و ثروت و ... نمی‌شود. او در عین مداراجویی و باور به تکثر فرهنگی در جامعه و مدیریت همه این آرا وارد قدرت شد و آنجا که قرار بود اصول خود یعنی همین مداراجویی را کنار گذارد و به انحصارطلبی تن دهد بر سر اصل مدارا ماند و از قدرت کناره گرفت.

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/nas-02-05

🔸صدای نو | ۱۶ بهمن ۹۷

در آستانه نشست ورشو در لندن چه می‌گذرد؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

🔸صدای نو | ۱۶ بهمن ۹۷

در آستانه نشست ورشو در لندن چه می‌گذرد؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

https://telegra.ph/Ofogh-02-05

#یادداشت_منتخب

🔸 ردپای سیاست‌های خصوصی‌سازی در اعتراضات کارگران

▫️مولود حاجی‌زاده: خصوصی‌سازی غیرساختاری در ایران طی بیش از یک دهه، آرام آرام دامنه تبعات خود را از حوزه اقتصادی فراتر برده و بحران‌های کارگری را یکی پس از دیگری برای کشور به همراه می‌آورد که نتایج آن به حوزه اقتصاد محدود نمانده و می‌تواند ابعاد تازه‌ای از مسائل اجتماعی و امنیتی را ایجاد کند. از ابتدای سال 1380 تا آذرماه سال جاری، مجموعا بالغ بر 87هزار و 395میلیارد تومان از محل واگذاری بنگاه‌ها توسط سازمان خصوصی‌سازی به خزانه کشور واریز شده است. براساس آمارهای این سازمان، میزان وجوه حاصل شده از واگذاری‌های صورت گرفته در خلال 17 سال گذشته به تحقق حدود 75درصد از تکلیف قانونی سیاست خصوصی‌سازی در قالب اهداف بودجه‌ای منجر شده که براین اساس ارزش کل واریزی حاصل از واگذاری بنگاه‌ها به خزانه می‌بایست به رقمی بالغ بر 122هزار میلیارد تومان می‌رسید. اما آیا به ازای این منابع مالی واریز شده به خزانه، خصوصی‌سازی اتفاق افتاده است؟ / افق نو

لینک مطلب در سایت:

http://ofogheno.com/?p=3415

#الف

🔸چهل سالگی!

▫️شورای سردبیری: در فرهنگ عامه، چهل سالگی سن کمال است. احتمالاً درست هم هست که انتظار داشته باشیم اشخاص حداقل در ۴۰ سالگی به کمال نسبی برسند، سبکسری و بی قیدی و ماجراجویی و بی مسئولیتی را کنار بگذارند و به جای نشستن بر سر میز قمار، رفیق بازی، هوسبازی و تشکیل دادن خانواده دوم و از این قبیل انحراف ها، به کار و کسب و اهل و عیال خود برسند که معمولا در این هنگام چهار پنج نفر شده‌اند. آیا این انتظار را از نظامهای سیاسی و حکومتها هم می‌توان داشت؟

باید این انتظار را خیلی زودتر از نیل به سن چهل و حتی از سال تولد حکومتها داشت، چرا که قاعدتاً حکومتها را باید گزینش برترین عقلا و امنای باتجربه کشور توسط مردم شکل دهند. از این جماعت هم انتظار نمیرود برای داشتن رفتار عاقلانه چهل سال زمان بخواهند. براین اساس، اگر مثلا حکومت کشور ما که اتفاقا امسال چهل سالگی اش را جشن گرفته هنوز برای عاقل شدن و بلوغ فکری و در پیش گرفتن رفتار بخردانه و حفظ منافع ملی و دوری از ماجرا جویی احتیاج به زمان بیشتر دارد، یک جای کارش اشکال دارد. مثلا ممکن است مشکل انتخاباتی داشته باشد ونتواند اشخاص مناسب را به حکومت بگمارد که البته گمان قریب به صحتی است. باز هم برحسب اتفاق، اخیرا در این مورد اعترافی شد . آقای جنتی رئیس تیم گزینش و شکل دهی قوه مقننه حکومت اخیرا درباره نمایندگان مجلس گفت "متأسفانه برخی به ابتدائی‌ترین مسائل مربوط به مجلس آشنایی ندارند و چه بسا برخی اصلاً یک بار متن قانون اساسی را نخوانده باشند ... نامزدهای نمایندگی مجلس قبل از ورود به مجلس دوره‌های آموزشی بگذرانند." خب در این صورت میتوان انتظار داشت حکومتها نه تنها در چهل، بلکه در سنین بالاتر هم به بلوغ و کمال نرسند.

اگر حکومتها حتی در چهل سالگی هم به بلوغ و کمال نرسند، کارشان میتواند از جای دیگری هم خراب باشد. مثلا شیوه شان در رسیدن به اجماع مشکل داشته باشد و یا اصلا روش اجماع یعنی ابتنا به نظر جمع در اداره امور را که عقل سلیم حکم میکند به کنار نهاده باشند و به نظر فرد اکتفا کنند. رژیم پهلوی که این روزها سالگرد چهلم سقوط آن هم هست به همین دلیل ساقط شد. آن رژیم از چهل سالگی گذشته و هنوز عاقل نشده بود که حکومت مبتنی بر اعطای همه قدرت به یک فرد را کنار بگذارد. حکومتی استبدادی بود: بین دو ابرقدرت روسیه و امریکا افتاده بود و در همین منطقه برای یک طرف ژاندارمی میکرد و به آن پایگاه هوایی میداد؛ به عمان و یمن نیرو میبرد؛ در دعوای اعراب مداخله و دشمنی اعراب را علیه خود انبار میکرد؛ سرمایه گذاری‌ها و سوگیری‌های سیاسی اش نابخردانه بود و در دعوای اعراب و اسرائیل مداخله میکرد؛ هزینه نظامی اش بر سرمایه گذاری توسعه‌ای اش پیشی گرفته بود؛ هزار فامیل سلطنت پرست را بر کشور حاکم کرده بود و عوامل و معتقدانش مجاز شده بودند کشور را غارت کنند؛ مجلس را آلت دست کرده بود و نمایندگان مجلس را آدمهای خودش دستچین میکردند؛ دستگاه سرکوب و خفقان راه انداخته و ساواک را بر مقدرات مردم حاکم کرده بود و خلاصه خردمندی در اداره کشور حاکم نبود تا بی رویارویی با شورش و انقلاب بیاساید.

اگر مشکل حکومتها این است که دندان عقلشان هرگز در نمی آید و یا وقتی در می اید که محتضر افتاده اند، علت چیست؟ ایرانیان که در این زمینه انبانی پر از تجربه دارند خیلی خوب میتوانند به این پرسش پاسخ دهند.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۱۸ بهمن ۹۷

چرا ایران در برابر عراق کوتاه می‌آید؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

🔸صدای نو | ۱۸ بهمن ۹۷

چرا ایران در برابر عراق کوتاه می‌آید؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔻 چهل‌سالگی انقلاب اسلامی ایران

🖌 علی نادربابایی

▫️تردیدی نیست حوادث چهل سال پیش در جامعه ما که منجر به یک رخداد مهمی شد، در نتیجه عوامل مختلفی بود. از جمله عوامل داخلی، میتوان به تقلید از مرجعیت شیعه اشاره نمود.
حکومت سلطنتی پهلوی با تمام گامهایی که در راستای توسعه کشور و تامین رفاه اجتماعی مردم برداشته بود، خودکامگی و استبداد شاه و سرکوب مخالفان بزرگترین عامل در داخل ایران و مناسبات اقتصادی و نظامی در بیرون از مرزهای ایران و کشورهای قدرتمند جهان، موجی از مخالفان را تشکیل داد و به سرنگونی رژیم منتهی شد.
شاه به گور رفت اما خودکامگی مدفون نشد، ریشه انداخت و جوانه زد و در سیمای مذهبی ظاهر گردید.

✅ بخش عمده‌ای از مردم فردپرست هستند، پرستندگانی که اگر معشوق نیابند، از چوب و سنگ می‌تراشند و گاهی نیز با تغییر چهره‌ها‌، به پرستش خود پایدارند.
شخصیت‌گرایی بزرگترین آفت انسانهاست، فرقی ندارد که این شخصیت‌گرایی در منظر مذهب باشد و یا سیاست و حکومت، مجذوب هرکس که باشیم، خواسته یا ناخواسته بصیرتمان در برابر حقایق بسته خواهد ماند.

❇️ در سوره زخرف خداوند چنین یادآوری می‌فرماید:

أَفَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحًا أَنْ كُنْتُمْ قَوْمًا مُسْرِفِينَ ﴿۵﴾

آیا به صرف اینکه نام جمهوری اسلامی برای نظام حکومتی گذاشتید، میتوانید از قانونمندی خداوند به خاطر اسراف‌کاری‌هایتان فرار کنید؟

✅ قانونمندی‌های خداوند گریزناپذیر و غیر قابل بازگردانیدن و غیرقابل انکار هستند و با قوانین ساخته بشر متفاوتند چرا که در قوانین بشری، قانونگذار و مجری انسانها هستند و نسبت به اجرا و انجام این قوانین تابع تمایلات خاصی می‌شوند و اجرای قانون را مورد جراحی قرار می‌دهند و یا در مواردی از رنگ و قیچی استفاده می‌کنند تا اجرای قانون مطابق امیال افراد تغییر نماید.

❇️ در آیه‌ای از سوره نحل، خداوند کشوری را مثل زده و می‌فرماید

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ ﴿۱۱۲﴾

✅ پیوند رسالت و قومیت، پیوندی ناگسستنی است و این موضوع در آیات بسیاری، در قرآن تصریح شده است که برای هر قومی رسولی از میان خودشان و با زبان خودشان بعنوان یک قانونمندی پایدار، قابل‌توجه و غیر قابل انکار می‌باشد.
قومیت شامل جغرافیا (زمان و مکان)، فرهنگ و تمدن و تاریخ هر ملتی است که معارف دینی را در انطباق با عرف اجتماعی قابل تبیین و تصدیق می‌کند، این ویژگی بطور شگفت‌انگیزی برای پویایی و بالندگی دین اسلام، در کتاب قرآن بیان شده است تا بشریت را در راستای رشد و تکامل تعالی بخشد، مردم را از شرک و عبادت غیر خدا بازدارد، از خرافه‌پرستی و تفرقه در دین اسلام (مذهب گرایی) و جهل و نادانی بترساند، برای کسانی که به آیات خداوند ایمان بیاورند، در اصلاح آن بکوشند، برای آگاهی مردم روشنگری نمایند، نوید زندگی بهتر در کنار هم می‌دهد.

❇️ ويَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَرَدًّا ﴿۷۶﴾مریم

🆔 @jameeno

🔸برای آرزوهای از دست رفته کودکان سرزمینم؛ "پارو می­زنم، صعود می­کنم، ادامه می­دهم"


▫️لیلارزاقی / جامعه نو: قصه کودکی­های از دست رفته، روایت آرزوهایی است که تازه بالغ شده، دود شدند و به هوا رفتند. حکایت لبخندهایی است که خشکیده شدند در آینه و شمعدان عروسی .. در گونه‌های سرخاب شده رنگ و رفته و در لباس عروس و دامادی که به اجبار بر قامت کودکیشان دوخته شده. هر چند سال هم که بگذرد، فراموش نمی­کنند که جبر زمانه به حکم فرهنگ و قانون و فقر، چه چوب حراجی بر آرزوهای کودکیشان زد..

اینها همه دغدغه‌هایی است که "احمد شعبانی‌فرد" را ترغیب می­کند با هر بهانه­‌ای "نه به ازدواج کودکان" را فریاد بزند. یک بار با پیموندن عرض 650 کیلومتری دریای خزر و حالا با عبور از برف و سرما و صعود به قله توچال با شعار "لغو ازدواج کودکان همین امروز"..

برای احمد، نه گفتن به ازدواج کودکان نه یک شوی تبلیغاتی برای خوشامد فالوورهای اینستاگرامی که یک مسئولیت بزرگ اجتماعی است. مسئولیتی که هر بار و با ثبت هر رکوردی به او یادآوری می­کند، با وجود تمام ناملایمت­‌ها و همراه‌نبودن­‌ها، این راه پایانی ندارد.

🔹تلاش بی‌پایان برای بازگرداندن حق کودکی

خبر صعود احمد شعبانی‌فرد ورزشکار پرافتخار ایرانی، به قله توچال با شعار "نه به ازدواج کودکان" همین چند روز پیش در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد. گرچه خبرهایی از این دست که بیشتر فرهنگ‌ساز و مطالبه‌محور است و با سروصدا و حاشیه‌های سرگرم‌کننده همراه نیست ، توسط رسانه‌های موج‌سوار حال حاضر ایران کمتر پیگیری می­شود، اما فعالان مدنی را دلگرم می­کند به ادامه تلاش برای لغو قوانین نقض‌کننده حق کودکی..

احمد شعبانی‌فرد را بسیاری با ثبت رکورد سه‌گانه آبهای آزاد جهان، با شعار "لغو کار کودک همین امروز و بهداشت و درمان رایگان برای کودکان کار" می­شناسند. ورزشکاری که در سالهای اخیر بارها حرکتهای بزرگ ورزشی خود را با مسئولیت‌های بزرگتر اجتماعی گره زد تا افکار عمومی را نسبت به آنچه با عنوان "نقض حق کودکی" می­شناسیم، حساس کند. در تازه‌ترین اقدام و همزمان با رد طرح ازدواج دختران زیر 13 سال در مجلس ایران، شعبانی‌فرد تلاش کرد تا اعتراض خود را با صعود به قله توچال و نصب بنری بر فراز این قله با مضمون "پافشاری بر لغو ازدواج کودکان" ابراز کند. شعبانی‌فرد در گفتگو با جامعه نو می­گوید: " شانزدهم بهمن ماه، با شعار نه به ازدواج کودکان و مطالبه قانون­گذاری برای احترام به حق کودکی، تصمیم گرفتیم با یک تیم کوهنوردی به قله توچال صعود کنیم. به خاطر برف و کولاک زیاد، تصمیم گرفتیم به صورت تیمی این کار رو انجام بدیم تا برای کسی مشکلی پیش نیاد ولی متأسفانه چند ساعت قبل از حرکت، تصمیم تیم عوض شد.."

🆔 @jameeno

🔻بیشتر بخوانید

https://telegra.ph/ki-02-09

#یادداشت_منتخب

♦️معمای گوشت

◽ بازار گوشت منجمد و گوشت گرم گاو و گوسفند، با چند مسئله مواجه است: متوسط رشد قیمت آن بیش از رشد cpi است، چندنرخی است و نرخ دولتی کم یاب است و با صف مواجه است، رانت گسترده ای نصیب واردکنندگان و توزیع کنندگان آن می شود، تقلب گسترده ای در بازار شکل می گیرد و بازار با اخلال عمده مواجه است.

◽ برای تحلیل این پدیده ها، ابتدا مروری بر چند واقعیت آماری می کنیم:

⬅️ آمار واردات ماهانه گمرک نشان می دهد که میزان واردات گوشت منجمد گوساله و گوشت تازه گوسفند، نسبت به زمان مشابه سال قبل رشد داشته است. (عرضه از محل واردات افزایش یافته است)

⬅️ گوشت منجمد و تازه و نهاده های دامی مربوط به آن، از جمله اقلام اصلی فهرست تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی است.

⬅️ بر اساس آمار گمرک، میانگین قیمت گوشت وارداتی طی چهار ماه گذشته در حدود ۱۷۰۰۰ تومان بوده است. از طرف دیگر متوسط قیمت مصرف کننده گوشت در کشور در دیماه ۶۹۰۰۰ تومان بوده است.

⬅️ گزارش جدید مرکز آمار نشان می دهد، میزان تولید انواع گوشت به طور متوسط در پاییز امسال نسبت به سال گذشته، ۲۰ درصد کاهش یافته است.

◽ واقعیت های آماری فوق نشان می دهد: اول آنکه سیاست تخصیص ارز دولتی تاثیری در کاهش شتاب قیمت کالاهای اساسی به ویژه گوشت نداشته است و در عمل نرخ ارز آزاد تعیین کننده قیمت بازار است. دوم آنکه، سیاست دولت در واردات گوشت با ارز دولتی، رانت گسترده ای نصیب شبکه واردات و توزیع اقلام اساسی کرده است. سوم آنکه، سرکوب قیمت و تعزیراتی کردن بازار و ایجاد مزیت قیمتی برای واردات گوشت، موجب کاهش تولید داخل شده است.

◽ جمع بندی مطلب آن است که، هم مصرف کننده و هم تولیدکننده و هم دولت، بازنده مطلق سیاست های غلط (سرکوب قیمت و توزیع رانت ارزی) بوده است و تداوم این سیاست برای سال آینده به صلاح کشور نیست.

◽ راه حل ایده آل و بی هزینه ای برای خروج از این شرایط وجود ندارد ولی کم هزینه ترین و مناسب ترین راه حل آن است که سیاست توزیع ارز دولتی در اسرع وقت به طور کامل متوقف شود. دولت اقلام اساسی را از فهرست تعزیرات و قیمت گذاری خارج کند و اجازه تعدیل به بازارها داده شود. در نهایت دولت برای حمایت از خانوار، منابع ریالی حاصل از اصلاح سیاست ارزی را از طریق افزایش یارانه مستقیم به خانوارها بازتوزیع نماید. / کانال چشم‌انداز اقتصاد ایران

🆔 @jameeno

#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو

🔹وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ ﴿۱۷﴾الزمر

🔻اصلاح ساختاری با عوامل فساد امکان‌پذیر نیست

🖌علی نادربابایی

▫️شرایط اقتصادی و اوضاع اجتماعی و فرهنگی جامعه ما روبه انحطاط و سقوط است و این پروسه از چندین سال پیش آغاز شده و اکنون در ادامه این روند، شاهد آشکار شدن بسیاری از مسائل هستیم که به برکت وجود فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و عدم امکان اعمال محدودیت‌های پیش‌بینی شده و اقدامات صورت گرفته، در حال گسترش است و شاهد افزایش سطح پوشش آن هستیم.

جهان امروز، جهان تعامل و ارتباط و آگاهی است و نمی‌توان از آگاهی مردم پیشگیری نمود، علیرغم برخوردهای امنیتی-نظامی و بهره‌گیری از همه تکنیک‌های سرکوب، کسی تاکنون نتوانسته مانع از اطلاع‌رسانی و آگاهی جمعی شود. هرچند موانع مختلفی برای کنترل آن صورت گرفته لکن ناکامی مدیریت کلان در عرصه منع گردش اطلاعات مشهود است.

سردادن شعار «استقلال» در جهان امروز بی معناست و فریبی بیش نیست. در شرایطی که با یک تحریم اقتصادی، برای دور زدن آن بدنبال راهکار می‌گردیم، خود نشان از عدم «استقلال» است که حتی در چهل سالگی انقلاب (اسلامی) بوضوح شاهد آن هستیم. چهل سالگی برای نظام حاصل از این انقلاب، نه تنها بلوغی به ارمغان نداشته، بلکه ناکامی‌های آن بیشتر از قبل برای همگان آشکار شده است.

در شرایط فعلی آنچه برای مردم ایجاد آرامش و امنیت خواهد کرد، بهبود هرچه سریعتر اوضاع اقتصادی و عقب کشیدن نیروهای امنیتی از رفتار سرکوبگرانه و ادامه آن و ایجاد زمینه اطلاع‌رسانی آزاد برای پیگیری موارد فساد و شناسایی ریشه‌ها و روشن کردن گستردگی دامنه آن و نهایتاً برخورد قانونی همراه با شفاف‌سازی از طریق بخش‌های قضایی و نظارتی و بازرسی، همراه با رسانه‌ای کردن و به اطلاع عموم گذاشتن، می‌باشد و در عین حال اقدامی سریع برای اصلاح قوانین و برداشتن هرگونه موانع موجود (اعم از شورای نگهبان و تشخیص مصلحت نظام و...) از مسیر عملیاتی کردن قانون لازم است.

ضمناً نباید فراموش کرد که نمایندگانی که عصاره نظارت نهادهای خاص هستند، و همدستی و مشارکت برخی از آنها در وقوع جرائم برای همگان محرز شده، در این راستا نخواهند توانست قانون‌گذاران مورد اعتمادی باشند.
ساختارهای نظام با عوامل موجود که هرکدام سهمی در بوجود آمدن این شرایط داشته‌اند، قابل اصلاح نیست و یا لااقل برای مردم قانع‌کننده نخواهد بود و اعتماد مردم لازمه همکاری با کلیه امکانات است.
دعوت از کلیه اقشار ایرانی در داخل و خارج از کشور و ایجاد زمینه‌های اعتماد و امنیت برای این نیروها در بخش های مختلف ضروری می‌نماید، تا بتوان پتانسیل کافی برای انجام این مهم را از مشارکت جمعی مخالفان و معترضان و منتقدان و موافقان بدست آورد . توجه و تدبیر و مدیریت صحیح این روند می‌تواند مصداق «جهاد اکبر» و عزم ملی باشد.

«پیام رسالت رسولان خداوند دعوت به توحید و اصلاح است و این ابلاغ جز با گفتگو امکان‌پذیر نیست.»

رسیدن به یک توافق جهانی برای پرهیز از جنگ و خونریزی و تجاوز و تهدید نظامی و تقاضا کردن سازمان ملل متحد بر نظارت و ایجاد زمینه صلح با کشورهای متخاصم و عقب کشیدن نیروهای نظامی‌مان از کشورهای منطقه و استفاده و بکارگیری تمامی امکانات برای اصلاح در داخل بعنوان یک راهکار برای وادار کردن دشمنان به عقب‌نشینی و برداشتن تحریم های اقتصادی پیامدهای آن خواهد بود.

آنچه تاکنون مورد غفلت قرار گرفته، عدم توجه به خواسته‌های ملی_مردمی و صرف ثروت و منابع مردم برای حفظ نظام و منافع عده‌ای خاص بوده که نشان میدهد مدیران نظام، امانتداران خوبی برای مردم نبودند.
دستاوردهای انقلاب اسلامی به سیب سرخی شبیه بود که اکنون پوست آن گرفته شده و متاسفانه درون آن سیاهی و تباهی و فساد به چشم می‌آید.
نیروهای مخالف و معترض و منتقد بهتر می‌توانند نقاط ضعف سیستمی را که عوامل داخلی آن نمی‌بینند و یا به تساهل و حفظ منافع جناحی ندیده گرفته و از کنارشان رد می‌شوند، به ترازوی انصاف قرار دهند.

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿۱۸﴾الزمر

🆔 @jameeno

♦️ کشمکش نظری اقتصاددانان بر سر قیمت بنزین

◽️ جامعه نو: در حالیکه کشور در آستانه اصلاح دوباره‌ای در نظام توزیع بنزین قرار گرفته، مجادله‌هایی بین دو جریان فکری اقتصادی در باب تحلیل آمارهای موجود مصرف و قیمت‌های فعلی این حامل انرژی به وجود آمده است. سخنان دکتر فرشاد مومنی از اقتصاددانان موسوم به نهادگرا و پاسخ‌های دکتر محمد طبیبیان از اقتصاددانان معتقد به جریان اقتصادی لیبرال را در پست بعدی بخوانید

🆔 @jameeno

🔸نظر اساتید اقتصاد: دکتر فرشاد مؤمنی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه:

▫️ به دروغ‌ها اعتنا نکنید؛ سرانۀ مصرف بنزینِ آمریکا و کانادا بیش از پنج برابر ایران است.

▪️بهای بنزین در ایران به طور نسبی از کشورهای OECD بین ۱.۵ تا ۶ برابر بیشتر است.

▪️این نسبت عیناً در مورد قیمت نسبی بنزین با استاندارد و نسبت بهای بنزین به هزینه‌های مصرف نهایی خانوار در کشورهای عرب حاشیه‌ خلیج فارس هم موضوعیت دارد.

▪️هزینۀ نهایی استفاده از خودرو نسبت به کل مخارج خانوار در ایران بین 10 تا 30 برابر کشورهای پیشرفته صنعتی و بین 5 تا 10 برابر نسبت مشابه برای اعراب حوزۀ خلیج فارس است.

☑️ اینکه قیمت‌های مطلق مبنای قضاوت قرار می‌گیرند و بگویند در ایران بنزین اینگونه هست و درآمریکا آنگونه هست، مطلقاً اعتبار علمی ندارد. در اقتصاد با قیمت‌های نسبی سروکار داریم. / کانال دوستدار سقراط

🆔 @jameeno

🖌محمد طبیبیان

▫️گرچه سعى مى كنم به اين صحبت‌ها توجه نكنم، اما گاهى ظلم به جوانان كشور است كه در برابر سيل پد آگاهى و ارائه اطلاعات مغلوط تنها رها شوند.
اما توضيح در مورد برخى از مطالب بالا؛
اولا هر كسى مى‌تواند درك كند كه در آمريكا مصرف سرانه بنزين بالا است. چون جامعه‌اى است با درآمد سرانه سالى حدود چهل هزار دلار، داراى متوسط دو اتومبيل براى هر خانوار و اندازه متوسط خانوار حدود سه نفر. در مقايسه با كشورى كه در آمد سرانه در حد چهار هزار دلار يا كمتر است و تعداد اتومبيل براى هر خانوار كمتر و اندازه خانوار بزرگتر. مردم يك كشور ثروتمندتر. از هر چيز مفيد از جمله بنزين بيشتر مصرف مى كنند. پس دروغى در كار نبوده.
دوم اصولا اين مقايسه چندان مفيد نيست، بايد ديد هر كشور با استفاده از منابع انرژى چه ميزان توليد ملى ايجاد مى‌كند. در مقايسه كدام كشور با هر واحد انرژى توليد ملى بيشترى بدست مى‌دهد. يعنى بايد شدت انرژى را محاسبه كرد. براى اين كار هم شاخص خاصى وجود دارد، تمام مصرف انرژى از هر منبع (ذغال، نفت، گاز، برق آبى،... ) را تبديل به معادل نفت خام مى‌كنند و نسبت آن را با توليد ملى بدست مى‌دهند. براى مثال در ويكى‌پيديا در سال ٢٠٠٩ نسبت بشكه معادل مصرف نفت خام
به توليد ملى براى كشورهاى مختلف به ترتيب زير آمده است.
ايران ٠.٢٤
آمريكا ٠.١٧
تركيه ٠.١١
اتحاديه اروپا ٠.١٥

در واقع ايران يكى از ده پر مصرفترين است. يعنى براى هر دلار توليد ملى منابع انرژى زيادى ضايع مى‌شود. اين نكته مهمى است كه كارشناسان آگاه سال‌ها است مطرح كرده‌اند.
از آن مهمتر روند مصرف انرژى به توليد ملى است كه درمورد آمريكا در نمودار زير آمده است. روند همچنین است در مورد سایر کشورهای صنعتی. ملاحظه مى‌شود تلاش موفقى براى كاهش شدت مصرف انرژى انجام شده. در صورتى كه در كشور ما عليرغم اين كه توليد ملى واقعى راكد بوده مصرف حامل‌هاى انرژى رشد كرده و ضايعات فزونى يافته كه يك جلوه آن هواى مسموم شهرها است. چرا برخى سعى مى‌كنند حقايق را وارونه جلوه دهند؟

يك نكته ديگر از مطلب بالا، قيمت بنزين است كه گفته شده بهاى بنزين ايران از oecd تا شش برابر بيشتر است. متوسط قيمت بنزين كشورهاى اتحاديه اروپا بين ٧.٥ تا ٨ دلار براى هر گالن يا چهار ليتر است يعنى حدود دو دلار براى هر ليتر خودتان محاسبه كنيد كه قيمت در اروپا بيشتر است يا ايران.
اين اطلاعات به سادگى از طريق جستجوى گوگل دست‌يافتنى است.
من به باقى مطلب آن گوينده هم كارى ندارم.

منبع: کانال یادداشتهای شخصی نگارنده

🆔 @jameeno


https://telegra.ph/Ta-02-11

#الف

🔸دوراهی جنگ و...

▫️شورای سردبیری: مختصات رقومی روابط ایران و ایالات‌متحده هر روز بیش‌ازپیش نشانگر افزایش شیب مسیر رویارویی است. دو کشور در مسیری بد، به سوی وضعیتی وخیم پیش میروند. خوف آن است که بی‌عقلی و پافشاری از دوسو هردو را به نقطه کنترل‌ناپذیر بکشاند. کاری باید کرد.

ابتدا ببینیم موضع دو طرف در موقعیتی که پنجه در پنجه ندارند چیست. شناخت دوساله از سیاست ترامپ او را علیرغم تهدیدهایش بی‌میل به رویارویی مستقیم و طرفدار اعمال فشار اقتصادی و محاصره منطقه‌ای نشان میدهد. به نظر میرسد سیاستش تا مرحله اعمال فشار از راه دور و رویارو کردن ایران با تهدید‌های همسایگان و تضعیف تا حد شکستن کمر مردم و سیستم، از پشتیبانی کافی در میان سیاستمردان ایالات‌متحده برخوردار است. در این سو، حکومت ایران در پافشاری‌اش بر مقاومت و عدم تسلیم مصمم است و شرایط ارائه شده از سوی ایالات‌متحده (از جمله شرایط دوازده‌گانه پومپئو) نیز به صورتی است که تداوم‌مقاومت را نتیجه میدهد. به واقع، ایالات‌متحده با اتکا به دست برتر خود از نظر اقتصاد و زور بازو در جستجوی تسلیمی است که پذیرفته نمیشود.

این موقعیت رو به بهبود نیست بلکه به سمت وخامت پیش میرود. بعید نیست تحریکات اسرائیل و مشاوران ترامپ و وسوسه‌گری برخی‌ ایرانیان آتش درگیری‌هایی در خلیج فارس را هم در آستین داشته باشد و صبر حکومت ایران هم بالاخره حدی دارد: اگر ایران زیر فشار کمرشکن اقتصادی بی‌پایان قرار گیرد و عوض کردن زمین بازی را به عنوان راه‌حل جستجو کند، آدم باورمند به زور بازوی ایران هم کم نیست. معنای آن، همان است که بولتون میخواهد: تنش منطقه‌ای منجر به درگیری ایران. هرچند تیم ترامپ عاقبت مخوف را نمیخواهد، اما به دلایلی، ایران درگیری با اعراب را به‌سرعت به درگیری با ایالات متحده تبدیل خواهد کرد: جنگی برای رفع محاصره!

پایان چنین روندی فقط یک چیز است: مذاکره، که کسی امروز به آن توصیه نمیکند، ولی آن‌ روز، در فرجام جنگ، برای انجام آن حتی نیاز به توصیه نیست. این از یک واقعیت تاریخی ناشی میشود. هیچ جنگی نیست که در پایان آن مذاکرهای در میان نباشد، مگر آنکه یک طرف کاملا مضمحل و از صحنه روزگار پاک شده باشد.

اما حتی‌این مسیر میتواند بدیلی داشته باشد: جستجوی میانجی برای صلح.
هرچند سوگندی برای عدم مذاکره بر زبان کسی جاری نشده، اما کسی هم انتظار ندارد حکومت ایران برای گفتگوی زیر فشار با ایالات‌متحده اعلام آمادگی کند. رفتار ایالات‌متحده در دو سال اخیر خارج از هر عرف پذیرفته روابط بین‌المللی مسالمت‌آمیز بوده است، سیاستی سراسر تحریک که مسیر گفتگوی برابر رابسته و طرف مقابل را عملا و آگاهانه به سمت رویارویی هدایت میکند. ایران عملا نمیتواند برای هرنوع مذاکره‌ای اعلام آمادگی کند، مگر آنکه پذیرفته باشد شکست خورده است.‌این نتیجه یک طراحی سراسر خباثت و جنگ‌طلبانه است. اما ایران میتواند مسیر آزمایش و پذیرفته شده‌ای را که قبلا رفته دوباره برود. این بار، درجستجوی میانجی برای صلح و اگر نه صلح، تفاهم با هدف تنش‌زدایی.

نه طریقی غریب است و نه بعید است که همین الان هم در جریان باشد. اگر ترامپ که سیاست بین‌الملل را به هم ریخته بر دستگاه سیاست خارجی ایالات متحده حاکم نشده بود، (و البته در ایران هم روحانیون برجسته قدم زدن ظریف و کری را در حد کفرندانسته بودند) اساسا نیازی به میانجی هم نبود. ولی اکنون، با قفل شدن حماقت ترامپ و خباثت بولتون و نتانیاهو در پافشاری ایران بر تسلیم‌ناپذیری، یا باید از طریق جنگ به سوی مذاکره برویم و یا از طریق میانجی به سوی صلح. بپذیریم عقلا و دوستانی در وسط بنشینند و سطح تنش را پایین بیاورند.

هردو سو به آن احتیاج دارند، هرچند در عرصه تبلیغات کوتاه نیایند. مگر در دوران اوج کفر بودن حرف مذاکره با آمریکا و توصیف دست چدنی و دستکش ابریشم مخفیانه و رودررو در عمان مذاکره نکردیم؟ اکنون سخت نخواهد بود نه خودمان، که قابوس یا نارندرا مودی یا حتی صدر اعظم آلمان به سراغ ترامپ بروند که حرف حسابش با ایران چیست و شرایط پای معامله‌اش کدامست و ما چه میدهیم و درعوض چه میخواهیم. نه اینکه امتحانش ضرر نداشته باشد، که انجامش لازم است، اگر میخواهیم از مسیر جنگ به سوی مذاکره نرویم. راه سوم شرافتمندانه‌ای نیست:‌ یا جنگ و سپس مذاکره، یا میانجیگری وسپس ترک مخاصمه.

این مسیر البته مخالفان بسیار دارد؛ از سر خباثت و از روی بی‌بصیرتی. البته هزینه هم دارد که باید بدهیم. هزینه ظهور ترامپ در قدرتمندترین کشور جهان را همه جهان می‌دهند، بخشی هم لاجرم به دوش ماست و هزینه قضاوت اشتباهی را هم باید بپردازیم که حکم کرد در کلان معامله‌ای که با تیم اوباما و کل اروپا کردیم، امتیاز سانتریفوژ و کیک‌زرد روی میز بگذاریم و فقط لغو تحریمها را بخواهیم. برای جبران گذشته باید از دوستان محدود و مخالفان معقول ایران کمک بگیریم.

🆔 @jameeno

🔸صدای نو | ۲۳ بهمن ۹۷

ترامپ با کنفرانس ورشو به کدام راه می‌رود؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow

🔸صدای نو | ۲۳ بهمن ۹۷

ترامپ با کنفرانس ورشو به کدام راه می‌رود؟

صدای نو، در کانال جامعه نو و در حساب صدای‌نو در ساندکلاود.

🆔 @jameeno
📻 soundcloud.com/sedayenow