#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو
🔹مرجعیت اجتماعی؛ سلبریتی ها به جای فرهنگیان!
🖌مژگان باقری معلم
▫️چندی پیش، پخش کلیپی در فضای مجازی که در آن یک سلبریتی در مذمت گوشت قرمز و فواید گیاهخواری صحبت می کرد فضای رسانه ای کشور را متشنج ساخت. عده ای می گفتند در شرایط فعلی که گوشت قرمز برای قشر آسیب پذیر جامعه دست نیافتنی شده است این نوع تبلیغات برای انحراف افکار عمومی به کار می رود. عده ای می گفتند سلبریتی از حکومت پول گرفته تا تبلیغ گیاهخواری کند وگرنه خودش به آن اعتقادی ندارد و برای اثبات سخن خود عکس هایی از سلبریتی با میزهای رنگارنگ غذا و انواع و اقسام گوشت ها پخش می کردند. بعضی هم می گفتند اساسا چرا یک سلبریتی به خود اجازه می دهد در مورد همه چیز اظهار نظر کند؟ مگر مردم از او نظر خواسته اند؟ قبل از آن نیز اظهار نظر سلبریتی دیگری در مورد یک داروی مربوط به ترک اعتیاد مسئله ساز شده و پای آن سلبریتی را به دادگاه باز کرده بود. این موضوع و موضوعات مشابه که با ورود سلبریتی ها به رسانه های مجازی روز به روز گسترده تر می شود توجه ما را به مسئله جدیدی جلب می کند به نام سلبریتی و نقش او بر فضای اجتماعی کشور. مخصوصا با توجه به این نکته که مخاطبان عمده سلبریتی ها جوان هستند باید توجه اساتید دانشگاه و فرهنگیان کشور به این مسئله جدی تر و نگاه آن ها عمیق تر شود
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ce-03-18
🔹مرجعیت اجتماعی؛ سلبریتی ها به جای فرهنگیان!
🖌مژگان باقری معلم
▫️چندی پیش، پخش کلیپی در فضای مجازی که در آن یک سلبریتی در مذمت گوشت قرمز و فواید گیاهخواری صحبت می کرد فضای رسانه ای کشور را متشنج ساخت. عده ای می گفتند در شرایط فعلی که گوشت قرمز برای قشر آسیب پذیر جامعه دست نیافتنی شده است این نوع تبلیغات برای انحراف افکار عمومی به کار می رود. عده ای می گفتند سلبریتی از حکومت پول گرفته تا تبلیغ گیاهخواری کند وگرنه خودش به آن اعتقادی ندارد و برای اثبات سخن خود عکس هایی از سلبریتی با میزهای رنگارنگ غذا و انواع و اقسام گوشت ها پخش می کردند. بعضی هم می گفتند اساسا چرا یک سلبریتی به خود اجازه می دهد در مورد همه چیز اظهار نظر کند؟ مگر مردم از او نظر خواسته اند؟ قبل از آن نیز اظهار نظر سلبریتی دیگری در مورد یک داروی مربوط به ترک اعتیاد مسئله ساز شده و پای آن سلبریتی را به دادگاه باز کرده بود. این موضوع و موضوعات مشابه که با ورود سلبریتی ها به رسانه های مجازی روز به روز گسترده تر می شود توجه ما را به مسئله جدیدی جلب می کند به نام سلبریتی و نقش او بر فضای اجتماعی کشور. مخصوصا با توجه به این نکته که مخاطبان عمده سلبریتی ها جوان هستند باید توجه اساتید دانشگاه و فرهنگیان کشور به این مسئله جدی تر و نگاه آن ها عمیق تر شود
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ce-03-18
Telegraph
مرجعیت اجتماعی؛ سلبریتی ها به جای فرهنگیان!
چندی پیش، پخش کلیپی در فضای مجازی که در آن یک سلبریتی در مذمت گوشت قرمز و فواید گیاهخواری صحبت می کرد فضای رسانه ای کشور را متشنج ساخت. عده ای می گفتند در شرایط فعلی که گوشت قرمز برای قشر آسیب پذیر جامعه دست نیافتنی شده است این نوع تبلیغات برای انحراف افکار…
#الف
🔺پشت "جامعهنو" چه کسانی ایستادهاند؟
▫️"... به هر دلیل که به خودتان مربوط است به اخبار فساد نمیپردازید...تحلیلتان سستبنیاد است...بیطرف نیستید....لحن فرادستانه و از منظر دانای کل است....تواضع ندارید ...جایی ننوشتهاند حرفهای بودن به معنای بیطرفی و بینظری است. گاردین و نیویورکتایمز هم موضع و نظر دارند. پنهانکردن این نظرها و ماسک ناصح و ناجی ملت زدن کمکی به ارتقای پروفایل حرفهای نمیکند...مشکلات وضعیت را ذاتی فرض میکنید.....دکتر نیلی از اقتصاددانان مورد علاقه شماست...شما و اقتصاددانها که تحلیلهای خود را بر آرای آنها استوار میکنید.... به ابرچالش فساد سیستماتیک کاری ندارید....پیکان به سمت مردم میگیرید و توصیه سنگ بر شکم بستن میکنید....تحلیل شما خانه روی آب است...از دستمزدبگیر توان کاهش سطح زندگی میخواهید...نمک بر زخم میپاشید...مردم منتظر توصیه من و شما نمیمانند...سادهانگارانه لطمه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی توصیههای کلی و بدون پشتوانه خود را نمیبینید، ....سعی دارید ایدهپردازی کنید...ناامیدید...توانی برای تغییر خودتان و دیگران نمیبینید ....در نوسان نظری هستید و ثبات ندارید...عدالت اجتماعی را رویای چپ میدانید،...صدها ناتوانی مستتر در یادداشتتان...شرافتمندانه سکوت کنید...."
🔹تحریریه جامعهنو: اینها قطعات نقدهای کوتاه دو تن از همراهان گرامی جامعهنو است که اخیرا دریافت کردهایم. بسی شکرگزار آنها هستیم که صرف وقت و نظر میکنند و البته در لحن کلی نقدهایشان، در کنار خشمی قابل درک، محبت و خیرخواهی نیز دیده میشود. از انها سپاس مجدد داریم و تلاش میکنیم تصویری که از خودمان داریم صادقانه به پیشگاه همه عرضه کنیم تا ما را در مسیر راهنمایی کنند.
نقدها و نظرها به ما یادآوری میکنند باید هرازچندگاه خاستگاه، اهداف و خطمشی خود را برای خودمان و خوانندگان یادآوری کنیم.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/Alef-03-19
🔺پشت "جامعهنو" چه کسانی ایستادهاند؟
▫️"... به هر دلیل که به خودتان مربوط است به اخبار فساد نمیپردازید...تحلیلتان سستبنیاد است...بیطرف نیستید....لحن فرادستانه و از منظر دانای کل است....تواضع ندارید ...جایی ننوشتهاند حرفهای بودن به معنای بیطرفی و بینظری است. گاردین و نیویورکتایمز هم موضع و نظر دارند. پنهانکردن این نظرها و ماسک ناصح و ناجی ملت زدن کمکی به ارتقای پروفایل حرفهای نمیکند...مشکلات وضعیت را ذاتی فرض میکنید.....دکتر نیلی از اقتصاددانان مورد علاقه شماست...شما و اقتصاددانها که تحلیلهای خود را بر آرای آنها استوار میکنید.... به ابرچالش فساد سیستماتیک کاری ندارید....پیکان به سمت مردم میگیرید و توصیه سنگ بر شکم بستن میکنید....تحلیل شما خانه روی آب است...از دستمزدبگیر توان کاهش سطح زندگی میخواهید...نمک بر زخم میپاشید...مردم منتظر توصیه من و شما نمیمانند...سادهانگارانه لطمه سیاسی، اجتماعی و اقتصادی توصیههای کلی و بدون پشتوانه خود را نمیبینید، ....سعی دارید ایدهپردازی کنید...ناامیدید...توانی برای تغییر خودتان و دیگران نمیبینید ....در نوسان نظری هستید و ثبات ندارید...عدالت اجتماعی را رویای چپ میدانید،...صدها ناتوانی مستتر در یادداشتتان...شرافتمندانه سکوت کنید...."
🔹تحریریه جامعهنو: اینها قطعات نقدهای کوتاه دو تن از همراهان گرامی جامعهنو است که اخیرا دریافت کردهایم. بسی شکرگزار آنها هستیم که صرف وقت و نظر میکنند و البته در لحن کلی نقدهایشان، در کنار خشمی قابل درک، محبت و خیرخواهی نیز دیده میشود. از انها سپاس مجدد داریم و تلاش میکنیم تصویری که از خودمان داریم صادقانه به پیشگاه همه عرضه کنیم تا ما را در مسیر راهنمایی کنند.
نقدها و نظرها به ما یادآوری میکنند باید هرازچندگاه خاستگاه، اهداف و خطمشی خود را برای خودمان و خوانندگان یادآوری کنیم.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/Alef-03-19
Telegraph
پشت "جامعهنو" چه کسانی ایستادهاند؟
"... به هر دلیل که به خودتان مربوط است به اخبار فساد نمیپردازید...تحلیلتان سستبنیاد است...بیطرف نیستید....لحن فرادستانه و از منظر دانای کل است....تواضع ندارید ...جایی ننوشتهاند حرفهای بودن به معنای بیطرفی و بینظری است. گاردین و نیویورکتایمز هم موضع…
🔸آمدن، بالیدن و رفتن عادل ها، محصول عملکرد اتاق فکر صدا و سیما است
▫️فاروق نجم الدین/ جامعه نو: خدای نکرده فکر نکنید که از همان اول دارم از نوعی توطئه حرف می زنم و یا اینکه عادل را همدست مدیریت قلمداد می کنم... خیر.
رفتن او حاصل کشاکشی طولانی در مدیریت سیما است و در یک عبارت می توان گفت که امری تصادفی نیست. یک روزی باید این تسویه حساب رخ می داد و این برخورد صورت می گرفت.
اما اگر اینطور باشد، پس چرا اساسا مدیریت سیما امثال عادل را به برنامه ها می آورند و حتی به آنها پروبال می دهند؟ فراتر اینکه دیده شده که مدیریت سیما در شدیدترین شرایط از عادل حمایت کرده و او را لانسه کرده است. عادل چند بار، خصوصا در دوره احمدی نژاد تا آستانه رانده شدن از سیما رفت اما هر بار، لابی ها نتیجه داد و کفه به نفع او برگشت، بدون انکه خودش نقشی خاص در این توازن ایفا کرده باشد. آیا این موضوع صرفا به خاطر وجود باند و یا مدیری خاص (مثلا پورمحمدی) بود که زورش به باند مقابل چربید؟ تا اندازه ای آری اما این تمام ماجرا نیست.
از سوی دیگر این تصور به وجود آمده که عادل فردوسی پور در تمام این مدت خار چشم مدیریت سیما بوده و مدت ها پیش باید او را کنار می زدند. حال اگر نتوانستند چنین کنند، به خاطر محبوبیت او و توانایی های حرفه ای او بوده است! به نظر من چنین تصوری از اساس غلط است. مدیران سیما تابع گروه های فرادستند و اگر تصمیمی برای عزل مجری خود بگیرند، لحظه ای درنگ نمی کنند و عواقب ان اصلا برای انها اهمیت ندارد.
با این شرایط، آمدن و رفتن مجریانی نظیر عادل، چه تفسیری دارد؟
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ad-03-22-2
▫️فاروق نجم الدین/ جامعه نو: خدای نکرده فکر نکنید که از همان اول دارم از نوعی توطئه حرف می زنم و یا اینکه عادل را همدست مدیریت قلمداد می کنم... خیر.
رفتن او حاصل کشاکشی طولانی در مدیریت سیما است و در یک عبارت می توان گفت که امری تصادفی نیست. یک روزی باید این تسویه حساب رخ می داد و این برخورد صورت می گرفت.
اما اگر اینطور باشد، پس چرا اساسا مدیریت سیما امثال عادل را به برنامه ها می آورند و حتی به آنها پروبال می دهند؟ فراتر اینکه دیده شده که مدیریت سیما در شدیدترین شرایط از عادل حمایت کرده و او را لانسه کرده است. عادل چند بار، خصوصا در دوره احمدی نژاد تا آستانه رانده شدن از سیما رفت اما هر بار، لابی ها نتیجه داد و کفه به نفع او برگشت، بدون انکه خودش نقشی خاص در این توازن ایفا کرده باشد. آیا این موضوع صرفا به خاطر وجود باند و یا مدیری خاص (مثلا پورمحمدی) بود که زورش به باند مقابل چربید؟ تا اندازه ای آری اما این تمام ماجرا نیست.
از سوی دیگر این تصور به وجود آمده که عادل فردوسی پور در تمام این مدت خار چشم مدیریت سیما بوده و مدت ها پیش باید او را کنار می زدند. حال اگر نتوانستند چنین کنند، به خاطر محبوبیت او و توانایی های حرفه ای او بوده است! به نظر من چنین تصوری از اساس غلط است. مدیران سیما تابع گروه های فرادستند و اگر تصمیمی برای عزل مجری خود بگیرند، لحظه ای درنگ نمی کنند و عواقب ان اصلا برای انها اهمیت ندارد.
با این شرایط، آمدن و رفتن مجریانی نظیر عادل، چه تفسیری دارد؟
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ad-03-22-2
Telegraph
آمدن، بالیدن و رفتن عادل ها، محصول عملکرد اتاق فکر صدا و سیما است
خدای نکرده فکر نکنید که از همان اول دارم از نوعی توطئه حرف می زنم و یا اینکه عادل را همدست مدیریت قلمداد می کنم... خیر. رفتن او حاصل کشاکشی طولانی در مدیریت سیما است و در یک عبارت می توان گفت که امری تصادفی نیست. یک روزی باید این تسویه حساب رخ می داد و این…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸نوروز درخانه معلم زندانی
▫️جامعهنو /لیلا رزاقی : این صدا و تصویر منیر عبدی، همسر اسماعیل عبدی فعال صنفی و دبیر کانون صنفی معلمان ایران است که در پیامی نوروزی به جامعه و فعالان صنفی و مدنی از حال و هوای این روزهای خانه اش میگوید. اسماعیل عبدی از پاییز ۹۵ و با حکم ۶ سال حبس در زندان #اوین به سر می برد. فعالان صنفی میگویند، جرم او دفاع از حقوق صنفی معلمان است.
🆔 @jameeno
▫️جامعهنو /لیلا رزاقی : این صدا و تصویر منیر عبدی، همسر اسماعیل عبدی فعال صنفی و دبیر کانون صنفی معلمان ایران است که در پیامی نوروزی به جامعه و فعالان صنفی و مدنی از حال و هوای این روزهای خانه اش میگوید. اسماعیل عبدی از پاییز ۹۵ و با حکم ۶ سال حبس در زندان #اوین به سر می برد. فعالان صنفی میگویند، جرم او دفاع از حقوق صنفی معلمان است.
🆔 @jameeno
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸نوروز درخانه معلم زندانی
▫️جامعهنو /لیلا رزاقی : خدیجه پاک ضمیر معلم و همسر محمد حبیبی فعال صنفی و معلم زندانیست. او در این ویدئو خطاب به همراهان جامعه نو، از مطالباتی میگوید که #محمدحبیبی در پی تحقق آنها به ۷ سال و نیم زندان محکوم شده است. توقف پروژه خصوصی سازی مدارس و مقابله با کالایی شدن آموزش ، بخشی از این مطالبات است. محمد حبیبی که از اردیبهشت ماه ۹۷ در پی یک تجمع صنفی بازداشت شده ، هم اکنون در زندان #اوین به سر می برد.
🆔 @jameeno
▫️جامعهنو /لیلا رزاقی : خدیجه پاک ضمیر معلم و همسر محمد حبیبی فعال صنفی و معلم زندانیست. او در این ویدئو خطاب به همراهان جامعه نو، از مطالباتی میگوید که #محمدحبیبی در پی تحقق آنها به ۷ سال و نیم زندان محکوم شده است. توقف پروژه خصوصی سازی مدارس و مقابله با کالایی شدن آموزش ، بخشی از این مطالبات است. محمد حبیبی که از اردیبهشت ماه ۹۷ در پی یک تجمع صنفی بازداشت شده ، هم اکنون در زندان #اوین به سر می برد.
🆔 @jameeno
#یادداشت_منتخب
🔻هدف ترامپ تغییر نظام ایران است؟ یاتحکیم آن؟
🖌برگردان: دکتر اسفندیار خدایی
▫️تجارب تاریخی نشان میدهد که تحریمهای اقتصادی موجب میشوندکنترل جامعه هدف به دست انحصارطلبان حاکم بیفتدو روند مردمسالاری به حاشیه رانده شود.تاریخچه طولانی مداخلات آمریکا در امور داخلی کشورهای مختلف نشان می دهدکه این مداخلات همواره یک مشکل را حل کرده اند اما مشکلات بزرگتری را به وجود آورده اند.مثلاً در دهه ۱۹۸۰دولت ریگان مجاهدین افغانی را علیه شوروی تجهیز و حمایت کرد.لکن همین مجاهدین،القاعده را بوجودآوردندو با مرگبارترین حملات یازده سپتامبر هزاران آمریکایی را به خاک و خون کشیدند و هزاران میلیارد دلار بودجه جنگ با تروریسم را روی دست مالیاتدهندگان آمریکایی گذاشتند.
تحقیقات نشان دادهاند که تحریمها جوامع هدف را به سمت دیکتاتوری سوق میدهند.تحقیقات دانشگاه ممفیس توسط پروفسور دورین پکسن درسال ۲۰۰۹نشان دادکه تحریمهای ۱۹۸۱-۲۰۰۰وضعیت حقوق بشر درکشورهای هدف را خرابتر کرده بود.سال بعدتحقیقات مشترک همین پژوهشگر با پروفسور کوپردروری از دانشگاه میسوری نشان داد که جوامعی که هدف تحریم قرار گرفته اند در تمام شاخصهای دموکراسی افت کردهاند و به سمت دیکتاتوری متمایلتر شدهاند. اما چرا؟
1️⃣ تحریمها موازنه قدرت را به نفع رژیم حاکم و به زیان مردم منتقد تغییر میدهند و موجب می شود منابع قدرت اقتصادی و سیاسی به دست حکومت بیفتد. تحریمها مردم را بیش از گذشته وابسته به جیب دولت کند و نیروهای دموکراتیک دستشان از این منابع خالی میماند. تحقیقات پروفسور کوپردروری و پکسن نشان داد که در شرایط تحریم دولتها منابع مالی را به سمت هواداران خود سوق می دهند تا اثرات تحریمها بر آنان را کم کنند و حمایت ایشان را برای ادامه حکومت خود تضمین کنند. در سال ۱۹۸۵ سازمان ملل با طرح نفت در برابر غذا موجب تقویت رژیم صدام شد. زیرا این رژیم با کنترل دفترچه های توزیع مواد غذایی، خانوارهای عراقی را مطیع و وابسته به خود گرداند.
2️⃣ تحریمها موجب فرار مغزها و استعدادهای هوادار دموکراسی می شود و زمینه را برای سلطه دیکتاتوری بر جامعه فراهم می کند. برآوردها نشان میدهند که بیش از سه میلیون نفر از نیروهای متخصص عراقی در دهه ۱۹۹۰ این کشور را ترک کردند. نیروهای متخصص باقیمانده در عراق دست از کارهای پژوهشی و صنعتی برداشتند زیرا درآمدی عایدشان نمی شد و سرمایه های انسانی عراق تلف شد و این کشور به دست اندک نیروهای بی تجربه هوادار دولت اداره می شد.
3️⃣ تحریمها طیقه متوسط یعنی موتور محرکه دموکراسی را متلاشی می کنند و به جمعیت فقیری می افزایند که خواسته آنان فقط سیر کردن شکمشان خواهد بود نه آزادی و مشارکت در تعیین سرنوشت خود. فقر و بیکاری فقط به بیماری و عدم امنیت منجر نمی شود، بلکه فرهنگ و باور مردم را نیز فاسد می کند و همبستگی اجتماعی را متلاشی می کند و زور را جانشین قانون می کند. پروفسور لی جونز از دانشگاه کوین مری در کتاب «جامعه محاصره شده» درباره عراق مینویسد:
اتحاد تحریمها و دیکتاتوری موجب شد که مقاومت دموکراتیک در مقابل صدام متلاشی گردد. اینگونه بود که بعد از سقوط صدام، افراط گرایان داعشی بر عراق حاکم شدند و سایه آنها دهها سال دیگر ادامه خواهد داشت.
🔸ایران عراق نیست و زیرساختهای اجتماعی و اقتصادی ایران از عراق غنیتر است. اما چهل سال است که این کشور نیز با گونه های خفیفی از تحریمها دست و پنجه نرم می کند. این تحریمها فقط در سالهای ۱۳۹۰-۱۳۹۳ دوره اوباما شدید و فراگیر بودهاند. در همین سالها ارزش پول ایران و درآمد مردم را به شدت کاهش یافت. این تحریمها موجب شد که اقتصاد ایران به انحصار نظامیان درآید و فساد اقتصادی در این کشور فراگیر شود. این نظامیان با دور زدن تحریمها درآمد سرشاری کسب کنند و بازار تولید و توزیع را در انحصار خود گرفتند و بخش خصوصی و طبقه متوسط را به حاشیه رانده شدند.
🔹دولت ترامپ باخروج از برجام و تحریم ایران قدم در همان راه گذاشته است و جنبش مردمسالاری نوپا را هدف قرار داده است و میرود که چشمه های امید به صلح و امنیت در منطقه خاورمیانه را بخشکاند و جامعه مدنی ایران را تضعیف و افراط گرایان را تقویت کند. به گفته یکی از کارشناسان ایرانی، وقتی که مردم زیر خط فقر له می شوند، تنها آرزوی آنها لقمهای نان برای زنده ماندن خواهد بود نه تغییرات دموکراتیک سیاسی. تحریمهای ایران طبقه متوسط را تضعیف میکند و ندای مردمسالاری را به حاشیه میراند و قدرت حاکمه را مستحکمتر و چابکتر میسازد و تنها راهی که پیش روی نخبگان می گذارد فرار مغزها خواهد بود.
پروفسور پیتر بینارت/ دانشگاه نیویورک
🆔 @jameeno
🔻هدف ترامپ تغییر نظام ایران است؟ یاتحکیم آن؟
🖌برگردان: دکتر اسفندیار خدایی
▫️تجارب تاریخی نشان میدهد که تحریمهای اقتصادی موجب میشوندکنترل جامعه هدف به دست انحصارطلبان حاکم بیفتدو روند مردمسالاری به حاشیه رانده شود.تاریخچه طولانی مداخلات آمریکا در امور داخلی کشورهای مختلف نشان می دهدکه این مداخلات همواره یک مشکل را حل کرده اند اما مشکلات بزرگتری را به وجود آورده اند.مثلاً در دهه ۱۹۸۰دولت ریگان مجاهدین افغانی را علیه شوروی تجهیز و حمایت کرد.لکن همین مجاهدین،القاعده را بوجودآوردندو با مرگبارترین حملات یازده سپتامبر هزاران آمریکایی را به خاک و خون کشیدند و هزاران میلیارد دلار بودجه جنگ با تروریسم را روی دست مالیاتدهندگان آمریکایی گذاشتند.
تحقیقات نشان دادهاند که تحریمها جوامع هدف را به سمت دیکتاتوری سوق میدهند.تحقیقات دانشگاه ممفیس توسط پروفسور دورین پکسن درسال ۲۰۰۹نشان دادکه تحریمهای ۱۹۸۱-۲۰۰۰وضعیت حقوق بشر درکشورهای هدف را خرابتر کرده بود.سال بعدتحقیقات مشترک همین پژوهشگر با پروفسور کوپردروری از دانشگاه میسوری نشان داد که جوامعی که هدف تحریم قرار گرفته اند در تمام شاخصهای دموکراسی افت کردهاند و به سمت دیکتاتوری متمایلتر شدهاند. اما چرا؟
1️⃣ تحریمها موازنه قدرت را به نفع رژیم حاکم و به زیان مردم منتقد تغییر میدهند و موجب می شود منابع قدرت اقتصادی و سیاسی به دست حکومت بیفتد. تحریمها مردم را بیش از گذشته وابسته به جیب دولت کند و نیروهای دموکراتیک دستشان از این منابع خالی میماند. تحقیقات پروفسور کوپردروری و پکسن نشان داد که در شرایط تحریم دولتها منابع مالی را به سمت هواداران خود سوق می دهند تا اثرات تحریمها بر آنان را کم کنند و حمایت ایشان را برای ادامه حکومت خود تضمین کنند. در سال ۱۹۸۵ سازمان ملل با طرح نفت در برابر غذا موجب تقویت رژیم صدام شد. زیرا این رژیم با کنترل دفترچه های توزیع مواد غذایی، خانوارهای عراقی را مطیع و وابسته به خود گرداند.
2️⃣ تحریمها موجب فرار مغزها و استعدادهای هوادار دموکراسی می شود و زمینه را برای سلطه دیکتاتوری بر جامعه فراهم می کند. برآوردها نشان میدهند که بیش از سه میلیون نفر از نیروهای متخصص عراقی در دهه ۱۹۹۰ این کشور را ترک کردند. نیروهای متخصص باقیمانده در عراق دست از کارهای پژوهشی و صنعتی برداشتند زیرا درآمدی عایدشان نمی شد و سرمایه های انسانی عراق تلف شد و این کشور به دست اندک نیروهای بی تجربه هوادار دولت اداره می شد.
3️⃣ تحریمها طیقه متوسط یعنی موتور محرکه دموکراسی را متلاشی می کنند و به جمعیت فقیری می افزایند که خواسته آنان فقط سیر کردن شکمشان خواهد بود نه آزادی و مشارکت در تعیین سرنوشت خود. فقر و بیکاری فقط به بیماری و عدم امنیت منجر نمی شود، بلکه فرهنگ و باور مردم را نیز فاسد می کند و همبستگی اجتماعی را متلاشی می کند و زور را جانشین قانون می کند. پروفسور لی جونز از دانشگاه کوین مری در کتاب «جامعه محاصره شده» درباره عراق مینویسد:
اتحاد تحریمها و دیکتاتوری موجب شد که مقاومت دموکراتیک در مقابل صدام متلاشی گردد. اینگونه بود که بعد از سقوط صدام، افراط گرایان داعشی بر عراق حاکم شدند و سایه آنها دهها سال دیگر ادامه خواهد داشت.
🔸ایران عراق نیست و زیرساختهای اجتماعی و اقتصادی ایران از عراق غنیتر است. اما چهل سال است که این کشور نیز با گونه های خفیفی از تحریمها دست و پنجه نرم می کند. این تحریمها فقط در سالهای ۱۳۹۰-۱۳۹۳ دوره اوباما شدید و فراگیر بودهاند. در همین سالها ارزش پول ایران و درآمد مردم را به شدت کاهش یافت. این تحریمها موجب شد که اقتصاد ایران به انحصار نظامیان درآید و فساد اقتصادی در این کشور فراگیر شود. این نظامیان با دور زدن تحریمها درآمد سرشاری کسب کنند و بازار تولید و توزیع را در انحصار خود گرفتند و بخش خصوصی و طبقه متوسط را به حاشیه رانده شدند.
🔹دولت ترامپ باخروج از برجام و تحریم ایران قدم در همان راه گذاشته است و جنبش مردمسالاری نوپا را هدف قرار داده است و میرود که چشمه های امید به صلح و امنیت در منطقه خاورمیانه را بخشکاند و جامعه مدنی ایران را تضعیف و افراط گرایان را تقویت کند. به گفته یکی از کارشناسان ایرانی، وقتی که مردم زیر خط فقر له می شوند، تنها آرزوی آنها لقمهای نان برای زنده ماندن خواهد بود نه تغییرات دموکراتیک سیاسی. تحریمهای ایران طبقه متوسط را تضعیف میکند و ندای مردمسالاری را به حاشیه میراند و قدرت حاکمه را مستحکمتر و چابکتر میسازد و تنها راهی که پیش روی نخبگان می گذارد فرار مغزها خواهد بود.
پروفسور پیتر بینارت/ دانشگاه نیویورک
🆔 @jameeno
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹نوروز درخانه معلم زندانی
▫️جامعه نو - لیلارزاقی: آدینه بیگی، همسر محمود بهشتی لنگرودی در این پیام نوروزی از دغدغه های صنفی معلمان و جای خالی فعالان صنفی دربند می گوید. محمودبهشتی لنگرودی، سخنگوی کانون صنفی معلمان است که از سال 78 بدلیل فعالیت های صنفی بارها احضار و درسالهای 83،85،89 و94 بازداشت وماهها درانفرادی بوده و طی سه حکم مجزا، به 14 سال حبس محکوم شد. این احکام براساس ماده 134 ادغام شدند و نهایتا محمود بهشتی به تحمل 5 سال حبس محکوم شد. این فعال صنفی تاکنون نیمی از این حکم پنج ساله را گذرانده است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو - لیلارزاقی: آدینه بیگی، همسر محمود بهشتی لنگرودی در این پیام نوروزی از دغدغه های صنفی معلمان و جای خالی فعالان صنفی دربند می گوید. محمودبهشتی لنگرودی، سخنگوی کانون صنفی معلمان است که از سال 78 بدلیل فعالیت های صنفی بارها احضار و درسالهای 83،85،89 و94 بازداشت وماهها درانفرادی بوده و طی سه حکم مجزا، به 14 سال حبس محکوم شد. این احکام براساس ماده 134 ادغام شدند و نهایتا محمود بهشتی به تحمل 5 سال حبس محکوم شد. این فعال صنفی تاکنون نیمی از این حکم پنج ساله را گذرانده است.
🆔 @jameeno
#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو
🔸عبرتها و الگوهای سال ۹۷
▫️ احسان دادگستر: هر سالی که سپری میشود رخدادهای وقوع یافته در آن برهه به آینه تمام قد عبرت یا الگو برای گروههای اجتماعی تبدیل میشود.نود و هفت در حالی پایان پذیرفت که از نظر ابعاد مختلف حاوی نکات آموزنده ای برایمان بود.
بعد سیاسی اقتصادی: بی شک خروج ایالات متحده از برجام و بازگشت تحریم های یک جانبه با اثرگذاری محسوس بر بازار ارز،مسکن،خودرو و کالاهای اساسی نشان داد تا چه حد کشور آسیب پذیر است اما مسولین پرادعا ، کم خرد و شعارزده با عدم درک این واقعیت محض مردم را با این شدت وسیع دچار فقر و فلاکت کردند.در این بین شاید عملکرد مسولین هیچ گونه تعجبی نداشت زیرا سالیان درازی ست که مسولان مشغول گل به خودی زدن هستند اما آنچه عبرت آموز بود برخورد سودجویانه و خودخواهانه گروه وسیعی از مردم از شرایط آشفته بازار بود. هرچند نمیتوان منکر اصل تاثیر تغییرات نرخ ارز بر کلیه کالاها بود اما سرعت جهش نرخها و تغییرات قیمتی و نیز هجوم بیشتر به اقلام گران شده باعث شد تا ما به ملتی تبدیل شویم که به جای اعتراض به یک گرانی بی دلیل خود نیز گران فروشی کنیم یا مشوق افزایش بیشتر قیمتها شویم.مقایسه ای ساده با علت اعتراض هفته های متمادی جلیقه زردها در پاریس نشان میدهد ما ایرانیان به شکل وسیع همچون مسولین مان عامل تشدید تورم و گرانی بودیم. حلقه مفقوده این بعد در سال جاری را میتوان انصاف نامید!
بعد اجتماعی فرهنگی: شاید بتوان مهمترین رخداد این حوزه را سخنان عبدالکریم سروش به مناسبت چهل سالگی انقلاب و مقایسه رهبران دو رژیم دانست. فارغ از اینکه مطالب ایراد شده چقدر صحیح بود باید شجاعت او در حرکت در خلاف جهت احساسات جریان عمومی رو تحسین کرد. از سوی دیگر اما گروهی که حکومت را به سبب برخورد تند و مذموم با منتقدینش مواخذه میکردند خود با شدت و حدتی شگفت سروش را مورد فحاشی و تلخی قرار دادند. این سبک از واکنش نشان داد ما ایرانیان هنوز هم چقدر از فضای گفتمان آزاد و نقد بدون جدال دوریم و نه تنها تحمل عمل به ایده مخالف که حتی تاب شنیدن سخن منتقد را نیز نداریم.حلقه مفقوده این بعد در سال جاری را میتوان هنر گفتگو نامید!
بعد بین المللی: شاید رخداد ناراحت کننده مساجد نیوزلند در انتهای سال جاری خاص ترین این موارد باشد. نه از باب کشتار مظلومین که به رویه ای ثابت تبدیل شده بلکه از حیث واکنش یک حاکم! نخست وزیر نیوزلند گفته بود قربانیان(مهاجران مسلمان) از ما بودند و آنکه آنها را کشت(مسبحی استرالیایی) از ما نبود. او نماد حلقه مفقدوه انسانیت در دنیای تعصبات مذهبی و فرقه ای در این بعد بود.ندایی که در صورت همراهی اش میتوان به صلح پایدار امیدوارتر شد.
پ ن ۱: اگر در سال نود و هشت حس انسانیت خود را بیدار و در تعامل با گروهها و تفکرات دگر اندیش از هنر گفتگوی بی نزاع استفاده کنیم و در برابر مردم به قهقرا رفته کشورمان منصفانه عمل کنیم میتوانیم امیدوار باشیم سال بهتری پیش رو خواهیم داشت.
پ ن ۲ : خداوند سرنوشت هیچ گروهی را تغییر نمیدهد مگر آنکه در خودشان تغییر ایجاد کنند.
پ ن ۳ : سال نو بر همه شما مبارک.
🆔 @jameeno
🔸عبرتها و الگوهای سال ۹۷
▫️ احسان دادگستر: هر سالی که سپری میشود رخدادهای وقوع یافته در آن برهه به آینه تمام قد عبرت یا الگو برای گروههای اجتماعی تبدیل میشود.نود و هفت در حالی پایان پذیرفت که از نظر ابعاد مختلف حاوی نکات آموزنده ای برایمان بود.
بعد سیاسی اقتصادی: بی شک خروج ایالات متحده از برجام و بازگشت تحریم های یک جانبه با اثرگذاری محسوس بر بازار ارز،مسکن،خودرو و کالاهای اساسی نشان داد تا چه حد کشور آسیب پذیر است اما مسولین پرادعا ، کم خرد و شعارزده با عدم درک این واقعیت محض مردم را با این شدت وسیع دچار فقر و فلاکت کردند.در این بین شاید عملکرد مسولین هیچ گونه تعجبی نداشت زیرا سالیان درازی ست که مسولان مشغول گل به خودی زدن هستند اما آنچه عبرت آموز بود برخورد سودجویانه و خودخواهانه گروه وسیعی از مردم از شرایط آشفته بازار بود. هرچند نمیتوان منکر اصل تاثیر تغییرات نرخ ارز بر کلیه کالاها بود اما سرعت جهش نرخها و تغییرات قیمتی و نیز هجوم بیشتر به اقلام گران شده باعث شد تا ما به ملتی تبدیل شویم که به جای اعتراض به یک گرانی بی دلیل خود نیز گران فروشی کنیم یا مشوق افزایش بیشتر قیمتها شویم.مقایسه ای ساده با علت اعتراض هفته های متمادی جلیقه زردها در پاریس نشان میدهد ما ایرانیان به شکل وسیع همچون مسولین مان عامل تشدید تورم و گرانی بودیم. حلقه مفقوده این بعد در سال جاری را میتوان انصاف نامید!
بعد اجتماعی فرهنگی: شاید بتوان مهمترین رخداد این حوزه را سخنان عبدالکریم سروش به مناسبت چهل سالگی انقلاب و مقایسه رهبران دو رژیم دانست. فارغ از اینکه مطالب ایراد شده چقدر صحیح بود باید شجاعت او در حرکت در خلاف جهت احساسات جریان عمومی رو تحسین کرد. از سوی دیگر اما گروهی که حکومت را به سبب برخورد تند و مذموم با منتقدینش مواخذه میکردند خود با شدت و حدتی شگفت سروش را مورد فحاشی و تلخی قرار دادند. این سبک از واکنش نشان داد ما ایرانیان هنوز هم چقدر از فضای گفتمان آزاد و نقد بدون جدال دوریم و نه تنها تحمل عمل به ایده مخالف که حتی تاب شنیدن سخن منتقد را نیز نداریم.حلقه مفقوده این بعد در سال جاری را میتوان هنر گفتگو نامید!
بعد بین المللی: شاید رخداد ناراحت کننده مساجد نیوزلند در انتهای سال جاری خاص ترین این موارد باشد. نه از باب کشتار مظلومین که به رویه ای ثابت تبدیل شده بلکه از حیث واکنش یک حاکم! نخست وزیر نیوزلند گفته بود قربانیان(مهاجران مسلمان) از ما بودند و آنکه آنها را کشت(مسبحی استرالیایی) از ما نبود. او نماد حلقه مفقدوه انسانیت در دنیای تعصبات مذهبی و فرقه ای در این بعد بود.ندایی که در صورت همراهی اش میتوان به صلح پایدار امیدوارتر شد.
پ ن ۱: اگر در سال نود و هشت حس انسانیت خود را بیدار و در تعامل با گروهها و تفکرات دگر اندیش از هنر گفتگوی بی نزاع استفاده کنیم و در برابر مردم به قهقرا رفته کشورمان منصفانه عمل کنیم میتوانیم امیدوار باشیم سال بهتری پیش رو خواهیم داشت.
پ ن ۲ : خداوند سرنوشت هیچ گروهی را تغییر نمیدهد مگر آنکه در خودشان تغییر ایجاد کنند.
پ ن ۳ : سال نو بر همه شما مبارک.
🆔 @jameeno
#الف
🔸لبه تعادل!
▫️شورای سردبیری: در واپسین روزهای سال پیش، بالاخره صدای استخوانی که کارد به آن رسیده است درآمد: یک فعال سیاسی از لزوم تشکیل هسته سخت سیاستورزان حرفهای اصلاحطلب سخن راند و یکی دیگر از آشتی با جنبش خیابانی حرف زد. اعتراف آقای خاتمی درباره ناامیدی مردم از صندوق رای و تحول مسالمتجویانه مبتنی بر رای هم مزید بر علت شد و به آن حرفها فضای توجه بخشید. این بحث در گرفت که آیا باید آینده را در کف خیابان جستجو کرد یانه؟ اکنون روشن شده گرایش به تحولخواهی از نوع متمایل به رویارویی خشن در کشور هوادارانی جدی یافته است. واقع وضعیت جامعه ما این است که حکومت حضور خیابانی بدون خشونت را اخیرا تا حدی تحمل میکند: مثلا جایی که کارگران حقوق عقبافتاده طلب کنند یا مخالف خصوصیسازی باشند، و زمانی که طلبکاران موسسات مالی به ناله و نفرین رئیس بانک مرکزی جمع شوند. اما فقط تا همین جا. نمیتوان تصور کرد طرح مطالبات سیاسی در قالب خیابان بدون بروز خشونت از سوی شاخهای ازحکومت و به دنبال آن از سوی جماعت ممکن باشد. اما به نظر میرسد نه یک نفر، که بخشی از نیروهای سیاسی هریک به طریقی و لابد با پذیرش فرجام خشونتآمیز به سودمندی طرح مطالبات در خیابان باورمند میشوند. آیا این انعکاس یک بیصبری روشنفکرانه است در شرایط دشوار نیروهای سیاسی که دچار خلاء نظریه و بنبست در عمل سیاسی هستند، یا انعکاسی از یک تحول اجتماعی در شرف وقوع و منجر به تحرک تودهای که اهل سیاست را درباره تعریف زودهنگام نسبت خود با آن فریفته و آماده کارزار خیابانی میسازد؟
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ba-03-25
🔸لبه تعادل!
▫️شورای سردبیری: در واپسین روزهای سال پیش، بالاخره صدای استخوانی که کارد به آن رسیده است درآمد: یک فعال سیاسی از لزوم تشکیل هسته سخت سیاستورزان حرفهای اصلاحطلب سخن راند و یکی دیگر از آشتی با جنبش خیابانی حرف زد. اعتراف آقای خاتمی درباره ناامیدی مردم از صندوق رای و تحول مسالمتجویانه مبتنی بر رای هم مزید بر علت شد و به آن حرفها فضای توجه بخشید. این بحث در گرفت که آیا باید آینده را در کف خیابان جستجو کرد یانه؟ اکنون روشن شده گرایش به تحولخواهی از نوع متمایل به رویارویی خشن در کشور هوادارانی جدی یافته است. واقع وضعیت جامعه ما این است که حکومت حضور خیابانی بدون خشونت را اخیرا تا حدی تحمل میکند: مثلا جایی که کارگران حقوق عقبافتاده طلب کنند یا مخالف خصوصیسازی باشند، و زمانی که طلبکاران موسسات مالی به ناله و نفرین رئیس بانک مرکزی جمع شوند. اما فقط تا همین جا. نمیتوان تصور کرد طرح مطالبات سیاسی در قالب خیابان بدون بروز خشونت از سوی شاخهای ازحکومت و به دنبال آن از سوی جماعت ممکن باشد. اما به نظر میرسد نه یک نفر، که بخشی از نیروهای سیاسی هریک به طریقی و لابد با پذیرش فرجام خشونتآمیز به سودمندی طرح مطالبات در خیابان باورمند میشوند. آیا این انعکاس یک بیصبری روشنفکرانه است در شرایط دشوار نیروهای سیاسی که دچار خلاء نظریه و بنبست در عمل سیاسی هستند، یا انعکاسی از یک تحول اجتماعی در شرف وقوع و منجر به تحرک تودهای که اهل سیاست را درباره تعریف زودهنگام نسبت خود با آن فریفته و آماده کارزار خیابانی میسازد؟
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/ba-03-25
Telegraph
لبه تعادل!
جامعه نو شورای سردبیری: در واپسین روزهای سال پیش، بالاخره صدای استخوانی که کارد به آن رسیده است درآمد: یک فعال سیاسی از لزوم تشکیل هسته سخت سیاستورزان حرفهای اصلاحطلب سخن راند و یکی دیگر از آشتی با جنبش خیابانی حرف زد. اعتراف آقای خاتمی درباره ناامیدی…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸نوروز در خانه فعال کارگری
▫️لیلا رزاقی / جامعه نو: اکرم رحیمپور، همسر جعفر عظیمزاده فعال کارگری نیز در پیام نوروزی به جامعه نو، خواستار توقف روند برخورد با فعالان کارگری شد. جعفر عظیمزاده، فعال کارگری که از بهمن ماه ۹۷ در بازداشت به سر میبرد، به آنچه تداوم "برخورد امنیتی با فعالان کارگری" نامیده، معترض شده بود. او پیش از این در تیر ماه سال ۹۵ پس از دو ماه اعتصاب غذا با وعده مقامهای قضایی برای اعاده دادرسی و اعطای مرخصی قابل تمدید، به اعتصاب غذای ۶۳ روزه خود پایان داده بود و موقتا آزاد شده بود.
🆔 @jameeno
▫️لیلا رزاقی / جامعه نو: اکرم رحیمپور، همسر جعفر عظیمزاده فعال کارگری نیز در پیام نوروزی به جامعه نو، خواستار توقف روند برخورد با فعالان کارگری شد. جعفر عظیمزاده، فعال کارگری که از بهمن ماه ۹۷ در بازداشت به سر میبرد، به آنچه تداوم "برخورد امنیتی با فعالان کارگری" نامیده، معترض شده بود. او پیش از این در تیر ماه سال ۹۵ پس از دو ماه اعتصاب غذا با وعده مقامهای قضایی برای اعاده دادرسی و اعطای مرخصی قابل تمدید، به اعتصاب غذای ۶۳ روزه خود پایان داده بود و موقتا آزاد شده بود.
🆔 @jameeno
#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو
🔸سیل بهتر است یا خشکسالی؟
▫️محمد احسانی: مدیر پروژه در صنایع آب و فاضلاب
ایران در آغاز دهه نود شمسی در شمار سه کشور اول دنیا در صنعت سدسازی قرار گرفت. رتبه ای که با افتخار و تبلیغات فراوان از آن به عنوان دستاورد مهمی یاد شد. سدها قرار بود ضمن تولید برق پاک، منابع آب در کشور خشک ایران را مدیریت نمایند و سبب رونق کشاورزی گردند. آرزویی که خیلی زود نقش بر آب شد و اکنون با گذشت نزدیک به دو دهه از شروع سیاست های سدسازی، ایرادات این طرحها بر همگان روشن شده است. افسوس که سرمایه های فراوانی که می توانست صرف فعالیت های عمرانی و زیرساختی گردد، در طرحهای شکست خورده سدسازی به هدر رفت. مدیریت منابع آب نیاز به صرف بودجه های هنگفت عمرانی و پایش سرزمینی دارد. به زبان دیگر، سیاست گذار باید تصمیم بگیرد که با توجه به منابع مالی محدود خود در چه حوزه هایی سرمایه گذاری نماید تا مساله تامین آب مورد نیاز صنعت، کشاورزی و بخش خانگی را برای دراز مدت تامین نماید.
اگر سیلاب های فصلی کشور را پشت سدهای بیشمار خود مهار نکنیم، آنگاه به زمین و زیست بوم خود آسیب فراوان وارد نموده ایم. سیل های مخرب و لجام گسیخته اخیر، روی دیگر خشکسالی هستند. سالهای سال خشکسالی های پی در پی، سیاست گذار را از برنامه ریزی برای سیلاب ها غافل نموده است و مسیل سیلاب ها و کانالهای طبیعی و یا سنتی موجود را از بین برده است.
تصور غلط ولی رایج در بین مسئولین این است که بارشها هر چه بیشتر باشد، حاصلخیزی بیشتری را به دنبال خواهد داشت. اما متاسفانه باید گفت، سیلابها به میزان فراوان فرسایش زمین و رسوبات به جای خواهند گذاشت و همانقدر که خشکسالی و شور شدن منابع آب به زمین آسیب می رسانند، سیلاب ها به زمین، این سرمایه الهی لطمات سنگین وارد می کنند.
سیاست گذاران باید پاسخگو باشند که این همه سدسازی اگر در مهار سیلاب ها ناتوان هستند، پس به چه کاری می آیند؟
باران های فصلی، آبهای سطحی، فاضلاب های شهری و آب دریا، منابع غیرمتعارفی برای تامین آب هستند که با تامین منابع مالی متناسب، می توان بسیاری از مشکلات صنعت آب را حل و فصل نمود. مهار و کنترل آبهای سطحی و باران های فصلی، بیش از همه نیاز به سیاست گذاری صحیح و آینده نگر دارد. سالها است با هدر دادن بودجه های عمرانی جهت سدسازی، انتقال آب در حوزه های آبریز و کانال سازی های بیهوده، راه را غلط رفته ایم. مدیریت منابع آب نیاز به برنامه ریزی محلی و شناخت اقلیم ها و اقدامات کوتاه مدت اما مستمر دارد. طرحهای عظیم و بزرگ تولید و انتقال آب، عملا از بین برنده محیط زیست است. برای هر بیمار نیاز به یک نسخه درمان است. برای حل مشکلات صنعت آب، سیاست گذاری آب از حالت ملی باید به حالت اقلیمی بازگردد.
🆔 @jameeno
🔸سیل بهتر است یا خشکسالی؟
▫️محمد احسانی: مدیر پروژه در صنایع آب و فاضلاب
ایران در آغاز دهه نود شمسی در شمار سه کشور اول دنیا در صنعت سدسازی قرار گرفت. رتبه ای که با افتخار و تبلیغات فراوان از آن به عنوان دستاورد مهمی یاد شد. سدها قرار بود ضمن تولید برق پاک، منابع آب در کشور خشک ایران را مدیریت نمایند و سبب رونق کشاورزی گردند. آرزویی که خیلی زود نقش بر آب شد و اکنون با گذشت نزدیک به دو دهه از شروع سیاست های سدسازی، ایرادات این طرحها بر همگان روشن شده است. افسوس که سرمایه های فراوانی که می توانست صرف فعالیت های عمرانی و زیرساختی گردد، در طرحهای شکست خورده سدسازی به هدر رفت. مدیریت منابع آب نیاز به صرف بودجه های هنگفت عمرانی و پایش سرزمینی دارد. به زبان دیگر، سیاست گذار باید تصمیم بگیرد که با توجه به منابع مالی محدود خود در چه حوزه هایی سرمایه گذاری نماید تا مساله تامین آب مورد نیاز صنعت، کشاورزی و بخش خانگی را برای دراز مدت تامین نماید.
اگر سیلاب های فصلی کشور را پشت سدهای بیشمار خود مهار نکنیم، آنگاه به زمین و زیست بوم خود آسیب فراوان وارد نموده ایم. سیل های مخرب و لجام گسیخته اخیر، روی دیگر خشکسالی هستند. سالهای سال خشکسالی های پی در پی، سیاست گذار را از برنامه ریزی برای سیلاب ها غافل نموده است و مسیل سیلاب ها و کانالهای طبیعی و یا سنتی موجود را از بین برده است.
تصور غلط ولی رایج در بین مسئولین این است که بارشها هر چه بیشتر باشد، حاصلخیزی بیشتری را به دنبال خواهد داشت. اما متاسفانه باید گفت، سیلابها به میزان فراوان فرسایش زمین و رسوبات به جای خواهند گذاشت و همانقدر که خشکسالی و شور شدن منابع آب به زمین آسیب می رسانند، سیلاب ها به زمین، این سرمایه الهی لطمات سنگین وارد می کنند.
سیاست گذاران باید پاسخگو باشند که این همه سدسازی اگر در مهار سیلاب ها ناتوان هستند، پس به چه کاری می آیند؟
باران های فصلی، آبهای سطحی، فاضلاب های شهری و آب دریا، منابع غیرمتعارفی برای تامین آب هستند که با تامین منابع مالی متناسب، می توان بسیاری از مشکلات صنعت آب را حل و فصل نمود. مهار و کنترل آبهای سطحی و باران های فصلی، بیش از همه نیاز به سیاست گذاری صحیح و آینده نگر دارد. سالها است با هدر دادن بودجه های عمرانی جهت سدسازی، انتقال آب در حوزه های آبریز و کانال سازی های بیهوده، راه را غلط رفته ایم. مدیریت منابع آب نیاز به برنامه ریزی محلی و شناخت اقلیم ها و اقدامات کوتاه مدت اما مستمر دارد. طرحهای عظیم و بزرگ تولید و انتقال آب، عملا از بین برنده محیط زیست است. برای هر بیمار نیاز به یک نسخه درمان است. برای حل مشکلات صنعت آب، سیاست گذاری آب از حالت ملی باید به حالت اقلیمی بازگردد.
🆔 @jameeno
#دیدگاه_همراهان_جامعه_نو
🔻بیدار شدن مینهای خفته، دستاورد سیل!
🖌بهنام صادقی - کارشناس آموزش خطرات مین
▫️باران از اولین روز بهار ۹۸، میهمان بیشتر شهرهای ایران شده است. شدت بارش در برخی استانها طی چند روز گذشته حتی از متوسط میزان بارش سالانه هم بیشتر بوده است به نحوی که تراز دریاچه ارومیه افزایش یافت. همچنین افزایش حجم بارشها در بالا دست سبب بالارفتن حجم ورودی آب به مخازن سدها شد، به نحوی که حجم آب ورودی به مخازن سد دز در استان خوزستان تا سه هزار متر مکعب بالا رفته است.
متاسفانه این رحمت الهی در برخی از استانها طغیان رودخانهها، سیل و رانش زمین را به بار آورده است. در جریان این بارندگیها تعدادی از هموطنان جانشان را از دست داده و خسارات مالی فراوانی بر جای مانده است.
در حالی که به گفته کارشناسان هواشناسی موج جدید بارندگی در روزهای آتی در راه است، مردم مناطق مرزی پنج استان آلوده به مین باید خود را آماده مقابله با مشکل جدیدی کنند؛مینهای آبرفتی!
مینهای آبرفتی همان گونه که از اسمشان مشخص است به مینهایی گفته میشود که بر اثر جریان آب از نقطهای به نقطه دیگر میروند. این مینها معمولا در نقاطی سر بر میآورند که قبلا پاکسازی شده و خطر مین از آن نقاط رفع شده است.
دقیقآ دو سال پیش؛ در هشتم فروردین 1395 هنگامی که یک کارگر شهرداری مهاباد به نام پژمان حسینی با شنکش مخصوص در حال پاکسازی ساحل رودخانه مهاباد (چۆمی سابڵاغێ) بود بر اثر برخورد شنکش با مین باقیمانده از جنگ و انفجار آن از ناحیه پا مجروح شد. در خرداد همان سال تراکتور حامل خانواده امینزاده هنگام عبور از رودخانه در دشت وزینه سردشت با مین ضدتانک برخورد کرد و دو پسر این خانواده در دم جان باختند.
کارشناسان مینزدایی، جنس زمین، سست بودن خاک، شیب، شدت بارندگی و شدت جریان آب را از عوامل مهم جا به جایی مینهای میداند.
مشکل مینهای آبرفتی در تمامی مناطق آلوده جهان همواره یک مشکل مضاعف برای مینروبها و مردم محلی است. پاکسازی این مینها به علت نامشخص بودن تعداد و نامشخص بودن محدوده آلودگی کار بسیار دشواری است. تعدادی از این مینها به قدری در زیر رسوبهای سیلاب مدفون میشوند که کشف آنها به سختی و یا اساسا امکانپذیر نمیشود. همچنین حرکت این مینها از جای خود باعث بر هم خوردن نظم و شکل میادین مین شده و کار مینروبها را با مشکل مواجه میکند.
🔹چه باید کرد؟
اولین کار آگاهیرسانی به مردم نقاط مرزی است. آنها میبایست نسبت به مینهای آبرفتی و خطر آنها آموزش ببینند. نقاط خطرناک، رفتار پیشگیرانه و نحوه اطلاعرسانی به مقامات را فرا بگیرند.مهمترین این هشدارها عبارتند از:
• حتیالامکان از تردد در نقاط مرزی خودداری کنید.
• از تردد در مسیلها و حوالی آنها خودداری کنید.
• به رودخانههای مرزی نزدیک نشوید.
• از مناطق آب گرفته عبور نکنید.
• وارد رسوبات ناشی از سیل نشوید.
• از برپایی چادر در نزدیکی رودخانهها، مناطق آب فرو نشسته و مسیلها خودداری کنید.
• در هنگام حرکت به صورت پیاده یا خودرو از میان چالههای آب عبور نکنید.
• جریان سیل با خود وسایل باقی مانده از جنگ مانند سیم خاردار، جعبه مهمات و ...را منتقل میکند، به این وسایل نزدیک نشوید.
• ممکن است بر اثر بارندگی بخشی از مینها مشخص بشود، هرگز به آنها نزدیک نشوید.
• بارندگی و سیلاب اثری بر کارکرد مینها ندارد، آنها با کوچکترین تماسی منفجر میشوند.
• در صورت مشاهده مین و مهمات باقی مانده از جنگ مقامات انتظامی و محلی را مطلع سازید.
همچنین میبایست در هنگام تخصیص اعتبار برای بازسازی مناطق سیل زده، ردیف اعتبار برای شناسایی مناطق آبرفتی آلوده، آموزش به مردم و پاکسازی مناطق آبرفتی در نظر گرفته شود. به امید جهان بدون مین
🆔 @jameeno
🔻بیدار شدن مینهای خفته، دستاورد سیل!
🖌بهنام صادقی - کارشناس آموزش خطرات مین
▫️باران از اولین روز بهار ۹۸، میهمان بیشتر شهرهای ایران شده است. شدت بارش در برخی استانها طی چند روز گذشته حتی از متوسط میزان بارش سالانه هم بیشتر بوده است به نحوی که تراز دریاچه ارومیه افزایش یافت. همچنین افزایش حجم بارشها در بالا دست سبب بالارفتن حجم ورودی آب به مخازن سدها شد، به نحوی که حجم آب ورودی به مخازن سد دز در استان خوزستان تا سه هزار متر مکعب بالا رفته است.
متاسفانه این رحمت الهی در برخی از استانها طغیان رودخانهها، سیل و رانش زمین را به بار آورده است. در جریان این بارندگیها تعدادی از هموطنان جانشان را از دست داده و خسارات مالی فراوانی بر جای مانده است.
در حالی که به گفته کارشناسان هواشناسی موج جدید بارندگی در روزهای آتی در راه است، مردم مناطق مرزی پنج استان آلوده به مین باید خود را آماده مقابله با مشکل جدیدی کنند؛مینهای آبرفتی!
مینهای آبرفتی همان گونه که از اسمشان مشخص است به مینهایی گفته میشود که بر اثر جریان آب از نقطهای به نقطه دیگر میروند. این مینها معمولا در نقاطی سر بر میآورند که قبلا پاکسازی شده و خطر مین از آن نقاط رفع شده است.
دقیقآ دو سال پیش؛ در هشتم فروردین 1395 هنگامی که یک کارگر شهرداری مهاباد به نام پژمان حسینی با شنکش مخصوص در حال پاکسازی ساحل رودخانه مهاباد (چۆمی سابڵاغێ) بود بر اثر برخورد شنکش با مین باقیمانده از جنگ و انفجار آن از ناحیه پا مجروح شد. در خرداد همان سال تراکتور حامل خانواده امینزاده هنگام عبور از رودخانه در دشت وزینه سردشت با مین ضدتانک برخورد کرد و دو پسر این خانواده در دم جان باختند.
کارشناسان مینزدایی، جنس زمین، سست بودن خاک، شیب، شدت بارندگی و شدت جریان آب را از عوامل مهم جا به جایی مینهای میداند.
مشکل مینهای آبرفتی در تمامی مناطق آلوده جهان همواره یک مشکل مضاعف برای مینروبها و مردم محلی است. پاکسازی این مینها به علت نامشخص بودن تعداد و نامشخص بودن محدوده آلودگی کار بسیار دشواری است. تعدادی از این مینها به قدری در زیر رسوبهای سیلاب مدفون میشوند که کشف آنها به سختی و یا اساسا امکانپذیر نمیشود. همچنین حرکت این مینها از جای خود باعث بر هم خوردن نظم و شکل میادین مین شده و کار مینروبها را با مشکل مواجه میکند.
🔹چه باید کرد؟
اولین کار آگاهیرسانی به مردم نقاط مرزی است. آنها میبایست نسبت به مینهای آبرفتی و خطر آنها آموزش ببینند. نقاط خطرناک، رفتار پیشگیرانه و نحوه اطلاعرسانی به مقامات را فرا بگیرند.مهمترین این هشدارها عبارتند از:
• حتیالامکان از تردد در نقاط مرزی خودداری کنید.
• از تردد در مسیلها و حوالی آنها خودداری کنید.
• به رودخانههای مرزی نزدیک نشوید.
• از مناطق آب گرفته عبور نکنید.
• وارد رسوبات ناشی از سیل نشوید.
• از برپایی چادر در نزدیکی رودخانهها، مناطق آب فرو نشسته و مسیلها خودداری کنید.
• در هنگام حرکت به صورت پیاده یا خودرو از میان چالههای آب عبور نکنید.
• جریان سیل با خود وسایل باقی مانده از جنگ مانند سیم خاردار، جعبه مهمات و ...را منتقل میکند، به این وسایل نزدیک نشوید.
• ممکن است بر اثر بارندگی بخشی از مینها مشخص بشود، هرگز به آنها نزدیک نشوید.
• بارندگی و سیلاب اثری بر کارکرد مینها ندارد، آنها با کوچکترین تماسی منفجر میشوند.
• در صورت مشاهده مین و مهمات باقی مانده از جنگ مقامات انتظامی و محلی را مطلع سازید.
همچنین میبایست در هنگام تخصیص اعتبار برای بازسازی مناطق سیل زده، ردیف اعتبار برای شناسایی مناطق آبرفتی آلوده، آموزش به مردم و پاکسازی مناطق آبرفتی در نظر گرفته شود. به امید جهان بدون مین
🆔 @jameeno
#الف
🔻پایان معصومیت!
▫️شورای سردبیری: نمیتوان از میان مثالهای متعدد تاریخی که در آنها نظامهای سیاسی همخصلت با جمهوری اسلامی به فرجام خویش رسیدهاند نمونهای را برای اغاز این یادداشت مثال زد؛ ایجاد سوءتفاهم میکند و قضاوت پیشینی پدید میآورد. تنها میتوانیم بگوییم جمهوری اسلامی اولین و آخرین رژیم آرمانباوری نیست که تلاش کرده علائق ایدئولوژیک را با نظامات حقوقی سیاسی ترکیب کند و از آمیزه آنها یک نظام جامعهمحور بسازد. دوازده فروردین، چهلمین سالگرد تولد ثمره تلاش ایرانیان در این زمینه بود؛ ترکیب نظامات شرعی اسلام با رژیم حقوقی جمهوری و تشکیل جمهوری اسلامی که امروز کارنامه آن پیش روی ماست: جامعه، فرهنگ، اخلاق، اقتصاد، سیاست، نظام اداری، و رابطه با جهان خارج و امور بینالملل همه غرقه در بحرانی هویتی یا ساختاری و روبرو با فرجامی ناخوش، به قضاوت بخشی قابل توجه از اهل نقد و نظر داخل کشور.
این وضع حاصل آن آمیزش و ناشی از خصوصیاتی است پنهان در دی.ان.ای دو عنصر تشکیلدهنده جمهوری اسلامی که با تولدش کیفیات اصلی ژنتیکی آن را شکل دادند، اما پس از تولد همچون خصلتهایی اکتسابی در آن رشد کردند.
اولین خصلت اکتسابی بعد از تولد جمهوری اسلامی، بینیاز شدن تدریجی آن از نیاز به تایید مشروعیت از سوی عام است. این خصلت که برخلاف نظر برخی از صاحبنظران ارادتمند به آرای آقای امامخمینی (اصطلاحا پیروان خط امام) اتفاقا از دوران ایشان به جبر حکمران بودن پدیدار شد، با رشد خود به تدریج جمع دو عنصر را متنافر ساخت و تناقض بنیادین آنها را به صورتی فزاینده آشکار کرد، به صورتی که اکنون برخی آرای کمابیش مسلط در محافل فقهبنیاد و پرنفوذ در قدرت سیاسی اشعار میدارند جمهوریت و اتکا به رای مردم مبنای شرعی ندارد و حتی اگر تصدی حکومت توسط فقیه نیازمند کسب موافقت مردم باشد، همراه با لزوم پذیرش شرط و قید روش و مدت حکومت توسط فقیه نیست، اساسا تشکیل حکومت بر مبنای رای دلیل عقلی و نقلی ندارد، فقیه به هر وجهی حکومت تشکیل دهد پذیرفته است و بقای حکومتش به نظر مردم بسته نیست و...
بسیاری از صاحبنظران پیش گفته تلاش دارند با اثبات بطلان دیدگاه فوق بر مبنای تعارض آن با قانون اساسی جمهوری اسلامی، صاحبان این آراء را از میدان به در کنند، اما این تلاش در حوزه بحث نظری با بیاعتنایی مطلق روبروست و در عرصه عمل یعنی دور کردن این دیدگاه از عرصه اداره کشور نیز به علت خصلت اکتسابی دوم جمهوری اسلامی غیرممکن شده است.
دومین خصلت اکتسابی بعد از تولد جمهوری اسلامی تبدیل تدریجی بنیانهای پیروی عام از روحانیون و حکمرانی فقیه است. این جمهوری بدان دلیل اسلامی شد که نفوذ معنوی و اخلاقی روحانیون تا اعماق جامعه ریشه داشت و ابعادی فراتر از تقلید در امور شرعی یافته بود. ردای پیشوایی دستگاه مذهبی از دوش روحانیون ناموافق با آلوده کردن عرصه دین به ملزومات سیاست به دوش روحانیون خوشنیت سیاسی و فعال در مبارزه با حکومت سابق منتقل شده بود و تشکیل حکومت توسط آنها لاجرم باید وجه قوی اسلامی میداشت. اما سیر حکمرانی چند دههای روحانیون بر جامعه چیزهای بسیاری را تغییر داده است. آن نفوذ معنوی و پیشوایی اخلاقی لاجرم و به دلایلی که فرصت بیان آنها و یا جای داوریشان برمبنای اخلاق و منطق در اینجا نیست، جای خود را به سلطه متکی بر قدرت سیاسی و انتظامی مطلقه مبتنی بر تکلیف قانونی و شرعی و یا مصلحت شرعی داده است. نتیجه آنکه لهشدگی جمهوریت در قدمگاه حکومتی که بنیاد مشروعیت خود را از پذیرش اخلاقی به سلطه متکی به جبر سیاسی تغییر داده است را با استدلال و استناد به اصول ترک شده قانون اساسی نمیتوان به حیات باز گرداند.
احتمالا درک همین موقعیت و احساس ناگزیر بودن آن است که اخیرا برخی اصلاحطلبان را نیز به پذیرش و یا قابل بحث بودن ادغام دو جایگاه ریاست جمهوری و رهبری کشانده است: آنها به صورتی ضمنی پذیرفتهاند دیگر و پس از این، به توافق رسیدن درباره آینده سیاسی کشور بر مبنای یک قانون اساسی عملا متروک، محلی از اعراب ندارد، و از این رو به چیزی شبیه به سلطنت فقیه رضایت دادهاند. آنها نیز وجهی دیگر از همان ناگزیری را به نمایش میگذارند که کاشفان امکان مفید بودن حل مساله در خیابان را به نتیجهگیریشان رساند. هیچکدام را تقبیح نمیتوان کرد، اما درک هم این و هم آن مستلزم پذیرش این واقعیت است که کشور دچار یک انسداد سیاسی عمیق شده و کسی راهی معقول برای خروج از این انسداد نمییابد. این ناتوانی حاصل ابتلا به #نازایی_سیاسی همه جانبهای است که عرصه سیاسی کشور بدان دچار آمده است: گویا مسیر برونرفتی که مبتنی بر سازگاری و توافق حاصل از ارادههای آزاد باشد وجود ندارد.
... در این مواقع، معمولا دعا میکنند "خدا به خیر کند!"
🆔 @jameeno
🔻پایان معصومیت!
▫️شورای سردبیری: نمیتوان از میان مثالهای متعدد تاریخی که در آنها نظامهای سیاسی همخصلت با جمهوری اسلامی به فرجام خویش رسیدهاند نمونهای را برای اغاز این یادداشت مثال زد؛ ایجاد سوءتفاهم میکند و قضاوت پیشینی پدید میآورد. تنها میتوانیم بگوییم جمهوری اسلامی اولین و آخرین رژیم آرمانباوری نیست که تلاش کرده علائق ایدئولوژیک را با نظامات حقوقی سیاسی ترکیب کند و از آمیزه آنها یک نظام جامعهمحور بسازد. دوازده فروردین، چهلمین سالگرد تولد ثمره تلاش ایرانیان در این زمینه بود؛ ترکیب نظامات شرعی اسلام با رژیم حقوقی جمهوری و تشکیل جمهوری اسلامی که امروز کارنامه آن پیش روی ماست: جامعه، فرهنگ، اخلاق، اقتصاد، سیاست، نظام اداری، و رابطه با جهان خارج و امور بینالملل همه غرقه در بحرانی هویتی یا ساختاری و روبرو با فرجامی ناخوش، به قضاوت بخشی قابل توجه از اهل نقد و نظر داخل کشور.
این وضع حاصل آن آمیزش و ناشی از خصوصیاتی است پنهان در دی.ان.ای دو عنصر تشکیلدهنده جمهوری اسلامی که با تولدش کیفیات اصلی ژنتیکی آن را شکل دادند، اما پس از تولد همچون خصلتهایی اکتسابی در آن رشد کردند.
اولین خصلت اکتسابی بعد از تولد جمهوری اسلامی، بینیاز شدن تدریجی آن از نیاز به تایید مشروعیت از سوی عام است. این خصلت که برخلاف نظر برخی از صاحبنظران ارادتمند به آرای آقای امامخمینی (اصطلاحا پیروان خط امام) اتفاقا از دوران ایشان به جبر حکمران بودن پدیدار شد، با رشد خود به تدریج جمع دو عنصر را متنافر ساخت و تناقض بنیادین آنها را به صورتی فزاینده آشکار کرد، به صورتی که اکنون برخی آرای کمابیش مسلط در محافل فقهبنیاد و پرنفوذ در قدرت سیاسی اشعار میدارند جمهوریت و اتکا به رای مردم مبنای شرعی ندارد و حتی اگر تصدی حکومت توسط فقیه نیازمند کسب موافقت مردم باشد، همراه با لزوم پذیرش شرط و قید روش و مدت حکومت توسط فقیه نیست، اساسا تشکیل حکومت بر مبنای رای دلیل عقلی و نقلی ندارد، فقیه به هر وجهی حکومت تشکیل دهد پذیرفته است و بقای حکومتش به نظر مردم بسته نیست و...
بسیاری از صاحبنظران پیش گفته تلاش دارند با اثبات بطلان دیدگاه فوق بر مبنای تعارض آن با قانون اساسی جمهوری اسلامی، صاحبان این آراء را از میدان به در کنند، اما این تلاش در حوزه بحث نظری با بیاعتنایی مطلق روبروست و در عرصه عمل یعنی دور کردن این دیدگاه از عرصه اداره کشور نیز به علت خصلت اکتسابی دوم جمهوری اسلامی غیرممکن شده است.
دومین خصلت اکتسابی بعد از تولد جمهوری اسلامی تبدیل تدریجی بنیانهای پیروی عام از روحانیون و حکمرانی فقیه است. این جمهوری بدان دلیل اسلامی شد که نفوذ معنوی و اخلاقی روحانیون تا اعماق جامعه ریشه داشت و ابعادی فراتر از تقلید در امور شرعی یافته بود. ردای پیشوایی دستگاه مذهبی از دوش روحانیون ناموافق با آلوده کردن عرصه دین به ملزومات سیاست به دوش روحانیون خوشنیت سیاسی و فعال در مبارزه با حکومت سابق منتقل شده بود و تشکیل حکومت توسط آنها لاجرم باید وجه قوی اسلامی میداشت. اما سیر حکمرانی چند دههای روحانیون بر جامعه چیزهای بسیاری را تغییر داده است. آن نفوذ معنوی و پیشوایی اخلاقی لاجرم و به دلایلی که فرصت بیان آنها و یا جای داوریشان برمبنای اخلاق و منطق در اینجا نیست، جای خود را به سلطه متکی بر قدرت سیاسی و انتظامی مطلقه مبتنی بر تکلیف قانونی و شرعی و یا مصلحت شرعی داده است. نتیجه آنکه لهشدگی جمهوریت در قدمگاه حکومتی که بنیاد مشروعیت خود را از پذیرش اخلاقی به سلطه متکی به جبر سیاسی تغییر داده است را با استدلال و استناد به اصول ترک شده قانون اساسی نمیتوان به حیات باز گرداند.
احتمالا درک همین موقعیت و احساس ناگزیر بودن آن است که اخیرا برخی اصلاحطلبان را نیز به پذیرش و یا قابل بحث بودن ادغام دو جایگاه ریاست جمهوری و رهبری کشانده است: آنها به صورتی ضمنی پذیرفتهاند دیگر و پس از این، به توافق رسیدن درباره آینده سیاسی کشور بر مبنای یک قانون اساسی عملا متروک، محلی از اعراب ندارد، و از این رو به چیزی شبیه به سلطنت فقیه رضایت دادهاند. آنها نیز وجهی دیگر از همان ناگزیری را به نمایش میگذارند که کاشفان امکان مفید بودن حل مساله در خیابان را به نتیجهگیریشان رساند. هیچکدام را تقبیح نمیتوان کرد، اما درک هم این و هم آن مستلزم پذیرش این واقعیت است که کشور دچار یک انسداد سیاسی عمیق شده و کسی راهی معقول برای خروج از این انسداد نمییابد. این ناتوانی حاصل ابتلا به #نازایی_سیاسی همه جانبهای است که عرصه سیاسی کشور بدان دچار آمده است: گویا مسیر برونرفتی که مبتنی بر سازگاری و توافق حاصل از ارادههای آزاد باشد وجود ندارد.
... در این مواقع، معمولا دعا میکنند "خدا به خیر کند!"
🆔 @jameeno
🔸هشدار گروه مستقل امداد دانشجویی
"لرستان در بیخبری، جان میدهد"
▫️ تا به حال کابوس "خانهای روی آب" را دیدهای؟ فکر کن چشمهایت را ببندی و هزاران خانه را روی آب ببینی! خِشت خِشت این خانهها، حاصل عرق جَبینِ زنان و مردانی است که پای زمینهای کشاورزی شهرهای سیلزده ایران از "آق قلا و گمیشان" تا "پل دختر و معمولان" رنج بردهاند و حالا نه فقط رقص شومِ خانههایشان را روی این آبهای تیره به نظاره نشستهاند که پارههای تنشان را موجهای خشمگین همین آّب، برای همیشه با خود برده است. برای ما که از نزدیک شاهد ابعاد مخوف این فاجعه هستیم، این کابوس تمامشدنی نیست... فاجعه سیل تنها در دو هفته، زندگی مردمان چندین نقطه ایران را به نابودی کشاند. از گلستان تا لرستان، تهماندههای آرامش و امنیت از زندگی صدها خانوار کشاورز و کارگر رخت بربست تا این بار هم آنکه قربانی ساختار معیوب و بیتدبیری حکومتها در مدیریت بحران میشود، تهِخطیها باشند.
بعد از گلستان و سیل خانمانبراندازش، حالا صدای ما را از لرستان میشنوید. از "پل دختر" ، "دلفان" و "معمولان" و روستاهایی چون "کاکاوند" و "میربگ" تقریبا هیچ چیز باقی نمانده ... وضعیت شهرهای اطراف هم دست کمی ندارد. وقتی بیایی اینجا، تازه میفهمی چقدر بیخبری از همه جا... مردم در لرستان، ایلام، کرمانشاه و حتی بخشهایی از همدان و چهارمحال و بختیاری، قربانی سانسور و بیمحلی گسترده رسانه به اصطلاح ملی! و خبرهای ضدونقیض شبکههای اجتماعی شدهاند. کمکها، یا اصلا نمیرسد یا اگر برسد، بدون هماهنگی با نیروهای محلی و بومی به گروههایی میرسد که زور بیشتری برای جلب کمک دارند. توزیع کمکها، مثل فجایع مشابه، عادلانه و برنامهریزی شده نیست و این مساله، نگرانی از گسترده شدن ابعاد این فاجعه را بیشتر میکند.
گروه امداد دانشجویی با تاکید بر مسئولیت مستقیم دولت و مجموعه حاکمیت در تسریع کمکرسانی، نسبت به بروز فاجعه انسانی در مناطق سیلزده که عمدتا در زمره مناطق توسعهنیافته هستند، هشدار میدهد. عدم اطلاعرسانی دقیق و شفاف از وضعیت سیلزدگان در مناطق مختلف کشور، وضعیت شهرها و روستاهای سیلزده لرستان را بحرانی کرده است. گروه مستقل امداد دانشجویی که از طریق نمایندگان جوامع محلی در لرستان، کمکهای مردمی را به دست آسیبدیدگان در شهرهای سیلزده لرستان میرساند از کمبود منابع، نیروی انسانی و به حداقل رسیدن بودجه برای کمکرسانی ابراز نگرانی میکند و هموطنان عزیز میخواهد تا با بررسی دقیق شرایط در این مسیر ناهموار به کمک نیروهای داوطلب دانشجویی بیایند.
🔻برای اطلاع از شیوه عملکرد گروه، منابع موردنیاز و چگونگی کمکرسانی به کانال تلگرامی این گروه مراجعه کنید.
https://t.me/Iranflood98
"لرستان در بیخبری، جان میدهد"
▫️ تا به حال کابوس "خانهای روی آب" را دیدهای؟ فکر کن چشمهایت را ببندی و هزاران خانه را روی آب ببینی! خِشت خِشت این خانهها، حاصل عرق جَبینِ زنان و مردانی است که پای زمینهای کشاورزی شهرهای سیلزده ایران از "آق قلا و گمیشان" تا "پل دختر و معمولان" رنج بردهاند و حالا نه فقط رقص شومِ خانههایشان را روی این آبهای تیره به نظاره نشستهاند که پارههای تنشان را موجهای خشمگین همین آّب، برای همیشه با خود برده است. برای ما که از نزدیک شاهد ابعاد مخوف این فاجعه هستیم، این کابوس تمامشدنی نیست... فاجعه سیل تنها در دو هفته، زندگی مردمان چندین نقطه ایران را به نابودی کشاند. از گلستان تا لرستان، تهماندههای آرامش و امنیت از زندگی صدها خانوار کشاورز و کارگر رخت بربست تا این بار هم آنکه قربانی ساختار معیوب و بیتدبیری حکومتها در مدیریت بحران میشود، تهِخطیها باشند.
بعد از گلستان و سیل خانمانبراندازش، حالا صدای ما را از لرستان میشنوید. از "پل دختر" ، "دلفان" و "معمولان" و روستاهایی چون "کاکاوند" و "میربگ" تقریبا هیچ چیز باقی نمانده ... وضعیت شهرهای اطراف هم دست کمی ندارد. وقتی بیایی اینجا، تازه میفهمی چقدر بیخبری از همه جا... مردم در لرستان، ایلام، کرمانشاه و حتی بخشهایی از همدان و چهارمحال و بختیاری، قربانی سانسور و بیمحلی گسترده رسانه به اصطلاح ملی! و خبرهای ضدونقیض شبکههای اجتماعی شدهاند. کمکها، یا اصلا نمیرسد یا اگر برسد، بدون هماهنگی با نیروهای محلی و بومی به گروههایی میرسد که زور بیشتری برای جلب کمک دارند. توزیع کمکها، مثل فجایع مشابه، عادلانه و برنامهریزی شده نیست و این مساله، نگرانی از گسترده شدن ابعاد این فاجعه را بیشتر میکند.
گروه امداد دانشجویی با تاکید بر مسئولیت مستقیم دولت و مجموعه حاکمیت در تسریع کمکرسانی، نسبت به بروز فاجعه انسانی در مناطق سیلزده که عمدتا در زمره مناطق توسعهنیافته هستند، هشدار میدهد. عدم اطلاعرسانی دقیق و شفاف از وضعیت سیلزدگان در مناطق مختلف کشور، وضعیت شهرها و روستاهای سیلزده لرستان را بحرانی کرده است. گروه مستقل امداد دانشجویی که از طریق نمایندگان جوامع محلی در لرستان، کمکهای مردمی را به دست آسیبدیدگان در شهرهای سیلزده لرستان میرساند از کمبود منابع، نیروی انسانی و به حداقل رسیدن بودجه برای کمکرسانی ابراز نگرانی میکند و هموطنان عزیز میخواهد تا با بررسی دقیق شرایط در این مسیر ناهموار به کمک نیروهای داوطلب دانشجویی بیایند.
🔻برای اطلاع از شیوه عملکرد گروه، منابع موردنیاز و چگونگی کمکرسانی به کانال تلگرامی این گروه مراجعه کنید.
https://t.me/Iranflood98
#الف
🔺مقصر سیل!
▫️شورای سردبیری: در سالهای بسیار دور توسعه تهران، یک تقلب جالب در حمل و فروش آجر صورت میگرفت که حاصل همکاری گروه های متفاوتی از مردم بود. قیمت گذاری فروش آجر بر اساس تعداد بود و مشخص بود تعداد آجر چیده شده در یک کمپرسی چه تعداد است. صاحبان کورههای آجرپزی برای چیدن آجر در هر کمپرسی براساس کنترات به کارگران خود دستمزد میدادند. کارگران که چیدن منظم آجرها را زمانبر و دشوار می یافتند، ردیف جلو را آجر میچیدند، و پشت آن را بدون نظم پر میکردند و در لبه کمپرسی روی آجرهای نامنظم، دو لایه آجر منظم میچیدند. هنگام تخلیه کمپرسی، خریدار متوجه این آشفتگی در چیدن آجرها نمیشد. صاحب کوره ها چشم هم میگذاشتند زیرا به این ترتیب کامیون با تعداد کمتری آجر پر میشد. رانندگان کمپرسی ها هم چشم هم میگذاشتند، چرا که به این ترتیب کامیون سبکتر میشد و هنگام حرکت در سربالایی های شمال شهر فشار کمتری را تحمل میکرد. مصالح فروشها هم با وجود خبر از این تقلب جمعی چشم هم میگذاشتند، زیرا با مشتری کامیون آجر چیده شده حساب میکردند، ولی از صاحبان کوره ها امتیازهایی به عنوان جایزه میگرفتند: از هر ده یا دوازده کامیون آجر، پول یکی را به عنوان دستخوش خودشان به کوره داران نمیدادند. یک کمفروشی و تقلب ملی بود با مشارکت همه مردمان شریف.
فاجعه ملی سیل که دنبالهای درازتر از عواقب سه هفته گذشته خواهد داشت مثالی از همین همکاری های همگانی برای ارتکاب اشتباه و ترتیب دادن فاجعه ملی است. مقصر این فاجعه کیست؟ هرکس به زعم تخصص یا منافع گروهی خود کسی را مقصردانسته است. گروهی فرصت را غنیمت گرفته و به جدال لفظی بر سر سود و زیان سدها پرداخته اند. کسانی به کاسبی نامشروع از سدسازی متهم شده اند و توهین های ناروایی به کارشناسان فعال در توسعه دهههای اخیر شده است.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/al-04-07
🔺مقصر سیل!
▫️شورای سردبیری: در سالهای بسیار دور توسعه تهران، یک تقلب جالب در حمل و فروش آجر صورت میگرفت که حاصل همکاری گروه های متفاوتی از مردم بود. قیمت گذاری فروش آجر بر اساس تعداد بود و مشخص بود تعداد آجر چیده شده در یک کمپرسی چه تعداد است. صاحبان کورههای آجرپزی برای چیدن آجر در هر کمپرسی براساس کنترات به کارگران خود دستمزد میدادند. کارگران که چیدن منظم آجرها را زمانبر و دشوار می یافتند، ردیف جلو را آجر میچیدند، و پشت آن را بدون نظم پر میکردند و در لبه کمپرسی روی آجرهای نامنظم، دو لایه آجر منظم میچیدند. هنگام تخلیه کمپرسی، خریدار متوجه این آشفتگی در چیدن آجرها نمیشد. صاحب کوره ها چشم هم میگذاشتند زیرا به این ترتیب کامیون با تعداد کمتری آجر پر میشد. رانندگان کمپرسی ها هم چشم هم میگذاشتند، چرا که به این ترتیب کامیون سبکتر میشد و هنگام حرکت در سربالایی های شمال شهر فشار کمتری را تحمل میکرد. مصالح فروشها هم با وجود خبر از این تقلب جمعی چشم هم میگذاشتند، زیرا با مشتری کامیون آجر چیده شده حساب میکردند، ولی از صاحبان کوره ها امتیازهایی به عنوان جایزه میگرفتند: از هر ده یا دوازده کامیون آجر، پول یکی را به عنوان دستخوش خودشان به کوره داران نمیدادند. یک کمفروشی و تقلب ملی بود با مشارکت همه مردمان شریف.
فاجعه ملی سیل که دنبالهای درازتر از عواقب سه هفته گذشته خواهد داشت مثالی از همین همکاری های همگانی برای ارتکاب اشتباه و ترتیب دادن فاجعه ملی است. مقصر این فاجعه کیست؟ هرکس به زعم تخصص یا منافع گروهی خود کسی را مقصردانسته است. گروهی فرصت را غنیمت گرفته و به جدال لفظی بر سر سود و زیان سدها پرداخته اند. کسانی به کاسبی نامشروع از سدسازی متهم شده اند و توهین های ناروایی به کارشناسان فعال در توسعه دهههای اخیر شده است.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/al-04-07
Telegraph
مقصر سیل!
شورای سردبیری: در سالهای بسیار دور توسعه تهران ، یک تقلب جالب در حمل و فروش آجر صورت میگرفت که حاصل همکاری گروه های متفاوتی از مردم بود. قیمت گذاری فروش آجر بر اساس تعداد بود و مشخص بود تعداد آجر چیده شده در یک کمپرسی چه تعداد است. صاحبان کورههای آجرپزی…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
▫️جامعه نو: ویدئوی ارسالی گروه های امداد محلی لرستان به جامعه نو، وضعیت روستای سیل زده "چم رود" را که محل تلاقی رودهای "کشکان" و "سیمره" است، نشان میدهد. روستا به طور کامل تخریب شده و اهالی آن به کوهها پناه برده اند و در چادرها ساکن هستند. پل ارتباطی این روستا در فاجعه سیل، تخریب شده و تنها راه ارتباطی قایق است.
گروه های امداد محلی ، بر اساس مشاهدات و اظهارات اهالی سیل زده این منطقه خبر داده اند که کمبود پتو، وسایل گرمایشی و آب شرب به شدت احساس می شود.
🆔 @jameeno
گروه های امداد محلی ، بر اساس مشاهدات و اظهارات اهالی سیل زده این منطقه خبر داده اند که کمبود پتو، وسایل گرمایشی و آب شرب به شدت احساس می شود.
🆔 @jameeno
#یادداشت_منتخب
🔸فشار درهمي
▫️محاذي ورود سپاه به فهرست تروريستي آمريكا، فشار شديد، عجيب و با انگيزه هاي كاملا غير اقتصادي از طرف خزانه داري آمريكا روي نرخ برابري جفت ارز ريال ايران-درهم امارات آمده. تقريبا همه ابزار رسانه اي خزانه داري يكپارچه در كنار اين فشار همه جانبه هستند. براي تكميل چارچوب تحليل نكات زير قابل ارائه است:
1️⃣اگر چه همه تلاش آن است كه اين افزايش به وجوه اقتصادي تروريستي اعلام شدن سپاه اسناد شود، ولي واقعا و در صحنه عمل اين اقدام هيچ اثر اقتصادي اي بيش از تحريم كاتسا ندارد. در واقع منطق مخرب اشاعه تحريم كاتسا انتهاي توان تحريمي اي بود كه خزانه داري مي توانست به نمايش بگذارد. اين كه يك تحريم قبلي در قالب وضعيتي جديد باز بسته بندي مي شود و وحشت آن به اگر چه به زور و ضرب فشار در دبي) مجددا به افكارعمومي ايران فروخته مي شود، نشانه ضعف ما در توضيح اين موارد( اگر چه واضح و بديهي) به افكار عمومي است.
2️⃣آمريكايي ها مي دانند كه بر سر اينده حضور مالي ايران در عراق جنگ بزرگي بين بانك مركزي ايران و خزانه داري آمريكا در جريان است و بانك مركزي ايران( ولو ميلي متر به ميلي متر) در حال پيشرفت در اين جبهه است. ان ها به خوبي مطلعند كه بافت مالي عراق به نحوي است كه بعد از استقرار بخشي از نظام تسويه بين المللي ايران روي دينار عراق، درهم امارات هيچ نقش محوري اي در ساخت مالي ايران نخواهد داشت و ضمنا اين نقش تازه دينار عراق با تحريم هم قابل محدود سازي نيست.
3️⃣آمريكايي ها مي دانند، بانك مركزي با تاسيس بازار متشكل ارزي، خيز بلندي به سمت تغيير روش محاسبه نرخ ارز در بازار برداشته و زود يا دير، مرجعيت درهم در نرخ گذاري هم كم رنگ خواهد شد.
4️⃣همه اين وقايع طرف آمريكايي را به اين نتيجه مي رساند كه در استفاده حداكثري از درهم براي فشار بر ريال لحظه اي نبايد عقب بنشينند چون زمان بنفع آنها نيست.
5️⃣در چنين وضعيتي توصيه مداخله صرف از طريق افزايش نرخ بازار ساز در صرافي هاي بانكي و تزريق دلار در تهران لزوما پكيج كاملي نيست. در برنامه فعلي به وضوح درصد و سرعت تغيير قيمت در هرات و دبي سريعتر و جلوتر از تهران است چرا كه جنس فشار از خارج به داخل است.
6️⃣از همه اينها مهمتر ان كه اساسا ادامه برنامه جاري آمريكايي ها ( فشار مصنوعي روي درهم) آن تا اين حد بدون ارتباط با واقعيات اقتصادي نمي تواند بلند مدت باشد. بيش از ان كه با يك كش و قوس برآمده از واقعيات اقتصادي مواجه باشيم با يك جنگ روايت ها مواجهيم./ اقتصاد سیاسی
🆔 @jameeno
🔸فشار درهمي
▫️محاذي ورود سپاه به فهرست تروريستي آمريكا، فشار شديد، عجيب و با انگيزه هاي كاملا غير اقتصادي از طرف خزانه داري آمريكا روي نرخ برابري جفت ارز ريال ايران-درهم امارات آمده. تقريبا همه ابزار رسانه اي خزانه داري يكپارچه در كنار اين فشار همه جانبه هستند. براي تكميل چارچوب تحليل نكات زير قابل ارائه است:
1️⃣اگر چه همه تلاش آن است كه اين افزايش به وجوه اقتصادي تروريستي اعلام شدن سپاه اسناد شود، ولي واقعا و در صحنه عمل اين اقدام هيچ اثر اقتصادي اي بيش از تحريم كاتسا ندارد. در واقع منطق مخرب اشاعه تحريم كاتسا انتهاي توان تحريمي اي بود كه خزانه داري مي توانست به نمايش بگذارد. اين كه يك تحريم قبلي در قالب وضعيتي جديد باز بسته بندي مي شود و وحشت آن به اگر چه به زور و ضرب فشار در دبي) مجددا به افكارعمومي ايران فروخته مي شود، نشانه ضعف ما در توضيح اين موارد( اگر چه واضح و بديهي) به افكار عمومي است.
2️⃣آمريكايي ها مي دانند كه بر سر اينده حضور مالي ايران در عراق جنگ بزرگي بين بانك مركزي ايران و خزانه داري آمريكا در جريان است و بانك مركزي ايران( ولو ميلي متر به ميلي متر) در حال پيشرفت در اين جبهه است. ان ها به خوبي مطلعند كه بافت مالي عراق به نحوي است كه بعد از استقرار بخشي از نظام تسويه بين المللي ايران روي دينار عراق، درهم امارات هيچ نقش محوري اي در ساخت مالي ايران نخواهد داشت و ضمنا اين نقش تازه دينار عراق با تحريم هم قابل محدود سازي نيست.
3️⃣آمريكايي ها مي دانند، بانك مركزي با تاسيس بازار متشكل ارزي، خيز بلندي به سمت تغيير روش محاسبه نرخ ارز در بازار برداشته و زود يا دير، مرجعيت درهم در نرخ گذاري هم كم رنگ خواهد شد.
4️⃣همه اين وقايع طرف آمريكايي را به اين نتيجه مي رساند كه در استفاده حداكثري از درهم براي فشار بر ريال لحظه اي نبايد عقب بنشينند چون زمان بنفع آنها نيست.
5️⃣در چنين وضعيتي توصيه مداخله صرف از طريق افزايش نرخ بازار ساز در صرافي هاي بانكي و تزريق دلار در تهران لزوما پكيج كاملي نيست. در برنامه فعلي به وضوح درصد و سرعت تغيير قيمت در هرات و دبي سريعتر و جلوتر از تهران است چرا كه جنس فشار از خارج به داخل است.
6️⃣از همه اينها مهمتر ان كه اساسا ادامه برنامه جاري آمريكايي ها ( فشار مصنوعي روي درهم) آن تا اين حد بدون ارتباط با واقعيات اقتصادي نمي تواند بلند مدت باشد. بيش از ان كه با يك كش و قوس برآمده از واقعيات اقتصادي مواجه باشيم با يك جنگ روايت ها مواجهيم./ اقتصاد سیاسی
🆔 @jameeno
#الف
🔹بحران اعتماد!
📌(این مطلب در پاسخ به پرسشهای همراهان جامعه نو نوشته شده است)
▫️شورای سردبیری: مثل خیلی از کارهای دیگر، در ماجرای سیل استانهای غربی کشور هزینه بیاعتمادی عمومی را به خودمان و اقتصاد کشور منتقل میکنیم. بیاعتمادی به ساختار اداری کشور، به خاطر بیاعتمادی به حکومت، به دلیل آنکه حکومت جایگاه هر اقدامی را در رابطه با منافع سیاسی و ایدئولوژیکش تعریف میکند. مثال ساده و روزمرهاش، گزارشی است که نشان میدهد خانم مسنی هنگام تحویل پتوی اهداییاش برای سیلزدگان اعلام میکند به این ترتیب مطمئن است هدیهاش به دست سیلزدگان میرسد و خرج بیگانگان نمیشود. نفر دیگر دو بسته بطریهای آب خریده و آورده است...
عقل سلیم میگوید آن خانم باید هدیهاش را به صورت ریالی به هلالاحمر میداد تا با آن از کارخانه تولید پتو به جای یک تخته، دوتخته پتو خریداری شود (به خاطر حذف سهم توزیعکننده و هزینه حملونقل و تخفیف خرید به تعداد بالا). آب معدنی و سایر اقلام هم به همین ترتیب. جمعآوری کمک جنسی فقط باید به جذب اجناس استفاده شده دستدوم محدود شود. اما اکثریت ما چنین نمیکنیم. علت آن به سادگی بیاعتمادی به حکومت است. وقتی به سراغ افکار عمومی میروی، کسی اعتقاد ندارد حتی یک امدادگر فاسد در هلالاحمر وجود داشته باشد، ولی حکومت را به صورت عام فاسد میپندارند که نمیتوان دزد به دستش داد به کلانتری ببرد و یا کمک و اعانهبه حسابش ریخت تا به نیازمند برساند.
باید این نگرش غالب را تغییر داد. البته کار مشکلی است. نمیتوان تصویر سیستمی را که هر روز از کشف دزدی و تقلب و کجدستی معتمدان و اختلاس و درازدستی مدیران آن خبر میآید و فساد و سوءاستفاده وابستگان و فرزندان مقامات آن داستان سر هر بازار است به راحتی در ذهن مردم تغییر داد. اما باید جامعه را نسبت به سلامت عملکرد ردههای مشخصی از ساختارهای موجود (نه مقامات) مطمئن ساخت؛ هم به دلیل آنکه این ساختارها تامینکننده نیازهای حیاتی مردم نظیر آب و برق و مخابرات و بهداشت و آموزش و نظم و کمکهای اجتماعیاند و عملکرد آنها بیشتر حاصل طراحی اولیه و شرافت کارکنانآنها است و نه اراده حکومت، و بنابراین توسعه بیاعتمادی به آنها پمپاژکننده ناامیدی و یاس و بیچشماندازی ویرانگری در روح و ذهن مردم است، و هم به این دلیل که بیاعتمادی به عملکرد آنها هزینهزا و فلجکننده جامعه در هنگام ضرورتهایی مثل کمک به سیلزدگان است.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/as-04-10
🔹بحران اعتماد!
📌(این مطلب در پاسخ به پرسشهای همراهان جامعه نو نوشته شده است)
▫️شورای سردبیری: مثل خیلی از کارهای دیگر، در ماجرای سیل استانهای غربی کشور هزینه بیاعتمادی عمومی را به خودمان و اقتصاد کشور منتقل میکنیم. بیاعتمادی به ساختار اداری کشور، به خاطر بیاعتمادی به حکومت، به دلیل آنکه حکومت جایگاه هر اقدامی را در رابطه با منافع سیاسی و ایدئولوژیکش تعریف میکند. مثال ساده و روزمرهاش، گزارشی است که نشان میدهد خانم مسنی هنگام تحویل پتوی اهداییاش برای سیلزدگان اعلام میکند به این ترتیب مطمئن است هدیهاش به دست سیلزدگان میرسد و خرج بیگانگان نمیشود. نفر دیگر دو بسته بطریهای آب خریده و آورده است...
عقل سلیم میگوید آن خانم باید هدیهاش را به صورت ریالی به هلالاحمر میداد تا با آن از کارخانه تولید پتو به جای یک تخته، دوتخته پتو خریداری شود (به خاطر حذف سهم توزیعکننده و هزینه حملونقل و تخفیف خرید به تعداد بالا). آب معدنی و سایر اقلام هم به همین ترتیب. جمعآوری کمک جنسی فقط باید به جذب اجناس استفاده شده دستدوم محدود شود. اما اکثریت ما چنین نمیکنیم. علت آن به سادگی بیاعتمادی به حکومت است. وقتی به سراغ افکار عمومی میروی، کسی اعتقاد ندارد حتی یک امدادگر فاسد در هلالاحمر وجود داشته باشد، ولی حکومت را به صورت عام فاسد میپندارند که نمیتوان دزد به دستش داد به کلانتری ببرد و یا کمک و اعانهبه حسابش ریخت تا به نیازمند برساند.
باید این نگرش غالب را تغییر داد. البته کار مشکلی است. نمیتوان تصویر سیستمی را که هر روز از کشف دزدی و تقلب و کجدستی معتمدان و اختلاس و درازدستی مدیران آن خبر میآید و فساد و سوءاستفاده وابستگان و فرزندان مقامات آن داستان سر هر بازار است به راحتی در ذهن مردم تغییر داد. اما باید جامعه را نسبت به سلامت عملکرد ردههای مشخصی از ساختارهای موجود (نه مقامات) مطمئن ساخت؛ هم به دلیل آنکه این ساختارها تامینکننده نیازهای حیاتی مردم نظیر آب و برق و مخابرات و بهداشت و آموزش و نظم و کمکهای اجتماعیاند و عملکرد آنها بیشتر حاصل طراحی اولیه و شرافت کارکنانآنها است و نه اراده حکومت، و بنابراین توسعه بیاعتمادی به آنها پمپاژکننده ناامیدی و یاس و بیچشماندازی ویرانگری در روح و ذهن مردم است، و هم به این دلیل که بیاعتمادی به عملکرد آنها هزینهزا و فلجکننده جامعه در هنگام ضرورتهایی مثل کمک به سیلزدگان است.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/as-04-10
Telegraph
بحران اعتماد!
(این مطلب در پاسخ به پرسشهای همراهان جامعه نو نوشته شده است) شورای سردبیری: مثل خیلی از کارهای دیگر، در ماجرای سیل استانهای غربی کشور هزینه بیاعتمادی عمومی را به خودمان و اقتصاد کشور منتقل میکنیم. بی اعتمادی به ساختار اداری کشور، به خاطر بیاعتمادی به حکومت،…
📌گزارش اختصاصی جامعه نو از استان سیل زده لرستان- قمست اول
🔻یک هفته گذشته و خبر خوشی در راه نیست
▫️شادی مکی: یک هفته پس از سیلِ ویرانگرِ لرستان، شادی مکی، خبرنگار به همراه جمعی از فعالان اجتماعی به استان لرستان رفته است و مشاهدات عینی خود را از برخی از روستاهای سیلزده این استان برای همراهان جامعه نو نوشته است. بخش اول این گزارش مفصل به معمولان و روستاهای اطراف آن اختصاص دارد:
به لرستان می رسم به سرزمین آبشارها به سرزمین سیمره و کشکان که امروز کف بر لب آورده و با خروش و خشم ، قهر خود را نثار مردم این سرزمین کردهاند، مردمی که از یک سوقربانی ناکارآمدیها، سوءمدیریتها و نبود کارشناسان محیط زیستی و شهری آگاه شده اند و از سوی دیگر گرفتار قهر طبیعتی خشمگین از این همه بی توجهی و خطاهای فاحش زیست محیطی.
شهرستانهای پلدختر، معمولان و بخشهایی از کوهدشت بیشترین آسیب را دیده اند که در این میان آسیب های وارده بر پلدختر کمر شکنتر از باقی مناطق به نظر می رسد.
معمولان؛ جدامانده و تنها
صبح شنبه 17 فروردین راه های ارتباطی شهر معمولان بعد از چند روز تلاش پیایی عوامل راهداری بالاخره بازگشانی میشود اما راههای ارتباطی روستاها همچنان بسته است .
به سوی معمولان حرکت می کنیم، جاده خرم آباد، معمولان آسیب قابل توجهی دیده است سیل در برخی بخشها تا بالای جاده ارتفاع گرفته و گل و لای آن که اکنون به کنار جاده کشیده شده هنوز باقی است، تکههای بزرگ آسفالت با قدرت سیل در هم شکسته و به قسمت زیرین جاده فتاده و قسمت زیرین دیگر باند جاده، با آب شسته شده و خالی است ، کشکان همچنان گل آلود است و آبشارهایی که روزی منظرهای چشم نواز داشتند اکنون رنگ گل به خود گرفته اند.
روستای چم شهران (گاو زرده) واقع در 5 کیلومتری معمولان راه ارتباطی ندارد از پلی که این روستا را به جاده اصلی پیوند میدهد، تنها یک پایه بتنی باقی مانده است که درست وسط رود کشکان قرار دارد و دیگر هیچ، یعنی راه ارتباط با روستا به طور کلی قطع است هیچ کس از حال و روز مردم روستا خبر ندارد، راهنمایم می گوید که تعدادی از خانه های کنار رودخانه نیز تخریب شده و امروز دیگر نیستند، تنها اثر زندگی در این روستا که از دور می توان دید زنی است که در حال گذر از کناره روستاست، راهنما حدس می زند که نیازهای این مردم از طریق بالگرد تامین می شود.
نم نمک به معمولان میرسیم، بخشی از باغها و زمینهای زراعی کاملا زیر آب رفته است، مردم شهر میگویند که روستاهای دمرود سفلی، دمرود اولیا و سرتپه نیز راه ارتباطیشان قطع شده و تنها از طریق کوه یا بالگردهای هلال احمر و ارتش کمک رسانی می شوند.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/as-04-12
🔻یک هفته گذشته و خبر خوشی در راه نیست
▫️شادی مکی: یک هفته پس از سیلِ ویرانگرِ لرستان، شادی مکی، خبرنگار به همراه جمعی از فعالان اجتماعی به استان لرستان رفته است و مشاهدات عینی خود را از برخی از روستاهای سیلزده این استان برای همراهان جامعه نو نوشته است. بخش اول این گزارش مفصل به معمولان و روستاهای اطراف آن اختصاص دارد:
به لرستان می رسم به سرزمین آبشارها به سرزمین سیمره و کشکان که امروز کف بر لب آورده و با خروش و خشم ، قهر خود را نثار مردم این سرزمین کردهاند، مردمی که از یک سوقربانی ناکارآمدیها، سوءمدیریتها و نبود کارشناسان محیط زیستی و شهری آگاه شده اند و از سوی دیگر گرفتار قهر طبیعتی خشمگین از این همه بی توجهی و خطاهای فاحش زیست محیطی.
شهرستانهای پلدختر، معمولان و بخشهایی از کوهدشت بیشترین آسیب را دیده اند که در این میان آسیب های وارده بر پلدختر کمر شکنتر از باقی مناطق به نظر می رسد.
معمولان؛ جدامانده و تنها
صبح شنبه 17 فروردین راه های ارتباطی شهر معمولان بعد از چند روز تلاش پیایی عوامل راهداری بالاخره بازگشانی میشود اما راههای ارتباطی روستاها همچنان بسته است .
به سوی معمولان حرکت می کنیم، جاده خرم آباد، معمولان آسیب قابل توجهی دیده است سیل در برخی بخشها تا بالای جاده ارتفاع گرفته و گل و لای آن که اکنون به کنار جاده کشیده شده هنوز باقی است، تکههای بزرگ آسفالت با قدرت سیل در هم شکسته و به قسمت زیرین جاده فتاده و قسمت زیرین دیگر باند جاده، با آب شسته شده و خالی است ، کشکان همچنان گل آلود است و آبشارهایی که روزی منظرهای چشم نواز داشتند اکنون رنگ گل به خود گرفته اند.
روستای چم شهران (گاو زرده) واقع در 5 کیلومتری معمولان راه ارتباطی ندارد از پلی که این روستا را به جاده اصلی پیوند میدهد، تنها یک پایه بتنی باقی مانده است که درست وسط رود کشکان قرار دارد و دیگر هیچ، یعنی راه ارتباط با روستا به طور کلی قطع است هیچ کس از حال و روز مردم روستا خبر ندارد، راهنمایم می گوید که تعدادی از خانه های کنار رودخانه نیز تخریب شده و امروز دیگر نیستند، تنها اثر زندگی در این روستا که از دور می توان دید زنی است که در حال گذر از کناره روستاست، راهنما حدس می زند که نیازهای این مردم از طریق بالگرد تامین می شود.
نم نمک به معمولان میرسیم، بخشی از باغها و زمینهای زراعی کاملا زیر آب رفته است، مردم شهر میگویند که روستاهای دمرود سفلی، دمرود اولیا و سرتپه نیز راه ارتباطیشان قطع شده و تنها از طریق کوه یا بالگردهای هلال احمر و ارتش کمک رسانی می شوند.
🆔 @jameeno
🔻بیشتر بخوانید
https://telegra.ph/as-04-12
Telegraph
یک هفته گذشته و خبر خوشی در راه نیست
گزارش اختصاصی جامعه نو از استان سیل زده لرستان- قمست اول یک هفته پس از سیلِ ویرانگرِ لرستان، شادی مکی، خبرنگار به همراه جمعی از فعالان اجتماعی به استان لرستان رفته است و مشاهدات عینی خود را از برخی از روستاهای سیلزده این استان برای همراهان جامعه نو نوشته…