#الف

🔹خصوصی سازی واقعی؟

▫️علی محسنی / جامعه نو: وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در اواخر دی ماه گفتگویی با روزنامه ایران انجام داد و از دستور مقام معظم رهبری به ستاد کل نیروهای مسلح خبر داد. بر مبنای این دستور، نهادهای نظامی می باید از فعالیت های اقتصادی غیرمرتبط خارج شوند. پیش از این دستور اما بنا بر اراده دولت که بارها در کلام رییس جمهور بازتاب یافته، نهادهای دولتی، عمومی و بانک ها به سوی واگذاری گسترده بنگاه های تحت اختیار خود رفته اند و با دستور رهبری، شواهد از عزم جدی تر خصوصی سازی ها حکایت دارد.

نگارنده سعی دارد در سه سطح به بررسی این رویدادها بپردازد: نخست، بررسی احتمال حرکت به سوی اقتصاد مبتنی بر بخش خصوصی است. در درجه دوم، بررسی هدف این خصوصی سازی است و در درجه آخر نیز بررسی میزان احتمال موفقیت است.

و اما آیا خصوصی سازی واقعی در راه است؟

برای دریافتن این که آیا نهادهای عمومی، دولتی و حاکمیتی علاقه ای به واگذاری بنگاه ها و فعالیت های اقتصادی خود به بخش خصوصی دارند یا خیر، می باید انگیزه ها را مورد کاوش قرار داد. همگان به خوبی می دانند چنین انگیزه ای در گذشته وجود نداشته است. «وجود منفعت در فعالیت اقتصادی» و «وجود امتیازهای جانبی در این فعالیت ها» دو علت اصلی چنین بی انگیزگی بوده است. اما آیا اکنون نیز این دو علت برقرار است؟

یک بررسی ساده نشان می دهد که بیش از 80 درصد سودآوری فعالیت های اقتصادی در کشور معطوف به صنایعی است که کشور در آن ها مزیتی مطلق دارد به این معنا که کالای تولیدی به سادگی در جهان فروش می رود. صنایع مرتبط با نفت و فلزات چنین ویژگی دارند. اما از ده ها رشته صنعتی دیگر چه خبر؟ آن ها یا هیچ گاه با مدیریت دولتی و غیرخصوصی سودده نبوده اند و یا پیچیدگی های کسب و کارشان در نهایت فعالیت را از سوددهی خارج کرده است. مثال بارز این صنایع، سه صنعت سیمان، خودرو و بانک است که در مقاطعی چنان سودده بودند که ارزش سهام شان در بازار سرمایه سر به فلک می زد و هم اکنون چنان سهام آن بی ارزش و سودآوری در کسب و کارشان دشوار شده که عایدی برای مالکان خود به همراه ندارند.

بنابراین «وجود منفعت در فعالیت اقتصادی» محدود به چند صنعت شده البته با ذکر این توضیح که قیمت های بالا نفت یا مواد خام در جهان است که سوددهی این صنایع را تضمین می کند و در غیر این صورت، سود این صنایع نیز چندان قابل توجه نیست. اما «وجود امتیازهای جانبی در فعالیت های اقتصادی» نیز در بسیاری موارد عامل مهمی برای حفظ بنگاه داری یا فعالیت های اقتصادی حتی در صورت زیان دهی بود. ارزنده بودن املاک و مستغلات، امکان دریافت اعتبارات بانکی و دریافت بودجه دولتی در حقیقت مهمترین امتیازهای در اختیار صنایع و کسب و کارهای ناکارآمد بود. این امتیازها اما در طول زمان رو به ضعف نهاده اند چه این که قابل انکار نیست که بازار زمین و مسکن رونق سال های گذشته را ندارد، بانک ها با وضعیت نامساعد در زمینه پرداخت تسهیلات روبرو هستند و ظرفیت های بودجه دولتی نیز به پایان رسیده است.

بنابراین پاسخ سوال: «خصوصی سازی واقعی در راه است؟» با اتکاء به دلایل مطرح شده، مثبت است بدین معنا که عایدی تقریبا صفر و ضعف شدید امتیارهای جانبی فعالیت های اقتصادی، «انگیزه ها» را در حفظ موقعیت های اقتصادی کاهش داده و خصوصی سازی آن ها با توجه به مشکلاتی چون «نبود نقدینگی برای پرداخت حقوق نیروی کار» و «پرداخت سایر هزینه های ثابت کسب و کار» به اتفاقی گریزناپذیر بدل شده است.

در حقیقت پارادایم های حاکم بر اقتصاد سنتی کشور که حضور در فعالیت های اقتصادی را توجیه پذیر می کرد، دیگر چندان برقرار نیست و یک تغییر – ولو آن که مقاومت های کماکان پرقدرتی در برابر آن وجود داشته باشد – اجتناب ناپذیر است.

حال خصوصی سازی گریزناپذیر چه اهدافی خواهد داشت و چه منافعی برای اقتصاد کلان به دنبال دارد؟ و آیا موقعیت مناسبی برای گذار به اقتصاد با محوریت قاطع بخش خصوصی وجود دارد؟ پاسخ به این سوال ها را به یادداشت بعد واگذار می کنیم.

🆔 @jameeno

#الف

🔹استراتژی جربزه

▫️شورای سردبیری: اخیرا کارشناسان برجسته ای در حوزه سیاست خارجی ایالات متحده خواستار تغییر سیاست ایالات متحده در مقابل ایران شده اند. ولی نصر و فریدزکریا که هردو در مورد سیاست خاور میانه ای ایالات متحده صاحب نظرند خواستار باز اندیشی در سیاست خارجی ایالات متحده در قبال ایران، برای حفظ بهتر منافع آمریکا شده اند. به زعم آنان، سیاست های سوگیرانه ایالات متحده در موارد مشخصی مثل عربستان، یمن، سوریه و عراق، منافع ایالات متحده را تامین نمی کند، زیرا همه سیاست های این کشور به گروگان دشمنی و محدود کردن ایران در آمده اند و بهبود رابطه با ایران موقعیت ایالات متحده در منطقه را بهتر می کند.

احتمالا صاحب نظران و استراتژیست های دیگری هم در وزارت خارجه ایالات متحده با همین تحلیل توصیه به انتخاب بنیان های متفاوت برای روابط بهتر با ایران می کنند، و این هم درست است که رفتار بلاهت بار تیم ترامپ در حوزه سیاست خارجی به توصیه های کارشناسان وقع چندانی نمیگذارد، اما جای این پرسش هست که آیا در ایران کارشناسان مستقل در صورت داشتن چنین توصیه هایی جرات می کنند آراء خود را به زبان بیاورند؟

واضح است بخشی از سیاست نظام ما هم در مقابل ایالات متحده فعلا به درستی مبتنی بر بی اعتمادی و فقدان اعتقاد به اثر بخشی خوشبینی نسبت به این کشور است (اعتقاد به دشمنی ابدی با ایالات متحده و لزوم سازش ناپذیری با مستکبران، تبلیغات منتفعان دائمی شدن دشمنی بین دو کشور است) اما اگر ناظران مستقل و استراتژیست های دانشگاهی حوزه سیاست خارجی در ایران هم توصیه هایی دارند، باید جرات به زبان آوردن آن را داشته باشند. جرات آنها برای گفتن عقیده در باره یک موضوع سیاست خارجی، از جربزه این دخترهایی که هر چند روز یکبار به میدان میروند کمتر است؟

🆔 @jameeno

🔹چهل و نهمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری

🔻عنوان: استراتژی جربزه

🆔 @jameeno

🔹میراث مصدق را رها کنید!

▫️جلال صادقی / جامعه نو: هفتم اسفندماه سالروز استقلال کانون وکلای دادگستری است.کانون وکلا را قدیمی ترین نهاد صنفی ایرانی می خوانند که در سال ۱۳۳۱ پا به عرصه ی حیات نهاد. این استقلال محصول مبارک تمدید همان لایحه ای بود که شکافی بزرگ در جبهه ی ملی به راه انداخت: محصول تمدید لایحه ی اختیارات قانونی دکتر مصدق! تمدید این لایحه گرچه آغازی بود بر پایان غم انگیز اتحادی بزرگ در صحنه ی سیاست ایرانی و جدایی برخی از یاران دیرین مصدق از وی لکن محصولاتی خجسته نیز به ارمغان آورد که یکی شان همین لایحه ی استقلال کانون وکلا بود. و اینچنین بود که نخست وزیر حقوقدان در دل یکی از توتالیتر ترین حکومت های روزگار بذر نهالی را کاشت که سودای ناسازگاری داشت ؛ ناسازگاری با استبداد ، ظلم، فساد و بی عدالتی . در تمام سالهای استبداد پس از کودتای ۲۸مرداد ۱۳۳۲ وکلای سرشناس ایرانی بر عهد خویش با بنیانگذاران این استقلال استوار ماندند و حتی به قیمت اسارت زبان به مدح قدرتمندان نگشودند.

انقلاب که شد طوفانی بپا خاست. یکسو انفلابیونی بودند که خواهان لعن و اعدام دولتمردان پیشین بودند و سویی دیگر، کانون وکلا و حقوقدانانی که بر اجرای صحیح معیارهای قانونی و حقوقی بین المللی در محاکمات پای می فشرند.یکسو قوه ی قضاییه ای بود انقلابی و سوی دیگر حقوقدانانی که چندان انقلابی نبودند ؛ و چه گناهی نابخشودنی تر از انقلابی نبودن در عصر انقلاب ها! مجادلات نزیه و مرحوم بهشتی را هنوز از یاد نبرده ایم...
و چنین بود که با وقوع انقلاب و حتی پیش از پیاده سازی بازرگان و یارانش از قطار انقلاب کانون وکلا به محاق رفت، بسیاری از وکلا به تیغ تصفیه گرفتار آمدند، رئیسش از ترس جان به فرانسه عزیمت نمود ، هیات مدیره اش را روانه ی اوین کردند ،خانه اش را بازستاندند و مدیری انقلابی و افتخاری! بر صدر آن نشاندند.

قریب ۲۰سال بعد نسیم اصلاحات که وزیدن گرفت انتخابات هیات مدیره ی کانون مجددا برگزار شد اما دیری نپایید که که بهت و ناباوری حقوقدانان را در بر گرفت: دیگر تحمل قوه ی قضاییه سرآمده بود؛ نهادی موازی تحت عنوان مرکز امور مشاوران تاسیس نمود ،خود به صدور پروانه ی وکالت اقدام نمود و صدر تا ذیل نهاد جدید را تحت سیطره ی خویش قرار داد و چنین بود که بازگشتی بزرگ روی داد؛ بازگشت به عصر رضاخانی و سیطره ی تام حاکمیت بر نهاد وکالت. کنون ، مشکل حل شده می نمود: بستن دهان وکلا از طریق نظارتی شدید و ابطال پروانه ی وکالت آنان! همزمان دامنه ی نظارت استصوابی را به انتخابات هیات مدیره ی کانون وکلا نیز تسری دادند و برایش شورایی نگهبان تراشیدند تا حتی الامکان از ورود وکلای مستقل و منتقد به هیات مدیره ی کانون ممانعت به عمل آورند. از سویی دیگر، موسسات حقوقی را علم کردند و به استثمار وکلای جوان پرداختند. با طرح لایحه ی جامع وکالت سعی در اضمحلال کانون وکلا نمودند ، تلاشی گرچه ناموفق اما بی تردید به همینجا ختم نخواهد شد.
اکنون اما حال و روز این نهاد کهنسال ایرانی نامساعد است و از هر سو سخت گلویش را می فشرند.فشارهای مرئی و نامرئی نفسش را به شماره انداخته است. تن نحیف و رنجور این بیمار اما تنها حاصل فشارهای بیرونی نیست، مدیریت ناکارامد را نیز بدان بیافزایید.
آنچه بر قدیمی ترین نهاد صنفی ایرانی رفت و می رود داستان بسیار مفصلی است ، بگذریم...

داستان پرماجرای کانون وکلا در بیش از نیم قرن فعالیت شرافتمندانه، داستان حکومت هایی است که وکلایی سرسپرده خواسته اند و وکلایی که دلسپرده آزادی بوده اند و عدالت. به گمانم عمری تهدید، تصفیه و تخفیف نیز بدین سبب است.

🆔 @jameeno

🔻گزارش مقدماتی زمین‌لرزه

بزرگی: 4.6
محل وقوع: مرز خليج فارس، بوشهر و فارس - حوالی عسلويه(بوشهر)
تاریخ و زمان وقوع به وقت محلی: 1396/12/06 20:06:01
طول جغرافیایی: 52.5
عرض جغرافیایی: 27.59
عمق زمین‌لرزه: 18 کیلومتر

نزدیک‌ترین شهرها:
16 کیلومتری عسلويه (بوشهر)
17 کیلومتری گله دار (فارس)
21 کیلومتری اسير (فارس)
🆔 @jameeno

#الف

🔹مصلحت حکومت و مصلحت جامعه

▫️شورای سردبیری: چرا باید از کم عملی اهل سیاست در فرصت‌های در حال گذار انتقاد کرد؟ این پرسشی جدی است، چرا که عدم استفاده از فرصت‌ها در یک روند سیاسی در حال تحول، فرصت‌های بعدی را نیز بر باد می‌دهد. ابتدا ببینیم فرصت مورد بحث چیست.

فرصت کنونی، افزایش ظرفیت مصلحت سنجی سیستم است . البته به اعضای مجمع تشخیص مصلحت اضافه نشده و این شورای کم تاثیر اساسا درگیر با خودش و مساله حضور یا اخراج احمدی نژاد است. مصلحت نظام در جای دیگری تشخیص داده می‌شود و همین است که افزایش یافته است. خشم و تهدید و سخت گیری و تبلیغات وسیعی هم که منابر و رسانه‌ها می‌کنند عملی واکنشی و سهم طرفداران سرکوب به هر قیمت و تضمین بقا با افزایش بگیر و ببند است. انچه به خاطر تغییر فاز مصلحت اندیشی افزایش یافته، ظرفیت خالص سیاست ورزی است. منظور، افزایش مطالبات و افزایش امکان پیگیری این مطالبات، بدون روبرو شدن با خشونت بی‌ضابطه از نوع سعید امامی و قاضی مرتضوی است. سخنان رئیس جمهور در جشنواره خوارزمی نمونه‌ای حکومتی از امکان طرح این مطالبات و برجسته کردن آن است. اما نمونه‌های بیشتری هم هست، گاه با نتیجه خوب و گاه بد.

در ماجرای درگیری دراویش، انعکاس افزایش دوز مصلحت سنجی را می‌شد در رفتار پلیس رسمی، و ناآگاهی سیاسی و بی‌هدفی و گم کردن چشم انداز را در نیروی کنش خیابانی فرقه‌ای دید و نعره‌های انتقام و تلاش برای توسعه ابعاد جغرافیایی ماجرا و امنیتی کردن را هم در رفتار دستگاه تبلیغاتی شبکه طرفدار سختگیری.

نمونه بهتری هم هست: دختران خیابان انقلاب در گستره همان افزایش تحمل ناشی از مصلحت سنجی ظهور کردند و این فرصت را عاقلانه مورد استفاده قرار می‌دهند. مثلا دسته جمعی اقدام نمی‌کنند و از عمل چوب و روسری فراتر نمی‌روند. رفتار سیستم با انها را نیز می‌توان در همین گستره دید بازداشت، محکومیتی که هنوز نتوانسته‌اند جرم و کیفر آنرا به دقت تعریف کنند، و.... آزادی) فرمانده پلیس هم درباره پرت کردن از روی سکو دستور پیگیری عمل پلیس را داده است. به علت هشیاری هر دو سو، صدای طرف سوم (مثلا فاشیستی به نام سعید قاسمی که بطور ضمنی تهدید به تجاوز کرده) اصلا شنیده و جدی گرفته نمی‌شود. به همین دلایل عینی است که می‌توان پذیرفت ظرفیت کار سیاسی در حد اعتراض‌های مدنی افزایش یافته است و البته باید از آن استفاده کرد. این کاری است که اصلاح طلبان انجام نمی‌دهند. حالا مطالبات منطقی اجتماعی را می‌توان با صدای بلند و عمل حساب شده به میدان برد. عاقلانه، به صورتی که دایره آن مصلحت سنجی را گسترش دهد نه اینکه جبهه مخالفان مصلحت اندیشی حکومت را قوی سازد.

🆔 @jameeno

🔹پنجاهمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری

🔻عنوان: مصلحت حکومت و مصلحت جامعه

🆔 @jameeno

🔸کارگران گروه ملی فولاد اهواز در گفتگو با جامعه نو، از بی توجهی مسولین به مطالبات صنفیشان می‌گویند

🔹خوزستان هوا ندارد، کارگر صدا !

▫️لیلارزاقی / جامعه نو: حتما میدونین ما کجا زندگی میکنیم. حتی هوای صاف! برای نفس کشیدن نداریم. هوای صافمون همون خاکیه که میره داخل ریه مون..تا وقتی جنگ بود، شهید و جانباز دادیم. حالا سهم خوزستان شده صدای فریاد صدها کارگر که برای حق و حقوقشون باید سالی به دوازده ماه ! تجمع اعتراضی برپا کنن.. اعتراض هم که میکنی، از حراست شرکت تا نهادهای استانی میگیرن و میبرن ، بعد هم میگن چرا هر روز تجمع میکنید! ساکت باشید ، ما حقتون رومیگیریم!! ولی همش دروغه.. هیچکس انگار صدای ما رو نمیشنوه..
صدها کارگر گروه ملی فولاد اهواز در یک هفته اخیر برای چندمین بار متوالی در یک سال گذشته تجمع و اعتصاب صنفی برگزار کرده اند.از راهپیمایی در خیابان ها و مقابل استانداری تا تجمع در مصلای اهواز پس از برگزاری نمازجمعه... میگویند اینجا دیگر نه از روزهای طلایی اهواز و آبادان خبری هست و نه از رونق کارخانه های صنعتی.."بچه های گروه ملی با دست خالی کارهایی کرده اند که دهن خارجی ها باز میماند. اما حالا چی! هر کسی صاحب این شرکت میشود، فقط وعده و وعید میدهد .. ما دین مون رو به این کارخونه ادا کردیم. حالا نوبت اینهاست.."

🔻در instant view بیشتر بخوانید

🆔 @jameeno


http://telegra.ph/razzaghi-02-26

🔹تازه ترین خبرها از انتخابات ریاست جمهوری روسیه
حضور 81 درصدی روس ها و 60 ناظر آمریکایی پای صندوق‌های رای

▫️روسیه - سهیل سرائیان/ جامعه‌نو: نتایج جدیدترین نظرسنجی در روسیه نشان می‌دهد که بیشتر از 81 درصد از واجدین شرایط در انتخابات ریاست جمهوری ماه مارس شرکت خواهند کرد. این نتایج از آخرین نظرسنجی مرکز پژوهشی عمومی روسیه در ماه فوریه به دست آمده اند.

براساس گزارش آژانس خبری روسیه(تاس)، 80.4 درصد از شرکت کنندگان در این نظرسنجی گزینه "قطعا رای میدهم" را انتخاب کرده اند و تنها یک درصد "رای خواهم داد" را انتخاب کرده اند که مجموعا بیش از 81 درصد خواهد بود. در ادامه می توان به 7.3 درصد از مردم روسیه هم اشاره کرد که هیچ گونه برنامه ای برای حضور در انتخابات ماه مارس ندارند و 11.6 درصد هم هنوز تصمیمی برای حضور در انتخابات نگرفته اند.مرکز پژوهشی روسیه در ماه ژانویه این نظرسنجی را برای اولین بار انجام داده بود که در آن زمان 78 درصد قصد شرکت در انتخابات را داشتند. این نشان می دهد که هر چه به انتخابات 18 مارس در روسیه نزدیک تر می شویم، روس ها بیشتر برای رای دادن به گزینه های خود برنامه ریزی می کنند.

60 ناظر حقوق بشر آمریکایی برای انتخابات روسیه
سخنگوی وزارت خارجه ی روسیه،ماریا زاخاروا از امکان رای گیری خارج از مرزهای روسیه خبر داد." بیش از 365 شعبه ی اخذ رای در خارج از روسیه برای شهروندان روسیه در نظر گرفته شده است، ما توقع داریم که در زمان برگزاری انتخابات تمام ناظران بین المللی چه در داخل روسیه و خارج از روسیه به خوبی بتوانند امنیت و سلامت انتخابات ریاست جمهوری را تایید کنند."انتظار می رود که بیشتر از شعب اخذ رای در کشورهای عضو سابق اتحاد جماهیر شوروی باشند. همچنین نزدیک به 500 ناظر از آژانس امنیت اروپا و 60 ناظر از آمریکا که از طرف موسسه دموکراسی و حقوق بشر هستند به روسیه فرستاده شده اند.

رقیبی پوتین را تهدید نمی کند
دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین در مصاحبه با خبرنگاران به محبوبیت پوتین در خارج از مرزهای روسیه و نبود رقیب جدی برای او اشاره کرد." سطح محبوبیت پوتین امروزه حتی فراتر از مرزهای روسیه است، به سختی کسی می تواند قدرت رهبری او را مورد نقد و سوال قرار دهد، به کسی نمی توانم اشاره کنم که بتواند با پوتین وارد رقابت انتخاباتی شود." پسکوف بارها با پاسخ "نه" به این سوال که آیا آنها حس می کنند الکسی نوالنی می تواند خطر جدی برای کرملین و پوتین باشد به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.
رای منفی به درخواست سوبچاک برای معلق کردن پوتین
دادگاه روسیه درخواست کسنیا سوبچاک را رد کرد. سوبچاک چندی پیش با شکایت از ولادمیر پوتین به دادگاه عالی قضایی روسیه درخواست کرده بود تا ثبت نام پوتین در انتخابات معلق شود، او مطرح کرده بود که پوتین در چندین مورد قانون اساسی روسیه را زیر پا گذاشته و نباید در انتخابات شرکت کند. اما دادگاه عالی قضایی روسیه در پاسخ به سوبچاک اعلام کرد که پوتین هیچ کدام از قوانین اساسی را زیرپا نگذاشته و میتواند در انتخابات شرکت کند.


🆔 @jameeno


http://yon.ir/ZVAtY

#الف

🔹سایه ترس

▫️شورای سردبیری: امروز آقای جهانگیری معاون اول آقای روحانی در جایی حرف‌های مهمی زده است شامل بیان دو عنصر مهم تحلیلی اصلاح طلبان که هم حاوی علت قرار گرفتن کشور در آستانه فروپاشی از درون است، و هم حاوی گام اول مورد نیاز برای استفاده از اخرین امکان حفظ ثبات و تداوم نظام: ازبین رفتن سرمایه اجتماعی و نیاز به گفتگوی ملی.

نابودی اولی که حاصل مستقیم اصرار حکومت مداران بر رفتن از راه‌های خطا بوده جامعه‌ای بی‌باور به حکومت خود پدید آورده که هر لحظه امکان انفجار نقطه‌ای از آن می‌رود. (بد نبود یک محقق با تحلیل محتوای سخنان و بیانات عناصر موثر و مومن و راس حکومت در دو ماه اخیر آشکار می‌ساخت ترس از تحرک اجتماعی کور علیه حکومت تا چه حد تار و پود این سخنان را شکل داده است) یک ملت - کشور را، آمیزه‌ای از اعتماد افراد جامعه به یکدیگر و به حکومت، باور به یکسری از اصول اخلاقی و اعتقادی، حضور نهادها و اشخاص معتمد و مقبول و مرجع، رعایت شدن اصولی اولیه از حیات اجتماعی مانند آزادی عقیده و برابری حقوقی همگانی شکل می‌دهد. بر اساس تحلیل جهانگیری، اینها اکنون از بین رفته‌اند و ریسمان این تسبیح بریده است. کشور از هم می‌پاشد، اگر......

شکل گیری دومی یعنی شروع گفتگوی ملی که یکی از شروط موفقیت جلوگیری از فروپاشی کشور است، حداقل از یک سال پیش از طرف اصلاح طلبان تدبیرگری چون سیدمحمدخاتمی و بهزاد نبوی مطرح و به آن تاکید شده است. تاکید بر نیاز به آن برای باز کردن راه اصلاح طلبان به عرصه سیاسی یا پست‌های حکومتی نیست، و برای ایجاد امکان خلاصی حکومت از درگیری‌های پایان ناپذیر درونی و جلب نخبگان جامعه حول اهداف ملی مشترک است تا کشور توان پرش از روی چاله فروپاشی را پیدا کند.

حرف‌های جهانگیری را نیز با بی‌اعتنایی و در ذوق مستی ازقدرتی که زوال ناپذیر به نظر می‌رسد نخواهند شنید، ولی اصلاح طلبان را چه چاره‌ایست جز تکرار این نصیحت‌ها، تا آن روز، که مبادا!

(بخشی از سخنان آقای جهانگیری را جداگانه آورده‌ایم)

🆔 @jameeno

🔹دو مساله حیاتی از نگاه جهانگیری
مطرح شده در سخنرانی در کتابخانه ملی

...... امروز کشور ما با ابرچالش‌های زیادی مواجه است. ما در حوزه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی چه داخلی و بین المللی چالش داریم ....... می‌توانیم بر چالش‌ها غلبه کنیم ولی پیش از آن باید به فکر ترمیم سرمایه اجتماعی باشیم.

*ترمیم سرمایه اجتماعی برای ما مسئله ای حیاتی است. باید بین گروه‌ها و اقشار مختلف ملت و دولت و نخبگان گفت‌وگوی ملی آغاز شود .... اما متاسفانه گفت‌وگو از دستور کار ما حذف شده و به تعارض روی آورده‌ایم که فشار سنگینی را به جامعه وارد می‌کند.

*ما به خودمان هم این نقد را وارد می‌کنیم که به عنوان دولت، گفت‌وگویی با اصولگرایان، اصلاح طلبان و نخبگان نداریم و باید خلا گفت‌وگو را پر کنیم. عبور از چالش‌ها ممکن است و اصلاحات اقتصادی و سیاسی که باید اتفاق بیفتد در همین چارچوب موجود ممکن می‌شود ولی به عنوان پیش‌نیاز، باید سرمایه اجتماعی را ترمیم کنیم و باب گفت‌وگو را باز کنیم که مطمئنم این امر با همدلی و همراهی نخبگان کشور ممکن می‌شود.

🆔 @jameeno

🔹پنجاه و یکمین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری

🔻عنوان: سایه ترس

🆔 @jameeno

🔹اقدام به خودکشی یک کارگر نی بُر نیشکر هفت تپه

▫️لیلا رزاقی / جامعه نو: منابع کارگری از کارخانه نیشکر هفت تپه خبرداده اند، صبح سه شنبه هشتم اسفند ماه، یک کارگر نی بُر این مجتمع صنعتی، اقدام به خودکشی کرده است. به گفته کارگران شرایط نامناسب مالی این کارگر، شائبه ها در خصوص ارتباط این خودکشی با عدم پرداخت مطالبات مزدی را قوت بخشیده است.

گفته می‌شود این کارگر45 ساله که "علی نقدی" نام داشت، صبح سه شنبه برای دریافت مطالبات عقب افتاده‌اش به شرکت مراجعه می‌کند و وقتی درخواست او از سوی مسولین شرکت مورد بی توجهی قرار می‌گیرد، به همکارانش اعلام می‌کند که قصد خودکشی دارد. چند ساعت بعد وقتی همکارانش متوجه طولانی شدن غیبت او می‌شوند، با جسد بی جان او در کانال آب تلمبه خانه شماره 3 ، مواجه می‌شوند.
یکی از کارگران نیشکر هفت تپه با بیان اینکه هنوز به طور قطع نمی‌توان در خصوص علت خودکشی این کارگر اظهار نظرکرد، می‌گوید: ظاهرا "علی نقدی" صبح سه شنبه به شرکت مراجعه کرده و درخواست کرده برای پرداخت اجاره خانه اش که گویا هشت ماه است عقب افتاده به او کمک کنند و مساعده پرداخت کنند، ولی با بی توجهی از سوی مسولین شرکت مواجه شده است.
این کارگر ادامه میدهد:وقتی مسولین شرکت به او بی محلی می‌کنند، علی خطاب به آنها می‌گوید "اون از بیمه ها که عقب افتاده و پرداخت نکردین، اون از 4 درصد سخت و زیان آورمون که هنوز واریز نشده ، این هم از حق و حقوق و مطالباتمون..دیگه این وضعیت رو نمیتونم تحمل کنم. پولم رو ندادین، باید برم خودکشی کنم..."
ظاهرا این کارگر بعدا به کمپی که برای اقامت کارگران غیربومی نیشکر هفت تپه تدارک دیده شده می رود و خطاب به همکارانش می‌گوید که قصد خودکشی دارد. یکی از کارگران این مجتمع صنعتی می‌گوید:" وقتی غیبتش طولانی میشه،همکاراش پیگیر میشن ولی کمی بعد، باجسدش توی کانال آب مواجه میشن ."
گرچه علت این اتفاق تا مشخص شدن نظر پزشکی قانونی در ابهام قرار دارد، اما کارگرانی که با جسد بی جان همکارشان مواجه شده اند، میگویند :" نمی‌دانیم تا چه حد این اقدام به بی توجهی مسولین شرکت به درخواست این کارگر مرتبط است ، اما این را می‌دانیم که این کارگر وضعیت مالی بسیار بدی داشته که او را در شرایط سختی قرار داده بود ."

مطالبات صنفی کارگران نی بر نیشکر هفت تپه، شامل سه ماه حقوق عقب افتاده ، عیدی و پاداش بهره برداری است. یکی از کارگران با بیان اینکه "علی نقدی" سه فرزند دارد و از کارگران غیربومی نیشکر هفت تپه و اهل لرستان بود که در کمپ کارگران غیربومی این مجتمع صنعتی اقامت داشت ، میگوید: در این کمپ حدود 300-400 کارگر اقامت دارند که از شهرهای اطراف چون ازنا، الیگودرز، درود، پلدختر و نقاط دیگر برای کار به نیشکر هفت تپه آمده اند . او میگوید، اغلب این کارگران در شرایط نامناسب مالی قرار دارند و رنج دوری از خانواده هایشان را تنها به امید زندگی بهتر به جان خریده اند.
مجتمع نیشکر هفت تپه که در سالهای اخیر با مشکلات متعددی در زمینه پرداخت مطالبات کارگران مواجه شده است، در یک سال گذشته بارها شاهد اعتصابات و تجمعات گسترده صنفی کارگران رسمی، روزمزد و کارگران نی بر فصلی بوده است.


🆔 @jameeno

#الف

🔹علم برای ایدئولوگ‌ها

▫️شورای سردبیری: اخیرا آقای روحانی در جشنواره فارابی مسائلی را در زمینه مسائل دانشگاه‌ها و علم مطرح کرده و متذکر شدند علوم، اسلامی و غیر اسلامی ندارند و علم ایدئولوژیک نداریم. این حرف ایشان پاسخ‌هایی را در رسانه‌ها و منابر طرف مقابل پدید آورد که البته به خاطر حرف حساب بودن بیانات آقای رئیس جمهور، پاسخ مذبوحانه و از سر ناچاری محسوب می‌شد و بازتاب زیادی نیافت.

اما حرف آقای روحانی درمورد ایدئولوژیک نبودن علم اندکی قابل خدشه است. نظام‌های ایدئولوژیک، علوم را در سمت و سوی ایده‌های خود توسعه می‌دهند و بر مبنای ایدئولوژی رشته علمی تاسیس می‌کنند و بر مبنای یافته‌های علمی خود اعمالی بسیار مهم انجام می‌دهند. بنابر این، در واقع علم ایدئولوژیک داریم. ژوزف استالین سایبرنتیک را بورژوایی می‌دانست و به توسعه علوم در مسیر ایدئولوژی معتقد بود، نظریه نسبیت خاص را مردود میدانست (تا وقتی به او گفته شد بدون پذیرش این تئوری ساخت بمب اتم امکان ندارد) و تحقیقات ژنتیک را انحراف می‌پنداشت. در مقابل، هیتلر توان دانشمندان زیادی را صرف توسعه و اثبات اصول علم ژنتیک برای تشخیص یهودی از غیر یهودی و شناسایی ژرمن‌های اصیل و نژاده می‌کرد. در دوران ما، علوم ایدئولوژیک سبب شده کره شمالی نتواند تراکتور بسازد، ولی موشک و بمب هیدروژنی تولید کند. درباره رفتار خود ما می‌توان پرسید چرا کشور ما به تولید بزغاله مصنوعی از طریق تخمک بز ماده و بدون دخالت بز نر علاقه دارد در حالیکه اینگونه تحقیقات را معدود کشورهای خیلی پیشرفته عمدتا با اهداف اقتصادی انجام می‌دهند و ما هنوز حتی برای درمان ناباروری گروهی از هموطنان دچار مشکل هستیم و در این زمینه توسعه علمی کافی نیافته‌ایم؟

روحانی می‌داند که ما چرا علوم را طبقه بندی ایدئولوژیک می‌کنیم و مثلا علوم انسانی را با برچسب غربی بودن غیر اسلامی (!) و سبب انحراف جامعه می‌دانیم، آنچه روحانی نخواست بگوید این بود که علم ایدئولوژیک در کشورهایی ظهور می‌یابد که از معیارهای حکومت عاقلانه دورند، تعداد زیادی دشمن برای کشور درست می‌کنند یا می‌آفرینند، تبلیغات حکومتی درباره پیشرفت‌های خیره کننده در آنها بیداد می‌کند، از حل مشکلات عادی مردم خود عاجزند، و...... عاقبت به صورت بدی منهدم می‌شوند.

می‌خواهد بگوید از این رویه دست بردارید، وگرنه شرایط انهدام زودتر فرا می‌رسد.

🆔 @jameeno

🔹پنجاه و دومین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری

🔻عنوان: علم برای ایدئولوگ‌ها

🆔 @jameeno

👈 شهر دیگر با همکاری انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار می‌کند:

🔻چگونه شورای شهر را نظارت‌پذیر کنیم؟

📆 یکشنبه ۱۳ اسفند ساعت ۱۶
📌دانشکده علوم اجتماعی علامه‌طباطبایی
@Shahredigar

#الف

🔹نکته‌ای درباره وظایف خودمان

▫️شورای سردبیری: امشب اندکی درباره وظیفه‌ای که در مقابل اعضای کانال داریم حرف خواهیم زد: بخشی از وظیفه که برای برخی از اعضای تحریریه جامعه نو متجاوز از ۳۰ سال پیش شروع شد و در تمام این دوران ادامه داشته است. این وظیفه دائمی، باز کردن راه برای صاحب نظران و اندیشه ورزان صاحب دغدغه‌های انسانی و ملی به عرصه رسانه‌هاست.

در سال‌هایی بسار پیش از این، استعدادهای نویسندگی و روزنامه نگاری کشور به زحمت کشف می‌شدند: باید جسارت ذوق آزمایی پیدا می‌کردند، و اگر آشنایی در مطبوعات نداشتند نوشته‌های خود را با نامه به روزنامه‌ها و مجلات می‌فرستادند و اگر اقبالی داشتند نوشته‌هاشان به دست گوهر شناسان شاغل در مطبوعات می‌افتاد. کشف و جذب استعدادها سال‌ها به درازا می‌انجامید.

یک وظیفه دیگر روزنامه نگاران قدیمی در دهه ۶۰ باز کردن راه ورود اندیشه‌های انتقادی نسبت به رویه‌های رسمی حکومت، از طریق تریبون دادن به اساتید دغدعه‌دار دانشگاهی بود. این وظیفه را کسی به آنها واگذار نکرده بود و انگیزه‌های شخصی خودشان آنها را در این مسیر پیش می‌راند. در دهه ۶۰ (دوران جنگ) تعداد کسانی که جرات و انگیزه انتقاداز سیاست‌های جاری اقتصادی و سیاسی را داشتند زیاد نبود و راهگستری برای صاحب نظران به محیط بسته رسانه‌ها نیز آسان نبود، اما به هر حال در نیمه دهه هفتاد نتایج تلاش‌های یک دهه قبل به بار نشست و تعداد فراوانی مفسر و تحلیلگر مستقل، سیاست ورز اهل حرف زدن و نوشتن، و فوجی از روزنامه نگاران برجسته و شجاع بهار رسانه‌ای ایران در دوران اصلاحات را شکل دادند.

طی دو دهه اخیر جهان تغییرات بسیاری به خود دیده و راه‌های ارتباطی و عرصه‌های رسانه‌ای تنوع، گستردگی و سرعت بسیاری یافته‌اند. شهروند روزنامه نگاران، اکنون می‌توانند از همان امکانات روزنامه نگاران برخوردار باشند و نگاه خود نسبت به مسائل کشور را روی شبکه‌های اجتماعی به راحتی با جامعه در میان بگذارند. اما از آنجا که این امکان خوشبختانه در اختیار همه هست، اقیانوسی از حاصل ذوق و اندیشه ما را احاطه کرده است که به سرعت همچون امواج می‌رسند و توسط موج بعدی پوشیده می‌شوند. طرفه موقعیتی است: امکان اکتشاف بیشتر، به نامکشوف ماندن کمک می‌کند!

جامعه نو می‌تواند در این زمینه راه حل‌هایی ارائه کند. تحریریه جامعه نو بیش از ۴۰ نفر از ژورنالیست‌های حرفه‌ای روزنامه ازدست داده (روزنامه جامعه فردا) هستند و کماکان دارای برد و حضور رسانه‌ای. می‌توانیم بستر کشف استعدادهای نسل بعدی باشیم. ما در حال حاضر برخی صاحبان استعداد تحلیلگری را که مطالبی بسیار خواندنی را به زیبایی در حوزه‌های اقتصاد و سیاست و فرهنگ تولید می‌کنند به عنوان نویسنده میهمان در کنار خود داریم و هدفمان توسعه ارتباط آنها با مخاطبانشان است. همراهی اعضای کانال با این رسانه در ماه‌های اخیر به خاطر دغدغه‌ها و سلایق مشترکشان بوده است و از همین رو می‌توانیم در راستای همان هدفی که در دهه ۶۰ و ۷۰ دنبال می‌کردیم، این امکان را به آنها بدهیم که به عنوان روزنامه نگاران حرفه‌ای احتمالا بالقوه در کنار ما باشند.

🆔 @jameeno

🔹پنجاه و سومین پادکست سرمقاله #جامعه_نو
شورای سردبیری

🔻عنوان: نکته‌ای درباره وظایف خودمان

🆔 @jameeno

🔹آب شیرین کن دریایی راه حلی برای بحران خشکسالی
محمد احسانی - مدیر پروژه‌های آب و فاضلاب

▫️در کشور ما به دلیل دسترسی به منابع عظیم آب دریا در شمال و جنوب ایران، استفاده از آب شیرین کن دریایی می‌تواند یکی از راه‌های تولید آب شیرین و سالم جهت صنایع و بخش خانگی باشد. با توجه به خشکسالی‌های متوالی، آلودگی‌های زیست محیطی، کاهش سطح آب‌های زیرزمینی و کمبود منابع آب تجدیدپذیر در کشور، استفاده از آب شیرین کن دریایی به عنوان راه حلی برای بحران خشکسالی پیشنهاد می‌گردد. آب شیرین کن دریایی به تنهایی نمی‌تواند تمام کمبودهای منابع آب را جبران نماید زیرا قیمت سرمایه گذاری اولیه آن بالاست اما در کنار اصلاح فرهنگ مصرف و زیرساخت‌های بخش آب، می‌توان آب شیرین کن دریایی را یک گزینه جهت تولید آب مورد نیاز بخش های صنعت با ارزش افزوده بالا دانست.

کشور عزیزمان ایران از لحاظ منابع معدنی، نفت و گاز، زمین‌های حاصلخیز، نیروی انسانی مستعد و جوان و بسیاری از امکانات جغرافیایی و طبیعی در موقعیت استثنایی و ممتازی قرار دارد. اما در کنار تمام این امکانات و استعدادها، مشکل بزرگ و محدودیت عظیمی در خصوص منابع آبی دارد. به قولی می‌توان آب را تنها منبع استراتژیکی دانست که در کشورمان به شدت محدود است. لذا مدیریت منابع آب به روش‌های مختلف به یکی از مهمترین دغدغه‌های توسعه ایران امروز بدل شده است.

🔻برای مشاهده کامل مطلب، گزینه INSTANT VIEW را لمس کنید

🆔 @jameeno


http://telegra.ph/Ehsani-03-01

#الف

🔹خروج

▫️ شورای سردبیری: اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد، مدتی عرصه سیاست ایران به موضوعی تحت عنوان خروج از حاکمیت مشغول بود. اصلاح طلبان کمتر ، و طرف مقابل که آن هنگام لقب اقتدار گرا را تازه گرفته بود بیشتر . علت این سهم نامساوی آن بود که یکی از اصلاح طلبان این موضوع را مطرح کرد و البته درمیان بدنه اصلاح طلبان پاسخ مثبتی نیافت، ولی اقتدارگرایان ازآن پیراهن عثمانی ساختند و مدتها به دنبال تبدیل ان به پرونده برای گرایش اصلاح طلبانه سید محمد خاتمی بودند. محتوای خروج از حاکمیت از نگاه برخی از اصلاح طلبان طرح کننده آن، عدم مشارکت در به عهده گرفتن مسئولیت روند نامعقولی بود که بر تقریبا همه عرصه ها و شئونات حکومتی کشور سلطه داشت. میگفتند بالاخره باید خط قرمزی داشت وبهتر است اگر نمیتوانیم اصلاح کنیم، پی کارمان برویم...... طرف مقابل این پیشنهاد را که در میان اصلاح طلبان چندان طرفداری هم نداشت، خروج علیه حاکمیت تلقی میکرد و میخواست ازآن اهرم اخراج از عرصه سیاست بسازد. طبق معمول ، پس از پیش آمدن یک موضوع جنجالی دیگر ، بحث خروج از حاکمیت هم تمام شد.

اما نشانه های جدی خروج از حاکمیتی دیگر دیده میشود . این بار، کسی حرفش را نزده ، اما آغازش در صفوف مجموعه اقتدارگرایان و محافظه کاران مشهود است. طنزتاریخی وتلخی است که علت این خروج واقعی از حاکمیت نیز آغاز نشدن اصلاحات وخراب شدن همه چیز است: تحت رهبری محافظه کاران و عمدتا به خاطر یک دوره ۸ساله سلطه آنها بر همه چیز ، کشوری ویران از جنبه مهم اقتصادی، درشرف فروپاشی از بعد اجتماعی، ورشکسته از جنبه سیاست داخلی، و بحران زده و واخورده در عرصه سیاست خارجی در مقابل چشمان ماست ، که هیچکس دوست ندارد مسئولیت آنرا به عهده بگیرد. بیش از همه، آنها که مسئولیتهایی به عهده داشته اند مایلند زودتر از این قطار پیاده شوند. تعدادشان یکی دوتا نیست. دارند عبای تائید بی قید و شرط را با قبای انتقاد و افشا عوض میکنند........
🆔 @jameeno