جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان
آغاز رکورد پارو زنی عرض دریای خزر توسط#احمد_شعبانی_فر با شعار #نه_به_ازدواج_کودکان @jamiatdefaa
🔹" پارو میزنم تا به ازدواج کودکان "نه" بگویم"
🔻رکوردزنی 650 کیلومتری #احمدشعبانیفرد برای ممنوعیت ازدواج کودکان
▫️لیلارزاقی / جامعه نو: سنت، فرهنگ یا اجبار.. نامش را هرچه بگذاریم، آنچه کودکان را پای سفرههای عقد مینشاند ریشه در ساختارهای سیاسی، اقتصادی،اجتماعی و قانونی دارد که در آنها کودکان از حقِ کودکی برخوردار نیستند. ساختارهایی که فقراقتصادی و فقرفرهنگی را به مثابه امری محتوم بر زندگی گروهی از کودکان سنجاق میکنند. گزارشها از وجود24 هزار کودک بیوه در کشور حکایت دارد. آماری که این روزها به زنگ خطر تبدیل شده و احمد شعبانی فرد رکورددار سهگانه آبهای آزاد جهان را بر آن داشته تا عرض دریای خزر را با شعار "نه ، به ازدواج کودکان" پارو بزند. او چهارم خرداد ماه یعنی همین سه روز پیش، حرکتش را از بندر آستارا به سمت بندر ترکمن به مسافت 650 کیلومتر آغاز کرد تا با ثبت طولانیترین پاروزنی عرض دریای خزر، فریاد بلند کودکانی باشد که ازدواج زودهنگام ، دلخوشیهای شیرین کودکی را از آنها گرفته است. شعبانی فرد که پیش از این رکورد سهگانه آبهای آزاد جهان را با شعار "بهداشت و درمان رایگان برای کودکان کار" به ثبت رسانده بود، به جامعه نو میگوید؛ مسولیت اجتماعی ورزشکاران ایجاب میکند که نسبت به آنچه در جامعه و به خصوص در ارتباط با کودکان میگذرد، بیاعتنا نباشند.
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Razzaghi-05-28
🔻رکوردزنی 650 کیلومتری #احمدشعبانیفرد برای ممنوعیت ازدواج کودکان
▫️لیلارزاقی / جامعه نو: سنت، فرهنگ یا اجبار.. نامش را هرچه بگذاریم، آنچه کودکان را پای سفرههای عقد مینشاند ریشه در ساختارهای سیاسی، اقتصادی،اجتماعی و قانونی دارد که در آنها کودکان از حقِ کودکی برخوردار نیستند. ساختارهایی که فقراقتصادی و فقرفرهنگی را به مثابه امری محتوم بر زندگی گروهی از کودکان سنجاق میکنند. گزارشها از وجود24 هزار کودک بیوه در کشور حکایت دارد. آماری که این روزها به زنگ خطر تبدیل شده و احمد شعبانی فرد رکورددار سهگانه آبهای آزاد جهان را بر آن داشته تا عرض دریای خزر را با شعار "نه ، به ازدواج کودکان" پارو بزند. او چهارم خرداد ماه یعنی همین سه روز پیش، حرکتش را از بندر آستارا به سمت بندر ترکمن به مسافت 650 کیلومتر آغاز کرد تا با ثبت طولانیترین پاروزنی عرض دریای خزر، فریاد بلند کودکانی باشد که ازدواج زودهنگام ، دلخوشیهای شیرین کودکی را از آنها گرفته است. شعبانی فرد که پیش از این رکورد سهگانه آبهای آزاد جهان را با شعار "بهداشت و درمان رایگان برای کودکان کار" به ثبت رسانده بود، به جامعه نو میگوید؛ مسولیت اجتماعی ورزشکاران ایجاب میکند که نسبت به آنچه در جامعه و به خصوص در ارتباط با کودکان میگذرد، بیاعتنا نباشند.
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Razzaghi-05-28
Telegraph
" پارو میزنم تا به ازدواج کودکان "نه" بگویم"
رکوردزنی 650 کیلومتری احمدشعبانیفرد برای ممنوعیت ازدواج کودکان سنت، فرهنگ یا اجبار.. نامش را هرچه بگذاریم، آنچه کودکان را پای سفرههای عقد مینشاند ریشه در ساختارهای سیاسی، اقتصادی،اجتماعی و قانونی دارد که در آنها کودکان از حقِ کودکی برخوردار نیستند. ساختارهایی…
#یادداشتمنتخب
📎 محتوای این یادداشت که از سایتی حوزوی متعلق به قم نقل میشود درخور توجه همراهان جامعه نو است
🔺 ترامپ، برجام را پاره کرد؛ اما «فقیه» آن را آتش نزد! (این مطلب لزوما بهمعنای دیدگاه مباحثات نیست)
▫️حدود یک سال پیش بود که رهبری، در سخنرانی خودشان به حرف های ترامپ که آن موقع نامزد ریاست جمهوری آمریکا بود اشارهای کردند و گفتند: «ما ابتدائاً برجام را نقض نخواهیم کرد؛ اما اگر طرف مقابل آن را پاره کرد، ما آن را آتش میزنیم». اما آنچه که در عمل اتفاق افتاد، چیز دیگری بود که شایسته تأملی ولو اندک است؛ تأملی که میتواند ما را از سطح حوادث عبور دهد و متوجه عمق آنها بکند.
🔹 ترامپ، برجام را پاره کرد؛ اما «فقیه» آن را آتش نزد؛ زیرا در جهان کنونی، ولایت حقیقی از آن «تکنیک» است و نه «فقیه». و همین امر ـ یعنی اقتضائات جهان تکنیک و تکنولوژیک و سیطره آن ـ جمهوری اسلامی را به پای میز مذاکره کشاند و تا کنون بر سر این میز نگه داشته است؛ حتی الآن که آمریکا میز مذاکره را ترک کرده است.
🔹 سیاست غرب، قدرت خود را از سلطه تکنیکی ـ تکنولوژیکی بهدست آورده است و درحقیقت، سیاست کنونی کارگزار خرد عصر جدید است.
اما ما با این خرد، همچنان بیگانهایم و بیش از همه، جهان کنونی را با مقولات سیاسی ـ ایدئولوژیک فهم میکنیم؛ غافل از آن که سیاست، صرفاً جلوه بیرونی مدرنیته و هر تمدن دیگری هست. باطن و جوهره غرب، همان علم و تمنا و خردی است که جهان جدید را با اوصاف منحصر به فردش به وجود آورده است.
🔹 این که ما ۴۰ سال است مرگ بر آمریکا میگوییم و هنوز نتوانستهایم خودمان را از بند آمریکا برهانیم، بهواسطه پشتوانهای است که قدرت سیاسی در آمریکا از آن بهره دارد و ما از آن بیبهرهایم. آمریکا تمامیت مدرنیته است و تا جهان، جهان تکنیک و تکنولوژی هست، آمریکا ابرقدرت این جهان است.
🔹 آیا نمیتوان بین دوگانهی «تن دادن به وضع موجود» و «در افتادن با زمانه کنونی»، راه سومی انتخاب کرد؟ آیا به جز روزمرهگی و امروز را به فردا رساندن، میتوان افق روشنی در پیش روی حرکت کلی جامعه و سیاست در کشور ما دید؟ تا کی میخواهیم در فضاهای سنتزده و یا سیاستزده، اکنونِ تاریخی خود و جامعه خود را نادیده بگیریم؟
🔹 مگر نه این است که مدرنیته، خود را به سنتیترین نهاد کشور، یعنی حوزه علمیه هم وارد کرده و آن را تبدیل به یکی از نهادهای تکنیکی ـ فرهنگی جامعه کنونی کرده است؟ یعنی بر ماده حوزه هم به تدریج صورت خود را زده و حوزه هم دارای یک ساختار عریض و طویل اداری و بروکراسی شده است و هر سال محتاج بودجه میلیاردی دولت مدرن است تا بتواند خود را همچنان سرپا نگه دارد؛ یعنی حوزههای علمیه شیعه، که همواره در طول تاریخ خودشان را مستقل از دولتها نگاه داشته بودند و به این امر افتخار هم میکردند، اکنون وابسته و نیازمند شدهاند.
متن کامل یادداشت👇👇👇
http://mobahesat.ir/16269
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
📎 محتوای این یادداشت که از سایتی حوزوی متعلق به قم نقل میشود درخور توجه همراهان جامعه نو است
🔺 ترامپ، برجام را پاره کرد؛ اما «فقیه» آن را آتش نزد! (این مطلب لزوما بهمعنای دیدگاه مباحثات نیست)
▫️حدود یک سال پیش بود که رهبری، در سخنرانی خودشان به حرف های ترامپ که آن موقع نامزد ریاست جمهوری آمریکا بود اشارهای کردند و گفتند: «ما ابتدائاً برجام را نقض نخواهیم کرد؛ اما اگر طرف مقابل آن را پاره کرد، ما آن را آتش میزنیم». اما آنچه که در عمل اتفاق افتاد، چیز دیگری بود که شایسته تأملی ولو اندک است؛ تأملی که میتواند ما را از سطح حوادث عبور دهد و متوجه عمق آنها بکند.
🔹 ترامپ، برجام را پاره کرد؛ اما «فقیه» آن را آتش نزد؛ زیرا در جهان کنونی، ولایت حقیقی از آن «تکنیک» است و نه «فقیه». و همین امر ـ یعنی اقتضائات جهان تکنیک و تکنولوژیک و سیطره آن ـ جمهوری اسلامی را به پای میز مذاکره کشاند و تا کنون بر سر این میز نگه داشته است؛ حتی الآن که آمریکا میز مذاکره را ترک کرده است.
🔹 سیاست غرب، قدرت خود را از سلطه تکنیکی ـ تکنولوژیکی بهدست آورده است و درحقیقت، سیاست کنونی کارگزار خرد عصر جدید است.
اما ما با این خرد، همچنان بیگانهایم و بیش از همه، جهان کنونی را با مقولات سیاسی ـ ایدئولوژیک فهم میکنیم؛ غافل از آن که سیاست، صرفاً جلوه بیرونی مدرنیته و هر تمدن دیگری هست. باطن و جوهره غرب، همان علم و تمنا و خردی است که جهان جدید را با اوصاف منحصر به فردش به وجود آورده است.
🔹 این که ما ۴۰ سال است مرگ بر آمریکا میگوییم و هنوز نتوانستهایم خودمان را از بند آمریکا برهانیم، بهواسطه پشتوانهای است که قدرت سیاسی در آمریکا از آن بهره دارد و ما از آن بیبهرهایم. آمریکا تمامیت مدرنیته است و تا جهان، جهان تکنیک و تکنولوژی هست، آمریکا ابرقدرت این جهان است.
🔹 آیا نمیتوان بین دوگانهی «تن دادن به وضع موجود» و «در افتادن با زمانه کنونی»، راه سومی انتخاب کرد؟ آیا به جز روزمرهگی و امروز را به فردا رساندن، میتوان افق روشنی در پیش روی حرکت کلی جامعه و سیاست در کشور ما دید؟ تا کی میخواهیم در فضاهای سنتزده و یا سیاستزده، اکنونِ تاریخی خود و جامعه خود را نادیده بگیریم؟
🔹 مگر نه این است که مدرنیته، خود را به سنتیترین نهاد کشور، یعنی حوزه علمیه هم وارد کرده و آن را تبدیل به یکی از نهادهای تکنیکی ـ فرهنگی جامعه کنونی کرده است؟ یعنی بر ماده حوزه هم به تدریج صورت خود را زده و حوزه هم دارای یک ساختار عریض و طویل اداری و بروکراسی شده است و هر سال محتاج بودجه میلیاردی دولت مدرن است تا بتواند خود را همچنان سرپا نگه دارد؛ یعنی حوزههای علمیه شیعه، که همواره در طول تاریخ خودشان را مستقل از دولتها نگاه داشته بودند و به این امر افتخار هم میکردند، اکنون وابسته و نیازمند شدهاند.
متن کامل یادداشت👇👇👇
http://mobahesat.ir/16269
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
مباحثات
ترامپ، برجام را پاره کرد؛ اما «فقیه» آن را آتش نزد! « مباحثات
در جهان کنونی، ولایت حقیقی از آن «تکنیک» است و نه «فقیه». و همین امر ـ یعنی اقتضائات جهان تکنیک و تکنولوژیک و سیطره آن ـ جمهوری اسلامی را به پای میز مذاکره کشاند و تا کنون بر سر این میز نگه داشته است؛ حتی الآن که آمریکا میز مذاکره را ترک کرده است. سیاست غرب،…
#الف
📎با توجه به اهمیت موقعیت، سرمقالۀ امروز را زودتر از موعد همیشگی منتشر می کنیم
🔺گردنه!
▫️شورای سردبیری :این روزها تعداد زیادی از دنبال کنندگان تحولات کشور به یاد سالوادور آلنده رئیس جمهور کشته شده شیلی در دهه ۷۰ قرن پیش افتاده اند. علت آن روشن است : توسعه اعتصاب رانندگان کامیون ها، که در تقریبا همه استانها رخ داده است. ربط آن هم با شیلی و النده،این است که فضا ساز اصلی ژنرالها برای کودتا علیه دولت آلنده ، اعتصاب سراسری رانندگان کامیون ها بود. نقش آنها همیشه مهم است، زیرا توقف حمل و نقل خیلی زود همه فعالیت ها را قفل میکند و بحران ساز است.
اما تفاوتهایی وجود دارد: اعتصاب کامیونداران شیلی را اتحادیه قدرتمند شرکتهای حمل و نقل تغذیه میکرد که سران آن در پیوند با ژنرالهای وابسته ، به عامل شرکتهای بین المللی مدعی مالکیت معادن مس شیلی تبدیل شده بودند. آنها هزینه اعتصاب را طبق برنامه سیا تا حدی تامین میکردند که رانندگان میتوانستند بدون راه انداختن کامیون خود گذران کنند. اما در ایران چنین وضعیتی وجود ندارد.
🔻در Instant View بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/alef-05-28
📎با توجه به اهمیت موقعیت، سرمقالۀ امروز را زودتر از موعد همیشگی منتشر می کنیم
🔺گردنه!
▫️شورای سردبیری :این روزها تعداد زیادی از دنبال کنندگان تحولات کشور به یاد سالوادور آلنده رئیس جمهور کشته شده شیلی در دهه ۷۰ قرن پیش افتاده اند. علت آن روشن است : توسعه اعتصاب رانندگان کامیون ها، که در تقریبا همه استانها رخ داده است. ربط آن هم با شیلی و النده،این است که فضا ساز اصلی ژنرالها برای کودتا علیه دولت آلنده ، اعتصاب سراسری رانندگان کامیون ها بود. نقش آنها همیشه مهم است، زیرا توقف حمل و نقل خیلی زود همه فعالیت ها را قفل میکند و بحران ساز است.
اما تفاوتهایی وجود دارد: اعتصاب کامیونداران شیلی را اتحادیه قدرتمند شرکتهای حمل و نقل تغذیه میکرد که سران آن در پیوند با ژنرالهای وابسته ، به عامل شرکتهای بین المللی مدعی مالکیت معادن مس شیلی تبدیل شده بودند. آنها هزینه اعتصاب را طبق برنامه سیا تا حدی تامین میکردند که رانندگان میتوانستند بدون راه انداختن کامیون خود گذران کنند. اما در ایران چنین وضعیتی وجود ندارد.
🔻در Instant View بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/alef-05-28
Telegraph
گردنه
این روزها تعداد زیادی از دنبال کنندگان تحولات کشور به یاد سالوادور آلنده رئیس جمهور کشته شده شیلی در دهه ۷۰ قرن پیش افتاده اند. علت آن روشن است : توسعه اعتصاب رانندگان کامیون ها، که در تقریبا همه استانها رخ داده است. ربط آن هم با شیلی و النده،این است که فضا…
🔻هپکوییها باردیگر خبرساز شدند
🔹احضار و بازداشت سهم کارگران معترض
▫️آخرین خبری که همین چند روز پیش و پس از برگزاری سه روز تجمع اعتراضی کارگران از هپکو شنیدیم، این بود که موضوع ساماندهی شرکت هپکو در نشست کارگروه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید کشور در تهران برگزار شد که در آن براساس قانون با استعفای سهامدار جدید شرکت هپکو موافقت شد و این واحد تولیدی تا تعیین سهامدار جدید با ارائه وکالت به سازمان خصوصیسازی واگذار شد. کارگران که از خصوصی سازی فرمایشی جان به لب شده بودند میگفتند، با توجه به توافقاتی که شده امیدوارند نگرانیهای آنها در خصوص آینده هپکو کمتر و اوضاع تولید در هپکو با تزریق قطعات و امکانات بهتر شود و هپکو به بخش دولتی واگذار شود. اما ناگهان خبر احضار و بازداشت گروهی از کارگران معترض ، هپکو را دوباره به صدر خبرها آورد. ماجرا از این قرار است که در پی تجمع یک هفته پیش کارگران هپکو که در اعتراض به تعویق چند ماهه در پرداخت دستمزدها و بلاتکلیفی چندماهه این شرکت برگزار شد و به بستن راه آهن شمال به جنوب توسط کارگران معترض انجامید، بین 10 تا 15 کارگر از سوی دادستانی اراک احضار شدند.
🔻در Instant View بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Hepco-05-28
🔹احضار و بازداشت سهم کارگران معترض
▫️آخرین خبری که همین چند روز پیش و پس از برگزاری سه روز تجمع اعتراضی کارگران از هپکو شنیدیم، این بود که موضوع ساماندهی شرکت هپکو در نشست کارگروه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید کشور در تهران برگزار شد که در آن براساس قانون با استعفای سهامدار جدید شرکت هپکو موافقت شد و این واحد تولیدی تا تعیین سهامدار جدید با ارائه وکالت به سازمان خصوصیسازی واگذار شد. کارگران که از خصوصی سازی فرمایشی جان به لب شده بودند میگفتند، با توجه به توافقاتی که شده امیدوارند نگرانیهای آنها در خصوص آینده هپکو کمتر و اوضاع تولید در هپکو با تزریق قطعات و امکانات بهتر شود و هپکو به بخش دولتی واگذار شود. اما ناگهان خبر احضار و بازداشت گروهی از کارگران معترض ، هپکو را دوباره به صدر خبرها آورد. ماجرا از این قرار است که در پی تجمع یک هفته پیش کارگران هپکو که در اعتراض به تعویق چند ماهه در پرداخت دستمزدها و بلاتکلیفی چندماهه این شرکت برگزار شد و به بستن راه آهن شمال به جنوب توسط کارگران معترض انجامید، بین 10 تا 15 کارگر از سوی دادستانی اراک احضار شدند.
🔻در Instant View بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Hepco-05-28
Telegraph
احضار و بازداشت سهم کارگران معترض
هپکوییها باردیگر خبرساز شدند آخرین خبری که همین چند روز پیش و پس از برگزاری سه روز تجمع اعتراضی کارگران از هپکو شنیدیم، این بود که موضوع ساماندهی شرکت هپکو در نشست کارگروه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید کشور در تهران برگزار شد که در آن براساس قانون با استعفای…
#الف
🔹معنای سکوت اسد
▫️شورای سردبیری: داستان حضور ایران در کشور سوریه دارد به نقطه جالبی میرسد. روسیه، متحد اصلی منطقهای ایران دیروز برای چندمین بار به تلویح گفته است که ایران باید از سوریه بیرون برود. در واقع یک پاس برای آبشار به نتانیاهو داده است: روسیه دستور داد از کنار مرز اسرائیل عقب بیائیم و نتانیاهو هم بلافاصله اعلام کرد ایران باید کلا از سوریه بیرون برود.
شمار این پالسها دارد از دست میرود. به ترجیعبندی تبدیل شده در سرودهای پرابهام. روسیه مخاطب خود را مشخص نمیکند، ولی خطابش به ایران است! حرفی تکرارشونده از وزیر امور خارجه روسیه با این مضمون آشکار که "کارتان در سوریه تمام است. برگردید!" قبلا و تا پیش از رفع خطر داعش از سر پسر رئیسجمهور دستآموزشان حافظ اسد (که از دوران برژنف افتخار تحتالحمایگی اتحاد شوروی و روسیه را داشت) حضور ایران خوب و مفید بود، زیرا به مثابه پیادهنظام ارتش روسیه در سوریه عمل میکرد و حتی رشوه این موقعیت پیادهنظام را با اعطای حق استفاده از گوشهای از پایگاههای هواییاش به روسیه پرداخت میکرد. قبلا روسیه خواستار خروج نیروهای دعوت نشده توسط دولت سوریه بود، حالا آن قید دعوت شده و نشده را حذف کرده است. همه باید بروند. رودربایستی تمام میشود بزودی.
اما تا اینجای داستان و اینکه طرفداران تداوم حضور ایران در سوریه صدایشان در برابر این "به سلامت" گفتنهای روسیه درنمیآید عجیب نیست. عجیب این است که پسر حافظ اسد هم سکوت کرده است. نفوذ ادعایی ایران در منطقه که غربیها و عربها به خاطرش در حال شکستن کمر ما هستند، آنقدر نیست که اسد در مقابل اشارات و دستورات روسیه و اسرائیل دو کلام ناقابل درباره تصمیمش به تداوم دعوت از ایران برای حضور در سوریه به زبان بیاورد. نفوذی بر او در کار نیست و حتی اندکی رودربایستی ندارد که اشارتی بدهد هنوز برای مقابله با تروریستها به نیروهای ایران و داوطلبان افغان دستمزدبگیر از ایران نیاز دارد. در معرض یک سیلی بینالمللی قرار نداریم؟
البته همه میدانیم که مسئولیت طراحی حضور در سوریه و تداوم آن سرسوزنی به عهده روحانی و وزارت خارجه و ظریف نیست. حتی میتوانیم حدس بزنیم تداوم سیل اتهام و انتقاد و تمسخر روحانی و ظریف و عراقچی (نمونهاش، کیهان امروز) به خاطر گریز از پاسخگویی درباره بیحیثیتی جاری در رابطه با روسیه و سوریه است. باید به برجامی بتازند که آمریکاییها برای خروج از آن سرسوزنی بهانه حقوقی پیدا نکردهاند تا کسی جرات نکند درباره افتضاح سوریه چیزی بپرسد. استراتژیستهای کیهان چرا درباره مواضع اخیر روسها و سکوت اسد چیزی نمینویسد؟ آیا ممکن است کسی توضیح دهد حالا که روسها میگویند بروید و اسد هم ساکت است ما چه باید بکنیم؟
🆔 @jameeno
🔹معنای سکوت اسد
▫️شورای سردبیری: داستان حضور ایران در کشور سوریه دارد به نقطه جالبی میرسد. روسیه، متحد اصلی منطقهای ایران دیروز برای چندمین بار به تلویح گفته است که ایران باید از سوریه بیرون برود. در واقع یک پاس برای آبشار به نتانیاهو داده است: روسیه دستور داد از کنار مرز اسرائیل عقب بیائیم و نتانیاهو هم بلافاصله اعلام کرد ایران باید کلا از سوریه بیرون برود.
شمار این پالسها دارد از دست میرود. به ترجیعبندی تبدیل شده در سرودهای پرابهام. روسیه مخاطب خود را مشخص نمیکند، ولی خطابش به ایران است! حرفی تکرارشونده از وزیر امور خارجه روسیه با این مضمون آشکار که "کارتان در سوریه تمام است. برگردید!" قبلا و تا پیش از رفع خطر داعش از سر پسر رئیسجمهور دستآموزشان حافظ اسد (که از دوران برژنف افتخار تحتالحمایگی اتحاد شوروی و روسیه را داشت) حضور ایران خوب و مفید بود، زیرا به مثابه پیادهنظام ارتش روسیه در سوریه عمل میکرد و حتی رشوه این موقعیت پیادهنظام را با اعطای حق استفاده از گوشهای از پایگاههای هواییاش به روسیه پرداخت میکرد. قبلا روسیه خواستار خروج نیروهای دعوت نشده توسط دولت سوریه بود، حالا آن قید دعوت شده و نشده را حذف کرده است. همه باید بروند. رودربایستی تمام میشود بزودی.
اما تا اینجای داستان و اینکه طرفداران تداوم حضور ایران در سوریه صدایشان در برابر این "به سلامت" گفتنهای روسیه درنمیآید عجیب نیست. عجیب این است که پسر حافظ اسد هم سکوت کرده است. نفوذ ادعایی ایران در منطقه که غربیها و عربها به خاطرش در حال شکستن کمر ما هستند، آنقدر نیست که اسد در مقابل اشارات و دستورات روسیه و اسرائیل دو کلام ناقابل درباره تصمیمش به تداوم دعوت از ایران برای حضور در سوریه به زبان بیاورد. نفوذی بر او در کار نیست و حتی اندکی رودربایستی ندارد که اشارتی بدهد هنوز برای مقابله با تروریستها به نیروهای ایران و داوطلبان افغان دستمزدبگیر از ایران نیاز دارد. در معرض یک سیلی بینالمللی قرار نداریم؟
البته همه میدانیم که مسئولیت طراحی حضور در سوریه و تداوم آن سرسوزنی به عهده روحانی و وزارت خارجه و ظریف نیست. حتی میتوانیم حدس بزنیم تداوم سیل اتهام و انتقاد و تمسخر روحانی و ظریف و عراقچی (نمونهاش، کیهان امروز) به خاطر گریز از پاسخگویی درباره بیحیثیتی جاری در رابطه با روسیه و سوریه است. باید به برجامی بتازند که آمریکاییها برای خروج از آن سرسوزنی بهانه حقوقی پیدا نکردهاند تا کسی جرات نکند درباره افتضاح سوریه چیزی بپرسد. استراتژیستهای کیهان چرا درباره مواضع اخیر روسها و سکوت اسد چیزی نمینویسد؟ آیا ممکن است کسی توضیح دهد حالا که روسها میگویند بروید و اسد هم ساکت است ما چه باید بکنیم؟
🆔 @jameeno
🔺 صنعت کشتیرانی ایران در آستانه تحریم
▫️جامعه نو: در پی تحریمهای جدید آمریکا مبنی بر خروج از برجام، شرکتهای کانتینری و نفتکش برای پایاندادن به کسب و کارشان با ایران آماده میشوند. به گزارش وال استریت ژورنال، خطوط کشتیرانی مرسک دانمارک و MSC سوئیس به عنوان دو خط کشتیرانی بزرگ دنیا اعلام کردهاند که حمل کالاهای عمومی در رابطه با ایران را خاتمه میدهند، این در حالی است که شرکتهای نفتکش نیز قصد روانه کردن کشتیهای خود به سوی دیگر کشورهای تولید کننده نفت در آسیای میانه و آفریقای غربی را دارند.
سورن اسکو، مدیر شرکت مرسک در این باره میگوید: "اگرچه آمریکا در تحمیل تحریمهای جدید تنها است، اما در صورت اجرای کامل تحریمها، فکر نمیکنم هیچ شرکت کشتیرانی که در سطح جهانی کار میکند حاضر به ادامه فعالیت با ایران باشد." شرکت مرسک و MSC از کالاهای الکترونیکی و خانگی گرفته تا مواد غذایی و ماشینآلات سنگین را به ایران حمل کردهاند.
اسکو میگوید: "در حال حاضر حجم فعالیت شرکت مرسک در ارتباط با ایران ناچیز است، اما با حذف تحریمها در سال 2016؛ ایران با جمعیت 80 میلیونی برای شرکتهای حمل و نقل، یک مقصد مهم تجاری در آسیای میانه به شمار میرفت."
دولت ترامپ به صنعت کشتیرانی اعلام کرده تا اوایل ماه نوامبر به ادامه فعالیت خود با ایران پایان دهند. شرکتهای کشتیرانی که تا کنون از عرضه بیش از تقاضا در ظرفیت جهانی رنج میبردند، اکنون حذف پنجمین تولید کننده بزرگ نفت از بازارشان را شاهد خواهند بود. با این شرایط به نظر میرسد شرکت ملی نفتکش ایران و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، دو شرکتی خواهند بود که بیشترین ضربه را از این تحریمها خواهند دید. ایران با صادرات 2/6 میلیون بشکه نفت خام در روز در ماه آوریل سال جاری، حدود 5 درصد نفت خام دنیا را عرضه کرده است. در حال حاضر چین، ژاپن، هند و کره جنوبی مقاصد مهم صادراتی نفت خام ایران هستند.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: در پی تحریمهای جدید آمریکا مبنی بر خروج از برجام، شرکتهای کانتینری و نفتکش برای پایاندادن به کسب و کارشان با ایران آماده میشوند. به گزارش وال استریت ژورنال، خطوط کشتیرانی مرسک دانمارک و MSC سوئیس به عنوان دو خط کشتیرانی بزرگ دنیا اعلام کردهاند که حمل کالاهای عمومی در رابطه با ایران را خاتمه میدهند، این در حالی است که شرکتهای نفتکش نیز قصد روانه کردن کشتیهای خود به سوی دیگر کشورهای تولید کننده نفت در آسیای میانه و آفریقای غربی را دارند.
سورن اسکو، مدیر شرکت مرسک در این باره میگوید: "اگرچه آمریکا در تحمیل تحریمهای جدید تنها است، اما در صورت اجرای کامل تحریمها، فکر نمیکنم هیچ شرکت کشتیرانی که در سطح جهانی کار میکند حاضر به ادامه فعالیت با ایران باشد." شرکت مرسک و MSC از کالاهای الکترونیکی و خانگی گرفته تا مواد غذایی و ماشینآلات سنگین را به ایران حمل کردهاند.
اسکو میگوید: "در حال حاضر حجم فعالیت شرکت مرسک در ارتباط با ایران ناچیز است، اما با حذف تحریمها در سال 2016؛ ایران با جمعیت 80 میلیونی برای شرکتهای حمل و نقل، یک مقصد مهم تجاری در آسیای میانه به شمار میرفت."
دولت ترامپ به صنعت کشتیرانی اعلام کرده تا اوایل ماه نوامبر به ادامه فعالیت خود با ایران پایان دهند. شرکتهای کشتیرانی که تا کنون از عرضه بیش از تقاضا در ظرفیت جهانی رنج میبردند، اکنون حذف پنجمین تولید کننده بزرگ نفت از بازارشان را شاهد خواهند بود. با این شرایط به نظر میرسد شرکت ملی نفتکش ایران و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، دو شرکتی خواهند بود که بیشترین ضربه را از این تحریمها خواهند دید. ایران با صادرات 2/6 میلیون بشکه نفت خام در روز در ماه آوریل سال جاری، حدود 5 درصد نفت خام دنیا را عرضه کرده است. در حال حاضر چین، ژاپن، هند و کره جنوبی مقاصد مهم صادراتی نفت خام ایران هستند.
🆔 @jameeno
#الف
🔸سیلی سلبریتیها
▫️شورای سردبیری: سلبریتیها در حال فتح کشورند. سیاستمداران ورشکسته از هنرپیشههای سینما و خوانندهها و کشتیگیرها سیلی میخورند و میدان را برای آنها وامیگذارند. این عاقبت عوامزده کردن عرصه سیاست در ایران است. یک روز پس از اختصاص صفحه اول تقریبا همه روزنامهها و از جمله پرتیراژترین روزنامه اقتصادی کشور به مرحوم ناصر ملکمطیعی(که دلیل آن قابل درک است) فضای خبری آکنده از اخبار پاسخهای رد دعوت به افطاری حسن روحانی توسط هنرپیشههای سینما است. نهضت "ما به افطاری نخواهیم رفت" راه انداخته و سیلی به روحانی زدهاند. افزایش شهرت و محبوبیت، این بار از این طریق. البته سیاسیون هم مستحق چنین لگدهایی هستند.
پدیده افزایش نفوذ اجتماعی چهرههای موسوم به سلبریتی در همه جای جهان وجود دارد. آنها غالبا مورد تقلید و محبوبند و اگر مثلا مارک خاصی از ساعت یا لباس را استفاده کنند به علت تقلید عوام از آنها، آن مارک بخصوص بازار خوبی پیدا میکند. به همین علت هم هست که از حدود یکصدسال پیش سرمایهداری مصرفگرا از تصویر هنرپیشهها در آگهیهای تبلیغاتی برای افزایش فروش کالاهای خود سود برده است. حضور هنرپیشهها و ورزشکاران در سیاست هم با همین فرمول صورت گرفته و در هنگام تبلیغات انتخاباتی سیاستمداران از عکس گرفتن با آنها سود بردهاند. برخلاف شهروندان عادی ، هرکدام از سلبریتیها معادل تعدادی رای هستند: هزار، یا ۱۰۰ هزار، یا حتی شاید یک میلیون. خیلی خوب است.
قضیه اما به این ختم نمیشود. در نقطه اوج این آمیزش، رانالد ریگان هنرپیشه محبوب در کسوت عضو حزب جمهوریخواه ایالات متحده به ریاست جمهوری میرسد. (البته پس از آلوده شدن به نجاست شهادت بر کمونیست بودن برخی اهالی هالیوود در دوران پیگردهای مککارتی) و ایزابل پرون در آرژانتین رئیسجمهور میشود. البته ما هنوز اینقدر پیشرفت نکردهایم.
این رده از شهروندان در ایران فعلا در حال تبدیل شدن به عناصر موثر سیاسی هستند. گسترش این نفوذ با فعال شدن سلبریتیها و بویژه هنرپیشهها برای دفاع از حقوق صنفی شروع شد. نخستین حضورهای غیر از پرده سینما برای خواهش از مردم بود تا سیدی تکثیرشده فیلم نخرند. اما به تدریج حضور آنها به عرصه سیاست کشید. مشاوران آدمهای مهم سیاسی آنها را به دیدارها دعوت کردند تا مقبول بودن شخصیتها نزد هنرپیشه و ورزشکار را در تلویزیون به رخ مردم بکشند. اما هر استفادهای هزینهای دارد. عدهای از این جماعت هم حاضر به این سوءاستفاده از خودشان نشدند و طرف مقابل را سنگ روی یخ کردند. نیمی از انگیزه رد اخیر دعوت روحانی به همین دلیل است.
در طول این تعاملات، سلبریتیها در حال افزایش وزن و اعتبار خود در مقابل سیاسیون بودهاند. باتکیه بر ابعاد سیاسی تضییقات اعمال شده بر هنرمندان و ورزشکاران (مانند سانسور، ممنوعالکاری، منع کردن از مسابقه) آنها به تدریج وزن سیاسی پیدا کرده و در مسابقه با سازمانهای حکومتی (مانند هلالاحمر، در جمعآوری کمک) اعتبار سیاسی هم پیدا کردهاند. حق اظهار عقیده در مورد همه مسائل سیاسی کشور توسط همه شهروندان که حق سلبریتیها هم هست، حالا نزد آنها ابعاد گستردهای مییابد. درست مانند همان رایی که در حد هزار یا صد هزار یا میلیون میتوانستند باخود داشته باشند.
اما عرصه سیاست همیشه زمان شور انتخاباتی نیست که دو چهره مثبت و منفی نسبی روبروی هم قرار گیرند. در عمل، عرصه سیاست غالبا مهآلود، مبهم و پیچیده است. گاهی حسننیت یک شخص ناآگاه به پیچیدگی سیاست نتایج بد میزاید. همینجاست که خطر عمده کردن نقش سلبریتیها خود را نشان میدهد. مثلا دیروز مشاهده شد خانم هنرپیشهای برای اقای روحانی پیام گذاشته که من به افطاری شما نمیآیم و به جای من یک زندانی سیاسی را دعوت کنید. البته این سیلی حق مسلم جناب روحانی و گروهی است که او را در زمینه رابطه با جامعه اداره میکنند، ولی وقتی آن خانم چنین متلک سنگینی (که رسانههای مخالف روحانی و خارجی با شعف آن را پوشش دادند) میپراند، عوام فکر میکنند آن زندانی سیاسی را روحانی به زندان انداخته است. سرجمع، این خاک پاشیدن به چشم جامعه به زیان منافع مردم است که میدانیم نفع عمومی آنها حمایت از دولت روحانی در مقابل فشار جنگطلبان، فرهنگستیزان و به زنداناندازان دانشجویان و فعالان مدنی و روزنامهنگاران و... هنرمندان است. عاقبت سیاستمدار شدن هنرپیشهها، چنین گافهای مضری است.
🆔 @jameeno
🔸سیلی سلبریتیها
▫️شورای سردبیری: سلبریتیها در حال فتح کشورند. سیاستمداران ورشکسته از هنرپیشههای سینما و خوانندهها و کشتیگیرها سیلی میخورند و میدان را برای آنها وامیگذارند. این عاقبت عوامزده کردن عرصه سیاست در ایران است. یک روز پس از اختصاص صفحه اول تقریبا همه روزنامهها و از جمله پرتیراژترین روزنامه اقتصادی کشور به مرحوم ناصر ملکمطیعی(که دلیل آن قابل درک است) فضای خبری آکنده از اخبار پاسخهای رد دعوت به افطاری حسن روحانی توسط هنرپیشههای سینما است. نهضت "ما به افطاری نخواهیم رفت" راه انداخته و سیلی به روحانی زدهاند. افزایش شهرت و محبوبیت، این بار از این طریق. البته سیاسیون هم مستحق چنین لگدهایی هستند.
پدیده افزایش نفوذ اجتماعی چهرههای موسوم به سلبریتی در همه جای جهان وجود دارد. آنها غالبا مورد تقلید و محبوبند و اگر مثلا مارک خاصی از ساعت یا لباس را استفاده کنند به علت تقلید عوام از آنها، آن مارک بخصوص بازار خوبی پیدا میکند. به همین علت هم هست که از حدود یکصدسال پیش سرمایهداری مصرفگرا از تصویر هنرپیشهها در آگهیهای تبلیغاتی برای افزایش فروش کالاهای خود سود برده است. حضور هنرپیشهها و ورزشکاران در سیاست هم با همین فرمول صورت گرفته و در هنگام تبلیغات انتخاباتی سیاستمداران از عکس گرفتن با آنها سود بردهاند. برخلاف شهروندان عادی ، هرکدام از سلبریتیها معادل تعدادی رای هستند: هزار، یا ۱۰۰ هزار، یا حتی شاید یک میلیون. خیلی خوب است.
قضیه اما به این ختم نمیشود. در نقطه اوج این آمیزش، رانالد ریگان هنرپیشه محبوب در کسوت عضو حزب جمهوریخواه ایالات متحده به ریاست جمهوری میرسد. (البته پس از آلوده شدن به نجاست شهادت بر کمونیست بودن برخی اهالی هالیوود در دوران پیگردهای مککارتی) و ایزابل پرون در آرژانتین رئیسجمهور میشود. البته ما هنوز اینقدر پیشرفت نکردهایم.
این رده از شهروندان در ایران فعلا در حال تبدیل شدن به عناصر موثر سیاسی هستند. گسترش این نفوذ با فعال شدن سلبریتیها و بویژه هنرپیشهها برای دفاع از حقوق صنفی شروع شد. نخستین حضورهای غیر از پرده سینما برای خواهش از مردم بود تا سیدی تکثیرشده فیلم نخرند. اما به تدریج حضور آنها به عرصه سیاست کشید. مشاوران آدمهای مهم سیاسی آنها را به دیدارها دعوت کردند تا مقبول بودن شخصیتها نزد هنرپیشه و ورزشکار را در تلویزیون به رخ مردم بکشند. اما هر استفادهای هزینهای دارد. عدهای از این جماعت هم حاضر به این سوءاستفاده از خودشان نشدند و طرف مقابل را سنگ روی یخ کردند. نیمی از انگیزه رد اخیر دعوت روحانی به همین دلیل است.
در طول این تعاملات، سلبریتیها در حال افزایش وزن و اعتبار خود در مقابل سیاسیون بودهاند. باتکیه بر ابعاد سیاسی تضییقات اعمال شده بر هنرمندان و ورزشکاران (مانند سانسور، ممنوعالکاری، منع کردن از مسابقه) آنها به تدریج وزن سیاسی پیدا کرده و در مسابقه با سازمانهای حکومتی (مانند هلالاحمر، در جمعآوری کمک) اعتبار سیاسی هم پیدا کردهاند. حق اظهار عقیده در مورد همه مسائل سیاسی کشور توسط همه شهروندان که حق سلبریتیها هم هست، حالا نزد آنها ابعاد گستردهای مییابد. درست مانند همان رایی که در حد هزار یا صد هزار یا میلیون میتوانستند باخود داشته باشند.
اما عرصه سیاست همیشه زمان شور انتخاباتی نیست که دو چهره مثبت و منفی نسبی روبروی هم قرار گیرند. در عمل، عرصه سیاست غالبا مهآلود، مبهم و پیچیده است. گاهی حسننیت یک شخص ناآگاه به پیچیدگی سیاست نتایج بد میزاید. همینجاست که خطر عمده کردن نقش سلبریتیها خود را نشان میدهد. مثلا دیروز مشاهده شد خانم هنرپیشهای برای اقای روحانی پیام گذاشته که من به افطاری شما نمیآیم و به جای من یک زندانی سیاسی را دعوت کنید. البته این سیلی حق مسلم جناب روحانی و گروهی است که او را در زمینه رابطه با جامعه اداره میکنند، ولی وقتی آن خانم چنین متلک سنگینی (که رسانههای مخالف روحانی و خارجی با شعف آن را پوشش دادند) میپراند، عوام فکر میکنند آن زندانی سیاسی را روحانی به زندان انداخته است. سرجمع، این خاک پاشیدن به چشم جامعه به زیان منافع مردم است که میدانیم نفع عمومی آنها حمایت از دولت روحانی در مقابل فشار جنگطلبان، فرهنگستیزان و به زنداناندازان دانشجویان و فعالان مدنی و روزنامهنگاران و... هنرمندان است. عاقبت سیاستمدار شدن هنرپیشهها، چنین گافهای مضری است.
🆔 @jameeno
👍2
🔹روایت خدیجه پاکضمیر از زندان تهران بزرگ و وضعیت نگهداری #محمد_حبیبی ، معلم زندانی
🔺«۳۰ نفر در یک اتاق با ظرفیت ۱۲ زندانی نگهداری میشوند»
▫️جامعه نو: بیش از ۲۰ روز از بازداشت محمد حبیبی فعال کانون صنفی معلمان گذشته است. از بیستم اردیبهشت ماه که معلمان در سراسر شهرهای ایران در اعتراض به وضع نامناسب نظام آموزشی و وضعیت معیشتی، تجمعات اعتراض آمیز صنفی برگزار کردند و کار به بازداشت و ضرب و شتم معلمان کشید تا همین امروز، همه تشکلها و فعالان صنفی از محمد حبیبی و مطالبه آزادی بیقید و شرط او گفتند و نوشتند. حالا همسر محمد حبیبی ضمن تشریح آخرین وضعیت این معلم زندانی به "جامعه نو" میگوید: « تمام مراحل قانونی برای آزادی محمد حبیبی را رفتهایم. قول پیگیری میدهند اما از طرفی میگویند دست ما بسته است، این پرونده ها زیر نظر قوه قضائیه و دستگاههای امنیتی است... اعلام کردهاند، جرم آقای حبیبی امنیتی است، پس چرا در زندان تهران بزرگ و در این شرایط سخت با زندانیان جرائم عمومی نگهداری میشود..»
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/habibi-05-31
🔺«۳۰ نفر در یک اتاق با ظرفیت ۱۲ زندانی نگهداری میشوند»
▫️جامعه نو: بیش از ۲۰ روز از بازداشت محمد حبیبی فعال کانون صنفی معلمان گذشته است. از بیستم اردیبهشت ماه که معلمان در سراسر شهرهای ایران در اعتراض به وضع نامناسب نظام آموزشی و وضعیت معیشتی، تجمعات اعتراض آمیز صنفی برگزار کردند و کار به بازداشت و ضرب و شتم معلمان کشید تا همین امروز، همه تشکلها و فعالان صنفی از محمد حبیبی و مطالبه آزادی بیقید و شرط او گفتند و نوشتند. حالا همسر محمد حبیبی ضمن تشریح آخرین وضعیت این معلم زندانی به "جامعه نو" میگوید: « تمام مراحل قانونی برای آزادی محمد حبیبی را رفتهایم. قول پیگیری میدهند اما از طرفی میگویند دست ما بسته است، این پرونده ها زیر نظر قوه قضائیه و دستگاههای امنیتی است... اعلام کردهاند، جرم آقای حبیبی امنیتی است، پس چرا در زندان تهران بزرگ و در این شرایط سخت با زندانیان جرائم عمومی نگهداری میشود..»
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید.
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/habibi-05-31
Telegraph
روایت خدیجه پاکضمیر از زندان تهران بزرگ و وضعیت نگهداری محمد حبیبی
«30 نفر در یک اتاق با ظرفیت 12 زندانی نگهداری میشوند» جامعه نو: بیش از 20 روز از بازداشت محمد حبیبی فعال کانون صنفی معلمان گذشته است. از بیستم اردیبهشت ماه که معلمان در سراسر شهرهای ایران در اعتراض به وضع نامناسب نظام آموزشی و وضعیت معیشتی، تجمعات اعتراض…
🔹بازگشت به بغداد
🔺آنچه عربستان و ایران باید در عراق انجام دهند
▫️برگردان: مجتبی رحیمی / جامعه نو: عربستان سعودی بعد از تقریبا ربع قرن دوری از عراق روابطش با این کشور را بازسازی می کند. این رابطه جدید از سال ۲۰۱۶ آغاز شد و در اواسط سال ۲۰۱۷ به شدت سرعت گرفت و پس از انتخابات سال ۲۰۱۸ می تواند شتاب بیشتری بگیرد، به خصوص اگر سیاستمداران در دولت جدید بتوانند این روابط را برقرار کنند.
استراتژی ریاض این است که بر روی موج ملی گرایی عراق سوار شود، و سرمایه گذاری اقتصادی را دوباره برقرار کند و روابط با عراق را روی خط قومیت گرایی گسترش دهد. اگر هدف عربستان اعتراض به بازگشت نفوذ ایران در عراق باشد، متوجه خواهد شد که بسیاری از عراقی ها، حتی کسانی که از نفوذ بی نظیر ایران انتقاد می کنند هم این را به عنوان یک خط قرمز نگاه خواهند کرد. مسیری که کشور عراق را به عرصه درگیری های منطقه ای باز می گرداند.
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Baghdad-05-31
🔺آنچه عربستان و ایران باید در عراق انجام دهند
▫️برگردان: مجتبی رحیمی / جامعه نو: عربستان سعودی بعد از تقریبا ربع قرن دوری از عراق روابطش با این کشور را بازسازی می کند. این رابطه جدید از سال ۲۰۱۶ آغاز شد و در اواسط سال ۲۰۱۷ به شدت سرعت گرفت و پس از انتخابات سال ۲۰۱۸ می تواند شتاب بیشتری بگیرد، به خصوص اگر سیاستمداران در دولت جدید بتوانند این روابط را برقرار کنند.
استراتژی ریاض این است که بر روی موج ملی گرایی عراق سوار شود، و سرمایه گذاری اقتصادی را دوباره برقرار کند و روابط با عراق را روی خط قومیت گرایی گسترش دهد. اگر هدف عربستان اعتراض به بازگشت نفوذ ایران در عراق باشد، متوجه خواهد شد که بسیاری از عراقی ها، حتی کسانی که از نفوذ بی نظیر ایران انتقاد می کنند هم این را به عنوان یک خط قرمز نگاه خواهند کرد. مسیری که کشور عراق را به عرصه درگیری های منطقه ای باز می گرداند.
🔻در INSTANT VIEW بیشتر بخوانید
🆔 @jameeno
http://telegra.ph/Baghdad-05-31
Telegraph
بازگشت به بغداد
آنچه عربستان و ایران باید در عراق انجام دهند عربستان سعودی بعد از تقریبا ربع قرن دوری از عراق روابطش با این کشور را بازسازی می کند. این رابطه جدید از سال 2016 آغاز شد و در اواسط سال 2017 به شدت سرعت گرفت و پس از انتخابات سال 2018 می تواند شتاب بیشتری بگیرد،…
#الف
📌روحانی به دعوت شریعتمداری پاسخ مثبت دهد
▫️شورای سردبیری: پس از مدتی پردهنشینی، مدیر مسئول کیهان، آقای حسین شریعتمداری در ظهوری دوباره از آقای روحانی خواسته با مخالفانش "مذاکره" کند: "کاش دولت محترم که مذاکره را یکی از موثرترین راهکارها برای حل مشکلات میداند زمینهای هم برای مذاکره با منتقدان داخلی فراهم میکرد... دولت نباید از روبرو شدن با منتقدان و شنیدن نظر و قضاوت آنان بیمی داشته باشد... میتواند با ارائه شواهد و دلایل منطقی به پرسشها و انتقادات آنها پاسخ گوید."
هرچند روشن نیست منظور نویسنده از مذاکره، گفتگو درباره راههای برونرفت کشور از وضعیت بحرانی است یا مناظرهای که در آن نظر منتقدان شنیده و نظرات متقابل عرضه میشود اما هر کدام که مد نظر نویسنده باشد باید به فوریت پذیرفته شود. اصلاحطلبان و همراهان سیاسی روحانی از مدتها پیش به وقوع گفتگو و مذاکرهای برای اجماع بر راهحلهایی در مورد عمدهترین موضوعات ملی پیش روی کشور اصرار داشتهاند. رویارویی در قالب مناظره و سوال و جواب هم از آنجا که بالاخره بهانهجویی و تخریب را از نقد ممیز میکند میتواند مفید باشد. بویژه برای روحانی مفید باشد که گفتگوهای تلویزیونی او با آن خبرنگاران گزینششده همیشه کم محتوا، خستهکننده و دارای تاثیر منفی بوده است.
متقابلا میتوان پیشنهاد کرد مخالفان سیاستهای روحانی با استفاده از نفوذ خود جلساتی شبیه به مناظرههای تلویزیونی دوران انتخابات در تلویزیون سامان دهند تا روحانی و نزدیکانش مانند جهانگیری و ظریف در مقابل منتقدانی بنشینند که بعید به نظر میرسد دنبال پاسخ باشند و فقط میخواهند آوارهای تمام اشتباهات خود را بر سر روحانی بریزند. خود آقای شریعتمداری در همین به قول خودش وجیزهای که برای دعوت از روحانی نوشته تنها کسی را که برای همه چیز، حتی گرفتاریهای دوران احمدینژاد مسئول میبیند روحانی است. هرچند برخی معتقدند مدیر مسئول کیهان دیگر آن نفوذ و کاربرد سابق را در سیستم ندارد، با این حال پسندیده خواهد بود آقای شریعتمداری که خوشبختانه در همه زمینههای سیاسی،اقتصادی، بینالملل و هستهای اطلاعات وسیع و دست پر دارند از نفوذ و سابقه خود برای شروع این روند از رویارویی فکری سازنده در تلویزیون استفاده کنند.
حداقل یک دلیل فراجناحی خوب برای مفید بودن این اقدام وجود دارد: تبلیغات یک طرفه ضددولت توسط مخالفان آن، فقط دولت را تخریب و احیانا ضعیف نمیکند، بلکه پایه اجتماعی سست شده حکومت را سستتر، امثال جان بولتون را جریتر و امکان فشارهای خارجی را بیشتر و کشور را شکنندهتر میکند. باید به این تبلیغات نقطه پایان گذاشت و در فرآیندی از پرسشگری مخالفان و پاسخگویی دولت، جامعه را به سمت حمایت آگاهانه از حکومت هدایت کرد.
حالا که نمایش گوش شنوا داشتن در این کشور مد شده، خوب نیست روحانی از قافله عقب بماند!
🆔 @jameeno
📌روحانی به دعوت شریعتمداری پاسخ مثبت دهد
▫️شورای سردبیری: پس از مدتی پردهنشینی، مدیر مسئول کیهان، آقای حسین شریعتمداری در ظهوری دوباره از آقای روحانی خواسته با مخالفانش "مذاکره" کند: "کاش دولت محترم که مذاکره را یکی از موثرترین راهکارها برای حل مشکلات میداند زمینهای هم برای مذاکره با منتقدان داخلی فراهم میکرد... دولت نباید از روبرو شدن با منتقدان و شنیدن نظر و قضاوت آنان بیمی داشته باشد... میتواند با ارائه شواهد و دلایل منطقی به پرسشها و انتقادات آنها پاسخ گوید."
هرچند روشن نیست منظور نویسنده از مذاکره، گفتگو درباره راههای برونرفت کشور از وضعیت بحرانی است یا مناظرهای که در آن نظر منتقدان شنیده و نظرات متقابل عرضه میشود اما هر کدام که مد نظر نویسنده باشد باید به فوریت پذیرفته شود. اصلاحطلبان و همراهان سیاسی روحانی از مدتها پیش به وقوع گفتگو و مذاکرهای برای اجماع بر راهحلهایی در مورد عمدهترین موضوعات ملی پیش روی کشور اصرار داشتهاند. رویارویی در قالب مناظره و سوال و جواب هم از آنجا که بالاخره بهانهجویی و تخریب را از نقد ممیز میکند میتواند مفید باشد. بویژه برای روحانی مفید باشد که گفتگوهای تلویزیونی او با آن خبرنگاران گزینششده همیشه کم محتوا، خستهکننده و دارای تاثیر منفی بوده است.
متقابلا میتوان پیشنهاد کرد مخالفان سیاستهای روحانی با استفاده از نفوذ خود جلساتی شبیه به مناظرههای تلویزیونی دوران انتخابات در تلویزیون سامان دهند تا روحانی و نزدیکانش مانند جهانگیری و ظریف در مقابل منتقدانی بنشینند که بعید به نظر میرسد دنبال پاسخ باشند و فقط میخواهند آوارهای تمام اشتباهات خود را بر سر روحانی بریزند. خود آقای شریعتمداری در همین به قول خودش وجیزهای که برای دعوت از روحانی نوشته تنها کسی را که برای همه چیز، حتی گرفتاریهای دوران احمدینژاد مسئول میبیند روحانی است. هرچند برخی معتقدند مدیر مسئول کیهان دیگر آن نفوذ و کاربرد سابق را در سیستم ندارد، با این حال پسندیده خواهد بود آقای شریعتمداری که خوشبختانه در همه زمینههای سیاسی،اقتصادی، بینالملل و هستهای اطلاعات وسیع و دست پر دارند از نفوذ و سابقه خود برای شروع این روند از رویارویی فکری سازنده در تلویزیون استفاده کنند.
حداقل یک دلیل فراجناحی خوب برای مفید بودن این اقدام وجود دارد: تبلیغات یک طرفه ضددولت توسط مخالفان آن، فقط دولت را تخریب و احیانا ضعیف نمیکند، بلکه پایه اجتماعی سست شده حکومت را سستتر، امثال جان بولتون را جریتر و امکان فشارهای خارجی را بیشتر و کشور را شکنندهتر میکند. باید به این تبلیغات نقطه پایان گذاشت و در فرآیندی از پرسشگری مخالفان و پاسخگویی دولت، جامعه را به سمت حمایت آگاهانه از حکومت هدایت کرد.
حالا که نمایش گوش شنوا داشتن در این کشور مد شده، خوب نیست روحانی از قافله عقب بماند!
🆔 @jameeno
#یادداشتمنتخب
📎هفته گذشته یادداشتی خواندنی از کانال مباحثات نقل کردیم که یادداشت دیگری هم درباره آن عرضه شده. این یک نیز خواندنی است.
مباحثات/تأملی دربارهی یک یادداشت
✔️ هدایت در عصر تجدد و پس از آن
«سید فرید حاجسیدجوادی»
🔸 اشاره: انتشار یادداشتی وارده با عنوان «ترامپ برجام را پاره کرد؛ اما فقیه آن را آتش نزد» واکنشها و اظهارنظرهای مختلفی را از سوی مخاطبین به همراه داشت که یادداشت حاضر، یکی از آن موارد است.
🔹 در جوامع سکولار قرنهاست که عرصههای اجتماعی ذیل حوزه نفوذ عقلانیت مدرن درآمده و حتی پیامدهای اخلاقی و معنوی آن را نیز با همان عقلانیت فهم، تبیین و چارهجویی میکنند. در جوامعی که سنت دینی همچنان از اقتدار اجتماعی برخوردارست، کشاکشی میان نیازهای برآمده از تجدد با ارزشهای سنتی در جریان است.
🔹 روابط بینالملل از جمله عرصههایی است که میتوان چالش دینداری سنتی و جهان متجدد را در آن مشاهده کرد. حفظ استقلال سیاسی، اقتصادی و ـ مهمتر از آن ـ فرهنگی در جهان مدرن، مستلزم مقاومت در برابر قواعدی است که در قالب کنوانسیونها و معاهدههای بینالمللی بر کشورها تحمیل میشود.
🔹 پیمان منع گسترش تسلیحات هستهای (NPT) که ظاهری موجه و معقول دارد و سالها پیش بدان پیوستهایم، زمینهساز مداخله و محدودسازی استقلال سیاسی ایران شده است. همین تجربه تلخ حساسیتها را درباره پیوستن به گروه ویژه اقدام مالی (FATF) برانگیخته است. این پیمانها، قواعد تنظیم رفتار کشورها در عرصه بینالمللیاند. پذیرش آنها محدودکننده است و کنارهگیری از آنها زمینه انزوا و تحریم را فراهم میسازد.
🔹 اساساً مناسبات جدید بینالملل بر بستری از مفاهیم استوار شده که در ظرف زمانی تشریع احکام اسلام وجود نداشتهاند. دولتها، نهادهای بینالمللی و معاهدات چندجانبه میان آنها را نمیتوان به سادگی ذیل موضوعات سنتی فقهی که ادله آن در بستر دیگری بوده، بازشناسی کرد.
🔹 تجربه چهلساله ایران در حکمرانی اسلامی اگرچه هنوز دانش فقه را به تراز تصمیمگیری با لحاظ پیچیدگیهای جهان مدرن نرسانده است، اما عقلانیت لازم را برای تأمل درباره پیامدهای چنین تصمیمهایی فراهم کرده است.
🔹 میتوان گفت فقه موجود در موارد متعددی از پاسخ روشمند و مستدل به وضعیتهایی که در میدان حکمرانی با آن مواجه میشویم، بازمیماند و آنچه مبنای عمل قرار میگیرد فهم ارتکازی فقیهی است که عهدهدار حکومت شده است. تبدیلشدن این فهم ارتکازی به دانش منضبط میتواند سرآغاز نظریهپردازی برای هدایت اجتماعی در جهان متجدد باشد.
بالطبع در این وضعیت که به نظریه هدایت اجتماعی روزآمدی دست نیافتهایم، تصمیمگیریها مبتنی بر شهود و ارتکاز فقهی باقی خواهد ماند و شکافهای آن با فقاهت سنتی ناگزیر خواهد بود.
🔹 آنچه اکنون فقیه در مسند حکومت از پیچیدگیهای مسائل دنیای متجدد در نظر میگیرد، لزوماً تسلیم در برابر غلبه عقلانیت مدرن نیست. شاید بتوان گفت فرارفتنهای موردی از چارچوب فقه سنتی که در جمهوری اسلامی تجربه شده، سرآغاز مواجهه نظری عمیقتر با واقعیت جهان متجدد است. در این مواجهه اگر بخواهیم با همان دانشی که در بستر جامعه سنتی بدان دست یافته بودیم درباره مسائل و موضوعاتی تصمیمگیری نماییم که ماهیتی مدرن یافتهاند، باید انتظار داشت سلطه عقلانیت مدرن ما را به عقبنشینی گامبهگام وادار نماید.
متن کامل یادداشت👇👇👇
http://mobahesat.ir/16289
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
🆔 @jameeno
📎هفته گذشته یادداشتی خواندنی از کانال مباحثات نقل کردیم که یادداشت دیگری هم درباره آن عرضه شده. این یک نیز خواندنی است.
مباحثات/تأملی دربارهی یک یادداشت
✔️ هدایت در عصر تجدد و پس از آن
«سید فرید حاجسیدجوادی»
🔸 اشاره: انتشار یادداشتی وارده با عنوان «ترامپ برجام را پاره کرد؛ اما فقیه آن را آتش نزد» واکنشها و اظهارنظرهای مختلفی را از سوی مخاطبین به همراه داشت که یادداشت حاضر، یکی از آن موارد است.
🔹 در جوامع سکولار قرنهاست که عرصههای اجتماعی ذیل حوزه نفوذ عقلانیت مدرن درآمده و حتی پیامدهای اخلاقی و معنوی آن را نیز با همان عقلانیت فهم، تبیین و چارهجویی میکنند. در جوامعی که سنت دینی همچنان از اقتدار اجتماعی برخوردارست، کشاکشی میان نیازهای برآمده از تجدد با ارزشهای سنتی در جریان است.
🔹 روابط بینالملل از جمله عرصههایی است که میتوان چالش دینداری سنتی و جهان متجدد را در آن مشاهده کرد. حفظ استقلال سیاسی، اقتصادی و ـ مهمتر از آن ـ فرهنگی در جهان مدرن، مستلزم مقاومت در برابر قواعدی است که در قالب کنوانسیونها و معاهدههای بینالمللی بر کشورها تحمیل میشود.
🔹 پیمان منع گسترش تسلیحات هستهای (NPT) که ظاهری موجه و معقول دارد و سالها پیش بدان پیوستهایم، زمینهساز مداخله و محدودسازی استقلال سیاسی ایران شده است. همین تجربه تلخ حساسیتها را درباره پیوستن به گروه ویژه اقدام مالی (FATF) برانگیخته است. این پیمانها، قواعد تنظیم رفتار کشورها در عرصه بینالمللیاند. پذیرش آنها محدودکننده است و کنارهگیری از آنها زمینه انزوا و تحریم را فراهم میسازد.
🔹 اساساً مناسبات جدید بینالملل بر بستری از مفاهیم استوار شده که در ظرف زمانی تشریع احکام اسلام وجود نداشتهاند. دولتها، نهادهای بینالمللی و معاهدات چندجانبه میان آنها را نمیتوان به سادگی ذیل موضوعات سنتی فقهی که ادله آن در بستر دیگری بوده، بازشناسی کرد.
🔹 تجربه چهلساله ایران در حکمرانی اسلامی اگرچه هنوز دانش فقه را به تراز تصمیمگیری با لحاظ پیچیدگیهای جهان مدرن نرسانده است، اما عقلانیت لازم را برای تأمل درباره پیامدهای چنین تصمیمهایی فراهم کرده است.
🔹 میتوان گفت فقه موجود در موارد متعددی از پاسخ روشمند و مستدل به وضعیتهایی که در میدان حکمرانی با آن مواجه میشویم، بازمیماند و آنچه مبنای عمل قرار میگیرد فهم ارتکازی فقیهی است که عهدهدار حکومت شده است. تبدیلشدن این فهم ارتکازی به دانش منضبط میتواند سرآغاز نظریهپردازی برای هدایت اجتماعی در جهان متجدد باشد.
بالطبع در این وضعیت که به نظریه هدایت اجتماعی روزآمدی دست نیافتهایم، تصمیمگیریها مبتنی بر شهود و ارتکاز فقهی باقی خواهد ماند و شکافهای آن با فقاهت سنتی ناگزیر خواهد بود.
🔹 آنچه اکنون فقیه در مسند حکومت از پیچیدگیهای مسائل دنیای متجدد در نظر میگیرد، لزوماً تسلیم در برابر غلبه عقلانیت مدرن نیست. شاید بتوان گفت فرارفتنهای موردی از چارچوب فقه سنتی که در جمهوری اسلامی تجربه شده، سرآغاز مواجهه نظری عمیقتر با واقعیت جهان متجدد است. در این مواجهه اگر بخواهیم با همان دانشی که در بستر جامعه سنتی بدان دست یافته بودیم درباره مسائل و موضوعاتی تصمیمگیری نماییم که ماهیتی مدرن یافتهاند، باید انتظار داشت سلطه عقلانیت مدرن ما را به عقبنشینی گامبهگام وادار نماید.
متن کامل یادداشت👇👇👇
http://mobahesat.ir/16289
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
🆔 @jameeno
مباحثات
هدایت در عصر تجدد و پس از آن « مباحثات
اساساً مناسبات جدید بینالملل بر بستری از مفاهیم استوار شده که در ظرف زمانی تشریع احکام اسلام وجود نداشتهاند. دولتها، نهادهای بینالمللی و معاهدات چندجانبه میان آنها را نمیتوان به سادگی ذیل موضوعات سنتی فقهی که ادله آن در بستر دیگری بوده، بازشناسی کرد.…
#رادیوجامعهنو
📻قسمت چهارم
▫️همراهان جامعه نو، چهارمین قسمت رادیو که هم اکنون میشنوید با دیگر برنامههای این رادیو متفاوت است. پیامهای شما به دست ما رسیده و بر اساس نظرات و پیشنهادهای شما و مشاوره اعضای تحریریه، این هفته با برنامهای درباره موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و دیپلماسی در خدمتتان هستیم و از آنجایی که در هفته پیش رو، به دلیل تعطیلات، برنامه نخواهیم داشت، سعی کردهایم پادکست جامعه نو را اندکی طولانی تر اما جامعتر در اختیارتان قرار دهیم. ما را همراهی کنید و رادیو جامعه نو را این هفته در طول سفر برای فرزندان خود نیز پخش کنید چرا که به تفصیل به ماجرای تلخ تجاوز به دانشآموزان پرداختهایم و چند راهنمایی خوب هم کنارش آوردهایم.
https://shenoto.com/album/22322
http://telegra.ph/jameeno-05-12
📻قسمت چهارم
▫️همراهان جامعه نو، چهارمین قسمت رادیو که هم اکنون میشنوید با دیگر برنامههای این رادیو متفاوت است. پیامهای شما به دست ما رسیده و بر اساس نظرات و پیشنهادهای شما و مشاوره اعضای تحریریه، این هفته با برنامهای درباره موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و دیپلماسی در خدمتتان هستیم و از آنجایی که در هفته پیش رو، به دلیل تعطیلات، برنامه نخواهیم داشت، سعی کردهایم پادکست جامعه نو را اندکی طولانی تر اما جامعتر در اختیارتان قرار دهیم. ما را همراهی کنید و رادیو جامعه نو را این هفته در طول سفر برای فرزندان خود نیز پخش کنید چرا که به تفصیل به ماجرای تلخ تجاوز به دانشآموزان پرداختهایم و چند راهنمایی خوب هم کنارش آوردهایم.
https://shenoto.com/album/22322
http://telegra.ph/jameeno-05-12
Telegraph
رادیو جامعه نو
🔸هشدار کشورهای باقیمانده در برجام : تحریمهای جدید آمریکا به بازسازی راکتور آب سنگین اراک و تغییر کاربری سایت فردو آسیب میرساند
▫️جامعه نو: رویترز به نقل از دیپلماتهای کشورهای باقیمانده در برجام گزارش داده که اعمال تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران، بازطراحی راکتور آب سنگین اراک و تغییر کاربری سایت فردو در این کشور را که توسط شرکت هستهای ملی چین و روس اتم روسیه انجام میشود با مشکل مواجه میکند. روسیه و چین در نشست وین که جمعه گذشته، ۲۵ مه / ۴ خرداد برگزار شد، در اینباره ابراز نگرانی کرده و تأکید کردند که متعهد به انجام پروژههای هستهای خود در ایران هستند اما نسبت به تحریمهای آمریکا نیز نگرانند. بر اساس توافق هستهای ایران و قدرتهای جهانی در ژوئیه ۲۰۱۵، راکتور اراک باید به گونهای بازطراحی شود که نتواند پلوتونیوم در سطح تسلیحاتی تولید کند. در سایت فردو نیز تولید اورانیوم غنیشده متوقف و این سایت به یک مرکز فنآوری، فیزیکی و هستهای تبدیل میشود.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: رویترز به نقل از دیپلماتهای کشورهای باقیمانده در برجام گزارش داده که اعمال تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران، بازطراحی راکتور آب سنگین اراک و تغییر کاربری سایت فردو در این کشور را که توسط شرکت هستهای ملی چین و روس اتم روسیه انجام میشود با مشکل مواجه میکند. روسیه و چین در نشست وین که جمعه گذشته، ۲۵ مه / ۴ خرداد برگزار شد، در اینباره ابراز نگرانی کرده و تأکید کردند که متعهد به انجام پروژههای هستهای خود در ایران هستند اما نسبت به تحریمهای آمریکا نیز نگرانند. بر اساس توافق هستهای ایران و قدرتهای جهانی در ژوئیه ۲۰۱۵، راکتور اراک باید به گونهای بازطراحی شود که نتواند پلوتونیوم در سطح تسلیحاتی تولید کند. در سایت فردو نیز تولید اورانیوم غنیشده متوقف و این سایت به یک مرکز فنآوری، فیزیکی و هستهای تبدیل میشود.
🆔 @jameeno
🔺پوتین و نتانیاهو بر سر عقبنشینی سپاه قدس از جنوب سوریه توافق کردند
▫️جامعه نو: سرگئی شوجوی و آویگدور لیبرمن، وزیران دفاع روسیه و اسرائیل درباره ایجاد منطقه کاهش تنش در جنوب سوریه با یکدیگر گفتوگو کردند. سپس ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل نیز در یک تماس تلفنی درباره تحولات منطقه و نفوذ ایران در سوریه با هم گفتوگو کردند. این توافق به دست آمد که سپاه قدس و حزبالله لبنان از شعاع ۷۰ الی ۸۰ کیلومتری مرز اسرائیل دور شوند.
هفته گذشته ایالات متحده آمریکا نسبت به نقضآتش بس در جنوب سوریه و تحرکات نظامی در این منطقه هشدار داده بود. مخالفان مسلح اسد بر جنوب غربی سوریه در جوار بلندیهای جولان تسلط دارند. ارتش سوریه و سپاه قدس با همراهی شبهنظامیان حزبالله لبنان مواضعی را در این منطقه در دست گرفتهاند.
به گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از خبرگزاری تاس، سرگئی شوجوی، وزیر دفاع روسیه وضعیت جنوب غربی سوریه را با آویگدور لیبرمن وزیر دفاع اسرائیل به بحث گذاشت. بر اساس توافق روسیه با اردن و ایالات متحده آمریکا این منطقه جزو مناطق کاهش تنش به شمار میآید. به گفته شوجوی به این توافق میبایست عمل شود.
بامداد پنجشنبه اردیبهشت اسرائیل اعلام کرد که سپاه قدس ۲۰ راکت به سمت مواضع این کشور در بلندیهای جولان شلیک کرده. سپس ارتش اسرائیل با انتشار بیانیهای رسماً اعلام کرد که در پاسخ به حملات سپاه قدس به بلندیهای جولان، جنگندههای نیروی هوایی این کشور به دهها هدف متعلق به سپاه قدس در سوریه حمله کردند. دانی دانون، نماینده اسرائیل در سازمان ملل در نامهای به شورای امنیت اعلام کرده بود که کشورش تمایلی به تداوم و گسترش درگیری نظامی با ایران ندارد، با این حال تحت هیچ شرایطی اجازه نمیدهد که ایران به حملات نظامیاش از خاک سوریه علیه اسرائیل ادامه دهد. بعد از این تحولات بود که عقبنشینی سپاه قدس از جنوب سوریه برای تأمین اسرائیل مورد توجه روسیه قرار گرفت.
وزارت دفاع اسرائیل با صدور بیانیهای اعلام کرده است که دولت این کشور از تلاش روسیه برای تأمین امنیت اسرائیل قدردانی میکند.
در همان حال خبرگزاری تاس گزارش داده است که بعد از دیدار و گفتوگوی وزیران دفاع روسیه و اسرائیل در مسکو، ولادیمیر پوتین با بنیامین نتانیاهو نیز تلفنی گفتوگو کرد.
موضوع گفتوگوی تلفنی رئیس جمهور روسیه و نخستوزیر اسرائیل آخرین تحولات منطقه و نفوذ ایران در سوریه بود.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: سرگئی شوجوی و آویگدور لیبرمن، وزیران دفاع روسیه و اسرائیل درباره ایجاد منطقه کاهش تنش در جنوب سوریه با یکدیگر گفتوگو کردند. سپس ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل نیز در یک تماس تلفنی درباره تحولات منطقه و نفوذ ایران در سوریه با هم گفتوگو کردند. این توافق به دست آمد که سپاه قدس و حزبالله لبنان از شعاع ۷۰ الی ۸۰ کیلومتری مرز اسرائیل دور شوند.
هفته گذشته ایالات متحده آمریکا نسبت به نقضآتش بس در جنوب سوریه و تحرکات نظامی در این منطقه هشدار داده بود. مخالفان مسلح اسد بر جنوب غربی سوریه در جوار بلندیهای جولان تسلط دارند. ارتش سوریه و سپاه قدس با همراهی شبهنظامیان حزبالله لبنان مواضعی را در این منطقه در دست گرفتهاند.
به گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از خبرگزاری تاس، سرگئی شوجوی، وزیر دفاع روسیه وضعیت جنوب غربی سوریه را با آویگدور لیبرمن وزیر دفاع اسرائیل به بحث گذاشت. بر اساس توافق روسیه با اردن و ایالات متحده آمریکا این منطقه جزو مناطق کاهش تنش به شمار میآید. به گفته شوجوی به این توافق میبایست عمل شود.
بامداد پنجشنبه اردیبهشت اسرائیل اعلام کرد که سپاه قدس ۲۰ راکت به سمت مواضع این کشور در بلندیهای جولان شلیک کرده. سپس ارتش اسرائیل با انتشار بیانیهای رسماً اعلام کرد که در پاسخ به حملات سپاه قدس به بلندیهای جولان، جنگندههای نیروی هوایی این کشور به دهها هدف متعلق به سپاه قدس در سوریه حمله کردند. دانی دانون، نماینده اسرائیل در سازمان ملل در نامهای به شورای امنیت اعلام کرده بود که کشورش تمایلی به تداوم و گسترش درگیری نظامی با ایران ندارد، با این حال تحت هیچ شرایطی اجازه نمیدهد که ایران به حملات نظامیاش از خاک سوریه علیه اسرائیل ادامه دهد. بعد از این تحولات بود که عقبنشینی سپاه قدس از جنوب سوریه برای تأمین اسرائیل مورد توجه روسیه قرار گرفت.
وزارت دفاع اسرائیل با صدور بیانیهای اعلام کرده است که دولت این کشور از تلاش روسیه برای تأمین امنیت اسرائیل قدردانی میکند.
در همان حال خبرگزاری تاس گزارش داده است که بعد از دیدار و گفتوگوی وزیران دفاع روسیه و اسرائیل در مسکو، ولادیمیر پوتین با بنیامین نتانیاهو نیز تلفنی گفتوگو کرد.
موضوع گفتوگوی تلفنی رئیس جمهور روسیه و نخستوزیر اسرائیل آخرین تحولات منطقه و نفوذ ایران در سوریه بود.
🆔 @jameeno
#الف
🔹در انتهای بنبست
▫️شورای سردبیری: در اواسط سال گذشته، هنگامی که اعضای این گروه در اندیشه تعریف هدف خود از انتشار روزنامه "جامعه فردا" بودند، به تعیین و تعریف یک ضرورت مهم رسیدند: نیاز کشور به کاهش تنش فرساینده درونی به منظور کسب توانایی ملی رویارویی با چالشهای بنیادین در درون و برون. نقطه مطلوبی بود برای طراحی اهداف یک رسانه جدی و شاید یافتهای بود تیزهوشانه برای کسب آمادگی در برابر حوادثی که گویا رخ دادن آنها در تقدیر کشور بود اما هنوز رخ نداده بودند. ترامپ هنوز برجام را رها نکرده بود، متغیرهای سرکش اقتصاد هنوز رم نکرده بودند، و ...."دی" نیز هنوز نیامده بود!
اما بر اهل نظر آشکار بود برای رسیدن به راهحلهایی اجماعی نیاز به گفتگویی بین اجزای درون و برون قدرت هست و برای شروع آن گفتگو به صلحی درونی، ولو موقت (که مهندس بهزاد نبوی آنرا "صلح دوفاکتو" نامید) احتیاج داریم. اما پیشنهادی که روزنامه به هنگام تولد حامل آن بود و اصراری که دلسوزان و صاحبان دغدغههای ملی در هفتههای پس از آن به میان آوردند، در برخورد با دیوار غرور قدرت و بینیازی ارباب سیاست خرد شد و جز اسباب طعن براندازان چیزی از آن نماند.
اما آن ضرورتهای موجد نیاز به صلح و وحدت ملی برجای ماندند و بحرانهای نهفته کشور همچون غولی که دفعتا از چراغ جادو درآید و بزرگ شود، نخستین چشمه خود را در دهه اول دی ماه به همه نشان دادند: شرکای قدرت سرمست از هوس به چالش کشیدن دولت نامطبوع خود، ورد بیرون آمدن غول را خواندند و تا وقتی پس از چند روز مشخص شد این غول برای خدمت به آنها از چراغ بیرون نیامده و اتفاقا دنبال شیشه عمر آنهاست تا براندازدشان، شوق خود را از وقوع یک شورش کور پنهان نمیکردند.
اما نه شورش دی و نه سیل مهاجرت و خروج سرمایه (که بعد از نوروز برای همه محسوس شد) و نه به هم خوردن حاد تعادلهای به زحمت حفظ شده اقتصادی (مثل قیمت ارز) نیز کسی را بیدار نکرد، تا لگد ترامپ چنین کند. بیدار کرده است؟
نشانههایی به چشم میخورد، هرچند به آنها نمیتوان باور داشت. به دستوپا زدن هذیانآلود گناهکردۀ خفتهای میماند که از خوف کابوس پیش رو میل به برخاستن دارد و نمیتواند. چگونه میتوان مشکل فرونشست یک ساختار سیاسی را که زائیده سالها تلاش برای یک کاسه کردن قدرت است بدون پذیرش تقسیم قدرت حل کرد؟ چگونه میتوان هزینههای اقتصادی عظیم سالها تصمیمگیری سیاسی را یکباره و بدون رنجاندن خواص صفر کرد؟ از این پرسشها که پاسخ همه آنها "نمیتوان" است بسیار میتوان داشت.
اما به هر حال راه برگشتی هست. امشب دیگر در باره آن چیزی نمیگوییم، ولی هست.
🆔 @jameeno
🔹در انتهای بنبست
▫️شورای سردبیری: در اواسط سال گذشته، هنگامی که اعضای این گروه در اندیشه تعریف هدف خود از انتشار روزنامه "جامعه فردا" بودند، به تعیین و تعریف یک ضرورت مهم رسیدند: نیاز کشور به کاهش تنش فرساینده درونی به منظور کسب توانایی ملی رویارویی با چالشهای بنیادین در درون و برون. نقطه مطلوبی بود برای طراحی اهداف یک رسانه جدی و شاید یافتهای بود تیزهوشانه برای کسب آمادگی در برابر حوادثی که گویا رخ دادن آنها در تقدیر کشور بود اما هنوز رخ نداده بودند. ترامپ هنوز برجام را رها نکرده بود، متغیرهای سرکش اقتصاد هنوز رم نکرده بودند، و ...."دی" نیز هنوز نیامده بود!
اما بر اهل نظر آشکار بود برای رسیدن به راهحلهایی اجماعی نیاز به گفتگویی بین اجزای درون و برون قدرت هست و برای شروع آن گفتگو به صلحی درونی، ولو موقت (که مهندس بهزاد نبوی آنرا "صلح دوفاکتو" نامید) احتیاج داریم. اما پیشنهادی که روزنامه به هنگام تولد حامل آن بود و اصراری که دلسوزان و صاحبان دغدغههای ملی در هفتههای پس از آن به میان آوردند، در برخورد با دیوار غرور قدرت و بینیازی ارباب سیاست خرد شد و جز اسباب طعن براندازان چیزی از آن نماند.
اما آن ضرورتهای موجد نیاز به صلح و وحدت ملی برجای ماندند و بحرانهای نهفته کشور همچون غولی که دفعتا از چراغ جادو درآید و بزرگ شود، نخستین چشمه خود را در دهه اول دی ماه به همه نشان دادند: شرکای قدرت سرمست از هوس به چالش کشیدن دولت نامطبوع خود، ورد بیرون آمدن غول را خواندند و تا وقتی پس از چند روز مشخص شد این غول برای خدمت به آنها از چراغ بیرون نیامده و اتفاقا دنبال شیشه عمر آنهاست تا براندازدشان، شوق خود را از وقوع یک شورش کور پنهان نمیکردند.
اما نه شورش دی و نه سیل مهاجرت و خروج سرمایه (که بعد از نوروز برای همه محسوس شد) و نه به هم خوردن حاد تعادلهای به زحمت حفظ شده اقتصادی (مثل قیمت ارز) نیز کسی را بیدار نکرد، تا لگد ترامپ چنین کند. بیدار کرده است؟
نشانههایی به چشم میخورد، هرچند به آنها نمیتوان باور داشت. به دستوپا زدن هذیانآلود گناهکردۀ خفتهای میماند که از خوف کابوس پیش رو میل به برخاستن دارد و نمیتواند. چگونه میتوان مشکل فرونشست یک ساختار سیاسی را که زائیده سالها تلاش برای یک کاسه کردن قدرت است بدون پذیرش تقسیم قدرت حل کرد؟ چگونه میتوان هزینههای اقتصادی عظیم سالها تصمیمگیری سیاسی را یکباره و بدون رنجاندن خواص صفر کرد؟ از این پرسشها که پاسخ همه آنها "نمیتوان" است بسیار میتوان داشت.
اما به هر حال راه برگشتی هست. امشب دیگر در باره آن چیزی نمیگوییم، ولی هست.
🆔 @jameeno
🔸قدردانی مدیر تلگرام از شرکت اپل
▫️جامعه نو: پاول دوروف که به تازگی از عملکرد شرکت اپل در جانبداری از دولت روسیه و ممانعت از انتشار نسخۀ بهروزِ تلگرام در اپاستور گلهمند شده بود، اعلام کرده شرکت اپل آخرین نسخۀ این پیامرسان را در اختیار کاربران خود قرار داده است. دوروف از قابل انتشار شدن آخرین نسخۀ تلگرام در اپاستور اظهار خرسندی نموده و در آخرین توئیت خود نوشته : «متشکرم اپل».
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: پاول دوروف که به تازگی از عملکرد شرکت اپل در جانبداری از دولت روسیه و ممانعت از انتشار نسخۀ بهروزِ تلگرام در اپاستور گلهمند شده بود، اعلام کرده شرکت اپل آخرین نسخۀ این پیامرسان را در اختیار کاربران خود قرار داده است. دوروف از قابل انتشار شدن آخرین نسخۀ تلگرام در اپاستور اظهار خرسندی نموده و در آخرین توئیت خود نوشته : «متشکرم اپل».
🆔 @jameeno
🔺ایران در صادرات نفت رکورد زد
▫️جامعه نو: ایران در ماه می رکورد صادرات 2 میلیون و 700 هزار بشکهای نفت و میعانات را ثبت کرده است و به فروش 2 میلیون و 400 هزار بشکه نفت و 300 هزار بشکه میعانات رسیده است. ایران در سال ۹۶، به طور میانگین ۲ میلیون و ۱۱۵ هزار بشکه در روز نفتخام صادر کرد. جالب آن که صادرات نفت آمریکا به چین در ماه فوریه، از صادرات نفت ایران به چین در ژانویه بیشتر بوده است. آمریکا در فوریه سال 2018، 430 محموله به میزان 10میلیون بشکه نفت به چین صادر کرده درحالیکه ایران در ماه ژانویه 410 محموله به چین فرستاده است.
🆔 @jameeno
▫️جامعه نو: ایران در ماه می رکورد صادرات 2 میلیون و 700 هزار بشکهای نفت و میعانات را ثبت کرده است و به فروش 2 میلیون و 400 هزار بشکه نفت و 300 هزار بشکه میعانات رسیده است. ایران در سال ۹۶، به طور میانگین ۲ میلیون و ۱۱۵ هزار بشکه در روز نفتخام صادر کرد. جالب آن که صادرات نفت آمریکا به چین در ماه فوریه، از صادرات نفت ایران به چین در ژانویه بیشتر بوده است. آمریکا در فوریه سال 2018، 430 محموله به میزان 10میلیون بشکه نفت به چین صادر کرده درحالیکه ایران در ماه ژانویه 410 محموله به چین فرستاده است.
🆔 @jameeno
#الف
🔸ما در این دعواها نیستیم
▫️شورای سردبیری: اختلافات میان مردم ایران و حکومت بسیار است. بسیاری از مردم به انجام برخی از رفتارها توسط حکومت انتقاد دارند و برعکس، گروهی دیگر نیز بر اینکه چرا همان رفتار با شدت عمل انجام نمیشود منتقدند. موضوعات مورداختلاف نیز بسیارند و طیفی وسیع از مسائل اجتماعی و سیاسی داخلی و خارجی را در بر میگیرند. از موضوع حجاب دختران گرفته تا جنگ یمن و از فیلترینگ تلگرام گرفته تا کنترل قیمت دلار، همگی موضوعات مورد اختلافند.
تا اینجای کار عیبی مشاهده نمیشود. درهمه جای دنیا مردم درباره خیلی از مسائل با یکدیگر و با حکومتها اختلاف دارند. مساله از آنجا آغاز میشود که درباره شیوه حل وفصل این اختلافها فکر کنیم. در کشور ما، شیوه حل و فصل مسائل این است که حکومت با آوردن یک حکم استنتاج شده از واقعهای تاریخی یا یک کد از زبان یک شخص محترم و مقبول، آنچه را فکر میکند درست است انجام میدهد و التفاتی به نظر جامعهای ندارد که (حداقل از نیمه دهه هفتاد) اکثریتش بطور آشکار خلاف ذهنیت حکومت را دارند. نمونههایش فراوان است و بویژه در مورد سیاست خارجی کشور به صورت بارزی به چشم میآیند. تازهترین نمونهاش را یکی از اعاظم چنین فرموده است: "مجلس و دولت بدانند حرف آخر و اول استکبار جهانی به زبان ساده اف ای تی اف آن است که انصارالله یمن، گروههای مبارز فلسطینی، حزبالله لبنان، مسلمانان مظلوم میانمار، حشدالشعبی عراق و سوریه تروریسم هستند و نباید تامین مالی شوند."
این نمونه خوبی است که نشان میدهد اکثریت ایرانیها در کدام نقاط با حکومت اختلاف دارند: تکلیف طرف خارجی که گفته "تروریسم هستند و نباید تامین مالی شوند" روشن است. نظر حکومت هم که مشخص است: "تروریسم نیستند و باید تامین مالی شوند". نظر جامعه احتمالا از هردو طرف معصومانهتر است: "تروریسم نیستند و نباید تامین مالی شوند" .
براساس نگاه به افکار عمومی شناور در تلگرام (معدن اصلی افکار عمومی ایرانیان) و شعارهایی که از ۹ سال پیش در تظاهرات خارج از کنترل حکومت شنیده شده، به جرات میتوان گفت اگر به ایرانی ها اجازه اظهارنظر آزاد و بدون واهمه داده شود، اکثریت آنها گزاره آخر را انتخاب میکنند. منطقی هم هست. یک ملت خسته از دعواهای بینالمللی و گرفتار به امور خود ، علاقه چندانی ندارد به اینکه به بحثهای تعیین هویت گروهها و فرقهها و ملتها از جنبه تروریسم بپردازد ("انشاءالله همه خوب و غیر تروریست هستند") وهر چند مثل همه انسانهای عادی دنیا با زورگویی، کشتار آدمها و بویژه کودکان و زنان مخالف است و حتما محکوم و احتمالا در تظاهرات آرام محکومیت هم شرکت میکند، اما از اینکه در کشور دارای مشکلات کمرشکن اقتصادی و پر از هموطن فقیر و محنت زدهاش کسانی بخواهند قبایل درگیر زدوخورد در یمن را فارغ از اینکه کی تروریست است و چه کسی نیست تامین مالی کنند، رضایت ندارد. این موضوع ربطی هم به شدت مسلمان بودن شهروندان ایرانی ندارد، چرا که طرفین در گیر در یمن هم مسلمانند. حتی چه بسا مومنین بسیار باورمندی که حمایت از فلسطینی ها در مقابل جنایتکاران اسرائیلی را هم فقط در حد کمک دارویی، غذایی، آموزشی، و دیپلماتیک ارجح میدانند. هستند بسیاری از اهل نظر در ایران که حمایت از یک گروه از فلسطینیها در مقابل گروه دیگر را اساسا کمک به فلسطینیها نمیدانند، مضر به حال ملت فلسطین میبینند و به همین سان...
سران حکومت ما باید بپذیرند اولا اختلافات آنها با "استکبار جهانی" در بیشتر اوقات اختلاف خودشان با یکدیگر است و مردم در این میانه نباید لشگر کور و کر تلقی شوند، ثانیا مخالفت مردم با خواستهای آن استکبار یا هر چیز دیگر الزاما به معنای موافقت آنها با هرآنچه حکومت میفرماید نیست. نتیجه آنکه برای حکومتی که میل دارد بدون رویارویی با مخالفتهای بنیانکن داخلی بر اریکه بماند، کشمکش با زورمندان دنیا چاره نیست، توافق و همراهی با جریان غالب زندگی اجتماعی، و عقب نشینی دربرابر خواستهای دارای تبلور عمومی چاره است.
🆔 @jameeno
🔸ما در این دعواها نیستیم
▫️شورای سردبیری: اختلافات میان مردم ایران و حکومت بسیار است. بسیاری از مردم به انجام برخی از رفتارها توسط حکومت انتقاد دارند و برعکس، گروهی دیگر نیز بر اینکه چرا همان رفتار با شدت عمل انجام نمیشود منتقدند. موضوعات مورداختلاف نیز بسیارند و طیفی وسیع از مسائل اجتماعی و سیاسی داخلی و خارجی را در بر میگیرند. از موضوع حجاب دختران گرفته تا جنگ یمن و از فیلترینگ تلگرام گرفته تا کنترل قیمت دلار، همگی موضوعات مورد اختلافند.
تا اینجای کار عیبی مشاهده نمیشود. درهمه جای دنیا مردم درباره خیلی از مسائل با یکدیگر و با حکومتها اختلاف دارند. مساله از آنجا آغاز میشود که درباره شیوه حل وفصل این اختلافها فکر کنیم. در کشور ما، شیوه حل و فصل مسائل این است که حکومت با آوردن یک حکم استنتاج شده از واقعهای تاریخی یا یک کد از زبان یک شخص محترم و مقبول، آنچه را فکر میکند درست است انجام میدهد و التفاتی به نظر جامعهای ندارد که (حداقل از نیمه دهه هفتاد) اکثریتش بطور آشکار خلاف ذهنیت حکومت را دارند. نمونههایش فراوان است و بویژه در مورد سیاست خارجی کشور به صورت بارزی به چشم میآیند. تازهترین نمونهاش را یکی از اعاظم چنین فرموده است: "مجلس و دولت بدانند حرف آخر و اول استکبار جهانی به زبان ساده اف ای تی اف آن است که انصارالله یمن، گروههای مبارز فلسطینی، حزبالله لبنان، مسلمانان مظلوم میانمار، حشدالشعبی عراق و سوریه تروریسم هستند و نباید تامین مالی شوند."
این نمونه خوبی است که نشان میدهد اکثریت ایرانیها در کدام نقاط با حکومت اختلاف دارند: تکلیف طرف خارجی که گفته "تروریسم هستند و نباید تامین مالی شوند" روشن است. نظر حکومت هم که مشخص است: "تروریسم نیستند و باید تامین مالی شوند". نظر جامعه احتمالا از هردو طرف معصومانهتر است: "تروریسم نیستند و نباید تامین مالی شوند" .
براساس نگاه به افکار عمومی شناور در تلگرام (معدن اصلی افکار عمومی ایرانیان) و شعارهایی که از ۹ سال پیش در تظاهرات خارج از کنترل حکومت شنیده شده، به جرات میتوان گفت اگر به ایرانی ها اجازه اظهارنظر آزاد و بدون واهمه داده شود، اکثریت آنها گزاره آخر را انتخاب میکنند. منطقی هم هست. یک ملت خسته از دعواهای بینالمللی و گرفتار به امور خود ، علاقه چندانی ندارد به اینکه به بحثهای تعیین هویت گروهها و فرقهها و ملتها از جنبه تروریسم بپردازد ("انشاءالله همه خوب و غیر تروریست هستند") وهر چند مثل همه انسانهای عادی دنیا با زورگویی، کشتار آدمها و بویژه کودکان و زنان مخالف است و حتما محکوم و احتمالا در تظاهرات آرام محکومیت هم شرکت میکند، اما از اینکه در کشور دارای مشکلات کمرشکن اقتصادی و پر از هموطن فقیر و محنت زدهاش کسانی بخواهند قبایل درگیر زدوخورد در یمن را فارغ از اینکه کی تروریست است و چه کسی نیست تامین مالی کنند، رضایت ندارد. این موضوع ربطی هم به شدت مسلمان بودن شهروندان ایرانی ندارد، چرا که طرفین در گیر در یمن هم مسلمانند. حتی چه بسا مومنین بسیار باورمندی که حمایت از فلسطینی ها در مقابل جنایتکاران اسرائیلی را هم فقط در حد کمک دارویی، غذایی، آموزشی، و دیپلماتیک ارجح میدانند. هستند بسیاری از اهل نظر در ایران که حمایت از یک گروه از فلسطینیها در مقابل گروه دیگر را اساسا کمک به فلسطینیها نمیدانند، مضر به حال ملت فلسطین میبینند و به همین سان...
سران حکومت ما باید بپذیرند اولا اختلافات آنها با "استکبار جهانی" در بیشتر اوقات اختلاف خودشان با یکدیگر است و مردم در این میانه نباید لشگر کور و کر تلقی شوند، ثانیا مخالفت مردم با خواستهای آن استکبار یا هر چیز دیگر الزاما به معنای موافقت آنها با هرآنچه حکومت میفرماید نیست. نتیجه آنکه برای حکومتی که میل دارد بدون رویارویی با مخالفتهای بنیانکن داخلی بر اریکه بماند، کشمکش با زورمندان دنیا چاره نیست، توافق و همراهی با جریان غالب زندگی اجتماعی، و عقب نشینی دربرابر خواستهای دارای تبلور عمومی چاره است.
🆔 @jameeno