تله‌های منطقه‌ای در آغاز عصر چندقطبی
ایران لشگرکشی عظیم بزرگترین ابرقدرت تاریخ به غرب آسیا را شکست داد و آمریکا را برغم هزینه شش هزار میلیارد دلاریش مجبور به خروج نظامی اول از عراق و حالا هم از افغانستان کرد. مسلما آمریکا براساس منطق قدرت تمام تلاشش را میکند تا در غیابش و پس از خروج نیروهای نظامیش، ایران خلا قدرت را تماما پر نکند و تبدیل به ابرقدرت و نیروی مسلط یا هژمونیک غرب آسیا نشود و در حد ممکن سهم کمتری از کیک منطقه نصیبش شود.
استراتژی آمریکا هم برای مقابله با قدرت گرفتن ایران دیگر نه برخورد مستقیم، بلکه مهار ایران توسط همسایگان و کشاندن ایران به تنش‌های کوچک منطقه‌ای و استهلاک بیشتر ایران است. تله‌های بسیاری سر راه طراحی شده و تنش‌های خفته‌ی بسیاری هم به صورت تاریخی مستعد بالفعل شدن هستند. تلاش برای کشاندن ایران به تنش نظامی در افغانستان از طریق تهییج افکار عمومی ایرانیان و غلو کردن و گاه دروغ گفتن درباره خشونت حاکمان جدید کابل یکی از این تله‌ها بود که ماه پیش دیدیم. آذربایجان هم تله دیگری است که این روزها شاهدیم. باز شدن سفارت اسراییل در کشورهای عربی هم قدمی دیگر در محاصره منطقه‌ای ایران. اینها تازه اول راه است و کوچکترین تنش‌های پیش رو است. راه درازی در پیش داریم و صبوری زیادی لازم است. هنر حکمرانی ایران باید نمایش اقتدار حداکثری باشد، از همین جنس مانور نظامی ارتش، اما بدون افتادن در «تله» درگیری‌های نظامی
اما مشکلی جدی وجود دارد و آن هم این است که افکار عمومی در ایران تبدیل به بازیگری مهم ولی خطرناک در عرصه سیاست منطقه‌ای و جهانی شده. بخش مهمی از این افکار عمومی به صدای آمده از حاکمیت اعتماد ندارد. به هزار دلیل درست و غلط. تا حدی به خاطر عدم تلاش نظام در اقناع مردم. تا حدی به خاطر نقش رسانه‌های اجنبی. و تا حد زیادی هم به خاطر مسایل داخلی، افزایش مشکلات معیشتی، افزایش احساس فساد، افزایش فاصله مسئولان و مردم، افزایش اختلاف طبقاتی، افزایش احساس ناکارآمدی، احساس نامحرم بودن و مهمترینش فروپاشی مرجعیت رسانه‌ای صداوسیما.
در چنین شرایطی بسیاری از انرژی‌های سرگردان جمعی که دنبال مفر و راه تخلیه است، بویژه چون راهی برای بروز و ظهور و دخالت در سیاست داخلی و اصلاح مسایل درونی پیدا نمیکند به سیاست خارجی هدایت میشود و در اشکالی از سیاست شوونیستی (میهن پرستی افراطی) خودش را نمایش میدهد. سیاست خارجی حالا دیگر رسما استادیومی و هیجانی شده و این دست و پای نظام سیاسی برای دیپلماسی ظریفانه و نظامی‌گری مقتدرانه را به صورت روزافزونی بسته و بیشتر هم خواهد بست. حکومت وقتی مقابل بحران سال گذشته اذربایجان کمی سکوت میکند تبریز صدایش بلند میشود، وقتی مقابل پنجشیر کمی سکوت میکند فضای مجازی فریاد میزند و نظام را بی‌عرضه میخواند. بعد که آذربایجان زیاده روی میکند افکار عمومی فریاد میزند سال گذشته چرا علیه آذربایجان وارد نشدید.
مسایل حکمرانی همه به هم متصلند. بحران اعتماد عمومی در داخل باعث شده افکار عمومی با هیجان زدگی مقابل منافع ملی خودش حرکت کند. راه دشواری پیش رو است. به نظام و رسانه‌اش هم که رسما امیدی برای اقناع افکار عمومی از طریق شفافیت و بحث ازاد نیست. مصلحان اجتماعی اما باید مانع از التهاب و تهییج بیشتر افکار عمومی در مسایل منطقه‌ای شوند
ایران لشگرکشی عظیم بزرگترین ابرقدرت تاریخ به غرب آسیا را شکست داد و آمریکا را برغم هزینه شش هزار میلیارد دلاریش مجبور به خروج نظامی اول از عراق و حالا هم از افغانستان کرد. مسلما آمریکا براساس منطق قدرت تمام تلاشش را میکند تا در غیابش و پس از خروج نیروهای نظامیش، ایران خلا قدرت را تماما پر نکند و تبدیل به ابرقدرت و نیروی مسلط یا هژمونیک غرب آسیا نشود و در حد ممکن سهم کمتری از کیک منطقه نصیبش شود.
استراتژی آمریکا هم برای مقابله با قدرت گرفتن ایران دیگر نه برخورد مستقیم، بلکه مهار ایران توسط همسایگان و کشاندن ایران به تنش‌های کوچک منطقه‌ای و استهلاک بیشتر ایران است. تله‌های بسیاری سر راه طراحی شده و تنش‌های خفته‌ی بسیاری هم به صورت تاریخی مستعد بالفعل شدن هستند. تلاش برای کشاندن ایران به تنش نظامی در افغانستان از طریق تهییج افکار عمومی ایرانیان و غلو کردن و گاه دروغ گفتن درباره خشونت حاکمان جدید کابل یکی از این تله‌ها بود که ماه پیش دیدیم. آذربایجان هم تله دیگری است که این روزها شاهدیم. باز شدن سفارت اسراییل در کشورهای عربی هم قدمی دیگر در محاصره منطقه‌ای ایران. اینها تازه اول راه است و کوچکترین تنش‌های پیش رو است. راه درازی در پیش داریم و صبوری زیادی لازم است. هنر حکمرانی ایران باید نمایش اقتدار حداکثری باشد، از همین جنس مانور نظامی ارتش، اما بدون افتادن در «تله» درگیری‌های نظامی
اما مشکلی جدی وجود دارد و آن هم این است که افکار عمومی در ایران تبدیل به بازیگری مهم ولی خطرناک در عرصه سیاست منطقه‌ای و جهانی شده. بخش مهمی از این افکار عمومی به صدای آمده از حاکمیت اعتماد ندارد. به هزار دلیل درست و غلط. تا حدی به خاطر عدم تلاش نظام در اقناع مردم. تا حدی به خاطر نقش رسانه‌های اجنبی. و تا حد زیادی هم به خاطر مسایل داخلی، افزایش مشکلات معیشتی، افزایش احساس فساد، افزایش فاصله مسئولان و مردم، افزایش اختلاف طبقاتی، افزایش احساس ناکارآمدی، احساس نامحرم بودن و مهمترینش فروپاشی مرجعیت رسانه‌ای صداوسیما.
در چنین شرایطی بسیاری از انرژی‌های سرگردان جمعی که دنبال مفر و راه تخلیه است، بویژه چون راهی برای بروز و ظهور و دخالت در سیاست داخلی و اصلاح مسایل درونی پیدا نمیکند به سیاست خارجی هدایت میشود و در اشکالی از سیاست شوونیستی (میهن پرستی افراطی) خودش را نمایش میدهد. سیاست خارجی حالا دیگر رسما استادیومی و هیجانی شده و این دست و پای نظام سیاسی برای دیپلماسی ظریفانه و نظامی‌گری مقتدرانه را به صورت روزافزونی بسته و بیشتر هم خواهد بست. حکومت وقتی مقابل بحران سال گذشته اذربایجان کمی سکوت میکند تبریز صدایش بلند میشود، وقتی مقابل پنجشیر کمی سکوت میکند فضای مجازی فریاد میزند و نظام را بی‌عرضه میخواند. بعد که آذربایجان زیاده روی میکند افکار عمومی فریاد میزند سال گذشته چرا علیه آذربایجان وارد نشدید.
مسایل حکمرانی همه به هم متصلند. بحران اعتماد عمومی در داخل باعث شده افکار عمومی با هیجان زدگی مقابل منافع ملی خودش حرکت کند. راه دشواری پیش رو است. به نظام و رسانه‌اش هم که رسما امیدی برای اقناع افکار عمومی از طریق شفافیت و بحث ازاد نیست. مصلحان اجتماعی اما باید مانع از التهاب و تهییج بیشتر افکار عمومی در مسایل منطقه‌ای شوند
🎙اپیزود پنجاهم پادکست رادیوجدال:
کنشگری حقوقی چیست و آیا میتواند زاکانی را عزل کند؟
⏳مدت: ۱۱۹ دقیقه
گفتگوی علی علیزاده با محمدصالح مفتاح حقوق خوانده و رئیس کمیته سیاسی جمعیت پیشرفت و عدالت و معاون سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر و حامد نیک نهاد، معاون پژوهشی پژوهشگاه قوه‌قضاییه درباره شکایت قضایی این دو از روند انتخاب علیرضا زاکانی به شهرداری تهران
انتخاب علیرضا زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله بسیج دانشجویی هفت دانشگاه بزرگ در نامه‌ای سرگشاده او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات اما حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی در ساختمان بهشت میگذرد و شبهات پیش آمده اطراف این انتخاب، بدون اینکه حل شود یا پاسخی پیدا کند به مجموعه سنگین دهها و صدها شبهه حل نشده و رسوب کرده‌ی سالهای اخیر اضافه شده.
حالا سوال این است که آنها که معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده (به فرض حقیقت داشتن این اعتقاد) برای اصلاح خطای رخ داده چه راه هایی پیش رو دارند و چه باید بکنند؟ سوال کلی تر این است که در ایران هزار و چهارصد شهروندان عادی اگر مشاهده کنند یکی از مسئولان یا یکی از نهادهای نظام خطایی کرده یا از قدرت سواستفاده کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟ این سوال به نظر ساده و بدیهی می‌آید. چه بسا اگر چهل و سه سال پیش از شرکت کنندگان در راهپیمایی‌های انقلاب میپرسیدید آیا در نظام جدید مردم باید بتوانند مسئولان را به دادگاه ببرند یا نه، اکثریت جواب قاطعانه آری میدادند. تا جایی که اصل هشتم قانون اساسی به صراحت امر به معروف و نهی از منکر نسبت به مسئولان حکومت را نه فقط حق شهروندان بلکه وظیفه آنها میداند. اما اگر از بسیاری از شهروندان امروز ایرانی بپرسید راه قانونی شکایت از مسئولان چیست چه بسا جواب دقیقش را نمی‌‌دانند یا میگویند اگر هم در قانون ممکن باشد در عمل ممکن نیست.
در جدال پنج شنبه گذشته سراغ دو نفر رفتم که میخواهند از این حق استفاده کنند. محمد صالح مفتاح و حامد نیکونهاد از شورای شهر و وزارت کشور به دیوان عدالت اداری شکایت برده‌اند و ادعا کرده‌اند انتخاب زاکانی غیرقانونی بوده. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا انها موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟ آیا آنها راهی باز میکنند تا بقیه شهروندان هم به میدان بیایند و هر کدام اصلاح تکه‌ای از وضعیت را به عهده بگیرد؟ ایا کنشگری حقوقی میتواند تبدیل به جنبشی ملی شود؟ آیا این جنس کنشگری و اصلاح‌گری قادر است گرهی از وضعیت پیچیده ایران امروز باز کند؟
اما پیش از شروع. جدال میخواهد در مقابل رسانه‌های بسته‌ی داخل کشور و رسانه‌های وابسته به دولتهای بیگانه فضای سومی باز کند و اجازه دهد تمام نیروهای سیاسی موجود در کشور و تمامی متفکران و پژوهشگران و فعالان اجتماعی داخل کشور بتوانند با یکدیگر و با افکار عمومی سخن بگویند. این کار نیازمند چیزی بیشتر از هفته‌ای یک ویدیو آنهم با کیفیت پایین و مشکلات فنی تکرار شونده‌است. اما این کار نیازمند حمایت مالی شماست. جدال پیشنهاد میکند که بار اصلی شکل گرفتن رسانه‌های مستقل را ایرانیان مقیم خارج به دوش بشکند. چرا که در فضایی ارامتر و بدور از فشارهای تحریم هستند و این میتواند هدیه‌ای از سوی انها به کشور پدریشان باشد. ساخت یک مدرسه در سیستان توسط یک ایرانی مقیم خارج از کشور البته کاری مقدس است و ما آن را به حق می‌ستاییم اما معتقدیم داشتن رسانه‌ای که بتواند درباره موانع تعداد پایین تر از استاندارد تخت بیمارستانی در سیستان تحقیق کند و با استمرار و اصرار رسانه‌ای مسئولان را مجبور به حل ریشه‌ای این موانع کند چه بسا اولویت بیشتری داشته باشد.
اگر مقیم خارج از کشور هستید لطفا از طریق اشتراک ماهانه جدال در سایت پتریون هم به محتوای ما دسترسی زودهنگام داشته باشید هم باعث ادامه جدال شوید
patreon.com/jedaal
و البته اگر مقیم ایران هستید هم که همچنان خواهش میکنیم براساس وسعتان مبلغی بین ده هزار تا پنجاه هزار تومن در ماه به عنوان اشتراک به حساب زیر واریز کنید
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
لینک به فایل پادکست این هفته در کست باکس:
https://castbox.fm/vd/429514570
کنشگری حقوقی چیست و آیا میتواند زاکانی را عزل کند؟
⏳مدت: ۱۱۹ دقیقه
گفتگوی علی علیزاده با محمدصالح مفتاح حقوق خوانده و رئیس کمیته سیاسی جمعیت پیشرفت و عدالت و معاون سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر و حامد نیک نهاد، معاون پژوهشی پژوهشگاه قوه‌قضاییه درباره شکایت قضایی این دو از روند انتخاب علیرضا زاکانی به شهرداری تهران
انتخاب علیرضا زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله بسیج دانشجویی هفت دانشگاه بزرگ در نامه‌ای سرگشاده او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات اما حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی در ساختمان بهشت میگذرد و شبهات پیش آمده اطراف این انتخاب، بدون اینکه حل شود یا پاسخی پیدا کند به مجموعه سنگین دهها و صدها شبهه حل نشده و رسوب کرده‌ی سالهای اخیر اضافه شده.
حالا سوال این است که آنها که معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده (به فرض حقیقت داشتن این اعتقاد) برای اصلاح خطای رخ داده چه راه هایی پیش رو دارند و چه باید بکنند؟ سوال کلی تر این است که در ایران هزار و چهارصد شهروندان عادی اگر مشاهده کنند یکی از مسئولان یا یکی از نهادهای نظام خطایی کرده یا از قدرت سواستفاده کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟ این سوال به نظر ساده و بدیهی می‌آید. چه بسا اگر چهل و سه سال پیش از شرکت کنندگان در راهپیمایی‌های انقلاب میپرسیدید آیا در نظام جدید مردم باید بتوانند مسئولان را به دادگاه ببرند یا نه، اکثریت جواب قاطعانه آری میدادند. تا جایی که اصل هشتم قانون اساسی به صراحت امر به معروف و نهی از منکر نسبت به مسئولان حکومت را نه فقط حق شهروندان بلکه وظیفه آنها میداند. اما اگر از بسیاری از شهروندان امروز ایرانی بپرسید راه قانونی شکایت از مسئولان چیست چه بسا جواب دقیقش را نمی‌‌دانند یا میگویند اگر هم در قانون ممکن باشد در عمل ممکن نیست.
در جدال پنج شنبه گذشته سراغ دو نفر رفتم که میخواهند از این حق استفاده کنند. محمد صالح مفتاح و حامد نیکونهاد از شورای شهر و وزارت کشور به دیوان عدالت اداری شکایت برده‌اند و ادعا کرده‌اند انتخاب زاکانی غیرقانونی بوده. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا انها موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟ آیا آنها راهی باز میکنند تا بقیه شهروندان هم به میدان بیایند و هر کدام اصلاح تکه‌ای از وضعیت را به عهده بگیرد؟ ایا کنشگری حقوقی میتواند تبدیل به جنبشی ملی شود؟ آیا این جنس کنشگری و اصلاح‌گری قادر است گرهی از وضعیت پیچیده ایران امروز باز کند؟
اما پیش از شروع. جدال میخواهد در مقابل رسانه‌های بسته‌ی داخل کشور و رسانه‌های وابسته به دولتهای بیگانه فضای سومی باز کند و اجازه دهد تمام نیروهای سیاسی موجود در کشور و تمامی متفکران و پژوهشگران و فعالان اجتماعی داخل کشور بتوانند با یکدیگر و با افکار عمومی سخن بگویند. این کار نیازمند چیزی بیشتر از هفته‌ای یک ویدیو آنهم با کیفیت پایین و مشکلات فنی تکرار شونده‌است. اما این کار نیازمند حمایت مالی شماست. جدال پیشنهاد میکند که بار اصلی شکل گرفتن رسانه‌های مستقل را ایرانیان مقیم خارج به دوش بشکند. چرا که در فضایی ارامتر و بدور از فشارهای تحریم هستند و این میتواند هدیه‌ای از سوی انها به کشور پدریشان باشد. ساخت یک مدرسه در سیستان توسط یک ایرانی مقیم خارج از کشور البته کاری مقدس است و ما آن را به حق می‌ستاییم اما معتقدیم داشتن رسانه‌ای که بتواند درباره موانع تعداد پایین تر از استاندارد تخت بیمارستانی در سیستان تحقیق کند و با استمرار و اصرار رسانه‌ای مسئولان را مجبور به حل ریشه‌ای این موانع کند چه بسا اولویت بیشتری داشته باشد.
اگر مقیم خارج از کشور هستید لطفا از طریق اشتراک ماهانه جدال در سایت پتریون هم به محتوای ما دسترسی زودهنگام داشته باشید هم باعث ادامه جدال شوید
patreon.com/jedaal
و البته اگر مقیم ایران هستید هم که همچنان خواهش میکنیم براساس وسعتان مبلغی بین ده هزار تا پنجاه هزار تومن در ماه به عنوان اشتراک به حساب زیر واریز کنید
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
لینک به فایل پادکست این هفته در کست باکس:
https://castbox.fm/vd/429514570
Patreon
Get more from Jedaal on Patreon
Get more from Jedaal on Patreon. Join for free or become a member for just £4/month. Jedaal started as an independent media organisation in Persian…
Audio
🎙#اپیزود 50 پادکست رادیوجدال:
کنشگری حقوقی چیست و آیا میتواند زاکانی را عزل کند؟
⏳مدت: ۱۱۹ دقیقه
انتخاب زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله بسیج دانشجویی هفت دانشگاه در بیانیه‌ای او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات اما حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی در ساختمان بهشت میگذرد.
سوال اینست که آنها که معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده برای اصلاح چه راههایی پیش رو دارند؟ اصلا در ایران امروز شهروندان عادی اگر ببینند یک مسئول یا یک نهاد نظام خطایی کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟
دو مهمان این هفته، محمد صالح #مفتاح و حامد #نیکونهاد از شورای شهر و وزارت کشور به دیوان عدالت اداری شکایت برده‌اند. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟ آیا راهی باز میکنند تا بقیه شهروندان هم به میدان بیایند و هر کدام اصلاح تکه‌ای از وضعیت را به عهده بگیرد؟ ایا کنشگری حقوقی میتواند تبدیل به جنبشی ملی شود؟
کنشگری حقوقی چیست و آیا میتواند زاکانی را عزل کند؟
⏳مدت: ۱۱۹ دقیقه
انتخاب زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله بسیج دانشجویی هفت دانشگاه در بیانیه‌ای او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات اما حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی در ساختمان بهشت میگذرد.
سوال اینست که آنها که معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده برای اصلاح چه راههایی پیش رو دارند؟ اصلا در ایران امروز شهروندان عادی اگر ببینند یک مسئول یا یک نهاد نظام خطایی کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟
دو مهمان این هفته، محمد صالح #مفتاح و حامد #نیکونهاد از شورای شهر و وزارت کشور به دیوان عدالت اداری شکایت برده‌اند. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟ آیا راهی باز میکنند تا بقیه شهروندان هم به میدان بیایند و هر کدام اصلاح تکه‌ای از وضعیت را به عهده بگیرد؟ ایا کنشگری حقوقی میتواند تبدیل به جنبشی ملی شود؟
👍1
final2.mp4
105.1 MB
🎥 پنجاهمین اپیزود جدال: کنشگری حقوقی چیست و آیا میتواند زاکانی را عزل کند؟
انتخاب زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله هفت بسیج دانشجویی در بیانیه‌ای او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی میگذرد و شبهات این انتخاب، بدون اینکه حل شود یا پاسخی پیدا کند به مجموعه دهها شبهه حل نشده و رسوب کرده‌ی سالهای اخیر اضافه شده.
.
سوال اینست که آنها که به هر دلیل معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده برای اصلاح چه راه هایی پیش رو دارند و چه باید بکنند؟ سوال کلی تر این که در ایران هزار و چهارصد شهروندان اگر مشاهده کنند یکی از مسئولان یا یکی از نهادهای نظام خطایی کرده یا از قدرت سواستفاده کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟
اینهفته سراغ دو نفر رفتم که میخواهند از این حق استفاده کنند. محمدصالح مفتاح حقوق خوانده و معاون سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر و حامد نیک نهاد، استادیار حقوق. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟
انتخاب زاکانی به شهرداری تهران با اما و اگر‌های فراوانی همراه بود و بسیاری، از جمله هفت بسیج دانشجویی در بیانیه‌ای او را متهم به رفتار قانون‌شکنانه کردند. برغم همه اعتراضات حالا یکماهی از آغاز به کار زاکانی میگذرد و شبهات این انتخاب، بدون اینکه حل شود یا پاسخی پیدا کند به مجموعه دهها شبهه حل نشده و رسوب کرده‌ی سالهای اخیر اضافه شده.
.
سوال اینست که آنها که به هر دلیل معتقدند در انتخاب زاکانی قانون شکنی رخ داده برای اصلاح چه راه هایی پیش رو دارند و چه باید بکنند؟ سوال کلی تر این که در ایران هزار و چهارصد شهروندان اگر مشاهده کنند یکی از مسئولان یا یکی از نهادهای نظام خطایی کرده یا از قدرت سواستفاده کرده یا فسادی انجام داده، چه راه‌های قانونی برای متوقف کردن و مجازات کردنش دارند؟
اینهفته سراغ دو نفر رفتم که میخواهند از این حق استفاده کنند. محمدصالح مفتاح حقوق خوانده و معاون سابق ستاد امر به معروف و نهی از منکر و حامد نیک نهاد، استادیار حقوق. ایا دیوان عدالت اداری شکایت آنها را ترتیب اثر میدهد؟ آیا موفق میشوند زاکانی را عزل کنند؟
جدال هفته
انقلاب ایران: موتور یا ترمز توسعه؟
گفتگو با بیژن عبدالکریمی
پنج شنبه پانزده مهر ساعت ده شب، در یوتیوب جدال.
این گفتگو به صورت زنده در کلاب‌هاوس و تلگرام جدال هم پخش میشود و بعد از گفتگو در کلاب‌هاوس با حضور مهمان بحث آزاد ادامه خواهد یافت.
اگر شما هم از مخاطبان جدال هستید لطفا با خبررسانی درباره این برنامه از ادامه کار جدال حمایت کنید.
لینک یوتیوب: https://youtu.be/RAciohHynFc
لینک کلاب هاوس: clubhouse.com/event/M4ZQE1VR
لینک تلگرام: http://t.me/jedaal
اگر از ایرانیان خارج از کشور هستید لطفا مشترک جدال شوید:
patreon.com/jedaal
لینک به کانال تلگرام بیژن عبدالکریمی: https://t.me/bijanabdolkarimi
انقلاب ایران: موتور یا ترمز توسعه؟
گفتگو با بیژن عبدالکریمی
پنج شنبه پانزده مهر ساعت ده شب، در یوتیوب جدال.
این گفتگو به صورت زنده در کلاب‌هاوس و تلگرام جدال هم پخش میشود و بعد از گفتگو در کلاب‌هاوس با حضور مهمان بحث آزاد ادامه خواهد یافت.
اگر شما هم از مخاطبان جدال هستید لطفا با خبررسانی درباره این برنامه از ادامه کار جدال حمایت کنید.
لینک یوتیوب: https://youtu.be/RAciohHynFc
لینک کلاب هاوس: clubhouse.com/event/M4ZQE1VR
لینک تلگرام: http://t.me/jedaal
اگر از ایرانیان خارج از کشور هستید لطفا مشترک جدال شوید:
patreon.com/jedaal
لینک به کانال تلگرام بیژن عبدالکریمی: https://t.me/bijanabdolkarimi
VE Project 3.mp4
103.5 MB
🎥اصلاح‌طلبان دادخواه که هستند و چه میخواهند؟
خلاصه اپیزود چهل و نهم
مدت ۵۹ دقیقه
با تشدید بحرانهای معیشتی و بروز اجتماعی این بحرانها در دی نود و شش و آبان نود و هشت، بخشی از اصلاح‌طلبان از لزوم چرخش به عدالت اجتماعی و سوسیال دموکراسی گفته‌اند. از اینکه در کنار اصلاحات سیاسی در راستای ارزشهای آزادیخواهانه و دموکراتیک به برقراری رفاه اجتماعی و کاهش اختلاف طبقاتی هم خود را متعهد میدانند. اما منتقدان میگویند این چیزی نیست جز یک تاکتیک فرصت‌طلبانه برای کسب آرای طبقات پایینی جامعه
آیا اصلاح‌طلبی نوینی در حال تولد است که واقعا میخواهد مطالبات طبقات پایین‌تر را هم لحاظ کند یا اینکه این امری زودگذر و تبلیغاتی بیش نیست؟
این سوالها را اول مهر با محمدرضا جلایی‌پور، جوانترین عضو جبهه اصلاحات و از چهره‌های شناخته شده این جریان، مطرح کردم. برای تماشای ویدیوی کامل به یوتیوب بروید یا فایل را از پادکست بشنوید. متاسفانه صدای چند دقیقه ابتدایی مشکل فنی دارد که عذرخواهی میکنیم
.
اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور
patreon.com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
خلاصه اپیزود چهل و نهم
مدت ۵۹ دقیقه
با تشدید بحرانهای معیشتی و بروز اجتماعی این بحرانها در دی نود و شش و آبان نود و هشت، بخشی از اصلاح‌طلبان از لزوم چرخش به عدالت اجتماعی و سوسیال دموکراسی گفته‌اند. از اینکه در کنار اصلاحات سیاسی در راستای ارزشهای آزادیخواهانه و دموکراتیک به برقراری رفاه اجتماعی و کاهش اختلاف طبقاتی هم خود را متعهد میدانند. اما منتقدان میگویند این چیزی نیست جز یک تاکتیک فرصت‌طلبانه برای کسب آرای طبقات پایینی جامعه
آیا اصلاح‌طلبی نوینی در حال تولد است که واقعا میخواهد مطالبات طبقات پایین‌تر را هم لحاظ کند یا اینکه این امری زودگذر و تبلیغاتی بیش نیست؟
این سوالها را اول مهر با محمدرضا جلایی‌پور، جوانترین عضو جبهه اصلاحات و از چهره‌های شناخته شده این جریان، مطرح کردم. برای تماشای ویدیوی کامل به یوتیوب بروید یا فایل را از پادکست بشنوید. متاسفانه صدای چند دقیقه ابتدایی مشکل فنی دارد که عذرخواهی میکنیم
.
اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور
patreon.com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
👍2
🎙اپیزود پنجاه و یکم جدال. گفتگو با بیژن عبدالکریمی
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا هر لحظه از آن دورتر میشود؟ چرا ما همچنان توسعه نیافتهایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟
اینها سوالاتی انتزاعی نیست که فقط ذهن متفکران و متخصصان یا گروه‌های خاص اجتماعی را درگیر کند. بلکه بسیاری از شهروندان عادی هم در گفتگوهای روزمره خود به شکل وسواس‌گونه‌ای، ایران را با ژاپن و ترکیه و کره جنوبی و مالزی و تازگی ها حتی امارات و سعودی مقایسه میکنند و براساس این مقایسه، تقدیر جغرافیایی محل تولد خود را قضاوت میکنند. درگیری ما با مفهوم توسعه یکی از دلایلی است که بخشی از جامعه ایران به مهاجرت می‌اندیشد. در انتخابات ریاست جمهوری جناح‌های سیاسی هرکدام خود را حاملان اصلی توسعه میخوانند و سیاستهای جناح رقیب‌شان را مانع توسعه و دلیل عقب‌ماندگی میخوانند. مخالفان جمهوری اسلامی وقتی میخواهند از لزوم براندازی و تغییر نظام سیاسی صحبت کنند به معیارهای توسعه اشاره میکنند و سیاستهای چهار دهه گذشته جمهوری اسلامی را دلیل توسعه نیافتگی میخوانند. و رهبران جمهوری اسلامی هم وقتی میخواهند دستاوردهای انقلاب و نظام چهل و دو ساله را با افتخار برشمرند دقیقا به بعضی معیارهای دیگر توسعه اشاره میکنند.
اندیشیدن روزمره به توسعه بخشی از هویت فردی بسیاری از ایرانیان امروز است. در سطح نخبگان هم، چه اسلامگرایان حاکم چه غربگرایان اپوزیسیون، همگی در اعتقاد به لزوم توسعه با یکدیگر مشترکند.
اما این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم آن را اندازه بگیریم و هر کدام از ما از آن چه می‌فهمیم؟ این مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ اولین بار کی در تاریخ‌مان فهمیدیم که مثلا عده‌ای از کشورهای دیگر توسعه یافته‌اند و ما توسعه نیافتهایم؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان میرپنج آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه ما را به توسعه نزدیکتر کرد؟ محمدرضا پهلوی چه؟ و در نهایت آیا انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از مهمان این هفته، بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی در داخل کشور دارد و در مجامع عمومی سخنرانی میکند و در صداوسیما به مناظره دعوت میشود و در مسجد با نیروهای انقلابی و در دانشگاه با نیروهای منتقد و سکولار همزمان بحث و جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
این گفتگو و پنجاه اپیزود دیگر جدال را میتوانید در کانال یوتیوب ما ببینید و در کانال رادیوجدال در کست باکس و بقیه پلتفرمهای پادکستی گوش کنید.
اما پیش از شروع، از جدال حمایت کنید تا به عنوان رسانه‌ای مستقل که حتی یک ریال از یک نهاد دولت یا غیردولتی نمی‌گیرد و از هیچ سازمان تجاری هم آگهی قبول نمیکند بتواند همچنان دوام داشته باشد. اگر خارج از کشورید با اهدای حداقل پنج دلار یا پنج پوند یا پنج یورو در ماه و اگر داخل کشورید با اهدای حداقل بیست هزار تومن در ماه به خانواده جدال بپیوندید.
برای اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور به سایت پترئون مراجعه کنید
patreon . com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
https://castbox.fm/vd/430917527
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا هر لحظه از آن دورتر میشود؟ چرا ما همچنان توسعه نیافتهایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟
اینها سوالاتی انتزاعی نیست که فقط ذهن متفکران و متخصصان یا گروه‌های خاص اجتماعی را درگیر کند. بلکه بسیاری از شهروندان عادی هم در گفتگوهای روزمره خود به شکل وسواس‌گونه‌ای، ایران را با ژاپن و ترکیه و کره جنوبی و مالزی و تازگی ها حتی امارات و سعودی مقایسه میکنند و براساس این مقایسه، تقدیر جغرافیایی محل تولد خود را قضاوت میکنند. درگیری ما با مفهوم توسعه یکی از دلایلی است که بخشی از جامعه ایران به مهاجرت می‌اندیشد. در انتخابات ریاست جمهوری جناح‌های سیاسی هرکدام خود را حاملان اصلی توسعه میخوانند و سیاستهای جناح رقیب‌شان را مانع توسعه و دلیل عقب‌ماندگی میخوانند. مخالفان جمهوری اسلامی وقتی میخواهند از لزوم براندازی و تغییر نظام سیاسی صحبت کنند به معیارهای توسعه اشاره میکنند و سیاستهای چهار دهه گذشته جمهوری اسلامی را دلیل توسعه نیافتگی میخوانند. و رهبران جمهوری اسلامی هم وقتی میخواهند دستاوردهای انقلاب و نظام چهل و دو ساله را با افتخار برشمرند دقیقا به بعضی معیارهای دیگر توسعه اشاره میکنند.
اندیشیدن روزمره به توسعه بخشی از هویت فردی بسیاری از ایرانیان امروز است. در سطح نخبگان هم، چه اسلامگرایان حاکم چه غربگرایان اپوزیسیون، همگی در اعتقاد به لزوم توسعه با یکدیگر مشترکند.
اما این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم آن را اندازه بگیریم و هر کدام از ما از آن چه می‌فهمیم؟ این مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ اولین بار کی در تاریخ‌مان فهمیدیم که مثلا عده‌ای از کشورهای دیگر توسعه یافته‌اند و ما توسعه نیافتهایم؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان میرپنج آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه ما را به توسعه نزدیکتر کرد؟ محمدرضا پهلوی چه؟ و در نهایت آیا انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از مهمان این هفته، بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی در داخل کشور دارد و در مجامع عمومی سخنرانی میکند و در صداوسیما به مناظره دعوت میشود و در مسجد با نیروهای انقلابی و در دانشگاه با نیروهای منتقد و سکولار همزمان بحث و جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
این گفتگو و پنجاه اپیزود دیگر جدال را میتوانید در کانال یوتیوب ما ببینید و در کانال رادیوجدال در کست باکس و بقیه پلتفرمهای پادکستی گوش کنید.
اما پیش از شروع، از جدال حمایت کنید تا به عنوان رسانه‌ای مستقل که حتی یک ریال از یک نهاد دولت یا غیردولتی نمی‌گیرد و از هیچ سازمان تجاری هم آگهی قبول نمیکند بتواند همچنان دوام داشته باشد. اگر خارج از کشورید با اهدای حداقل پنج دلار یا پنج پوند یا پنج یورو در ماه و اگر داخل کشورید با اهدای حداقل بیست هزار تومن در ماه به خانواده جدال بپیوندید.
برای اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور به سایت پترئون مراجعه کنید
patreon . com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
https://castbox.fm/vd/430917527
👍2
Audio
🎙فایل صوتی #اپیزود 51 جدال. گفتگو با بیژن #عبدالکریمی
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا هرلحظه از آن دورتر میشود؟ چرا همچنان توسعه نیافته مانده‌‌ایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟ این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم اندازه‌اش بگیریم؟ مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان میرپنج آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه ما را به توسعه نزدیکتر کرد؟ محمدرضا پهلوی چه؟ انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی دارد، در صداوسیما به مناظره دعوت میشود و در مسجد با حزب‌اللهی‌ها و در دانشگاه با سکولارها همزمان بحث و جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
از ایرانیان مقیم خارج میخواهیم با عضویت در سایت زیر از جدال حمایت کنند
patreoncom/jedaal
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا هرلحظه از آن دورتر میشود؟ چرا همچنان توسعه نیافته مانده‌‌ایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟ این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم اندازه‌اش بگیریم؟ مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان میرپنج آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه ما را به توسعه نزدیکتر کرد؟ محمدرضا پهلوی چه؟ انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از بیژن عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی دارد، در صداوسیما به مناظره دعوت میشود و در مسجد با حزب‌اللهی‌ها و در دانشگاه با سکولارها همزمان بحث و جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
از ایرانیان مقیم خارج میخواهیم با عضویت در سایت زیر از جدال حمایت کنند
patreoncom/jedaal
👍4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فایل تصویری اپیزود پنجاه و یکم جدال. گفتگو با بیژن عبدالکریمی
این فایل یکساعته و خلاصه شده است. فایل کامل در یوتیوب و کست باکس
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا از آن دورتر میشود؟ چرا همچنان توسعه نیافتهایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟ این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم اندازه‌اش بگیریم؟ مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه نزدیکتر؟ محمدرضا پهلوی چه؟ انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی دارد، در صداوسیما مناظره میکند، در مسجد با حزب‌اللهی‌ها و در دانشگاه با سکولارها جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
از ایرانیان مقیم خارج میخواهیم با عضویت در سایت زیر از جدال حمایت کنند
patreoncom/jedaal
این فایل یکساعته و خلاصه شده است. فایل کامل در یوتیوب و کست باکس
آیا ایران در مسیر توسعه گام برمیدارد یا از آن دورتر میشود؟ چرا همچنان توسعه نیافتهایم؟ راه توسعه یافتن چیست؟ این «توسعه» اصلا چیست و چگونه میتوانیم اندازه‌اش بگیریم؟ مفهوم «توسعه» برای ما ایرانیان چه تاریخی دارد؟ تلاش‌های ما برای توسعه در دویست سال گذشته چگونه باید قضاوت شود؟ رضا خان آیا با حمله به دستاوردهای دموکراتیک مشروطه ما را از توسعه دورتر کرد یا با ایجاد امنیت و زیرساختهایی مثل راه آهن و مدرسه نزدیکتر؟ محمدرضا پهلوی چه؟ انقلاب اسلامی موتور شتاب دهنده به توسعه بود یا ترمز کنند کننده‌ی آن؟
این سوالات را از عبدالکریمی، استاد فلسفه دانشگاه آزاد پرسیدم. استادی که حضوری مداوم در عرصه عمومی دارد، در صداوسیما مناظره میکند، در مسجد با حزب‌اللهی‌ها و در دانشگاه با سکولارها جدل میکند. استادی که اخراجش در اواسط شهریور امسال او را به صدر اخبار برد و باعث ایجاد موج اجتماعی وسیعی در حمایتش شد.
از ایرانیان مقیم خارج میخواهیم با عضویت در سایت زیر از جدال حمایت کنند
patreoncom/jedaal
👎1
آیا جمهوری اسلامی یک حکومت «نرمال» است؟
جدال هفته: گفتگوی زنده علی علیزاده با احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار و فعال ملی-مذهبی و نویسنده کتاب الزامات سیاست در عصر دولت-ملت
چهارشنبه بیست و یکم مهر ساعت نه شب در یوتیوب جدال. صوت این گفتگو به صورت زنده در کلاب‌هاوس و تلگرام جدال هم پخش میشود و بعد از گفتگو هم در کلاب‌هاوس مخاطبان میتوانند بحث را با مهمان برنامه ادامه دهند.
لینک برنامه در یوتیوب:
https://youtu.be/u6vUvslFT-g
لینک برنامه در کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84/aljQbsw9/m3NowDKr
لینک به تلگرام:
t.me/jedaal
لینک به کانال تلگرام مهمان این هفته:
https://t.me/ahmadzeidabad
جدال هفته: گفتگوی زنده علی علیزاده با احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار و فعال ملی-مذهبی و نویسنده کتاب الزامات سیاست در عصر دولت-ملت
چهارشنبه بیست و یکم مهر ساعت نه شب در یوتیوب جدال. صوت این گفتگو به صورت زنده در کلاب‌هاوس و تلگرام جدال هم پخش میشود و بعد از گفتگو هم در کلاب‌هاوس مخاطبان میتوانند بحث را با مهمان برنامه ادامه دهند.
لینک برنامه در یوتیوب:
https://youtu.be/u6vUvslFT-g
لینک برنامه در کلاب‌هاوس:
https://www.clubhouse.com/join/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%D9%84/aljQbsw9/m3NowDKr
لینک به تلگرام:
t.me/jedaal
لینک به کانال تلگرام مهمان این هفته:
https://t.me/ahmadzeidabad
🎙#اپیزود 52 رادیو جدال: آیا جمهوری اسلامی حکومتی «نرمال» است؟ گفتگو با احمد #زیدآبادی
مدت : ۱۵۲ دقیقه
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا ساخت یک دولت-ملت مدرن پیش نیاز ضروری توسعه و سعادت مردم امروز است؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر تصور کنیم که انسانها در فرم‌های سیاسی دیگری زندگی کنند؟ ایرانیان از چه زمانی به دنبال ساخت دولت ملت بوده‌اند؟ و در این راه چه مسیری رفته اند؟ آیا جمهوری اسلامی دولت-ملت است یا آنطور که بعضی از نیروهای انقلابی میگویند نظامی مبتنی بر امت-امامت است؟
دولت ملت چه ملزوماتی در سطح سیاست خارجی و در سطح سیاست داخلی دارد؟ آیا رفتار جمهوری اسلامی در منطقه و در جهان مغایر رفتار بقیه دولت ملت هاست؟ آیا جمهوری اسلامی دولتی استثنایی است؟ اصلا معیار عادی بودن یا استثنایی بودن یک حکومت چیست؟
اینها سوالاتی است که درست یا غلط افکار عمومی ایران روزانه با آن روبرو میشود و اگرچه سوالاتی کلی گویانه و از منظر سیاست کلان است اما در شکل دهی به احساس شهروندان ایران در سطح خرد و زندگی روزمره هم نقش اساسی دارند.
این سوالات را از احمدی زیدآبادی پرسیدم. در گفتگویی صریح و طولانی که هر چه به پایان آن نزدیکتر شدیم چالشی‌تر و جدلی‌تر شد. زیدآبادی که بیشتر به عنوان یک روزنامه‌نگار و فعال ملی مذهبی شناخته میشود دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۱ و با دفاع از تز خود با عنوان «دین و دولت در اسراییل» گرفته‌است. او دو بار به خاطر نوشته‌هایش در دادگاه محکوم شده. سال هفتاد و نه سیزده ماه و در سال هشتاد و هشت هم شش سال را در زندان گذرانده. از او همچنین چند کتاب منتشر شده. «از سرد و گرم روزگار» و «بهار زندگی در زمستان تهران» دو کتابی است که در آن زیدابادی سرگذشت و خاطرات خود را نوشته‌است. اما مهمتر، «الزامات سیاست در عصر دولت ملت» کتابی نسبتا کوچک و تئوریک است که در آن او از ملی‌گرایی عرفی و غیرایدئولوژیک و مدنی به زبانی شفاف و همه‌فهم دفاع میکند.
اما پیش از شروع، از جدال حمایت کنید تا به عنوان رسانه‌ای مستقل که حتی یک ریال از یک نهاد دولت یا غیردولتی نمی‌گیرد و از هیچ سازمان تجاری هم آگهی قبول نمیکند بتواند همچنان دوام داشته باشد. ویدیوهای ما را لایک کنید، عضو کانال ما در یوتیوب شوید و اگر خارج از کشورید با اهدای حداقل پنج دلار یا پنج پوند یا پنج یورو در ماه و اگر داخل کشورید با اهدای حداقل بیست هزار تومن در ماه به خانواده جدال بپیوندید و در شکل گیری اولین رسانه مستقل مشترک محور فارسی نقش داشته باشید
برای اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور به سایت پترئون مراجعه کنید
patreon. com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
https://castbox.fm/vd/432670734
مدت : ۱۵۲ دقیقه
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا ساخت یک دولت-ملت مدرن پیش نیاز ضروری توسعه و سعادت مردم امروز است؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر تصور کنیم که انسانها در فرم‌های سیاسی دیگری زندگی کنند؟ ایرانیان از چه زمانی به دنبال ساخت دولت ملت بوده‌اند؟ و در این راه چه مسیری رفته اند؟ آیا جمهوری اسلامی دولت-ملت است یا آنطور که بعضی از نیروهای انقلابی میگویند نظامی مبتنی بر امت-امامت است؟
دولت ملت چه ملزوماتی در سطح سیاست خارجی و در سطح سیاست داخلی دارد؟ آیا رفتار جمهوری اسلامی در منطقه و در جهان مغایر رفتار بقیه دولت ملت هاست؟ آیا جمهوری اسلامی دولتی استثنایی است؟ اصلا معیار عادی بودن یا استثنایی بودن یک حکومت چیست؟
اینها سوالاتی است که درست یا غلط افکار عمومی ایران روزانه با آن روبرو میشود و اگرچه سوالاتی کلی گویانه و از منظر سیاست کلان است اما در شکل دهی به احساس شهروندان ایران در سطح خرد و زندگی روزمره هم نقش اساسی دارند.
این سوالات را از احمدی زیدآبادی پرسیدم. در گفتگویی صریح و طولانی که هر چه به پایان آن نزدیکتر شدیم چالشی‌تر و جدلی‌تر شد. زیدآبادی که بیشتر به عنوان یک روزنامه‌نگار و فعال ملی مذهبی شناخته میشود دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۱ و با دفاع از تز خود با عنوان «دین و دولت در اسراییل» گرفته‌است. او دو بار به خاطر نوشته‌هایش در دادگاه محکوم شده. سال هفتاد و نه سیزده ماه و در سال هشتاد و هشت هم شش سال را در زندان گذرانده. از او همچنین چند کتاب منتشر شده. «از سرد و گرم روزگار» و «بهار زندگی در زمستان تهران» دو کتابی است که در آن زیدابادی سرگذشت و خاطرات خود را نوشته‌است. اما مهمتر، «الزامات سیاست در عصر دولت ملت» کتابی نسبتا کوچک و تئوریک است که در آن او از ملی‌گرایی عرفی و غیرایدئولوژیک و مدنی به زبانی شفاف و همه‌فهم دفاع میکند.
اما پیش از شروع، از جدال حمایت کنید تا به عنوان رسانه‌ای مستقل که حتی یک ریال از یک نهاد دولت یا غیردولتی نمی‌گیرد و از هیچ سازمان تجاری هم آگهی قبول نمیکند بتواند همچنان دوام داشته باشد. ویدیوهای ما را لایک کنید، عضو کانال ما در یوتیوب شوید و اگر خارج از کشورید با اهدای حداقل پنج دلار یا پنج پوند یا پنج یورو در ماه و اگر داخل کشورید با اهدای حداقل بیست هزار تومن در ماه به خانواده جدال بپیوندید و در شکل گیری اولین رسانه مستقل مشترک محور فارسی نقش داشته باشید
برای اشتراک در برنامه‌های جدال برای ایرانیان خارج از کشور به سایت پترئون مراجعه کنید
patreon. com/jedaal
حساب بانکی برای داخل کشور:
بانک ملی بنام مجید علیزاده
6037991815099597
https://castbox.fm/vd/432670734
Audio
🎙فایل صوتی #اپیزود 52 رادیو جدال برای دانلود: آیا جمهوری اسلامی حکومتی «نرمال» است؟ گفتگو با احمد #زیدآبادی
مدت : ۱۵۲ دقیقه
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر تصور کنیم که انسانها در فرم‌های سیاسی دیگری زندگی کنند؟ ایرانیان از چه زمانی به دنبال ساخت دولت ملت بوده‌اند؟ و در این راه چه مسیری رفته اند؟ آیا جمهوری اسلامی دولت-ملت است یا آنطور که بعضی از نیروهای انقلابی میگویند نظامی مبتنی بر امت-امامت است؟
دولت ملت چه ملزوماتی در سطح سیاست خارجی و در سطح سیاست داخلی دارد؟ آیا رفتار جمهوری اسلامی در منطقه و در جهان مغایر رفتار بقیه دولت ملت هاست؟ آیا جمهوری اسلامی دولتی استثنایی است؟ اصلا معیار عادی بودن یا استثنایی بودن یک حکومت چیست؟
این سوالات را در گفتگویی چالشی و صریح از احمدی زیدآبادی فعال ملی-مذهبی و نویسنده کتاب «الزامات سیاست در عصر دولت ملت» پرسیدم.
برای شنیدن نسخه با کیفیت تر و دسترسی به همه اپیزودها، عضو پادکست رادیوجدال شوید
https://castbox.fm/vd/432670734
مدت : ۱۵۲ دقیقه
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر تصور کنیم که انسانها در فرم‌های سیاسی دیگری زندگی کنند؟ ایرانیان از چه زمانی به دنبال ساخت دولت ملت بوده‌اند؟ و در این راه چه مسیری رفته اند؟ آیا جمهوری اسلامی دولت-ملت است یا آنطور که بعضی از نیروهای انقلابی میگویند نظامی مبتنی بر امت-امامت است؟
دولت ملت چه ملزوماتی در سطح سیاست خارجی و در سطح سیاست داخلی دارد؟ آیا رفتار جمهوری اسلامی در منطقه و در جهان مغایر رفتار بقیه دولت ملت هاست؟ آیا جمهوری اسلامی دولتی استثنایی است؟ اصلا معیار عادی بودن یا استثنایی بودن یک حکومت چیست؟
این سوالات را در گفتگویی چالشی و صریح از احمدی زیدآبادی فعال ملی-مذهبی و نویسنده کتاب «الزامات سیاست در عصر دولت ملت» پرسیدم.
برای شنیدن نسخه با کیفیت تر و دسترسی به همه اپیزودها، عضو پادکست رادیوجدال شوید
https://castbox.fm/vd/432670734
👍2❤1
سیاست خارجی و آزادی بیان
چهارشنبه بیست و یکم مهر با احمد زیدآبادی صد و پنجاه دقیقه گفتگویی داغ و چالشی کردم. زیدآبادی هم تا پایان گفتگو با رویی باز و گشوده جدال کرد.
اما در میانه گفتگو هروقت یادم می‌آمد زیدآبادی سال هشتاد و هشت، با آنکه رسما جزو مخالفان حضور در خیابان بود، دستگیر و در دادگاه، بجز شش سال زندان و دو سال تبعید، به مجازات عجیب «محرومیت مادام‌العمر از هرگونه تحلیل کتبی و شفاهی» هم محکوم شده‌بود از شرم زبانم را گاز میگرفتم و تصمیم میگرفتم از نقد تندتر او اجتناب کنم.
احکام ظالمانه قرون وسطایی سالهای گذشته، عملا مباحثه عقلانی درباره سیاست خارجی را غیرممکن کرده. از منظر بخش بزرگی از افکار عمومی یک سمت این مباحثه درباره سیاست خارجی، صاحبان قدرت نظامی واقتصادی هستند که انحصار تریبون صداوسیما را هم در دست دارند و سمت دیگر، شهروندان مظلوم قربانی مثل زیدآبادی که به خاطر ابراز عقیده درباره سیاست خارجی هزینه داده‌اند و زندانی شده‌اند
به عنوان یک امپریالیست ستیز معتقدم از حق آزادی بیان غربگرایان باید صراحتا دفاع کرد و برخوردهای سرکوبگرانه با سخنان و اندیشه‌ها و اظهارات آن ها را محکوم کرد. سلطه ستیزی و استعمارستیزی و امپریالیسم ستیزی ما نیازمند فضای آزاد گفتگو و مباحثه و جدال فکری است. وقتی طرف مقابل ما به خاطر بیان مواضعش سرکوب میشود جامعه برای حرف ما هم پشیزی ارزش قایل نمیشود و نمی پذیرد که ما این حرف را از منظر حق‌طلبانه و با اعتقاد واقعی می‌زنیم. جامعه در ذهن خود سخن ما در دفاع از استقلال به حق ملت‌ها را، پروپاگاندایی در جهت تحمیل سیاستهای از بالا دیکته شده می‌بیند.
ادامه این وضع حتی از منظری عملگرایانه هم به نفع نظام جمهوری اسلامی نیست. دهها بودجه دهها و صدها میلیاردی دیگر هم که برای «رسانه‌های خودیها» خرج شود مانع از افزایش شکاف ملت و حکومت در زمینه سیاست خارجی نمیشود. (شکافی که حالا در رابطه با افغانستان و آذربایجان هم خودش را نشان میدهد.) امنیتی کردن گفتگو درباره سیاست خارجی، اگرچه صدای غربگرایان را در کوتاه مدت خاموش کرده اما برای مواضع غربگرایانه در سیاست خارجی، «مشروعیت اخلاقی» فراوانی در ذهن جامعه بوجود آورده.
تغییر ذهن جامعه در سیاست خارجی نیازمند تریبون‌های آزاداندیشی و متفکرانی گشوده است که بتوانند سیاست خارجی استقلال‌خواهانه را با زبانی امروزی و غیرایدئولوژیک و عقلانی برای نسلهای جدید صورتبندی کنند، نه قاضیانی که حکم «محرومیت مادام العمر از هرگونه تحلیل کتبی و شفاهی» صادر کنند
https://www.youtube.com/watch?v=u6vUvslFT-g&ab_channel=Jedaal
چهارشنبه بیست و یکم مهر با احمد زیدآبادی صد و پنجاه دقیقه گفتگویی داغ و چالشی کردم. زیدآبادی هم تا پایان گفتگو با رویی باز و گشوده جدال کرد.
اما در میانه گفتگو هروقت یادم می‌آمد زیدآبادی سال هشتاد و هشت، با آنکه رسما جزو مخالفان حضور در خیابان بود، دستگیر و در دادگاه، بجز شش سال زندان و دو سال تبعید، به مجازات عجیب «محرومیت مادام‌العمر از هرگونه تحلیل کتبی و شفاهی» هم محکوم شده‌بود از شرم زبانم را گاز میگرفتم و تصمیم میگرفتم از نقد تندتر او اجتناب کنم.
احکام ظالمانه قرون وسطایی سالهای گذشته، عملا مباحثه عقلانی درباره سیاست خارجی را غیرممکن کرده. از منظر بخش بزرگی از افکار عمومی یک سمت این مباحثه درباره سیاست خارجی، صاحبان قدرت نظامی واقتصادی هستند که انحصار تریبون صداوسیما را هم در دست دارند و سمت دیگر، شهروندان مظلوم قربانی مثل زیدآبادی که به خاطر ابراز عقیده درباره سیاست خارجی هزینه داده‌اند و زندانی شده‌اند
به عنوان یک امپریالیست ستیز معتقدم از حق آزادی بیان غربگرایان باید صراحتا دفاع کرد و برخوردهای سرکوبگرانه با سخنان و اندیشه‌ها و اظهارات آن ها را محکوم کرد. سلطه ستیزی و استعمارستیزی و امپریالیسم ستیزی ما نیازمند فضای آزاد گفتگو و مباحثه و جدال فکری است. وقتی طرف مقابل ما به خاطر بیان مواضعش سرکوب میشود جامعه برای حرف ما هم پشیزی ارزش قایل نمیشود و نمی پذیرد که ما این حرف را از منظر حق‌طلبانه و با اعتقاد واقعی می‌زنیم. جامعه در ذهن خود سخن ما در دفاع از استقلال به حق ملت‌ها را، پروپاگاندایی در جهت تحمیل سیاستهای از بالا دیکته شده می‌بیند.
ادامه این وضع حتی از منظری عملگرایانه هم به نفع نظام جمهوری اسلامی نیست. دهها بودجه دهها و صدها میلیاردی دیگر هم که برای «رسانه‌های خودیها» خرج شود مانع از افزایش شکاف ملت و حکومت در زمینه سیاست خارجی نمیشود. (شکافی که حالا در رابطه با افغانستان و آذربایجان هم خودش را نشان میدهد.) امنیتی کردن گفتگو درباره سیاست خارجی، اگرچه صدای غربگرایان را در کوتاه مدت خاموش کرده اما برای مواضع غربگرایانه در سیاست خارجی، «مشروعیت اخلاقی» فراوانی در ذهن جامعه بوجود آورده.
تغییر ذهن جامعه در سیاست خارجی نیازمند تریبون‌های آزاداندیشی و متفکرانی گشوده است که بتوانند سیاست خارجی استقلال‌خواهانه را با زبانی امروزی و غیرایدئولوژیک و عقلانی برای نسلهای جدید صورتبندی کنند، نه قاضیانی که حکم «محرومیت مادام العمر از هرگونه تحلیل کتبی و شفاهی» صادر کنند
https://www.youtube.com/watch?v=u6vUvslFT-g&ab_channel=Jedaal
YouTube
آیا جمهوری اسلامی یک حکومت «نرمال» است؟ گفتگو با احمد زیدآبادی
اپیزود پنجاه و دوم جدال. گفتگوی علی علیزاده با احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار و فعال ملی-مذهبی
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا ساخت یک دولت-ملت مدرن پیش نیاز توسعه و سعادت مردم امروز است؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر…
دولت-ملت ها چه نوع فرم حکومتی هستند؟ آیا ساخت یک دولت-ملت مدرن پیش نیاز توسعه و سعادت مردم امروز است؟ آیا دولت-ملت ها سرنوشت محتوم بشرند و ما نمیتوانیم جهانی آرمانی‌تر…
👍1
one.mp4
116.7 MB
🎥ویدیوی قابل دانلود. اپیزود پنجاه و دوم جدال. آیا جمهوری اسلامی حکومتی «نرمال» است؟ گفتگو با احمد زیدآبادی، بخش اول
برای تماشای این برنامه به صورت کامل به سایت یوتیوب بروید:
https://youtu.be/u6vUvslFT-g
برای تماشای این برنامه به صورت کامل به سایت یوتیوب بروید:
https://youtu.be/u6vUvslFT-g
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فایل ویدیویی قابل دانلود. گفتگو با احمد زیدآبادی بخش دو. آیا رفتار جمهوری اسلامی براساس منافع ملی است؟
.
منافع ملی چیست؟ آیا جمهوری اسلامی حکومتی ایدئولوژیک است که براساس خواست و میل و اعتقاد رهبرانش هرکار میخواست میکند یا حکومتی است که رفتارش براساس منافع مردمش است؟ مبنای حضور در سوریه، دفاع از فلسطین، دفاع از حوثی‌ها اعتقاد مذهبی و ایدئولوژیک اقلیتی از مردم ایران است که حکومت را در اختیار دارند یا برای کل ایران ضروری است؟ اصلا جمهوری اسلامی حکومتی ایدئولوژیک و اسلامی است یا حکومتی است ملی و ایرانی؟
.
سیاست خارجی در همه کشورها یکی از چندین مسایل مورد بحث افکار عمومی است. اما در ایران به خاطر اینکه تحریم بسیاری از بخشهای زیست عادی را هم تحت تاثیر قرار داده بحث سیاست خارجی بحثی مهم و روزانه است. اقتصاد ایران در این سالها نتوانسته مقابل تحریمها از زندگی و معیشت مردم عادی حمایت کنید (تا جایی که میزان گوشت مصرفی ایرانیان در این سالها به نصف رسیده)، و این باعث شده بسیاری از مردم سیاستهایی که به تحریم انجامیده را زیر سوال ببرند
.
منافع ملی چیست؟ آیا جمهوری اسلامی حکومتی ایدئولوژیک است که براساس خواست و میل و اعتقاد رهبرانش هرکار میخواست میکند یا حکومتی است که رفتارش براساس منافع مردمش است؟ مبنای حضور در سوریه، دفاع از فلسطین، دفاع از حوثی‌ها اعتقاد مذهبی و ایدئولوژیک اقلیتی از مردم ایران است که حکومت را در اختیار دارند یا برای کل ایران ضروری است؟ اصلا جمهوری اسلامی حکومتی ایدئولوژیک و اسلامی است یا حکومتی است ملی و ایرانی؟
.
سیاست خارجی در همه کشورها یکی از چندین مسایل مورد بحث افکار عمومی است. اما در ایران به خاطر اینکه تحریم بسیاری از بخشهای زیست عادی را هم تحت تاثیر قرار داده بحث سیاست خارجی بحثی مهم و روزانه است. اقتصاد ایران در این سالها نتوانسته مقابل تحریمها از زندگی و معیشت مردم عادی حمایت کنید (تا جایی که میزان گوشت مصرفی ایرانیان در این سالها به نصف رسیده)، و این باعث شده بسیاری از مردم سیاستهایی که به تحریم انجامیده را زیر سوال ببرند
Forwarded from روزنامه فرهیختگان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
علی علیزاده که به صورت مجازی در برنامه بسیج دانشجویی دانشگاه تهران سخنرانی کرده، می‌گوید: نظرسنجی‌های صداوسیما بیشتر نظرسازی است و مثال میزند که اگر شما تلویزیون را روشن کنید و روی ماهواره بروید، همین را به عنوان بیننده تلویزیون محسوب میکند
@FarhikhteganOnline2
@FarhikhteganOnline2