امروز جنازه های قربانیان مسلمان چنان روی هم تلنبار شده که رسانه‌های غربی سازنده آنگ سو چی هم مجبورند برای حفظ ظاهر، به این گاندی تقلبی انتقاد کنند و اعتراض به این ماندلای ساخت لندن به صفحه اول بی بی سی هم راه پیدا میکند. اما وضعیت برمه بیش از پنج سال است که اسفناک است. وضعیتی که اگر یک روز در ایران رخ داده بود صفحه اول تمام روزنامه های غربی و موضوع کارشناسان مطیع تمام بخشهای خبری و تحلیلی شان بود. متن زیر، زیرخاکی است. آن را سوم اردیبهشت سال ۹۲ منشر کردم. پیش از التیام شکاف دولت-ملت ایرانی بواسطه انتخابات ۹۲. زمانی که هنوز لشکری از فعالان ایرانی مقیم غرب، از طریق مصاحبه های پی در پی رسانه ها و جایزه های رنگارنگ حقوق بشر و صلح، تبدیل به چهره میشدند برای روز مبادا. مانند آنگ سو چی. دکانی که در ایران برچیده شد. دکان مسلمان ستیزی اما هنوز باز باز است.
-------
علی علیزاده. سوم اردیبهشت ۹۲
🔶 یک: پاکسازی قومی مسلمانان در برمه آنقدر شدت گرفته و آش آنقدر شور شده که صدای دیده‌بان یک‌چشمی حقوق بشر نیز درآمده. رسانه‌های غرب بالاخره امروز تصاویرخشونت گروه‌های قومی بودایی علیه مسلمانان را بعد از تقریبا یک سال پخش کردند. اما این تصاویر تناقضی ایجاد می کند که این رسانه‌ها خود را موظف می‌دانند آن را بلافاصله حل و فصل کنند: رسانه‌های کلان غرب در دودهه گذشته هرروزه اسلام را دینی استثنایی و دارای جوهری ضرورتا همبسته با خشونت معرفی کرده‌اند (خوانشی نو-شده از آنچه در قرن نوزده از تلفیق هیولاسازی تاریخی از مسلمانان رقیب در جهان مسیحیت پیشامدرن با نگاه مرد سفید استعمارگر جهان مدرن به هرآنچه غیراوست شکل گرفت. خوانشی که همزمان سازنده خود-ادراکی نواندیشان نسل اول مسلمانان و ایرانیان نیز بوده و امروز هم پرطرفدار است.) رسانه‌های غرب در تحلیل خود از یگانگی خشونت-پرستی در اسلام گاها مقایسه‌ای با ادیان دیگر نیز کرده‌اند. بدون اینکه ازخشونت مسیحیت نه در تاریخ که استفاده از آن در همین جنگ علیه تروریسم این سالها بگویند، یا از نقش یهودیت در برساختن اسراییل و مشروعیت دادن به خشونت نهادینه‌اش و یا از بنیادگرایان هندو و رشد خشونتشان در دهه پیش. مثال امن و مطمئن این سالها هم در شرمسار کردن مسلمانان، بوداییان بوده‌اند که نه تنها دینشان رابطه‌ای با خشونت نداشته که پادزهر و نفی مطلق آن بوده. برای حل و فصل این تناقض است که امشب آنچه از پی این تصاویر خشونت بوداییان در شبکه چهار بریتانیا آمد مصاحبه ای بود با دالای‌لامای محبوب غرب. مجری از ظهور کسی گفت که او را اسامه بن لادن بودایی خوانده‌اند و دالای لاما مثل تحلیلگری مسلح به دیالکتیک تاریخی پاسخ داد که مساله نه اختلاف دینی که اختلاف بر سر اقتصاد و سهم از قدرت سیاسی است. دالای لاما همچنین به مجری توصیه کرد که تا پیش از داشتن اطلاعات کامل از حدس و گمان خودداری کند. دالای لامای صلح‌دوست آنگاه توسط مجری به کارکرد اصلیش یعنی نقد دولت چین فراخوانده شد. (مساله نه پاسخ دالای لاما که در اینجا با حقیقت هم نسبتی دارد که معیارهای دوگانه رسانه غرب است. تصور مصاحبه‌ای در سی‌ان‌ان با رهبر میانه رویی از مسلمانان در یازده سپتامبر تنها غیرممکن است.)


🔷 دو: همین امروز که این تصاویر پخش می‌شد وزیران خارجه اتحادیه اروپا لغو باقی تحریم‌های اقتصادی و تجاری برمه را اعلام کردند. ویلیام هیگ با صدایی که نه اضطراری در آن بود و نه وحشتی وضعیت حقوق بشر برمه را در حال پیشرفت محسوسی خواند و کشتارها را هم البته نیازمند توجه. آنگ سوچی که خود سالها برای وضع تحریم ها فعالیت کرده‌بود از اتحادیه اروپا تشکر کرد. باز در همین روز برنامه نفت در برابر غذا که زمانی اسم اش مولود وحشت بود فرآیند عادی‌سازی را در زندگی هفتاد و پنج میلیون ایرانی آغاز کرد.

🔶 سه: آنچه تصاویر امروز برمه را براستی کابوس‌وار می‌کرد، حضور هلهله‌کنان تماشاچیان بودایی بود که با موبایل‌های خود از کشتارها فیلم می‌گرفتند، موبایل‌هایی که امضا و لوگوی معترضین دموکراسی‌خواه برمه‌ای بود حتی پیش از اعتراضات ۸۸ ایران .

🔷 چهار: آنگ سوچی را پیرو جنبش ضدخشونت و گاندی برمه می‌نامند. اما برخلاف رفتار گاندی دربرابر خشونت هندوها، او نه این روزها بسط‌ نشینی کرده و نه خود را تا سرحد مرگ به روزه بسته است. آنگ سوچی هم مثل همتایان ضدخشونت ایرانیش (که پس از شکست جنبش سبز و در این روزهای سخت دیگر به کرسی‌های تدریس و کارخانه‌های دانش خود بازگشته‌اند) بیش از آنکه به فلسفه گاندی (که ضداستعمار بودنش درلابلای آموزش‌های مدنی چهار سال پیش گم شد) متکی باشد به حمایت غرب متکی بود. آنگ سوچی های ایرانی مستقر در غرب در راهند و سالها بعد از لغو تحریم‌هایی که خود در وضع آن نقش داشته‌اند تشکر خواهند کرد.

https://instagram.com/p/BYnpGM6BFyJ/

در عصر اطلاعات، جنگی تمام عیار بر سر شکل دادن به ذهن مردم در میان قدرتهای حکومتی جهان و صاحبان سرمایه در جریان است. قدرت، امروز در دستان کسی است بتواند اذهان و احساسات مردم عادی را تسخیر کند، کسی که بتواند معین کند ما توده های مردم روی چه چیز تمرکز کنیم و نسبت به چه چیزی بی تفاوت و بی حس باشیم. صاحبان جدید دنیای امروز، کسانی هستند که تفسیر (و یا دقیق تر تحریفشان) از واقعیت برای ما حجت بیشتری دارد تا آنچه خودمان با چشم خودمان میبینیم و با گوشت و پوست خودمان حس میکنیم.

🔶 خبر، عرصه جنگ است. خبرگویان و مجریان خوش صورت، تفاوت چندانی با خلبانانی که بر سر مردم بمب می‌اندازند ندارند و تحلیلگران چتربازانی هستند که در خانه های ما فرود می‌ایند تا اذهان ما را شب به شب به اشغال خود در اورند تا ما گمان کنیم منافع ما و منافع اربابان آنان یکی است.

🔷 این خبر ساده صدا‌ی‌ آمریکا مثالی ساده از تکنولوژی خبر نویسی جدید است. طوری که ناخوداگاه ما بی انکه بدانیم تحت تاثیر قرار بگیرد و بی انکه بدانیم جای قاتل و مقتول در ذهن ما عوض شود. در حاليكه تمام دنيا از خبر نسل كشي مسلمانان توسط بوداييان و سكوت رهبر نزديك به غرب ميانمار، آنگ سان سوچي، شوكه شده، صداي آمريكا با اشاره به شورشيان مسلمان، به ما تلقين ميكند كه كشتار مسلمانان آنقدر بي دليل نبوده است. در جمله بعد هم ده ها هزار بي پناه كه فرزندان بسياريشان سر بريده شدند و جنازه هاي مرگانشان سوزانده شده اند، كساني تصوير ميشوند كه از چپ و راست به يك اندازه خسته و دلزده شده اند و در حال مهاجرت به كشوري ديگر هستند.

🔶خبر عرصه جنگ است. تنها راه دفاع ما شهروندان بی پناه جهان سوم که میان حملات رسانه ای قدرتهای بزرگ محاصره شده‌ایم، مسلح شدن به عینک نقد است. به هیچ خبری و تحلیلی و تحلیلگری نباید اعتماد کرد. وقتی سراغ خبر میرویم، دستهایمان باید روی ماشه باشد.

https://www.instagram.com/p/BYqAJ8VBmtt/

توییت روز: اگر امروز گفتی نسل کشی #روهینگیا فقط راه حل نظامی دارد ، فردا حق نداری به جنگ افروزی بعدی ناتو به بهانه «دخالت بشردوستانه نظامی» اعتراض کنی.

از علی مطهری تا حمید رسایی معتقدند نسل کشی و مسلمان کشی میانمار تنها با راه حل نظامی متوقف میشود. این سخن، بی انکه بداند و بخواهد، عادی سازی، مشروع سازی و تطهیر چند دهه جنگ افروزی آمریکا و ناتو تحت لوای منطق «دخالت بشردوستانه نظامی» است. منطق دخالت بشردوستانه نظامی، یعنی پذیرش پلیسی گری برای این یا آن کشور یا مجموعه کشورها. از زمان پایان جنگ سرد و تک قطبی شدن جهان، منطق دخالت بشردوستانه نظامی همیشه بخشی از ماشین توجیه غرب در لشکرکشی به سوی دیگر دنیا بوده است. از بالکان تا لیبی. فراموش نکرده‌ایم در اسفند ۸۹، بیست و چهار ساعت بعد از آنکه که بی بی سی و سی ان ان گفتند قذافی در آستانه نسل کشی قریب الوقوع در بنغازی است، حمله نظامی و هوایی ناتو به لیبی آغاز شد. همیشه باید پرسید آیا تمام راه های دیپلماتیک امتحان شده است؟ نسل کشی میانمار پنج سالی است در وضعیت غیرقابل قبول قرار دارد. کسانی که امروز از راه حل نظامی در میانمار صحبت میکنند، تا دیروز خودشان فعالیتی در این باره نداشته اند. پس مسلم است راه های دیگر همچنان باقی است. ما، برای دفاع همیشه آماده‌ایم. اما با عادیسازی نظامیگری، آنهم در ابعاد بین المللی، به زودی تفاوتی بین اذهان عمومی ملت ما و ملت آمریکا باقی نمیماند.

https://twitter.com/Jedaaal/status/906073067264376832

پاتک حجاب به محسن حججی.

🔷 روزنامه همشهری دیروز در صفحه اول خود نوشته است: «سوریه با ایران به هم زد. عدم تمایل به تبعیت از قوانین حجاب، دلیل قطع همکاری سوریه با فدراسیون فوتبال ایران». خبری که از دیروز در فضای عمومی توسط لشکری از روزنامه نگاران شناخته شده داخل و خارج بازنشر شده است. خبری که با گره زدن سه حساسیت اختلاف برانگیز در جامعه (حجاب اجباری، حضور نظامی در سوریه و مساله ورود زنان به ورزشگاه) این حس را القا میکند که ایرانیان برغم همه هزینه‌هایی که برای سوریه کرده اند توسط آنها تحقیر شده‌اند. خبری که از اساس غیرواقعی و دروغ است (امروز هم توسط فدراسیون سوریه تکذیب شد) و معلوم نیست براساس چه استانداردی به صفحه اول پرتیراژترین روزنامه کشور راه یافته است. خبری که هدف مشخصش تضعیف حمایت همدلانه‌ای است که بعد از شهادت محسن حججی در میان بخشهای از جامعه درباره حضور ایران در سوریه شکل گرفت.

🔶 این خبر فرمول تاثیر گذاری مشخصی دارد که از فعالان و سیاستمداران شناخته شده منتقد داخل کشور تا خبرنگاران پیشتر اصلاح طلب بی بی سی و صدای آمریکا سالها استفاده کرده‌اند. مثالی روشن از چگونگی گره زدن حساسیتهای اجتماعی در مسائل داخلی با امری مربوط به سیاست خارجی به منظور ایجاد نفرت از سیاستهای خارجی غرب ستیزانه حاکمیت ایران. استفاده از مساله ای داخلی برای تحمیل سیاست تنش زدایی و گردش به غرب که مورد خواست یکی از دو جناح حاکم بر ایران است. در این مورد خاص برای مشروعیت زدایی از حضور ایران در سوریه. این خبر مثالی است از به گروگان بردن مسائل مربوط به حیطه سیاست خارجی توسط نقاطی از سیاست داخلی که اختلافها و ناکارامدیها و نارضایتی ها وجود دارد. در جامعه ایرانی بر سر حجاب اجباری و یا مسائل مربوط به عدالت جنسیتی اختلافات آشکاری وجود دارد. اما اینکه نارضایتی بخشی از جامعه از این مسائل را بی واسطه به سیاست امنیتی و خارجی مربوط کنیم حرفی دیگر است. افکار عمومی بخش مهمی از جامعه ایران درباره امنیت ملی شان در بیست سال گذشته به این شکل پوپولیستی مهندسی شده است.

🔷 این خبر سوی دیگری هم دارد. آنانکه این سخن را برجسته و در بوق کردند که «سر محسن حججی رفت تا روسری نرود»، آنها هم مساله ای کلان و مربوط به آینده این سرزمین و مردم را، برای خواستهای جناحی و عقیدتی و فرهنگی خودشان ارزان خرج کردند. آنانکه برغم این همه امکانات تبلیغاتی و آموزشی و در اختیار داشتن صداوسیمای چند میلیارد دلاری، خون شهدایی که متعلق به همه ایران هستند را ابزار دفاع از سلایق فرهنگی و عقیدتی خود میکنند.

🔶 هر دو گروه برای دلایل جناحی، گفتگو درباره امنیت ملی را عوامفریبانه و و احساساتی و غیرعقلانی میکنند و ذهنیت عمومی درباره امنیت ملی را به خطر می‌اندازند. هر دو، با اختلاط دو حیطه جداگانه‌ و از اساس متفاوت (اجتماعی و امنیت ملی)، باعث فروپاشی همبستگی ملی درباره مسائل کلان امنیتی میشوند. همبستگی ملی که زیربنای روحیه دفاعی یک ملت در مقابل بیگانگان است.

:
https://instagram.com/p/BY5xlgoBnJsy8yx-XX77bSDya7Xsgtrhk3A7pg0/

توییت روز: دعوت نکردن زنان شورای مشهد به افتتاح ورزشگاه آستان قدس خودزنی سیاسی بزرگیست. اصرار دارند انتخابات۱۴۰۰ هم درباره تفکیک جنستی پیاده‌روها باشد؟

🔷 در انتخابات نود و شش حسن روحانی از کسانی گفت که میخواستند پیاده روها زنانه و مردانه کنند. روحانی تلویحا ابراهیم ريیسی را متهم کرد که در صورت انتخاب شدن سیاستهای تفکیک جنسیتی شدیدی را اعمال خواهد کرد. اتهامی که مشابهش را اصلاح طلبان در سال هشتاد و چهار علیه احمدی نژاد و در سال هفتاد و شش علیه ناطق نوری مطرح کرده بودند. اصولگرایان بارها این اتهام را دروغ خواندند و در کمپین خود هم با استفاده از تصاویر زنان و جوانانی خارج از قالبهای رسمی سعی کردند خود را از این اتهام مبری کنند. عده ای از اصولگرایان، به ویژه صداهای نو و جوان آنها، اصرار داشتند که مساله آنها در انتخابات نود و شش، سخن متفاوت شان درباره سیاست خارجی و امنیت ملی، فساد و بازتولید اشرافیت، و اقتصاد ملی و عدالت اجتماعی است. آنها میگفتند صدای پرسشگری آنها درباره این مسائل مهمتر، زیر اتهامات نامنصفانه درباره تحجرگرایی فرهنگی شنیده نشد.

🔶 انتخابات به پایان رسید. اما سخن حسن روحانی درباره برنامه پنهان اصولگرایان برای تفکیک جنسیتی در ذهن بخش مهمی از جامعه رسوب کرد و ته نشین شد و باوری عام و پذیرفتنی شد. آن دسته از اصولگرایان که دغدغه‌هایی عمیق تر دارند، اگر میخواهند صدایشان شنیده شود و یا در سال هزار و چهارصد راهی به صندوق داشته باشند، باید بتوانند در برابر سیاستهای تبعیض آمیز بخشهای دیگر جناح سیاسی خود بایستند و بی پروا آن را نقد کنند. آنهم نه یک هفته مانده به انتخابات بلکه به شکلی اصولی و مداوم. آن دسته از اصولگرایان که معتقدند نزاع اصلی بر سر مسائلی مهم تر چون اقتصاد و عدالت و استقلال است، خود باید مقابل حاشیه ها بایستند.

https://twitter.com/Jedaaal/status/909077234018930689

مخالفان و منتقدان آيت الله خامنه اي لازمست سخنراني امروزش درباره برجام را با چشماني بسته گوش كنند و بپرسند آيا سخني جز دفاع از منافع ملي مشترك ميان همه ايرانيان گفته شده؟

راديو انگليسي به قصد آشكار عاديسازي و تابوشكني تجزيه طلبي پرسيده: عمر ملت ايران چقدرست؟ جواب: عمر ملت ايران به قدمت سالهاي باقيمانده دويست هزار جوان رعناييست كه برايش شهيد شد و ميشود. از همت تا حججي

چند توييت در واكنش به سخنراني امروز دونالد ترامپ در سازمان ملل.

ديروز كارگران آذراب و هپكوي اراك در اعتراض به هفت ماه حقوق معوقه و در نبود سنديكا به ناچار اعتراض خياباني كردند. پاسخ انها كتك خوردن و ماشنيهاي ضدشورش بود. ‏⁧ ⁩‏

چهار توييت درباره سخنراني امروز حسن روحاني در سازمان ملل.

شعارنویسی پشت کارگران در محرم و سکوت اصلاح طلبانه
--------
🔷 مثبت ۱۸
ح‌سین ق‌دیانی: درست حدس زده‌اید اتفاقا! این یک عکس «مثبت ۱۸» است! یک عکس شب جمعه‌ای! پس برویم «کمیل» بخوانیم! از زبان «امیر»ی که با قشر «کارگر» مهربان بود! بگذار سخن به صراحت بگویم! کمر کارگر، جای شعارنویسی نیست؛ آن‌هم این‌گونه خشن! اگر این کار را با کارگر «دولت» کرده، وای بر این دولت! و اگر «حکومت» وای بر این حکومت! من که گمان نکنم از دل شاهنامه‌ی فردوسی و دیوان حافظ و گلستان سعدی و رباعیات خیام و مثنوی مولانا، بتوان به چنین افتخاری رسید؛ کتک‌زدن کارگر بیکار! پس «مزن بر سر ناتوان، دست زور»! آقای روحانی! قرار بود؛ هم چرخ کارخانه‌ها بچرخد، هم چرخ هسته‌ای؟! آن‌وقت به شهادت این بدن سرخ کارگر؟! احسنت بر شما! احسنت بر جمهوری اسلامی! احسنت بر وزارت کشور! احسنت بر نیروی انتظامی! من اصلا فرض می‌کنم که کارگر کتک‌خورده، نه بسیجی آماده‌ی اعزام به شام بوده، نه فرزند شهید، نه انقلابی و نه هیچی! باز هم شما حق نداشتید اعتراض کارگر بیکار بی‌حقوق را، هم‌چین پاسخ دهید! این است «جذب حداکثری»؟! آقای آملی! این آیا اسمش «ظلم» نیست؟! اگر نه، فاتحه‌ی این نظام را باید خواند! و اگر آری، فاتحه‌ی قوه‌ی قضا را! که به متن وبلاگی علیه خودش حساس است و به این شعارنویسی در بدن کارگر، نه! دولتی بوده یا حکومتی؛ بشکند آن دستی که زورش را به جای گردن کلفت مدیران شاسی‌بلند نجومی‌بگیر، به تن رنجور کارگر بدبخت می‌رساند! با بیگانه، تعامل چو برجام و با کارگر هم‌وطن، این‌همه وحشیانه؟! این‌جا «جمهوری اسلامی» است؟! خجالت نمی‌کشید شماها؟! حیا ندارید؟! ترس از خدا ندارید؟! و من می‌خواهم ببینم اگر به خودتان ۲ سال پشت‌بند هم حقوق ندهند، آیا اعتراض نمی‌کنید؟! و شاکی نمی‌شوید؟! و عنان از کف نمی‌دهید؟!
اولین روز محرم است! و من اگر این متن را نمی‌نوشتم، حتم دارم در بریدن سر «حسین‌ بن علی» با اشقیا شریک جرم بودم! که «سیدالشهدا» آن امام آزاده و آن پیشوای حر، قیام نکرد الا علیه ظلم و بی‌عدالتی!»

🔶 عکس پایین و متن حق خواهانه بالا را حسین قدیانی نوشته. از نویسندگان وطن امروز که در تفسیر رایج اصلاح طلبانه، یک تندرو خوانده میشود.

🔷 آقای مصطفی تاج زاده هم امروز در توییتی که همه چیز از آن استنتاج میشد جز دفاع از حقوق کارگران کتک خورده اراک، نوشته بود:‌ :‌ «سیاست تمام دولت‌های بعد از انقلاب مدارا با اعتراضات کارگری و تلاش برای احقاق حقوق آنها بوده است. چیزی تغییر کرده؟!
#سرکوب_کارگران_اراک »

🔶 گاهی چشم ها را باید شست. به ویژه چشمهایی که جهان را به دو اردوگاه خیر و شر تقسیم میکنند.

https://www.instagram.com/p/BZUk6DLhqQa

اين تعزيه نيست. صداي هل من ناصر ينصرني گرسنگان ⁧ هپكو ⁩ و ⁧ آذرآب ⁩ است. (برغم حجم سنگين، توصيه ميكنم حتما ويديو را ببينيد. بايد اين رنج را فرياد كرد، پيش از انكه دشمنان در رسانه هاي غربي ابزارش كنند)

حجم كمتر ويديو. اين تعزيه نيست. صداي هل من ناصر ينصرني گرسنگان ⁧ هپكو ⁩ و ⁧ آذرآب ⁩ است. (توصيه ميكنم حتما ويديو را ببينيد. بايد اين رنج را فرياد كرد، پيش از انكه دشمنان در رسانه هاي غربي ابزارش كنند)

#هپكو #آذرآب

‏سوال: چرا هیچ اصلاحطلبی از تجمع اعتراض امروز به وزیر کار يا ٤٧ روز اعتصاب غذاي رضا شهابي چيزي نميگويد؟ جواب: چون اصلاحطلبان به اعتراض وآزادی بیان تا جایی معتقدند که جناح مقابل نقد شود نه دولت متحدشان

اين فريادهاي اعتراضي به وضعيت كارگران هپكو و آذرآب از منبر مسجد اميدوار كننده است. حساس شدن گروه هاي مرجع به درد كارگران و اين درك كه اعتراض كارگران ضد نظام نيست و حقي مشروع است اميدوار كننده است.

ميپرسي چرا اسراییل، سعودی و بیبیسی از استقلال کردستان دفاع میکنند؟ ژنرال بيشرم سعودي جواب میدهد: ایجاد کردستان بزرگ گستاخی ایران، عراق و ترکیه را مهار ميكند زیرا ثلث اراضی این کشورها از دستشان ميرود

و مسلما محروميت هم به عدم اطمينان بيشتر اين مناطق به مركز و احساس جدا بودن از اجزا ديگر ملت مي انجامد. شكستن اين چرخه بي اعتمادي، خشونت و فقر، همت همزمان كردها(مقابله با تجزيه طلبان) و مركز را ميخواهد

‏شش سال در غربت شهيد شدند و در وطن طعنه و تهمت خوردند. امروز به واسطه معجزه چشمهاي ⁧ محسن_حججی ⁩ ايران به احترام مظلومترين شهداي تاريخش ايستاد و گريست.

سانسور رهبر احتمالی آینده بریتانیا در بی بی سی فارسی

🔹 جرمی کوربین رییس حزب کارگر بریتانیا عدالتخواهی غیرشرمنده است. و ارزشی تر از بسیاری از مدعیان ارزشی گری. عدالتخواهی همزمان در سیاست و اقتصاد داخلی و در سیاست خارجی. در دو سالی که از انتخابش به حزب کارگر گذشته هر هفته چند بحران را پشت سر گذاشته. از حمله به لباس پوشیدن احمدی نژادیش تا تعظیم نکردن به ملکه، تا مخالفت علنیش با سیاستهای جنگ طلبانه و سلاح های اتمی بریتانیا، بهانه حملات بی پایان رسانه های عمومی و خصوصی به او بوده. بی بی سی (سرویس داخلی بی بی سی) بارها به عدم بیطرفی درباره کوربین متهم شده است. چند تحقیق اکادمیک (از جمله توسط دانشگاه ال اس ای و برکبک) سال گذشته نشان دادند که در شش برنامه بحث در بی بی سی، مخالفان کوربین دو برابر زمان موافقانش، زمان حمله به او داشته اند.
🔸 حالا از انتخابات خردادماه گذشته وضع تا حدی عوض شده. دیگر کسی به کوربین نمیخندد و حالا او یک نامزد جدی برای نخست وزیری بریتانیا حتی در آینده‌ای نزدیک است. مواضع کوربین، نخست وزیر احتمالی آینده در کنفرانس سالانه حزب کارگر سروصدای زیادی کرد و صفحه اول تمام روزنامه ها بود. پس نمیتوان گفت ارزش خبری نداشته است. همین طور به علت تاثیری که سخنانش در آینده سیاست خارجی منطقه‌ای بریتانیا خواهد داشت دانستنش برای جامعه ایران ضروری بود. با این حال سایت بی بی سی فارسی مطلقا در این باره گزارشی نداشت. شاید به این دلیل که مقامی رسمی در سیاست بریتانیا حرفهایی میزند که مقابل سیاست های رسانه‌ای دولت حاضر بریتانیا و بالطبع بی بی سی فارسی است.
🔹 مساله اما تنها به این سخنان خلاصه نمیشود. سایت بی بی سی فارسی از خردادماه هیچ خبری درباره کوربین نداشته است. شاید چون میداند سیاست کوربین مخالفت با هرگونه دخالت استعماری در کشورهای دیگر از جمله دخالت رسانه ای بی بی سی فارسی است و شاید میداند با آمدنش این بخش از بی بی سی که بودجه اش مستقیما از طرف وزارت خارجه دولت می‌اید تعطیل شود. با این حال باید گفت رسانه ای که مقامی انگلیسی را با قدرت پرسشگری از این رسانه در پارلمان چنین سانسور میکند درباره اخبار کشور دورافتاده ایران چه ها نمیکند. در زیر بخشهای مربوط به سیاست خارجی کوربین را ترجمه‌ کرده‌ام. بازنشر فقط به شرط ذکر منبع آزاد است.
----------------
📝 بخشهایی از سخنرانی کوربین در کنفرانس سالانه حزب کارگر در برایتون‌

🔶 درباره نقش بریتانیا در شکل گیری تروریسم: تروریسم در جهانی رشد میکند که دولت ما (بریتانیا) در ساختنش سهیم بوده. جهانی با دولتهای درمانده [مثل لیبی]، با دخالتها یا اشغال نظامی، جهانی که در ان میلیونها نفر مجبور به فرار از جنگ یا گرسنگی میشوند. ما باید بهتر عمل کنیم و واکنش نابخردانه بمبارانی دیگر را با کمکهای بلند مدت عوض کنیم و به جای انکه اتش بیار معرکه ها و درگیری باشیم آن را پایان دهیم.

🔷 درباره ریاکاری و استانداردهای دوگانه بریتانیا به ویژه در دفاع از سعودیها: باید ارزشهایمان را در قلب سیاست خارجی مان بگذاریم. دموکراسی و حقوق بشر اضافات دلبخواهی نیستند که هر وقت دلمان خواست به کار ببندیم. بنابراین نمیتوانیم در حالیکه به فروش تسلیحات به عربستان ادامه میدهیم درباره جنگ بیرحمانه سعودی ها در یمن ساکت بنشینیم، یا درباره نابودی دموکراسی در مصر و یا یمن (هر دو به دست عربستان) و یا نابودی جانها در کنگو.

🔶 درباره میانمار و نقش آنگ سوچی: و امروز به آنگ سوچی میگویم-: خشونت علیه روهینگیا را خاتمه بده و اجازه بده سازمان ملل و سازمانها کمک رسانی جهانی به استان راخین وارد شوند. رنج کشیدن روهینگیا بیش از حد طولانی شده.

🔷 درباره فلسطین [برغم تابو و ممنوعه بودن موضوع فلسطین و برغم اتهامات یهودستیزی به کوربین در رسانه های بریتانیا] بیایید حمایت واقعی مان را نثارکنیم تا به ظلم مردم فلسطین، پنجاه سال اشغالگری و شهرک سازی های غیرقانونی پایان دهیم و به یک راه حل واقعی برای درگیری فلسطین و اسراییل برسیم.

🔶 نقد صریح ترامپ: ما باید دوستی صادق برای امریکا باشیم. امروز بیشتر از همیشه. ساختن دیوار، ممنوع کردن مهاجران برپایه دین و و یا الوده کردن محیط زیست سیاره یا با شریک جرم نژادپرستی شدن، خدمتی به ارزشهایی مشترک ما و امریکا نمیکند. و بگذارید رک بگویم: سخنرانی رییس جمهور امریکا در سازمان ملل عمیقا مضطرب کننده بود. این سخنرانی تهدیدی به جنگ و پاره کردن قراردادهای بین المللی (برجام) بود. این سخنرانی تهی از هر اشاره ای به حقوق بشر و یا ارزشهای جهانشمول، در شان یک رهبر جهانی نبود.

🔷 درباره فرمانبری لندن از واشنگتن: دولت ما مسیولیت دارد. نمیتواند سربزیر دنباله رو چنین راه خطرناکی بشود. اگر روابط ویژه ما معنایی داشته باشد، معنایش این است که به واشنگتن بگوییم راهش اشتباه است.